Adhyaya 15
Vayaviya SamhitaPurva BhagaAdhyaya 1535 Verses

अर्धनारीश्वरप्रादुर्भावः (Manifestation of Ardhanārīśvara and the Impulse for Procreative Creation)

အဓ್ಯಾಯ ၁၅ တွင် စကြဝဠာဖန်ဆင်းမှုအစပိုင်း၌ အကျပ်အတည်းတစ်ရပ်ကို ဖော်ပြသည်။ ဘြဟ္မာသည် သတ္တဝါများကို ဖန်ဆင်းပြီးသော်လည်း မပွားများနိုင်။ ထို့ကြောင့် မိုင်ထုနဇ စೃṣṭိ (လိင်ဆက်ဆံ၍ ပွားမြောက်ဖန်ဆင်းခြင်း) ကို စတင်ရန် စဉ်းစားသော်လည်း ဣရှွရထံမှ မိန်းမသဘောတရား မပေါ်ထွန်းသေးသဖြင့် မအောင်မြင်။ သတ္တဝါများ တိုးပွားရန် ပရမေရှွရ၏ ပရသာဒ (ကရုဏာတော်) မရှိလျှင် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိ၍ တပဿကို ပြင်းပြစွာ ကျင့်ကာ အလွန်သိမ်မွေ့သော ပရာ-ရှက္တိကို သမားဓိဖြင့် စိတ်တည်စေသည်။ ပရာ-ရှက္တိသည် အနန္တ၊ သန့်ရှင်း၊ ဂုဏ်များနှင့် အယူအဆများကို ကျော်လွန်၍ ဣရှွရနှင့် အမြဲနီးကပ်နေသည်ဟု ဆိုသည်။ ရွှင်လန်းတော်မူသော ရှီဝသည် ယောက်ျား-မိန်းမ သဘောတရားကို တစ်ရပ်တည်းအဖြစ် ထင်ဟပ်စေသော အရဓနာရီရှွရ ရုပ်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းတော်မူသည်။ ဤအခန်း၏ သဘောတရားမှာ ပွားမြောက်မှုသည် ရှီဝ-ရှက္တိ အပြိုင်သဘောတရား ပေါ်ထွန်းခြင်းလိုအပ်ပြီး တပဿ၏ အဆုံးသတ်သည် စက်မှုဆန်သော ဖန်ဆင်းမှုမဟုတ်ဘဲ သာသနာတော်၏ သက်သေမြင်ခြင်း (theophany) ဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။

Shlokas

Verse 1

वायुरुवाच । यदा पुनः प्रजाः सृष्टा न व्यवर्धन्त वेधसः । तदा मैथुनजां सृष्टिं ब्रह्मा कर्तुममन्यत

ဝါယုက ပြောသည်—ဗေဓသ (ဗြဟ္မာ) ဖန်ဆင်းထားသော သတ္တဝါတို့ မတိုးပွားသေးသောအခါ၊ ဗြဟ္မာသည် မৈထုနဇာ (လိင်ဆက်ဆံမှုမှ ပေါ်လာသော) စೃષ્ટိကို ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့၏၊ သို့မှသာ ပရဇာတို့သည် စကြဝဠာဓမ္မအတိုင်း တိုးပွားနိုင်မည်။

Verse 2

न निर्गतं पुरा यस्मान्नारीणां कुलमीश्वरात् । तेन मैथुनजां सृष्टिं न शशाक पितामहः

အကြောင်းမှာ ယခင်က အရှင်ထံမှ မိန်းမတို့၏ မျိုးရိုး မထွက်ပေါ်သေးသောကြောင့်၊ ထို့ကြောင့် ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) သည် မৈထုနဇာ စೃષ્ટိကို မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

