सत्रप्रवृत्तिः — वायोः आगमनं च (Commencement of the Satra and the Arrival of Vāyu)

Verse 1

तच्च सत्रं प्रववृते सर्वाश्चर्यं महर्षिणाम्

ထိုစတြ (ယဇ္ဉာအစည်းအဝေး) သည် စတင်ဖြစ်ပေါ်လာ၍ မဟာရိရှီတို့အတွက် အံ့ဩဖွယ်အပြည့်အဝ ဖြစ်လာ၏။

Verse 2

विश्वं सिसृक्षमाणानां पुरा विश्वसृजामिव

အစဉ်အလာအစမှာ ကမ္ဘာကိုဖန်ဆင်းသူတို့က စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းရန် စတင်ကြသကဲ့သို့၊ ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးသည် ထင်ရှားပေါ်ပေါက်လာ၏—စကြဝဠာကို ကိုယ်တိုင်ဖန်ဆင်းသူတို့အတွက် မြင်ရသကဲ့သို့ပင်။

Verse 3

अथ काले गते सत्रे समाप्ते भूरिदक्षिणे । पितामहनियोगेन वायुस्तत्रागमत्स्वयम्

ထို့နောက် သတ်မှတ်ကာလ ကုန်လွန်၍ ဒါနအလွန်ပေါများသော စတရယဇ္ဈ ပွဲတော် ပြီးဆုံးသော်၊ ပိတាមဟ (ဗြဟ္မာ) ၏ အမိန့်တော်ဖြင့် ဝါယုဒေဝတော်သည် ကိုယ်တိုင် ထိုနေရာသို့ ကြွလာ၏။

Verse 4

शिष्यस्स्वयंभुवो देवस्सर्वप्रत्यक्षदृग्वशी । आज्ञायां मरुतो यस्य संस्थितास्सप्तसप्तकाः

သူသည် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော အရှင် (ဗြဟ္မာ) ၏ တပည့်ဖြစ်၍၊ အရာအားလုံးကို တိုက်ရိုက်မြင်နိုင်သူတို့ကိုတောင် ထိန်းချုပ်နိုင်သော ဒေဝတော်ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမိန့်အောက်တွင် မရုတ်တို့သည် ခုနစ်ခုနစ်စု အဖြစ် စီရင်တည်ရှိကြ၏။

Verse 5

प्रेरयञ्छश्वदंगानि प्राणाद्याभिः स्ववृत्तिभिः । सर्वभूतशरीराणां कुरुते यश्च धारणम्

သူသည် ပရాణာမှစ၍ သဘာဝအလုပ်လုပ်ပုံများဖြင့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတို့ကို အစဉ်မပြတ် လှုံ့ဆော်စေပြီး၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ ကိုယ်ခန္ဓာတို့ကို ထိန်းတင်ထားသူဖြစ်၏—အတွင်း၌ တည်သော ထောက်ပံ့ရှင်တော်ပင်။ ရှైవသိဒ္ဓာန္တ အမြင်အရ ဤအတွင်းတည် အုပ်ချုပ်မှုသည် သခင် (ပတိ) တော်က အသက်ရှုနှင့် ဇီဝလှုပ်ရှားမှုတို့၏ ကိရိယာများမှတစ်ဆင့် ချည်နှောင်ခံ ဇီဝ၏ ကိုယ်တည်ဘဝကို ဦးဆောင်သော်လည်း၊ ကိုယ်တိုင်သည် အလွန်မြင့်မြတ်၍ လွန်ကဲတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 6

अणिमादिभिरष्टाभिरैश्वर्यैश्च समन्वितः । तिर्यक्कालादिभिर्मेध्यैर्भुवनानि बिभर्ति यः

အဏိမာစသော အष्टသိဒ္ဓိ အာဏာများနှင့် တန်ခိုးအိုင်ශ්ဝarya များဖြင့် ပြည့်စုံ၍၊ တိရျက်ကာလ စသည့် သန့်စင်စေသော သဘောတရားများအားဖြင့် လောကအပေါင်းကို ထောက်ပံ့ထိန်းသိမ်းတော်မူသူ။

Verse 7

आकाशयोनिर्द्विगुणः स्पर्शशब्दसमन्वयात् । तेजसां प्रकृतिश्चेति यमाहुस्तत्त्वचिंतकाः

အာကာသမှ မွေးဖွားလာသောကြောင့် ၎င်းသည် ဂုဏ်နှစ်ပါး—အသံနှင့် ထိတွေ့မှု—ဖြင့် ပြည့်စုံသည်ဟု ဆိုကြသည်။ တတ္တဝါကို စဉ်းစားသူတို့က ဤသည်ကို တေဇஸ் (မီး) ၏ ပရကృతိ (prakṛti) ဟု ကြေညာကြ၏။

Verse 8

तमाश्रमगतं दृष्ट्वा मुनयो दीर्घसत्रिणः । पितामहवचः स्मृत्वा प्रहर्षमतुलं ययुः

ထိုအာရှရမ်သို့ ရောက်လာတော်မူသည်ကို မြင်ကြသော် မုနိတို့—ရှည်လျားသော ယဇ္ဉပွဲများကို ဆောင်ရွက်သူများ—ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ၏ မိန့်တော်ကို သတိရကာ မတိုင်းမတာ ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ပြည့်နှက်ကြ၏။

