दुर्वाससः तपः-प्रभावः तथा देवाः ब्रह्म-विष्ण्वोः शरणागमनम् | Durvāsā’s Tapas and the Devas’ Appeal to Brahmā and Viṣṇu

Verse 1

नन्दीश्वर उवाच । अथान्यच्चरितं शम्भो श्शृणु प्रीत्या महामुने । यथा बभूव दुर्वासाश्शंकरो धर्महेतवे

နန္ဒီဣශ්ဝရက ပြော၏။ ယခု မဟာမုနိ၊ ပရိယတ္တိဖြင့် ရှမ္ဘုနှင့် သက်ဆိုင်သော အခြားသန့်ရှင်းသော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ကြားနာလော့။ သင်္ကရာသည် ဓမ္မကို တည်ထောင်ကာ ကာကွယ်ရန် ဒုర్వာသာအဖြစ် ပေါ်ထွန်းခဲ့သကဲ့သို့။

Verse 2

ब्रह्मपुत्रो वभूवातितपस्वी ब्रह्मवित्प्रभुः । अनसूयापति र्धीमान्ब्रह्माज्ञाप्रतिपालकः

သူသည် ဘြဟ္မာ၏ သားအဖြစ် မွေးဖွားလာ၍ အလွန်တရာ တပသ္စရိယာပြင်းထန်သော မုနိ၊ ဘြဟ္မန်ကို သိမြင်သူ၊ အာဏာတန်ခိုးရှိသော အရှင်ဖြစ်၏။ အနसूယာ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်လာပြီး ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝကာ ဘြဟ္မာ၏ အမိန့်ကို တည်ကြည်စွာ လိုက်နာသူဖြစ်၏။

Verse 3

सुनिर्देशाद्ब्रह्मणो हि सस्त्रीकः पुत्रकाम्यया । स त्र्यक्षकुलनामानं ययौ च तपसे गिरिम्

ဘြဟ္မာ၏ တိကျသေချာသော ညွှန်ကြားချက်အရ၊ သူသည် မိမိဇနီးနှင့်အတူ သားလိုချင်သော ဆန္ဒဖြင့် တြျက္ရှကူလဟု အမည်ကျော်သော တောင်သို့ တပသ္စရိယာ ပြုရန် သွားရောက်하였다။

Verse 4

प्राणानायम्य विधिवन्निर्विन्ध्यातटिनीतटे । तपश्चचार सुमहदद्वन्द्वोऽब्दशतम्मुनिः

သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းအတိုင်း ပရာဏာယာမဖြင့် အသက်ရှုကို ထိန်းညှိပြီး၊ မုနိသည် နိර්ဝိန္ဓျာမြစ်ကမ်း၌ ဒွန္ဒွများမှ လွတ်ကင်းလျက် အလွန်ကြီးမားသော တပသ္စရိယာကို နှစ်တစ်ရာပြည့် ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 5

य एक ईश्वरः कश्चिदविकारो महाप्रभुः । स मे पुत्रवरं दद्यादिति निश्चितमानसः

စိတ်ကို အခိုင်အမာ ချမှတ်ထား၍ သူက ဤသို့ တွေး၏— «တစ်ပါးတည်းသော အရှင်၊ ပြောင်းလဲမရှိသော မဟာသခင်ကြီး၊ အလွန်တန်ခိုးရှင်— ထိုအရှင်သည် ငါ့အား မြတ်သော သားတော်၏ ကောင်းချီးကို ပေးတော်မူပါစေ»။

Verse 6

बहुकालो व्यतीयाय तस्मिंस्तपति सत्तपः । आविर्बभूव तत्कात्तु शुचिर्ज्वाला महीयसी

အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကုန်လွန်သွားပြီး ထိုမြတ်သော တပသီသည် ပြင်းထန်သော တပဿကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးနေစဉ်၊ ထိုတပသ၏ အပူအာရုံမှပင် သန့်ရှင်း၍ ကြီးမားတောက်ပသော မီးလျှံတစ်စင်း ပေါ်ထွန်းလာသည်—တပသမှ မွေးဖွားသော မင်္ဂလာသရုပ်ပေါ်ထွန်းမှုဖြစ်၍ သခင်၏ အာနုဘော်ကို ထင်ရှားစေသည်။

Verse 7

तया सन्निखिला लोका दग्धप्राया मुनीश्वराः । तथा सुरर्षयः सर्वे पीडिता वासवादयः

ထိုအလွန်ပြင်းထန်သော ပေါ်ထွန်းမှုကြောင့် လောကအားလုံး မီးလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၍ မဟာမုနိများသည် မီးလောင်ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အတူ ဒေဝရိရှီများအားလုံးနှင့် ဝါသဝ (အိန္ဒြ) မှစသော ဒေဝတားတို့လည်း ဒုက္ခနှိပ်စက် ခံရကြသည်။

Verse 8

अथ सर्वे वासवाद्या सुराश्च मुनयो मुने । ब्रह्मस्थानं ययुश्शीघ्रं तज्ज्वालातिप्रपीडिताः

ထို့နောက် မုနိရေ၊ ဝါသဝ (အိန္ဒြ) မှစသော ဒေဝတားအားလုံးနှင့် ရိရှီများသည် ထိုရောင်ခြည်၏ မီးလျှံပြင်းထန်မှုကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသဖြင့် ဘြဟ္မာ၏ နေရာသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ကာ ခိုလှုံ၍ အကြံဉာဏ် တောင်းခံကြသည်။

Verse 9

नत्वा नुत्वा विधिन्देवास्तत्स्वदुःखन्न्यवेदयन् । ब्रह्मा सह सुरैस्तात विष्णुलोकं ययावरम्