Verse 3

ततस्स विदधे बुद्धिमर्थनिश्चयगामिनीम् । प्रजानमेव वृद्ध्यर्थं प्रष्टव्यः परमेश्वर

ထို့နောက် သူသည် အမှန်တရားကို သေချာစွာ ဆုံးဖြတ်နိုင်စေသော ခွဲခြားသိမြင်မှု ဉာဏ်ကို ပြုစုပြင်ဆင်လေ၏။ သတ္တဝါတို့၏ ကောင်းကျိုးနှင့် တိုးတက်မှုအတွက် ပရမေရှ္ဝရ (ရှီဝ) ထံ ချဉ်းကပ်၍ မေးမြန်းရမည်။

Verse 4

प्रसादेन विना तस्य न वर्धेरन्निमाः प्रजाः । एवं संचिन्त्य विश्वात्मा तपः कर्तुं प्रचक्रमे

“သူ၏ကရုဏာမရှိလျှင် ဖန်ဆင်းခံသတ္တဝါတို့သည် အမှန်တကယ် မဖွံ့ဖြိုးနိုင်” ဟု စဉ်းစား၍၊ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အတ္တမ (ဗိသွာတ္မာ) သည် ထိုသနားတော်မူခြင်းကို ရယူရန် တပဿ (အာစတိယ ယောဂကျင့်စဉ်) ကို စတင်ကျင့်တော်မူ၏။

Verse 5

तदाद्या परमा शक्तिरनंता लोकभाविनी । आद्या सूक्ष्मतरा शुद्धा भावगम्या मनोहरा

သူမသည် အဓိကပထမ—အမြင့်ဆုံးသော သက္တိ (Śakti) ဖြစ်၏။ အဆုံးမရှိ၊ လောကများ ပေါ်ထွန်းလာရာ အရင်းမြစ်ဖြစ်၏။ ပထမတော်၊ အလွန်သိမ်မွေ့၍ သန့်ရှင်းကာ၊ အတွင်းရေးရာ အာနုဘဝဖြင့် သိမြင်နိုင်ပြီး မြင်ရသည်မှာ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်လှ၏။

Verse 6

निर्गुणा निष्प्रपञ्चा च निष्कला निरुपप्लवा । निरंतरतरा नित्या नित्यमीश्वरपार्श्वगा

သူမသည် ဂုဏ်သုံးပါးကို ကျော်လွန်၍၊ ပေါ်ထွန်းသော လောကဓာတ်ကိုလည်း ကျော်လွန်သည်။ အစိတ်အပိုင်းမရှိ၊ အနှောင့်အယှက်မရှိ။ အတွင်းပိုင်းတွင် အဆက်မပြတ်တည်ရှိ၍ နိစ္စ၊ အရှင် (ဣဿဝရ) ၏ ဘေးနား၌ အမြဲတမ်း တည်တော်မူ၏။

Verse 7

तया परमया शक्त्या भगवंतं त्रियम्बकम् । संचिन्त्य हृदये ब्रह्मा तताप परमं तपः

ထိုအမြင့်ဆုံးသော သက္တိ (Śakti) ၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့်၊ ဘြဟ္မာသည် မိမိနှလုံးအတွင်း၌ သုံးမျက်စိရှင် တြိယမ္ဗက (ရှီဝ) ဘုရားကို စူးစမ်းစဉ်းစား၍၊ ထို့နောက် အမြင့်ဆုံးသော တပဿကို ကျင့်တော်မူကာ ကရုဏာနှင့် ထင်ရှားပြသခြင်းကို တောင်းခံ၏။

Verse 8

तीव्रेण तपसा तस्य युक्तस्य परमेष्ठिनः । अचिरेणैव कालेन पिता संप्रतुतोष ह

ထိုအမြင့်မြတ်သူသည် တပသ (အာဓိဋ္ဌာန်တရား) ကို ပြင်းထန်စွာ ကျင့်သုံး၍ စည်းကမ်းသမာဓိ၌ တည်ကြည်နေသဖြင့်၊ အဖခမည်းတော်သည် မကြာမီကာလအတွင်း ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။

