पिप्पलाद-मुनिना पद्मा-विवाहः (Pippalāda’s Marriage to Padmā and the Establishment of Dharma)

Verse 1

नन्दीश्वर उवाच । अथ लोके व्यवस्थाय धर्मस्य स्थापनेच्छया । महालीलां चकारेशस्तामहो सन्मुने शृणु

နန္ဒီဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် လောကကို စနစ်တကျတည်စေ၍ ဓမ္မကို တည်ထောင်လိုသော အလိုတော်ဖြင့် သခင်ရှီဝသည် မဟာဒေဝလီလာကို ပြုတော်မူ၏။ အို သန့်ရှင်းသော မုနိ၊ ထိုအံ့ဩဖွယ်ကို နားထောင်လော့။

Verse 2

एकदा पुष्पभद्रायां स्नातुं गच्छन्मुनीश्वरः । ददर्श पद्मां युवतीं शिवांशां सुमनोहराम्

တစ်ခါတလေ မုနိအရှင်သည် ပုဿပဘဒ္ရာသို့ ရေချိုးရန် သွားစဉ် ပဒ္မာဟူသော ယုဝတီတစ်ဦးကို မြင်တော်မူ၏။ သူမသည် အလွန်လှပ၍ ရှီဝ၏ ဒေဝသက္တိ အစိတ်အပိုင်းကို ဆောင်ထားသူ ဖြစ်၏။

Verse 3

तल्लिप्सुस्तत्पितुः स्थानमनरण्यस्य भूपतेः । जगाम भुवनाचारी लोकतत्त्वविचक्षणः

သူမကို ရယူလိုသော ဆန္ဒဖြင့် သူသည် မိမိအဖ၏ နန်းတော်သို့—အနရဏ္ယ မင်းကြီး၏ အိမ်ရာသို့—သွားရောက်하였다။ လောကများကို လှည့်လည်သွားလာသူ၊ လူမှုလောက၏ သဘောတရားကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သိမြင်သူဖြစ်၍ ထိုနေရာသို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 4

राजा नराणां तं दृष्ट्वा प्रणम्य च भयाकुलः । मधुपर्कादिकं दत्त्वा पूजयामास भक्तितः

လူတို့၏ မင်းကြီးသည် ထိုအရှင်ကို မြင်လျှင် ကြောက်ရွံ့သ敬畏ဖြင့် တုန်လှုပ်ကာ ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။ ထို့နောက် မဓုပရ္ကနှင့် အခြားဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်များကို ဆက်ကပ်၍ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်လေ၏။

Verse 5

स्नेहात्सर्वं गृहीत्वा स ययाचे कन्यकां मुनिः । मौनी बभूव नृपतिः किंचिन्निर्वक्तुमक्षमः

မေတ္တာကြောင့် မုနိသည် အရာအားလုံးကို လက်ခံယူပြီးနောက် ကညာကို တောင်းဆို하였다။ မင်းသည် တိတ်ဆိတ်သွား၍ စကားတစ်လုံးတောင် မထွက်နိုင်ခဲ့။

Verse 6

मुनिः प्रोवाच नृपतिं कन्यां मे देहि भक्तितः । अन्यथा भस्मसात्सर्वं करिष्येहं त्वया सह

မုနိက မင်းကို ပြောသည်– «ဘက်တိဖြင့် ငါ့အား သင်၏သမီးကို ပေးလော့။ မဟုတ်လျှင် သင်နှင့်အတူ ဤနေရာရှိ အရာအားလုံးကို ပြာဖြစ်အောင် ငါလုပ်မည်»။

Verse 7

अथो बभूवुराच्छन्नाः सर्वे राजजनास्तदा । तेजसा पिप्पलादस्य दाधीचस्य महामुने

ထို့နောက် အို မဟာမုနိ၊ မင်း၏ အမှုထမ်းအားလုံးသည် တစ်ခဏတည်းတွင် ဖုံးလွှမ်းခံရပြီး၊ ဒဓီစိ၏ ထင်ရှားသော သား ပိပ္ပလာဒ၏ တေဇောရောင်ခြည်ကြောင့် အနိုင်ယူခံရ하였다။

Verse 8

अथ राजा महाभीतो विलप्य च मुहुर्मुहुः । कन्यामलंकृताम्पद्मां वृद्धाय मुनये ददौ

ထို့နောက် မင်းသည် အလွန်ကြောက်ရွံ့၍ မကြာခဏ ငိုကြွေးလျက်၊ အလှဆင်အလင်္ကာတန်ဆာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ကညာ ပဒ္မာကို အိုမုနိအား ပေးအပ်하였다။

Verse 9

पद्मां विवाह्य स मुनिश्शिवांशाम्भूपतेः सुताम् । पिप्पलादो गृहीत्वा तां मुदितः स्वाश्रमं ययौ