ဒေဝတားတို့သည် ဗိဓိ (ဘြဟ္မာ) ကို ဦးညွှတ်ကာ ချီးမွမ်းပြီး မိမိတို့၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် အခြေအနေကို တင်ပြကြသည်။ ထို့နောက် အချစ်တော်ရေ၊ ဘြဟ္မာသည် ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ဗိෂ္ဏု၏ လောကသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 10

तत्र गत्वा रमानाथं नत्वा नुत्वा विधिस्सुरैः । स्वदुःखन्तत्समाचख्यौ विष्णवेऽनन्तकं मुने

ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ကာ ဗြဟ္မာသည် နတ်တို့နှင့်အတူ ပူဇော်နမസ്കာရပြု၍ ရာမာနာထ (သခင် ဗိဿနု) ကို စည်းကမ်းတကျ ချီးမွမ်းလေ၏။ ထို့နောက် မုနိရေ၊ မိမိအပေါ် ကျရောက်လာသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် ဒုက္ခအကြောင်းကို ဗိဿနုအား ပြောကြားလေ၏။

Verse 11

विष्णुश्च विधिना देवै रुद्रस्थानं ययौ द्रुतम् । हरं प्रणम्य तत्रेत्य तुष्टाव परमेश्वरम्

ထို့နောက် ဗိဿနုသည် ဗြဟ္မာနှင့် အခြားနတ်တို့နှင့်အတူ ရုဒ္ရ၏ သန့်ရှင်းသော နေရာသို့ အလျင်အမြန် သွားလေ၏။ ထိုနေရာသို့ ရောက်သော် ဟရ (သခင် ရှိဝ) ကို နမസ്കာရပြုကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပရမေရှဝရကို ချီးမွမ်းလေ၏။

Verse 12

स्तुत्वा बहुतया विष्णुं स्वदुःखं च न्यवेदयत् । शर्वं ज्वालासमुद्भूतमत्रेश्च तपसः परम्

ဗိဿနုကို အလွန်ရှည်လျားစွာ ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ သူသည် မိမိ၏ ဝမ်းနည်းဒုက္ခကို တင်ပြလျက်၊ မီးလောင်တောက်ပသကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်းလာသော ရှာဝ (ရှီဝ) အကြောင်းနှင့် မုနိ အတြီ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး တပဿာအကြောင်းကို ပြောကြား하였다။

Verse 13

अथ तत्र समेस्तास्तु ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । मुने संमन्त्रयाञ्चक्रुरन्योन्यं जगतां हितम्

ထို့နောက် မုနိရေ၊ ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿနုနှင့် မဟေရှ္ဝရ (ရှီဝ) တို့သည် ထိုနေရာ၌ စုဝေးကာ၊ ကမ္ဘာလောကတို့၏ အကျိုးအတွက် အချင်းချင်း တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကြ하였다။

Verse 14

तदा ब्रह्मादयो देवास्त्रयस्ते वरदर्षभाः । जग्मुस्तदाश्रमं शीघ्रं वरन्दातुन्तदर्षये

ထိုအခါ ဘြဟ္မာမှ စ၍ ဒေဝတသုံးပါး—ကောင်းချီးပေးသူများ၊ ဒေဝတို့အနက် အထွဋ်အမြတ်—သည် ထိုမုနိအား ဝရပေးရန် အာရှရမ်သို့ အလျင်အမြန် သွားကြ하였다။

Verse 15

स्वचिह्नचिह्नितांस्तान्स दृष्ट्वात्रिर्मुनिसत्तमः । प्रणनाम च तुष्टाव वाग्भिरिष्टाभिरादरात्

သူတို့ကို ကိုယ်ပိုင်သင်္ကေတများဖြင့် အမှတ်အသားတင်ထားသည်ကို မြင်သော်၊ ရှင်အထရီ မုနိသတ္တမ—မြင်သူတို့အနက် အကောင်းဆုံး—သည် ဦးညွှတ်ကန်တော့၍၊ လေးစားချစ်ခင်စိတ်ဖြင့် သင့်လျော်နှစ်သက်ဖွယ် စကားများဖြင့် ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 16

ततस्स विस्मितो विप्रस्तानुवाच कृताञ्जलिः । ब्रह्मपुत्रो विनीतात्मा ब्रह्मविष्णुहराभिधान्

ထို့နောက် အံ့ဩမိသော ထိုဗြာဟ္မဏသည် လက်အုပ်ချီ၍ သူတို့အား ပြောကြား၏။ ဗြဟ္မာ၏ သားတော်ဖြစ်၍ စိတ်နှိမ့်ချသောသူသည် ဗြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏုနှင့် ဟရ ဟူသော နာမများကို ဆောင်သူတို့အား မိန့်ဆို၏။

Verse 17

अत्रिरुवाच । हे ब्रह्मन् हे हरे रुद्र पूज्यास्त्रिजगताम्मताः । प्रभवश्चेश्वराः सृष्टिरक्षासंहारकारकाः

အထရီက မိန့်ဆိုသည်— «ဟေ ဗြဟ္မန်၊ ဟေ ဟရီ၊ ဟေ ရုဒြ! သုံးလောကလုံးက ပူဇော်ထိုက်သူများဟု သတ်မှတ်ကြ၏။ သင်တို့သည် အရှင်တော်များ၊ အရင်းအမြစ်များဖြစ်၍ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် သုတ်သင်ပျက်စီးခြင်းကို ဆောင်ရွက်သူများဖြစ်ကြ၏»။

