परस्य दुर्‍निर्णयः—षट्कुलीयमुनिविवादः तथा ब्रह्मदर्शनार्थं मेरुप्रयाणम् | The Dispute of the Six-Lineage Sages on the Supreme and Their Journey to Brahmā at Meru

Verse 1

सूत उवाच । पुरा कालेन महता कल्पेतीते पुनःपुनः । अस्मिन्नुपस्थिते कल्पे प्रवृत्ते सृष्ठिकर्मणि

စူတက ပြော၏—ရှေးကာလ၌ အချိန်အလွန်ကြာမြင့်စွာ ကုန်လွန်ပြီး ကပ္ပများသည် ထပ်ခါထပ်ခါ အဆုံးသတ်သွားရာမှ၊ ဤကပ္ပသစ် ရောက်ရှိလာ၍ စೃಷ್ಟိကမ္မ (ဖန်ဆင်းခြင်း) စတင်လှုပ်ရှားသည့်အခါ…

Verse 2

प्रतिष्ठितायां वार्तायां प्रबुद्धासु प्रजासु च । मुनीनां षट्कुलीयानां ब्रुवतामितरेतरम्

ဟောပြောချက်ကို စနစ်တကျ တည်ဆောက်ပြီးနောက် စုဝေးလာသော လူထုသည် စိတ်ဉာဏ်နိုးကြားကာ အာရုံစိုက်နားထောင်လျက်ရှိသဖြင့် မုနိ ခြောက်မျိုးဝంశတို့သည် အချင်းချင်း ဆွေးနွေးပြောဆိုကြလေသည်။

Verse 3

इदं परमिदं नेति विवादस्सुमहानभूत् । परस्य दुर्निरूपत्वान्न जातस्तत्र निश्चयः

ထို့နောက် “ဤအရာသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး” ဟုဆိုသူများနှင့် “မဟုတ်” ဟုဆိုသူများကြား အလွန်ကြီးမားသော အငြင်းပွားမှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သို့ရာတွင် အမြင့်မြတ်သော ပတိ (အရှင်) သည် သတ်မှတ်ဖော်ပြရန် ခက်ခဲသဖြင့် ထိုနေရာ၌ အဆုံးအဖြတ် မရခဲ့ပေ။

Verse 4

ते ऽभिजग्मुर्विधातारं द्रष्टुं ब्रह्माणमव्ययम् । यत्रास्ते भगवान् ब्रह्मा स्तूयमानस्सुरासुरैः

ထို့နောက် သူတို့သည် စီမံခန့်ခွဲသူဖြစ်သော မပျက်မယွင်း ဘြဟ္မာကို တွေ့မြင်ရန် သွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ဘဂဝန် ဘြဟ္မာသည် ထိုင်နေပြီး ဒေဝနှင့် အသူရတို့ နှစ်ဖက်လုံးက ချီးမွမ်းသီဆိုလျက်ရှိသည်။

Verse 5

मेरुशृंगे शुभे रम्ये देवदानवसंकुले । सिद्धचारणसंवादे यक्षगंधर्वसेविते

မင်္ဂလာရှိ၍ လှပရမဏီသော မေရုတောင်ထိပ်ပေါ်တွင်—ဒေဝနှင့် ဒါနဝတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်—စိဒ္ဓနှင့် စာရဏတို့ ဆွေးနွေးပြောဆိုရာ၊ ယက္ခနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗတို့ လာရောက် ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ရာ ဖြစ်လေသည်။

Verse 6

विहंगसंघसंघुष्टे मणिविद्रुमभूषिते । निकुंजकंदरदरीगृहानिर्झरशोभिते

ထိုနေရာသည် ငှက်အုပ်စုများ၏ အော်ဟစ်သံဖြင့် တုန်လှုပ်မြည်ဟည်းနေပြီး မဏိရတနာနှင့် ပုလဲကျောက် (ကော်ရယ်) တို့ဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ထို့ပြင် တောအုပ်ငယ်များ၊ ဂူများ၊ တောင်ကြားအက်ကွဲများ၊ သီးသန့်အိမ်ငယ်များနှင့် တောက်ပသော ရေတံခွန်များကြောင့် ပိုမိုလှပလေသည်။

Verse 7

तत्र ब्रह्मवनं नाम नानामृगसमाकुलम् । दशयोजनविस्तीर्णं शतयोजनमायतम्

ထိုနေရာ၌ «ဗြဟ္မဝန» ဟုခေါ်သော တောအုပ်တစ်ခုရှိ၍ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် အမျိုးမျိုးဖြင့် စည်ကားနေသည်။ အကျယ် ယောဇနာ ဆယ်၊ အလျား ယောဇနာ တစ်ရာ ရှိသည်။

