रुद्रस्य परमात्मत्वे ब्रह्मपुत्रत्वादिसंशयप्रश्नः — Questions on Rudra’s Supremacy and His ‘Sonship’ to Brahmā
အဓ್ಯಾಯ ၁၃ တွင် ရှေးဦးက သဗ္ဗအထက်မြတ်သော ဘဝ (ရှီဝ) မှ ဖန်ဆင်းခြင်းကို သင်ကြားခဲ့သည့်အရာကို ရှိသီများက လက်ခံသဘောတူပြီး၊ သဘောတရားဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုကို မေးမြန်းကြသည်။ ရုဒြာကို ဝီရူပါက္ရှ၊ ရှူလဓရ၊ နီလလောဟိတ၊ ကပရ္ဒီ ဟူသော နာမဝိသေသနများဖြင့် ကမ္ဘာလောကကို လျှော့ချုပ်ဖျက်ဆီးသူ၊ ယုဂအဆုံးတွင် ဘြဟ္မာနှင့် ဝိෂ္ဏုတောင် ဖျက်နိုင်သူဟု ချီးမွမ်းထားသည်။ သို့သော် ဘြဟ္မာ–ဝိෂ္ဏု–ရုဒြာ တို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ အင်္ဂမှ အပြန်အလှန် ပေါ်ထွန်းလာကြသည်ဟု ကြားသိထားသဖြင့်၊ ဂုဏ–ပရဓာန အနေအထားများအရ ထိုအပြန်အလှန် ပေါ်ထွန်းမှုသည် မည်သို့ဖြစ်နိုင်သနည်းဟု မေးကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအခန်းသည် pūrvapakṣa အဖြစ် စနစ်တကျ တင်ပြသည်—ရုဒြာသည် ādideva၊ ပုရာတန၊ yoga-kṣema ပေးသော အရှင်ဖြစ်လျှင်၊ မမြင်နိုင်သော မွေးဖွားမှုရှိသည့် ဘြဟ္မာ၏ putratva (သားဖြစ်ခြင်း) ကို မည်သို့ဆိုနိုင်သနည်း။ ရှိသီများသည် ဘြဟ္မာ၏ မုနိများအား သင်ကြားချက်နှင့် ကိုက်ညီသော tattva ရှင်းလင်းချက်ကို တိတိကျကျ တောင်းဆိုကာ၊ ပုရာဏ ဂုဏ်ဆက်ဇာတိ၏ နောက်ကွယ်ရှိ မေတ္တာဖိဇစ် အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြရန် အခန်း၏ ကျန်ပိုင်းကို ချိတ်ဆက်ထားသည်။
Shlokas
Verse 1
ऋषय ऊचुः । भवता कथिता सृष्टिर्भवस्य परमात्मनः । चतुर्मुखमुखात्तस्य संशयो नः प्रजायते
ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်– “သင်သည် ဘဝ (Bhava) အဖြစ်ရှိသော အမြင့်ဆုံး အတ္တမ (Paramātman) ထံမှ ဆင်းသက်လာသော စೃષ્ટိကို ကျွန်ုပ်တို့အား ရှင်းပြခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လေးမျက်နှာရှိသော (ဗြဟ္မာ) ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့တွင် သံသယ မပေါ်ပေါက်တော့ပါ”။
Verse 2
देवश्रेष्ठो विरूपाक्षो दीप्तश्शूलधरो हरः । कालात्मा भगवान् रुद्रः कपर्दी नीललोहितः
သူသည် နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး—ဗိရူပါက္ခ၊ အံ့ဩဖွယ်မြင်ကွင်းရှိသူ; ဟရ၊ မီးလောင်တောက်ပသော တြိရှူလကို ကိုင်ဆောင်သူ; ရုဒြ၊ ကာလ၏အနှစ်သာရဖြစ်သော ဘဂဝန်; ကပရ္ဒီ၊ ဆံပင်ချည်ထုံးသော တပသီ; အပြာနှင့် အနီရောင်သွေးရောင်ရှိသူ။
Verse 3
सब्रह्मकमिमं लोकं सविष्णुमपि पावकम् । यः संहरति संक्रुद्धो युगांते समुपस्थिते
