वीरभद्रक्रोधशमनं देवस्तुतिश्च (Pacification of Vīrabhadra and the Gods’ Hymn)

Verse 1

वायुरुवाच । इति सञ्छिन्नभिन्नांगा देवा विष्णुपुरोगमाः । क्षणात्कष्टां दशामेत्य त्रेसुः स्तोकावशेषिता

ဝါယုက ပြောသည်— «ဤသို့ ဗိဿဏုဦးဆောင်သော ဒေဝတို့သည် ကိုယ်အင်္ဂါများ ကွဲပြား ဖြတ်တောက်ခံရ၍ ခဏအတွင်း ဆင်းရဲသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်ကာ အင်အားအနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်သဖြင့် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကြ၏»။

Verse 2

त्रस्तांस्तान्समरे वीरान् देवानन्यांश्च वै गणाः । प्रमथाः परमक्रुद्धा वीरभद्रप्रणोदिताः

ထိုစစ်ပွဲ၌ ဂဏာတို့ဖြစ်သော ပ္ရမထများသည် အလွန်ဒေါသထွက်ကာ ဝီရဘဒ္ဒရ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ကြောက်လန့်နေသော ဒေဝများနှင့် အခြားသူရဲများကိုပါ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်하였다။

Verse 3

प्रगृह्य च तथा दोषं निगडैरायसैर्दृढैः । बबन्धुः पाणिपादेषु कंधरेषूदरेषु च

ထိုသို့ ဖမ်းဆီးပြီးနောက် သူတို့သည် အပြစ်ရှိသူကို ခိုင်မာသော သံချည်ကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ကာ လက်နှင့် ခြေတို့တွင်လည်းကောင်း၊ လည်ပင်းနှင့် ဝမ်းဗိုက်ပတ်လည်တွင်လည်းကောင်း တင်းကျပ်စွာ ချည်ထား하였다။

Verse 4

तस्मिन्नवसरे ब्रह्मा भद्रमद्रीन्द्रजानुतम् । सारथ्याल्लब्धवात्सल्यः प्रार्थयन् प्रणतो ऽब्रवीत्

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရထားမောင်းအဖြစ် အမှုထမ်းခြင်းကြောင့် ချစ်ခင်ယုံကြည်မှု ရရှိထားသော ဘြဟ္မာသည် ဦးညွှတ်ကန်တော့၍ တောင်မင်းပေါ်၌ ဒူးထောက်နေသော မင်္ဂလာရှိသူထံ သဒ္ဓါဖြင့် တောင်းပန်ကာ ပြောဆို하였다။

Verse 5

अलं क्रोधेन भगवन्नष्टाश्चैते दिवौकसः । प्रसीद क्षम्यतां सर्वं रोमजैस्सह सुव्रत

အရှင်ဘုရား၊ ဒေါသကို လုံလောက်ပါပြီ—ဤ ကောင်းကင်နေထိုင်သူ ဒေဝတားတို့သည် အပြီးတိုင် ပျက်စီးပြီးသား ဖြစ်ပါသည်။ ကျေးဇူးပြု၍ သနားတော်မူကာ အရာအားလုံးကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ၊ ရောမဇာတို့နှင့်အတူပါ၊ သီလတရားမြတ်သော အရှင်။

Verse 6

एवं विज्ञापितस्तेन ब्रह्मणा परमेष्ठिना । शमं जगाम संप्रीतो गणपस्तस्य गौरवात्

ထိုသို့ သတ္တဝါတို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် ဘြဟ္မာက တင်ပြအလျှောက်လွှာပြုသဖြင့် ဂဏပ (ဂဏေရှ) သဘောပေါက်ပျော်ရွှင်ကာ ဘြဟ္မာ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို လေးစား၍ စိတ်ငြိမ်သက်ကာ ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်하였다။

Verse 7

देवाश्च लब्धावसरा देवदेवस्य मंत्रिणः । धारयन्तो ऽञ्जलीन्मूर्ध्नि तुष्टुवुर्विविधैः स्तवैः

ထို့နောက် အခွင့်အရေးသင့်တော်လာသောအခါ၊ နတ်တို့သည် နတ်တို့၏နတ် (ဒေဝဒေဝ) ၏ အမတ်များနှင့်အတူ လက်အုပ်ချီ၍ ခေါင်းပေါ်တင်ကာ ရိုသေစွာ အမျိုးမျိုးသော စတုတိများဖြင့် ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 8

देवा ऊचुः । नमः शिवाय शान्ताय यज्ञहन्त्रे त्रिशूलिने । रुद्रभद्राय रुद्राणां पतये रुद्रभूतये

