भद्रस्य दिव्यरथारोहणं शङ्खनादश्च — Bhadra’s Divine Chariot-Ascent and the Conch-Blast

Verse 1

तस्मिन्नवसरे व्योम्नि समाविरभवद्रथः । सहस्रसूर्यसंकाशश्चारुचीरवृषध्वजः

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကောင်းကင်ထဲတွင် ရထားတစ်စီး ပေါ်ထွန်းလာ၍ နေရောင်တစ်ထောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်ကာ၊ နန္ဒီဝృషဘ သင်္ကေတတံခွန်ကို ဆောင်ပြီး လှပသော ဝတ်ရုံများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 2

अश्वरत्नद्वयोदारो रथचक्रचतुष्टयः । सञ्चितानेकदिव्यास्त्रशस्त्ररत्नपरिष्कृतः

၎င်းကို ရတနာကဲ့သို့ အထူးမြတ်သော မြင်းနှစ်ကောင်ဖြင့် တပ်ဆင်ထားပြီး ရထားဘီးလေးလုံးပါရှိသည်။ စုဆောင်းထားသော ဒေဝတမန်တော် လက်နက်များနှင့် မစ်ဆိုင်လ်များစွာဖြင့် အလှဆင်ကာ တန်ဖိုးကြီး ရတနာများဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 3

तस्यापि रथवर्यस्य स्यात्स एव हि सारथिः । यथा च त्रैपुरे युद्धे पूर्वं शार्वरथे स्थितः

ထိုအထူးမြတ်သော ရထားအတွက်လည်း အမှန်တကယ် သူတော်တည်းသာ စာရഥိ ဖြစ်သင့်သည်—တရိုင်ပူရကို တိုက်ခိုက်သည့် စစ်ပွဲတွင် ယခင်က သူသည် ရှာဝရရထားပေါ်၌ တည်နေခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

Verse 4

स तं रथवरं ब्रह्मा शासनादेव शूलिनः । हरेस्समीपमानीय कृताञ्जलिरभाषत

ထို့နောက် သုံးခွံတံကိုင်ရှင် သီဝ၏ အမိန့်တော်တည်းဟူသောအတိုင်းသာ လိုက်နာ၍ ဘြဟ္မာသည် ထိုအထူးမြတ်သော ရထားကို ဟရီ (ဗိဿနု) အနီးသို့ ယူဆောင်လာပြီး လက်အုပ်ချီကာ ရိုသေစွာ ပြောကြား하였다။

Verse 5

भगवन्भद्र भद्रांग भगवानिन्दुभूषणः । आज्ञापयति वीरस्त्वां रथमारोढुमव्ययः

အို မင်္ဂလာရှိသောသူ၊ အို မင်္ဂလာအင်္ဂါရှိသည့် သူရဲကောင်း၊ လမင်းကို ဦးထိပ်တွင် ဆင်မြန်းတော်မူသော အရှင် (သီဝ)၊ မပျက်မယွင်းသော ဘုရားသခင်သည် သင့်အား ရထားပေါ် တက်စီးရန် အမိန့်တော်မူသည်။

Verse 6

रेभ्याश्रमसमीपस्थस्त्र्यंबको ऽंबिकया सह । सम्पश्यते महाबाहो दुस्सहं ते पराक्रमम्

ရေဘျာ၏ အာရှရမ်အနီး၌ သုံးမျက်စိရှင် တြျမ်ဗက (သီဝ) သည် အမ္ဗိကာ (ပါရဝတီ) နှင့်အတူ နေရာယူကာ—အို လက်မောင်းကြီးသူ—သင်၏ မခံနိုင်လောက်သော သတ္တိဗလကို ကြည့်ရှုတော်မူသည်။

Verse 7

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स वीरो गणकुञ्जरः । आरुरोह रथं दिव्यमनुगृह्य पितामहम्

ထိုစကားကို ကြားသော် ထိုသူရဲကောင်း ဂဏ—အဖော်အပါများအတွင်း ဆင်ကြီးကဲ့သို့ အင်အားကြီးသူ—သည် ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ၏ ကရုဏာနှင့် ကောင်းချီးကို ခံယူပြီးနောက် ဒိဗ္ဗရထားပေါ်သို့ တက်ရောက်စီးနင်း하였다။

Verse 8

तथा रथवरे तस्मिन्स्थिते ब्रह्मणि सारथौ । भद्रस्य ववृधे लक्ष्मी रुद्रस्येव पुरद्विषः

ထို့ကြောင့် ထိုအကောင်းဆုံးရထားပေါ်တွင် ဗြဟ္မာသည် စာရထီအဖြစ် ရပ်တည်နေစဉ် ဘဒ္ဒရ၏ လက္ခဏာနှင့် တင့်တယ်မှုသည် တိုးပွားလာ၏—မြို့သုံးမြို့ကို ဖျက်ဆီးသူ ရုဒ္ဒရ၏ ဂုဏ်ရောင်နှင့် အင်အားကဲ့သို့ အမြဲတိုးတက်သကဲ့သို့။

Verse 9

ततः शंखवरं दीप्तं पूर्णचंद्रसमप्रभम् । प्रदध्मौ वदने कृत्वा भानुकंपो महाबलः

ထို့နောက် အင်အားကြီးသော ဘာနုကမ္ပ သည် လပြည့်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်သော သင်္ခါကို နှုတ်ခမ်းနားသို့ တင်ကာ အားပြင်းပြင်းဖြင့် ဖူးမှုတ်လေ၏။

