Śiva’s Boon to Viśvakarman and the Manifestation of Devī (Bhavānī/Parāśakti)

Verse 1

वायुरुवाच । अथ देवो महादेवो महाजलदनादया । वाचा मधुरगंभीरशिवदश्लक्ष्णवर्णया

ဝါယုက ပြောသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝ မဟာဒေဝရှင်သည် မဟာမိုးတိမ်ကဲ့သို့သော အသံဖြင့် စကားတော်ကို စတင်တော်မူ၏—ချိုမြိန်၍ နက်ရှိုင်းကာ မင်္ဂလာကို ဆောင်ပြီး ပြည့်စုံသော ဝေါဟာရ၏ မြတ်သော လက္ခဏာများဖြင့် တင့်တယ်လှ၏။

Verse 2

अर्थसंपन्नपदया राजलक्षणयुक्तया । अशेषविषयारंभरक्षाविमलदक्षया

အဓိပ္ပါယ်ပြည့်ဝသော စကားလုံးများဖြင့်၊ မင်းမြတ်သဘော၏ လက္ခဏာများပါဝင်သော အပြောအဆိုဖြင့် ပြောတော်မူ၏။ ထို့ပြင် အညစ်အကြေးကင်းစင်၍ ကိစ္စရပ်အပေါင်း၏ စတင်လုပ်ဆောင်မှုကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းနိုင်သော ကျွမ်းကျင်မှုရှိ၏။

Verse 3

मनोहरतरोदारमधुरस्मितपूर्वया । संबभाषे सुसंपीतो विश्वकर्माणमीश्वरः

ပိုမိုဆွဲဆောင်မှုရှိ၍ ရက်ရောသနားကာ ချိုမြိန်သောအပြုံးဖြင့်၊ စိတ်တော်နှစ်သက်ပျော်ရွှင်သော အီရှွရ (သီဝ) သည် ဝိශ්ဝကರ್ಮာအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 4

ईश्वर उवाच । वत्स वत्स महाभाग मम पुत्र पितामह । ज्ञातमेव मया सर्वं तव वाक्यस्य गौरवम्

အီရှွရ မိန့်တော်မူသည်—“ချစ်သားရေ၊ ချစ်သားရေ—ကံကောင်းလှသူရေ၊ ငါ၏သားလည်းဖြစ်၊ ပိတామဟလည်းဖြစ်သောသူရေ—သင်၏စကား၏အလေးအနက်နှင့်ဂုဏ်သိက္ခာကို ငါသည် အကုန်သိပြီးသားပင်”။

Verse 5

प्रजानामेव बृद्ध्यर्थं तपस्तप्तं त्वयाधुना । तपसा ऽनेन तुष्टोस्मि ददामि च तवेप्सितम्

“သတ္တဝါတို့၏တိုးပွားကောင်းကျိုးအတွက် ယခု သင်သည် တပစ် (tapas) ကို ကျင့်ဆောင်ခဲ့၏။ ဤတပစ်ကြောင့် ငါနှစ်သက်တော်မူ၏; ထို့ကြောင့် သင်လိုလားသမျှကို ငါပေးအပ်မည်”။

Verse 6

इत्युक्त्वा परमोदारं स्वभावमधुरं वचः । ससर्ज वपुषो भागाद्देवीं देववरो हरः

ဤသို့ အလွန်မြတ်နိုးဖွယ်ကောင်း၍ သဘာဝအတိုင်း ချိုမြိန်သော မိန့်တော်ကို မိန့်ကြားပြီးနောက်၊ နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဟရ (သီဝ) သည် မိမိကိုယ်တော်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်မှ ဒေဝီကို ပေါ်ထွန်းစေ၏။

Verse 7

यामाहुर्ब्रह्मविद्वांसो देवीं दिव्यगुणान्विताम् । परस्य परमां शक्तिं भवस्य परमात्मनः

ဗြဟ္မဗိဒ် ပညာရှင်တို့က ထိုမဟာဒေဝီကို ဒိဗ္ဗဂုဏ်တို့နှင့်ပြည့်စုံသော ဒေဝီဟု ကြေညာကြသည်—ထိုမဟာဒေဝီသည် ပရမ (အလွန်မြင့်မြတ်သော) အစွမ်းတန်ခိုး၊ ဘဝ (သီဝ) အမြင့်ဆုံးအတ္တမ၏ ပရမရှက္တိ ဖြစ်၏။