ဒေဝတော်များက ဆိုကြသည်— “ငြိမ်းချမ်းတော်မူသော ရှိဝအား နမော; မကောင်းသော ယဇ္ဉများကို ဖျက်ဆီးတော်မူသူအား နမော; တြိရှူလကို ကိုင်ဆောင်သူအား နမော; မင်္ဂလာရှိသော ရုဒ္ဒရအား နမော; ရုဒ္ဒရတို့၏ အရှင်အား နမော; ရုဒ္ဒရသဘာဝတော်မူသူအား နမော။”

Verse 9

कालाग्निरुद्ररूपाय कालकामांगहारिणे । देवतानां शिरोहन्त्रे दक्षस्य च दुरात्मनः

ကာလအဂ္နိရုဒြာ—အချိန်၏မီး—အဖြစ်တော်ရှိသော သခင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ကာလနှင့် ကာမ၏ အင်္ဂါများကို ဖြတ်တောက်သူ၊ ဒေဝတားတို့၏ ခေါင်းကို ဖြတ်သူ၊ မကောင်းစိတ်ရှိသော ဒက္ခကိုလည်း ချေမှုန်းသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 10

संसर्गादस्य पापस्य दक्षस्याक्लिष्टकर्मणः । शासिताः समरे वीर त्वया वयमनिन्दिता

အို သူရဲကောင်း၊ အပြစ်ရှိသော ဒက္ခနှင့် ပေါင်းသင်းမိခြင်းကြောင့်—သူသည် မပင်ပန်းမနား လုပ်ဆောင်သူဖြစ်သော်လည်း—အပြစ်ကင်းသော ကျွန်ုပ်တို့ကို သင်က စစ်မြေပြင်၌ ဆုံးမ၍ ဒဏ်ခတ်ခဲ့ပါသည်။

Verse 11

दग्धाश्चामी वयं सर्वे त्वत्तो भीताश्च भो प्रभो । त्वमेव गतिरस्माकं त्राहि नश्शरणागतान्

အို သခင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် သင်၏ အာနုဘော်ကြောင့် လောင်ကျွမ်း၍ ကြောက်ရွံ့နေကြပါသည်။ သင်တော်မူသည့်တစ်ပါးတည်းသာ ကျွန်ုပ်တို့၏ အားကိုးရာဖြစ်သဖြင့်၊ ခိုလှုံလာသူ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်စောင့်ရှောက်ပါ။

Verse 12

वायुरुवाच । तुष्टस्त्वेवं स्तुतो देवान् विसृज्य निगडात्प्रभुः । आनयद्देवदेवस्य समीपममरानिह

ဝါယုက ပြောသည်—ဤသို့ ချီးမွမ်းခံရသဖြင့် သခင်သည် ပျော်ရွှင်တော်မူကာ ဒေဝတားတို့ကို ချည်နှောင်မှုမှ လွှတ်ပေးပြီး၊ ထိုအမရတို့ကို ထိုနေရာတင်ပင် ဒေဝဒေဝဖြစ်သော ရှီဝ၏ အနီးသို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော်မူ၏။

Verse 13

देवोपि तत्र भगवानन्तरिक्षे स्थितः प्रभुः । सगणः सर्वगः शर्वस्सर्वलोकमहेश्वरः

ထိုနေရာ၌ပင် ဘုရားသခင် အန္တရိက္ခ၌ တည်နေသော အရှင်သည်—ဒေဝဖြစ်သော်လည်း—အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် ရပ်တည်တော်မူ၏။ ဂဏများနှင့်အတူ၊ အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့တော်မူသော ရှရဝ (Śarva) သည် လောကအားလုံး၏ မဟေရှွရ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 14

तं दृष्ट्वा परमेशानं देवा विष्णुपुरोगमाः । प्रीता अपि च भीताश्च नमश्चक्रुर्महेश्वरम्

ပရမေရှာန—အမြင့်ဆုံး အရှင်—ကို မြင်သောအခါ၊ ဗိဿနု ဦးဆောင်သော ဒေဝများသည် ဝမ်းမြောက်သော်လည်း ကြောက်ရွံ့လေးစားခြင်းလည်း ဖြစ်ပေါ်ကာ၊ မဟေရှွရအား ဦးညွှတ်နမസ്കာရ ပြုကြ၏။

Verse 15

दृष्ट्वा तानमरान्भीतान्प्रणतार्तिहरो हरः । इदमाह महादेवः प्रहसन् प्रेक्ष्य पार्वतीम्

