शिवाश्रम-नित्यनैमित्तिककर्मविधिः / Śaiva Āśrama-Duties: Daily and Occasional Rites (Morning Purity & Bath Procedure)

Verse 1

कृष्ण उवाच । भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि शिवाश्रमनिषेविणाम् । शिवशास्त्रोदितं कर्म नित्यनैमित्तिकं तथा

ကృష్ణက ပြော၏။ «အရှင်မြတ်၊ ရှိဝ၏ သာသနာအာရှ్రమ၌ နေထိုင်သူတို့အကြောင်းကို ကြားလိုပါသည်။ ရှိဝ-ရှာစတြာ၌ ဆိုထားသော ကမ္မများ—နေ့စဉ် (နိတျ) လိုက်နာရမည့်အရာများနှင့် အခါအားလျော်စွာ (နೈမိတ္တိက) ပြုရမည့် ရိတုများကိုလည်း»။

Verse 2

उपमन्युरुवाच । प्रातरुत्थाय शयनाद्ध्यात्वा देवं सहाम्बया । विचार्य कार्यं निर्गच्छेद्गृहादभ्युदिते ऽरुणे

ဥပမန်ယူက ပြော၏။ «မနက်အရုဏ်တက်ချိန် အိပ်ရာမှ ထ၍ အမ္ဘာမယ်တော်နှင့်အတူ အရှင်ကို ဓ్యာနပြုကာ၊ လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်များကို စဉ်းစားပြီးနောက်၊ နီရောင်အရုဏ်ပေါ်လာသည့်အခါ အိမ်မှ ထွက်သွားရမည်»။

Verse 3

अबाधे विजने देशे कुर्यादावश्यकं ततः । कृत्वा शौचं विधानेन दंतधावनमाचरेत्

အနှောင့်အယှက်မရှိသော တိတ်ဆိတ်ရာအရပ်၌ ပထမဦးစွာ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ လိုအပ်သောကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် စည်းကမ်းတကျ သန့်စင်မှုကို ပြုလုပ်ပြီး သွားသန့်ရှင်းရေးကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 4

अलाभे दंतकाष्ठानामष्टम्यादिदिनेषु च । अपां द्वादशगण्डूषैः कुर्यादास्यविशोधनम्

သွားသန့်ရှင်းရန် သစ်တံများ မရရှိသည့်အခါနှင့် လပြည့်လကွယ်အတွင်း အဋ္ဌမီနေ့ စသည့် ဥပုသ်နေ့များတွင်လည်း ရေဖြင့် ၁၂ ကြိမ် ခံတွင်းဆေးကြောကာ ပါးစပ်ကို သန့်စင်ရမည်။

Verse 5

आचम्य विधिवत्पश्चाद्वारुणं स्नानमाचरेत् । नद्यां वा देवखाते वा ह्रदे वाथ गृहे ऽपि वा

နည်းတကျ အာစမန ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဝါရုဏ-စ్నာန (ရေဖြင့် သန့်စင်သည့် ပူဇော်ပွဲ) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ၎င်းကို မြစ်တွင်ဖြစ်စေ၊ ဒေဝခါတ (ဘုရားရေချောင်း) တွင်ဖြစ်စေ၊ ရေကန်တွင်ဖြစ်စေ၊ အိမ်၌ပင်ဖြစ်စေ ပြုလုပ်နိုင်သည်။

Verse 6

स्नानद्रव्याणि तत्तीरे स्थापयित्वा बहिर्मलम् । व्यापोह्य मृदमालिप्य स्नात्वा गोमयमालिपेत्

ထို သန့်ရှင်းသော ရေကမ်းပေါ်၌ ရေချိုးပစ္စည်းများကို တင်ထားပြီး၊ အပြင်ဘက် အညစ်အကြေးကို အရင်ဖယ်ရှားရမည်။ ထို့နောက် သန့်စင်မြေကို ကိုယ်ပေါ်လိမ်း၍ ရေချိုးကာ၊ ရေချိုးပြီးလျှင် သန့်စင်အဖြစ် နွားချေးကိုလည်း လိမ်းရမည်။

Verse 7

स्नात्वा पुनः पुनर्वस्त्रं त्यक्त्वावाथ विशोध्य च । सुस्नातो नृपवद्भूयः शुद्धं वासो वसीत च

ရေချိုးကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်ပြီးနောက် အညစ်အကြေးကပ်နေသော အဝတ်ကို စွန့်ပစ်ရမည်၊ သို့မဟုတ် ကောင်းစွာ ဆေးကြောသန့်စင်ရမည်။ ထို့နောက် မင်းကဲ့သို့ အပြည့်အဝ သန့်စင်ပြီးလျှင် သန့်ရှင်းသော အဝတ်ကို ပြန်လည် ဝတ်ဆင်ရမည်။

Verse 8

मलस्नानं सुगंधाद्यैः स्नानं दन्तविशोधनम् । न कुर्याद्ब्रह्मचारी च तपस्वी विधवा तथा

ဗြဟ္မစာရီ၊ တပသ္ဝီနှင့် မုဆိုးမတို့သည် အနံ့သာ စသည်တို့ဖြင့် အလွန်အကျွံ အလှပြင်သဘော ရေချိုးခြင်းကို မပြုရ။ ထို့ပြင် သွားကို အလှအပအတွက် အလွန်အကျွံ သန့်စင်ခြင်းမျိုးလည်း မပြုရ။

Verse 9

सोपवीतश्शिखां बद्धा प्रविश्य च जलांतरम् । अवगाह्य समाचांतो जले न्यस्येत्त्रिमंडलम्

ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းသော ကြိုး) ကို ဝတ်ဆင်၍ ဆံထုံး (ရှီခါ) ကို ချည်နှောင်ကာ ရေထဲသို့ ဝင်ရမည်။ ရေချိုး၍ အတွင်းစိတ်တည်ငြိမ်သန့်စင်ပြီးနောက် ထိုရေထဲ၌ သုံးဝိုင်းသော သန့်ရှင်းစက်ဝိုင်းများကို ချထားကာ၊ သီဝဘုရားပူဇော်ရန် စည်းကမ်းတကျ ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 10

सौम्ये मग्नः पुनर्मंत्रं जपेच्छक्त्या शिवं स्मरेत् । उत्थायाचम्य तेनैव स्वात्मानमभिषेचयेत्

မင်္ဂလာရေထဲ၌ မြုပ်နှံနေစဉ် မန္တရကို အားအပြည့်ဖြင့် ထပ်မံရွတ်ဆို၍ သီဝကို သတိရစေ။ ထို့နောက် ထလာ၍ အာစမန ပြုကာ ထိုရေတည်းဟူသော ရေဖြင့် မိမိကိုယ်ကို သန့်စင်အဘိသေက ပြုလေ—သီဝသတိရခြင်းဖြင့် ကိုယ်တွင်းဝိညာဉ်ကို သန့်ရှင်းစေသည်။

Verse 11

गोशृंगेण सदर्भेण पालाशेन दलेन वा । पाद्मेन वाथ पाणिभ्यां पञ्चकृत्वस्त्रिरेव वा

နွားချို၊ သန့်ရှင်းသော ဒರ್ಭမြက်၊ ပလာရှရွက်၊ သို့မဟုတ် ကြာပန်းဖြင့်—မဟုတ်လျှင် ကိုယ့်လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ပင်—ပက်ချ/ပူဇော်ခြင်းကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်ရမည်၊ ငါးကြိမ် သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး သုံးကြိမ်။

Verse 12

उद्यानादौ गृहे चैव वर्धन्या कलशेन वा । अवगाहनकाले ऽद्भिर्मंत्रितैरभिषेचयेत्

ဥယျာဉ်၌ဖြစ်စေ အိမ်အတွင်း၌ဖြစ်စေ ပက်ရေခွက် သို့မဟုတ် ကလသ (ရေအိုး) ဖြင့် မန္တရဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေကို အထူးသဖြင့် ရေဝင်ပူဇော်ချိန်တွင် ကိုယ်ပေါ်သို့ လောင်းချိုးစေ၍ ရှီဝဘုရားပူဇော်ရန် သန့်စင်စေရာ၏။