Verse 9

ततः केनचिदंशेन मूर्तिमाविश्य कामपि । अर्धनारीश्वरो भूत्वा ययौ देवस्स्वयं हरः

ထို့နောက် သခင်ဟရ (ဟရ) သည် မိမိ၏ အာနုဘော်အင်အား အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်ဖြင့် ရုပ်သဏ္ဌာန်တစ်ရပ်သို့ ဝင်ရောက်ထင်ရှားကာ၊ အရဓနာရီဣශ්ဝရ (အမျိုးသမီးတစ်ဝက်ပါသော အရှင်) ဖြစ်တော်မူပြီး၊ ဒေဝအဖြစ် ဆက်လက်ကြွသွားတော်မူ၏။

Verse 10

तं दृष्ट्वा परमं देवं तमसः परमव्ययम् । अद्वितीयमनिर्देश्यमदृश्यमकृतात्मभिः

ထိုအခါ သူတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဒေဝကို မြင်တွေ့ကြ၏—အဝိဇ္ဇာ၏ မှောင်မိုက်ကို ကျော်လွန်၍ မပျက်မယွင်းသော အမတတော်မူသောအရှင်ကို။ သို့သော် အတွင်းစိတ်စည်းကမ်း မပြည့်စုံသေးသူတို့အတွက်၊ ထိုအရှင်သည် ဒုတိယမရှိသော တစ်ပါးတည်း၊ ဖော်ပြမရ၊ မမြင်နိုင်သောအဖြစ် ထင်ရှား၏။

Verse 11

सर्वलोकविधातारं सर्वलोकेश्वरेश्वरम् । सर्वलोकविधायिन्या शक्त्या परमया युतम्

လောကအားလုံးကို စီမံတော်မူသော အရှင်၊ လောကတို့၏ အရှင်များအပေါ်၌ အမြင့်ဆုံး အရှင်တော်၊ လောကအားလုံးကို ဖန်ဆင်း၍ စီမံခန့်ခွဲသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ရှက္တိ (Śakti) နှင့် ယှဉ်တွဲတော်မူသော ထိုအရှင်အား ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။

Verse 12

अप्रतर्क्यमनाभासममेयमजरं ध्रुवम् । अचलं निर्गुणं शांतमनंतमहिमास्पदम्

အရှင်သည် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် မရောက်နိုင်သောအရာ၊ အကန့်အသတ်ရှိသော ပုံရိပ်မရှိ၊ တိုင်းတာမရ၊ မမွေးဖွား၊ တည်မြဲအမြဲတမ်းဖြစ်၏။ မလှုပ်ရှား၊ ဂုဏ်သုံးပါးကို ကျော်လွန်၍ အလွန်ငြိမ်းချမ်းကာ၊ အနန္တ မဟိမ၏ အာသရမဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 13

सर्वगं सर्वदं सर्वसदसद्व्यक्तिवर्जितम् । सर्वोपमाननिर्मुक्तं शरण्यं शाश्वतं शिवम्

အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးတော်မူ၍ အရာအားလုံးကို ပေးသနားတော်မူသော၊ «ရှိခြင်း» နှင့် «မရှိခြင်း» ဟူသော ထင်ရှားမှုအားလုံးကို ကျော်လွန်သော၊ နှိုင်းယှဉ်မှုအားလုံးမှ လွတ်ကင်းသော၊ အမြဲတမ်းတည်မြဲသော သီဝဘုရားထံ ငါ ခိုလှုံပါ၏။

Verse 14

प्रणम्य दंडवद्ब्रह्मा समुत्थाय कृतांजलिः । श्रद्धाविनयसंपन्नैः श्राव्यैः संस्करसंयुतैः

ဗြဟ္မာသည် တုတ်တံကဲ့သို့ လဲကျကာ ဦးချပြီးနောက် ထ၍ လက်အုပ်ချီလျက်၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နှိမ့်ချမှု ပြည့်ဝကာ သာသနာရေး စည်းကမ်းဖြင့် သန့်စင်ထားသော နားထောင်သင့်သော စကားများကို ပြောကြားလေ၏။