ကြောက်ရွံ့နေသော ဒေဝများကို မြင်သော်၊ လက်အောက်ခံသူတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသော ဟရ (Hara) သည် ပြုံးတော်မူ၍၊ ပါရဝတီကို လှည့်ကြည့်ကာ မဟာဒေဝက ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 16

महादेव उवाच । माभैष्ट त्रिदशास्सर्वे यूयं वै मामिकाः प्रजाः । अनुग्रहार्थमेवेह धृतो दंडः कृपालुना

မဟာဒေဝက မိန့်တော်မူသည်။ «ကြောက်မနေကြနှင့်၊ ဒေဝတော်တို့အားလုံး။ သင်တို့သည် အမှန်တကယ် ငါ၏ ကိုယ်ပိုင်ပရဇာများ ဖြစ်ကြသည်။ ကရုဏာရှင် ငါသည် ဤနေရာ၌ အပြစ်ပေးတံ杖ကို ကိုင်ဆောင်ခြင်းမှာ ကရုဏာအနုဂ्रह ပေးရန်သာ ဖြစ်သည်»။

Verse 17

भवतां निर्जराणां हि क्षान्तो ऽस्माभिर्व्यतिक्रमः । क्रुद्धेष्वस्मासु युष्माकं न स्थितिर्न च जीवितम्

အို မသေမရှင် ဒေဝတော်တို့၊ သင်တို့အပေါ် ကျွန်ုပ်တို့ ပြုမိသော လွန်ကျူးမှုကို ကျွန်ုပ်တို့က အမှန်တကယ် ခံနိုင်ရည်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့သော် သင်တို့က ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ဒေါသထွက်လာလျှင် သင်တို့အတွက် မတည်နိုင်သကဲ့သို့ အသက်တောင် မရှိတော့မည်။

Verse 18

वायुरुवाच । इत्युक्तास्त्रिदशास्सर्वे शर्वेणामिततेजसा । सद्यो विगतसन्देहा ननृतुर्विबुधा मुदा

ဝါယုက ပြော၏။ အမိတတေဇရှိသော ရှရဝ (ရှီဝ) ၏ မိန့်ကြားချက်ကို ကြားသော် တရိဒသဒေဝတို့ အားလုံးသည် ချက်ချင်း သံသယကင်းစင်၍ ဒေဝတော်တို့ ဝမ်းမြောက်စွာ ကခုန်ကြ၏။

Verse 19

प्रसन्नमनसो भूत्वानन्दविह्वलमानसाः । स्तुतिमारेभिरे कर्तुं शंकरस्य दिवौकसः

စိတ်နှလုံးကြည်လင်၍ အာနန္ဒဖြင့် လှုပ်ရှားနေသော စိတ်ဖြစ်ကြသဖြင့် ကောင်းကင်နေ ဒေဝတို့သည် ရှင်ကရ (ရှီဝ) ကို ချီးမွမ်းသီချင်းများ စတင်ဆိုကြ၏။

Verse 20

देवा ऊचुः । त्वमेव देवाखिललोककर्ता पाता च हर्ता परमेश्वरो ऽसि । कविष्णुरुद्राख्यस्वरूपभेदै रजस्तमस्सत्त्वधृतात्ममूर्ते

ဒေဝတို့က ဆို၏။ သင်တော်မူသည်သာ လောကအားလုံး၏ ဖန်ဆင်းရှင်၊ ကာကွယ်ရှင်၊ ပြန်လည်သိမ်းယူရှင် ဖြစ်၍ အမြင့်ဆုံး အရှင် (ပရမေရှ္ဝရ) ဖြစ်တော်မူ၏။ က (ဗြဟ္မာ)၊ ဝိෂ္ဏု၊ ရုဒြ ဟူသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ကွဲများအဖြစ် ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ထင်ရှား၍ ရဇတ်၊ တမတ်၊ သတ္တဝ ဂုဏ်သုံးပါးကို ကိုယ်တော်အတွင်း ထိန်းထားသော အရှင်တော်အား ဦးညွှတ်ပါ၏။

Verse 21

सर्वमूर्ते नमस्ते ऽस्तु विश्वभावन पावन । अमूर्ते भक्तहेतोर्हि गृहीताकृतिसौख्यद

အရုပ်အမျိုးမျိုးဖြစ်တော်မူသော အရှင်တော်အား နမಸ್ಕာရပါ၏၊ ကမ္ဘာကို သန့်စင်၍ ထိန်းသိမ်းပေးသော အရှင်တော်။ အရုပ်မဲ့သော အရှင်တော်အားလည်း နမಸ್ಕာရပါ၏၊ ဘက္တတို့အတွက်သာ အရုပ်ကို ခံယူ၍ ထင်ရှားခြင်း၏ အာနန္ဒကို ပေးသနားတော်မူသောကြောင့်။