Verse 13

अथ चेद्वारुणं कर्तुमशक्तः शुद्धवाससा । आर्द्रेण शोधयेद्देहमापादतलमस्तकम्

ရေသန့်စင်ပူဇော်မှု (ဝါရုဏ) ကို မပြုနိုင်ပါက သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားဝတ်ဆင်၍ စိုစွတ်သော အဝတ်ဖြင့် ခြေဖျားမှ ခေါင်းထိပ်အထိ ကိုယ်ခန္ဓာကို သုတ်သင်သန့်စင်ရမည်။

Verse 14

आग्नेयं वाथ वा मांत्रं कुर्यात्स्नानं शिवेन वा । शिवचिंतापरं स्नानं युक्तस्यात्मीयमुच्यते

မီးနှင့်ဆိုင်သော အာဂ္နေယ မန္တရ-ရေချိုးကိုလည်း ပြုနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် သီဝ၏ မန္တရဖြင့် မန္တရ-ရေချိုးကိုလည်း ပြုနိုင်သည်။ သို့ရာတွင် သီဝကို စိတ်ဖြင့် အာရုံတည်၍ သီဝစဉ်းစားသမားဖြစ်ကာ ပြုသော ရေချိုးသည် စည်းကမ်းရှိသော साधक အတွက် အတွင်းပိုင်း «ကိုယ်ပိုင်ရေချိုး» ဟု ခေါ်သည်။

Verse 15

स्वसूत्रोक्तविधानेन मंत्राचमनपूर्वकम् । आचरेद्ब्रह्मयज्ञांतं कृत्वा देवादितर्पणम्

မိမိ၏ ဂೃಹ்ய-সূတရ၌ ဆိုထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း လိုက်နာ၍ မန္တရနှင့်အတူ ရေစုပ်သောက်ခြင်း (အာစမန) ကို အစပြုကာ ဘြဟ္မယဇ္ဉ ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် ဒေဝတားတို့နှင့် အခြားသူများ—ရိရှီများနှင့် ဘိုးဘွားများ—အတွက် တర్పဏ (ကျေနပ်စေသည့် ပူဇော်မှု) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 16

मंडलस्थं महादेवं ध्यात्वाभ्यर्च्य यथाविधि । दद्यादर्घ्यं ततस्तस्मै शिवायादित्यरूपिणे

နေမဏ္ဍလအတွင်း တည်ရှိသော မဟာဒေဝကို စိတ်ဓာတ်ဖြင့် သတိပြုကာ သတ်မှတ်ထားသည့် ဝိဓိအတိုင်း ပူဇော်ပြီးနောက်၊ နေရောင်ပုံသဏ္ဍာန်ကို ခံယူထားသော ရှိဝအား အဃျ (arghya) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 17

अथ वैतत्स्वसूत्रोक्तं कृत्वा हस्तौ विशोधयेत् । करन्यासं ततः कृत्वा सकलीकृतविग्रहः

ထို့နောက် မိမိ၏ ရိတုယ်-သုတ္တရတွင် ဆိုထားသကဲ့သို့ ပြုလုပ်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို သန့်စင်ရမည်။ ထို့နောက် ကရ-နျာသ (hand-nyāsa) ကို ပြုလုပ်ကာ မန္တရနှင့် နျာသဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြည့်စုံစေထားသော ပူဇော်သူသည် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်သွားသည်။

Verse 18

वामहस्तगतांभोभिर्गंधसिद्धार्थकान्वितैः । कुशपुंजेन वाभ्युक्ष्य मूलमंत्रसमन्वितैः

ထို့နောက် ဘယ်လက်တွင်ကိုင်ထားသော ရေကို အနံ့သာပစ္စည်းများနှင့် အဖြူရောင် မတ်စတာစေ့များ (siddhārthaka) ဖြင့်ရောစပ်ကာ၊ ကုရှမြက်အစုဖြင့် ပူဇော်ရာနေရာ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသော အခြေခံကို ပက်ဖျန်း၍၊ တပြိုင်နက်တည်း သီဝ၏ မူလမန္တရ (mūla-mantra) ကို အသုံးပြုရမည်။