Verse 15

यथार्थयुक्तसर्वार्थैर्वेदार्थपरिबृंहितैः । तुष्टाव देवं देवीं च सूक्तैः सूक्ष्मार्थगोचरैः

အဓိပ္ပါယ်တိုင်းမှန်ကန်သင့်တော်၍ ဝေဒအဓိပ္ပါယ်ဖြင့် ပိုမိုပြည့်စုံကာ နူးညံ့သော ဝိညာဉ်ရေးအနက်သို့ ရောက်နိုင်သော သီချင်းတော်များဖြင့် သူသည် သခင်ရှီဝ (ပတိအမြတ်) နှင့် မခွဲမရသော သက္တိဖြစ်သည့် ဒေဝီကို တပြိုင်နက် ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 16

ब्रह्मोवाच । जय देव महादेव जयेश्वर महेश्वर । जय सर्वगुण श्रेष्ठ जय सर्वसुराधिप

ဗြဟ္မာက ပြောသည်– «အောင်မြင်ပါစေ၊ အို ဘုရားသခင် မဟာဒေဝ! အောင်မြင်ပါစေ၊ အို အရှင် မဟေရှ္ဝရ! အောင်မြင်ပါစေ၊ ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးထဲမှ အမြတ်ဆုံးသောအရှင်; အောင်မြင်ပါစေ၊ နတ်တို့၏ အထွဋ်အမြတ် အධိပတိ»။

Verse 17

जय प्रकृति कल्याणि जय प्रकृतिनायिके । जय प्रकृतिदूरे त्वं जय प्रकृतिसुन्दरि

«အောင်မြင်ပါစေ၊ မင်္ဂလာရှိသော ပရကృతိ! အောင်မြင်ပါစေ၊ ပရကృతိ၏ အရှင်မ! အောင်မြင်ပါစေ၊ ပရကృతိကို ကျော်လွန်တည်ရှိသော သင်! အောင်မြင်ပါစေ၊ ပရကృతိအတွင်းတောင် တောက်ပလှပသော အလှတရားရှင်မ!»

Verse 18

जयामोघमहामाय जयामोघ मनोरथ । जयामोघमहालील जयामोघमहाबल

မအောင်မြင်ခြင်းမရှိသော မဟာမာယာတော်အား အောင်မြင်ပါစေ။ မအောင်မြင်ခြင်းမရှိသော အလိုဆန္ဒအားလုံး၏ အရှင်တော်အား အောင်မြင်ပါစေ။ မအောင်မြင်ခြင်းမရှိသော မဟာလီလာတော်အား အောင်မြင်ပါစေ။ မအောင်မြင်ခြင်းမရှိသော မဟာဗလတော်အား အောင်မြင်ပါစေ။

Verse 19

जय विश्वजगन्मातर्जय विश्वजगन्मये । जय विश्वजगद्धात्रि जय विश्वजगत्सखि

အလုံးစုံသောလောက၏ မိခင်တော်သို့ အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။ စကြဝဠာတစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့၍ စကြဝဠာကိုယ်တိုင်ဖြစ်တော်မူသော သင့်အား အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။ လောကကို ထိန်းသိမ်းတော်မူသော သင့်အား အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။ လောက၏ မိတ်ဆွေ၊ အနီးကပ် လမ်းညွှန်တော်မူသော သင့်အား အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။

Verse 20

जय शाश्वतिकैश्वर्ये जय शाश्वतिकालय । जय शाश्वतिकाकार जय शाश्वतिकानुग

ထာဝရ အာဏာတော်ရှိသော သင့်အား အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။ ထာဝရ အိမ်ရာတော်ဖြစ်သော သင့်အား အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။ ကာလကိုလွန်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ရှိသော သင့်အား အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။ ကိုးကွယ်သူတို့နှင့် အမြဲလိုက်ပါ၍ အတွင်းနေ သခင်အဖြစ် ကရုဏာဖြင့် စောင့်ရှောက်တော်မူသော သင့်အား အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။