Verse 22

चंद्रो ऽगदो हि देवेश कृपातस्तव शंकर । निमज्जनान्मृतः प्राप सुखं मिहिरजाजलिः

ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ရှင်ကရ အရှင်တော်—ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာကြောင့် လမင်းသည် ဝေဒနာကင်းလွတ်ခဲ့၏။ ထို့ပြင် မိဟိရဇာဇလီလည်း ရေတွင်းနစ်၍ သေပြီးနောက် ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးကြောင့် ကောင်းမြတ်သော သုခကို ရရှိခဲ့၏။

Verse 23

सीमन्तिनी हतधवा तव पूजनतः प्रभो । सौभाग्यमतुलं प्राप सोमवारव्रतात्सुतान्

အို သခင်ရှီဝာဘုရား၊ စီမန္တိနီသည် ခင်ပွန်းဆုံးရှုံးသူဖြစ်သော်လည်း သင့်ကို ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းကြောင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကံကောင်းခြင်းကို ရရှိခဲ့ပြီး တနင်္လာနေ့ ဝရတကို ဆောင်ခြင်းဖြင့် သားများကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

Verse 24

श्रीकराय ददौ देवः स्वीयं पदमनुत्तमम् । सुदर्शनमरक्षस्त्वं नृपमंडलभीतितः

ဒေဝရှီဝာဘုရားသည် သရီကရအား မိမိ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘိုဒ်ကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့ပြင် သင်—စုဒർശန—သည် မင်းများ၏ အဝိုင်းအဝန်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ကြောက်ရွံ့မှုမှ (သူ/အဲဒီနယ်မြေကို) ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။

Verse 25

मेदुरं तारयामास सदारं च घृणानिधिः । शारदां विधवां चक्रे सधवां क्रियया भवान्

ကရုဏာ၏ သမုဒ္ဒရာတော်သည် မေဒုရကို ဇနီးနှင့်တကွ ကယ်တင်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် သင်၏ သန့်ရှင်းသော ကရိယာအာနုဘော်ကြောင့်၊ အို ဘဝ (ရှီဝာ)၊ မုဆိုးမဖြစ်သွားသော ရာရဒါကို ထပ်မံ ခင်ပွန်းရှိသူအဖြစ် ပြန်လည်ဖြစ်စေတော်မူ၏။

Verse 26

भद्रायुषो विपत्तिं च विच्छिद्य त्वमदाः सुखम् । सौमिनी भवबन्धाद्वै मुक्ता ऽभूत्तव सेवनात्

ဘဒြာယုရှာအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖြတ်တောက်၍ သင်သည် သူ့အား ချမ်းသာသုခကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့ပြင် စောမိနီသည် သင့်ကို ဆည်းကပ်ဝတ်ပြုခြင်းကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် ဘဝဘంధ—လောကီဖြစ်ပေါ်မှု၏ ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

Verse 27

विष्णुरुवाच । त्वं शंभो कहरीशाश्च रजस्सत्त्वतमोगुणैः । कर्ता पाता तथा हर्ता जनानुग्रहकांक्षया

ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်။ «အို သမ္ဘု၊ သင်တစ်ပါးတည်းကပင် ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ ရုဒြာလည်း ဖြစ်၏။ ရဇစ်၊ သတ္တဝ၊ တမော ဟူသော ဂုဏ်သုံးပါးအားဖြင့် သင်သည် ဖန်ဆင်းသူ၊ ကာကွယ်သူ၊ ပြန်လည်သိမ်းယူသူ ဖြစ်လာပြီး သတ္တဝါတို့အား ကရုဏာအနုဂ्रह ပေးလိုသော ဆန္ဒကြောင့်ပင်»။

Verse 28

सर्वगर्वापहारी च सर्वतेजोविलासकः । सर्वविद्यादिगूढश्च सर्वानुग्रहकारकः

အမျိုးမျိုးသော မာန်မာနအားလုံးကို ဖယ်ရှားတော်မူ၏။ အလင်းရောင်နှင့် တေဇောဓာတ် အလုံးစုံ၏ လှုပ်ရှားကစားခြင်းလည်း ဖြစ်၏။ ဗိဒ္ယာအလုံးစုံနှင့် ၎င်း၏ လျှို့ဝှက်အနက်များအတွင်း၌ ကွယ်ဝှက်တော်မူပြီး သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် အနုဂ्रहကို ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 29

