भद्रस्य देवसंघेषु विक्रमः (Bhadra’s Onslaught among the Deva Hosts)

Verse 1

वायुरुवाच । ततस्त्रिदशमुख्यास्ते विष्णुशक्रपुरोगमाः । सर्वे भयपरित्रस्तादुद्रुवुर्भयविह्वलाः

ဝါယုက ပြောသည်။ ထို့နောက် ဗိဿဏုနှင့် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ဦးဆောင်သော နတ်တို့အထဲမှ အထွတ်အမြတ်များသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် တုန်လှုပ်ကာ အားလုံး ထွက်ပြေးသွားကြ၏။

Verse 2

निजैरदूषितैरंगैर्दृष्ट्वा देवानुपद्रुतान् । दंड्यानदंडितान्मत्वा चुकोप गणपुंगवः

မိမိ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ မညစ်ညမ်းမပျက်စီးဘဲ နတ်တို့ကို နှောင့်ယှက်ခံနေရသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သီဝ၏ ဂဏတို့အထဲမှ အထွတ်အမြတ်သည် ဒဏ်ခတ်သင့်သူတို့ မဒဏ်ခတ်ခံရဟု ထင်ကာ ဒေါသထွက်လေ၏။

Verse 3

ततस्त्रिशूलमादाय शर्वशक्तिनिबर्हणम् । ऊर्ध्वदृष्टिर्महाबाहुर्मुखाज्ज्वालाः समुत्सृजन्

ထို့နောက် ရန်သူအင်အားအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော တြိရှူလကို ကိုင်ဆောင်၍ မဟာလက်တော်ရှိသော ရှရဝ (ရှီဝ) သည် အပေါ်သို့ မျက်စိတော်တင်ကြည့်ကာ မျက်နှာတော်မှ တောက်လောင်သော မီးလျှံများကို ထုတ်လွှတ်တော်မူ၏။

Verse 4

अमरानपि दुद्राव द्विरदानिव केसरी । तानभिद्रवतस्तस्य गमनं सुमनोहरम्

ဆင်များကို တိုက်ခိုက်သည့် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့၊ သူသည် နတ်တို့ကိုပါ ထွက်ပြေးစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့နောက်သို့ တိုးဝင်လိုက်သည့်အခါ၊ သူ၏ ရှေ့သို့သွားရာ လှုပ်ရှားမှုသည် အလွန်ပင် ကြည့်ရှုချင်ဖွယ် လှပလှသည်။

Verse 5

वाराणस्येव मत्तस्य जगाम प्रेक्षणीयताम् । ततस्तत्क्षोभयामास महत्सुरबलं बली

သူသည် မူးယစ်သည့် ဆင်ကဲ့သို့ ကြည့်ရှုချင်ဖွယ် အံ့မခန်း ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် အင်အားကြီးသော သူသည် နတ်တပ်ကြီးကို လှုပ်ရှားကာ ရုန်းကန်စေ하였다။

Verse 6

महासरोवरं यद्वन्मत्तो वारणयूथपः । विकुर्वन्बहुधावर्णान्नीलपांडुरलोहितान्

ကျယ်ဝန်းသော ရေကန်ကြီး၌ မူးယစ်နေသော ဆင်အုပ်ခေါင်းဆောင်က ကစားလှုပ်ရှား၍ အပြာ၊ ဖြူဖျော့၊ အနီ စသည့် အရောင်မျိုးစုံကို လှုပ်ထုတ်သကဲ့သို့၊ ထိုအင်အားသည် အနှစ်သာရတစ်ပါးတည်းရှိလျက် ပုံသဏ္ဍာန်မျိုးစုံကို ထင်ရှားစေ၏။

Verse 7

विभ्रद्व्याघ्राजिनं वासो हेमप्रवरतारकम् । छिन्दन्भिन्दन्नुद १ लिन्दन्दारयन्प्रमथन्नपि

ကျားအရေကို ဝတ်စုံအဖြစ် ဝတ်ဆင်၍ ရွှေအလှဆင်တန်ဆာများကို ထမ်းဆောင်ကာ၊ သူသည် မတားဆီးနိုင်သော အင်အားဖြင့် ရွေ့လျားလျက်—ဖြတ်တောက်၊ ခွဲဖောက်၊ ပြန်လှန်နှင်ထုတ်၊ ဆုတ်ဖြဲ၊ နှိမ်နင်း၍ အတားအဆီးအားလုံးကိုပါ အနိုင်ယူ하였다။