Verse 8

सुरसामलपानीयपूर्णरम्यसरोवरम् । मत्तभ्रमरसंछन्नरम्यपुष्पितपादपम्

ထိုနေရာ၌ ကြည်လင်၍ မွှေးကြိုင်သော ရေဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် လှပသော ရေကန်တစ်ကန်ရှိသည်။ အနီးအနားတွင် ပန်းပွင့်လန်းဆန်းသော သစ်ပင်လှလှများ ရှိ၍ ပျားများ မူးယစ်ကာ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

Verse 9

तरुणादित्यसंकाशं तत्र चारु महत्पुरम् । दुर्धर्षबलदृप्तानां दैत्यदानवरक्षसाम्

ထိုနေရာ၌ နေထွက်စဉ် လူငယ်နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်သော မြို့ကြီးလှပတစ်မြို့ ရှိ၏—မအနိုင်ယူနိုင်သည့် အင်အားကြီးမားမှုကြောင့် မာန်တက်မူးယစ်နေသော ဒိုင်တျ၊ ဒာနဝ၊ ရာက္ခသတို့၏ မြို့ဖြစ်၏။

Verse 10

तप्तजांबूनदमयं प्रांशुप्राकारतोरणम् । निर्व्यूहवलभीकूटप्रतोलीशतमंडितम्

ထိုမြို့သည် အပူတောက်လောင်သော ဂျာမ္ဘူနဒ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထား၍ မြင့်မားသော မြို့ရိုးနှင့် တံခါးတိုင်များ ရှိ၏; ထွက်ပေါ်နေသော လှေကားရံ၊ အမိုးထိပ်မြင့်များနှင့် ခမ်းနားသော တံခါးပေါက် ရာချီဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 11

महार्हमणिचित्राभिर्लेलिहानमिवांबरम् । महाभवनकोटीभिरनेकाभिरलंकृतम्

ကောင်းကင်သည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော မဏိရတနာများဖြင့် ပန်းချီဆွဲထားသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားတောက်ပကာ ကခုန်နေသလို ထင်ရ၏; မရေတွက်နိုင်သော မဟာအိမ်တော်ကြီးများ အစုအဝေးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 12

तस्मिन्निवसति ब्रह्मा सभ्यैः सार्धं प्रजापतिः । तत्र गत्वा महात्मानं साक्षाल्लोकपितामहम्

ထိုနေရာ၌ ပရဇာပတိ ဘြဟ္မာသည် အစုအဝေးဖြစ်သော အကြီးအကဲများနှင့်အတူ နေထိုင်၏။ ထိုသို့သွားရောက်ကာ မဟာအတ္မာ—လောကပိတామဟ၊ လောကတို့၏ အဘိုးကြီးကို မျက်မှောက်တော်၌ ချဉ်းကပ်လေ၏။

Verse 13

दद्दशुर्मुनयो देवा देवर्षिगणसेवितम् । शुद्धचामीकरप्रख्यं सर्वाभरणभूषितम्

မုနိများနှင့် ဒေဝတို့သည် ဒေဝရ္ဩိအစုအဝေးတို့က ဝန်းရံဆောင်ရွက်နေသော ထိုဒေဝီယသဘောရှိသော အရှိန်အဝါကို မြင်တွေ့ကြ၏။ သန့်ရှင်းသော ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပ၍ အလှဆင်အဆင်တန်ဆာ အစုံအလင်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 14

प्रसन्नवदनं सौम्यं पद्मपत्रायतेक्षणम् । दिव्यकांतिसमायुक्तं दिव्यगंधानुलेपनम्

အပြုံးနူးညံ့၍ မင်္ဂလာသဘောရှိသော မျက်နှာတော်၊ ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ မျက်စိတော်၊ ဒေဝတောက်ပမှုဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ကောင်းကင်မွှေးရနံ့များဖြင့် လိမ်းအုပ်ထားတော်မူ၏။

Verse 15

दिव्यशुक्लांबरधरं दिव्यमालाविभूषितम् । सुरासुरेन्द्रयोगींद्रवंद्यमानपदांबुजम्

တောက်ပသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံတော်ကို ဆင်မြန်း၍ ဒေဝမလာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားတော်မူ၏။ ဒေဝအရှင်များ၊ အသူရအရှင်များနှင့် ယောဂီအမြတ်တို့က ပုဏ္ဏားစွာ ဦးညွှတ်ကာ ပူဇော်သည့် ကြာပန်းခြေတော်၏ သခင်တော်ဖြစ်၏။