त्वत्तः सर्वं च त्वं सर्वं त्वयि सर्वं गिरीश्वर । त्राहि त्राहि पुनस्त्राहि कृपां कुरु ममोपरि

အရာအားလုံးသည် သင်ထံမှ ပေါ်ထွန်းလာ၏၊ သင်ကိုယ်တိုင်လည်း အရာအားလုံးဖြစ်၏။ အို တောင်တော်၏ အရှင်၊ အရာအားလုံးသည် သင်၌ တည်၏။ ကယ်တင်ပါ—ကယ်တင်ပါ—ထပ်မံကယ်တင်ပါ; ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာတော်ကို ပြုပါ။

Verse 30

अथास्मिन्नन्तरे ब्रह्मा प्रणिपत्य कृतांजलिः । एवं त्ववसरं प्राप्य व्यज्ञापयत शूलिने

ထိုအချိန်အတွင်း၌ပင် ဘြဟ္မာသည် လက်အုပ်ချီ၍ ဦးညွှတ်ပျပ်ဝပ်၏။ ထိုသို့ သင့်တော်သော အခွင့်အရေးကို ရရှိသဖြင့် သုံးမြှားတံ (တိရိသူလ) ကိုင်ဆောင်သော သီဝရှင်ထံ တောင်းလျှောက်တင်ပြ၏။

Verse 31

ब्रह्मोवाच । जय देव महादेव प्रणतार्तिविभंजन । ईदृशेष्वपराधेषु को ऽन्यस्त्वत्तः प्रसीदति

ဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ «အောင်မြင်ပါစေ၊ အို ဒေဝ၊ အို မဟာဒေဝ၊ သင်ထံ ဦးညွှတ်သူတို့၏ ဒုက္ခကို ချိုးဖျက်ပေးတော်မူသူ။ ဤသို့သော အပြစ်အမှားများတွင် သင်မှတပါး အခြားမည်သူက ကရုဏာတော်ဖြင့် သဘောတူနိုင်မည်နည်း»။

Verse 32

लब्धमानो भविष्यंति ये पुरा निहिता मृधे । प्रत्यापत्तिर्न कस्य स्यात्प्रसन्ने परमेश्वरे

ယခင်က စစ်မြေပြင်၌ လဲကျခဲ့သူတို့သည် ထပ်မံထမြောက်ကာ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အောင်မြင်မှုကို ရရှိလိမ့်မည်။ ပရမေရှွရ (သီဝ) သဘောတော်ပျော်ရွှင်လျှင် မည်သူက ပြန်လှန်ကံဆိုးမှုကို တွေ့နိုင်မည်နည်း။

Verse 33

यदिदं देवदेवानां कृतमन्तुषु दूषणम् । तदिदं भूषणं मन्येत अंगीकारगौरवात्

ဒေဝဒေဝတို့က ဤလူတို့အပေါ် ပြုခဲ့သော အပြစ်တင်ရှုတ်ချမှု မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ၊ ထိုရှုတ်ချမှုကိုပင် နှိမ့်ချစွာ လက်ခံနိုင်ခြင်း၏ ဂုဏ်ကြီးမားမှုကြောင့် အလှဆင်အဖြစ် ထင်မြင်သင့်သည်။

Verse 34

इति विज्ञाप्यमानस्तु ब्रह्मणा परमेष्ठिना । विलोक्य वदनं देव्या देवदेवस्स्मयन्निव

ဤသို့ ပရမေဋ္ဌင် ဘြဟ္မာက လျှောက်ထားသော်၊ ဒေဝဒေဝ သီဝသည် ဒေဝီ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရှု၍ အပြုံးသဖွယ်ဖြင့် ပြန်လည် မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 35

पुत्रभूतस्य वात्सल्याद्ब्रह्मणः पद्मजन्मनः । देवादीनां यथापूर्वमंगानि प्रददौ प्रभुः

ပဒ్మဇ (ကြာပန်းမွေး) ဘြဟ္မာကို သားတော်ကဲ့သို့ ချစ်ခင်သနားသော ဖခင်မေတ္တာကြောင့်၊ အရှင်သည် ဒေဝတို့နှင့် အခြားသူတို့၏ ကိုယ်အင်္ဂါနှင့် အာရုံအင်အားတို့ကို ယခင်အတိုင်း ပြန်လည်ပေးအပ်တော်မူ하였다။

Verse 36

प्रथमाद्यैश्च या देव्यो दंडिता देवमातरः । तासामपि यथापूर्वाण्यंगानि गिरिशो ददौ

ပထမာတို့က ဒဏ်ခတ်ခဲ့သော ဒေဝမိခင်များကိုလည်း၊ ဂိရိရှ (သီဝ) သည် ယခင်အတိုင်း ကိုယ်အင်္ဂါတို့ကို ပြန်လည်ပေးအပ်တော်မူ하였다။

