नैमित्तिकविधिक्रमः (Occasional Rites and Their Procedure)

Verse 1

उपमन्युरुवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि शिवाश्रमनिषेविणाम् । शिवशास्त्रोक्तमार्गेण नैमित्तिकविधिक्रमम्

ဥပမန်ယူက ပြောသည်— “ယခုမှစ၍၊ ရှီဝ-ရှာစတြာများတွင် သင်ကြားထားသော လမ်းစဉ်အတိုင်း၊ ရှီဝ၏ အာရှရမကို အလေးအနက် လိုက်နာနေသူတို့အတွက် နိုင်မိတ္တိက (အခါအားလျော်စွာ) ထုံးတမ်းများ၏ အစီအစဉ်တကျ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ငါ ရှင်းလင်းမည်။”

Verse 2

सर्वेष्वपि च मासेषु पक्षयोरुभयोरपि । अष्टाभ्यां च चतुर्दश्यां तथा पर्वाणि च क्रमात्

လတိုင်းတွင်လည်း၊ လဆန်းနှင့် လဆုတ် နှစ်ဖက်လုံးတွင်လည်း၊ လဆန်း/လဆုတ် အဋ္ဌမနေ့နှင့် စတုဒ္ဒశမနေ့တို့တွင်လည်း၊ ထို့အပြင် ပရဝန် (ပွဲတော်ဆုံရက်) များကိုလည်း အစဉ်လိုက် (ရှီဝပူဇာကို) ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 3

अयने विषुवे चैव ग्रहणेषु विशेषतः । कर्तव्या महती पूजा ह्यधिका वापि शक्तितः

အယန (solstice) နှင့် ဗိသုဝ (equinox) အချိန်များတွင်လည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် ဂြဟဏ (eclipse) အခါတွင်လည်းကောင်း ရှီဝဘုရားအား ကြီးမားသော ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ရမည်။ သို့မဟုတ် ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ပို၍ အထူးကြီးမြတ်သော ပူဇော်မှုကိုလည်း ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 4

मासिमासि यथान्यायं ब्रह्मकूर्चं प्रसाध्य तु । स्नापयित्वा शिवं तेन पिबेच्छेषमुपोषितः

လစဉ်လတိုင်း သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း «ဗြဟ္မကူးရ္စ» (brahmakūrca) ဟုခေါ်သော သန့်စင်သောက်သုံးရည်ကို သေချာစွာ ပြင်ဆင်ရမည်။ ထိုအရာဖြင့် ရှီဝဘုရားကို ရေချိုးပူဇော်ပြီး အုပါဝါသ (fast) ကို ထိန်းသိမ်းကာ နောက်ဆုံးတွင် ကျန်ရစ်သော ပရသာဒ (śeṣa) ကို သန့်မြတ်အဖြစ် သောက်ရမည်။

Verse 5

ब्रह्महत्यादिदोषाणामतीव महतामपि । निष्कृतिर्ब्रह्मकूर्चस्य पानान्नान्या विशिष्यते

ဗြဟ္မဟတ္ယာ (brahmahatyā) — ဗြဟ္မဏကို သတ်ခြင်း — စသည့် အလွန်ပြင်းထန်သော အပြစ်များအတွက်တောင် «ဗြဟ္မကူးရ္စ» (Brahmakūrca) ဝရတၱ (vrata) အရ သောက်သုံးခြင်းထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အပြစ်ဖြေမှု မရှိဟု ဆိုကြသည်။

Verse 6

पौषे पुष्यनक्षत्रे कुर्यान्नीराजनं विभोः । माघे मघाख्ये नक्षत्रे प्रदद्याद्घृतकंबलम्

ပေါဿ (Pauṣa) လတွင် ပုရှျ (Puṣya) နက္ခတ်တော် ထွန်းလင်းသည့်အခါ အလုံးစုံပြန့်နှံ့တော်မူသော သခင် ရှီဝ (Śiva) အား မင်္ဂလာ နီရာဇန (ārati) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ မာဃ (Māgha) လတွင် မဃာ (Maghā) နက္ခတ်တော် ဖြစ်ပေါ်သည့်အခါ ဂီ (ghee) စိမ့်ထားသော သိုးမွေးအထည်ကို ဘုရားပူဇော်သကာအဖြစ် လှူဒါန်းရမည်။