Verse 8

यस्यां न खलु विद्यंते जन्म मृत्युजरादयः । या भवानी भवस्यांगात्समाविरभवत्किल

သူမ၌ မွေးဖွားခြင်း၊ သေဆုံးခြင်း၊ အိုမင်းခြင်း စသည့် အခြေအနေများ မရှိကြပါ။ သူမ—ဘဝါနီ—သည် ဘဝ (သခင်ရှီဝ) ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအင်္ဂါမှ ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 9

यस्या वाचो निवर्तन्ते मनसा चेंद्रियैः सह । सा भर्तुर्वपुषो भागाज्जातेव समदृश्यत

နှုတ်ကပတ်နှင့်အတူ စိတ်နှင့် အာရုံခံများပါ မရောက်နိုင်၍ ပြန်လှည့်သွားရသော ထိုမဟာမယ်တော်ကို၊ မိမိ၏ အရှင်ဘုရား၏ ကိုယ်တော်အပိုင်းတစ်စိတ်မှ မွေးဖွားသကဲ့သို့ မြင်တွေ့ရ၏။

Verse 10

या सा जगदिदं कृत्स्नं महिम्ना व्याप्य तिष्ठति । शरीरिणीव स देवी विचित्रं समलक्ष्यत

မိမိ၏ မဟိမတန်ခိုးဖြင့် စကြဝဠာတစ်လောကလုံးကို ပျံ့နှံ့၍ ထိန်းသိမ်းတည်တံ့စေသော ထိုဒေဝီမယ်တော်ကို၊ ကိုယ်ခန္ဓာသီးသန့်ရှိသကဲ့သို့ အံ့ဩဖွယ်ရာပုံစံဖြင့် မြင်တွေ့ရ၏။

Verse 11

सर्वं जगदिदं चैषा संमोहयति मायया । ईश्वरात्सैव जाताभूदजाता परमार्थतः

ဤမாயာသည် မိမိ၏ မာယာတန်ခိုးဖြင့် စကြဝဠာတစ်လောကလုံးကို မောဟစေ၏။ ထိုမယ်တော်သည် အရှင်ဘုရားထံမှ ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း၊ အမြင့်ဆုံးသော သစ္စာအရ မမွေးဖွားသူပင် ဖြစ်၏။

Verse 12

न यस्या परमो भावः सुराणामपि गोचरः । विश्वामरेश्वरी चैव विभक्ता भर्तुरंगतः

ထိုမယ်တော်၏ အမြင့်ဆုံးသော အတွင်းသဘောတရားသည် နတ်တို့အတွက်တောင် မရောက်နိုင်သော အရာဖြစ်၏။ သူမသည် စကြဝဠာနှင့် အမရတို့၏ အရှင်မယ်တော်ဖြစ်သော်လည်း၊ မိမိ၏ အရှင်ဘုရား၏ ကိုယ်တော်မှ ခွဲထွက်သကဲ့သို့ ထင်ရှားပေါ်လွင်၏။

Verse 13

तां दृष्ट्वा परमेशानीं सर्वलोकमहेश्वरीम् । सर्वज्ञां सर्वगां सूक्ष्मां सदसद्व्यक्तिवर्जिताम्

ထိုအခါ သူသည် ပရမေရှာနီ—လောကအားလုံး၏ မဟာအရှင်မ—ကို မြင်လျှင်၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်သော၊ အရာအားလုံး၌ ပျံ့နှံ့နေသော၊ အလွန်သိမ်မွေ့သော သတ္တဝါ/အသတ္တဝါ၏ အမျိုးအစားများကို ကျော်လွန်၍ ပေါ်လွင်သော အတ္တပုံစံ၏ ကန့်သတ်မှုမှ လွတ်သော အမှန်တရားကို မြင်တော်မူ၏။