Verse 37

दक्षस्य भगवानेव स्वयं ब्रह्मा पितामहः । तत्पापानुगुणं चक्रे जरच्छागमुखं मुखम्

ထို့နောက် အဘိုးကြီး ဘြဟ္မာဘုရားတော် ကိုယ်တိုင် ဒက္ခအား သူ၏အပြစ်အတိုင်း တိုင်းတာ၍ အိုသော ဆိတ်မျက်နှာကဲ့သို့ မျက်နှာကို ဖန်ဆင်းပေးတော်မူ၏။

Verse 38

सो ऽपि संज्ञां ततो लब्ध्वा स दृष्ट्वा जीवितः सुधी । भीतः कृताञ्जलिः शंभुं तुष्टाव प्रलपन्बहु

ထို့နောက် သူလည်း သတိပြန်ရ၍ မိမိအသက်ရှင်နေသေးသည်ကို မြင်သော် ပညာရှိသူသည် ကြောက်ရွံ့ကာ လက်အုပ်ချီ၍ ရှမ္ဘုကို အများစွာသော တောင်းပန်စကားများဖြင့် ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 39

दक्ष उवाच । जय देव जगन्नाथ लोकानुग्रहकारक । कृपां कुरु महेशानापराधं मे क्षमस्व ह

ဒက္ခက ဆို၏— “အောင်မြင်ပါစေ၊ အို ဘုရားသခင်၊ အို ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်၊ လောကတို့ကို ကရုဏာပေးတော်မူသောအရှင်။ အို မဟေရှာနာ၊ ကရုဏာပြု၍ ကျွန်ုပ်၏ ပြစ်မှုကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။”

Verse 40

कर्ता भर्ता च हर्ता च त्वमेव जगतां प्रभो । मया ज्ञातं विशेषेण विष्ण्वादिसकलेश्वरः

အို လောကတို့၏ အရှင်၊ ဖန်ဆင်းသူ၊ ထိန်းသိမ်းသူ၊ ပြန်လည်သိမ်းယူသူသည် သင်တော်မူတစ်ပါးတည်း ဖြစ်၏။ ဗိဿဏုနှင့် အခြားသော နတ်အရှင်တို့အပေါ်၌ပင် သင်သည် အမြင့်ဆုံး အရှင်ဖြစ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ် အထူးသဖြင့် သေချာစွာ သိမြင်ပါပြီ။

Verse 41

त्वयैव विततं सर्वं व्याप्तं सृष्टं न नाशितम् । न हि त्वदधिकाः केचिदीशास्ते ऽच्युतकादयः

ဤအရာအားလုံးကို သင်တော်မူတစ်ပါးတည်းက ပျံ့နှံ့စေ၍ လွှမ်းမိုးကာ ဖန်ဆင်းထားသည်; သင်မရှိလျှင် မပျက်စီးနိုင်။ အမှန်တကယ် သင်ထက် မြင့်သော အရှင်မရှိ၊ အချျုတ (အချူတ) နှင့် အခြားသော အရှင်တို့ပင် ထိုနည်းတူ။

Verse 42

वायुरुवाच । तं तथा व्याकुलं भीतं प्रलपंतं कृतागसम् । स्मयन्निवावदत्प्रेक्ष्य मा भैरिति १ घृणानिधिः

ဝါယုက ပြောသည်—ထိုသူကို ထိုသို့ စိတ်လှုပ်ရှား၍ ကြောက်ရွံ့ကာ ငိုကြွေးပြောဆိုနေပြီး အပြစ်ကြောင့် လေးလံနေသည်ကို မြင်လျှင်၊ ကရုဏာ၏ خزانه ဖြစ်သော အရှင်သည် ပြုံးသကဲ့သို့ ပြောတော်မူသည်—“မကြောက်ပါနှင့်”။

Verse 43

तथोक्त्वा ब्रह्मणस्तस्य पितुः प्रियचिकीर्षया । गाणपत्यं ददौ तस्मै दक्षायाक्षयमीश्वरः

ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ အရှင်သည် မိဘဖြစ်သော ဘြဟ္မာကို ပျော်ရွှင်စေလိုသဖြင့် ဒက္ခ (Dakṣa) အား မပျက်မယွင်းသော ဂဏပတိ (ဂဏများ၏ အရှင်) အရာကို ပေးသနားတော်မူ하였다။