Verse 21

जयात्मत्रयनिर्मात्रि जयात्मत्रयपालिनि । जयात्मत्रयसंहर्त्रि जयात्मत्रयनायिके

အတ္တသုံးပါးကို ဖန်ဆင်းပေးသော မိခင်တော်သို့ အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။ ထိုအတ္တသုံးပါးကို ထိန်းသိမ်းတော်မူသော သင့်အား အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။ ထိုအတ္တသုံးပါးကို ပြန်လည်သိမ်းယူတော်မူသော သင့်အား အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။ ထိုအတ္တသုံးပါး၏ အုပ်စိုးလမ်းညွှန် မဟာနာယကတော်သို့ အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။

Verse 22

जयावलोकनायत्तजगत्कारणबृंहण । जयोपेक्षाकटाक्षोत्थहुतभुग्भुक्तभौतिक

အရှင်တော်၊ အောင်မြင်သော မျက်စိတော်၏ ကြည့်ရှုခြင်းကြောင့် စကြဝဠာသည် ထောက်တည်ခံရပြီး အကြောင်းရင်းတရားသည် ကျယ်ပြန့်တိုးပွားလာ၏။ အောင်မြင်ခြင်း၏ ဘေးကြည့်တော် သို့မဟုတ် မထင်ရှားသော လျစ်လျူရှုသကဲ့သို့သော ကတောက်ရှ်တော်မှပင် မီးလောင်ဖျက်ဆီးသော အဂ္ဂိသည် ပေါ်ထွန်းလာ၍ ရုပ်ဝတ္ထုအာရုံ၏ လောကတစ်ခုလုံးသည် ထိုဒေဝီအာဏာဖြင့် “စားခံရ” သကဲ့သို့ လျော့နည်း၍ အုပ်စိုးခံရ၏။

Verse 23

जय देवाद्यविज्ञेये स्वात्मसूक्ष्मदृशोज्ज्वले । जय स्थूलात्मशक्त्येशेजय व्याप्तचराचरे

အောင်မြင်ပါစေ—နတ်တို့အထက်ဆုံးတို့တောင် မသိနိုင်သော သင်၊ သို့သော် အတ္တ၏ နူးညံ့သော အတွင်းမြင်ကွင်း၌ တောက်ပနေသူ။ အောင်မြင်ပါစေ—ကိုယ်ခန္ဓာရှိဘဝကို အုပ်စိုးသော အင်အားတို့၏ အရှင်။ အောင်မြင်ပါစေ—လှုပ်ရှားသမျှနှင့် မလှုပ်ရှားသမျှ အားလုံးကို လွှမ်းမိုးနေသူ။

Verse 24

जय नामैकविन्यस्तविश्वतत्त्वसमुच्चय । जयासुरशिरोनिष्ठश्रेष्ठानुगकदंबक

အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ—သင်၏ နာမတစ်လုံးတည်းက စကြဝဠာ၏ တတ္တဝများအားလုံးကို စုစည်းတည်ထောင်တော်မူ၏။ အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ—အဆုရတို့၏ ခေါင်းပေါ်၌ ရပ်တည်တော်မူ၍ သဒ္ဓါဝန်ဆောင် အမြတ်ဆုံးအဖွဲ့တို့က ဝန်းရံတော်မူ၏။

Verse 25

जयोपाश्रितसंरक्षासंविधानपटीयसि । जयोन्मूलितसंसारविषवृक्षांकुरोद्गमे

အောင်မြင်ခြင်းကို ဆောင်သော သက္တိတော်မူ—သင်၌ ခိုလှုံသူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် စီမံတည်ဆောက်ရာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်တော်မူ၏။ အောင်မြင်ခြင်းက သံသရာ၏ အဆိပ်ပင်ကို အမြစ်မှ နှုတ်ယူသည့်အခါ ပေါက်ဖွားလာသော အညွန့်တော်မူသည်။