Verse 10

तस्य शंखस्य तं नादं भिन्नसारससन्निभम् । श्रुत्वा भयेन देवानां जज्वाल जठरानलः

ထိုသင်္ခါ၏ အသံကို ကြားသော် စာရသငှက်၏ ကွဲပြားသံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာရာ၊ ဒေဝတားတို့သည် ကြောက်ရွံ့၍ ဝမ်းဗိုက်အတွင်း မီးတောက်ကာ လောင်ကျွမ်းလေ၏။

Verse 11

यक्षविद्याधराहीन्द्रैः सिद्धैर्युद्धदिदृक्षुभिः । क्षणेन निबडीभूताः साकाशविवरा दिशाः

တစ်ခဏအတွင်း တိုင်းဒေသများသည် ကောင်းကင်အလွတ်မကျန်အောင် ထူထပ်သွားလေ၏။ စစ်ပွဲကို မြင်လိုသော ယက္ခ၊ ဝိဒ္ယာဓရ၊ နဂါးမင်းများနှင့် စိဒ္ဓတို့ စုပေါင်းတက်လာကြ၏။

Verse 12

ततः शार्ङ्गेण चापाङ्कात्स नारायणनीरदः । महता बाणवर्षेण तुतोद गणगोवृषम्

ထို့နောက် မိုးတိမ်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သော နာရာယဏသည် ရှာရင်္ဂ ဘိုကို အဆုံးထိ ဆွဲယူ၍ ရှိဝ၏ ဂဏများအကြား နွားထီးကဲ့သို့သော ခေါင်းဆောင်ကို မြားမိုးကြီးဖြင့် ထိုးနှက်하였다။

Verse 13

तं दृष्ट्वा विष्णुमायांतं शतधा बाणवर्षिणम् । स चाददे धनुर्जैत्रं भद्रो बाणसहस्रमुक्

ဗိဿနု၏ မာယာကြောင့် ပေါ်ထွန်းလာ၍ မြားကို ရာဆတိုး မိုးကဲ့သို့ ရွာသွန်းနေသည်ကို မြင်သော် ဘဒ္ဒရသည်လည်း အောင်မြင်သည့် လေးကို ကိုင်ယူကာ မြားတစ်ထောင်ကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်နိုင်သဖြင့် တန်ပြန်ရန် ပြင်ဆင်하였다။

Verse 14

समादाय च तद्दिव्यं धनुस्समरभैरवम् । शनैर्विस्फारयामास मेरुं धनुरिवेश्वरः

ထိုသန့်ရှင်းသော စစ်မြေတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် လေးကို ကိုင်ယူပြီးနောက်၊ အရှင်သည် တဖြည်းဖြည်း ဆွဲတင်ကာ မေရုတောင်ကို လေးတံကဲ့သို့ ဖြစ်စေ하였다။

Verse 15

तस्य विस्फार्यमाणस्य धनुषो ऽभून्महास्वनः । तेन स्वनेन महता पृथिवीं समकंपयत्

လေးကို ဆွဲတင်နေစဉ် အလွန်ကြီးမားသော အသံဟုန်းဟုန်း ထွက်ပေါ်လာ၍ ထိုအသံကြီးကြောင့် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး တုန်လှုပ်သွား하였다။

Verse 16

ततः शरवरं घोरं दीप्तमाशीविषोपमम् । जग्राह गणपः श्रीमान्स्वयमुग्रपराक्रमः

ထို့နောက် မိမိအင်အားဖြင့် ရဲရင့်ကြမ်းတမ်းသော ဂဏပ အလင်းရောင်တောက်ပသည့်သူသည် အဆိပ်မြွေကဲ့သို့ တောက်လောင်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် မြားအုံကို ဆုပ်ကိုင်하였다။

Verse 17

बाणोद्धारे भुजो ह्यस्य तूणीवदनसंगतः । प्रत्यदृश्यत वल्मीकं विवेक्षुरिव पन्नगः

မြားများကို ဆွဲထုတ်စဉ် သူ၏လက်မောင်းသည် မြားအုံ၏ ပါးစပ်နားသို့ ကပ်လာကာ ပုရွက်ဆိတ်တောင်ပေါ်မှ ခေါင်းဖုံးကို မြှောက်ထုတ်သလို ပေါ်ထွက်လာသော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မြင်ရပြီး ထွက်ပေါက်ကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 18

समुद्धृतः करे तस्य तत्क्षणं रुरुचे शरेः । महाभुजंगसंदष्टो यथा बालभुजङ्गमः

ထိုမြားကို သူ၏လက်ထဲသို့ မြှောက်ယူသည့် ခဏချင်းပင် တောက်ပလင်းလက်သွားသည်—မြွေကြီးက ဖမ်းဆုပ်၍ ကိုက်ခတ်သည့်အခါ တောက်ပကာ လှုပ်ရှားရုန်းကန်သည့် မြွေငယ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့။

Verse 19

शरेण घनतीव्रेण भद्रो रुद्रपराक्रमः । विव्याध कुपितो गाढं ललाटे विष्णुमव्ययम्

ထို့နောက် ရုဒြ၏ ရဲရင့်သတ္တိနှင့် တန်ခိုးကို ပိုင်ဆိုင်သော ဘဒ္ဒရသည် ဒေါသထွက်ကာ ထူထဲ၍ အလွန်ပြင်းထန်သော မြားတစ်စင်းဖြင့် မဖျက်ဆီးနိုင်သော ဗိဿနု၏ နဖူးကို တင်းကျပ်စွာ ထိုးဖောက်လေသည်။