ယုဂအဆုံး၌ ပျက်သိမ်းကာလ ရောက်လာသောအခါ၊ သူသည် စကြဝဠာပြန်လည်သိမ်းယူခြင်း၏ တာဝန်အရ ဒေါသတော်ဖြင့် ဤလောကတစ်လုံးလုံးကို ဘြဟ္မာနှင့်အတူ၊ ဗိဿဏုနှင့်အတူ၊ ပာဝက (အဂ္နိ) တိုင်အောင်ပါ ပြန်လည်သိမ်းယူတော်မူသည်။
Verse 4
यस्य ब्रह्मा च विष्णुश्च प्रणामं कुरुतो भयात् । लोकसंकोचकस्यास्य यस्य तौ वशवर्तिनौ
ကြောက်ရွံ့လေးစားမှုကြောင့် ဘြဟ္မာနှင့် ဗိဿဏုတို့သည် သူ့ထံ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြသည်။ သူသည် လောကများကို ချုံ့သိမ်းနိုင်သော အရှင်ဖြစ်ပြီး ထိုနှစ်ပါးတောင်မှ သူ၏ အုပ်စိုးမှုအောက်တွင်သာ ရှိကြသည်။
Verse 5
यो ऽयं देवः स्वकादंगाद्ब्रह्मविष्णू पुरासृजत् । स एव हि तयोर्नित्यं योगक्षेमकरः प्रभुः
ဤဒေဝတော်သည် ရှေးကာလ၌ မိမိ၏ ကိုယ်တော်မှ ဘြဟ္မာနှင့် ဗိဿဏုကို ဖန်ဆင်းထုတ်ပေးခဲ့သူဖြစ်သည်။ ထိုသူတော်တစ်ပါးတည်းသာ အရှင်သခင်အုပ်စိုးသူဖြစ်၍ သူတို့၏ ယောဂနှင့် က္ရှေမကို အစဉ်တစိုက် စီမံပေးကာ အောင်မြင်မှုနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ပေးတော်မူသည်။
Verse 6
स कथं भगवान् रुद्र आदिदेवः पुरातनः । पुत्रत्वमगमच्छंभुर्ब्रह्मणो ऽव्यक्तजन्मनः
ထို့ကြောင့် ဘဂဝန် ရုဒြ—ရှမ္ဘု၊ ရှေးဦးအာဒိဒေဝ—သည် မမြင်နိုင်မသိနိုင်သော မွေးဖွားမှုရှိသည့် ဘြဟ္မာ၏ သားအဖြစ် အဘယ်သို့ သဘောတူခံယူလာခဲ့သနည်း။
Verse 7
प्रजापतिश्च विष्णुश्च रुद्रस्यैतौ परस्परम् । सृष्टौ परस्परस्यांगादिति प्रागपि शुश्रुम
အရင်ကလည်း ကြားဖူးသည်မှာ ပရာဇာပတိ (ဗြဟ္မာ) နှင့် ဗိဿဏု တို့သည် ရုဒ္ရနှင့် ဆက်နွယ်၍ စೃಷ್ಟိ၌ အချင်းချင်း၏ ကိုယ်အင်္ဂါများမှ ပေါ်ထွန်းလာကြပြီး ပေါ်လွင်သော အစီအစဉ်အတွင်း အပြန်အလှန် အားထားကြသည်ဟု ဖြစ်သည်။
Verse 8
कथं पुनरशेषाणां भूतानां हेतुभूतयोः । गुणप्रधानभावेन प्रादुर्भावः परस्परात्
ထို့ပြင် အကျန်မရှိသော သတ္တဝါအားလုံးသည် အကြောင်းရင်းသဘောတရား နှစ်ပါးမှ ဂုဏ်များနှင့် ပရဓာန (မူလသဘာဝ) တို့ အပြန်အလှန် အထက်စီးဖြစ်လာသော ဆက်နွယ်မှုအားဖြင့် မည်သို့ အချင်းချင်းမှ ပေါ်ထွန်းလာသနည်း။
Verse 9
नापृष्टं भवता किंचिन्नाश्रुतं च कथंचन । भगवच्छिष्यभूतेन भवता सकलं स्मृतम्
သင်သည် မမေးမိသေးသော အရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ မထားခဲ့၊ မကြားမိသေးသော အရာလည်း မရှိပါ။ ဘုရားသခင်တော်၏ စစ်မှန်သော တပည့်ဖြစ်သောကြောင့် သင်သည် အရာအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ မှတ်မိထားသည်။
Verse 10
तत्त्वं वद यथा ब्रह्मा मुनीनामवदद्विभुः । वयं श्रद्धालवस्तात श्रोतुमीश्वरसद्यशः