ပိပ္ပလာဒ မုနိသည် ရှိဝအံśa မင်း၏ သမီး၊ ရှိဝ၏ အံśa ပါဝင်သော ပဒ္မာကို လက်ထပ်ပြီး၊ သူမကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဝမ်းမြောက်စွာ မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ ပြန်သွား하였다။

Verse 10

तत्र गत्वा मुनिवरो वयसा जर्जरोधिकः । उवाच नार्या स तया तपस्वीनातिलम्पटः

ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားသော မုနိမြတ်သည် အသက်အရွယ်ကြောင့် ခါးကွေး၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း ထိုမိန်းမအား စကားဆို하였다။ သူသည် တပသီဖြစ်၍ ကာမလောဘအကျင့်ကို မလိုက်သူဖြစ်သည်။

Verse 11

अथोऽनरण्यकन्या सा सिषेवे भक्तितो मुनिम् । कर्मणा मनसा वाचा लक्ष्मीर्नारायणं यथा

ထို့နောက် တောက မိန်းကလေးသည် မုနိကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်သည့် စိတ်ဖြင့် ကိုယ်ကာယ၊ စိတ်နှလုံး၊ နှုတ်ကပတ်တို့ဖြင့် လေးစားစွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်하였다။ လက္ခမီသည် နာရာယဏကို ဆောင်ရွက်သကဲ့သို့ပင်။

Verse 12

इत्थं स पिप्पलादो हि शिवांशो मुनिसत्तमः । रेमे तया युवत्या च युवाभूय स्वलीलया

ဤသို့ပင် ပိပ္ပလာဒသည် မုနိအမြတ်တစ်ပါးဖြစ်၍ ရှိဝ၏ အံ့ဩဖွယ် အংশတော်တစ်စိတ်ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ လီလာတော်ဖြင့် ပြန်လည် ယုဝဖြစ်လာကာ ထိုယုဝတီနှင့် အတူ ပျော်မြူးစွာ နေထိုင်လေ၏။

Verse 13

दश पुत्रा महात्मानो बभूवुस्सुतपस्विनः । मुनेः पितुस्समाः सर्वे पद्मायाः सुखवर्द्धनाः

သားတော် ဆယ်ပါး မွေးဖွားလာကြပြီး မဟာအတ္တမားများ၊ တပသီပုဏ္ဏားပြည့်ဝသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အားလုံးသည် မုနိဖြစ်သော ဖခင်နှင့် သီလဂုဏ်တူညီကာ ပဒ္မာ၏ ပျော်ရွှင်ချမ်းသာကို တိုးပွားစေကြသည်။

Verse 14

एवं लीलावतारो हि शंकरस्य महाप्रभोः । पिप्पलादो मुनिवरो नानालीलाकरः प्रभुः

ဤသို့ပင် ပိပ္ပလာဒ မုနိမြတ်သည် မဟာပရဘု ရှင်ကရာ၏ လီလာအဝတာရ ဖြစ်သည်။ သူသည် လီလာအမျိုးမျိုးကို ပြုလုပ်တတ်သော အရှင်ဖြစ်၏။

Verse 15

येन दत्तो वरः प्रीत्या लोकेभ्यो हि दयालुना । दृष्ट्वा लोके शनेः पीडां सर्वेषामनिवारिणीम्

ကရုဏာတော်ကြီး၍ ကျေးဇူးတော်ပြည့်စုံသော အရှင်သည် လောက၌ ရှနိ (Śani) ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော အားလုံးမလွတ်နိုင်သည့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို မြင်တော်မူပြီးနောက် လောကတို့အပေါ် ပျော်ရွှင်စွာ အပေးအယူကောင်းချီး (ဝရ) ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 16

षोडशाब्दावधि नृणां जन्मतो न भवेच्च सा । तथा च शिवभक्तानां सत्यमेतद्धि मे वचः

မွေးဖွားချိန်မှ အသက်တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်အထိ လူသားတို့၌ အပြစ်အတွက် အပြည့်အဝ တာဝန်ခံမှု မပေါ်ပေါက်သေး။ ထိုနည်းတူ ရှိဝဘုရားကို သဒ္ဓါဖြင့် ကိုးကွယ်သော भक्त များအတွက်လည်း အတူတူပင်။ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်၏ အမှန်တရားစကား ဖြစ်သည်။

Verse 17

अथानादृत्य मद्वाक्यं कुर्यात्पीडां शनिः क्वचित् । तेषां नृणां तदा स स्याद्भस्मसान्न हि संशयः

သို့ရာတွင် ကျွန်ုပ်၏စကားကို မလေးစားဘဲ Śani သည် အချိန်မရွေး ဒုက္ခပေးလျှင်၊ ထိုလူတို့အတွက် သူသည် ပြာနှင့် အမှိုက်သဖွယ် ဖြစ်သွားမည်—သံသယမရှိ။