Verse 20

ललाटे ऽभिहितो विष्णुः पूर्वमेवावमानितः । चुकोप गणपेंद्राय मृगेंद्रायेव गोवृषः

နဖူးပေါ်က အမှတ်တစ်ခုသာဟု ဆိုကာ အစောကတည်းက အပြစ်တင်စော်ကားခံခဲ့သော ဗိဿဏုသည် ဂဏေရှာအပေါ် ဒေါသထွက်လျက်၊ အင်အားကြီးသော နွားထီးက မင်းစိုးရာ ခြင်္သေ့ကို ရင်ဆိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 21

ततस्त्वशनिकल्पेन क्रूरास्येन महेषुणा । विव्याध गणराजस्य भुजे भुजगसन्निभे

ထို့နောက် မိုးကြိုးတူသော မြားကြီးကို မျက်နှာကြမ်းတမ်းသူက ပစ်လွှတ်၍၊ မြွေကဲ့သို့သော လက်မောင်းရှိသည့် ဂဏတို့၏ အရှင်၏ လက်မောင်းကို ထိုးဖောက်လေ၏။

Verse 22

सो ऽपि तस्य भुजे भूयः सूर्यायुतसमप्रभम् । विससर्ज शरं वेगाद्वीरभद्रो महाबलः

ထို့နောက် အင်အားကြီးမားသော ဝီရဘဒ္ဒရသည်လည်း ထပ်မံ၍ အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် သူ၏ လက်မောင်းသို့ မြားတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်ကာ နေရောင်တစ်သောင်းကဲ့သို့ တောက်ပ하였다။

Verse 23

स च विष्णुः पुनर्भद्रं भद्रो विष्णुं तथा पुनः । स च तं स च तं विप्राश्शरैस्तावनुजघ्नतुः

ထို့နောက် ဗိဿနုသည် ဘဒြကို ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လေ၏၊ ဘဒြလည်း ဗိဿနုကို ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လေ၏။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ နှစ်ဦးသည် အလှည့်ကျ မြားမိုးဖြင့် အပြန်အလှန် ထိုးနှက်ကြ၏။

Verse 24

तयोः परस्परं वेगाच्छरानाशु विमुंचतोः । द्वयोस्समभवद्युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम्

နှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန် အားပြင်းစွာ မြားများကို လျင်မြန်စွာ လွှတ်ချကြသဖြင့်၊ သူတို့အကြားတွင် ကြမ်းတမ်း၍ ဆူညံကာ ကြောက်လန့်စေသော ဒွဲလ်စစ်ပွဲတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 25

तद्दृष्ट्वा तुमुलं युद्धं तयोरेव परस्परम् । हाहाकारो महानासीदाकाशे खेचरेरितः

ထိုနှစ်ဦး၏ ကြမ်းတမ်း၍ ဆူညံသော စစ်ပွဲကို မြင်သော်၊ ကောင်းကင်ထက်၌ လေထဲသွားလာသော ဒေဝတားတို့က ထုတ်လွှင့်သော အလွန်ကြီးမားသည့် အော်ဟစ်သံ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 26

ततस्त्वनलतुंडेन शरेणादित्यवर्चसा । विव्याध सुदृढं भद्रो विष्णोर्महति वक्षसि

ထို့နောက် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဘဒြသည် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော မီးထိပ်မြားဖြင့် ဗိဿနု၏ ကျယ်ပြန့်သော ရင်ဘတ်ကို ခိုင်မာစွာ ထိုးဖောက်လေ၏။

Verse 27

स तु तीव्रप्रपातेन शरेण दृढमाहतः । महतीं रुजमासाद्य निपपात विमोहितः

သို့ရာတွင် သူသည် အလွန်ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် ကျဆင်းလာသော မြားကြောင့် ခိုင်မာစွာ ထိခိုက်လေ၏။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားရပြီး မောဟဖြင့် သတိလစ်ကာ မြေပြင်သို့ လဲကျသွား၏။

Verse 28

पुनः क्षणादिवोत्थाय लब्धसंज्ञस्तदा हरिः । सर्वाण्यपि च दिव्यास्त्राण्यथैनं प्रत्यवासृजत्

ထို့နောက် ဟရီ (ဗိဿဏု) သည် ခဏမျှအကြာကဲ့သို့ ပြန်လည်ထ၍ သတိပြန်ရပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ သာသနာတော်ဆိုင်ရာ ဒိဗ္ဗအာယုဓများအားလုံးကို သူ့အပေါ်သို့ လွှတ်တင်ခဲ့သည်။

Verse 29

स च विष्णुर्धनुर्मुक्तान्सर्वाञ्छर्वचमूपतिः । सहसा वारयामास घोरैः प्रतिशरैः शरान्

ထို့နောက် ဗိဿဏု—ရှာဝ (ရှီဝ) ၏ စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်—သည် လေးမှ လွှတ်ထုတ်ထားသော မြားအားလုံးကို ကြောက်မက်ဖွယ် တန်ပြန်မြားများဖြင့် ချက်ချင်းတားဆီးလိုက်သည်။

