पूजास्थानशुद्धिः पात्रशोधनं च — Purification of the Worship-Space and Preparation of Ritual Vessels

Verse 1

उपमन्युरुवाच । प्रोक्षयेन्मूलमंत्रेण पूजास्थानं विशुद्धये । गन्धचन्दनतोयेन पुष्पं तत्र विनिक्षिपेत्

ဥပမန်ယူက ပြောသည်– “ပူဇော်ရာနေရာကို သန့်စင်ရန် မူလမန္တရကို ရွတ်ဆိုကာ ရေဖြင့် ပက်ဖျန်းရမည်။ ထို့နောက် အနံ့သာနှင့် စန္ဒန်ရနံ့ပါသော ရေဖြင့် ထိုနေရာတွင် ပန်းတစ်ပွင့် ထားရမည်။”

Verse 2

अस्त्रेणोत्सार्य वै विघ्नानवगुण्ठ्य च वर्मणा । अस्त्रं दिक्षु प्रविन्यस्य कल्पयेदर्चनाभुवम्

ကာကွယ်ရေး အက်စတြာမန္တရဖြင့် အတားအဆီးတို့ကို နှင်ထုတ်ပြီး၊ ဝර්မ (ကာကွယ်အာမော်) မန္တရဖြင့် ပူဇော်ပွဲကို ဖုံးကာကွယ်လျက်၊ ထို့နောက် အက်စတြာကို အရပ်ရပ်သို့ တည်ထားကာ ပူဇော်ရာမြေကို ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 3

तत्र दर्भान्परिस्तीर्य क्षालयेत्प्रोक्षणादिभिः । संशोध्य सर्वपात्राणि द्रव्यशुद्धिं समाचरेत्

ထိုနေရာ၌ ဒರ್ಭမြက်ကို ခင်းပြီး ပရိုက္ခဏာ (ရေဖြန်းသန့်စင်ခြင်း) စသည့် သန့်စင်မှုများဖြင့် သန့်စင်ရမည်။ ပန်းကန်အိုးအထည်အားလုံးကို သန့်စင်ပြီးနောက် ပူဇော်ပစ္စည်းတို့၏ သန့်စင်မှုကိုလည်း စနစ်တကျ ဆောင်ရွက်ကာ သီဝဘုရားအား ပူဇော်ခြင်းကို သန့်ရှင်းစွာ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 4

प्रोक्षणीमर्ध्यपात्रं च पाद्यपात्रमतः परम् । तथैवाचमनीयस्य पात्रं चेति चतुष्टयम्

သူသည် ပူဇော်ပွဲအတွက် အိုးခွက်လေးမျိုးကို စီစဉ်ရမည်—ရေဖြန်းရန် လက်ခွက်၊ အရ္ဃျ (arghya) အိုး၊ ထို့နောက် ခြေသုတ်ရေ (pādya) အိုး၊ ထို့အတူ အာစမနီယ (ācamanīya) ရေသောက်အိုး—ဤသည် လေးမျိုးတစ်စု ဖြစ်သည်။

Verse 5

प्रक्षाल्य प्रोक्ष्य वीक्ष्याथ क्षिपेत्तेषु जलं शिवम् । पुण्यद्रव्याणि सर्वाणि यथालाभं विनिक्षिपेत्

အိုးခွက်တို့ကို ဆေးကြောပြီးနောက် ရေဖြန်းကာ လေးစားစွာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီး၊ သီဝ (Śiva) အတွက် အဘိသေကပြုထားသော မင်္ဂလာရေကို ထိုအိုးခွက်များထဲသို့ လောင်းထည့်ရမည်။ ထို့နောက် ရရှိသမျှနှင့် ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှအတိုင်း သန့်ရှင်းသော ပူဇော်ပစ္စည်းများအားလုံးကို ထည့်သွင်းရမည်။

Verse 6

रत्नानि रजतं हेम गन्धपुष्पाक्षतादयः । फलपल्लवदर्भांश्च पुण्यद्रव्याण्यनेकधा

ရတနာများ၊ ငွေ၊ ရွှေ; အနံ့သာပစ္စည်းများ၊ ပန်းများ၊ မကွဲမပျက် ဆန်စေ့ (akṣata) စသည်တို့; သစ်သီးများ၊ နုရွက်များနှင့် ဒರ್ಭမြက်—ဤတို့သည် ပူဇော်ရန် သင့်တော်သော မင်္ဂလာပစ္စည်း အမျိုးမျိုး ဖြစ်သည်။

Verse 7

स्नानोदके सुगन्धादि पानीये च विशेषतः । शीतलानि मनोज्ञानी कुसुमादीनि निक्षिपेत्

ရေချိုးရန် ရေထဲ၌လည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် သောက်ရေထဲ၌လည်းကောင်း၊ အနံ့သင်းသော အရာများနှင့် အေးမြ၍ စိတ်နှစ်သက်ဖွယ် ပန်းတို့စသည့်အရာများကို ထည့်သွင်းထားသင့်၏။

Verse 8

उशीरं चन्दनं चैव पाद्ये तु परिकल्पयेत् । जातिकंकोलकर्पूरबहुमूलतमालकान्

ခြေဆေးပူဇော်ရေ (ပာဒျ) အတွက် ဥရှီရ (ဗက်တီဗာ) နှင့် စန္ဒကူးကို ထည့်၍ စီစဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် ဇာတိပန်း၊ ကင်ကိုလာ၊ ကမ္ဖော်၊ အနံ့ရသော အမြစ်မျိုးစုံနှင့် တမာလကာ အရွက်တို့ကိုပါ ထည့်သင့်၍၊ ဤသို့ဖြင့် သီဝအား ဆက်ကပ်သော ဝန်ဆောင်မှုသည် သန့်ရှင်းသိမ်မွေ့ကာ ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝစေသည်။

Verse 9

क्षिपेदाचमनीये च चूर्णयित्वा विशेषतः । एलां पात्रेषु सर्वेषु कर्पूरं चन्दनं तथा

ထူးထူးခြားခြား သေချာစွာ အမှုန့်ဖြစ်အောင် ကြိတ်ပြီးနောက်၊ အာစမန (ācamana) အတွက် သတ်မှတ်ထားသော ပုဇွန်တော်အိုးထဲသို့ ထည့်ရမည်။ ထို့ပြင် ပူဇော်ရေး အိုးခွက်အားလုံးတွင်လည်း ကတ်ဒမုံ၊ ကမ္ဖာ (camphor) နှင့် စန္ဒန (sandalwood) ကို ထည့်ရမည်။