Verse 18

एक एव मया ध्यात ईश्वरः पुत्रहेतवे । यः कश्चिदीश्वरः ख्यातो जगतां स्वस्त्रिया सह

သားရရန်အတွက် ငါသည် အရှင်ဣဿဝရကို တစ်ပါးတည်းသာ စိတ်တည်၍ သမาธိပြုခဲ့၏—လောကအပေါင်းတို့၏ အධိပတိဟု ကျော်ကြားသော ထိုဣဿဝရကို မိမိ၏ ဒေဝီသဟာယာနှင့်အတူပင်။

Verse 19

इति श्रीशिवमहापुराणे तृतीयायां शतरुद्रसंहितायां दुर्वासश्चरित्रवर्णनं नामैकोनविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်နိုးအပ်သော သီဝ မဟာပုရာဏ၌၊ တတိယစာအုပ် သတရုဒ္ရသံဟိတာအတွင်း၊ “ဒုర్వာသာ၏ ဇာတ်ကြောင်းဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း (၁၉) ပြီးဆုံး၏။

Verse 20

इति श्रुत्वा वचस्तस्य प्रत्यूचुस्ते सुरास्त्रयः । यादृक्कृतस्ते संकल्पस्तथैवाभून्मुनीश्वर

သူ၏စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ နတ်သုံးပါးက ပြန်လည်ဆိုကြသည်—“အို မုနိဣශ්ဝရ၊ သင်ပြုထားသော ဆုံးဖြတ်ချက်သည် မည်သို့ဖြစ်သနည်း၊ ထိုအတိုင်းပင် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါသည်။”

Verse 21

वयं त्रयो भवेशानास्समाना वरदर्षभाः । अस्मदंशभवास्तस्माद्भविष्यन्ति सुतास्त्रयः

အကျွန်ုပ်တို့ သုံးပါးသည် တူညီကြ၏၊ ဖြစ်တည်မှု၏ အရှင်များ ဖြစ်ကြ၏၊ အို ကောင်းချီးပေးသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ။ ထို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်တို့၏ အစိတ်အပိုင်းများမှ သားတော် သုံးပါး ပေါ်ပေါက်လာမည်။

Verse 22

विदिता भुवने सर्वे पित्रोः कीर्तिविवर्द्धनाः । इत्युक्तास्ते त्रयो देवास्स्वधामानि ययुर्मुदा

“သင်တို့ သုံးပါးသည် လောကအနှံ့တွင် မိဘတို့၏ ဂုဏ်သတင်းကို တိုးပွားစေသူများဟု သိရှိကြသည်” ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုသို့ ခေါ်ဆိုခံရသဖြင့် ထိုဘုရားသုံးပါးသည် ဝမ်းမြောက်စွာ မိမိတို့၏ သုခသမ္မတ နတ်ဘုံသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 23

वरं लब्ध्वा मुनिस्सोऽथ जगाम स्वाश्रमं मुदा । युतोऽनुसूयया प्रीतो ब्रह्मानंदप्रदो मुने

ကောင်းချီးကို ရရှိပြီးနောက် မုနိသည် ဝမ်းမြောက်စွာ မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ ပြန်သွား၏။ အနသုယာနှင့်အတူ လိုက်ပါကာ ပီတိပြည့်ဝ၍ ဗြဟ္မအာနန္ဒကို ပေးသနားသူ ဖြစ်လာ၏၊ အို မုနိရေ။

Verse 24

अथ ब्रह्मा हरिश्शम्भुरवतेरुः स्त्रियां ततः । पुत्ररूपैः प्रसन्नात्मनानालीला प्रकाशकाः

ထို့နောက် ဗြဟ္မာ၊ ဟရီ (ဗိဿဏု) နှင့် သမ္ဘု (ရှီဝ) တို့သည် ထိုမိန်းမထံသို့ ဆင်းသက်လာကြ၍၊ သားပုံစံများကို ခံယူကာ စိတ်ငြိမ်သက်သော အရှင်တို့သည် များစွာသော ဒေဝလီလာများကို ထင်ရှားပြသ하였다။

Verse 25

विधेरंशाद्विधुर्जज्ञेऽनसूयायां मुनीश्वरात् । आविर्बभूवोदधितः शिप्तो देवेस्स एव हि

ဗြဟ္မာ (စီမံခန့်ခွဲသူ) ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှ လမင်း (ဝိဓု) သည် မဟာမုနိ အတြိ၏ သားအိမ်၌ အနသုယာမှ မွေးဖွားလာ၏။ အမှန်တကယ် ထိုဒေဝတို့၏ အရှင်သည် နောက်ကာလတွင် ကျိန်စာကြောင့် သမုဒ္ဒရာမှ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။

Verse 26

विष्णोरंशात्स्त्रियान्तस्यामत्रेर्दत्तो व्यजायत । संन्यासपद्धतिर्येन वर्द्धिता परमा मुने

အမြင့်မြတ်သော မုနိရေ၊ ဗိဿဏု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှ ဒတ္တာတြေယ (Dattātreya) သည် အတြိ၏ ဇနီးထံမှ မွေးဖွားလာ၏။ သူ့ကြောင့် သံန്യാസ (စွန့်လွှတ်ခြင်း) ၏ အမြင့်ဆုံး လမ်းစဉ်သည် အလွန်တိုးတက်၍ ကျယ်ပြန့်လာ하였다။

Verse 27

दुर्वासा मुनिशार्दूलः शिवांशान्मुनिसत्तमः । जज्ञे तस्यां स्त्रियामत्रेर्वरधर्मप्रवर्तकः