Verse 7

फाल्गुने चोत्तरान्ते वै प्रारभेत महोत्सवम् । चैत्रे चित्रापौर्णमास्यां दोलां कुर्याद्यथाविधि

ဖာလ္ဂုန (Phālguna) လ၏ အဆုံးပိုင်းတွင် မဟာပွဲတော်ကို အမှန်တကယ် စတင်ရမည်။ ထို့နောက် ချိုင်တြ (Caitra) လတွင် စိတ္ရာ (Citrā) နက္ခတ်တော်အောက်ရှိ လပြည့်နေ့၌ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ဒိုလာ (dolā) လှုပ်ရှားပွဲ/လှည်းခုံပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်၍ သခင် ရှီဝကို ကာလနှင့်ကိုက်ညီစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 8

वैशाख्यां तु विशाखायां कुर्यात्पुष्पमहालयम् । ज्येष्ठे मूलाख्यनक्षत्रे शीतकुम्भं प्रदापयेत्

ဝိုင်ရှာခ (Vaiśākha) လတွင် ဝိသာခာ (Viśākhā) နက္ခတ် ထင်ရှားသောအခါ၊ သီဝဘုရားကို ပူဇော်ရန် ပန်းအလှူအိမ်ကြီး (puṣpa-mahālaya) ကို စီမံရမည်။ ဂျေဋ္ဌ (Jyeṣṭha) လတွင် မူလာ (Mūlā) နက္ခတ် ရှိသောအခါ၊ အေးမြသော ရေကုံဘ (ရေအိုး) ကို ပူဇော်ရမည်—သတ္တဝါတို့ကို သက်သာစေ၍ အရှင်ကို နှစ်သက်စေသော ဘက္တိဖြစ်သည်။

Verse 9

आषाढे चोत्तराषाढे पवित्रारोपणं तथा । श्रावणे प्राकृतान्यापि मण्डलानि प्रकल्पयेत्

အာသာဍ (Āṣāḍha) လနှင့် ဥတ္တရာသာဍဟာ (Uttarāṣāḍhā) နက္ခတ်အခါတွင်၊ သီဝအတွက် ပဝိတြ (pavitra) သန့်ရှင်းကာကွယ်ကြိုး/ပန်းကုံးတို့ကို တရားဝင် တင်အပ်တပ်ဆင်ရမည်။ ထို့ပြင် ရှရာဝဏ (Śrāvaṇa) လတွင်လည်း ထုံးတမ်းအတိုင်း မဏ္ဍလ (maṇḍala) များကို ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 10

श्रविष्ठाख्ये तु नक्षत्रे प्रौष्ठपद्यां ततः परम् । प्रोक्षयेच्च जलक्रीडां पूर्वाषाढाश्रये दिने

ရှရဝိဋ္ဌာ (Śraviṣṭhā/Dhaniṣṭhā) နက္ခတ် ထင်ရှားသောအခါ၊ ထို့နောက် ပရိုးဋ္ဌပဒါ (Prōṣṭhapadā) နေ့တွင် သန့်ရေဖြန်းပွဲ (prokṣaṇa) နှင့် သန့်ရှင်းသော ရေကစားပွဲကို တရားဝင် ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့အတူ ပူရဝာသာဍဟာ (Pūrvāṣāḍhā) အုပ်စိုးသောနေ့တွင်လည်း ထိုပွဲကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 11

आश्वयुज्यां ततो दद्यात्पायसं च नवोदनम् । अग्निकार्यं च तेनैव कुर्याच्छतभिषग्दिने

ထို့နောက် အာရှွယုဇ လတွင် ပာယသ (နို့ဆန်ချို) နှင့် အသစ်ချက်ထားသော ဆန်သစ်ကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့်ပင် စတဘိရှဇ နေ့တွင် မီးပူဇော်ပွဲ (အဂ္နိကာရျ) ကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 12

कार्तिक्यां कृतिकायोगे दद्याद्दीपसहस्रकम् । मार्गशीर्षे तथार्द्रायां घृतेन स्नापयेच्छिवम्