Verse 10

कुशाग्राण्यक्षतांश्चैव यवव्रीहितिलानपि । आज्यसिद्धार्थपुष्पाणि भसितञ्चार्घ्यपात्रके

အရ္ဃျ (arghya) ပုဇွန်တော်အိုးထဲတွင် ကုရှမြက်အဖျားများ၊ မကွဲသေးသော ဆန်စေ့ (akṣata) များ၊ ယဝ (barley)၊ ဗြီဟိ (rice) နှင့် တီလ (sesame) တို့ကို ထည့်ရမည်။ ထို့ပြင် ဂျီ (ghee)၊ စိဒ္ဓာရ္ထ (အဖြူမတ်စတာစေ့)၊ ပန်းများနှင့် ဘဟ္စမ (bhasma) သန့်ရှင်းသော ပြာကိုလည်း ထည့်ရမည်။

Verse 11

कुशपुष्पयवव्रीहिबहुमूलतमालकान् । प्रक्षिपेत्प्रोक्षणीपात्रे भसितं च यथाक्रमम्

ထို့နောက် ပရိုက္ရှဏ (prokṣaṇa) အတွက် ရေဖျန်းပုဇွန်တော်အိုးထဲသို့ ကုရှပန်းများ၊ ယဝ (barley)၊ ဗြီဟိ (rice)၊ အမြစ်များစွာရှိသော သန့်ရှင်းမြက်နှင့် တမာလက (tamālaka) ကို အစဉ်အတိုင်း ထည့်ရမည်။ ထို့ပြင် ဘဟ္စမ (bhasma) သန့်ရှင်းသော ပြာကိုလည်း သတ်မှတ်ထားသည့် အစီအစဉ်အတိုင်း ထည့်ရမည်။

Verse 12

सर्वत्र मन्त्रं विन्यस्य वर्मणावेष्ट्य बाह्यतः । पश्चादस्त्रेण संरक्ष्य धेनुमुद्रां प्रदर्शयेत्

မန္တရကို အရပ်ရပ်၌ ချထားပြီး၊ အပြင်ဘက်မှ ဝර්မ (ကာကွယ်ရေးအဝတ်အစား) ဖြင့် ကိုယ်ကို ပတ်လည်ကာကွယ်ရမည်။ ထို့နောက် အஸ္တရမန္တရဖြင့် စောင့်ရှောက်ကာ ဓေနုမုဒြာကို ပြသ၍၊ ရှိဝ၏ ကာကွယ်တန်ခိုးဖြင့် ပူဇော်ပွဲကို တံဆိပ်ခတ်ရမည်။

Verse 13

पूजाद्रव्याणि सर्वाणि प्रोक्षणीपात्रवारिणा । सम्प्रोक्ष्य मूलमंत्रेण शोधयेद्विधिवत्ततः

ထို့နောက် ပူဇော်ပစ္စည်းအားလုံးကို ပရိုက္ခဏီပാത്രရှိ ရေဖြင့် ပက်ဖျန်း၍၊ မူလမန္တရကို ရွတ်ဆိုကာ သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း သန့်စင်ရမည်။ ထိုသို့ဖြင့် ရှိဝကို ပူဇော်ရန် သင့်လျော်စေသည်။

Verse 14

पात्राणां प्रोक्षणीमेकामलाभे सर्वकर्मसु । साधयेदर्घ्यमद्भिस्तत्सामान्यं साधकोत्तमः

မည်သည့် ကర్మမဆို ပရိုက္ခဏီအိုးကို သီးသန့် မရရှိပါက၊ အကောင်းဆုံး সাধကသည် ရေဖြင့် အर्घ्यပူဇော်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဤသည်ကို အထွေထွေ စံနည်းလမ်းဟု လက်ခံထားသည်။

Verse 15

ततो विनायकं देवं भक्ष्यभोज्यादिभिः क्रमात् । पूजयित्वा विधानेन द्वारपार्श्वे ऽथ दक्षिणे

ထို့နောက် ဘုရား ဝိနာယကကို ချိုချဉ်အစားအစာ၊ အဟာရတို့ဖြင့် အစဉ်လိုက် ပူဇော်ရမည်။ သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ဂုဏ်ပြုပြီးနောက် တံခါးဘေး ညာဘက်၌ ထားရမည်။

Verse 16

अन्तःपुराधिपं साक्षान्नन्दिनं सम्यगर्चयेत् । चामीकराचलप्रख्यं सर्वाभरणभूषितम्

ထို့နောက် ရှိဝ၏ အတွင်းသန့်ရှင်းရာ၏ အရှင်အမှန်ဖြစ်သော နန္ဒိန်ကို သေချာစွာ အာရ္ချနာပူဇော်ရမည်။ ရွှေတောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ တောက်ပ၍ အလှဆင်အဆင်တန်ဆာ အစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 17

बालेन्दुमुकुटं सौम्यं त्रिनेत्रं च चतुर्भुजम् । दीप्तशूलमृगीटंकतिग्मवेत्रधरं प्रभुम्

သူသည် သခင်ဘုရားကို မြင်တွေ့၏—နူးညံ့၍ မင်္ဂလာရှိသော၊ လဝက်ကို မကွတ်အဖြစ် ဆင်မြန်းထားပြီး မျက်စိသုံးပါး၊ လက်လေးဖက်ရှိသော။ မီးတောက်လျက်သော တ్రိଶూల၊ မృဂအမှတ်တံဆိပ်နှင့် ထက်မြက်တောက်ပသော တံ杖ကို ကိုင်ဆောင်သည့် အရှင်တော်ဖြစ်၏။

Verse 18

चन्द्रबिम्बाभवदनं हरिवक्त्रमथापि वा । उत्तरे द्वारपार्श्वस्य भार्यां च मरुतां सुताम्

တံခါး၏ မြောက်ဘက်အနားတွင် မဟာသမီးတော်ကို ပုံဖော် (သို့) စိတ်၌ ဆင်ခြင်ရမည်—မျက်နှာသည် လ၏ဝိုင်းပြည့်ကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ဟရိ (ဝိષ્ણု) ၏ မျက်နှာကဲ့သို့—မရုတ်တို့၏ သမီးအဖြစ် မွေးဖွားလာသော ဇနီးတော်ဖြစ်၏။