ရှီဝဘုရား၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှ ဒုရဝါသာ မုနိရှာဒူလ (မုနိတို့အကြား ကျား)၊ တပသီတို့အနက် အကောင်းဆုံးသည် မွေးဖွားလာ၏။ သူသည် အတြိ၏ ဇနီးဖြစ်သော ထိုမိန်းမထံမှ မွေးကာ အထူးကောင်းမြတ်သော ဓမ္မကို မြှင့်တင်သူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 28

भूत्वा रुद्रश्च दुर्वासा ब्रह्मतेजोविवर्द्धनः । चक्रे धर्मपरीक्षाञ्च बहूनां स दयापरः

ဒုရဝါသာ မုနိအဖြစ် ရုဒြာဖြစ်လာကာ ဗြဟ္မတေဇ (ဗြဟ္မဏ ဓမ္မတန်ခိုး) ကို တိုးပွားစေသူ ဖြစ်၍၊ လူအများ၏ ဓမ္မကို စမ်းသပ်ခဲ့သော်လည်း ကရုဏာကို အမြဲတမ်း ဦးတည်နေ하였다။

Verse 29

सूर्यवंशे समुत्पन्नो योऽम्बरीषो नृपोऽभवत् । तत्परीक्षामकार्षीत्स तां शृणु त्वं मुनीश्वर

နေမင်းမျိုးဆက် (စူရယဝంశ) တွင် အမ္ဗရီရှ အမည်ရှိသော မင်းတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။ သူသည် စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ် ပြုလုပ်ခဲ့၏—အို မုနိတို့၏ အရှင်၊ ထိုအကြောင်းကို သင် နားထောင်လော့။

Verse 30

सोऽम्बरीषो नृपवरः सप्तद्वीपरसापतिः । नियमं हि चकारासावेकादश्या व्रते दृढम्

အလွန်မြတ်သော မင်းအမ္ဗရီရှာသည် တိုက်ကြီးခုနစ်ခု၏ မြေဒေသတို့ကို အုပ်စိုးသော အရှင်ဖြစ်၍ ဧကာဒသီ ဝရတကို တင်းကျပ်စွာ ခံယူကာ စည်းကမ်းသတ်မှတ်၍ ကျင့်သုံး하였다။

Verse 31

एकादश्या व्रतं कृत्वा द्वादश्यां चैव पारणाम् । करिष्यामीति सुदृढसंकल्पस्तु नराधिपः

ဧကာဒသီနေ့တွင် ဝရတကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ဒွာဒသီနေ့တွင် ပာရဏာ (အစာပြန်လည်စားသုံးခြင်း) ကို သင့်တော်သလို ဆောင်ရွက်မည်ဟု မင်းသည် မလှုပ်မယှက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာစွာ ချမှတ်하였다။

Verse 32

ज्ञात्वा तन्नियमन्तस्य दुर्वासा मुनिसत्तमः । तदन्तिकं गतश्शिष्यैर्बहुभिश्शंकरांशजः

သူ၏ စည်းကမ်းနှင့် ဝရတကျင့်သုံးမှုကို သိရှိပြီးနောက်၊ မုနိအထွတ်အမြတ် ဒုర్వာသာသည်—ရှင်သင်္ကရာ၏ အစိတ်အပိုင်းမှ ပေါ်ထွန်းသော အဝတား—တပည့်များစွာနှင့်အတူ သူ့အနီးသို့ သွားရောက်하였다။

Verse 33

पारणे द्वादशीं स्वल्पां ज्ञात्वा यावत्स भोजनम् । कर्त्तुं व्यवसितस्तावदागतं स न्यमन्त्रयत्

ပာရဏာအတွက် ဒွာဒသီနေ့အချိန်က နည်းနည်းသာ ကျန်တော့သည်ကို သိပြီး၊ ထိုကန့်သတ်အချိန်အတွင်း အစာစားမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားစဉ်၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရောက်လာသူကို သူက ဖိတ်ကြား၍ ဧည့်ခံ하였다။

Verse 34

ततः स्नानार्थमगमद्दुर्वासाः शिष्यसंयुतः । विलम्बं कृतवांस्तत्र परीक्षार्थं मुनिर्बहु

ထို့နောက် ဒုర్వာသာသည် တပည့်များနှင့်အတူ ရေချိုးရန် ထိုနေရာသို့ သွားသည်။ ထိုမုနိသည် စမ်းသပ်လိုသဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ အလိုအလျောက် နောက်ကျနေခဲ့သည်။

Verse 35

धर्मविघ्नं तदा ज्ञात्वा स नृपः शास्त्रशासनात् । जलम्प्राश्यास्थितस्तत्र तदागमनकांक्षया

ထိုအခါ ဓမ္မကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာသည်ကို သိမြင်သော မင်းသည် သာသနာကျမ်း၏ အမိန့်အတိုင်း သန့်စင်ရန် ရေကို နည်းနည်း သောက်ပြီး ထိုနေရာတွင် သူတို့လာရောက်မည်ကို မျှော်လင့်စွာ စောင့်နေ하였다။

Verse 36

एतस्मिन्नन्तरे तत्र दुर्वासा मुनिरागतः । कृताशनं नृपं ज्ञात्वा परीक्षार्थं धृताकृतिः

ထိုအချိန်တည်းကပင် ရှင်ဒုရဝါသာ ရဟန်းမုနိသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။ မင်းကြီးသည် အစာစားပြီးကြောင်း သိသဖြင့် စမ်းသပ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရုပ်သဏ္ဌာန်တစ်မျိုးကို တမင်ယူဆောင်လာ၏။

Verse 37

चुक्रोधाति नृपे तस्मिन्परीक्षार्थं वृषस्य सः । प्रोवाच वचनन्तूग्रं स मुनिश्शंकरांशजः