ကာရ္တ္တိက လတွင် ကృတ္တိကာ နက္ခတ်နှင့် ယောဂဖြစ်သည့်အခါ မီးအိမ်တစ်ထောင်ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့အတူ မာရ္ဂရှီရ္ษ လတွင် အာရ္ဒြာ နက္ခတ်အခါ၌ ဂီ (ghee) ဖြင့် သီဝဘုရားကို အဘိသေက (ရေချိုးပူဇော်) ပြုရမည်။

Verse 13

अशक्तस्तेषु कालेषु कुर्यादुत्सवमेव वा । आस्थानं वा महापूजामधिकं वा समर्चनम्

ထိုအချိန်များ၌ သတ်မှတ်ထားသော ပူဇော်မှုကို မပြုနိုင်လျှင် ပွဲတော်တစ်ရပ်ကို စီစဉ်ပြုလုပ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် အာသ္ထာန (တရားဝင် ထိုင်ခုံပူဇော်ပွဲ) ကို ကျင်းပနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် မဟာပူဇာကို ပြုနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ အလွန်အကျွံ သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ဆက်ကပ်နိုင်သည်။

Verse 14

आवृत्ते ऽपि च कल्याणे प्रशस्तेष्वपि कर्मसु । दौर्मनस्ये दुराचारे दुःस्वप्ने दुष्टदर्शने

ကောင်းမြတ်၍ ချီးမွမ်းထိုက်သော ကర్మများကိုလည်း သင့်တော်စွာ ဆောင်ရွက်နေသော်လည်း စိတ်ညစ်ညူးမှု (ဒေါမနဿ) ပေါ်လာလျှင်၊ မကောင်းသော အကျင့်သို့ လျှောကျသွားလျှင်၊ ဆိုးရွားသော အိပ်မက်များ ဖြစ်လျှင်၊ သို့မဟုတ် အမင်္ဂလာသဘော မြင်ကွင်းများကို မြင်ရလျှင်—ဤအရာများကို အတွင်းစိတ်အနှောင့်အယှက်ဟု သိမှတ်ကာ၊ ရှိဝကို အလယ်ထားသော विवेक နှင့် သန့်စင်မှုသို့ ပြန်လှည့်ရမည်။

Verse 15

उत्पाते वाशुभेन्यस्मिन्रोगे वा प्रबले ऽथ वा । स्नानपूजाजपध्यानहोमदानादिकाः क्रियः

အမင်္ဂလာအနိမိတ် ပေါ်လာသော်လည်းကောင်း၊ အခြားသော မကောင်းသဘော အခြေအနေတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်သော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော ရောဂါ လွှမ်းမိုးနေသော်လည်းကောင်း—ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ပူဇော်ခြင်း၊ မန္တရားရွတ်ဆိုခြင်း၊ သမาธိဓ్యာန ပြုခြင်း၊ ဟောမ (မီးပူဇော်) ပြုခြင်း၊ ဒါန (လှူဒါန်း) စသည့် သာသနာရေး ကရိယာများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 16

निर्मितानुगुणाः कार्याः पुरश्चरणपूर्विकाः । शिवानले च विहते पुनस्सन्धानमाचरेत्

ကရိယာများကို သင့်တော်စွာ ပြင်ဆင်ထားသည့်အတိုင်း ကိုက်ညီအောင် ဆောင်ရွက်ရမည်၊ ထို့ပြင် ပူရශ්ချရဏ (မန္တရားကို စည်းကမ်းတကျ လေ့ကျင့်သည့် အစီအစဉ်) ကို အရင်ပြုလုပ်ထားရမည်။ ထို့နောက် သီဝအဂ္နိ—သန့်စင်အပ်နှံထားသော မီးပူဇော်မီး—အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သော်လည်းကောင်း၊ မီးငြိမ်းသော်လည်းကောင်း၊ စန္ဓာန (ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း) ပူဇော်ပွဲကို ထပ်မံ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 17

य एवं शर्वधर्मिष्ठो वर्तते नित्यमुद्यतः । तस्यैकजन्मना मुक्तिं प्रयच्छति महेश्वरः