Verse 16

सर्वलक्षणयुक्तांग्या लब्धचामरहस्तया । भ्राजमानं सरस्वत्या प्रभयेव दिवाकरम्

မင်္ဂလာလက္ခဏာအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံသော သရസ്വတီသည် လက်ထဲ၌ ယက်အမြီးပန်ကာ (ချာမရ) ကို ကိုင်ဆောင်ရပြီး နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ တောက်ပစွာ လင်းလက်တော်မူ၏။

Verse 17

तं दृष्ट्वा मुनयस्सर्वे प्रसन्नवदनेक्षणाः । शिरस्यंजलिमाधाय तुष्टुवुस्सुरपुंगवम्

သူကို မြင်သောအခါ မုနိအားလုံးသည် မျက်နှာပျော်ရွှင်၍ မျက်စိတောက်ပကာ လက်အုပ်ချီ၍ ခေါင်းပေါ်တင်ကာ ဂုဏ်ပြုလျက် ဒေဝတို့အနက် အထူးမြတ်သူကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 18

मुनय ऊचुः । नमस्त्रिमूर्तये तुभ्यं सर्गस्थित्यंतहेतवे । पुरुषाय पुराणाय ब्रह्मणे परमात्मने

မုနိတို့က ပြောကြသည်—သုံးမူရတိ အရှင်တော်၊ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ပျက်သိမ်းခြင်းတို့၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော သင့်အား နမಸ್ಕာရ။ မူလပုရုရှ၊ ရှေးဟောင်းတော်—ဗြဟ္မန်၊ ပရမာတ္မန်ဖြစ်သော သင့်အား နမಸ್ಕာရ။

Verse 19

नमः प्रधानदेहाय प्रधानक्षोभकारिणे । त्रयोविंशतिभेदेन विकृतायाविकारिणे

ပဓာန (မူလသဘာဝ) ကိုယ်တော်ဖြစ်၍ ပဓာနကို လှုပ်နှိုးကာ ပေါ်ထွန်းစေသူ သီဝရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ အပြောင်းအလဲ ၂၃ မျိုးဖြင့် ပေါ်လာသော်လည်း ကိုယ်တော်သည် မပြောင်းလဲ မပြင်ဆင်။

Verse 20

नमो ब्रह्माण्डदेहाय ब्रह्मांडोदरवर्तिने । तत्र संसिद्धकार्याय संसिद्धकरणाय च

ဘရဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာစကြဝဠာ) ကိုယ်တော်ဖြစ်၍ စကြဝဠာ၏ အတွင်းဝမ်း၌ တည်နေသူ သီဝရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ ထိုအတွင်း၌ ပြီးပြည့်စုံသော ရည်ရွယ်ချက်လည်း ဖြစ်၍ ပြီးပြည့်စုံသော ဆောင်ရွက်နည်းလည်း ဖြစ်တော်မူသူအား နမောတော်ပြုပါ၏။

Verse 21

नमोस्तु सर्वलोकाय सर्वलोकविधायिने । सर्वात्मदेहसंयोग वियोगविधिहेतवे

လောကအားလုံးကိုယ်တော်ဖြစ်၍ လောကအားလုံး၏ စည်းကမ်းအမိန့်ကို ချမှတ်သူ သီဝရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ သတ္တဝါအားလုံး၏ ကိုယ်ခန္ဓာတို့နှင့် အတွင်းရှိ အတ္တမန်တို့၏ ပေါင်းစည်းခြင်း၊ ခွဲခွာခြင်းကို စီမံသတ်မှတ်သော ဓမ္မနည်းလမ်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်တော်မူသူအား နမောတော်ပြုပါ၏။

Verse 22

त्वयैव निखिलं सृष्टं संहृतं पालितं जगत् । तथापि मायया नाथ न विद्मस्त्वां पितामह

ကမ္ဘာလောကတစ်လုံးလုံးကို သင်တစ်ပါးတည်းက ဖန်ဆင်း၍ ထိန်းသိမ်း၍ ပြန်လည်သိမ်းယူတော်မူသည်။ သို့သော်လည်း အရှင်နာထာ၊ သင်၏ မာယာကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်ကို အမှန်တကယ် မသိနိုင်ကြပါ၊ အို ပိတာမဟ (ဘြဟ္မာ)။

Verse 23

सूत उवाच । एवं ब्रह्मा महाभागैर्महर्षिभिरभिष्टुतः । प्राह गंभीरया वाचा मुनीन् प्रह्लादयन्निव

စူတက ပြောသည်။ ဤသို့ မဟာဘုန်းတော်ရှိသော မဟာရိရှီတို့က ချီးမွမ်းကြသဖြင့် ဘြဟ္မာသည် နက်ရှိုင်းသံတော်ဖြင့် မုနိတို့ကို ပျော်ရွှင်စေသကဲ့သို့ ပြောကြားတော်မူ၏။

Verse 24

ब्रह्मोवाच । ऋषयो हे महाभागा महासत्त्वा महौजसः । किमर्थं सहितास्सर्वे यूयमत्र समागताः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ «အို ရှင်ရသေ့တို့၊ ကံကောင်းမြတ်သောသူတို့၊ စိတ်ကြီးမြတ်၍ တပဿာအာနုဘော်တောက်ပသောသူတို့—အဘယ်ကြောင့် သင်တို့အားလုံး ဤနေရာသို့ စုပေါင်းလာကြသနည်း?»