Verse 30

तं बाणं बाणवर्येण भद्रो भद्राह्वयेण तु । अप्राप्तमेव भगवाञ्चिच्छेद शतधा पथि

ထို့နောက် ဘဒ္ဒရသည် «ဘဒ္ဒရာဟ္ဝ» ဟုခေါ်သော အကောင်းဆုံးမြားဖြင့် လာရောက်နေသော ထိုမြားကို လမ်းကြောင်းပေါ်တင်ပင် ပစ်မှတ်မရောက်မီ အရှင်၏ မတားဆီးနိုင်သော အာနုဘော်ကြောင့် အပိုင်းတစ်ရာအဖြစ် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

Verse 31

अथैकेनेषुणा शार्ङ्गं द्वाभ्यां पक्षौ गरुत्मतः । निमेषादेव चिच्छेद तदद्भुतमिवाभवत्

ထို့နောက် မြားတစ်စင်းဖြင့် သာရင်္ဂ (Śārṅga) ကို ဖြတ်တောက်၍၊ နောက်ထပ် မြားနှစ်စင်းဖြင့် ဂရုဍ (Garuḍa) ၏ တောင်ပံများကို မျက်တောင်ခတ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖြတ်ချလိုက်သည်။ ထိုကိစ္စသည် အံ့ဩဖွယ် အလွန် ဖြစ်သကဲ့သို့ ထင်ရှားလာ၏။

Verse 32

ततो योगबलाद्विष्णुर्देहाद्देवान्सुदारुणान् । शंखचक्रगदाहस्तान् विससर्ज सहस्रशः

ထို့နောက် ယောဂအင်အားကြောင့် ဗိဿဏုသည် မိမိ၏ကိုယ်မှ ထောင်ချီသော ကြမ်းတမ်းသည့် ဒေဝတော်များကို ထုတ်လွှတ်၍ လက်များတွင် သင်္ခ၊ စက်ရ၊ ဂဒါ ကိုင်ဆောင်စေ하였다။

Verse 33

सर्वांस्तान्क्षणमात्रेण त्रैपुरानिव शंकरः । निर्ददाह महाबाहुर्नेत्रसृष्टेन वह्निना

ထို့နောက် လက်တန်ခိုးကြီးသော သင်္ကရဘုရားသည် မျက်စိမှ ပေါက်ဖွားလာသော မီးဖြင့် တစ်ခဏတည်းအတွင်း အားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေ၍ ယခင်က တြိပုရကို ပြာဖြစ်စေသကဲ့သို့ ဖြစ်စေ하였다။

Verse 34

ततः क्रुद्धतरो विष्णुश्चक्रमुद्यम्य सत्वरः । तस्मिन्वीरो समुत्स्रष्टुं तदानीमुद्यतो ऽभवत्

ထို့နောက် ဗိဿဏုသည် ပိုမိုဒေါသထွက်လာ၍ စက်ရကို အလျင်အမြန် မြှောက်တင်하였다။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် သူရဲကောင်းသည် ထိုကို ပစ်လွှတ်ရန် အသင့်ဖြစ်လာ하였다။

Verse 35

तं दृष्ट्वा चक्रमुद्यम्य पुरतः समुपस्थितम् । स्मयन्निव गणेशानो व्यष्टंभयदयत्नतः

စက်ရကို မြှောက်ထား၍ မိမိရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်သော် ဂဏေရှာန—ဂဏများ၏ အရှင်—သည် ပြုံးသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အားထုတ်စရာမလိုဘဲ သူ့ကို တားဆီး၍ ထိန်းထား하였다။

Verse 36

स्तंभितांगस्तु तच्चक्रं घोरमप्रतिमं क्वचित् । इच्छन्नपि समुत्स्रष्टुं न विष्णुरभवत्क्षमः

သို့သော် ဗိဿဏု၏ ကိုယ်အင်္ဂါများသည် ချက်ချင်း တင်းကျပ်၍ မလှုပ်နိုင်တော့ဘဲ၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အနှိုင်းမဲ့ စက်ရတနာ (စက်ရ) ကို လွှတ်ပစ်၍ မရနိုင်ခဲ့။ ပစ်ချင်သော်လည်း၊ ရှိဝ၏ အထက်မြတ်သော အာဏာတော်ကြောင့် ဗိဿဏု မတတ်နိုင်ခဲ့။

Verse 37

श्वसन्निवैकमुद्धृत्य बाहुं चक्रसमन्वितम् । अतिष्ठदलसो भूत्वा पाषाण इव निश्चलः

အသက်ရှူကျပ်သကဲ့သို့ ရှူရှိုက်ရင်း၊ စက်ရပါသော လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို မြှောက်တင်ကာ၊ ထို့နောက် ပျင်းရိသလို အားမရှိဘဲ ကျောက်တုံးကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေ၏။

Verse 38

विशरीरो यथाजीवो विशृङ्गो वा यथा वृषः । विदंष्ट्रश्च यथा सिंहस्तथा विष्णुरवस्थितः

ကိုယ်ခန္ဓာမရှိလျှင် အသက်ရှိသတ္တဝါသည် အားနည်းသကဲ့သို့၊ ချိုမရှိလျှင် နွားထီးသည် အာနိသင်မရှိသကဲ့သို့၊ အစွယ်မရှိလျှင် ခြင်္သေ့သည် အားလျော့သကဲ့သို့—ထိုနည်းတူ ရှိဝမရှိလျှင် ဗိဿဏုသည် အာနိသင်မရှိဘဲ တည်နေ၏။