Verse 26

जय प्रादेशिकैश्वर्यवीर्यशौर्यविजृंभण । जय विश्वबहिर्भूत निरस्तपरवैभव

အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ—သင်၏ ဒေသအလိုက် ပေါ်ထွန်းမှုများသည် အာဏာပိုင်မှု၊ အင်အားနှင့် သူရဲကောင်းသတ္တိအဖြစ် ကျယ်ပြန့်တိုးပွားတော်မူ၏။ အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ—စကြဝဠာကို ကျော်လွန်တော်မူ၍ ပြိုင်ဘက်တို့၏ ဂုဏ်ရောင်အားလုံးကို ပျက်သုဉ်းစေတော်မူ၏။

Verse 27

जय प्रणीतपञ्चार्थप्रयोगपरमामृत । जय पञ्चार्थविज्ञानसुधास्तोत्रस्वरूपिणि

အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ—ပဉ္စအರ್ಥ (အမျိုးအစားငါးပါး) ကို မှန်ကန်စွာ သင်ကြားထားသည့် အကျင့်အသုံး၏ အမြင့်ဆုံး အမృతတော်မူ၏။ အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ—ပဉ္စအर्थ၏ မှန်ကန်သော ဗဟုသုတအမృతဖြစ်သည့် စတိုးတရ (ချီးမွမ်းသီချင်း) အဖြစ် ကိုယ်တိုင်ပင် ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိတော်မူ၏။

Verse 28

जयति घोरसंसारमहारोगभिषग्वर । जयानादिमलाज्ञानतमःपटलचंद्रिके

ကြောက်မက်ဖွယ် သံသရာမဟာရောဂါကို ကုသပျောက်ကင်းစေသော အမြတ်ဆုံး ဆရာဝန်ကြီးအား အောင်မြင်ပါစေ။ အစမရှိသော မလနှင့် အဝိဇ္ဇာမှ ပေါက်ဖွားသည့် အမှောင်အကာကို ဖယ်ရှားပေးသော လမင်းအလင်းရောင်အားလည်း အောင်မြင်ပါစေ။

Verse 29

जय त्रिपुरकालाग्ने जय त्रिपुरभैरवि । जय त्रिगुणनिर्मुक्ते जय त्रिगुणमर्दिनि

တိရိပုရကို အချိန်နှင့် မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေသော သင့်အား အောင်မြင်ပါစေ; တိရိပုရကို ကြောက်ရွံ့စေသော ဘဲရဝီ သင့်အား အောင်မြင်ပါစေ။ သုံးဂုဏ်မှ လွတ်မြောက်သော သင့်အား အောင်မြင်ပါစေ; သုံးဂုဏ်ကို နှိမ်နင်းသော သင့်အား အောင်မြင်ပါစေ။

Verse 30

जय प्रथमसर्वज्ञ जय सर्वप्रबोधिक । जय प्रचुरदिव्यांग जय प्रार्थितदायिनि

အစဉ်အမြဲ ပထမဦးဆုံး အလုံးစုံသိမြင်သော သင့်အား အောင်မြင်ပါစေ; အားလုံးကို နိုးကြားစေသော သင့်အား အောင်မြင်ပါစေ။ ဒေဝီအင်္ဂါများဖြင့် တင့်တယ်စွာ ပြည့်ဝသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော သင့်အား အောင်မြင်ပါစေ; စိတ်မှန်ကန်စွာ ဆုတောင်းသမျှကို ပေးသနားသော သင့်အား အောင်မြင်ပါစေ။

Verse 31

क्व देव ते परं धाम क्व च तुच्छं च नो वचः । तथापि भगवन् भक्त्या प्रलपंतं क्षमस्व माम्

