सत्याः पुनस्तपश्चर्या — Satī’s Return to Austerity (Tapas) and Fearless Liṅga-Worship

Verse 1

वायुरुवाच । ततः प्रदक्षिणीकृत्य पतिमम्बा पतिव्रता । नियम्य च वियोगार्तिं जगाम हिमवद्गिरिम्

ဝါယုက ပြောသည်။ ထို့နောက် ပတိဝြတ သစ္စာတည်မြဲသော အမ္ဗာသည် မိမိ၏ သခင်ကို ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ကာ၊ ခွဲခွာရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ဝမ်းနည်းမှုကို ထိန်းချုပ်ပြီး ဟိမဝတ်တောင် (ဟိမလယ) သို့ သွားလေ၏။

Verse 2

तपःकृतवती पूर्वं देशे यस्मिन्सखीजनैः । तमेव देशमवृनोत्तपसे प्रणयात्पुनः

အရင်က မိတ်ဆွေများနှင့်အတူ တပဿာ ပြုခဲ့သော နေရာတစ်ခုတည်းကိုပင်၊ ချစ်ခင်သဒ္ဓါကြောင့် ထပ်မံ၍ တပဿာအတွက် ရွေးချယ်လေ၏။

Verse 3

ततः स्वपितरं दृष्ट्वा मातरं च तयोर्गृहे । प्रणम्य वृत्तं विज्ञाप्य ताभ्यां चानुमता सती

ထို့နောက် စတီသည် မိဘတို့၏ အိမ်၌ ဖခင်နှင့် မိခင်ကို တွေ့မြင်၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ဖြစ်ပျက်သမျှကို လျှောက်တင်၏။ ထို့ပြင် သူတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူပြီးနောက် လိုအပ်သလို ဆက်လက်ပြုလုပ်လေ၏။

Verse 4

पुनस्तपोवनं गत्वा भूषणानि विसृज्य च । स्नात्वा तपस्विनो वेषं कृत्वा परमपावनम्

ထို့နောက် တပသ်တောအုပ်သန့်ရှင်းရာသို့ ထပ်မံသွား၍ အလှဆင်အဆင်တန်ဆာတို့ကို စွန့်ပစ်ကာ၊ ရေချိုးပြီးနောက် အလွန်သန့်စင်စေသော တပသ်ရှင်၏ ဝတ်စုံအဖြစ်ကို ဆောင်ယူ하였다။

Verse 5

संकल्प्य च महातीव्रं तपः परमदुश्चरम् । सदा मनसि सन्धाय भर्तुश्चरणपंकजम्

အလွန်ပြင်းထန်၍ အလွန်ခက်ခဲသော တပသ်ကို ဆောင်ရွက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ၊ အစဉ်အမြဲ စိတ်ထဲတွင် မိမိ၏ အရှင် (သီဝ) ၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို တည်မြဲစွာ ထားရှိ하였다။

Verse 6

तमेव क्षणिके लिंगे ध्यात्वा बाह्यविधानतः । त्रिसन्ध्यमभ्यर्चयन्ती वन्यैः पुष्पैः फलादिभिः

ယာယီပြုလုပ်ထားသော လိင်္ဂ၌ ထိုအရှင်တော်တစ်ပါးတည်းကို သမาธိဖြင့် ဓ్యာနပြုကာ၊ အပြင်ပန်း ဝိဓိအတိုင်း နေ့၏ သုံးဆုံချိန်တိုင်းတွင် တောပန်း၊ သစ်သီး စသည်တို့ဖြင့် ပူဇော်အာရాధနာ ပြု하였다။

Verse 7

स एव ब्रह्मणो मूर्तिमास्थाय तपसः फलम् । प्रदास्यति ममेत्येवं नित्यं कृत्वा ऽकरोत्तपः

နေ့စဉ် «သူတော်တစ်ပါးတည်း—ဗြဟ္မာ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ယူ၍—ငါ၏ တပသ်၏ အကျိုးကို ပေးသနားမည်» ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ၊ မလှုပ်မယှက် တည်ကြည်စွာ တပသ်ကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 8

तथा तपश्चरन्तीं तां काले बहुतिथे गते । दृष्टः कश्चिन्महाव्याघ्रो दुष्टभावादुपागमत्

