षडध्ववेदनम् (Ṣaḍadhva-vedanam) — The Sixfold Path: Sound, Meaning, and Tattva-Distribution

Verse 1

वायुरुवाच । निवेदयामि जगतो वागर्थात्म्यं कृतं यथा । षडध्ववेदनं सम्यक्समासान्न तु विस्तरात्

ဝါယုက ပြောသည်။ «လောကဓာတ်သည် စကားနှင့် အဓိပ္ပါယ် တစ်လုံးတည်းဖြစ်သကဲ့သို့ မည်သို့တည်ရှိသည်ကို ငါကြေညာမည်။ ṣaḍ-adhvan ဟူသော လမ်းခြောက်ပါး၏ ဗေဒင်ကို မှန်ကန်စွာ အကျဉ်းချုပ်ဖြင့် ရှင်းလင်းမည်၊ အလွန်ရှည်လျားစွာ မဟုတ်»။

Verse 2

नास्ति कश्चिदशब्दार्थो नापि शब्दो निरर्थकः । ततो हि समये शब्दस्सर्वस्सर्वार्थबोधकः

စကားမရှိသော အဓိပ္ပါယ် မရှိသကဲ့သို့၊ အဓိပ္ပါယ်မဲ့သော စကားလည်း အမှန်တကယ် မရှိ။ ထို့ကြောင့် သဘောတူညီထားသော သုံးစွဲပုံနှင့် သင့်တော်သော အသုံးအနှုန်းအရ စကားတိုင်းသည် ရည်ရွယ်သည့် အဓိပ္ပါယ်ကို ဖော်ထုတ်ပေးသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 3

प्रकृतेः परिणामो ऽयं द्विधा शब्दार्थभावना । तामाहुः प्राकृतीं मूर्तिं शिवयोः परमात्मनोः

ဤပေါ်ထွန်းမှုသည် ပရကృతိ (Prakṛti) ၏ ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ်မှုဖြစ်ပြီး၊ အသံနှင့် အဓိပ္ပါယ် ဟူသော နှစ်မျိုးဖြင့် နားလည်ရသည်။ ပညာရှိတို့က ဤအရာကို အမြင့်ဆုံး အတ္တမန် နှစ်ပါး—သီဝနှင့် သက္တိ—၏ သဘာဝရုပ် (prākṛtī) ဟု ကြေညာကြသည်။

Verse 4

शब्दात्मिका विभूतिर्या सा त्रिधा कथ्यते बुधैः । स्थूला सूक्ष्मा परा चेति स्थूला या श्रुतिगोचरा

အသံကိုယ်တိုင် သဘာဝဖြစ်သော ဗိဘူတိ (အာနုဘော်/အာနုစွမ်း) ကို ပညာရှိတို့က သုံးမျိုးဟု ဆိုကြသည်—ထူထဲသော (sthūla)၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော (sūkṣma) နှင့် အမြင့်ဆုံး (parā) ဟူ၍။ ထိုအထဲတွင် ထူထဲသော အဆင့်သည် နားဖြင့် ကြားနိုင်သော အသံထွက် ဖြစ်သည်။

Verse 5

सूक्ष्मा चिन्तामयी प्रोक्ता चिंतया रहिता परा । या शक्तिः सा परा शक्तिश्शिवतत्त्वसमाश्रया

သူမသည် အလွန်သိမ်မွေ့၍ အသိဉာဏ်၏သဘော (cintā) ဟူ၍ ကြေညာထားသော်လည်း၊ အမြင့်ဆုံးသော အမှန်တရား၌တော့ အတွေးအခေါ်တည်ဆောက်မှုအားလုံးကို ကျော်လွန်နေသည်။ ထိုတန်ခိုးတည်းဟူသော အမြင့်ဆုံးသော တန်ခိုးသည် Śiva-tattva ပေါ်၌ တည်မှီ၍ နေထိုင်သည်။

Verse 6

ज्ञानशक्तिसमायोगादिच्छोपोद्बलिका तथा । सर्वशक्तिसमष्ट्यात्मा शक्तितत्त्वसमाख्यया

အသိပညာ၏တန်ခိုး (jñāna-śakti) နှင့် ပေါင်းစည်းလာသောအခါ၊ ဆန္ဒ၏တန်ခိုး (icchā-śakti) လည်း သင့်လျော်သလို အားကောင်းလာသည်။ ထို့ပြင် တန်ခိုးအားလုံး၏ စုပေါင်းအနှစ်သာရဖြစ်သောကြောင့် “Śakti-tattva” ဟူသော တတ္တဝအဖြစ် ခေါ်ဆိုကြသည်။