Verse 9

अभ्युत्थाय ततस्सर्वे प्रणम्यांबरसंभवम् । चामीकरमयं तस्मै विष्टरं समकल्पयन्

ထို့နောက် အားလုံးထ၍ ကောင်းကင်မှ မွေးဖွားတော်မူသော အရှင်အား ဦးချကန်တော့ကြပြီး၊ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တင့်တယ်လှပသည့် အာသန (ထိုင်ခုံ) ကို ထိုအရှင်အတွက် စီစဉ်ပေးကြ၏။

Verse 10

सोपि तत्र समासीनो मुनिभिस्सम्यगर्चितः । प्रतिनंद्य च तान् सर्वान् पप्रच्छ कुशलं ततः

ထိုအရှင်လည်း ထိုနေရာ၌ ထိုင်တော်မူကာ မုနိတို့၏ သင့်လျော်သော ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းကို ခံယူတော်မူ၏။ ထို့နောက် သူတို့အားလုံးကို ပြန်လည်ဂုဏ်ပြုနှုတ်ဆက်ပြီး၊ သူတို့၏ ကျန်းမာချမ်းသာမှုကို မေးမြန်းတော်မူ၏။

Verse 11

वायुरुवाच । अत्र वः कुशलं विप्राः कच्चिद्वृत्ते महाक्रतौ । कच्चिद्यज्ञहनो दैत्या न बाधेरन्सुरद्विषः

ဝါယုက ပြောတော်မူသည်— «အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဒီမှာ သင်တို့ အားလုံး အဆင်ပြေကြသလား။ မဟာယဇ్ఞကြီးသည် စည်းကမ်းတကျ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသလား။ ထို့ပြင် နတ်တို့၏ ရန်သူ၊ ယဇ్ఞဖျက်ဆီးသူ ဒိုင်တျာတို့က သင်တို့ကို မနှောင့်ယှက် မတားဆီးကြသလား»

Verse 12

प्रायश्चित्तं दुरिष्टं वा न कच्चित्समजायत । स्तोत्रशस्त्रगृहैर्देवान् पित्ःन् पित्र्यैश्च कर्मभिः

ပရాయశ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) မပေါ်ပေါက်ခဲ့၊ ဆိုးရွားသော အပြစ်အတွက် ကုထုံးတစ်စုံတစ်ရာလည်း မဖြစ်လာခဲ့။ (လူတို့သည်) စတိုးတရ (သီချင်းမေတ္တာ) နှင့် သာသနာစာတမ်းအရ အခမ်းအနားများဖြင့်၊ နတ်တို့အတွက် ဘုရားကျောင်း/သန့်ရှင်းရာအိမ်များ တည်ဆောက်ခြင်းဖြင့်၊ ထို့ပြင် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) ဆိုင်ရာ ကర్మများကို ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့် သက်သာရာကို ရှာကြ၏။

Verse 13

कच्चिदभ्यर्च्य युष्माभिर्विधिरासीत्स्वनुष्ठितः । निवृत्ते च महासत्रे पश्चात्किं वश्चिकीर्षितम्

«သင်တို့သည် စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ကာ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိများကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်ပြီးပြီလား။ မဟာသတ္တရ (ကြာရှည်ယဇ్ఞပွဲ) ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်၊ ထို့နောက် သင်တို့ ဘာကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်လိုကြသနည်း»

Verse 14

इत्युक्ता मुनयः सर्वे वायुना शिवभाविना । प्रहृष्टमनसः पूताः प्रत्यूचुर्विनयान्विताः

ရှီဝဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝသော ဝါယု၏ စကားကို ကြားသော် မုနိတို့အားလုံး စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်၍ သန့်စင်ကာ လေးစားသိမ်မွေ့စွာ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ကြ၏။

Verse 15

मुनय ऊचुः । अद्य नः कुशलं सर्वमद्य साधु भवेत्तपः । अस्मच्छ्रेयोभिवृद्ध्यर्थं भवानत्रागतो यतः

မုနိတို့က ဆိုကြသည်– «ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အရာအားလုံး ကောင်းမွန်ပါသည်။ ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့၏ တပသ (အာစီတပ) သည် အမှန်တကယ် ကောင်းကျိုးဖြစ်ထွန်း၏။ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုးတိုးပွားစေရန် သင်သည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်»။

Verse 16

शृणु चेदं पुरावृत्तं तमसाक्रांतमानसैः । उपासितः पुरास्माभिर्विज्ञानार्थं प्रजापतिः

ဤရှေးဟောင်းအကြောင်းအရာကို နားထောင်လော့။ ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်သည် အမှောင် (အဝိဇ္ဇာ) ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေစဉ်ကာလ၌ အမှန်တရားသော ဉာဏ်ပညာရရန်အတွက် ယခင်က ပရဇာပတိ (ဗြဟ္မာ) ကို ကျွန်ုပ်တို့ ပူဇော်ခဲ့ကြ၏။