ဤသို့ သူမသည် တပဿာကို ဆက်လက်ကျင့်နေစဉ် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကုန်လွန်ပြီးနောက် ကျားကြီးတစ်ကောင်က သူမကို မြင်၍ မကောင်းသောစိတ်ဖြင့် နီးကပ်လာ하였다။

Verse 9

तथैवोपगतस्यापि तस्यातीवदुरात्मनः । गात्रं चित्रार्पितमिव स्तब्धं तस्यास्सकाशतः

သူမထံသို့ အလွန်မကောင်းသောစိတ်ရှိသူက နီးကပ်လာသော်လည်း၊ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် သူမ၏ရှေ့တွင် ပန်းချီကားပေါ်က ရုပ်တုကဲ့သို့ တင်းကျပ်၍ မလှုပ်မရှား ဖြစ်သွား하였다။

Verse 10

तं दृष्ट्वापि तथा व्याघ्रं दुष्टभावादुपागतम् । न पृथग्जनवद्देवी स्वभावेन विविच्यते

မကောင်းသောစိတ်ဖြင့် နီးကပ်လာသော ကျားကို မြင်သော်လည်း၊ ဒေဝီသည် သာမန်လူများကဲ့သို့ ခွဲခြားမဆုံးဖြတ်ဘဲ၊ မိမိ၏သဘာဝအရ သတိဉာဏ်တည်ငြိမ်၍ မလှုပ်မရှား ရှိနေ하였다။

Verse 11

स तु विष्टब्धसर्वांगो बुभुक्षापरिपीडितः । ममामिषं ततो नान्यदिति मत्वा निरन्तरम्

သို့သော် သူသည် ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံး တင်းကျပ်နေပြီး ဆာလောင်မှု၏ဖိစီးခြင်းကြောင့် နာကျင်ကာ၊ မပြတ်မနား “ဤအသားသည် ငါ့အတွက်ပင် ဖြစ်သည်၊ ငါစားရန် အခြားမရှိ” ဟု ထင်နေ하였다။

Verse 12

निरीक्ष्यमाणः सततं देवीमेव तदा ऽनिशम् । अतिष्ठदग्रतस्तस्या उपासनमिवाचरत्

ထို့နောက် သူသည် ဒေဝီကိုသာ မပြတ်မနား ကြည့်ရှုလျက်၊ သူမ၏ရှေ့တွင် အစဉ်တစိုက် ရပ်နေပြီး၊ သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ဝတ်ပြုနေသကဲ့သို့ ပြုမူ하였다။

Verse 13

देव्याश्च हृदये नित्यं ममैवायमुपासकः । त्राता च दुष्टसत्त्वेभ्य इति प्रववृते कृपा

ထိုအခါ သခင်၏ကရုဏာတော် ပေါ်ထွန်းလာ၍— «ဤသည်ကား ငါ၏ဘက္တိဝန်ထမ်း၊ ဒေဝီမိခင်၏နှလုံး၌ အမြဲတည်နေသူ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် မကောင်းသောသတ္တဝါတို့မှ ကာကွယ်သူလည်း ဖြစ်၏» ဟု ကရုဏာတော် စီးဆင်းလေ၏။

Verse 14

तस्या एव कृपा योगात्सद्योनष्टमलत्रयः । बभूव सहसा व्याघ्रो देवीं च बुबुधे तदा

ဒေဝီမိခင်၏ကရုဏာတော်၏ အာနုဘော်ကြောင့် မလသုံးပါးသည် ချက်ချင်းပျက်ကွယ်သွား၏။ ထိုကျားသည် ခဏတစ်ခါအတွင်း သန့်စင်သွားပြီးနောက် ဒေဝီကို သဗ္ဗမိခင်တော်အဖြစ် သိမြင်လေ၏။

Verse 15

न्यवर्तत बुभुक्षा च तस्यांगस्तम्भनं तथा । दौरात्म्यं जन्मसिद्धं च तृप्तिश्च समजायत