Verse 39

तं दृष्ट्वा दुर्दशापन्नं विष्णुमिंद्रादयः सुराः । समुन्नद्धा गणेन्द्रेण मृगेंद्रेणेव गोवृषाः

ဗိဿဏုသည် ဆင်းရဲသောအခြေအနေသို့ ကျရောက်နေသည်ကို မြင်သဖြင့်၊ အိန္ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့သည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်ကြ၏—အုပ်စုခေါင်းဆောင်က နွားထီးများကို လှုံ့ဆော်သကဲ့သို့၊ သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်တို့အကြား ခြင်္သေ့ကြောင့် နွားအုပ်လှုပ်ရှားသကဲ့သို့။

Verse 40

प्रगृहीतायुधा यौद्धुंक्रुद्धाः समुपतस्थिरे । तान्दृष्ट्वा समरे भद्रःक्षुद्रानिव हरिर्मृगान्

လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်၍ စစ်တိုက်လိုစိတ်နှင့် ဒေါသထန်ကာ သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာကြ၏။ စစ်မြေပြင်တွင် သူတို့ကို မြင်သော်၊ ရဲရင့်သောသူသည် ထိုသေးငယ်သော ရန်သူတို့ကို ခြင်္သေ့က သမင်များကို အရေးမထားသကဲ့သို့ အရေးမထားလေ၏။

Verse 41

साक्षाद्रुद्रतनुर्वीरो वरवीरगणावृतः । अट्टहासेन घोरेण व्यष्टं भयदनिंदितः

ထိုသူရဲကောင်းသည် ရုဒ္ဒရ၏ ကိုယ်တော်တန်ခိုးကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ အထူးကောင်းမြတ်သော သူရဲဂဏာများ ဝိုင်းရံလျက် ရပ်တည်하였다။ ကြောက်မက်ဖွယ် အတ္တဟာသ ရယ်သံဖြင့် ကြောက်ရွံ့မှုကိုပင် ချိုးဖျက်ပစ်၏၊ အပြစ်ကင်းသူရေ။

Verse 42

तथा शतमखस्यापि सवज्रो दक्षिणः करः । सिसृक्षोरेव उद्वज्रश्चित्रीकृत इवाभवत्

ထို့အတူ ရာဇဝဇ္ရကို ကိုင်ထားသေးသော သတမခ (အင်ဒြ) ၏ ညာလက်သည်လည်း ပန်းချီဆွဲထားသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်မလှုပ်မရှား ဖြစ်သွား၏—ဝဇ္ရကို ပစ်ချင်သော်လည်း တားဆီးခံရသကဲ့သို့။

Verse 43

अन्येषामपि सर्वेषां सरक्ता अपि बाहवः । अलसानामिवारंभास्तादृशाः प्रतियांत्युत

အခြားသူတို့အားလုံး၏ လက်မောင်းများသည် သွေးစွန်းနေသော်လည်း ပျင်းရိသူ၏ အားနည်းသော စတင်မှုကဲ့သို့သာ လှုပ်ရှားကာ တူညီသော အားနည်းမှုဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်လှန်သွားလာကြ၏။

Verse 44

एवं भगवता तेन व्याहताशेषवैभवात् । अमराः समरे तस्य पुरतः स्थातुमक्षमाः

ထို့ကြောင့် ထိုဘဂဝန်သခင်၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူတို့၏ ဂုဏ်သရေ အင်အား အားလုံး ပျက်စီးသွားပြီးနောက်၊ ထိုစစ်မြေတွင် အမရာတို့သည် သူ့ရှေ့၌ ရပ်တည်နိုင်ခြင်း မရှိကြ။

Verse 45

स्तब्धैरवयवैरेव दुद्रुवुर्भयविह्वलाः । स्थितिं च चक्रिरे युद्धे वीरतेजोभयाकुलाः

အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ကိုယ်အင်္ဂါများ တင်းကျပ်သွားကာ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့လှုပ်ရှား၍ ပြေးလွှားကြ၏။ သို့သော် ထိုစစ်ပွဲအတွင်းပင် သူတို့သည် တည်နေရာယူကြပြီး၊ စစ်သူရဲတို့၏ တောက်ပမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကြားတွင် စိတ်ကွဲကာ လှုပ်ရှားနေကြ၏။

Verse 46

विद्रुतांस्त्रिदशान्वीरान्वीरभद्रो महाभुजः । विव्याध निशितैर्बाणैर्मघो वर्षैरिवाचलान्

ထို့နောက် လက်တံကြီးမားသော သူရဲကောင်း ဝီရဘဒြာသည် ထွက်ပြေးနေသော ရဲရင့်သည့် ဒေဝတားတို့ကို မြှားချွန်များဖြင့် ထိုးဖောက်လေ၏—မဃ (အိန္ဒြာ) က မိုးရေတံခွန်များဖြင့် တောင်တန်းများကို ထိုးနှက်သကဲ့သို့။