Verse 8

व्यचरद्देवसंघेषु भद्रो ऽग्निरिव कक्षगः । तत्र तत्र महावेगाच्चरंतं शूलधारिणम्

သူသည် ဒေဝတားအစုအဝေးအတွင်း၌ တောမီးတောက်လောင်သကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားလာ၏။ မဟာအရှိန်ဖြင့် ဤနေရာထိုနေရာ လှည့်လည်ကာ သုံးချွန်လက်နက်ကိုင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 9

तमेकं त्रिदशाः सर्वे सहस्रमिव मेनिरे । भद्रकाली च संक्रुद्धा युद्धवृद्धमदोद्धता

ဒေဝတားအားလုံးက ထိုတစ်ဦးတည်းကိုပင် တစ်ထောင်ယောက်ကဲ့သို့ ထင်မြင်ကြ၏။ ထို့ပြင် ဘဒ္ရကာလီလည်း ဒေါသထန်ကာ စစ်ပွဲအတွင်း ကြီးထွားလာသော မူးယစ်မောဟကြောင့် ရက်စက်စွာ မာန်တက်၍ တိုက်ခိုက်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်၏။

Verse 10

मुक्तज्वालेन शूलेन निर्बिभेद रणे सुरान् । स तया रुरुचे भद्रो रुद्रकोपसमुद्भवः

မီးလျှံထွက်သော သုံးချွန်လက်နက်ကို ပစ်လွှတ်၍ စစ်မြေပြင်အလယ်၌ ဒေဝတားတို့ကို ထိုးဖောက်၏။ ရုဒြ၏ ဒေါသမှ မွေးဖွားလာသော မင်္ဂလာရှိသူသည် ထိုလက်နက်ကြောင့် ပို၍ တောက်ပလင်းလက်၏။

Verse 11

प्रभयेव युगांताग्निश्चलया धूमधूम्रया । भद्रकाली तदायुद्धे विद्रुतत्रिदशाबभौ

ထိုစစ်ပွဲတွင် ဘဒ္ရကာလီသည် ယုဂအဆုံးမီးကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်းလာ၏—လှုပ်လှုပ်ရှားရှား တောက်လောင်ကာ မီးခိုးထူထပ်၍ အငွေ့အမှောင်ဖြင့် မဲမှောင်နေသဖြင့် ဒေဝတားအစုအဝေးတို့ ပြေးလွှားထွက်ပြေးကြ၏။

Verse 12

कल्पे शेषानलज्वालादग्धाविश्वजगद्यथा । तदा सवाजिनं सूर्यं रुद्रान्रुद्रगणाग्रणीः

ကလ္ပအဆုံး၌ ရှေရှမှ ထွက်ပေါ်သော မီးလျှံကြီးကြောင့် စကြဝဠာလောကတစ်ခုလုံး လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့၊ ထိုအခါ ရုဒြဂဏတို့၏ အဂ္ဂရဏီ ဖြစ်သော သီဝသည် နေရောင်တော်ကိုပင် မြင်းရထားနှင့်တကွ ရုဒြတို့၏ အာဏာအောက်သို့ ဆောင်ယူတော်မူ၏။

Verse 13

भद्रो मूर्ध्नि जघानाशु वामपादेन लीलया । असिभिः पावकं भद्रः पट्टिशैस्तु यमं यमी

ဘဒ္ဒရသည် လက်ဝဲခြေဖြင့် ကစားသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရန်သူ၏ ခေါင်းပေါ်ကို ထိုးနှက်하였다။ ဓားများဖြင့် ဘဒ္ဒရသည် မီးသခင် အဂ္နိကို တိုက်ခိုက်ပြီး၊ ထက်မြက်သော ပုဆိန်များဖြင့် ယမကို ထိုးနှက်하였다။ ယမီလည်း ထိုသူတို့ကို ရင်ဆိုင်ထွက်လာ하였다။