Verse 14

परमां निखिलं भासा भासयन्तीमिदं जगत् । प्रणिपत्य महादेवीं प्रार्थयामास वै विराट्

စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ထွန်းလင်းစေသော ရောင်ခြည်တော်ရှိသည့် အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာဒေဝီကို မြင်မြောက်လျှင်၊ ဗီရာတ်သည် ဂုဏ်ပြု၍ ဦးချကန်တော့ကာ မဟာဒေဝီအား နှိမ့်ချစွာ တောင်းပန်လေ၏။

Verse 15

ब्रह्मोवाच । देवि देवेन सृष्टो ऽहमादौ सर्वजगन्मयि । प्रजासर्गे नियुक्तश्च सृजामि सकलं जगत्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—အို ဒေဝီ၊ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ပြည့်နှံ့နေသော မယ်တော်၊ အစဦး၌ ကျွန်ုပ်ကို သခင် (ရှီဝ) က ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ သတ္တဝါများကို ပေါက်ဖွားစေရာ တာဝန်အပ်နှံခံရသဖြင့် ဤလောကအားလုံးကို ကျွန်ုပ် ဖန်တီးလျက်ရှိ၏။

Verse 16

मनसा निर्मिताः सर्वे देवि देवादयो मया । न वृद्धिमुपगच्छन्ति सृज्यमानाः पुनः पुनः

အို ဒေဝီ၊ နတ်တို့အစရှိသမျှ အားလုံးကို ကျွန်ုပ်သည် စိတ်တစ်ခုတည်းဖြင့် ဖန်တီးခဲ့၏။ သို့သော် ထပ်ခါထပ်ခါ ဖန်တီးနေသော်လည်း သူတို့သည် အမှန်တကယ် ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးမှုကို မရရှိကြပါ။

Verse 17

मिथुनप्रभवामेव कृत्वा सृष्टिमतः परम् । संवर्धयितुमिच्छामि सर्वा एव मम प्रजाः

ထို့နောက် အထီးအမ စုံတွဲများမှ ပေါက်ဖွားသည့် ဖန်ဆင်းမှုကို တည်ထောင်ပြီး၊ ယခု ကျွန်ုပ်၏ သားသမီးဖြစ်သော သတ္တဝါအားလုံးကို ပြုစုမွေးမြူ၍ တိုးပွားစေလိုပါသည်။

Verse 18

न निर्गतं पुरा त्वत्तो नारीणां कुलमव्ययम् । तेन नारीकुलं स्रष्टुं शक्तिर्मम न विद्यते

ယခင်က သင်ထံမှ မပျက်မယွင်းသော မိန်းမမျိုးရိုးသည် မထွက်ပေါ်ခဲ့သေး။ ထို့ကြောင့် မိန်းမမျိုးကို ဖန်ဆင်းရန် အင်အား (သက္တိ) ကို ငါ၌ မရှိပါ။

Verse 19

सर्वासामेव शक्तीनां त्वत्तः खलु समुद्भवः । तस्मात्सर्वत्र सर्वेषां सर्वशक्तिप्रदायिनीम्

အို မဟာဒေဝီ၊ သက္တိအင်အားအားလုံး၏ မူလရင်းမြစ်သည် သင်ထံမှသာ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထို့ကြောင့် နေရာတိုင်း၊ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် သင်သည် အင်အားအားလုံးကို ပေးသနားသူ ဖြစ်၏။

Verse 20

त्वामेव वरदां मायां प्रार्थयामि सुरेश्वरीम् । चराचरविवृद्ध्यर्थमंशेनैकेन सर्वगे

အို အရာရာကို လွှမ်းမိုးနေသော မဟာဒေဝီ၊ ဆုတောင်းကို ပေးသနားသော မာယာ၊ နတ်တို့၏ အရှင်မ—သင်တစ်ပါးတည်းကိုသာ ငါ ပန်ကြား၏။ လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါ အားလုံး တိုးပွားဖွံ့ဖြိုးစေရန် သင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းပါ။

Verse 21

दक्षस्य मम पुत्रस्य पुत्री भव भवार्दिनि । एवं सा याचिता देवी ब्रह्मणा ब्रह्मयोनिना

“အို ဘဝါရ္ဒိနီ၊ ငါ့သား ဒက္ခ၏ သမီးဖြစ်ပါစေ” ဟု ဆို၏။ ထိုသို့ ဘုရားမကို ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော ဘြဟ္မာ—အမြင့်မြတ်သော မူလမှ ပေါက်ဖွားသူ—က ပန်ကြားလေ၏။