သူ၏အစာလိုချင်မှုသည် လျော့ပါးသွား၍ ကိုယ်အင်္ဂါများ၏ တင်းကျပ်ခြင်းလည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။ မွေးကတည်းက ပါလာသော မကောင်းမှုတောင် ကျဆင်းသွားပြီး စိတ်အေးချမ်းသော ကျေနပ်မှု ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 16

तदा परमभावेन ज्ञात्वा कार्तार्थ्यमात्मनः । सद्योपासक एवैष सिषेवे परमेश्वरीम्

ထိုအခါ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အတွင်းစိတ်အနေအထားဖြင့် မိမိဘဝ အောင်မြင်ပြည့်စုံသွားပြီဟု သိမြင်လေ၏။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် စစ်မှန်သော ဘုရားပူဇော်သူ ဖြစ်လာကာ ပရမေရှဝရီ ဒေဝီမိခင်ကို ဘက္တိဖြင့် ဆည်းကပ်ဝတ်ပြုလေ၏။

Verse 17

दुष्टानामपि सत्त्वानां तथान्येषान्दुरात्मनाम् । स एव द्रावको भूत्वा विचचार तपोवने

မကောင်းသောသတ္တဝါတို့အကြား၌ပင်၊ ထို့အပြင် မကောင်းစိတ်ရှိသူတို့အကြား၌လည်း၊ သူသည် သူတို့ကို ဖယ်ရှားပျောက်ကင်းစေသူ ဖြစ်လာကာ တပေါဝန—တပဿာ၏တောအတွင်း လှည့်လည်သွားလာလေ၏။

Verse 18

तपश्च ववृधे देव्यास्तीव्रं तीव्रतरात्मकम् । देवाश्च दैत्यनिर्बन्धाद्ब्रह्माणं शरणं गताः

ဒေဝီ၏ တပသ (အာစတေရ) သည် တင်းကြပ်ပြင်းထန်လာ၍ ပိုမိုပြင်းထန်သည့် အဆင့်သို့ တိုးပွားလာသည်။ ဒိုင်တျာတို့၏ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် အလွန်အမင်း အနှောင့်အယှက်ခံရသော ဒေဝများသည် ဘြဟ္မာထံသို့ ခိုလှုံရာအဖြစ် သွားရောက်ကြသည်။

Verse 19

चक्रुर्निवेदनं देवाः स्वदुःखस्यारिपीडनात् । यथा च ददतुः शुम्भनिशुम्भौ वरसम्मदात्

ရန်သူတို့၏ဖိနှိပ်မှုကြောင့် နှိပ်စက်ခံရ၍ ကိုယ်ပိုင်ဒုက္ခလည်းလေးလံသဖြင့် နတ်တို့သည် ဂုဏ်သိက္ခာဖြင့် တရားဝင်တောင်းပန်လျက်၊ ပရဟိတပေးသော ပုဏ္ဏားအဟင်္ကာရကြောင့် မူးယစ်နေသော သုမ္ဘနှင့် နိသုမ္ဘတို့၏ အပြုအမူကို အပြည့်အစုံတင်ပြ하였다။

Verse 20

सो ऽपि श्रुत्वा विधिर्दुःखं सुराणां कृपयान्वितः । आसीद्दैत्यवधायैव स्मृत्वा हेत्वाश्रयां कथाम्

နတ်တို့၏ဒုက္ခကို ကြားသိသော ဗြဟ္မာ (အမိန့်ချမှတ်သူ) သည် ကရုဏာဖြင့် ပြည့်ဝကာ၊ အကြောင်းအရင်းတည်မြဲသော ပုံပြင်—အကြောင်းရင်းနှင့် နည်းလမ်းကို သတိရလျက် ဒေဝတမုန်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ပျက်စီးစေရန် ဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 21

सामरः प्रार्थितो ब्रह्मा ययौ देव्यास्तपोवनम् । संस्मरन्मनसा देवदुःखमोक्षं स्वयत्नतः

ထို့ကြောင့် အလွန်တောင်းပန်ခံရသော ဗြဟ္မာသည် ဒေဝီ၏ တပောဝန (တပသ်တော) သို့ သွား၍၊ မိမိကြိုးပမ်းမှုဖြင့် နတ်တို့၏ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်စေမည့်အရာကို စိတ်တွင် အမြဲသတိရနေ하였다။