ဝೃಷ (ဓမ္မ) ၏ တည်ကြည်မှုကို စမ်းသပ်ရန်အတွက်၊ ရှင်သင်္ကရာ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော ထိုမုနိသည် မင်းကြီးအပေါ် ဒေါသထွက်ကာ ကြမ်းတမ်း၍ ပြင်းထန်သော စကားများကို ပြောကြား하였다။

Verse 38

दुर्वासा उवाच । मां निमन्त्र्य नृपाभोज्य जलं पीतन्त्वयाधम । दर्शयामि फलं तस्य दुष्टदण्डधरो ह्यहम्

ဒုရဝါသာက ပြောသည်– «ဟေ့ အယုတ်မာသူ၊ ငါ့ကို ဖိတ်ခေါ်ပြီးနောက် မင်းက မင်းပူဇော်သင့်သော ရေကို သောက်လိုက်ပြီ။ ယခု ငါသည် ထိုအပြုအမူ၏ အကျိုးဆက်ကို မင်းအား ပြမည်၊ အကြောင်းမူကား ငါသည် မကောင်းသူတို့ကို ဒဏ်ခတ်သူ ဖြစ်၏»

Verse 39

इत्युक्त्वा क्रोधताम्राक्षो नृपं दग्धुं समुद्यतः । समुत्तस्थौ द्रुतं चक्रं तत्स्थं रक्षार्थमैश्वरम्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲလာသူသည် မင်းကို မီးရှို့ရန် ရည်ရွယ်ကာ ထလေ၏။ ချက်ချင်းပင် မင်းကို ကာကွယ်ရန် အရှင်၏ အာဏာတော်ကြီး စုဒർശနစက်ဝိုင်းသည် လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်ကာ ထိုနေရာတွင် အဆင်သင့် ရပ်တည်လေ၏။

Verse 40

प्रजज्वालाति तं चक्रं मुनिं दग्धुं सुदर्शनम् । शिवरूपं तमज्ञात्वा शिवमायाविमोहितम्

ရှီဝ၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်ကာ ထိုမုနိသည် ရှီဝ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်တော်ဖြစ်သည်ကို မသိသဖြင့် စုဒർശနစက်ဝိုင်းသည် မီးတောက်ထွန်းလင်း၍ သူ့ကို မီးရှို့ရန် လောင်ကျွမ်းလေ၏။

Verse 41

एतस्मिन्नन्तरे व्योमवाण्युवाचाशरीरिणी । अम्बरीषम्महात्मानं ब्रह्मभक्तं च वैष्णवम्

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်မှ ကိုယ်မဲ့အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၍ မဟာသတ္တဝါ မင်းအမ္ဗရီရှကို ချီးမွမ်းကာ၊ သူသည် ဘြဟ္မန်ကို ကိုးကွယ်သူလည်းဖြစ်၊ စစ်မှန်သော ဝိုင်ရှ္ဏဝလည်းဖြစ်ကြောင်း ဆိုလေ၏။

Verse 42

व्योमवाण्युवाच । सुदर्शनमिदं चक्रं हरये शम्भुनार्पितम् । शांतं कुरु प्रज्वलितमद्य दुर्वाससे नृप

ကောင်းကင်အသံက ဆိုသည်— “အို မင်းကြီး၊ ဤ စုဒর্শနစက်ဝိုင်းသည် ရှမ္ဘုက ဟရီအား ပေးအပ်ထားသောအရာဖြစ်၏။ ယနေ့ မီးတောက်ထွန်း၍ ဒေါသပြင်းထန်နေပြီ။ မုနိ ဒုರ್ವာသာ၏ အကျိုးအတွက် ချက်ချင်း ငြိမ်းအောင် ပြုလော့။”

Verse 43

दुर्वासायं शिवः साक्षात्स चक्रं हरयेऽर्पितम् । एवं साधारणमुनिं न जानीहि नृपोत्तम

ဒုર્વာသာသည် ရှီဝတော်ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းလာသောအဖြစ်တော်ပင် ဖြစ်၏။ ထိုစက်ဝိုင်းကိုလည်း ဟရီအား ပေးအပ်ခဲ့သူက သူပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အို မင်းတို့ထဲ အမြတ်ဆုံး၊ ထိုသို့သော မုနိကို သာမန်ဟု မထင်မှတ်လော့။

Verse 44

तव धर्मपरीक्षार्थमागतोऽयं मुनीश्वरः । शरणं याहि तस्याशु भविष्यत्यन्यथा लयः

ဤမုနိရှင်မြတ်သည် သင်၏ဓမ္မ၏အမှန်တရားကို စမ်းသပ်ရန် လာရောက်သည်။ အလျင်အမြန် သူ့ထံ၌ ခိုလှုံပါ၊ မဟုတ်လျှင် ပျက်စီးခြင်းသည် မလွဲမသွေ ကျရောက်လိမ့်မည်။

Verse 45

नन्दीश्वर उवाच । इत्युक्त्वा च नभोवाणी विरराम मुनीश्वर । अस्तावीत्स हरांशं तमम्बरीषोऽपि चादरात्

နန္ဒီဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်– “ဤသို့ဆိုပြီးနောက်၊ မုနိရှင်မြတ်ရေ၊ ကောင်းကင်အသံသည် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ထို့နောက် အမ္ဗရီရှ မင်းကြီးလည်း ရိုသေသဒ္ဓါဖြင့် ဟရ (သီဝ) ၏ အံရှကို ချီးမွမ်းလေ၏။”