ဤသို့ ရှရဝ (သီဝ) ၏ ဓမ္မ၌ ခိုင်မြဲစွာ နေထိုင်၍ အမြဲသတိရှိကာ ကြိုးစားအားထုတ်သူအား မဟာဒေဝ မဟေရှဝရသည် တစ်ဘဝတည်းအတွင်း မောက္ခကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 18

एतद्यथोत्तरं कुर्यान्नित्यनैमित्तिकेषु यः । दिव्यं श्रीकंठनाथस्य स्थानमाद्यं स गच्छति

ဤအမိန့်တော်အတိုင်း နေ့စဉ် (နိတျ) နှင့် အခါအားလျော်စွာ (နೈမိတ္တိက) ကုသိုလ်ကိစ္စများကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်ဆောင်သူသည် သီရိကဏ္ဌနာထ (သီဝ) ၏ မူလတရားမြတ်သော ဒိဗ္ဗဘုံသို့ ရောက်၏။

Verse 19

तत्र भुक्त्वा महाभोगान्कल्पकोटिशतन्नरः । कालांतरेच्युतस्तस्मादौमं कौमारमेव च

ထိုဘုံ၌ ကပ္ပကောဋိရာချီကြာအောင် မဟာသုခဘောဂများကို ခံစားပြီးနောက်၊ သတ်မှတ်ကာလကုန်သော် ထိုလောကမှ ကျဆင်းကာ ထို့နောက် အောမ–ကုမာရ အခြေအနေကိုလည်း ရောက်၏။

Verse 20

संप्राप्य वैष्णवं ब्राह्मं रुद्रलोकं विशेषतः । तत्रोषित्वा चिरं कालं भुक्त्वा भोगान्यथोदितान्

ဗိဿနုလောက၊ ဗြဟ္မာလောကတို့ကို ရောက်ပြီး အထူးသဖြင့် ရုဒ္ရလောကကို ရောက်လျှင်၊ ထိုနေရာ၌ အချိန်ရှည်ကြာ နေထိုင်ကာ ယခင်ဖော်ပြသကဲ့သို့ ဒိဗ္ဗဘောဂများကို ခံစား၏။

Verse 21

पुनश्चोर्ध्वं गतस्तस्मादतीत्य स्थानपञ्चकम् । श्रीकण्ठाज्ज्ञानमासाद्य तस्माच्छैवपुरं व्रजेत्

ထို့နောက် ထိုလောကမှ ထပ်မံအထက်သို့ တက်ရောက်ကာ နေရာငါးပါးကို ကျော်လွန်ပြီး၊ သီရိကဏ္ဌ (သီဝ) ထံမှ ကယ်တင်သော ဉာဏ်ကို ရရှိသဖြင့်၊ ထို့နောက် ချိုင်ဝပုရ—အမြင့်မြတ်ဆုံး ချိုင်ဝလောကသို့ သွားရောက်၍ အတ္တကို ချုပ်နှောင်သော ချည်နှောင်မှုများမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 22

अर्धचर्यारतश्चापि द्विरावृत्त्यैवमेव तु । पश्चाज्ज्ञानं समासाद्य शिवसायुज्यमाप्नुयात्

စည်းကမ်းကျင့်သုံးမှု (ချရိယာ) ၏ တစ်ဝက်သာကိုပင် အားထုတ်သူဖြစ်စေ၊ ထိုနည်းတူပင် နှစ်ကြိမ် ပြန်လည်ကျင့်ဆောင်လျှင်၊ နောက်တစ်ဖန် အမှန်တရားဉာဏ်ကို ရရှိကာ သီဝနှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းခြင်းဖြစ်သော သာယုဇျ (sāyujya) ကို ရောက်နိုင်၏။

Verse 23

अर्धार्धचरितो यस्तु देही देहक्षयात्परम् । अंडांतं वोर्ध्वमव्यक्तमतीत्य भुवनद्वयम्

သို့ရာတွင် လမ်းခရီးတစ်ဝက်သာ ပြီးစီးသေးသော ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါသည် ကိုယ်ခန္ဓာပျက်စီးပြီးနောက်တောင် စကြဝဠာဥ၏ အစွန်းကို ကျော်လွန်ကာ အဗျက္တ (မထင်ရှားသော) အထက်သို့ တက်ရောက်၍ အောက်လောကနှင့် အထက်လောက နှစ်လောကလုံးကို လွန်မြောက်သွားသည်။