Verse 44

ततो ब्रह्मादयो देवा अभिवंद्य कृत २ ंजलिः । तुष्टुवुः प्रश्रया वाचा शंकरं गिरिजाधिपम्

ထို့နောက် ဘြဟ္မာနှင့် အခြားနတ်များသည် လက်အုပ်ချီ၍ ဦးညွှတ်ကာ ရိုသေပြု၍၊ ဂိရိဇာ (ပါရဝတီ) ၏ အရှင်ဖြစ်သော သင်္ကရကို နိမ့်ချသဒ္ဓါပြည့်ဝသော စကားဖြင့် ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 45

ब्रह्मादय ऊचुः । जय शंकर देवेश दीनानाथ महाप्रभो । कृपां कुरु महेशानापराधं नो क्षमस्व वै

ဗြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့က ဆိုကြသည်– «အောင်မြင်ပါစေ၊ ရှင်ကရာ (Śaṅkara)၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ဆင်းရဲသူတို့၏ အားကိုးရာ၊ မဟာအရှင်တော်။ မဟေရှာနာ၊ ကရုဏာပြုတော်မူ၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်ကို အမှန်တကယ် ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ»။

Verse 46

मखपाल मखाधीश मखविध्वंसकारक । कृपां कुरु मशानापराधं नः क्षमस्व वै

«ယဇ္ဉ၏ ကာကွယ်ရှင်၊ ယဇ္ဉတို့၏ အရှင်၊ အဟင်္ကာရချည်နှောင်သော ယဇ္ဉကို ဖျက်ဆီးရှင်။ ကရုဏာပြုတော်မူပါ။ သင်္ချိုင်းမီးကွင်း (cremation-ground) နှင့် ၎င်း၏ အခမ်းအနားတို့နှင့် ဆက်နွယ်သော ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်ကို အမှန်တကယ် ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ»။

Verse 47

देवदेव परेशान भक्तप्राणप्रपोषक । दुष्टदण्डप्रद स्वामिन्कृपां कुरु नमो ऽस्तु ते

အို နတ်တို့၏နတ်၊ အမြင့်ဆုံးသခင်—သင်၏ဘက်တော်သားတို့၏ အသက်ရှူသက်ကို ထောက်ပံ့စောင့်ရှောက်သူ၊ မကောင်းသူတို့ကို ဒဏ်ခတ်ပေးသူ—အို သခင်၊ ကျွန်ုပ်အား ကရုဏာတော်ပြုပါ။ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 48

त्वं प्रभो गर्वहर्ता वै दुष्टानां त्वामजानताम् । रक्षको हि विशेषेण सतां त्वत्सक्तचेतसाम्

အို သခင်၊ သင်ကို မသိမမြင်သူ မကောင်းသူတို့၏ မာနကို သင်တကယ် ဖယ်ရှားပေးတော်မူ၏။ ထို့ပြင် သင့်ထံ စိတ်ကပ်လျက်ရှိသော သဒ္ဓါရှင် သုတေသနတို့အတွက် အထူးကာကွယ်ရှင်လည်း သင်ပင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 49

अद्भुतं चरितं ते हि निश्चितं कृपया तव । सर्वापराधः क्षंतव्यो विभवो दीनवत्सलाः

သင်၏အကျင့်တော်သည် အံ့ဩဖွယ်အမှန်ပင် ဖြစ်၏—သင်၏ကရုဏာတော်၏ အာနုဘော်ကြောင့် ထင်ရှားလှ၏။ အို ဂုဏ်တော်ကြီးရှင်၊ အပြစ်အနာအဆာ အားလုံးကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ၊ သင်သည် နိမ့်ချသူနှင့် ဒုက္ခရောက်သူတို့ကို အမြဲမေတ္တာထားတော်မူသောကြောင့်။

Verse 50

वायुरुवाच । इति स्तुतो महादेवो ब्रह्माद्यैरमरैः प्रभुः । स भक्तवत्सलस्स्वामी तुतोष करुणोदधिः

ဝါယုက ပြောသည်—ဤသို့ ဘြဟ္မာနှင့် အခြား အမရတို့က ချီးမွမ်းကြသဖြင့် အမြင့်ဆုံးသခင် မဟာဒေဝသည် ပျော်ရွှင်တော်မူ၏။ ဘက်တော်သားကို ချစ်မြတ်နိုးသော ကရုဏာပင်လယ်တော်သည် အပြည့်အဝ စိတ်ကျေနပ်တော်မူ၏။

Verse 51

चकारानुग्रहं तेषां ब्रह्मादीनां दिवौकसाम् । ददौ नरांश्च सुप्रीत्या शंकरो दीनवत्सलः