Verse 46

अम्बरीष उवाच । यद्यस्ति दत्तमिष्टं च स्वधर्मो वा स्वनुष्ठितः । कुलं नो विप्रदैवं चेद्धरेरस्त्रं प्रशाम्यतु

အမ္ဗရီရှက မိန့်သည်– “ကျွန်ုပ်၏ ဒါနနှင့် ယဇ္ဉာတို့၌ ကုသိုလ်ရှိသော်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်ပိုင်ဓမ္မကို သစ္စာဖြင့် ကျင့်သုံးခဲ့သော်လည်းကောင်း—ဗြာဟ္မဏတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ မျိုးရိုး၏ တကယ့်ဒေဝတားကာကွယ်သူများ ဖြစ်ကြလျှင်—ဟရိ၏ လက်နက်သည် ငြိမ်းချမ်းပါစေ။”

Verse 47

यदि नो भगवान्प्रीतो मद्भक्तो भक्तवत्सलः । सुदर्शनमिदं चास्त्रं प्रशाम्यतु विशेषतः

“ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ပီတိဖြစ်တော်မူလျှင်—ကျွန်ုပ်၏ အရှင်၊ ဘက္တတို့ကို ချစ်မြတ်နိုး၍ ဘက္တဝတ္စလ ဖြစ်တော်မူသောအရှင်—ဤ စုဒർശန လက်နက်သည် အထူးသဖြင့် ငြိမ်းချမ်းပါစေ။”

Verse 48

नन्दीश्वर उवाच । इति स्तुवति रुद्राग्रे शैवं चक्रं सुदर्शनम् । अशाम्यत्सर्वथा ज्ञात्वा तं शिवांशं सुलब्धधीः

နန္ဒီဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်– “ရုဒြ၏ ရှေ့တော်၌ ဤသို့ ချီးမွမ်းနေစဉ်၊ ရှိုင်ဝ သုဒർശန စက်ကရသည် မည်သို့မျှ မငြိမ်းချမ်းခဲ့။ ထိုအကြောင်းကို အပြည့်အဝ သိမြင်ပြီးနောက်၊ ဉာဏ်ပညာရှိသူသည် ၎င်းကို သီဝ၏ အံရှဟု နားလည်လေ၏။”

Verse 49

अथाम्बरीषस्स नृपः प्रणनाम च तं मुनिम् । शिवावतारं संज्ञाय स्वपरीक्षार्थमागतम्

ထို့နောက် အမ္ဗရီရှ မင်းကြီးသည် ထိုမုနိကို ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။ ထိုသူသည် မိမိကို စမ်းသပ်ရန် လာသော ရှိဝ၏ အဝတားဟု သိမြင်ကာ ရိုသေစွာ နမസ്കာရပြုလေ၏။

Verse 50

सुप्रसन्नो बभूवाथ स मुनिः शंकरांशजः । भुक्त्वा तस्मै वरं दत्त्वा स्वाभीष्टं स्वालयं ययौ

ထို့နောက် ထိုမုနိသည်—ရှင်ကရ၏ အံ့သြဖွယ် အင်္ဂါတော်မှ ပေါ်ထွန်းသူ—အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်လေ၏။ ဧည့်ဝတ်ပြုမှုကို ခံယူပြီးနောက် သူ့အား ဆန္ဒနှင့်ကိုက်ညီသော အပေးအယူကောင်းကြီးကို ပေးကာ မိမိနှစ်သက်ရာ နေရာသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာလေ၏။

Verse 51

अम्बरीषपरीक्षायां दुर्वासश्चरितम्मुने । प्रोक्तामन्यच्चरित्रन्त्वं शृणु तस्य मुनीश्वर

အို မုနိရေ၊ အမ္ဗရီရှ မင်းကြီး၏ စမ်းသပ်မှုအကြောင်းတွင် ဒုర్వာသာ၏ အပြုအမူကို ရှင်းလင်းပြီးသား ဖြစ်၏။ ယခုတော့ အို မုနိတို့၏ အရှင်၊ သူနှင့်ပတ်သက်သော အခြားဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ငါပြောမည်၊ နားထောင်လော့။

Verse 52

पुनर्दाशरथेश्चक्रे परीक्षां नियमेन वै । मुनिरूपेण कालेन यः कृतो नियमो मुने

ထပ်မံ၍ သူသည် သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းအတိုင်း ဒါရှရထ၏ အရှင် ရာမကို စမ်းသပ်လေ၏။ အို မုနိရေ၊ မုနိရုပ်ကို ခံယူသော ကာလ (အချိန်) က ချမှတ်ထားသည့် ထိုစည်းမျဉ်းကို ထိုသို့ပင် အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့၏။

Verse 53

तदैव मुनिना तेन सौमित्रिः प्रेषितो हठात् । तन्तत्याज द्रुतं रामो बन्धुं पणवशान्मुने

ထိုခဏတည်းကပင် ထိုရသေ့သည် စောမိတ္တရီ (လက္ခ္မဏ) ကို ရုတ်တရက် စေလွှတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် ရာမသည် ကံကြမ္မာ၏ အင်အားကြောင့် အို ရသေ့၊ ထိုဆွေမျိုးကို ချက်ချင်း စွန့်လွှတ်လိုက်၏။

Verse 54

सा कथा विहिता लोके मुनिभिर्बहुधोदिता । नातो मे विस्तरात्प्रोक्ता ज्ञाता यत्सर्वधा बुधैः

ထိုသန့်ရှင်းသောဇာတ်ကြောင်းသည် လောက၌ တည်မြဲစွာ ရှိပြီး မုနိတို့က နည်းမျိုးစုံဖြင့် မကြာခဏ ကြေညာခဲ့ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ အကျယ်မပြောတော့သည်၊ ပညာရှိတို့က အစဉ်သိနှင့်ပြီးဖြစ်သောကြောင့်။