Verse 14

रुद्रान्दृढेन शूलेन मुद्गरैर्वरुणं दृढैः । परिघैर्निरृतिं वायुं टंकैष्टंकधरः स्वयम्

ထို့နောက် တန်ခိုးကြီးသော စစ်ပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အရှင်မြတ်ကိုယ်တိုင်သည် ရုဒြာနတ်မင်းတို့အား ခိုင်မာသော သုံးဂွလှံဖြင့် နှိမ်နင်းတော်မူ၏။ ဝရုဏနတ်မင်းအား တုတ်ကောက်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ နိရ္ឫတိနတ်မင်းအား သံတုတ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဝါယုနတ်မင်းအား ထက်မြက်သော ပုဆိန်ဖြင့်လည်းကောင်း တားဆီးတော်မူ၏။

Verse 15

निर्बिभेद रणे वीरो लीलयैव गणेश्वरः । सर्वान्देवगणान्सद्यो मुनीञ्छंभोर्विरोधिनः

တိုက်ပွဲအတွင်း ရဲစွမ်းသပ်သော ဂဏေသွရသည် သမ္ဘူ (အရှင်သျှီဝ) အား ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုသော နတ်အပေါင်းနှင့် ရသေ့အပေါင်းတို့ကို လွယ်ကူစွာပင် နှိမ်နင်းတော်မူ၏။

Verse 16

ततो देवः सरस्वत्या नासिकाग्रं सुशोभनम् । चिच्छेद करजाग्रेण देवमातुस्तथैव च

ထို့နောက် အရှင်မြတ်သည် သူ၏လက်သည်းဖျားဖြင့် သရဿတီ၏ လှပသော နှာခေါင်းဖျားကို ဖြတ်တောက်တော်မူ၏။ ထိုနည်းတူစွာပင် ဒေဝမာတာ (နတ်တို့၏မယ်တော်) ကိုလည်း ပြုတော်မူ၏။

Verse 17

चिच्छेद च कुठारेण बाहुदंडं विभावसोः । अग्रतो द्व्यंगुलां जिह्वां मातुर्देव्या लुलाव च

ပုဆိန်ဖြင့် ဝိဘာဝသု (အဂ္ဂနိ) ၏ လက်ဖျံကို ဖြတ်တောက်တော်မူ၏။ ထို့နောက် အားလုံး၏ရှေ့မှောက်တွင်ပင် သူ၏မယ်တော်ဖြစ်သော နတ်သမီး၏လျှာမှ လက်နှစ်သစ်ခန့်ကို ဖြတ်တောက်တော်မူ၏။

Verse 18

स्वाहादेव्यास्तथा देवो दक्षिणं नासिकापुटम् । चकर्त करजाग्रेण वामं च स्तनचूचुकम्

ထို့နောက် နတ်မင်းသည် ထိုနည်းတူစွာပင် သွာဟာဒေဝီ၏ ညာဘက်နှာခေါင်းပေါက်ကို မိမိ၏လက်သည်းဖျားဖြင့် ဖြတ်တောက်ခဲ့ပြီး သူမ၏ ဘယ်ဘက်နို့သီးခေါင်းကိုလည်း ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်။

Verse 19

भगस्य विपुले नेत्रे शतपत्रसमप्रभे । प्रसह्योत्पाटयामास भद्रः परमवेगवान्

ထို့နောက် တန်ခိုးကြီးမားပြီး အလွန်လျင်မြန်သော ဘဒြသည် အင်အားသုံး၍ ပွင့်ချပ်တစ်ရာရှိသော ကြာပန်းကဲ့သို့ တောက်ပနေသည့် ဘဂ၏ ကျယ်ပြန့်သော မျက်လုံးနှစ်လုံးကို ဖောက်ထုတ်ပစ်ခဲ့သည်။

Verse 20

पूष्णो दशनरेखां च दीप्तां मुक्तावलीमिव । जघान धनुषः कोट्या स तेनास्पष्टवागभूत्

ထာဝရရှင်သည် လေးတံထိပ်ဖြင့် ပူရှန်၏ တောက်ပသော သွားတန်းကို ပုလဲကြိုးကဲ့သို့ ထိုးခွဲလေ၏။ ထိုထိုးနှက်မှုကြောင့် ပူရှန်၏ စကားသံ မရှင်းလင်း မပီပြင် ဖြစ်သွား၏။