အို အလေးအမြတ်ထားရသောသူ၊ မဟာဗြဟ္မာ အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသောသူက မုနိတို့အား ဟောကြားသကဲ့သို့ အမှန်တရားကို ပြောကြားပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယုံကြည်ခြင်းပြည့်ဝကြပြီး၊ အရှင်၊ ဣရှ္ဝရ၏ ဂုဏ်ရည်တော်မြတ်ကို ချက်ချင်း နားထောင်လိုပါသည်။
Verse 11
वायुरुवाच । स्थाने पृष्टमिदं विप्रा भवद्भिः प्रश्नकोविदैः । इदमेव पुरा पृष्टो मम प्राह पितामहः
ဝါယုက ပြောသည်—“အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ မေးခွန်းမေးရာ၌ ကျွမ်းကျင်သူတို့၊ သင်တို့သည် ဤမေးခွန်းကို သင့်လျော်စွာ မေးမြန်းခဲ့ကြသည်။ ဤအကြောင်းအရာကို အရင်ကလည်း ငါ့အား မေးခဲ့ဖူးပြီး၊ ငါ့အဘိုးကြီး (ဗြဟ္မာ) က ငါ့အား ရှင်းပြခဲ့သည်။”
Verse 12
तदहं सम्प्रवक्ष्यामि यथा रुद्रसमुद्भवः । यथा च पुनरुत्पत्तिर्ब्रह्मविष्ण्वोः परस्परम्
ထို့ကြောင့် ယခုအခါ ရုဒြာနတ်မင်း မည်သို့ပေါ်ထွန်းလာပုံနှင့် ဗြဟ္မာနှင့် ဗိဿနိုးတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆက်နွှယ်၍ မည်သို့ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာပုံတို့ကို ငါရှင်းပြမည်။
Verse 13
त्रयस्ते कारणात्मानो जतास्साक्षान्महेश्वरात् । चराचरस्य विश्वस्य सर्गस्थित्यंतहेतवः
မဟာဒေဝ (မဟေရှဝရ) ကိုယ်တိုင်မှ အကြောင်းရင်းသဘောတရား သုံးပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုသုံးပါးသည် မဟေရှဝရထံမှ တိုက်ရိုက်ထင်ရှား၍ လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါ အပါအဝင် စကြဝဠာ၏ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ပျက်သိမ်းခြင်းတို့၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာ၏။
Verse 14
परमैश्वर्यसंयुक्ताः परमेश्वरभाविताः । तच्छक्त्याधिष्ठिता नित्यं तत्कार्यकरणक्षमाः
ထိုသုံးပါးသည် အမြင့်ဆုံး အရှင်တန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံ၍ ပရမေရှဝရ၏ အရှိန်အဝါဖြင့် စိမ့်ဝင်နေကြ၏။ ထိုအရှင်၏ ရှက္တိ (Śakti) က အစဉ်အမြဲ ထောက်ပံ့ထားသဖြင့်၊ သူ၏ ကိစ္စရပ်များကို ဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်း ပြည့်ဝကြ၏။
Verse 15
पित्रा नियमिताः पूर्वं त्रयोपि त्रिषु कर्मसु । ब्रह्मा सर्गे हरिस्त्राणे रुद्रः संहरणे तथा
အရင်က ပိတೃ (အဖ) သည် သုံးပါးလုံးကို ကမ္ဘာလောက၏ လုပ်ငန်းသုံးရပ်အတွက် ခန့်အပ်ခဲ့၏။ ဘြဟ္မာသည် ဖန်ဆင်းခြင်း၌၊ ဟရီ (ဝိෂ္ဏု) သည် ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းခြင်း၌၊ ရုဒြသည် ပျက်သိမ်းခြင်း၌ တာဝန်ယူ၏။
Verse 16
तथाप्यन्योन्यमात्सर्यादन्योन्यातिशयाशिनः । तपसा तोषयित्वा स्वं पितरं परमेश्वरम्