Verse 55

नियमं सुदृढं दृष्ट्वा सुप्रसन्नोऽभवन्मुनिः । दुर्वासास्सुप्रसन्नात्मा वरन्तस्मै प्रदत्तवान्

သူ၏ သာသနာဝင် စည်းကမ်းကို ခိုင်မာတည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသည်ကို မြင်၍ မုနိသည် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်လေ၏။ စိတ်နှလုံးအေးချမ်း၍ ပြည့်ဝသော မဟာဒုర్వာသာသည် ထိုသူအား ကောင်းချီးတစ်ပါး ပေးတော်မူ၏။

Verse 56

श्रीकृष्णनियमस्यापि परीक्षां स चकार ह । तां शृणु त्वं मुनिश्रेष्ठ कथयामि कथां च ताम्

သူသည် ရှရီကృష్ణ၏ သန့်ရှင်းသော ဝရတ (သစ္စာကတိ) ကိုလည်း စမ်းသပ်ခဲ့၏။ အို မုနိတို့အထွတ်အမြတ်၊ နားထောင်လော့—ထိုဖြစ်ရပ်ကို ယခု ငါ ပြောပြမည်။

Verse 57

ब्रह्मप्रार्थनया विष्णुर्वसुदेवसुतोऽभवत् । धराभारावतारार्थं साधूनां रक्षणाय च

ဗြဟ္မာ၏ ပန်ကြားတောင်းဆိုမှုကြောင့် ဗိෂ္ဏုသည် ဝစုဒေဝ၏ သားတော်အဖြစ် ဖြစ်လာ၏။ မြေကြီး၏ ဝန်ထုပ်ကို လျော့ပါးစေရန်နှင့် သဒ္ဓါရှိသူတို့ကို ကာကွယ်ရန် ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်၏။

Verse 58

हत्वा दुष्टान्महापापान् ब्रह्मद्रोहकरान्मलान् । ररक्ष निखिलान्साधून्ब्राह्मणान्कृष्णनामभाक्

အပြစ်ကြီးမား၍ ဗြာဟ္မဏတို့ကို ရန်ပြုကာ အကျင့်မသန့်သော မကောင်းသူတို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ သူသည် သာဓုတော်များအားလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ ဗြာဟ္မဏတို့ကိုလည်း အကာအကွယ်ပေးခဲ့သည်—သန့်ရှင်းသော နာမ “ကృష్ణ” ကို ဆောင်သူဖြစ်၍။

Verse 59

ब्रह्मभक्तिं चकाराति स कृष्णो वसुदेवजः । नित्यं हि भोजयामास सुरसान्ब्राह्मणान्बहून्

ဝസုဒေဝ၏သား ကృష్ణသည် ပရမသတ္တဝါ ဘြဟ္မန်ကို အထူးသဖြင့် ဘက္တိဖြင့် ကိုးကွယ်ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် နေ့စဉ် နတ်တော်များကဲ့သို့ ဂုဏ်ပြုခံရသော မြတ်သော ဗြာဟ္မဏများ အများအပြားကို အစာကျွေးလှူခဲ့သည်။ ဤသို့ အမြဲတမ်းပူဇော်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသောဧည့်ဝတ်ပြုခြင်းဖြင့် ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းကာ၊ ရှైవအမြင်အရ သီဝကို ပရမဘြဟ္မန်ဟု ဂုဏ်ပြု၍ သူ၏ဘက္တများကို စေဝာခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသည်။

Verse 60

ब्रह्मभक्तो विशेषेण कृष्णश्चेति प्रथामगात । संद्रष्टुकामस्स मुनिः कृष्णान्तिकमगान्मुने

ကృష్ణသည် “ကൃഷ്ണ” ဟူ၍ နာမတော်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် ဘြဟ္မာကို ဘက္တိဖြင့် ကိုးကွယ်သူဟူ၍လည်းကောင်း ကျော်ကြားလာ하였다။ ထိုမုနိသည် သူ့ကို တွေ့မြင်လိုသဖြင့် ကൃഷ്ണ၏အနီးသို့ သွားရောက်하였다၊ အို မုနိ။

Verse 61

रुक्मणीसहितं कृष्णं सन्नं कृत्वा रथे स्वयम् । संयोज्य संस्थितो वाहं सुप्रसन्न उवाह तम्

ကൃഷ്ണကို ရုက္မဏီနှင့်အတူ ရထားပေါ်တွင် ထိုင်စေပြီး၊ ငါကိုယ်တိုင် လက်တံကိုင်၍ မောင်းနှင်하였다။ မြင်းများကို စနစ်တကျ ချိတ်ဆက်ကာ အဆင်သင့် ရပ်တည်ပြီးနောက်၊ ငါသည် အလွန်ပျော်ရွှင်သောစိတ်ဖြင့် သူတို့ကို ရှေ့သို့ မောင်းနှင်သွားစေ하였다။

Verse 62

मुनी रथात्समुत्तीर्य दृष्ट्वा तां दृढताम्पराम् । तस्मै भूत्वा सुप्रसन्नो वज्राङ्गत्ववरन्ददौ

ထိုအမြင့်ဆုံးသော တည်ကြည်ခိုင်မာမှုကို မြင်ပြီး မုနိသည် ရထားမှ ဆင်းလာ하였다။ ထို့နောက် သူ့အပေါ် အလွန်ပျော်ရွှင်သဖြင့် မုနိသည် “ဝဇ္ရကဲ့သို့ ခိုင်မာသော ကိုယ်ခန္ဓာ” ဟူသော အပေးအယူကို ပေးတော်မူ하였다။