Verse 47

बहवस्तस्य वीरस्य बाहवः परिघोपमाः । शस्त्रैश्चकाशिरे दीप्तैः साग्निज्वाला इवोरगाः

ထိုသူရဲကောင်း၏ လက်တံများသည် များပြား၍ သံတုတ်ကဲ့သို့ အင်အားကြီး၏။ ထို့ပြင် တောက်ပသော လက်နက်များဖြင့် ထွန်းလင်းတောက်ပကာ မီးလျှံဝန်းရံထားသည့် မြွေများကဲ့သို့ တောက်လက်နေ၏။

Verse 48

अस्त्रशस्त्राण्यनेकानिसवीरो विसृजन्बभौ । विसृजन्सर्वभूतानि यथादौ विश्वसंभवः

သူရဲကောင်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော အာစတြနှင့် လက်နက်များကို ပစ်လွှတ်သဖြင့် တောက်ပထင်ရှားလာ၏။ ထိုအရာတို့ကို လွှတ်ချိန်၌ စကြဝဠာအစ၌ သတ္တဝါအားလုံးကို ပေါ်ထွန်းစေသော မူလအရင်းအမြစ်ကဲ့သို့ ထင်မြင်ရ၏။

Verse 49

यथा रश्मिभिरादित्यः प्रच्छादयति मेदिनीम् । तथा वीरः क्षणादेव शरैः प्राच्छादयद्दिशः

နေမင်းသည် ရောင်ခြည်များဖြင့် မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းသကဲ့သို့၊ ထိုသူရဲကောင်းသည် ခဏတစ်ခါတည်း၌ပင် မြားများဖြင့် အရပ်အနှံ့ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်၏။

Verse 50

खमंडले गणेन्द्रस्य शराः कनकभूषिताः । उत्पतंतस्तडिद्रूपैरुपमानपदं ययुः

ကောင်းကင်မဏ္ဍလ၌ ဂဏေန္ဒရ၏ မြားများသည် ရွှေဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး ပျံတက်သွားရာတွင် မိုးကြိုးလက်သကဲ့သို့ ပုံရိပ်ယူကာ နှိုင်းယှဉ်ရန် သင့်တော်သော ဥပမာဖြစ်လာ၏။

Verse 51

महांतस्ते सुरगणान्मंडूकानिवडुंडुभाः । प्राणैर्वियोजयामासुः पपुश्च रुधिरासवम्

အင်အားကြီးသော ဒုဏ္ဍုဘများသည် နတ်အစုအဝေးကို ဖားကလေးများကဲ့သို့ပင် ထိုးနှက်ချေမှုန်းကာ အသက်ရှုသက်ကို ဖြတ်တောက်၍ သွေးကိုပါ မူးယစ်သောက်စရာကဲ့သို့ သောက်လေ၏။

Verse 52

निकृत्तबाहवः केचित्केचिल्लूनवराननाः । पार्श्वे विदारिताः केचिन्निपेतुरमरा भुवि

နတ်အချို့သည် လက်ဖြတ်ခံရ၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကြ၏။ အချို့မှာ မျက်နှာအလှအပကို ချိုးဖျက်ခံရ၏။ အချို့မှာ ဘေးဖက်ကို ခွဲဖောက်ခံရ၍—ဤသို့ စစ်ပွဲ၏ ဒေါသကြမ်းကြုတ်မှုအောက်တွင် အမရတို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကြသည်။

Verse 53

विशिखोन्मथितैर्गात्रैर्बहुभिश्छिन्नसन्धिभिः । विवृत्तनयनाः केचिन्निपेतुर्भूतले मृताः

ချွန်ထက်သော မြားတံများကြောင့် ကိုယ်အင်္ဂါများ ပျက်စီးကာ လှုပ်ခတ်ချေမှုန်းခံရ၍ အဆစ်အမြစ်များစွာ ပြတ်တောက်သွားသဖြင့်၊ နတ်အချို့သည် မျက်လုံးများ အပေါ်သို့ လှန်တက်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ သေဆုံးကြ၏။

Verse 54

भूमौ केचित्प्रविविशुः पर्वतानां गुहाः परे । अपरे जग्मुराकाशं परे च विविशुर्जलम्

အချို့သည် မြေကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။ အချို့သည် တောင်တန်းတို့၏ ဂူများသို့ သွားကြ၏။ အချို့သည် ကောင်းကင်သို့ ထွက်ခွာကြပြီး အချို့သည် ရေထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။

Verse 55

तथा संछिन्नसर्वांगैस्स वीरस्त्रिदशैर्बभौ । परिग्रस्तप्रजावर्गो भगवानिव भैरवः

ထို့ကြောင့် ထိုသူရဲကောင်းသည် ကိုယ်အင်္ဂါများ ပြတ်တောက်ပျက်စီးနေသော သုံးဆယ့်သုံးပါး ဒေဝတားတို့ ဝိုင်းရံလျက် တောက်ပထွန်းလင်းခဲ့သည်—အရှင် ဘဲရဝ (Bhairava) ကိုယ်တော်တိုင်ကဲ့သို့—သတ္တဝါအစုအဝေးတို့သည် ကြောက်ရွံ့သံသယဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရသကဲ့သို့ အနိုင်ယူခံနေရစဉ်။

Verse 56

दग्धत्रिपुरसंव्यूहस्त्रिपुरारिर्यथाभवत् । एवं देवबलं सर्वं दीनं बीभत्सदर्शनम्

တိပုရာကို သတ်ဖြတ်ရှင် တိပုရာရီ (Tripurāri) သည် တိပုရာ၏ စစ်တန်းတစ်လျှောက်လုံးကို မီးလောင်ပြာကျစေသကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ ဒေဝတားတပ်ဖွဲ့အားလုံးသည် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်လည်းကောင်း သနားဖွယ်လည်းကောင်း မြင်ကွင်းတစ်ရပ် ဖြစ်လာ하였다။