Verse 19

सुयशां सुव्रतामम्बां पादमण्डनतत्पराम् । पूजयित्वा प्रविश्यान्तर्भवनं परमेष्ठिनः

ကောင်းမြတ်သောဂုဏ်သတင်းနှင့် တည်ကြည်သောဝတ္တရားတို့ဖြင့် ထင်ရှားသည့် အမ္ဗာကို—ခြေတော်တို့ကို အလှဆင်၍ ဂရုတစိုက် ဆောင်ရွက်ရန် အမြဲအာရုံစိုက်နေသူကို—ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက်၊ သူသည် ပရမေဋ္ဌင် (ဗြဟ္မာ) ၏ အတွင်းအိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 20

संपूज्य लिङ्गं तैर्द्रव्यैर्निर्माल्यमपनोदयेत् । प्रक्षाल्य पुष्पं शिरसि न्यसेत्तस्य विशुद्धये

ထိုပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် သီဝလင်္ဂကို စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီးနောက် အသုံးပြုပြီးသော ပန်းများနှင့် ကျန်ရစ်သည့် နိရ္မာလျကို ဖယ်ရှားရမည်။ ထို့နောက် ရေဆေးသန့်စင်ကာ ပန်းကို ခေါင်းပေါ်တင်၍ သန့်ရှင်းမှုနှင့် သီဝ၏ ပူဇော်ကျန်ရစ်သော အကျိုးတရားအဖြစ် ခံယူရမည်။

Verse 21

पुष्पहस्तो जपेच्छक्त्या मन्त्रं मन्त्रविशुद्धये । ऐशान्यां चण्दमाराध्य निर्माल्यं तस्य दापयेत्

လက်ထဲတွင် ပန်းကိုင်ထား၍ မန္တရသန့်စင်ပြီး ပြည့်စုံစေရန် အတွင်းအားအပြည့်ဖြင့် မန္တရကို ဇပရမည်။ ထို့နောက် အီရှာန (အရှေ့မြောက်) ဦးတည်ရာ၌ ချန်ဒ (Caṇḍa) ကို စနစ်တကျ ပူဇော်ကာ ထိုပူဇော်မှု၏ နိရ္မာလျကို သူ့အား ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 22

कल्पयेदासनं पश्चादाधारादि यथाक्रमम् । आधारशक्तिं कल्याणीं श्यामां ध्यायेदधो भुवि

ထို့နောက် မနောဖြင့် အာသန (ပူဇော်ရာထိုင်ခုံ) ကို စီစဉ်ကာ၊ အာဓာရ စသည်တို့ကို အစဉ်လိုက် အထောက်အကူများအဖြစ် သဘောတရားထင်မြင်ရမည်။ အောက်ဘက် မြေပြင်ပေါ်၌ မင်္ဂလာရှိသော အာဓာရ-ရှက္တိကို အမဲရောင်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ကရုဏာပြည့်ဝသကဲ့သို့ အခြေခံအင်အားအဖြစ် ဓ్యာန်ပြုရမည်။

Verse 23

तस्याः पुरस्तादुत्कंठमनंतं कुण्डलाकृतिम् । धवलं पञ्चफणिनं लेलिहानमिवाम्बरम्

သူမ၏ ရှေ့၌ အနန္တ (ရှေရှ) သည် လည်ပင်းကို ကွေးမြှောက်ကာ ပေါ်ထွန်းလာ၍၊ နားကပ်ပုံစံကဲ့သို့ ကွင်းကွင်းလိမ်ကာ တည်နေသည်။ အဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး ခေါင်းငါးခေါင်းကို ဆောင်ကာ၊ အာကာသကို လျှာဖြင့် လျက်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 24

तस्योपर्यासनं भद्रं कण्ठीरवचतुष्पदम् । धर्मो ज्ञानं च वैराग्यमैश्वर्यञ्च पदानि वै

ထိုအပေါ်၌ မင်္ဂလာရှိသော အာသနတစ်ခု ရှိ၏၊ စင်္ကြံသီဟာသနကဲ့သို့ ခြေလေးချောင်းပါ၏။ ထိုအာသန၏ ထောက်တိုင်များမှာ ဓမ္မ (မှန်ကန်သောစည်းကမ်း), ဉာဏ (အမှန်တရားသိမြင်မှု), ဝိုင်ရာဂျ (မကပ်မငြိ), နှင့် အိုင်ශ්ဝရျ (အရှင်သခင်၏ အာဏာတန်ခိုး) တို့ဖြစ်၏။

Verse 25

आग्नेयादिश्वेतरक्तपीतश्यामानि वर्णतः । अधर्मादीनि पूर्वादीन्युत्तरांतान्यनुक्रमात्

အဂ္နేయ (တောင်အရှေ့) မှ စ၍ အရောင်များသည် အစဉ်လိုက် အဖြူ၊ အနီ၊ အဝါ၊ အနက် ဖြစ်ကြ၏။ ထို့အတူ အရှေ့ဘက်ရှိ အဓမ္မမှ စ၍ အစဉ်လိုက် မြောက်ဘက်အဆုံးတိုင်အောင် ဆက်တိုက်နားလည်ရမည်။

Verse 26

राजावर्तमणिप्रख्यान्न्यस्य गात्राणि भावयेत् । अस्योर्ध्वच्छादनं पद्ममासनं विमलं सितम्

ရာဇာဝတ္တ မဏိကဲ့သို့ တောက်ပသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို (သမาธိ၌) ထား၍ စိတ်ဖြင့် ဘာဝနာပြုရမည်။ ထိုအရှင်၏ အပေါ်ဖုံးအုပ်သည် အပြစ်ကင်းစင်သော အဖြူရောင် ပဒ္မအာသန—သန့်ရှင်း၍ တောက်ပလျက်ရှိ၏။

Verse 27

अष्टपत्राणि तस्याहुरणिमादिगुणाष्टकम् । केसराणि च वामाद्या रुद्रावामादिशक्तिभिः

၎င်း၏ ပန်းဖက်ရှစ်ဖက်ကို အဏိမာ (သေးငယ်သိမ်မွေ့ခြင်း) စသည့် ဂုဏ်သတ္တိရှစ်ပါးဟု ကြေညာကြ၏။ ထို့ပြင် ၎င်း၏ အမွှေးတိုင်များ (stamens) သည် ဝာမာ စသည့်—ရုဒ္ရာ၊ ဝာမာ တို့ကဲ့သို့သော ရှက္တိအင်အားများဖြစ်၍၊ ထိုအင်အားများဖြင့် သခင်ကို ဘုရားဝတ်ပြုသကဲ့သို့ စိတ်၌ တရားသမားကာ စူးစမ်းဆင်ခြင်ကြ၏။