Verse 63

द्युनद्यामेकदा स्नानं कुर्वन्नग्नो बभूव ह । लज्जितोभून्मुनिश्रेष्ठो दुर्वासाः कौतुकी मुने

တစ်ခါတစ်ရံ ကောင်းကင်မြစ်၌ ရေချိုးနေစဉ် မဟာမုနိ ဒုర్వာသာသည် ခဏချင်း အဝတ်မဲ့ ဖြစ်သွား하였다။ ထိုအခါ အရှင်မုနိအမြတ်ဆုံးသည် ရှက်ကြောက်သွားပြီး—အံ့ဖွယ်ကစားနည်းများဖြင့် အမြဲကစားတတ်သူဖြစ်သော်လည်း—အို မုနိ။

Verse 64

तज्ज्ञात्वा द्रौपदी स्नानं कुर्वती तत्र चादरात् । तल्लज्जां छादयामास भिन्नस्वाञ्चलदानतः

ထိုအကြောင်းကို သိပြီးနောက် ဒရౌပဒီသည် ထိုနေရာ၌ ရိုသေစွာ ရေချိုးနေစဉ်၊ လျော့နေသော အပေါ်အဝတ်ကို ဆွဲညှိကာ ပေးအပ်၍ မိမိ၏ အရှက်ကို ဖုံးကွယ်하였다။

Verse 65

तदादाय प्रवाहेनागतं स्वनिकटं मुनिः । तेनाच्छाद्य स्वगुह्यं च तस्यै तुष्टो बभूव सः

ရေစီးဖြင့် မိမိအနီးသို့ ရောက်လာသော ထိုအဝတ်ကို မုနိသည် ယူဆောင်၍ နီးကပ်စေ하였다။ ထိုအဝတ်ဖြင့် မိမိ၏ လျှို့ဝှက်အင်္ဂါကို ဖုံးကွယ်ကာ သူမအပေါ် ကျေနပ်နှစ်သက်သွားသည်။

Verse 66

द्रौपद्यै च वरम्प्रादात्तदञ्चलविवर्द्धनम् । पाण्डवान्सुखिनश्चक्रे द्रौपदी तद्वरात्पुनः

ထို့နောက် မုနိသည် ဒရౌပဒီအား အဝတ်အနားတိုးပွားမကုန်ခန်းသော ကောင်းချီးတစ်ပါး ပေးတော်မူ하였다။ ထိုကောင်းချီး၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဒရൗပဒီသည် ပाण्डဝတို့ကို ထပ်မံ လုံခြုံချမ်းသာ၍ ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 67

हंसडिम्भौ नृपौ कौचित्सावमानकरौ खलौ । दत्त्वा निदेशं च हरेर्नाशयामास स प्रभुः

ဟံသာနှင့် ဒိမ္ဘဟူသော မင်းနှစ်ပါးသည် မထီမဲ့မြင်ပြု၍ အောက်တန်းကျသောသူများဖြစ်ကြ၏။ ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း ဟရီအား အမိန့်တစ်ရပ် ပေးပြီးနောက် ထိုအရှင်က သူတို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။

Verse 68

ब्रह्मतेजोविशेषेण स्थापयामास भूतले । संन्यासपद्धतिञ्चैव यथाशास्त्र विधिक्रमम्

ဗြဟ္မတေဇောမှ ထူးခြားသော ရောင်ခြည်တော်ဖြင့် ပြည့်စုံလျက်၊ ထိုအရာကို မြေပြင်ပေါ်၌ တည်ထောင်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် သာသနာကျမ်းအတိုင်း အစဉ်အလာနှင့် စည်းကမ်းအလျောက် သံန്യാസ၏ လမ်းစဉ်ကိုလည်း ချမှတ်တော်မူ၏။

Verse 69

बहूनुद्धारयामास सूपदेशं विबोध्य च । ज्ञानं दत्त्वा विशेषेण बहून्मुक्तांश्चकार सः

သူသည် အကောင်းဆုံးသော ဥပဒေသဖြင့် သတိပညာကို နိုးကြားစေကာ လူအများကို မြှောက်တင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အထူးသဖြင့် ဉာဏ်တရားကို ပေးအပ်၍ လူအများကို မုတ်ခ္ဓ (လွတ်မြောက်ခြင်း) သို့ ရောက်စေ하였다။

Verse 70

इत्थं चक्रे स दुर्वासा विचित्रं चरितम्बहु । धन्यं यशस्यमायुष्यं शृण्वतस्सर्वकामदम्

ဤသို့ပင် ရှင်ဒုရ္ဝာသာသည် အံ့ဩဖွယ် ကာရိယာများစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။ ဤပဝိသုဒ္ဓဇာတ်တော်သည် မင်္ဂလာဖြစ်စေ၍ ကီရ్తိတိုးစေကာ အသက်တိုးစေသည်။ ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူအတွက် သာသနာတရားနှင့်ညီသော ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေ၏။

Verse 71

य इदं शृणुयाद्भक्त्या दुर्वासश्चरितम्मुदा । श्रावयेद्वा परां यश्च स सुखीह परत्र च

ဘက္တိနှင့် ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် ဒုရ္ဝာသာ၏ ဇာတ်တော်ကို နားထောင်သူ၊ သို့မဟုတ် အခြားသူများကိုလည်း နားထောင်စေသူသည် ဤလောက၌လည်းကောင်း နောက်လောက၌လည်းကောင်း ပျော်ရွှင်ချမ်းသာရ၏။