Verse 7

समस्तकार्यजातस्य मूलप्रकृतितां गता । सैव कुण्डलिनी माया शुद्धाध्वपरमा सती

အကျိုးဖြစ်ပေါ်မှုအစုအဝေးတစ်လုံးလုံး၏ အမြစ်သဘာဝ (mūlaprakṛti) ဖြစ်လာသူမသည် တကယ်တမ်း ထိုကွန်ဒလိနီ—မာယာ—စတီ ဖြစ်ပြီး၊ သန့်ရှင်းသော လမ်းကြောင်း (śuddhādhvan) တွင် အမြင့်ဆုံးသောသူမ ဖြစ်သည်။

Verse 8

सा विभागस्वरूपैव षडध्वात्मा विजृंभते । तत्र शब्दास्त्रयो ऽध्वानस्त्रयश्चार्थाः समीरिताः

ခွဲခြားသဘောနှင့် အစီအစဉ်တကျ ဖွင့်လှစ်ပေါ်ထွန်းခြင်းကို သဘာဝအဖြစ်ထားသော ထိုတတ္တဝသည် ṣaḍ-adhvā ဟူသော လမ်းခြောက်ပါး၏ အတ္တမဖြစ်၍ ကျယ်ပြန့်ပွားလေသည်။ ထိုတွင် śabda ၏ လမ်း သုံးပါးနှင့် artha (အဓိပ္ပါယ်/အရာဝတ္ထု) ၏ လမ်း သုံးပါးဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 9

सर्वेषामपि वै पुंसां नैजशुद्ध्यनुरूपतः । लयभोगाधिकारास्स्युस्सर्वतत्त्वविभागतः

အမှန်တကယ်ပင် သတ္တဝါအားလုံးအတွက် မိမိ၏အတွင်းစင်ကြယ်မှုအဆင့်နှင့်အညီ လယ (လွတ်မြောက်ရေးသို့ ပေါင်းလျော်ဝင်ရောက်ခြင်း) သို့မဟုတ် ဘောဂ (လောကီအကျိုးရလဒ်ကို ခံစားခြင်း) ကို ခံယူခွင့်သည် တတ္တဝများအားလုံး၏ ခွဲခြားမှုအပေါ် မူတည်၍ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 10

कलाभिस्तानि तत्त्वानि व्याप्तान्येव यथातथम् । परस्याः प्रकृतेरादौ पञ्चधा परिणामतः

ဤတတ္တဝများသည် ကလာများ (ဒေဝီဓာတ်အင်အားများ) ဖြင့် မိမိသဘောအတိုင်း အပြည့်အဝ ပျံ့နှံ့ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ အထွတ်အမြတ် ပရကృతိ၏ အစမှာ ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ်မှုဖြင့် ငါးမျိုးသဏ္ဌာန်အဖြစ် ဖွင့်လှစ်ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 11

कलाश्च ता निवृत्त्याद्याः पर्याप्ता इति निश्चयः । मंत्राध्वा च पदाध्वा च वर्णाध्वा चेति शब्दतः

နိဝတ္တိမှ စတင်သော ကလာများသည် လုံလောက်ပြည့်စုံကြောင်း—ဤသည်မှာ အတည်ပြုထားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်။ သဒ္ဒ (သံဓာတ်) အရ ၎င်းတို့ကို ‘မန္တ্ৰာအဓ్వာ’၊ ‘ပဒအဓွာ’ နှင့် ‘ဝဏ္ဏအဓွာ’ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

Verse 12

भुवनाध्वा च तत्त्वाध्वा कलाध्वा चार्थतः क्रमात् । अत्रान्योन्यं च सर्वेषां व्याप्यव्यापकतोच्यते

အစဉ်လိုက်နှင့် အဓိပ္ပါယ်အမှန်အတိုင်း ‘ဘုဝနအဓွာ’ (လောကများ၏ လမ်းကြောင်း)၊ ‘တတ္တဝအဓွာ’ (တတ္တဝများ၏ လမ်းကြောင်း) နှင့် ‘ကလာအဓွာ’ (ကလာများ၏ လမ်းကြောင်း) ကို သင်ကြားထားသည်။ ဤနေရာတွင် အားလုံး၏ အပြန်အလှန် ဆက်နွယ်မှုကို ပျံ့နှံ့ဖုံးလွှမ်းသူနှင့် ဖုံးလွှမ်းခံရသူဟူ၍—အဆင့်အလိုက် ထည့်ဆောင်သူနှင့် ထည့်ဆောင်ခံရသူအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။