သို့ရာတွင် အချင်းချင်း မနာလိုမှုနှင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကျော်လွန်လိုသော စိတ်ကြောင့် သူတို့သည် အထက်မြတ်မှုကို ရှာဖွေကြ၏။ ထို့နောက် တပဿ (austerity) ဖြင့် မိမိတို့၏ အဖ—ပရမေရှဝရ—ကို ပျော်ရွှင်နှစ်သက်စေခဲ့ကြ၏။
Verse 17
लब्ध्वा सर्वात्मना तस्य प्रसादात्परमेष्ठिनः । ब्रह्मनारायणौ पूर्वं रुद्रः कल्पान्तरे ऽसृजत्
အမြင့်မြတ်သော ပရမေဋ္ဌင်၏ ကရုဏာတော်ကို အပြည့်အဝ ရရှိပြီးနောက်၊ ကလ္ပအဆုံးရှိ အတိတ်ကာလတစ်ခါတွင် ရုဒြာသည် ဗြဟ္မာနှင့် နာရာယဏကို ပေါ်ထွန်းစေ하였다။
Verse 18
कल्पान्तरे पुनर्ब्रह्मा रुद्रविष्णू जगन्मयः । विष्णुश्च भगवान्रुद्रं ब्रह्माणमसृजत्पुनः
ကမ္ဘာလောကဝန်းကျင် ကလ္ပအဆုံးတွင် ဗြဟ္မာသည် ထပ်မံ ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ရုဒြာနှင့် ဗိဿနုတို့သည် လောကတစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့၍ သာသနာရေးရာ လုပ်ငန်းများကို ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ကြသည်။ ထို့ပြင် ဘဂဝန် ဗိဿနုသည် ရုဒြာကို ထပ်မံ ပေါ်ထွန်းစေကာ ဗြဟ္မာကိုလည်း အသစ်တဖန် ထင်ရှားစေ하였다။
Verse 19
नारायणं पुनर्ब्रह्मा ब्रह्माणमसृजत्पुनः । एवं कल्पेषु कल्पेषु ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः
ဗြဟ္မာသည် နာရာယဏကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပေါ်ထွန်းစေပြီး၊ နာရာယဏသည်လည်း ဗြဟ္မာကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပေါ်ထွန်းစေသည်။ ထို့ကြောင့် ကလ္ပတစ်ခါပြီးတစ်ခါတွင် ဗြဟ္မာ–ဗိဿနု–မဟေရှဝရ သုံးပါးသည် စကြဝဠာစည်းကမ်းအတိုင်း ထပ်တလဲလဲ ထင်ရှားလာကြသည်။
Verse 20
परस्परेण जायंते परस्परहितैषिणः । तत्तत्कल्पान्तवृत्तान्तमधिकृत्य महर्षिभिः
သူတို့သည် အပြန်အလှန် ဆက်စပ်ကာ အစဉ်အဆက် ပေါ်ထွန်းကြပြီး၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ ကောင်းကျိုးကို အမြဲ ရည်ရွယ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မဟာရ္ဓိများသည် ကလ္ပအဆုံးအကြောင်းအရာ မျိုးစုံကို အခြေခံ၍ ဤဇာတ်ကြောင်းများကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခဲ့ကြသည်။
Verse 21
प्रभावः कथ्यते तेषां परस्परसमुद्भवात् । शृणु तेषां कथां चित्रां पुण्यां पापप्रमोचिनीम्
သူတို့၏ အာနုභာဝနှင့် အစွမ်းထက်မှုကို အပြန်အလှန် ပေါ်ထွန်းမှုကြောင့် ဖြစ်လာသည်ဟု ရှင်းလင်းထားသည်။ ယခု သူတို့၏ အံ့ဩဖွယ် ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်လော့—သန့်ရှင်း၍ အပြစ်ကို ဖြုတ်ပေးသော အကြောင်းတရားဖြစ်သည်။
Verse 22
कल्पे तत्पुरुषे वृत्तां ब्रह्मणः परमेष्ठिनः । पुरा नारायणो नाम कल्पे वै मेघवाहने