Verse 24

संप्राप्य पौरुषं रौद्रस्थानमद्रीन्द्रजापतेः । अनेकयुगसाहस्रं भुक्त्वा भोगाननेकधा

တောင်ဘုရင်က ချီးမွမ်းသည့် အရှင်၏ ရောဒြ (Rudra) အဘိုဒ်တော်—သူရဲကောင်းသဘောရှိသော နေရာ—သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ ယုဂပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာကြာအောင် အမျိုးမျိုးသော အာနန္ဒနှင့် ဘောဂများကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ခံစားလေ၏။

Verse 25

पुण्यक्षये क्षितिं प्राप्य कुले महति जायते । तत्रापि पूर्वसंस्कारवशेन स महाद्युतिः

ကုသိုလ်အကျိုးကုန်ခမ်းသွားသောအခါ၊ ဝိညာဉ်သည် မြေပြင်လောကသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိကာ မြင့်မြတ်ကြီးမားသော မျိုးရိုးအိမ်ထောင်၌ မွေးဖွားသည်။ ထိုနေရာ၌ပင် ယခင်သံစကား (saṁskāra) များ၏ အားကြောင့် ထိုသူသည် ဓမ္မတေဇ အလွန်တောက်ပသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 26

पशुधर्मान्परित्यज्य शिवधर्मरतो भवेत् । तद्धर्मगौरवादेव ध्यात्वा शिवपुरं व्रजेत्

ချည်နှောင်မှုအောက်ရှိ ပသု (paśu) ၏အကျင့်ဓမ္မကို စွန့်လွှတ်၍ «ရှီဝဓမ္မ» ကို အလေးအနက်ယုံကြည်ကာ အပ်နှံရမည်။ ထိုဓမ္မကိုသာ ဂုဏ်ပြုလေးစား၍ စိတ်ဓာတ်ဖြင့် သမาธိပြုလျှင် ရှီဝ၏ နေရာတော် (Śivapura) သို့ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 27

भोगांश्च विविधान्भुक्त्वा विद्येश्वरपदं व्रजेत् । तत्र विद्येश्वरैस्सार्धं भुक्त्वा भोगान्बहून्क्रमात्

အမျိုးမျိုးသော ဘောဂများကို ခံစားပြီးနောက် ဗိဒ္ယေရှွရ (Vidyeśvara) များ၏ အဆင့်သို့ ရောက်သည်။ ထိုနေရာ၌ ဗိဒ္ယေရှွရတို့နှင့်အတူ အစဉ်လိုက် ဘောဂအပျော်အပါးများစွာကို ခံစားရသည်။

Verse 28

अण्डस्यांतर्बहिर्वाथ सकृदावर्तते पुनः । ततो लब्ध्वा शिवज्ञानं परां भक्तिमवाप्य च

ထို့နောက် ကမ္ဘာအဏ္ဍ၏ အတွင်းအပြင်ကို တစ်ကြိမ်တည်း လှည့်ပတ်ပြန်လည်သွားရာမှ သီဝ၏ အမှန်တရား ဉာဏ်ကို ရရှိပြီး အမြင့်ဆုံး ဘက္တိကိုလည်း ရရှိ၏။ ထိုသဘောပေါက်မှုကြောင့် ဝိညာဉ်သည် သခင်၏ ကရုဏာအောက်၌ မုက္ခသို့ မျက်နှာမူ၏။

Verse 29

शिवसाधर्म्यमासाद्य न भूयो विनिवर्तते । यश्चातीव शिवे भक्तो विषयासक्तचित्तवत्

သီဝနှင့် သဘောသဘာဝတူညီမှု (သီဝသာဓမ္မယ) ကို ရရှိလျှင် ထပ်မံ မပြန်လည်တော့။ ထို့ပြင် သီဝကို အလွန်တရာ ဘက္တိရှိသူ၏ စိတ်သည် သာမန်လူ၏ စိတ်က အာရုံဝတ္ထုများ၌ ကပ်ငြိသကဲ့သို့ သီဝ၌ပင် ကပ်ငြိနေ၏။