Verse 19

आपोहिष्ठादिभिर्मन्त्रैः शेषमाघ्राय वै जलम् । वामनासापुटेनैव देवं संभावयेत्सितम्

ထို့နောက် «Āpo hi ṣṭhā…» ဟုအစပြုသော မန္တရများဖြင့် ကျန်နေသော ရေကို နူးညံ့စွာ ရှူသွင်းယူရမည်။ ထို့ပြင် ဘယ်နှာခေါင်းပေါက်တစ်ဖက်တည်းမှတဆင့် မင်္ဂလာတောက်ပသော သီဝဘုရားကို တည်ငြိမ်စွာ စိတ်ကူးသဘောထား၍ ဖိတ်ခေါ်ရမည်။

Verse 20

अर्घमादाय देहस्थं सव्यनासापुटेन च । कृष्णवर्णेन बाह्यस्थं भावयेच्च शिलागतम्

ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းရှိ အရ္ဃျ (arghya) ကိုယူကာ ဘယ်နှာခေါင်းပေါက်မှ ထုတ်လွှတ်ပြီး၊ အပြင်ဘက်တွင် ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု—အမဲရောင်သဏ္ဌာန်ဖြင့်—နှင့် သန့်ရှင်းသော ကျောက်တုံး၊ သီဝလင်္ဂအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ဟု တရားထိုင်၍ စိတ်ကူးပုံဖော်ရမည်။

Verse 21

तर्पयेदथ देवेभ्य ऋषिभिश्च विशेषतः । भूतेभ्यश्च पितृभ्यश्च दद्यादर्घ्यं यथाविधि

ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ဒေဝတားတို့နှင့် အထူးသဖြင့် ရှိသူတော် (ဋ္ဌိ) များကို တရ္ပဏာဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေကာ၊ သက်ရှိသတ္တဝါတို့နှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့ထံလည်း အရ္ဃျ ပူဇာကို ထိုက်တန်သလို ဆက်ကပ်ရမည်။ ဤသို့ဖြင့် ပူဇာပြုသူသည် အမြင့်ဆုံးသခင် ပတိ—သီဝကို ဆည်းကပ်လျက် အလုံးစုံကို သဟဇာတဖြစ်စေ၏။

Verse 22

रक्तचंदनतोयेन हस्तमात्रेण मंडलम् । सुवृत्तं कल्पयेद्भूमौ रक्तचूर्णाद्यलंकृतम्

နီရောင် စန္ဒနသစ်ရေကို ရေနှင့်ရောစပ်၍ လက်တစ်လက်အကျယ်အတိုင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် မဏ္ဍလကို စက်ဝိုင်းပြည့်စုံအောင် ရေးဆွဲကာ နီရောင်မှုန့်တို့ဖြင့် အလှဆင်ရမည်။

Verse 23

तत्र संपूजयेद्भानुं स्वकीयावरणैः सह । स्वखोल्कायेति मंत्रेण सांगतस्सुखसिद्धये

အဲဒီနေရာတွင် ဘာနု (နေမင်း) ကို သူ၏အဝိုင်းအဝန်း နတ်တော်များနှင့်အတူ စနစ်တကျ ပူဇော်ရမည်။ အစီအစဉ်မှန်ကန်စွာ ပေါင်းစည်း၍ “svakholkāya” မန္တရဖြင့် ကျန်းမာချမ်းသာမှုနှင့် အောင်မြင်ပြည့်စုံမှုကို ရယူရန် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 24

पुनश्च मंडलं कृत्वा तदंगैः परिपूज्य च । तत्र स्थाप्य हेमपात्रं मागधप्रस्थसंमितम्

ထို့နောက် ထပ်မံ၍ မဏ္ဍလကို ရေးဆွဲကာ သတ်မှတ်ထားသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများဖြင့် စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီး၊ အဲဒီနေရာတွင် မာဂဓ ပရသ္ထ စံနှုန်းအတိုင်း တိုင်းတာထားသော ရွှေခွက်တစ်လုံးကို တင်ထားရမည်။

Verse 25

पूरयेद्गंधतोयेन रक्तचंदनयोगिना । रक्तपुष्पैस्तिलैश्चैव कुशाक्षतसमन्वितैः

နီရောင် စန္ဒနလိမ်းဆေးနှင့် ရောစပ်ထားသော မွှေးရေကို ဖြည့်၍ (ပူဇော်) ရမည်။ ထို့ပြင် နီရောင်ပန်းများ၊ နှမ်းစေ့များကို ကုရှမြက်နှင့် မကွဲအက္ခတ (ဆန်စေ့) တို့နှင့်အတူ ထည့်သွင်းကာ ရှိဝဘုရားအား သတ်မှတ်ထားသည့် ပူဇော်မှုကို ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 26