Verse 22

शक्तिमेकां भ्रुवोर्मध्यात्ससर्जात्मसमप्रभाम् । तामाह प्रहसन्प्रेक्ष्य देवदेववरो हरः

နတ်တို့၏ နတ်အရှင်အထက်မြတ် ဟရ (Hara) သည် မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ မိမိနှင့်တူညီသော တောက်ပမှုရှိသည့် သက္တိတစ်ပါးကို ဖန်ဆင်းပေါ်ထွန်းစေ၏။ ထို့နောက် သူမကို ကြည့်၍ ပြုံးလျက် မိန့်တော်မူ၏။

Verse 23

ब्रह्माणं तपसाराध्य कुरु तस्य यथेप्सितम् । तामाज्ञां परमेशस्य शिरसा प्रतिगृह्य सा

“တပသဖြင့် ဘြဟ္မာကို ပူဇော်နှစ်သက်စေပြီး၊ သူလိုလားသမျှကို ပြုလုပ်လော့။” ထိုအမိန့်သည် ပရမేశဝရ၏ အမိန့်ဖြစ်သဖြင့်၊ သူမသည် ခေါင်းငုံ့၍ လက်ခံကာ ဝမ်းမြောက်စွာ ခံယူလေ၏။

Verse 24

ब्रह्मणो वचनाद्देवी दक्षस्य दुहिताभवत् । दत्त्वैवमतुलां शक्तिं ब्रह्मणे ब्रह्मरूपिणीम्

ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်တော်အရ ဒေဝီသည် ဒက္ခ၏ သမီးဖြစ်လာ၏။ ဗြဟ္မန်သဘာဝတော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော ထိုဒေဝီသည် ဗြဟ္မာအား နှိုင်းမတူသော သက္တိတော်ကို ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 25

विवेश देहं देवस्य देवश्चांतरधीयत । तदा प्रभृति लोके ऽस्मिन् स्त्रियां भोगः प्रतिष्ठितः

ထိုဒေဝတ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ သူဝင်ရောက်၍ ဒေဝတကိုယ်တိုင်လည်း မျက်စိမြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဤလောက၌ မိန်းမနှင့် သာယာခြင်းသည် တည်ထောင်လာ၏။

Verse 26

प्रजासृष्टिश्च विप्रेंद्रा मैथुनेन प्रवर्तते । ब्रह्मापि प्राप सानन्दं सन्तोषं मुनिपुंगवाः

အို ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ သားသမီးတို့၏ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ဆက်လက်တည်တံ့ခြင်းသည် မေထုန (ပေါင်းစည်းခြင်း) ဖြင့် ဖြစ်ပေါ်၏။ အို မုနိတို့အနက် အထွတ်အထိပ်တို့၊ ဗြဟ္မာတောင် ပျော်ရွှင်သော စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရရှိတော်မူ၏။

Verse 27

एतद्वस्सर्वमाख्यातं देव्याः शक्तिसमुद्भवम् । पुण्यवृद्धिकरं श्राव्यं भूतसर्गानुपंगतः

ဤသို့ ဒေဝီ၏ သက္တိတော်မှ ပေါ်ပေါက်လာသော အကြောင်းအရာအားလုံးကို သင်တို့အား ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ၎င်းသည် နားထောင်သင့်သော ပုဏ္ဏားတိုးပွားစေသည့် အရာဖြစ်၍ သတ္တဝါဖန်ဆင်းခြင်း၏ အကြောင်းနှင့် ဆက်စပ်နေ၏။

Verse 28

य इदं कीर्तयेन्नित्यं देव्याः शक्तिसमुद्भवम् । पुण्यं सर्वमवाप्नोति पुत्रांश्च लभते शुभान्

ဤဒေဝီ၏ သက္တိမှ ပေါ်ပေါက်လာသော အကြောင်းအရာကို နေ့စဉ် ရွတ်ဆိုသူသည် ကုသိုလ်အမျိုးမျိုးအားလုံးကို ရရှိပြီး မင်္ဂလာရှိသော သားများကိုလည်း ရရှိ၏။