Verse 22

ददर्श च सुरश्रेष्ठः श्रेष्ठे तपसि निष्ठिताम् । प्रतिष्ठामिव विश्वस्य भवानीं परमेश्वरीम्

ထို့နောက် နတ်တို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသူသည် အမြင့်ဆုံးတပသ်၌ တည်ကြည်စွာ နေထိုင်သော ဘဝါနီ မဟာဒေဝီကို မြင်တွေ့ရပြီး၊ ကမ္ဘာလောက၏ အခြေခံတိုင်တန်းနှင့် ထောက်တိုင်တော်တစ်ပါးကဲ့သို့ ထင်ရှား하였다။

Verse 23

ननाम चास्य जगतो मातरं स्वस्य वै हरेः । रुद्रस्य च पितुर्भार्यामार्यामद्रीश्वरात्मजाम्

ထို့နောက် သူသည် သူမအား ဦးညွှတ်ကန်တော့하였다—သူမသည် စကြဝဠာ၏ မိခင်၊ မိမိ၏ ဖခင် ဟရီ (ဗိဿနု) ၏ မြတ်နိုးဖွယ် ဇနီး၊ ထို့ပြင် ရုဒြ၏ ဖခင်၏ ဇနီးတော်လည်း ဖြစ်သော အာရျာ—တောင်ရှင်၏ သမီးတော် ဖြစ်သည်။

Verse 24

ब्रह्माणमागतं दृष्ट्वा देवी देवगणैः सह । अर्घ्यं तदर्हं दत्त्वा ऽस्मै स्वागताद्यैरुपाचरत्

ဗြဟ္မာတော် ရောက်လာသည်ကို မြင်သော် ဒေဝီသည် ဒေဝတားအစုအဝေးနှင့်အတူ ထိုတော်ဝင်သင့်တော်သော အဃ္ယ (arghya) ကို ပူဇော်ကာ၊ နောက်တဖန် ကြိုဆိုနှုတ်ခွန်းဆက်စကားနှင့် အလေးအနက် ဂုဏ်ပြုအမှုများဖြင့် ဆက်ဆံတော်မူ၏။

Verse 25

तां च प्रत्युपचारोक्तिं पुरस्कृत्याभिनंद्य च । पप्रच्छ तपसो हेतुमजानन्निव पद्मजः

သူမ၏ ကြိုဆိုဂုဏ်ပြုစကားကို လေးစားကာ ချီးမွမ်းပြီးနောက် ပဒ္မဇ (ဗြဟ္မာ) သည် မသိသကဲ့သို့ပင် ဒေဝီ၏ တပသ (austerity) ပြုရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်းတော်မူ၏။

Verse 26

ब्रह्मोवाच । तीव्रेण तपसानेन देव्या किमिह साध्यते । तपःफलानां सर्वेषां त्वदधीना हि सिद्धयः

ဗြဟ္မာတော် မိန့်တော်မူသည်— “အို ဒေဝီ၊ ဤမျှ ပြင်းထန်သော တပသဖြင့် ဤနေရာ၌ မည်သည်ကို ဆောင်ရွက်အောင်မြင်လိုသနည်း။ တပသ၏ အကျိုးဖလ အမျိုးမျိုးမှ ထွက်ပေါ်သော စိဒ္ဓိများသည် အမှန်တကယ် သင်၏ အာဏာအောက်၌သာ တည်၏။”

Verse 27

यश्चैव जगतां भर्ता तमेव परमेश्वरम् । भर्तारमात्मना प्राप्य प्राप्तञ्च तपसः फलम्

လောကအပေါင်းတို့၏ ထိန်းသိမ်းရှင် အမှန်တကယ်ဖြစ်သော ထိုပရမေශ්ဝရကို—အတွင်းရှိ အရှင်၊ ကိုယ်တိုင်၏ အထောက်အကူဖြစ်သော အရှင်ကို—မိမိအတ္တဖြင့် သိမြင်ရရှိလျှင်၊ ထိုသူသည် တပသ၏ အကျိုးဖလကို အမှန်တကယ် ရရှိ၏။