दूर्वापामार्गगव्यैश्च केवलेन जलेन वा । जानुभ्यां धरणीं गत्वा नत्वा देवं च मंडले

ဒူရ္ဝာမြက်၊ အပာမာရ္ဂ နှင့် နွားထွက်ပစ္စည်းများဖြင့်—သို့မဟုတ် သန့်ရေတစ်မျိုးတည်းဖြင့်ပင်—ဒူးနှစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်သို့ ဆင်းကာ၊ မဏ္ဍလအတွင်းရှိ သခင်ဘုရားအား ဂါရဝပြု၍ နမസ്കာရ ပြုရမည်။

Verse 27

कृत्वा शिरसि तत्पात्रं दद्यादर्घ्यं शिवाय तत् । अथवांजलिना तोयं सदर्भं मूलविद्यया

ထိုအိုးကို ဂါရဝဖြင့် ခေါင်းပေါ်တင်ကာ၊ ထိုအရ္ဃျကို သီဝဘုရားထံ ဆက်ကပ်ရမည်။ သို့မဟုတ် လက်နှစ်ဖက်ကို အန်ဂျလီဖြင့် ခွက်ကာ၊ ဒರ್ಭမြက်နှင့်အတူ ရေကို မူလမန္တရဖြင့် သန့်စင်ကာ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 28

उत्क्षिपेदम्बरस्थाय शिवायादित्यमूर्तये । कृत्वा पुनः करन्यासं करशोधनपूर्वकम्

ထို့နောက် လက်များကို အရင်သန့်စင်ပြီး၊ လက်န്യാസကို ထပ်မံပြုလုပ်ကာ၊ မိုးကောင်းကင်၌ တည်နေသော—နေမင်းရုပ် (အာဒိတျယ) ဖြစ်သည့်—သီဝဘုရားထံ အထက်သို့ မြှောက်၍ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 29

बुद्ध्वेशानादिसद्यांतं पञ्चब्रह्ममयं शिवम् । गृहीत्वा भसितं मन्त्रैर्विमृज्याङ्गानि संस्पृशेत्

ဣရှာနမှ စဒျောဇာတအထိ ပဉ္စဗြဟ္မမယ သီဝကို နားလည်သိမြင်ပြီး၊ ဘသ္မ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ကို ယူကာ မန္တရများကို ရွတ်ဆိုလျက် ကိုယ်အင်္ဂါများပေါ်သို့ လိမ်းပွတ်၍ ထိတွေ့ကာ သန့်စင်စေရာ၏။

Verse 30

या दिनांतैश्शिरोवक्त्रहृद्गुह्यचरणान्क्रमात् । ततो मूलेन सर्वांगमालभ्य वसनान्तरम्

နေ့ကုန်ချိန်တွင် ဗိဘူတိ (သန့်ရှင်းသောပြာ) ကို ခေါင်း၊ မျက်နှာ၊ နှလုံး၊ လျှို့ဝှက်အင်္ဂါနှင့် ခြေတို့ပေါ် အစဉ်လိုက် လိမ်းရမည်။ ထို့နောက် မူလမန္တရဖြင့် ကိုယ်တစ်လုံးလုံးကို ထိကာ သန့်စင်ပြီး အသစ်သောအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ရမည်။

Verse 31

परिधाय द्विराचम्य प्रोक्ष्यैकादशमन्त्रितैः । जलैराच्छाद्य वासो ऽयद्द्विराचम्य शिवं स्मरेत्

အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် အာစမနကို နှစ်ကြိမ် ပြုရမည်။ ထို့နောက် မန္တရ ၁၁ ပုဒ်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေဖြင့် ပက်ဖျန်းကာ ထိုရေဖြင့် အဝတ်ကို ဖုံးလွှမ်း၍ သန့်စင်ပြီး၊ ထပ်မံ အာစမနကို နှစ်ကြိမ် ပြုကာ သီဝဘုရားကို သတိရစေ။