Verse 13

मंत्राः सर्वैः पदैर्व्याप्ता वाक्यभावात्पदानि च । वर्णैर्वर्णसमूहं हि पदमाहुर्विपश्चितः

မန္တရများသည် မိမိတွင် ပါဝင်သော ပဒများအားလုံးဖြင့် ပျံ့နှံ့ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ပဒများသည်လည်း ဝါကျ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် အဓိပ္ပါယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အမှန်တကယ်တော့ အက္ခရာများကြောင့်ပင် ပဒသည် အသံစုတစ်စု ဖြစ်လာသည်ဟု ပညာရှိတို့ ကြေညာကြသည်။

Verse 14

वर्णास्तु भुवनैर्व्याप्तास्तेषां तेषूपलंभनात् । भुवनान्यपि तत्त्वौघैरुत्पत्त्यांतर्बहिष्क्रमात्

အသံနှင့်အက္ခရာတို့၏ အမျိုးအစားများ (ဝဏ္ဏ) သည် လောကများအနှံ့ ပြန့်နှံ့နေသည်၊ ထိုလောကများအတွင်း၌ပင် သိမြင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် လောကများသည်လည်း တတ္တဝ (ကောစမစ်သဘောတရား) များ၏ စီးဆင်းမှုတို့ဖြင့် ပြန့်နှံ့နေသည်၊ ဖန်ဆင်းချိန်၌ ထိုသဘောတရားများသည် အတွင်းသို့လည်း အပြင်သို့လည်း ထွက်ပေါ်ကာ အတွင်းအပြင် အစီအစဉ်ကို ထင်ရှားစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 15

व्याप्तानि कारणैस्तत्त्वैरारब्धत्वादनेकशः । अंतरादुत्थितानीह भुवनानि तु कानिचित्

အကြောင်းရင်းတတ္တဝများဖြင့် ပြန့်နှံ့နေပြီး၊ ထိုတို့၏ စတင်လှုပ်ရှားစေသော အားတော်ကြောင့် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် လှုပ်ရှားလာသဖြင့်၊ ဤနေရာ၌ အချို့သော လောကများသည် အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်ကာ ပေါ်လွင်လာကြသည်။

Verse 16

पौराणिकानि चान्यानि विज्ञेयानि शिवागमे । सांख्ययोगप्रसिद्धानि तत्त्वान्यपि च कानिचित्

ရှီဝအာဂမ (Śiva-āgama) ထဲတွင် အခြားသော ပုရာဏသင်ကြားချက်များကိုလည်း နားလည်သင့်သည်။ ထို့ပြင် စာṅခယနှင့် ယောဂတွင် ထင်ရှားသော တတ္တဝအချို့ကိုလည်း ထိုနေရာ၌ သင်ကြားထားသည်။

Verse 17

शिवशास्त्रप्रसिद्धानि ततोन्यान्यपि कृत्स्नशः । कलाभिस्तानि तत्त्वानि व्याप्तान्येव यथातथम्

ရှိုင်ဝသတ္တရားတွင် ထင်ရှားသော တတ္တဝအားလုံးနှင့် အခြားတတ္တဝများကိုပါ အပြည့်အစုံအားဖြင့်၊ ရှီဝ၏ ကလာ (အင်အားတော်) များက တစ်ခုချင်းစီ၏ သင့်လျော်သောပုံစံနှင့် အစီအစဉ်အတိုင်း ပြန့်နှံ့စွာ လွှမ်းမိုးထားသည်။

Verse 18

परस्याः प्रकृतेरादौ पञ्चधा परिणामतः । कलाश्च ता निवृत्त्याद्या व्याप्ताः पञ्च यथोत्तरम्

အမြင့်မြတ်ဆုံး ပရကృతိ၏ အစတွင် ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ငါးမျိုးသော ပေါ်ထွန်းမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ နိဝြတ္တိ (Nivṛtti) မှ စတင်သော ကလာ (kalā) ငါးပါးသည် အစဉ်လိုက် ပျံ့နှံ့လျက်၊ နောက်တစ်ပါးစီသည် ယခင်ထက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သည်။