တတ္ပုရုရှ ကလ္ပ၌ အမြင့်ဆုံးဖန်ဆင်းရှင် ပရမေဋ္ဌင် ဘြဟ္မာ၏ ရှေးဟောင်းဇာတ်ကြောင်းကို ဆိုကြသည်။ မေဃဝာဟန ကလ္ပ၌လည်း ယခင်က နာရာယဏ ဟူသော အမည်ရှိသူ တစ်ပါး ရှိခဲ့၏။
Verse 23
दिव्यं वर्षसहस्रं तु मेघो भूत्वावहद्धराम् । तस्य भावं समालक्ष्य विष्णोर्विश्वजगद्गुरुः
ဒေဝတန်ခိုးရှိသော နှစ်တစ်ထောင်ကြာ သူသည် မိုးတိမ်ဖြစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ မိုးရွာစေ하였다။ ထိုစိတ်ရည်နှင့် အခြေအနေကို မြင်သိ၍ စကြဝဠာ၏ အလုံးစုံသိသော ဂုရုသည် ဗိဿဏုနှင့် ဆက်နွယ်ကြောင်း နားလည်၏။
Verse 24
सर्वस्सर्वात्मभावेन प्रददौ शक्तिमव्ययाम् । शक्तिं लब्ध्वा तु सर्वात्मा शिवात्सर्वेश्वरात्तदा
ထို့နောက် အလုံးစုံ၌ အတ္တမဖြစ်၍ တည်နေသော အလုံးစုံပြည့်ဝသခင်သည် မပျက်မယွင်းသော သက္တိ (Śakti) ကို ပေးအပ်တော်မူ၏။ ထိုသက္တိကို အလုံးစုံ၏ အရှင် သီဝ (Śiva) ထံမှ ရရှိပြီးနောက်၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အတွင်းအတ္တဖြစ်သော သူသည် အင်အားပြည့်စုံလာ၏။
Verse 25
ससर्ज भगावन् विष्णुर्विश्वं विश्वसृजा सह । विष्णोस्तद्वैभवं दृष्ट्वा सृष्टस्तेन पितामहः
ကောင်းမြတ်သော အရှင် ဗိဿဏုသည် စကြဝဠာဖန်ဆင်းမှု၏ အင်အားနှင့်အတူ ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို ထုတ်ဖော်ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ဗိဿဏု၏ ထိုမဟာဗိဘဝကို မြင်၍ ပိတာမဟ (ဘြဟ္မာ) သည် သူ့အားဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 26
आवयोरधिकश्चास्ति स रुद्रो नात्र संशयः । तस्य देवाधिदेवस्य प्रसादात्परमेष्ठिनः
ငါတို့နှစ်ဦးအနက် အမှန်တကယ် အထက်မြတ်ဆုံးသည် ရုဒ္ဒရ ဖြစ်သည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။ ထို နတ်တို့၏နတ်၊ အမြင့်ဆုံး အရှင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဤအမှန်တရားကို သိမြင်၍ တည်မြဲလာသည်။
Verse 27
स्रष्टा त्वं भगवानाद्यः पालकः परमार्थतः । अहं च तपसाराध्य रुद्रं त्रिदशनायकम्
အို မူလအရှင် ဘုရားသခင်၊ အမှန်တကယ် ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ထိန်းသိမ်းရှင်သည် သင်တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ ငါမူကား တပသ္စျာဖြင့် ရုဒ္ဒရ—နတ်တို့၏ခေါင်းဆောင်ကို ပူဇော်ကိုးကွယ်၏။
Verse 28
त्वया सह जगत्सर्वं स्रक्ष्याम्यत्र न संशयः । एवं विष्णुमुपालभ्य भगवानब्जसम्भवः
«သင်နှင့်အတူ ဤလောကဓာတ်အားလုံးကို ငါဖန်ဆင်းမည်—သံသယမရှိ» ဟု။ ထိုသို့ ဗိෂ္ဏုကို ပြောဆိုပြီးနောက်၊ ကြာပန်းမွေးဖွားသော ဘုရား (ဗြဟ္မာ) သည် မိန့်တော်မူ၏။
Verse 29