Verse 25

तमेवंवादिनं देवं ब्रह्माणं ब्रह्मवित्तमाः । वाग्भिर्विनयगर्भाभिस्सर्वे प्रांजलयो ऽब्रुवन्

ထိုသို့ မိန့်တော်မူသော နတ်ဘုရား ဗြဟ္မာရှေ့၌၊ ဗြဟ္မဗေဒကို အထူးသိမြင်သောသူတို့အားလုံးသည် လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေကန်တော့ကာ၊ နှိမ့်ချမှုအပြည့်ရှိသော စကားများဖြင့် ပြန်လည်လျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 26

मुनय ऊचुः । भगवन्नंधकारेण महता वयमावृताः । खिन्ना विवदमानाश्च न पश्यामो ऽत्र यत्परम्

ရသေ့တို့က လျှောက်ကြသည်။ «အို ဘဂဝန်၊ ကြီးမားသော အမှောင်ထုက ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖုံးလွှမ်းထားပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ အငြင်းပွားမှုတွင် ပိတ်မိနေကြသဖြင့်၊ ဤနေရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရာကို မမြင်မိနိုင်ပါ»။

Verse 27

त्वं हि सर्वजगद्धाता सर्वकारणकारणम् । त्वया ह्यविदितं नाथ नेह किंचन विद्यते

အရှင်သည် စကြဝဠာတစ်လောကလုံးကို ထိန်းသိမ်းပေးသူ၊ အကြောင်းရင်းအားလုံး၏ အကြောင်းရင်းတော် ဖြစ်တော်မူ၏။ အို နာထ (အရှင်)၊ ဤလောက၌ အရှင်မသိသော အရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိပါ။

Verse 28

कः पुमान् सर्वसत्त्वेभ्यः पुराणः पुरुषः परः । विशुद्धः परिपूर्णश्च शाश्वतः परमेश्वरः

သတ္တဝါအားလုံးထက် ပိုမိုရှေးဟောင်းသော အထက်မြတ်ပုရုෂသည် မည်သူနည်း—အလွန်သန့်စင်၍ ပြည့်စုံကောင်းမွန်၊ အမြဲတည်တံ့သော အမြင့်ဆုံး အရှင် (ပရမేశ్వర) သည် မည်သူနည်း။

Verse 29

केनैव चित्रकृत्येन प्रथमं सृज्यते जगत् । तत्त्वं वद महाप्राज्ञ स्वसंदेहापनुत्तये

“ဤစကြဝဠာကို ပထမဦးဆုံး မည်သို့သော အံ့ဩဖွယ် လုပ်ရပ်ဖြင့် ဖန်ဆင်းသနည်း။ အလွန်ပညာကြီးသော ရှင်ရသေ့ကြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ သံသယကို ဖယ်ရှားရန် တတ္တဝ (tattva) အမှန်ကို ပြောပြပါ” ဟု မေးလေသည်။

Verse 30

एवं पृष्टस्तदा ब्रह्मा विस्मयस्मेरवीक्षणः । देवानां दानवानां च मुनीनामपि सन्निधौ

ဤသို့ မေးမြန်းခံရသော် ဘြဟ္မာသည် အံ့ဩသဘောနှင့် နူးညံ့သော အပြုံးပါသော မျက်နှာထားဖြင့်၊ ဒေဝတားများ၊ ဒာနဝများနှင့် မုနိများ၏ ရှေ့မှောက်၌ (ဖြေကြားရန်) ပြင်ဆင်လေ၏။

Verse 31

उत्थाय सुचिरं ध्यात्वा रुद्र इत्युद्धरन् गिरिम् । आनंदक्लिन्नसर्वांगः कृतांजलिरभाषत

ထပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ သမာဓိဝင်ကာ “ရုဒြ” ဟု အမည်တော်ကို ထုတ်ဆိုလျက် တောင်ကို မြှောက်တင်၏။ ကိုယ်အင်္ဂါအနှံ့ အာနန္ဒဖြင့် စိုစွတ်လျက်၊ လက်အုပ်ချီကာ ထို့နောက် ပြောဆိုလေ၏။