Verse 32

पुनर्न्यस्तकरो मन्त्री त्रिपुंड्रं भस्मना लिखेत् । अवक्रमाय तं व्यक्तं ललाटे गन्धवारिणा

ထို့နောက် မန္တရကိုသိကျွမ်းသော ရှိဝဘက္တသည် လက်များကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပြန်လည်တင်ထားပြီး သန့်ရှင်းသော ဘဟ္စမ (ပြာ) ဖြင့် တြိပုဏ္ဍရ (Tripuṇḍra) ကို ရေးဆွဲရမည်။ ထို့နောက် မွှေးရနံ့ပါသော ရေဖြင့် နဖူးပေါ်တွင် ထင်ရှားသေချာစွာ အလှတင့်တယ်အောင် အမှတ်တံဆိပ်ကို ထပ်မံဖော်ထုတ်ရမည်။

Verse 33

वृत्तं वा चतुरस्रं वा बिन्दुमर्धेन्दुमेव वा । ललाटे यादृशं पुण्ड्रं लिखितं भस्मना पुनः

ဝိုင်းပုံဖြစ်စေ၊ စတုရန်းပုံဖြစ်စေ၊ အမှတ်တစ်စက်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် လဝက်ပုံဖြစ်စေ—နဖူးပေါ်တွင် သန့်ရှင်းသော ဘဟ္စမ (ပြာ) ဖြင့် ထပ်မံရေးဆွဲထားသော ပုဏ္ဍရ (puṇḍra) မည်သည့်ပုံစံမဆို၊ ထိုအရာကို ဘက္တအတွက် မင်္ဂလာရှိသော ပုဏ္ဍရဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 34

तादृशं भुजयोर्मूर्ध्नि स्तनयोरंतरे लिखेत् । सर्वांगोद्धूलनं चैव न समानं त्रिपुण्ड्रकैः

ထိုသို့တူညီသော အမှတ်ကို လက်နှစ်ဖက်ပေါ်၊ ခေါင်းပေါ်နှင့် ရင်သားနှစ်ဖက်ကြား အလယ်နေရာတွင်လည်း ရေးမှတ်ရမည်။ ကိုယ်တစ်လုံးလုံးကို ဘဟ္စမ ဖြင့် လိမ်းပွတ်ခြင်းပင်လျှင် တြိပုဏ္ဍရ အမှတ်များ၏ ထူးမြတ်မှုနှင့် မတူညီ မညီမျှနိုင်။

Verse 35

तस्मात्त्रिपुण्ड्रमेवैकं लिखेदुद्धूलनं विना । रुद्राक्षान्धारयेद्मूर्ध्नि कंठे श्रोते करे तथा

ထို့ကြောင့် ကိုယ်တစ်လုံးလုံးကို ပြာလိမ်းပွတ်ခြင်းမရှိသော်လည်း တြိပုဏ္ဍရကိုသာ တစ်မျိုးတည်း ရေးမှတ်ရမည်။ ထို့ပြင် ရုဒြာက္ရှ (Rudrākṣa) ပုတီးကို ခေါင်းပေါ်၊ လည်ပင်းပေါ်၊ နားပေါ်နှင့် လက်များပေါ်တွင်လည်း ဝတ်ဆင်ရမည်။

Verse 36

सुवर्णवर्णमच्छिन्नं शुभं नान्यैर्धृतं शुभम् । विप्रादीनां क्रमाच्छ्रेष्ठं पीतं रक्तमथासितम्

၎င်းသည် ရွှေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ မပြတ်မတောက်၊ မင်္ဂလာရှိရမည်—အခြားသူတို့ မဆောင်ထားသော မင်္ဂလာအမှတ်တံဆိပ်ဖြစ်သည်။ ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် အခြား ဝဏ္ဏများအတွက် အစဉ်လိုက် အကောင်းဆုံးအရောင်များမှာ အဝါ၊ ထို့နောက် အနီ၊ ထို့နောက် အနက် ဖြစ်သည်။