အို ဒေဝ၊ သင်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာတော်သည် ဘယ်မှာနည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ သေးငယ်သော စကားများသည် ဘယ်မှာနည်း။ သို့သော် အို ဘဂဝန်၊ ဘက္တိကြောင့်သာ အလွန်အကျွံ ပြောနေသော ကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။

Verse 32

विज्ञाप्यैवंविधैः सूक्तैर्विश्वकर्मा चतुर्मुखः । नमश्चकार रुद्राय रद्राण्यै च मुहुर्मुहुः

ဤသို့သော သုက္တများဖြင့် မေတ္တာတောင်းဆိုချက်ကို တင်ပြပြီးနောက်၊ ဝိශ්ဝကರ್ಮာ—မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဖန်ဆင်းရှင် ဘြဟ္မာ—သည် ရုဒြ (ရှီဝ) နှင့် ရုဒြာဏီ (ပါရဝတီ) တို့အား အမြဲမပြတ် ဦးညွှတ်နမസ്കာရ ပြုလေ၏၊ သူတို့ကို အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်နှင့် ကရုဏာပေးသော သက္တိဟု အသိအမှတ်ပြုလျက်။

Verse 33

इदं स्तोत्रवरं पुण्यं ब्रह्मणा समुदीरितम् । अर्धनारीश्वरं नाम शिवयोर्हर्षवर्धनम्

ဤသည်မှာ ဘြဟ္မာက ထုတ်ဖော်ကြေညာသော အလွန်ကောင်းမြတ်၍ ပုဏ္ဏိယရှိသော စတုတ္တရ (ဟိမ်း) ဖြစ်၏။ ၎င်းကို “အဓနာရီဣဿဝရ” ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ရှီဝနှင့် ပါရဝတီ (သက္တိ) တို့ နှစ်ပါး၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို တိုးပွားစေ၏။

Verse 34

य इदं कीर्तयेद्भक्त्या यस्य कस्यापि शिक्षया । स तत्फलमवाप्नोति शिवयोः प्रीतिकारणात्

ဤပုဒ်ကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ရွတ်ဆိုသူသည် မည်သူမဆို၏ သင်ကြားမှုမှ သင်ယူခဲ့သော်လည်း ထိုအကျိုးကိုပင် ရရှိမည်။ အကြောင်းမှာ ဤကိစ္စသည် သီဝနှင့် သက္တိ (ဒေဝဒွယ) ကို ပီတိဖြစ်စေသော အကြောင်းရင်း ဖြစ်သောကြောင့်။

Verse 35

सकलभुवनभूतभावनाभ्यां जननविनाशविहीनविग्रहाभ्याम् । नरवरयुवतीवपुर्धराभ्यां सततमहं प्रणतोस्मि शंकराभ्याम्

ကမ္ဘာလောကအပေါင်းနှင့် သတ္တဝါအပေါင်းကို ထိန်းသိမ်းပေးသော၊ မွေးဖွားခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းကင်းသော ဒေဝရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ဆောင်သော၊ ကရုဏာကြောင့် အမြင့်မြတ်သော ယောကျာ်းနှင့် မင်္ဂလာရှိသော ငယ်ရွယ်မိန်းမ၏ ရုပ်ကို ခံယူတော်မူသော သီဝနှင့် သက္တိ—ရှင်ကရာနှစ်ပါးအား ငါသည် အစဉ်မပြတ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။

Frequently Asked Questions

Brahmā’s creation stalls; he performs tapas and Śiva appears in response as Ardhanārīśvara, revealing the integrated male–female principle needed for procreative creation.

It signals that generativity is not merely biological or procedural; it requires the manifestation of Śakti and the sanction of Parameśvara—creation increases only when Śiva–Śakti polarity is revealed within the one reality.

Parā Śakti is described as subtle, pure, infinite, nirguṇa and niṣprapañca; Śiva is praised as transcendent and ineffable, yet capable of embodied revelation as Ardhanārīśvara.