Verse 21

ततश्चंद्रमसं देवः पादांगुष्ठेन लीलया । क्षणं कृमिवदाक्रम्य घर्षयामास भूतले

ထို့နောက် ထာဝရရှင်သည် ခြေမကြီးဖြင့် လွယ်လင့်တကူ လကို ဖိနှိပ်ကာ၊ ခဏတာ ပိုးကောင်ကို နင်းသကဲ့သို့ နင်းပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ပွတ်တိုက်လေ၏။

Verse 22

शिरश्चिच्छेद दक्षस्य भद्रः परमकोपतः । क्रोशंत्यामेव वैरिण्यां भद्रकाल्यै ददौ च तत्

အမြင့်ဆုံးသော ဒေါသမီးလောင်လျက် ဘဒြသည် ဒက္ခရှ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်လေ၏။ ရန်သူမက အော်ဟစ်နေစဉ်၌ ထိုခေါင်းကို ဘဒြကာလီထံ ပေးအပ်လေ၏။

Verse 23

तत्प्रहृष्टा समादाय शिरस्तालफलोपमम् । सा देवी कंडुकक्रीडां चकार समरांगणे

ထိုအခါ ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ဒေဝီသည် ၎င်းကို ယူမြှောက်၍—ခေါင်းအရွယ် ပလ္မရာသီးကဲ့သို့—စစ်မြေပြင်ပေါ်တွင် ဘောလုံးကစားသကဲ့သို့ ကစားလေ၏။

Verse 24

ततो दक्षस्य यज्ञस्त्री कुशीला भर्तृभिर्यथा । पादाभ्यां चैव हस्ताभ्यां हन्यते स्म गणेश्वरैः

ထို့နောက် ဒက္ခ၏ ယဇ్ఞဝေဒီ (ပူဇော်ပလ္လင်) ကို ဂဏေရှဝရတို့က ခြေဖြင့်ကန်၍ လက်ဖြင့်ထိုးရိုက်ကာ ထိခိုက်စေကြ၏—မကောင်းသဘောရှိသော မိန်းမကို ခင်ပွန်းများက ဆုံးမသကဲ့သို့။

Verse 25

अरिष्टनेमिने सोमं धर्मं चैव प्रजापतिम् । बहुपुत्रं चांगिरसं कृशाश्वं कश्यपं तथा

အရိဋ္ဌနేమိ ထံသို့ ဆိုမ၊ ဓမ္မ နှင့် ပရာဇာပတိကိုလည်းကောင်း ချမှတ်ပေး၏။ ထို့အတူ အင်္ဂိရသဝင် ဘဟုပုတ္တရ၊ ကೃရှာશ્વ နှင့် ကশ্যပ ကိုလည်းကောင်း (သတ်မှတ်) ပေး၏။

Verse 26

गले प्रगृह्य बलिनो गणपाः सिंहविक्रमाः । भर्त्सयंतो भृशं वाग्भिर्निर्जघ्नुर्मूर्ध्नि मुष्टिभिः

လည်ချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အင်အားကြီးသော ဂဏပတို့သည် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ ရဲရင့်၍ စကားကြမ်းကြမ်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဆဲဆိုကာ နောက်တစ်ဖန် ခေါင်းကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်ကြ၏။

Verse 27

धर्षिता भूतवेतालैर्दारास्सुतपरिग्रहाः । यथा कलियुगे जारैर्बलेन कुलयोषितः

မယား၊ သားသမီးနှင့် မိမိ၏အိမ်ထောင်အဖြစ် ယူဆထားသမျှတို့ကို ဘူတနှင့် ဝေတාලတို့က နှောင့်ယှက်ကြ၏—ကလိယုဂ၌ ကာမလိုလားသော အပြစ်သားများက ကုလမိန်းမများကို အင်အားဖြင့် အဓမ္မကျူးလွန်သကဲ့သို့။