Verse 17

सोप्यस्माननुगृह्याह शरण्यश्शरणागतान् । सर्वस्मादधिको रुद्रो विप्राः परमकारणम्

ထို့နောက် အရှင်သည် ခိုလှုံလာသူတို့ဖြစ်သော ကျွန်ုပ်တို့ကို ကရုဏာပြု၍ ဤသို့ မိန့်ကြား၏— «ဗြာဟ္မဏတို့၊ ရုဒ္ရသည် အရာအားလုံးထက် မြင့်မြတ်၏; အမြင့်ဆုံး အကြောင်းရင်းတော် ဖြစ်၏»။

Verse 18

तमप्रतर्क्यं याथात्म्यं भक्तिमानेव पश्यति । भक्तिश्चास्य प्रसादेन प्रसादादेव निर्वृतिः

ဘက္တိရှိသော ဘုရားကိုးကွယ်သူသာလျှင် အကြောင်းအရာမတတ်နိုင်၍ တရားလွန်သော သူ၏အမှန်တရားကို အမှန်အတိုင်း မြင်နိုင်၏။ ထိုဘက္တိသည်လည်း သူ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ ထိုကရုဏာတော်မှသာ နိဗ္ဗာန်သဘောသော အဆုံးစွန်သော ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်း ရရှိ၏။

Verse 19

तस्मादस्य प्रसादार्थं नैमिषे सत्रयोगतः । यजध्वं दीर्घसत्रेण रुद्रं परमकारणम्

ထို့ကြောင့် သူ၏ကရုဏာတော်ကို ရယူလိုလျှင် နိုင်မိဿ၌ စတြယဂ္ဂပညာဖြင့် စနစ်တကျ ပါဝင်နေစဉ် ရုဒြ (Rudra) ကို အမြင့်ဆုံးအကြောင်းရင်းအဖြစ် ရှည်လျားသော ယဇ్ఞဖြင့် ပူဇော်ကြလော့။

Verse 20

तत्प्रसादेन सत्रांते वायुस्तत्रागमिष्यति । तन्मुखाज्ज्ञानलाभो वस्तत्र श्रेयो भविष्यति

သူ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် စတြယဂ္ဂအဆုံးတွင် ဝါယု (Vāyu) သည် ထိုနေရာသို့ လာရောက်မည်။ သူ၏နှုတ်မှတစ်ဆင့် ဉာဏ်ပညာဝိညာဉ်ကို သင်တို့ရရှိမည်ဖြစ်၍ ထိုအရာ၌ သင်တို့၏ အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုး ပြည့်စုံလိမ့်မည်။

Verse 21

इत्यादिश्य वयं सर्वे प्रेषिता परमेष्ठिना । अस्मिन्देशे महाभाग तवागमनकांक्षिणः

ဤသို့ ညွှန်ကြားခံရသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးကို ပရမေဋ္ဌင် (ဗြဟ္မာ) က စေလွှတ်ခဲ့သည်။ အို မဟာဘဂါ၊ ဤဒေသ၌ သင်၏ ရောက်လာခြင်းကို မျှော်လင့်တောင့်တလျက် စောင့်နေကြ၏။

Verse 22

दीर्घसत्रं समासीना दिव्यवर्षसहस्रकम् । अतस्तवागमादन्यत्प्रार्थ्यं नो नास्ति किंचन

ဒိဗ္ဗနှစ်တစ်ထောင်တိုင်အောင် ရှည်လျားသော စတရယာဂ၌ ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယခု ကျွန်ုပ်တို့အတွက် တောင်းဆိုစရာ အခြားမရှိ၊ သင်၏ ရောက်လာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

Verse 23

इत्याकर्ण्य पुरावृत्तमृषीणां दीर्घसत्रिणाम् । वायुः प्रीतमना भूत्वा तत्रासीन्मुनिसंवृतः

ရှည်လျားသော စတရယာဂ၌ ပါဝင်နေသော ရှင်မုနိတို့ထံမှ ရှေးဟောင်းအကြောင်းကို ဤသို့ ကြားနာပြီးနောက် ဝါယုသည် စိတ်ပျော်ရွှင်လာကာ မုနိတို့ ဝိုင်းရံလျက် ထိုနေရာ၌ ထိုင်နေ၏။

Verse 24

ततस्तैर्मुनिभिः पृष्टस्तेषां भावविवृद्धये । सर्गादि शार्वमैश्वर्यं समासाद वदद्विभुः

ထို့နောက် သူတို့၏ ဘက္တိအနုဘောဓ ပိုမိုတိုးပွားစေရန် မုနိတို့က မေးမြန်းကြသော် အလုံးစုံသို့ ပြန့်နှံ့တော်မူသော အရှင်သည် စೃဂာဒိနှင့် ဆက်စပ်သော ရှာဝ (ရှီဝ) ၏ ဣश्वरယာဉ်တော်ကို အကျဉ်းချုပ်၍ ဟောကြားတော်မူ၏။