Verse 28

अथवा सर्वमेवैतत्क्रीडाविलसितं तव । इदन्तु चित्रं देवस्य विरहं सहसे कथम्

မဟုတ်လျှင် ဤအရာအားလုံးသည် သင်၏ လီလာကစားပွဲသာ ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့ရာတွင် ဤသည်မှာ အံ့ဩဖွယ်တကယ်—သင်သည် မဟာဒေဝ (ရှီဝ) နှင့် ခွဲခွာခြင်းကို မည်သို့ ခံနိုင်ရသနည်း။

Verse 29

देव्युवाच । सर्गादौ भवतो देवादुत्पत्तिः श्रूयते यदा । तदा प्रजानां प्रथमस्त्वं मे प्रथमजः सुतः

ဒေဝီက ပြောသည်—«ဖန်ဆင်းခြင်းအစမှာ သင်၏ ဒေဝတော်ပေါ်ထွန်းမှုသည် အရှင်ထံမှ ပေါ်ပေါက်လာသည်ဟု ကြားရသောအခါ၊ သင်သည် သတ္တဝါတို့အနက် အမြင့်ဆုံးဖြစ်၏။ သင်သည် ငါ၏ ပထမမွေးသား၊ မျိုးဆက်တို့အနက် ပထမဖြစ်၏»။

Verse 30

५

«ငါး» — စာမူ/အခန်းစဉ်တွင် အရေအတွက် ငါး ကိုညွှန်ပြသော ကိန်းဂဏန်းအမှတ်။

Verse 31

यदा भवद्गिरीन्द्रस्ते पुत्रो मम पिता स्वयम् । तदा पितामहस्त्वं मे जातो लोकपितामह

သင်၏သား—တောင်တို့၏အရှင်—သည် ငါ၏အဖေဖြစ်လာသောအခါ၊ သင်သည် ငါ၏အဘိုးဖြစ်လာ၏၊ အို လောကတို့၏ အဘိုးတော်။

Verse 32

तदीदृशस्य भवतो लोकयात्राविधायिनः । वृत्तवन्तःपुरे भर्ता कथयिष्ये कथं पुनः

ကိုယ်ခန္ဓာဟူသော “အတွင်းမြို့” ၏ အရှင်တော်၊ လောက၏ လမ်းစဉ်နှင့် ဆက်လက်တည်တံ့မှုကို စီမံခန့်ခွဲတော်မူသော ထိုသဘောတရားရှိသည့် သင့်ကို ငါသည် ထပ်မံ၍ မည်သို့ ဖော်ပြနိုင်မည်နည်း။

Verse 33

किमत्र बहुना देहे यश्चायं मम कालिमा । त्यक्त्वा सत्त्वविधानेन गौरी भवितुमुत्सहे

ဤကိုယ်ခန္ဓာအကြောင်း အများကြီး ပြောရန် အဘယ်လိုအပ်သနည်း။ ငါ၏ အမှောင်မဲသော အခြေအနေကို စွန့်ပယ်၍ သတ္တဝ (သန့်ရှင်းမှု) ၏ စည်းကမ်းဖြင့် ငါသည် ဂေါရီ ဖြစ်လာရန် ဆုံးဖြတ်ထား၏။

Verse 34

ब्रह्मोवाच । एतावता किमर्थेन तीव्रं देवि तपः कृतम् । स्वेच्छैव किमपर्याप्ता क्रीडेयं हि तवेदृशी

ဗြဟ္မာက ပြောသည်— “အို ဒေဝီ၊ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်သော တပဿကို မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် ဆောင်ရွက်ခဲ့သနည်း။ သင်၏ ကိုယ်ပိုင် အလိုတော်တစ်ခုတည်း မလုံလောက်သလော။ သင်ကဲ့သို့သောသူအတွက် ဤသို့သော ကစားပွဲသည် အမှန်တကယ် သင့်တော်၏။”

Verse 35

क्रीडा ऽपि च जगन्मातस्तव लोकहिताय वै । अतो ममेष्टमनया फलं किमपि साध्यताम्

အို ကမ္ဘာမိခင်တော်၊ သင်၏ ဒိဗ္ဗကစားပွဲတောင် လောကတို့၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက်ပင် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဤအမှုကြောင့် ငါအလိုရှိသော အကျိုးတစ်စုံတစ်ရာလည်း ပြည့်စုံစေပါစေ။