Verse 57

गणेश्वरसमुत्पन्नं कृपणं वपुराददे । तदा त्रिदशवीराणामसृक्सलिलवाहिनी

ထိုအခါ ဂဏေရှဝရ (Gaṇeśvara) မှ မွေးဖွားလာသော သနားဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်တစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုချိန်တွင် ဒေဝသူရဲကောင်းတို့အကြား၌ ရေလို စီးဆင်းလာသော လှိုင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး—၎င်းသည် သွေးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စီးကြောင်းဖြစ်၏။

Verse 58

प्रावर्तत नदी घोरा प्राणिनां भयशंसिनी । रुधिरेण परिक्लिन्ना यज्ञभूमिस्तदा बभौ

ထို့နောက် သတ္တဝါအပေါင်းတို့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်အကြောင်းကြားသကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော မြစ်တစ်စင်း စီးဆင်းလာ၏။ ထိုအခါ ယဇ္ဉမြေသည် သွေးဖြင့် စိုစွတ်၍ လိမ်းလျက်ရှိသကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာ၏။

Verse 59

रक्तार्द्रवसना श्यामा हतशुंभेव कैशिकी । तस्मिन्महति संवृत्ते समरे भृशदारुणे

ကဲသိကီသည် အမဲရောင်သဏ္ဌာန်ဖြင့် သွေးစိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ပေါ်ထွက်လာ၍ သုမ္ဘကို သတ်ပြီးသားကဲ့သို့ ထင်ရ၏။ ထိုကြီးမား၍ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော စစ်ပွဲကြီး အပြည့်အဝဖြစ်ပွားနေစဉ်၌ နាងသည် စစ်၏လှည့်ကွက်ကို ပြောင်းလဲစေသော ရက်စက်သည့် အင်အားအဖြစ် ရပ်တည်၏။

Verse 60

भयेनेव परित्रस्ता प्रचचाल वसुन्धरा । महोर्मिकलिलावर्तश्चुक्षुभे च महोदधिः

ကြောက်ရွံ့ခြင်းက ဖမ်းဆီးသကဲ့သို့ မြေကြီးသည် တုန်လှုပ်၍ လှုပ်ရှားသွား၏။ မဟာသမုဒ္ဒရာကြီးလည်း လှိုင်းကြီးများနှင့် ရေဝဲများက လှန်လှောကာ ပြင်းထန်စွာ ကုန်ကြမ်းလှုပ်ရှား၏။

Verse 61

पेतुश्चोल्का महोत्पाताः शाखाश्च मुमुचुर्द्रुमाः । अप्रसन्ना दिशः सर्वाः पवनश्चाशिवो ववौ

မီးလောင်သော ဥက္ကာပျံများ ကျလာ၍ ကြောက်မက်ဖွယ် အနိမိတ်ဆိုးများ ပေါ်ထွက်၏။ သစ်ပင်များသည် ခက်ကိုင်းများကို ချွတ်ချလိုက်ကြ၏။ အရပ်အနှံ့ မကြည်လင်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အမင်္ဂလာလေ တိုက်ခတ်လာ၏—လောက၏ သဟဇာတမှု ပျက်ယွင်းသွားကြောင်း အနိမိတ်ဖြစ်၏။

Verse 62

अहो विधिविपर्यासस्त्वश्वमेधोयमध्वरः । यजमानस्स्वयं दक्षौ ब्रह्मपुत्रप्रजापतिः

အို၊ ဓမ္မစည်းကမ်း ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပါပြီ—ဤ အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞသည် မည်သို့သော အဓွရ ဖြစ်သနည်း! ယဇမာန်မှာ ကိုယ်တိုင် ဒက္ခပင် ဖြစ်၍၊ ဘြဟ္မာ၏ သား ပရဇာပတိ ဖြစ်၏။

Verse 63

धर्मादयस्सदस्याश्च रक्षिता गरुडध्वजः । भागांश्च प्रतिगृह्णंति साक्षादिंद्रादयः सुराः

ဓမ္မနှင့် အခြား ဂုဏ်သရေရှိသော စဒಸ್ಯများကို ဂရုဍဓွဇကိုင်ဆောင်သော ဘုရား (ဗိဿနု) က ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၏။ ထို့ပြင် အိန္ဒြာတို့ အပါအဝင် ဒေဝတားများသည် မိမိတို့ အပိုင်းအခြား အဟုတိများကို ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက် လက်ခံယူကြ၏။

Verse 64

तथापि यजमानस्य यज्ञस्य च सहर्त्विजः । सद्य एव शिरश्छेदस्साधु संपद्यते फलम्

သို့သော်လည်း ယဇမာန်နှင့် ယဇ్ఞသည် အဓွရဝိဇ်များနှင့်အတူ—သင့်လျော်သော အကျိုးကို ချက်ချင်း ရရှိ၏။ အပြစ်ရှိသူ၏ ခေါင်းကို ထိုနေရာ၌ပင် ဖြတ်တောက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