Verse 30

शिवदर्मानसो कुर्वन्नकुर्वन्वापि मुच्यते । एकावृत्तो द्विरावृत्तस्त्रिरावृत्तो निवर्तकः

သီဝဘက္တ၏ တာဝန်များကို လုပ်ဆောင်သည်ဖြစ်စေ မလုပ်ဆောင်နိုင်သည်ဖြစ်စေ စိတ်သည် သီဝ၌ တည်မြဲလျှင် လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရ၏။ တစ်ကြိမ် ပြန်လှည့်သူကို “တစ်ကြိမ်ပြန်လာသူ” ဟု ခေါ်၍၊ နှစ်ကြိမ်ပြန်လှည့်သူကို “နှစ်ကြိမ်ပြန်လာသူ” ဟု ခေါ်၏။ သုံးကြိမ်ပြန်လှည့်သူသည် “မပြန်လာသူ” ဖြစ်၏။

Verse 31

न पुनश्चक्रवर्ती स्याच्छिवधर्माधिकारवान् । तस्माच्च्छिवाश्रितो भूत्वा येन केनापि हेतुना

သို့ရာတွင် စကြဝတိမင်းကြီးဟူသည် ရှိဝဓမ္မ၌ အာဏာအခွင့်အရေးကို အမှန်တကယ် ကိုင်စွဲသူ မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် အကြောင်းရင်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှိဝကို အားကိုးခိုလှုံလျှင် ရှိဝမဂ္ဂနှင့် အမြင့်မြတ်သော အကျိုးကို ရနိုင်၏။

Verse 32

शिवधर्मे मतिं कुर्याच्छ्रेयसे चेत्कृतोद्यमः । नात्र निर्बंधयिष्यामो वयं केचन केनचित्

အကျိုးမြတ်စစ်ကို လိုလား၍ ကြိုးပမ်းပြီးသူသည် ရှိဝဓမ္မ၌ စိတ်ကို တည်စေပါစေ။ ဤကိစ္စ၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သူ့ကိုမျှ အတင်းအကျပ် မခိုင်းမစေပါ။

Verse 33

निर्बन्धेभ्यो ऽतिवादेभ्यः प्रकृत्यैतन्न रोचते । रोचते वा परेभ्यस्तु पुण्यसंस्कारगौरवात्

ဤအမြင့်ဆုံးသော သင်ကြားချက်သည် သဘာဝအားဖြင့် အတင်းအကျပ် တိုက်တွန်းခြင်းနှင့် အလွန်အကျွံ အငြင်းပွားခြင်းတို့ကို မနှစ်သက်။ သို့သော် ကုသိုလ်သံသရာအကျင့်အကြံ (puṇya-saṃskāra) ၏ အလေးအနက်နှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကြောင့် အချို့သူတို့အတွက်တော့ နှစ်သက်ဖွယ် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

Verse 34

संसारकारणं येषां न प्ररोढुमलं भवेत् । प्रकृत्यनुगुणं तस्माद्विमृश्यैतदशेषतः

လောကဘంధန၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော မလ (mala) အညစ်အကြေးသည် မပေါက်ဖွားလာသောသူတို့အတွက်၊ ထို့ကြောင့် ဤသင်ကြားချက်ကို အကုန်အစင် စိစစ်သုံးသပ်ကာ၊ မိမိ၏ သဘာဝ (prakṛti) နှင့် ကိုက်ညီသည့်အရာကို လက်ခံကျင့်သုံးရမည်—ရှီဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် လွတ်မြောက်ရေးလမ်း ဖြစ်ထိုက်စေရန်။

Verse 35

शिवधर्मे ऽधिकुर्वीत यदीच्छेच्छिवमात्मनः

မိမိအတွက် ရှီဝကို လိုလားပါက—ဆိုလိုသည်မှာ ရှီဝနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းနှင့် လွတ်မြောက်စေသော ကရုဏာတော်ကို လိုလားပါက—ရှီဝဓမ္မ (Śiva-dharma) တွင် ပိုမိုတက်ကြွစွာ အားထုတ်ကျင့်သုံးရမည်။