Verse 36

निशुंभशुंभनामानौ दैत्यौ दत्तवरौ मया । दृप्तौ देवान्प्रबाधेते त्वत्तो लब्धस्तयोर्वधः

နိသုမ္ဘနှင့် သုမ္ဘဟူသော ဒေဝတားဆန့်ကျင် အဆုရနှစ်ကောင်ကို ငါက အပေးအယူကောင်းချီး ပေးခဲ့၏။ ထိုသူတို့သည် မာန်တက်၍ ဒေဝတို့ကို နှိပ်စက်နေကြ၏။ သို့သော် သူတို့၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် သင်ထံမှသာ ရရှိထားပြီး၊ သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်းသည် သင်ထံမှသာ ဖြစ်ပေါ်မည်။

Verse 37

अलं विलंबनेनात्र त्वं क्षणेन स्थिरा भव । शक्तिर्विसृज्यमाना ऽद्य तयोर्मृत्युर्भविष्यति

ဤနေရာတွင် နှောင့်နှေးနေခြင်းသည် လုံလောက်ပြီ—ယခုပင် တည်ငြိမ်စွာနေလော့။ အကြောင်းမူကား ယနေ့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော တန်ခိုးတော် (ရှက္ကတီး) သည် ထိုသူနှစ်ဦးအား သေခြင်းသို့ ရောက်စေလိမ့်မည်။

Verse 38

ब्राह्मणाभ्यर्थिता चैव देवी गिरिवरात्मजा । त्वक्कोशं सहसोत्सृज्य गौरी सा समजायत

ထိုသို့ ဗြာဟ္မဏတို့၏ တောင်းပန်မှုကြောင့် တောင်မြတ်၏သမီးတော်ဖြစ်သော နတ်သမီးသည် မိမိ၏ အပြင်ဘက် အရေခွံကို ချက်ချင်းပင် ချွတ်ပယ်လိုက်ရာ ဂေါရီ (ဝင်းပတောက်ပသောသူ) ဖြစ်လာလေသည်။

Verse 39

सा त्वक्कोशात्मनोत्सृष्टा कौशिकी नाम नामतः । काली कालाम्बुदप्रख्या कन्यका समपद्यत

မိမိ၏ အရေခွံမှ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ သူမသည် ကောရှိကီ အမည်ရှိသော အပျိုစင်အဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မိုးတိမ်ကဲ့သို့ မည်းနက်သော ကာလီအဖြစ် ထင်ရှားလာလေသည်။

Verse 40

सा तु मायात्मिका शक्तिर्योगनिद्रा च वैष्णवी । शंखचक्रत्रिशूलादिसायुधाष्टमहाभुजा

သူမသည် မာယာသဘောတရားဖြစ်သော သက္တိတော်ဖြစ်ပြီး၊ ဝိုင်ෂ္ဏဝီ ယောဂနိဒ္ရာ (ယောဂအိပ်စက်ခြင်း) လည်း ဖြစ်သည်။ လက်ရှစ်လက်ကြီးမား၍ သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ တြိရှူလ် စသော လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

Verse 41

सौम्या घोरा च मिश्रा च त्रिनेत्रा चन्द्रशेखरा । अजातपुंस्पर्शरतिरधृष्या चातिसुन्दरी

သူမသည် နူးညံ့လည်းဖြစ်၊ ကြမ်းတမ်းလည်းဖြစ်၊ ရောနှောသဘောလည်းရှိသည်။ မျက်စိသုံးလုံးရှိ၍ လမင်းကို မောက်ကွန်းအဖြစ် ဆင်မြန်းထားသည်။ သီဝတော်တစ်ပါးတည်း၏ ထိတွေ့မှုကိုသာ နှစ်သက်၍ မအနိုင်ယူနိုင်သူ၊ အလွန်လှပသူ ဖြစ်သည်။

Verse 42

दत्ता च ब्रह्मणे देव्या शक्तिरेषा सनातनी । निशुंभस्य च शुंभस्य निहंत्री दैत्यसिंहयोः