Verse 65

तस्मान्नावेदनिर्दिष्टं न चेश्वरबहिष्कृतम् । नासत्परिगृहीतं च कर्म कुर्यात्कदाचन

ထို့ကြောင့် သာသနာတော်ညွှန်ကြားချက်မပါသော အခမ်းအနားကို မည်သည့်အခါမျှ မပြုလုပ်ရ၊ အရှင်၏ မနှစ်သက်၍ ပယ်ဖျက်ထားသော အလုပ်ကိုလည်း မလုပ်ရ၊ ထို့ပြင် မမှန်ကန်သူ မတရားသူတို့က လက်ခံကျင့်သုံးထားသော ကర్మကိုလည်း မည်သည့်အခါမျှ မဆောင်ရွက်ရ။

Verse 66

कृत्वापि सुमहत्पुण्यमिष्ट्वा यज्ञशतैरपि । न तत्फलमवाप्नोति भक्तिहीनो महेश्वरे

အလွန်ကြီးမားသော ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကို ပြုလုပ်ပြီး ယဇ္ဈပူဇာ ရာချီပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း မဟေရှဝရ (မဟာဒေဝ) အပေါ် ဘက္တိမရှိသူသည် ထိုအကျင့်တို့၏ အမှန်တကယ်သော အကျိုးကို မရနိုင်။

Verse 67

कृत्वापि सुमहत्पापं भक्त्या यजति यश्शिवम् । मुच्यते पातकैः सर्वैर्नात्र कार्या विचारणा

အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သူတစ်ဦးပင် ဖြစ်စေကာမူ ဘက္တိဖြင့် သီဝဘုရားကို ပူဇော်လျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်—ဤအကြောင်း၌ ထပ်မံစဉ်းစားရန် မလို။

Verse 68

बहुनात्र किमुक्तेन वृथा दानं वृथा तपः । वृथा यज्ञो वृथा होमः शिवनिन्दारतस्य तु

ဤနေရာတွင် အများကြီး ပြောရန် အဘယ်လိုအပ်သနည်း။ သီဝဘုရားကို နိန္ဒာပြုရာ၌ ပျော်မွေ့သူအတွက် ဒါနသည် အကျိုးမရှိ၊ တပစ်သည် အကျိုးမရှိ၊ ယဇ္ဈလည်း အကျိုးမရှိ၊ ဟိုးမလည်း အကျိုးမရှိ။

Verse 69

ततः सनारायणकास्सरुद्राः सलोकपालास्समरे सुरौघाः । गणेंद्रचापच्युतबाणविद्धाः प्रदुद्रुवुर्गाढरुजाभिभूताः

ထို့နောက် ထိုစစ်ပွဲ၌ နာရာယဏနှင့် ရုဒြာများ၊ လောကပာလများပါဝင်သော ဒေဝတားအစုအဝေးသည် ဂဏေဓရ၏ လေးမှ လွှတ်သော မြားတို့ ထိမှန်၍ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးကြ၏။

Verse 70

चेलुः क्वचित्केचन शीर्णकेशाः सेदुः क्वचित्केचन दीर्घगात्राः । पेतुः क्वचित्केचन भिन्नवक्त्रा नेशुः क्वचित्केचन देववीराः

အချို့သည် ဆံပင်ပျက်ပြားလျက် လှုပ်ရှားသွားလာကြ၏။ အချို့သည် ကိုယ်အင်္ဂါရှည်လျားစွာ ဆန့်တန်းကာ ထိုင်ကျကြ၏။ အချို့သည် မျက်နှာအမူအရာ ပျက်ယွင်းကွဲပြားလျက် လဲကျကြ၏။ ထို့ပြင် တချို့သော ဒေဝသူရဲကောင်းတို့သည် အော်ဟစ်ကြ၏။

Verse 71

केचिच्च तत्र त्रिदशा विपन्ना विस्रस्तवस्त्राभरणास्त्रशस्त्राः । निपेतुरुद्भासितदीनमुद्रा मदं च दर्पं च बलं च हित्वा

အချို့သော တရိဒသဒေဝတို့သည် ထိုနေရာ၌ အလွန်ပျက်စီးကျိုးကြေကြ၏။ အဝတ်အစား၊ အလှဆင်ပစ္စည်း၊ လက်နက်နှင့် ပစ်လက်နက်တို့ လျှောကျသွားကြ၏။ မျက်နှာအမူအရာနှင့် လက်ဟန်ခြေဟန်တို့က အကူအညီမဲ့မှုကို ထင်ဟပ်စေကာ၊ မူးယစ်မှု၊ မာနနှင့် အင်အားခံစားချက်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး လဲကျကြ၏။

Verse 72

सस्मुत्पथप्रस्थितमप्रधृष्यो विक्षिप्य दक्षाध्वरमक्षतास्त्रैः । बभौ गणेशस्स गणेश्वराणां मध्ये स्थितः सिंह इवर्षभाणाम्

မအနိုင်ယူနိုင် မချိုးဖျက်နိုင်သော သူသည် မလွဲမသွေ ထိမှန်သော လက်နက်များဖြင့် ဒက္ခ၏ ယဇ္ဈပူဇာကို ချေမှုန်းကာ ပြန့်ကျဲစေ하였다။ ထို့နောက် ဂဏေရှသည် ဂဏာတို့၏ အရှင်များအလယ်၌ နွားအုပ်ကြား ရပ်နေသော ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ တောက်ပထင်ရှားလာ하였다။