Verse 28

बीजान्यपि च ता एव शक्तयोंतर्मनोन्मनीः । कर्णिकापरवैराग्यं नालं ज्ञानं शिवात्मकम्

ထိုတန်ခိုးများသည် မျိုးစေ့ပုံသဏ္ဌာန်ကဲ့သို့ သေးငယ်နူးညံ့၍ အတွင်း၌ တည်နေကာ စိတ်အတွင်းရှိ စိတ်လွန်ကဲသော «မနောန်မနီ» ဖြစ်သည်။ ကြာပန်း၏ အလယ်ပိုင်းသည် အမြင့်ဆုံး ဝိရာဂျ (ကင်းကွာမှု) ဖြစ်၍၊ တံတား/တံခွန်ကဲ့သို့သော တံတောင်သည် ရှီဝ၏ အတ္တသဘောဖြစ်သော ဉာဏ်တရား ဖြစ်သည်။

Verse 29

कन्दश्च शिवधर्मात्मा कर्णिकान्ते त्रिमण्डले । त्रिमण्डलोपर्यात्मादि तत्त्वत्रितयमासनम्

အောက်ခြေ၌ မျိုးဥကဲ့သို့သော «ကန္ဒ» အထောက်အကူရှိ၍၊ ၎င်း၏ သဘောတရားသည် ရှီဝ၏ ဓမ္မ ဖြစ်သည်။ ကြာပန်းအလယ်ပိုင်း၏ အဆုံးတွင် စက်ဝိုင်းသုံးခု (တရီမဏ္ဍလ) ရှိသည်။ ထိုစက်ဝိုင်းသုံးခုအပေါ်၌ အတ္တမှ စတင်သော တတ္တဝ သုံးပါးဖြင့် ဖွဲ့စည်းသည့် အာသန (ထိုင်ခုံ) တည်ရှိသည်—အရှင် ပတိကို သမาธိပြုရန် အတွင်းအခြေခံများ။

Verse 30

सर्वासनोपरि सुखं विचित्रास्तरणास्तृतम् । आसनं कल्पयेद्दिव्यं शुद्धविद्यासमुज्ज्वलम्

အာသနအားလုံး၏ အပေါ်၌ သက်သာလှပသော အာသနတစ်ခုကို စီမံထားရမည်။ လှပသော ပုံစံအလှဆင်ထားသည့် အခင်းဖြင့် ခင်းကျင်း၍၊ သန့်ရှင်းသော ဝိဒျာ (ပညာဉာဏ်) ဖြင့် တောက်ပသော ဒိဗ္ဗ အာသနကို ရှီဝအား ပူဇော်နှင့် သမాధိအတွက် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 31

आवाहनं स्थापनं च सन्निरोधं निरीक्षणम् । नमस्कारं च कुर्वीत बध्वा मुद्राः पृथक्पृथक्

မုဒြာများကို သီးသန့်သီးသန့် ချည်နှောင်ဖွဲ့စည်းပြီးနောက်၊ အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်ခြင်း)၊ သ္ထာပန (တည်ထောင်ခြင်း)၊ သန္နိရောဓ (ထိန်းချုပ်/ကန့်သတ်ခြင်း)၊ နိရီက္ခဏ (သတိဖြင့် ကြည့်ရှုခြင်း) ကို ပြုလုပ်ကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် နမஸ్కာရ (ရိုသေစွာ ဦးချခြင်း) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 32

पाद्यमाचमनं चार्घ्यं गंधं पुष्पं ततः परम् । धूपं दीपं च तांबूलं दत्त्वाथ स्वापयेच्छिवौ

ခြေသုတ်ရေ၊ အာစမနရေ၊ အရ္ဃျ ပူဇော်မှုတို့ကို ပူဇော်ပြီးနောက် အနံ့သာနှင့် ပန်းတို့ကို ဆက်လက်ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် မီးခိုး (ဓూప)၊ မီးအလင်း (ဒီပ) နှင့် ကွမ်း (တాంబူလ) ကို ပူဇော်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ရှိဝကို အနားယူစေ (ရိတုအိပ်စေ) ရမည်။

Verse 33

अथवा परिकल्प्यैवमासनं मूर्तिमेव च । सकलीकृत्य मूलेन ब्रह्माभिश्चापरैस्तथा

သို့မဟုတ် ဤသို့ပင် အာသန (ထိုင်ခုံ) နှင့် သန့်ရှင်းသော ရုပ်တော်ကို စီမံတပ်ဆင်ပြီး၊ မူလမန်တရ (root-mantra) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဘြဟ္မမန်တရများနှင့် အခြားအကူအညီ မန်တရများဖြင့်လည်းကောင်း အပြည့်အဝ ပြည့်စုံထင်ရှားအောင် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 34

आवाहयेत्ततो देव्या शिवं परमकारणम् । शुद्धस्फटिकसंकाशं देवं निश्चलमक्षरम्

ထို့နောက် ဒေဝီမယ်တော်သည် အမြင့်ဆုံးအကြောင်းရင်းဖြစ်သော သီဝကို အာဝါဟနာပြု၍၊ သန့်ရှင်းသော ကြည်လင်သည့် စဖတိကကဲ့သို့ တောက်ပပြီး မလှုပ်မယှက်၊ မပျက်မယွင်းသော အက္ခရာသခင်ဟု စိတ်တွင်မြင်ယောင်ရမည်။

Verse 35

कारणं सर्वलोकानां सर्वलोकमयं परम् । अंतर्बहिःस्थितं व्याप्य ह्यणोरणु महत्तरम् २

သူသည် လောကအားလုံး၏ အကြောင်းရင်းအမြင့်ဆုံး၊ လောကအားလုံးကို ထိုးဖောက်၍ လောကအားလုံးဖြစ်နေသော အထက်တန်းအမှန်တရားဖြစ်သည်။ အတွင်းနှင့် အပြင်၌ တည်ရှိကာ အရာအားလုံးကို ပြန့်နှံ့လွှမ်းမိုး၍၊ အဏုထက်အဏုသေးပြီး အကြီးထက်အကြီးကြီးတော်မူသည်။