एवं विज्ञापयामास तपसा प्राप्य शंकरम् । भगवन् देवदेवेश विश्वेश्वर महेश्वर
တပသ္စျာဖြင့် ရှင်ကရကို ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ ထိုသူသည် ဤသို့ လျှောက်တင်၏—«အို ဘုရားသခင်၊ နတ်တို့၏နတ်အရှင်၊ ကမ္ဘာလောက၏အရှင်၊ မဟေရှဝရ»။
Verse 30
तव वामांगजो विष्णुर्दक्षिणांगभवो ह्यहम् । मया सह जगत्सर्वं तथाप्यसृजदच्युतः
«ဗိෂ္ဏုသည် သင်၏ ဘယ်ဘက်မှ မွေးဖွားလာပြီး၊ ငါသည် အမှန်ပင် ညာဘက်မှ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သို့သော်လည်း အချျုတ (ဗိෂ္ဏု) သည် ငါနှင့်အတူ လောကဓာတ်အားလုံးကို ဖန်ဆင်းခဲ့၏»။
Verse 31
स मत्सरादुपालब्धस्त्वदाश्रयबलान्मया । मद्भावान्नाधिकस्तेति भावस्त्वयि महेश्वरे
မနာလိုစိတ်ကြောင့် ငါသည် သင်၏အရိပ်အာရုံကို အားကိုးကာ သူ့ကို ပြစ်တင်ခဲ့၏။ သို့ရာတွင် သူ၏အတွင်းစိတ်သည် ငါ့အပေါ် သစ္စာတည်ကြည်လုံးဝဖြစ်သဖြင့် «အို မဟေရှ్వర၊ သင်ထက် မြင့်သူ မရှိ» ဟူသော ယုံကြည်ချက်ကို ထိန်းထားခဲ့၏။
Verse 32
त्वत्त एव समुत्पत्तिरावयोस्सदृशी यतः । तस्य भक्त्या यथापूर्वं प्रसादं कृतवानसि
အကြောင်းမူကား ငါတို့နှစ်ဦး၏ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းသည် သင်ထံမှသာ ဖြစ်၍ ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးစလုံးတွင် တူညီလျက်ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ဘက္တိကြောင့် ယခင်ကကဲ့သို့ သင်သည် သူ့အပေါ် ကရုဏာတော်ကို ချီးမြှင့်ပေးခဲ့၏။
Verse 33
तथा ममापि तत्सर्वं दातुमर्हसि शंकर । इति विज्ञापितस्तेन भगवान् भगनेत्रहा
«ထို့အတူ အို ရှင်ကရ၊ အရာအားလုံးကို ငါ့အားလည်း ပေးသနားတော်မူပါ» ဟု သူက လျှောက်ထား၏။ ထိုသို့ တောင်းပန်ခံရသဖြင့် ဘဂ၏ မျက်စိကို ဖျက်ဆီးခဲ့ဖူးသော ဘုရားသခင်သည် (သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို) ကြားနာတော်မူ၏။
Verse 34
न्यायेन वै ददौ सर्वं तस्यापि स घृणानिधिः । लब्ध्वैवमीश्वरादेव ब्रह्मा सर्वात्मतां क्षणात्
ဓမ္မနှင့်ညီညွတ်စွာ ကရုဏာ၏ သမုဒ္ဒရာဖြစ်သော ထိုဘုရားသည် သူ့အားလည်း အရာအားလုံးကို ပေးသနားတော်မူ၏။ ထို့သို့ ဣရှ္ဝရထံမှသာ ဤကျေးဇူးကို ရရှိသဖြင့် ဗြဟ္မာသည် ခဏချင်းပင် အရာအားလုံး၏ အတ္တဖြစ်သော အခြေအနေကို ရောက်ရှိခဲ့၏။
Verse 35
त्वरमाणोथ संगम्य ददर्श पुरुषोत्तमम् । क्षीरार्णवालये शुभ्रे विमाने सूर्यसंनिभे
အလျင်အမြန် သွားရောက်ကာ သူသည် ပုရုရှောတ္တမ—အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရုရှကို—မြင်တွေ့၏။ နို့ပင်လယ်၏ ဖြူစင်သော နေရာတော်၌ နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော မင်္ဂလာကောင်းကင်ယာဉ်အတွင်း၌ (ထိုင်နေတော်မူသည်)။