Verse 28

तच्च विध्वस्तकलशं भग्नयूपं गतोत्सवम् । प्रदीपितमहाशालं प्रभिन्नद्वारतोरणम्

ထိုနေရာသည် ပူဇော်ပွဲအိုးကလပ်များ ပျက်စီးကွဲကြေ၍၊ ယူပ (ယဇ္ဉာတိုင်) ကျိုးပဲ့ကာ၊ ပွဲတော်၏ အလင်းအာနုဘော်လည်း ငြိမ်းသက်သွားပြီး—မဟာခန်းမကြီးသည် မီးလောင်တောက်ပနေသကဲ့သို့၊ တံခါးများနှင့် တိုရဏ (တံခါးမုခ်) များလည်း ချိုးဖောက်ပျက်စီးနေသည်ဟု ထင်ရှား၏။

Verse 29

उत्पाटितसुरानीकं हन्यमानं तपोधनम् । प्रशान्तब्रह्मनिर्घोषं प्रक्षीणजनसंचयम्

နတ်တော်တို့၏တပ်စုများသည် ရှုပ်ထွေးကွဲပြားသွား၍ တပဿာဓန (တပဿာ၏အင်အား) ကိုလည်း ထိုးနှက်ဖျက်ဆီးခံရသည်။ ဗြဟ္မန်၏ သန့်ရှင်းသော ဂုဏ်သံသည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူစုလူဝေးလည်း အလွန်လျော့နည်းသွား하였다။

Verse 30

क्रन्दमानातुरस्त्रीकं हताशेषपरिच्छदम् । शून्यारण्यनिभं जज्ञे यज्ञवाटं तदार्दितम्

ထိုအခါ ယဇ္ဉဝါဋ (ယဇ္ဉပူဇာကွင်း) သည် ဖျက်ဆီးခံရသကဲ့သို့ ပေါ်လာသည်—ဒုက္ခရောက်သော မိန်းမများ အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေ၍၊ ကျန်ရှိသမျှ ပစ္စည်းအလှဆင်များလည်း ကင်းမဲ့ကာ၊ လွတ်လပ်သော တောရိုင်းအလွတ်တစ်ခုနှင့် တူသွားသည်။

Verse 31

शूलवेगप्ररुग्णाश्च भिन्नबाहूरुवक्षसः । विनिकृत्तोत्तमांगाश्च पेतुरुर्व्यां सुरोत्तमाः

သုံးချွန် (śūla) ၏ အရှိန်ပြင်းထန်မှုကြောင့် ထိုးနှက်ခံရသဖြင့် နတ်တော်အထက်မြတ်တို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကြသည်—တချို့မှာ လက်၊ ပေါင်၊ ရင်ဘတ် ပျက်စီးကွဲကြေ၍၊ တချို့မှာ ခေါင်းကို သန့်ရှင်းစွာ ဖြတ်တောက်ခံရသည်။

Verse 32

हतेषु तेषु देवेषु पतितेषुः सहस्रशः । प्रविवेश गणेशानः क्षणादाहवनीयकम्

ထိုနတ်တော်တို့သည် သတ်ဖြတ်ခံရ၍ ထောင်ချီလဲကျသွားသောအခါ၊ ဂဏေရှာန (Gaṇeśāna) သည် ခဏတစ်ချက်အတွင်း အာဟဝနီယ (āhavanīya—သန့်ရှင်းသော ယဇ္ဉမီး) ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

Verse 33

प्रविष्टमथ तं दृष्ट्वा भद्रं कालाग्निसंनिभम् । दुद्राव मरणाद्भीतो यज्ञो मृगवपुर्धरः

ထိုအခါ ဘဒြာ ဝင်လာသည်ကို မြင်လျှင်၊ ကာလ၏ မီးတောက်ကဲ့သို့ လောကပျက်ကာလတွင် တောက်လောင်နေသဖြင့်၊ မရဏကို ကြောက်ရွံ့သော ယဇ్ఞသည် သမင်ရုပ်ကို ခံယူထားပြီး ကြောက်လန့်ကာ ထွက်ပြေးသွား၏။

Verse 34

स विस्फार्य महच्चापं दृढज्याघोषणभीषणम् । भद्रस्तमभिदुद्राव विक्षिपन्नेव सायकान्

ထိုသူသည် ကြီးမားသော လေးကို အပြည့်အဝ ဆွဲကာ ကွင်းတင်းကြိုး၏ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် အသံဖြင့် တုန်လှုပ်စေ၏။ ထို့နောက် ဘဒြာသည် မြားများကို မိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်နေသလိုဖြင့် သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လာ၏။