Verse 36

भक्तानामप्रयत्नेन दृश्यमीश्वरमव्ययम् । ब्रह्मेंद्रविष्णुरुद्राद्यैरपि देवैरगोचरम्

သူ၏ ဘက္တားတို့အတွက် မပင်ပန်းမခက်ခဲဘဲပင် မပျက်မယွင်းသော အရှင်သည် မြင်တွေ့နိုင်လာသည်။ သို့သော် ဘြဟ္မာ၊ အိန္ဒြ၊ ဗိဿဏု၊ ရုဒြနှင့် အခြားဒေဝတားတို့အတွက်ပင် သူသည် အာရုံမရောက်နိုင်သော အလွန်အမင်းဖြစ်တော်မူသည်။

Verse 37

देवसारं च विद्वद्भिरगोचरमिति श्रुतम् । आदिमध्यान्तरहितं भेषजं भवरोगिणाम्

ပညာရှိတို့က သူ့ကို နတ်တို့၏ အနှစ်သာရဟု ကြားသိကြပြီး အာရုံနှင့် စိတ်၏ လက်လှမ်းမမီသော အရာဟု ဆိုကြသည်။ အစမရှိ၊ အလယ်မရှိ၊ အဆုံးမရှိသော သူသည် သံသရာရောဂါခံစားသူတို့အတွက် ကုသဆေးတော်ဖြစ်၏။

Verse 38

शिवतत्त्वमिति ख्यातं शिवार्थं जगति स्थिरम् । पञ्चोपचारवद्भक्त्या पूजयेल्लिंगमुत्तमम्

«ရှီဝတတ္တဝ» ဟုကျော်ကြားသော အရာသည် လောက၌ တည်မြဲ၍ ရှီဝ၏ အဓိပ္ပါယ်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်တည်းဟူ၏။ ထို့ကြောင့် ပဉ္စဥပစာရ (ပူဇာအပ်ပေးမှုငါးပါး) ဖြင့် ဘက္တိဖြင့် အမြတ်ဆုံး လင်္ဂကို ပူဇာပြုရမည်။

Verse 39

लिंगमूर्तिर्महेशस्य शिवस्य परमात्मनः । स्नानकाले प्रकुर्वीत जयशब्दादिमंगलम्

လင်္ဂကို ရေချိုးပူဇာပြုသည့်အခါ—မဟေရှ၊ ရှီဝ၊ အမြင့်ဆုံးအတ္တမန်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်သော လင်္ဂမూర్తိကို—«ဇယ!» ဟူသော အောင်မြင်သံဖြင့် စ၍ မင်္ဂလာကိစ္စများနှင့် သာသနာပွဲတော်ဆုတောင်းများကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 40

पञ्चगव्यघृतक्षीरदधिमध्वादिपूर्वकैः । मूलैः फलानां सारैश्च तिलसर्षपसक्तुभिः

နွားမှ ထွက်သော ပဉ္စဂဝ்ய (ငါးမျိုး) နှင့်အတူ ဂျီ၊ နို့၊ ဒဟိ (ယိုဂတ်)၊ ပျားရည် စသည့်အရာများဖြင့်လည်းကောင်း၊ အမြစ်များ၊ အသီးအနှံတို့၏ အနှစ်သာရများဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် နှမ်း၊ မုန်ညင်းနှင့် ကင်ထားသော သီးနှံမှုန့်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း—သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ပူဇာကိစ္စကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 41

बीजैर्यवादिभिश्शस्तैश्चूर्णैर्माषादिसंभवैः । संस्नाप्यालिप्य पिष्टाद्यैः स्नापयेदुष्णवारिभिः

မုယောစပါး စသည့် မင်္ဂလာသီးနှံမျိုးစေ့များနှင့်၊ ပဲမောင်း (မాష) စသည့် ပဲမျိုးများမှ ပြုလုပ်ထားသော နူးညံ့သည့်မှုန့်များဖြင့် (လင်္ဂကို) ရေချိုးစင်ကြယ်စေပြီး၊ ပိဿာ/လိမ်းပတ်များဖြင့် လိမ်းကပ်ကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် နွေးသောရေဖြင့် ထပ်မံရေချိုးပူဇာပြုရမည်။

Verse 42

घर्षयेद्विल्वपत्राद्यैर्लेपगंधापनुत्तये । पुनः संस्नाप्य सलिलैश्चक्रवर्त्युपचारतः

လိမ်းထားသော အနံ့ဆီတို့၏ အနံ့ကို ဖယ်ရှားရန် ဘိလွာရွက်တို့နှင့် အလားတူအရာများဖြင့် ပူဇော်ထားသော ရုပ်တော်ကို နူးညံ့စွာ ပွတ်ပေးရမည်။ ထို့နောက် ရေဖြင့် ထပ်မံ ရေချိုးပေးကာ စကြဝတီ၏ အစီအစဉ်တကျ ဂုဏ်ပြုပူဇော်နည်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 43

सुगंधामलकं दद्याद्धरिद्रां च यथाक्रमम् । ततः संशोध्य सलिलैर्लिंगं बेरमथापि वा

အနံ့သင်းသော အာမလကကို အရင်ပူဇော်ပြီး ထို့နောက် အစီအစဉ်တကျ ဟရိဒြာ (နနွင်း) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ရေဖြင့် သန့်စင်ကာ သီဝလင်္ဂကို သန့်ရှင်းစေသကဲ့သို့ ဘေရ (ရုပ်တော်) ကိုလည်း သန့်ရှင်းစေရမည်။

Verse 44

स्नापयेद्गंधतोयेन कुशपुष्पोदकेन च । हिरण्यरत्नतोयैश्च मंत्रसिद्धैर्यथाक्रमम्

သီဝလင်္ဂကို အနံ့ရေဖြင့် ရေချိုးပေးရမည်၊ ထို့ပြင် ကုရှမြက်နှင့် ပန်းတို့ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေဖြင့်လည်း ရေချိုးပေးရမည်။ ထို့နောက် အစီအစဉ်တကျ မန္တရစွမ်းရည်ဖြင့် အာနုဘော်ရသော ရေ၊ ရွှေနှင့် ရတနာတို့ ရောနှောထားသော ရေဖြင့် ရေချိုးပေးရမည်။

Verse 45

असंभवे तु द्रव्याणां यथासंभवसंभृतैः । केवलैर्मंत्रतोयैर्वा स्नापयेच्छ्रद्धया शिवम्