Verse 36
हेमरत्नान्विते दिव्ये मनसा तेन निर्मिते । अनंतभोगशय्यायां शयानं पंकजेक्षणम्
ရွှေနှင့်ရတနာတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော သာသနာတော်မြတ်သော အိပ်ရာကို စိတ်အာနုဘော်ဖြင့် သူကဖန်ဆင်း၍—အနန္တနာဂ၏ အလှည့်အပြောင်းများသော အိပ်ရာပေါ်တွင် ပဒုမမျက်စိရှိသော အရှင်ကို လဲလျောင်းနေသည်ကို မြင်တော်မူ၏။
Verse 37
चतुर्भुजमुदारांगं सर्वाभरणभूषितम् । शंखचक्रधरं सौम्यं चन्द्रबिंबसमाननम्
လက်လေးဖက်ရှိ၍ ကိုယ်အင်္ဂါမြတ်နိုးဖွယ်၊ အလှဆင်အဆင်တန်ဆာ အစုံအလင်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်—သင်္ခနှင့် စက်ရကိုင်ဆောင်၍ သဘောနူးညံ့ကာ မျက်နှာတော်သည် လပြည့်ဝိုင်းကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
Verse 38
श्रीवत्सवक्षसं देवं प्रसन्नमधुरस्मितम् । धरामृदुकरांभोजस्पर्शरक्तपदांबुजम्
သူတို့သည် ရောင်ဝါထွန်းလင်းသော အရှင်ကို မြင်တော်မူကြ၏—ရင်ဘတ်၌ သြီဝတ္ဆ အမှတ်တံဆိပ်ရှိ၍ မျက်နှာတော်သည် တည်ငြိမ်ကာ ချိုမြိန်နူးညံ့သော အပြုံးရှိသည်။ မြေမိခင်၏ နူးညံ့သော ပဒုမကဲ့သို့ လက်များ ထိတွေ့မှုကြောင့် ပဒုမတော်ခြေတော်တို့ နီမြန်းလျက်ရှိ၏။
Verse 39
क्षीरार्णवामृतमिव शयानं योगनिद्रया । तमसा कालरुद्राख्यं रजसा कनकांडजम्
သူသည် ယောဂနိဒ္ဒရာဖြင့် လဲလျောင်းနေသည်မှာ နို့ပင်လယ်ထဲ၌ အမృతရည် တည်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ တမသဖြင့် ကာလရုဒ္ရဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ရဇသဖြင့် ရွှေဥမှ မွေးဖွားသူ ဟိရဏ္ယဂರ್ಭဟု သိကြ၏။
Verse 40
सत्त्वेन सर्वगं विष्णुं निर्गुणत्वे महेश्वरम् । तं दृष्ट्वा पुरुषं ब्रह्मा प्रगल्भमिदमब्रवीत्
သတ္တဝဖြင့် အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်နေသော သဘောတရားအဖြစ် ဗိဿဏုကို သိမြင်၍၊ နိရ္ဂုဏသဘာဝ၌ ဂုဏသုံးပါးကို ကျော်လွန်သော မဟေရှ္ဝရကိုလည်း အသိအမှတ်ပြု၏။ ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရုಷကို မြင်ပြီးနောက် ဗြဟ္မာသည် ရဲရင့်စွာ ဤစကားတို့ကို ပြောလေ၏။
Verse 41
ग्रसामि त्वामहं विष्णो त्वमात्मानं यथा पुरा । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्रतिबुद्ध्य पितामहम्
“အို ဗိဿဏု၊ ငါသည် မင်းကို မျိုမည်—အရင်က မင်းက မိမိကိုယ်ကို မျိုခဲ့သကဲ့သို့ပင်။” ထိုစကားကို ကြားသော် ပိတာမဟာ (ဗြဟ္မာ) သည် သစ္စာကို နိုးကြားသိမြင်လာ၏။
Verse 42
उदैक्षत महाबाहुस्स्मितमीषच्चकार च । तस्मिन्नवसरे विष्णुर्ग्रस्तस्तेन महात्मना
မဟာဗာဟုသည် ကြည့်၍ အနည်းငယ်ပြုံးလေ၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင် ဗိဿဏုသည် ထိုမဟာအတ္မာ၏ အာဏာအောက်၌ ဖမ်းဆီးနှိမ်နင်းခံရ၏။