Verse 35

आकर्णपूर्णमाकृष्टं धनुरम्बुदसंनिभम् । नादयामास च ज्यां द्यां खं च भूमिं च सर्वशः

မိုးတိမ်မည်းကဲ့သို့ အရောင်ရှိသော လေးကို နားတိုင်အောင် အပြည့်အဝ ဆွဲကာ၊ ထို့နောက် ကြိုးကို တုန်ခါစေသဖြင့် အသံသည် ကောင်းကင်၊ အာကာသနှင့် မြေပြင် အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့တုန်လှုပ်သွား၏။

Verse 36

तमुपश्रित्य सन्नादं हतो ऽस्मीत्येव विह्वलम् । शरणार्धेन वक्रेण स वीरो ऽध्वरपूरुषम्

ထိုအော်ဟစ်သံကြီးကို အားကိုးကာ၊ “ငါ သေပြီ” ဟု စိတ်လှုပ်ရှားမောဟနေသော သူရဲကောင်းသည်၊ ကာကွယ်ရန် တစ်ဝက်ချပ်ကို ထောင့်ချိုးကာ ကိုင်လျက်၊ အဓ္ဝရ-ပုရုෂ (ယဇ్ఞ၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရূপ) ထံသို့ ချဉ်းကပ်သွား၏။

Verse 37

महाभयस्खलत्पादं वेपन्तं विगतत्विषम् । मृगरूपेण धावन्तं विशिरस्कं तदाकरोत्

ကြောက်မက်ဖွယ် အလွန်ကြီးသော ဘေးကြောင့် ခြေချော်လဲလဲ၊ ကိုယ်တုန်ယင်ယင်၊ တောက်ပမှုလည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ၊ သမင်ရုပ်ဖြင့် ထွက်ပြေးနေသူကို ထိုခဏတည်းကပင် (ရှီဝ၏ အာနုဘော်) ခေါင်းမဲ့အဖြစ် ပြုလုပ်လိုက်၏။

Verse 38

तमीदृशमवज्ञातं दृष्ट्वा वै सूर्यसंभवम् । विष्णुः परमसंक्रुद्धो युद्धायाभवदुद्यतः

နေ၏သားကို ထိုသို့ အရှက်ခွဲစော်ကားထားသည်ကို မြင်သောအခါ ဗိෂ္ဏုသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်၍ စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ထွက်တော်မူ하였다။

Verse 39

तमुवाह महावेगात्स्कन्धेन नतसंधिना । सर्वेषां वयसां राजा गरुडः पन्नगाशनः

ထို့နောက် မြွေစားငှက်၊ ငှက်အပေါင်း၏ ဘုရင် ဂရုဍသည် အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် သူ့ကို သယ်ဆောင်သွားပြီး၊ လက်ကောက်အဆစ်များကို ညွှတ်၍ နာခံသကဲ့သို့ ပခုံးပေါ်တွင် တင်ထားလေသည်။

Verse 40

देवाश्च हतशिष्टा ये देवराजपुरोगमाः । प्रचक्रुस्तस्य साहाय्यं प्राणांस्त्यक्तुमिवोद्यताः

ကျန်ရစ်သော ဒေဝတော်များသည် ဒေဝရာဇာ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သူ့အား ကူညီရန် အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားကြ၍ မိမိအသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်မည်သကဲ့သို့ ထတက်လာကြ၏။

Verse 41

विष्णुना सहितान्देवान्मृगेन्द्रः क्रोष्टुकानिव । दृष्ट्वा जहास भूतेन्द्रो मृगेन्द्र इव विव्यथः

ဗိဿနုနှင့်အတူ လာသော ဒေဝတော်များကို မြင်လျှင်—ခြင်္သေ့က ခွေးတောအုပ်ကို မြင်သကဲ့သို့—ဘူတေန္ဒြ (ရှီဝ) သည် ရယ်မော၏။ ထို “တိရစ္ဆာန်တို့၏ အရှင်” ဟုခေါ်သော ရန်သူသည်လည်း ပိုမိုကြီးမြတ်သော ခြင်္သေ့ရှေ့တွင် ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ကြောက်ရွံ့၏။