သို့ရာတွင် ပူဇော်ပစ္စည်းများ မရနိုင်ပါက ရနိုင်သမျှအရာများဖြင့် သို့မဟုတ် မန္တရဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေတစ်မျိုးတည်းဖြင့်ပင် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် သီဝကို ရေချိုးပူဇော်ရမည်။

Verse 46

कलशेनाथ शंखेन वर्धन्या पाणिना तथा । सकुशेन सपुष्पेण स्नापयेन्मंत्रपूर्वकम्

ထို့နောက် ကလသ (ရေခွက်/ရေကန်)၊ သင်္ခ (ခရုခွံ) နှင့် လက်တွင်ကိုင်သော ဝဓ္ဓနီ (ရေဖျန်းဇွန်း) ကို အသုံးပြု၍၊ ကုရှမြက်နှင့် ပန်းတို့ပါဝင်စေကာ မန္တရကို အရင်ရွတ်ဆိုပြီးမှ (အထူးသဖြင့် သီဝလင်္ဂကို) ရေချိုးပူဇော်ရမည်။

Verse 47

पवमानेन रुद्रेण नीलेन त्वरितेन च । लिंगसूक्तादिसूक्तैश्च शिरसाथर्वणेन च

ပဝမာနနှင့် နီလာ ဟိမ်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ တဝရိတ (လျင်မြန်အကျိုးပေး) ဟိမ်းဖြင့်လည်းကောင်း ရုဒ္ရကို ပူဇော်ပသရမည်။ ထို့အတူ လင်္ဂ-သုက္တနှင့် အခြား ဝေဒဟိမ်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ အထရဝ-ရှီရသ (ဥပနိသဒ်) ဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 48

ऋग्भिश्च सामभिः शैवैर्ब्रह्मभिश्चापि पञ्चभिः । स्नापयेद्देवदेवेशं शिवेन प्रणवेन च

ရိဂ်နှင့် သာမ ဟိမ်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ ရှైవ ဟိမ်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဗြဟ္မ မန္တရား ငါးပါးဖြင့်လည်းကောင်း—ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ အရှင်တို့၏ အရှင် ရှီဝကို ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ ထိုအခါ “ရှီဝ” မန္တရားနှင့် ပရဏဝ “အောမ်” ကိုလည်း ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 49

यथा देवस्य देव्याश्च कुर्यात्स्नानादिकं तथा । न तु कश्चिद्विशेषो ऽस्ति तत्र तौ सदृशौ यतः

အရှင်အတွက် ရေချိုးပူဇော်ခြင်းနှင့် အခြားကရိယာများကို မည်သို့ ပြုလုပ်သကဲ့သို့ ဒေဝီအတွက်လည်း ထိုနည်းတူ ပြုလုပ်ရမည်။ ဤပူဇော်မှု၌ သူတို့နှစ်ပါးအကြား ခွဲခြားမှု မရှိပါ၊ အကြောင်းမှာ နှစ်ပါးသည် အနှစ်သာရအားဖြင့် တူညီကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 50

प्रथमं देवमुद्दिश्य कृत्वा स्नानादिकाः क्रियाः । देव्यैः प्रश्चात्प्रकुर्वीत देवदेवस्य शासनात्

ပထမဦးစွာ အရှင် (ရှီဝ) ကို ရည်ညွှန်း၍ ရေချိုးပူဇော်ခြင်းအစရှိသည့် ကရိယာများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်သော ရှီဝ၏ အမိန့်အတိုင်း ဒေဝီ (ရှက္တိ/ဒေဝီ) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 51

अर्धनारीश्वरे पूज्ये पौर्वापर्यं न विद्यते । तत्र तत्रोपचाराणां लिंगे वान्यत्र वा क्वचित्

အရဓနာရီဣရှွရ အရှင်ကို ပူဇော်ရာတွင် «အရင်/နောက်» ဟူသော အစဉ်အလာတိတိကျကျ မရှိပါ။ ဥပစာရ (ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်မှုများ) ကို လိင်္ဂသို့လည်းကောင်း၊ တခါတရံ အခြားနေရာသို့လည်းကောင်း လိုသလို ဆက်ကပ်နိုင်သည်။

Verse 52

कृत्वा ऽभिषेकं लिंगस्य शुचिना च सुगंधिना । संमृज्य वाससा दद्यादंबरं चोपवीतकम्

သန့်ရှင်း၍ မွှေးကြိုင်သော ပစ္စည်းများဖြင့် ရှီဝလင်္ဂကို အဘိသေက ပြုလုပ်ပြီးနောက် သန့်ရှင်းသော အဝတ်ဖြင့် သုတ်သင်ကာ အဝတ်အစားနှင့် ဥပဝီတ (သန့်ရှင်းကြိုး) ကို အရှင်ထံ လေးစားစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 53

पाद्यमाचमनं चार्घ्यं गंधं पुष्पं च भूषणम् । धूपं दीपं च नैवेद्यं पानीयं मुखशोधनम्

ရှီဝဘုရားထံ ခြေဆေးရေ၊ အာစမနရေ၊ အရ္ဃျ ပူဇော်ရေကို ပူဇော်ကာ၊ စန္ဒနံ့သာ၊ ပန်းနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ နံ့သာမီးခိုးနှင့် မီးအလင်း၊ နైవေဒျ အစားပူဇော်၊ သောက်ရေ နှင့် ပါးစပ်ဆေးရေတို့ကို အစဉ်လိုက် ပူဇော်ရမည်။

Verse 54

पुनश्चाचमनीयं च मुखवासं ततः परम् । मुकुटं च शुभं भद्रं सर्वरत्नैरलंकृतम्

ထို့နောက် ထပ်မံ၍ အာစမနရေကို ပူဇော်ပြီး၊ ထို့အပြီး ပါးစပ်အဝတ်ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် အလှဆင်ထားသော တင့်တယ်၍ မင်္ဂလာရှိသည့် မကူဋ (သရဖူ) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 55

भूषणानि पवित्राणि माल्यानि विविधानि च । व्यजने चामरे छत्रं तालवृंतं च दर्पणम्

သန့်ရှင်းသော အလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ အမျိုးမျိုးသော ပန်းကုံးများ၊ လေကာပန်ကာနှင့် ချာမရ (ယက်အမြီးပန်ကာ)၊ ထီး၊ တာလပင်ရွက်ပန်ကာ၏ လက်ကိုင်နှင့် မှန်တို့ကိုလည်း ပူဇော်/စီစဉ်ရမည်။