ဒုက္ခသည်တို့ကို ချစ်မြတ်နိုးသော ရှင်ကရာသည် ဘြဟ္မာအစရှိသော ကောင်းကင်နေ အမရတို့အား အနုဂ्रहတော် ပြုတော်မူ၏။ ထို့ပြင် အလွန်ပျော်ရွှင်တော်မူလျက် သူတို့အတွက် သင့်တော်သော လူသားတို့ကိုလည်း အထောက်အကူအဖြစ် ပေးတော်မူ၏။

Verse 52

स च ततस्त्रिदशाञ्छरणागतान् परमकारुणिकः परमेश्वरः । अनुगतस्मितलक्षणया गिरा शमितसर्वभयः समभाषत

ထို့နောက် အမြင့်မြတ်သော ကရုဏာတော်အပြည့်ဖြင့် ပရမေရှဝရ (ပရမေသ္ဝရ) သည် ခိုလှုံရန်လာသော ဒေဝတော်များကို မိန့်ကြားတော်မူ၏။ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အပြုံးတော်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည့် ဝါစကားတော်ဖြင့် သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုအားလုံးကို ငြိမ်းစေကာ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 53

शिव उवाच । यदिदमाग इहाचरितं सुरैर्विधिनियोगवशादिव यन्त्रितैः । शरणमेव गतानवलोक्य वस्तदखिलं किल विस्मृतमेव नः

ရှီဝ မိန့်တော်မူသည်—“ဤနေရာ၌ ဒေဝတော်တို့က ပြုမိသော အပြစ်အမှားသည် စည်းကမ်းတော်၏ တာဝန်အမိန့်အာဏာကြောင့် တင်းကျပ်စွာ ချုပ်နှောင်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သင်တို့သည် ခိုလှုံရာတော်သို့သာ လာကြသည်ကို မြင်သဖြင့် ထိုအမှုအားလုံးကို ငါတို့သည် အမှန်တကယ် လုံးဝ မေ့လျော့ပြီးပြီ”။

Verse 54

तदिह यूयमपि प्रकृतं मनस्यविगणय्य विमर्दमपत्रपाः । हरिविरिंचिसुरेन्द्रमुखास्सुखं व्रजत देवपुरं प्रति संप्रति

ထို့ကြောင့် သင်တို့လည်း အရှက်မရှိဘဲ စိတ်ထဲ၌ သင့်တော်ရာကို မတွက်ချက်ပဲ ပဋိပက္ခအတွက် ဤနေရာသို့ လာကြ၏။ ယခုတော့ ဟရီ (ဗိဿနု)၊ ဝိရိဉ္စိ (ဗြဟ္မာ)၊ အိန္ဒြ (အင်ဒရာ) နှင့် အခြား ဒေဝခေါင်းဆောင်တို့နှင့်အတူ ငြိမ်းချမ်းစွာ ဒေဝမြို့သို့ ချက်ချင်း သွားကြလော့။

Verse 55

इति सुरानभिधाय सुरेश्वरो निकृतदक्षकृतक्रतुरक्रतुः । सगिरिजानुचरस्सपरिच्छदः स्थित इवाम्बरतोन्तरधाद्धरः

ထိုသို့ ဒေဝတော်တို့အား မိန့်ကြားပြီးနောက် ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်—ယဇ္ဉာအားလုံးထက် လွန်ကဲသော အကရတု (akratu) ဖြစ်သော်လည်း ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉာပွဲကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော ဟရ (ရှီဝ) သည် ကောင်းကင်မှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ဂိရိဇာ၏ အနုချာများနှင့် အဖွဲ့အစည်းတော်တို့နှင့်အတူ ကောင်းကင်၌ ခဏတစ်လောက် ရပ်တည်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 56

अथ सुरा अपि ते विगतव्यथाः कथितभद्रसुभद्रपराक्रमाः । सपदि खेन सुखेन यथासुखं ययुरनेकमुखाः मघवन्मुखाः

ထို့နောက် ဒေဝတော်တို့လည်း ဝေဒနာပျောက်ကင်းကာ ဘဒ္ဒရနှင့် သုဘဒ္ဒရတို့၏ မင်္ဂလာရှိသော သတ္တိနှင့် ရဲရင့်မှုကို ကြားသိပြီး၊ ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်လမ်းဖြင့် လွယ်ကူပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ မဂ္ဟဝန် (အင်ဒရာ) ကို ဦးဆောင်အဖြစ်ထား၍ တစ်ဦးချင်းစီ မိမိနှစ်သက်ရာ နေရာသို့ ပြန်သွားကြ၏။