Verse 19

व्यापिकातः परा शक्तिरविभक्ता षडध्वनाम् । परप्रकृतिभावस्य तत्सत्त्वाच्छिवतत्त्वतः

အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသော သဘောတရားကြောင့် အထွတ်အမြတ် သက္တိ (Śakti) သည် ခြောက်လမ်း (ṣaḍ-adhvan) အနှံ့ မခွဲမပြား တည်ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် အမြင့်ပရကృతိ (Parā Prakṛti) ၏ အခြေအနေသည် အမှန်တကယ် ရှိနေသဖြင့် ၎င်းသည် ရှီဝတတ္တဝ (Śiva-tattva) ၏ အခြေခံပေါ်တွင် တည်မြဲသည်။

Verse 20

शक्त्यादि च पृथिव्यन्तं शिवतत्त्वसमुद्भवम् । व्याप्तमेकेन तेनैव मृदा कुंभादिकं यथा

သက္တိ (Śakti) မှစ၍ မြေဓာတ်အထိ ရှီဝတတ္တဝ (Śiva-tattva) မှ ပေါ်ထွန်းလာသမျှ အရာအားလုံးကို ထိုတစ်ပါးတည်းသော အရှင်က လုံးဝလွှမ်းမိုးထားသည်။ မြေညက်သည် အိုးနှင့် အခြားမြေထည်ပုံသဏ္ဌာန်များအတွင်း လွှမ်းနေသကဲ့သို့ပင်။

Verse 21

शैवं तत्परमं धाम यत्प्राप्यं षड्भिरध्वभिः । व्यापिका ऽव्यापिका शक्तिः पञ्चतत्त्वविशोधनात्

ရှိုင်ဝသတ္တဝ (Śaiva Reality) သည် အမြင့်ဆုံး နေရာတော် (parama dhāma) ဖြစ်ပြီး ခြောက်လမ်း (adhvan) ဖြင့် ရောက်နိုင်သည်။ တတ္တဝါငါးပါး (pañca-tattva) ကို သန့်စင်ခြင်းအားဖြင့် သက္တိ (Śakti) ကို အလုံးစုံလွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ပင် လွှမ်းမိုးမှုကိုလည်း ကျော်လွန်သော အလွန်မြင့်သဘောအဖြစ် သိမြင်ရသည်။

Verse 22

निवृत्त्या रुद्रपर्यन्तं स्थितिरण्डस्य शोध्यते । प्रतिष्ठया तदूर्ध्वं तु यावदव्यक्तगोचरम्

နိဝృတ္တိ (Nivṛtti) ဟုခေါ်သော သဘောတရားအားဖြင့် ဘြဟ္မာဏ္ဍ (brahmāṇḍa) ဟူသော ကမ္ဘာဥ (cosmic egg) ၏ အခြေအနေကို ရုဒြ (Rudra) အဆင့်အထိ သန့်စင်သည်။ ထို့နောက် ပရတိဋ္ဌာ (Pratiṣṭhā) ဟုခေါ်သော သဘောတရားအားဖြင့် ထိုအထက်ရှိသမျှကို သန့်စင်ကာ အဗျက္တ (Avyakta) မပေါ်လွင်သော အကွာအဝေးအထိ ရောက်စေသည်။

Verse 23

तदूर्ध्वं विद्यया मध्ये यावद्विश्वेश्वरावधि । शान्त्या तदूर्ध्वं मध्वान्ते विशुद्धिः शान्त्यतीतया

ထို့အထက်၌ အလယ်ဒေသတွင် ဗိဿွေရှွရ (ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်) အဆင့်အထိ စစ်မှန်သော ဗိဒ္ယာ (ပညာ) ဖြင့် ရရှိခြင်းရှိ၏။ ထို့အထက်တဖန် အလယ်လမ်း၏ အဆုံး၌ ရှာန္တိ (ငြိမ်းချမ်းမှု) ရှိပြီး၊ ထိုရှာန္တိကိုပါ ကျော်လွန်သော ရှာန္တျတီတာဖြင့် မလွတ်မကင်းသော သန့်စင်ပြည့်ဝမှု—ဗိရှုဒ္ဓိ၊ သီဝသို့ မျက်နှာမူသော အမဲမရှိသော အခြေအနေ ရှိ၏။