Verse 56

दत्त्वा नीराजनं कुर्यात्सर्वमंगलनिस्वनैः । गीतनृत्यादिभिश्चैव जयशब्दसमन्वितः

နီရာဇန (အာရတီ) ကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ မင်္ဂလာသံစဉ်အမျိုးမျိုးကြားတွင် ထိုပူဇော်မှုကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။ သီချင်းဆိုခြင်း၊ အကကခြင်း စသဖြင့် ပါဝင်ကာ «အောင်မြင်ပါစေ! ဂျယ!» ဟု အောင်ပွဲသံများဖြင့် သဂုဏ ရုပ်ထင်ရှားသော သီဝကို ဘက်တိဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 57

हैमे च राजते ताम्रे पात्रे वा मृन्मये शुभे । पद्मकैश्शोभितैः पुष्पैर्बीजैर्दध्यक्षतादिभिः

မင်္ဂလာရှိသော အိုးခွက်၌—ရွှေ၊ ငွေ၊ ကြေးနီ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသော မြေထည်ဖြစ်စေ—ကြာပန်းဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသော ပန်းများနှင့်အတူ မျိုးစေ့များ၊ ဒဓိ (နို့ချဉ်)၊ အက္ခတ (မကွဲသော ဆန်) စသည့် သန့်ရှင်းသော ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ထည့်၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 58

त्रिशूलशंखयुग्माब्जनन्द्यावर्तैः करीषजैः । श्रीवत्सस्वस्तिकादर्शवज्रैर्वह्न्यादिचिह्नितैः

သန့်ရှင်းသော နွားချေးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မင်္ဂလာအမှတ်တံဆိပ်များဖြင့် အမှတ်အသားထားကြသည်—သုံးခွံ (ตรีśūla)၊ သံခေါင်း (śaṅkha)၊ အတွဲ၊ ကြာပန်း၊ နန္ဒျာဝရ္တ (nandyāvarta)၊ Śrīvatsa၊ ဆွာစတိက (svastika)၊ မှန်၊ ဝဇ္ရ (vajra) နှင့် မီးစသည့် အခြားသင်္ကေတများ—ရှီဝဘုရားပူဇာနှင့် ဆက်နွယ်သော သန့်ရှင်းသင်္ကေတများဖြစ်သည်။

Verse 59

अष्टौ प्रदीपान्परितो विधायैकं तु मध्यमे । तेषु वामादिकाश्चिन्त्याः पूज्याश्च नव शक्तयः

ပတ်လည်တွင် မီးအိမ်ရှစ်လုံးကို စီ၍ အလယ်၌ မီးအိမ်တစ်လုံးထားကာ၊ ထိုနေရာ၌ ဝာမာ (Vāmā) မှစသော သက္တိကိုးပါးကို စိတ်တွင် တရားသဘောဖြင့် ချင့်တွေးကာ၊ ဒေဝီအင်အားများအဖြစ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 60

कवचेन समाच्छाद्य संरक्ष्यास्त्रेण सर्वतः । धेनुमुद्रां च संदर्श्य पाणिभ्यां पात्रमुद्धरेत्

ကဝချ (kavaca) ဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ ကာကွယ်၍၊ အစတြ-မန္တရ (Astra-mantra) ဖြင့် အရပ်ရပ်မှ စောင့်ရှောက်ပြီးနောက်၊ ဓေနုမုဒြာ (Dhenumudrā) ကို ပြသကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပူဇာပാത്രကို မြှောက်ယူရမည်။

Verse 61

अथवारोपयेत्पात्रे पञ्चदीपान्यथाक्रमम् । विदिक्ष्वपि च मध्ये च दीपमेकमथापि वा

အခြားနည်းအားဖြင့် ပাত্রအတွင်း မီးအိမ်ငါးလုံးကို အစဉ်လိုက် စီတင်ရမည်—အလယ်အလတ်အရပ်များနှင့် အလယ်ဗဟို၌ ထားရသည်; သို့မဟုတ် ဆန္ဒရှိလျှင် မီးအိမ်တစ်လုံးတည်းကိုလည်း ထားနိုင်သည်။

Verse 62

ततस्तत्पात्रमुद्धृत्य लिंगादेरुपरि क्रमात् । त्रिः प्रदक्षिणयोगेन भ्रामयेन्मूलविद्यया

ထို့နောက် ထိုပန်းကန်ကို မြှောက်ယူ၍ လိင်္ဂနှင့် အခြားသန့်ရှင်းသော အရာများအပေါ်တွင် အစဉ်အတိုင်း လှည့်ရွှေ့ရမည်။ ထို့ပြင် ညာဘက်သို့ ပတ်လည်လှည့်ခြင်း (pradakṣiṇa) ၏ စည်းကမ်းနှင့် တစ်စည်းတစ်လုံးဖြစ်ကာ မူလမန်တရ (mūla-vidyā) ကို ရွတ်ဆိုလျက် သုံးကြိမ် လှည့်ပတ်စေ၍ ရှိဝမန်တရ၏ အာနုဘော်ဖြင့် အခမ်းအနားကို သန့်စင်သက်သေပြုရမည်။

Verse 63

दद्यादर्घ्यं ततो मूर्ध्नि भसितं च सुगंधितम् । कृत्वा पुष्पांजलिं पश्चादुपहारान्निवेदयेत्

ထို့နောက် အရ္ဃျ (arghya) ကို လေးစားပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ခေါင်းပေါ်တွင် မွှေးကြိုင်သော ဘသ္မ (bhasma) သန့်ရှင်းသော ပြာကို လိမ်းရမည်။ ထို့ပြင် လက်နှစ်ဖက်ပေါင်း၍ ပန်းပူဇော် (puṣpāñjali) ပြုကာ နောက်တစ်ဖန် ဥပဟာရနှင့် ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ဆက်လက်တင်ပြရမည်။

Verse 64

पानीयं च ततो दद्याद्दत्त्वा वाचमनं पुनः । पञ्चसौगंधिकोपेतं ताम्बूलं च निवेदयेत्

ထို့နောက် သောက်ရေကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် အာစမနီယ (ācamanīya) အဖြစ် ပါးစပ်ဆေးရန် ရေကို ထပ်မံပူဇော်ပြီးနောက် မွှေးရနံ့ငါးမျိုးပါဝင်သော တာမ္ဘူလ (tāmbūla) — ဘီတယ်ရွက် — ကို တင်ပြပူဇော်ရမည်။ ဤသို့ဖြင့် မင်္ဂလာရှိသော ရှိဝဘုရား၏ စတ္တဝိက ဥပစာရများကို ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 65