Verse 37

तदलाभे यथालाभं धारणीयमदूषितम् । तत्रापि नोत्तरं नीचैर्धार्यं नीचमथोत्तरैः

အကောင်းဆုံးသော အကျင့်သို့မဟုတ် ပစ္စည်းကို မရနိုင်လျှင် ရရှိသမျှအတွင်းမှ သန့်ရှင်း၍ အညစ်အကြေးမရှိသည့်အရာကိုသာ ကိုင်ဆောင်လိုက်နာရမည်။ ထို့ပြင် အရည်အချင်းနိမ့်သူသည် အမြင့်ဝိနယကို မယူသင့်၊ အရည်အချင်းမြင့်သူသည် နိမ့်သောအရာကို မယူသင့်။

Verse 38

नाशुचिर्धारयेदक्षं सदा कालेषु धारयेत् । इत्थं त्रिसंध्यमथवा द्विसंध्यं सकृदेव वा

မသန့်ရှင်းသူသည် ရုဒ္ရాక్షကို မဝတ်သင့်။ အစားထိုး၍ သင့်တော်သော အချိန်ကာလများတွင်သာ အမြဲဝတ်ဆင်ရမည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် တစ်နေ့သုံးကြိမ် သန္ဓျာကာလများတွင်ဖြစ်စေ၊ နှစ်ကြိမ်ဖြစ်စေ၊ တစ်ကြိမ်တည်းဖြစ်စေ ဝတ်ဆင်နိုင်သည်။

Verse 39

कृत्वा स्नानादिकं शक्त्या पूजयेत्परमेश्वरम् । प्रजास्थानं समासाद्य बद्ध्वा रुचिरमासनम्

တတ်နိုင်သမျှ ရေချိုးခြင်းစသည့် သန့်စင်ရေးအကျင့်များကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ပရမေရှ్వర (သီဝ) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အခမ်းအနားအတွက် သင့်လျော်သော နေရာသို့ ရောက်ကာ သန့်ရှင်း၍ လှပသော အာသနကို စီစဉ်ချထားရမည်။

Verse 40

ध्यायेद्देवं च देवीं च प्राङ्मुखो वाप्युदङ्मुखः । श्वेतादीन्नकुलीशांतांस्तच्छिष्यान्प्रणमेद्गुरुम्

အရှေ့မျက်နှာ သို့မဟုတ် မြောက်မျက်နှာဖြင့် ထိုင်ကာ ဘုရားသခင်နှင့် ဒေဝီကို ဓ്യာနပြုရမည်။ ထို့နောက် ဂုရုကိုလည်းကောင်း၊ Śveta မှစ၍ Nakulīśa အထိ ဆက်ခံလာသော သင်္ကြန်ပရမ္ပရာနှင့် သူတို့၏ တပည့်များကိုလည်းကောင်း ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ပူဇော်ရမည်။

Verse 41

पुनर्देवं शिवं नत्वा ततो नामाष्टकं जपेत् । शिवो महेश्वरश्चैव रुद्रो विष्णुः पितामहः

ထို့နောက် ထပ်မံ၍ သခင်ရှီဝကို ဦးချကန်တော့ပြီး၊ ထို့နောက် နာမအဋ္ဌက (နာမရှစ်ပါး) ကို ဂျပရမည်။ «ရှီဝ၊ မဟေရှ္ဝရ၊ ရုဒ္ဒရ၊ ဝိෂ္ဏု၊ ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ)…» ဟူ၍။

Verse 42

संसारवैद्यस्सर्वज्ञः परमात्मेति चाष्टकम् । अथवा शिवमेवैकं जपित्वैकादशाधिकम्

«သံသာရ၏ ဆရာဝန်၊ အလုံးစုံသိသူ၊ ပရမအတ္တမ» ဟူသော အဋ္ဌက (ရှစ်ပါးသော ဂုဏ်နာမ) ကိုလည်း ဂျပနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် «ရှီဝ» ဟူသော နာမတစ်ပါးတည်းကို ဒသမတစ် (၁၁) ကြိမ်နှင့် ထို့ထက်ပို၍ ထပ်ခါတလဲလဲ ဂျပနိုင်သည်။

Verse 43

प्रकुर्वीत करन्यासं करशोधनपूर्वकम्

လက်ကို သန့်စင်ခြင်းကို အရင်ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ကရ-နျာသ (လက်ပေါ် မန္တရဓာတ် တင်သွင်းခြင်း) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။