Verse 24

यामाहुः परमं व्योम परप्रकृतियोगतः । एतानि पञ्चतत्त्वानि यैर्व्याप्तमखिलं जगत्

အမြင့်မြတ်သော ပရကృతိနှင့် ယောဂဖြစ်ခြင်းကြောင့် “အမြင့်ဆုံး အာကာသ” ဟု ခေါ်ကြသော အရာ—ဤတို့သည် စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ပြန့်နှံ့စေသော တတ္တဝါ ငါးပါး ဖြစ်သည်။

Verse 25

तत्रैव सर्वमेवेदं द्रष्टव्यं खलु साधकैः । अध्वव्याप्तिमविज्ञाय शुद्धिं यः कर्तुमिच्छति

ထို့ကြောင့် သာဓကတို့သည် ထိုအကြောင်းအရာအတွင်း၌ ဤအရာအားလုံးကို တိတိကျကျ မြင်သိရမည်။ အဓွန်များ (အဖြစ်တရား၏ အစီအစဉ်လမ်းကြောင်းများ) ၏ ပြန့်နှံ့မှုကို မသိဘဲ သန့်စင်မှုကို ပြုလိုသူသည် စစ်မှန်သော သန့်စင်ခြင်းကို မအောင်မြင်နိုင်။

Verse 26

स विप्रलम्भकः शुद्धेर्नालम्प्रापयितुं फलम् । वृथा परिश्रमस्तस्य निरयायैव केवलम्

ဤသို့ လှည့်ဖြားသူသည် အတွင်းစိတ်သန့်ရှင်းမှု၏ အကျိုးကို မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်။ သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုသည် အလဟသဖြစ်၍ နရကသို့သာ ဦးတည်စေသည်။

Verse 27

शक्तिपातसमायोगादृते तत्त्वानि तत्त्वतः । तद्व्याप्तिस्तद्विवृद्धिश्च ज्ञातुमेवं न शक्यते

ရှီဝ၏ ကရုဏာဆင်းသက်ခြင်း (śaktipāta) နှင့် မပေါင်းစည်းလျှင် တတ္တဝများကို အမှန်တကယ်အတိုင်း မသိနိုင်။ ထို့အတူ ၎င်းတို့၏ ပျံ့နှံ့မှုနှင့် တဖြည်းဖြည်း ဖွံ့ဖြိုးပွားလာမှုကိုလည်း ဤနည်းဖြင့် မနားလည်နိုင်။

Verse 28

शक्तिराज्ञा परा शैवी चिद्रूपा मरमेश्वरी । शिवो ऽधितिष्ठत्यखिलं यया कारणभूतया

အမြင့်မြတ်ဆုံး ရှိုင်ဝီ သဘောတရားဖြစ်၍ သန့်ရှင်းသော အသိဉာဏ်ရূপဖြစ်သော အာဏာရှင် သက္တိ—မဟာဒေဝီ၊ အထွတ်အမြတ် မိခင်အရှင်မ—၏ အားဖြင့်၊ အကြောင်းရင်းအဖြစ် တည်ရှိသော သူမကြောင့် သီဝသည် စကြဝဠာအားလုံးကို အုပ်စိုးထိန်းသိမ်းတော်မူသည်။

Verse 29

नात्मनो नैव मायैषा न विकारो विचारतः । न बंधो नापि मुक्तिश्च बंधमुक्तिविधायिनी

အမှန်တကယ် စူးစမ်းသုံးသပ်လျှင် ဤမာယာသည် အတ္တမိမိ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု မဟုတ်သကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲမှုလည်း မဟုတ်။ သဘောတရားအရ ချည်နှောင်မှုလည်း မရှိ၊ လွတ်မြောက်မှုလည်း မရှိ—သို့သော် ချည်နှောင်ခြင်းနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်းကို ဖြစ်စေသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 30

सर्वैश्वर्यपराकाष्टा शिवस्य व्यभिचारिणी । समानधर्मिणी तस्य तैस्तैर्भावैर्विशेषतः

သူမသည် အရှင်တော်အာဏာအလုံးစုံ၏ အမြင့်ဆုံးထိပ်တန်းဖြစ်၍ သီဝနှင့် မခွဲမခွာ တစ်သားတည်းတည်၏။ သီဝ၏ သဘောသဘာဝတူညီကာ အထူးသဖြင့် အမျိုးမျိုးသော အနေအထားများဖြင့် ပေါ်လွင်တော်မူ၏။