Verse 18

इति तद्भयतस्तात विकृतोपि शनैश्चरः । तेषां न कुरुते पीडां कदाचिद्ग्रहसत्तमः

ထို့ကြောင့် ချစ်သားရေ၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကြမ်းတမ်းသော်လည်း Śanaiścara (စနေဂြိုဟ်) သည် ထိုကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သူတို့ကို မည်သည့်အခါမျှ ဒုက္ခမပေး။ အကြောင်းမှာ သူသည် ဂြိုဟ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

Verse 19

इति लीलामनुष्यस्य पिप्पलादस्य सन्मुने । कथितं सुचरित्रन्ते सर्वकामफलप्रदम्

ထို့ကြောင့် မဟာမုနိမြတ်ရေ၊ Śiva ၏ လီလာဖြင့် လူ့ရုပ်ယူသော Pippalāda ၏ သန့်ရှင်းမြတ်သော အတ္ထုပ္ပတ္တိကောင်းကို သင်အား ငါ ပြောကြားပြီးပြီ။ ၎င်းသည် သာဓုကာမတို့၏ အကျိုးဖလ အားလုံးကို ပေးတတ်၏။

Verse 20

गाधिश्च कौशिकश्चैव पिप्पलादो महामुनिः । शनैश्चरकृतां पीडां नाशयन्ति स्मृतास्त्रयः

ဂါဓိ၊ ကೌရှိက နှင့် မဟာမုနိ ပိပ္ပလာဒ—ဤသုံးပါးကို သတိရအောက်မေ့လျှင် ရှနိုက်ရှ္ချရ (စနေဂြိုဟ်) ကြောင့် ဖြစ်သော ဒုက္ခပင်ပန်းမှုကို ဖျက်ဆီးပေးကြသည်။

Verse 21

पिप्पलादस्य चरितं पद्माचरितसंयुतम् । यः पठेच्छृणुयाद्वापि सुभक्त्या भुवि मानवः

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူသားတစ်ဦးသည် စင်ကြယ်သော ဘက္တိဖြင့် ပဒ္မ၏ ဇာတ်ကြောင်းနှင့် တွဲဖက်သော ပိပ္ပလာဒ၏ သန့်ရှင်းသော အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ဖတ်သော်လည်းကောင်း၊ နားထောင်သော်လည်းကောင်း၊ သာသနာပွား အကျိုးပွင့်ကို ရရှိမည်။

Verse 22

शनिपीडाविनाशार्थमेतच्चरितमुत्तमम् । यः पठेच्छणुयाद्वापि सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ဤမြတ်သော သာသနာတော်ဇာတ်လမ်းသည် စနေဂြိုဟ်၏ အနှောင့်အယှက်များကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ မည်သူမဆို ဖတ်ရွတ်သော်လည်းကောင်း နားထောင်သော်လည်းကောင်း ရှိဝ၏ ကျေးဇူးတော်ဖြင့် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံရ၏။

Verse 23

धन्यो मुनिवरो ज्ञानी महाशैवः सताम्प्रियः । अस्य पुत्रो महेशानः पिप्पलादाख्य आत्मवान्

ထိုမုနိမြတ်သည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာပြည့်ဝ၏—ပညာရှိ၊ မဟာရှိုင်ဝ (ရှီဝကို အလွန်လေးစားသက်ဝင်သူ) ဖြစ်၍ သီလရှိသူတို့၏ ချစ်ခင်ခံရသူ။ သူ၏သားမှာ မဟေရှာန၊ ကိုယ်စိတ်ထိန်းသိမ်းနိုင်သူဖြစ်၍ ပိပ္ပလာဒဟု အမည်ကျော်ကြား၏။

Verse 24

इदमाख्यानमनघं स्वर्ग्यं कुग्रहपोषहृत् । सर्वकामप्रदन्तात शिवभक्तिविवर्द्धनम्

ဤအခန်းအနားကင်းသန့်သော သာသနာတော်ဇာတ်လမ်းသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ပေးစွမ်းပြီး မကောင်းသော ဂြိုဟ်သက်ရောက်မှုများက ပေါက်ဖွားစေသော အနှောင့်အယှက်များကို ဖယ်ရှားသည်။ သင့်လျော်သော ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးကာ ကောင်းချီးများကို ချီးမြှင့်၍ ရှီဝဘုရားအပေါ် ဘက်တီးကို တိုးပွားစေသည်။

Verse 25

इति श्रीशिवमहापुराणे तृतीयायां शतरुद्रसंहितायां पिप्पलादावतारचरितवर्णनं नाम पंचविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီဝမဟာပုရာဏ၏ တတိယပိုင်းဖြစ်သော သတရုဒြသံဟိတာ၌ «ပိပ္ပလာဒ အဝတာရ၏ ဘဝနှင့် လုပ်ရပ်များကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ အခန်း ၂၅ ပြီးဆုံး၏။