ဒေဝီ၏ ထာဝရသော သက္တိဤအင်အားကို ဘြဟ္မာထံ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုသက္တိသည် ဒိုင်တျတို့အနက် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့သော နိရှုမ္ဘနှင့် ရှုမ္ဘတို့ကို သတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်၏။

Verse 43

ब्रह्मणापि प्रहृष्टेन तस्यै परमशक्तये । प्रबलः केसरी दत्तो वाहनत्वे समागतः

ဘြဟ္မာတော်မူသော်လည်း အလွန်ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ထိုအမြင့်ဆုံး သက္တိထံသို့ အင်အားကြီးသော ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ကို ယာဉ်အဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့ရာ၊ ထိုခြင်္သေ့သည် သူမ၏ ဝါဟနအဖြစ် ရောက်လာ၏။

Verse 44

विन्ध्ये च वसतिं तस्याः पूजामासवपूर्वकैः । मांसैर्मत्स्यैरपूपैश्च निर्वर्त्यासौ समादिशत्

ဗိန္ဓျဒေသ၌ သူမအတွက် နေထိုင်ရာကို စီစဉ်ပေး၍၊ အရက်(သုရာ)ကို အစပြုသော ပူဇော်ပဏာများနှင့်အတူ အသား၊ ငါး၊ အပူပ(ပူဇော်ကိတ်)တို့ဖြင့် ပူဇော်ကာ၊ ထို့နောက် ဆောင်ရွက်ရန် အမိန့်တော်ကို ထုတ်ပြန်하였다။

Verse 45

सा चैव संमता शक्तिर्ब्रह्मणो विश्वकर्मणः । प्रणम्य मातरं गौरीं ब्रह्माणं चानुपूर्वशः

သူမသည် စကြဝဠာတည်ဆောက်ရှင် ဗိသ္ဝကರ್ಮန်ဖြစ်သော ဘြဟ္မာ၏ အသိအမှတ်ပြုထားသော သက္တိတော်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အစဉ်အလာအတိုင်း မိခင် ဂေါရီကို အရင် ဦးညွှတ်ကန်တော့၍၊ ထို့နောက် ဘြဟ္မာကိုလည်း ကန်တော့하였다။

Verse 46

शक्तिभिश्चापि तुल्याभिः स्वात्मजाभिरनेकशः । परीता प्रययौ विन्ध्यं दैत्येन्द्रौ हन्तुमुद्यता

သူမသည် မိမိ၏ သမီးတော်များဖြစ်သော သက္တိများ—သူမနှင့်တူညီသော အင်အားများ—အများအပြားက အရပ်ရပ်မှ ဝန်းရံလျက်၊ ဒိုင်တျာတို့၏ မင်းနှစ်ပါးကို သတ်ရန် စိတ်အာရုံတည်ကာ ဗိန္ဓျတောင်သို့ ထွက်ခွာ하였다။

Verse 47

निहतौ च तया तत्र समरे दैत्यपुंगवौ । तद्बाणैः कामबाणैश्च च्छिन्नभिन्नांगमानसौ

ထိုစစ်မြေပြင်၌ ဒေဝီမက ထိုနေရာတွင် ဒိုင်တျာတို့အနက် အထူးထင်ရှားသော နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လေ၏။ သူမ၏ မြားတံများ—ကာမဒေဝ၏ မြားတံကဲ့သို့—ထိုးဖောက်သဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါများ ပျက်စီးကွဲပြား၍ စိတ်လည်း ချိုးဖျက်သွားကြ၏။

Verse 48

तद्युद्धविस्तरश्चात्र न कृतो ऽन्यत्र वर्णनात् । ऊहनीयं परस्माच्च प्रस्तुतं वर्णयामि वः

ဤနေရာ၌ စစ်ပွဲ၏ အသေးစိတ်ကို မချဲ့ထွင်တော့ပါ၊ အခြားနေရာတွင် ရှင်းလင်းဖော်ပြပြီးသားဖြစ်သောကြောင့်။ သို့သော် ထိုဖော်ပြချက်မှ သင့်လျော်သမျှကို ရွေးယူကာ ယခုအကြောင်းအရာနှင့် သက်ဆိုင်သည့်အရာကို သင်တို့အား ပြောကြားမည်။