Verse 31

स तयैव गृही सापि तेनैव गृहिणी सदा । तयोरपत्यं यत्कार्यं परप्रकृतिजं जगत्

သူသည် သူမကြောင့်သာ အိမ်ထောင်ရှင်ဖြစ်ပြီး၊ သူမလည်း သူကြောင့်သာ အမြဲတမ်း အိမ်ထောင်ရှင်မဖြစ်၏။ အမြင့်ဆုံး ပရကృతိမှ မွေးဖွားသော စကြဝဠာသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ သားသမီး၊ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်မှု၏ အကျိုးဖြစ်၏။

Verse 32

स कर्ता कारणं सेति तयोर्भेदो व्यवस्थितः । एक एव शिवः साक्षाद्द्विधा ऽसौ समवस्थितः

သူကို «လုပ်ဆောင်သူ» ဟူ၍လည်း၊ «အကြောင်းရင်း» ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသဖြင့် နှစ်ဖက်ကွဲပြားမှုကို အလေ့အထအရ သတ်မှတ်ထားသည်။ သို့ရာတွင် သီဝသည် အမှန်တကယ် တစ်ပါးတည်းသာဖြစ်၍ ထိုအရှင်တော်ကို နှစ်မျိုးသဘော (လုပ်ဆောင်သူနှင့် အကြောင်းရင်းအခြေခံ) အဖြစ် ဖော်ပြကြသည်။

Verse 33

स्त्रीपुंसभावेन तयोर्भेद इत्यपि केचन । अपरे तु परा शक्तिः शिवस्य समवायिनी

အချို့က မိန်းမသဘောနှင့် ယောက်ျားသဘောအရ နှစ်ဦးအကြား ကွဲပြားမှုရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ အခြားသူများကတော့ သူမသည် သီဝအတွင်း မခွဲမခာ ပေါင်းစည်းနေသော အမြင့်ဆုံး သက္တိ (ပရာ-ရှက္တိ) ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာကြသည်။

Verse 34

प्रभेव भानोश्चिद्रूपा भिन्नैवेति व्यवस्थितः । तस्माच्छिवः परो हेतुस्तस्याज्ञा परमेश्वरी

နေ၏ တောက်ပမှုသည် အသိဉာဏ်သဘောဖြစ်သော်လည်း သီးခြားသကဲ့သို့ သတ်မှတ်ကြသကဲ့သို့ပင် ထိုသဘောကို တည်ထောင်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် သီဝတော်တစ်ပါးတည်းသာ အမြင့်ဆုံး အကြောင်းရင်းဖြစ်၍၊ သူ၏ အမိန့်တော်သည် ပရမေရှဝရီ—အမြင့်ဆုံး အာဏာရှင် သက္တိ ဖြစ်၏။

Verse 35

तयैव प्रेरिता शैवी मूलप्रकृतिरव्यया । महामाया च माया च प्रकृतिस्त्रिगुणेति च

သူမတစ်ပါးတည်း၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် မဖျက်ဆီးနိုင်သော ရှైవ မူလပရကృతိသည် လှုပ်ရှားကာ အလုပ်လုပ်လာသည်။ သူမကို မဟာမာယာ၊ မာယာ၊ သုံးဂုဏ်ပါသော ပရကృతိ ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။

Verse 36

त्रिविधा कार्यवेधेन सा प्रसूते षडध्वनः । स वागर्थमयश्चाध्वा षड्विधो निखिलं जगत्

အကျိုးဖြစ်ပေါ်မှုကို သုံးမျိုးခွဲခြားခြင်းအားဖြင့် သူမသည် «လမ်းခြောက်ပါး» (ṣaḍ-adhvan) ကို မွေးဖွားစေသည်။ အသံ (vāk) နှင့် အဓိပ္ပါယ် (artha) ဖြင့် ဖွဲ့စည်းသော ထိုလမ်းခြောက်ပါးသည် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးပင် ဖြစ်သည်။

Verse 37

अस्यैव विस्तरं प्राहुः शास्त्रजातमशेषतः

ကျန်ရစ်မရှိအောင် စာသင်ကျမ်းအစုအဝေးတစ်ခုလုံးသည် ဤသင်ကြားချက်တစ်ခုတည်း၏ ချဲ့ထွင်ဖော်ပြချက်သာ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့က ကြေညာကြသည်။