Verse 43
सृष्टश्च ब्रह्मणा सद्यो भ्रुवोर्मध्यादयत्नतः । तस्मिन्नवसरे साक्षाद्भगवानिन्दुभूषणः
ဗြဟ္မာသည် မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ အားထုတ်စရာမလိုဘဲ ချက်ချင်း ဖန်ဆင်းလေ၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင် လကို အလှဆင်ထားသော ဘဂဝန် ရှိဝသည် ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက် ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 44
शक्तिं तयोरपि द्रष्टुमरूपो रूपमास्थितः । प्रसादमतुलं कर्तुं पुरा दत्तवरस्तयोः
သူတို့နှစ်ဦးလုံး မိမိ၏ သက္ကာတန်ခိုးကို မြင်နိုင်စေရန် ရုပ်မဲ့သော အရှင်သည် ရုပ်ကို ခံယူလေ၏။ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကရုဏာတော်ကို ပေးအပ်လို၍ ယခင်က ကောင်းချီးပေးခဲ့သော ထိုအရှင်သည် ဤသို့ ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 45
आगच्छत्तत्र यत्रेमौ ब्रह्मनारायणौ स्थितौ । अथ तुष्टुवतुर्देवं प्रीतौ भीतौ च कौतुकात्
ဗြဟ္မာနှင့် နာရာယဏ တည်နေရာသို့ အရှင်သည် ကြွလာ၏။ ထို့နောက် အံ့ဩခြင်းကြောင့် ပျော်ရွှင်လည်းကောင်း ကြောက်ရွံ့敬畏လည်းကောင်း ဖြစ်ကာ ထိုဒေဝ (အရှင်) ကို ဂုဏ်တော်ချီးမွမ်းသီချင်းများဖြင့် ချီးကျူးကြ၏။
Verse 46
प्रणेमतुश्च बहुशो बहुमानेन दूरतः । भवोपि भगवानेतावनुगृह्य पिनाकधृक्
အဝေးမှပင် သူတို့သည် အလွန်လေးစားသဒ္ဓါဖြင့် မကြာခဏ ဦးချကန်တော့ကြ၏။ ထို့နောက် ပင်ာကကိုင်ဆောင်သော ဘဂဝန် ဘဝ—သီဝဘုရား—သည် ကရုဏာဖြင့် သူတို့ကို အနုဂြိုဟ်ပေးတော်မူ၏။
Verse 47
सादरं पश्यतोरेव तयोरंतरधीयत
သူတို့နှစ်ဦးက ရိုသေကြည်ညိုစွာ စူးစမ်းကြည့်နေစဉ်ပင်၊ ထိုသခင်သည် သူတို့၏မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွား하였다။
Frequently Asked Questions
The sages challenge the compatibility of Rudra’s primordial supremacy (ādideva, yuga-end dissolver) with statements that he became Brahmā’s son and that Brahmā, Viṣṇu, and Rudra arise from one another.
The chapter signals that Purāṇic genealogy must be read through causal categories—guṇa and pradhāna—so that “birth” and “sonship” can denote functional manifestation within cosmic process rather than ontological dependence.
Rudra is invoked as Virūpākṣa, Śūladhara, Hara, Kālātmā, Kapardī, and Nīlalohita—emphasizing his fiery, time-associated power of dissolution and lordship over other cosmic authorities.