प्रोक्षयेत्प्रोक्षणीयानि गाननाट्यानि कारयेत् । लिंगादौ शिवयोश्चिन्तां कृत्वा शक्त्यजपेच्छिवम्

ပရောက္ခဏီယ (sprinkling) ပြုရမည့် အရာများကို သန့်ရှင်းသော ရေဖြင့် ပရောက္ခ (prokṣaṇa) လုပ်၍ ပက်ဖျန်းသန့်စင်စေ။ ထို့ပြင် သီချင်းဆိုခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသော အကနတ်ပြဇာတ်တို့ကို ဆောင်ရွက်စေ။ ထို့နောက် လိင်္ဂနှင့် အခြားရုပ်သဏ္ဍာန်များအတွင်း ရှိဝနှင့် ရှက္တိကို အတူတကွ စိတ်၌ တည်စေကာ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ရှိဝမန်တရ၏ ဇပ (japa) ကို ထပ်တလဲလဲ ရွတ်ဆိုစေ။

Verse 66

प्रदक्षिणं प्रणामं च स्तवं चात्मसमर्पणम् । विज्ञापनं च कार्याणां कुर्याद्विनयपूर्वकम्

နှိမ့်ချစိတ်ဖြင့် ပတ်လည်လှည့်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဦးချကန်တော့ခြင်းကို ပြုလုပ်ကာ၊ ချီးမွမ်းသီချင်းများကို ဆက်ကပ်၍ ကိုယ်တိုင်ကို အပြည့်အဝ အပ်နှံပြီးနောက် မိမိ၏ တာဝန်နှင့် လိုအပ်ချက်များကို သခင် ရှိဝထံ လျှောက်တင်ရမည်။

Verse 67

अर्घ्यं पुष्पांजलिं दत्त्वा बद्ध्वा मुद्रां यथाविधि । पश्चात्क्षमापयेद्देवमुद्वास्यात्मनि चिंतयेत्

အर्घ्यနှင့် ပန်းတစ်လက်ဆုပ်ကို ပူဇော်ပြီး သတ်မှတ်ထားသော မုဒြာကို နည်းလမ်းတကျ ချုပ်ကာ၊ ထို့နောက် သခင်ဘုရားထံ ခွင့်လွှတ်မှု တောင်းရမည်။ ထို့ပြီးနောက် ဖိတ်ခေါ်ထားသော ဒေဝတားကို ပြန်လွှတ်ကာ မိမိအတ္တမ၌ ထိုဘုရားကို စိတ်ကူးဆင်ခြင်ရမည်။

Verse 68

पाद्यादिमुखवासांतमर्घ्याद्यं चातिसंकटे । पुष्पविक्षेपमात्रं वा कुर्याद्भावपुरस्सरम्

ခြေတော်ရေဆေး (ပာဒျ) မှ စ၍ နှုတ်တော်ဆိုင်ရာ ပူဇော်ခြင်း (မုခဝါသ) အဆုံးတိုင်အောင်၊ အर्घ्य စသည့် ပူဇော်မှုများကိုလည်း—အလွန်အမင်း အခက်အခဲရှိသည့်အခါ စိတ်ဓာတ်ဘက္တိကို ရှေ့တန်းတင်၍ ပန်းဖြန့်ခြင်းသာ ပြုလုပ်လည်း ရပါသည်။

Verse 69

तावतैव परो धर्मो भावने सुकृतो भवेत् । असंपूज्य न भुञ्जीत शिवमाप्राणसंचरात्

အသက်ရှူသက်တမ်းသည် ကိုယ်အတွင်း လှုပ်ရှားနေသမျှကာလ၊ အမြင့်ဆုံးသော ဓမ္မဟူသည် စိတ်ဓာတ်ကောင်းမြတ်မှုနှင့် ကုသိုလ်ကံကို မွေးမြူခြင်း ဖြစ်၏။ ရှိဝကို မပူဇော်မီ အစာမစားသင့်။

Verse 70

यदि पापस्तु भुंजीत स्वैरं तय्स न निष्कृतिः । प्रमादेन तु भुंक्ते चेत्तदुद्गीर्य प्रयत्नतः

အပြစ်ရှိသူက မသန့်/တားမြစ်သောအရာကို ကိုယ့်စိတ်တိုင်းကျ ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စားသောက်လျှင် ထိုသူအတွက် ပြစ်လွတ်ခွင့် မရှိ။ သို့ရာတွင် မေ့လျော့မှုကြောင့် စားမိလျှင် ကြိုးစား၍ ချက်ချင်း ထုတ်ပစ်ရမည် (အန်ထုတ်ရမည်)။

Verse 71

स्नात्वा द्विगुणमभ्यर्च्य देवं देवीमुपोष्य च । शिवस्यायुतमभ्यस्येद्ब्रह्मचर्यपुरस्सरम्

ရေချိုးပြီးနောက် ဘုရားသခင်နှင့် ဒေဝီကို နှစ်ဆသော श्रद्धာဖြင့် ပူဇော်ကာ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို စောင့်ထိန်းရမည်။ ထို့နောက် ဗြဟ္မစရိယ (သန့်ရှင်းသော ကာမထိန်းချုပ်မှု) ကို အဓိကစည်းကမ်းအဖြစ် ထား၍ ရှိဝမန်တရကို တစ်သောင်းကြိမ် ထပ်တလဲလဲ ဂျပ်/ရွတ်ဆို လေ့ကျင့်ရမည်။

Verse 72

परेद्युश्शक्तितो दत्त्वा सुवर्णाद्यं शिवाय च । शिवभक्ताय वा कृत्वा महापूजां शुचिर्भवेत्

နောက်တစ်နေ့တွင် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ရွှေစသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများကို သီဝဘုရားထံ သို့မဟုတ် သီဝဘက္တ (ရှီဝဘုရားကို ချစ်မြတ်နိုးသူ) ထံ လှူဒါန်းပြီး၊ ထို့နောက် မဟာပူဇာ (mahāpūjā) ကို ဆောင်ရွက်လျှင် သန့်စင်လာမည်။