विदलोत्पलदैत्ययोरुत्पत्तिः देवपराजयः ब्रह्मोपदेशः नारदप्रेषणम् (Vidalotpala Daityas, Defeat of the Devas, Brahmā’s Counsel, and Nārada’s Mission)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । शृणु व्यास सुसंप्रीत्या चरितं परमेशितुः । यथावधीत्स्वप्रियया दैत्यमुद्दिश्य संज्ञया

သနတ်ကူမာရက ပြော၏—“ဗျာသာရေ၊ အလွန်ပီတိဖြင့် အထွတ်အထိပ် သခင်တော်၏ သန့်ရှင်းသော လုပ်ရပ်များကို နားထောင်လော့။ မိမိအချစ်ဆုံး မဟာဒေဝီထံ ပေးသော အမှတ်အသားတစ်ရပ်ဖြင့် ဒೈတျကို ညွှန်ပြကာ သတ်ဖြတ်တော်မူပုံကို ကြားလော့။”

Verse 2

आस्तां पुरा महादैत्यो विदलोत्पलसंज्ञकौ । अपुंवध्यौ महावीरौ सुदृप्तौ वरतो विधेः

ရှေးကာလ၌ Vidala နှင့် Utpala ဟူသော မဟာဒိုင်တျာ နှစ်ဦး ရှိခဲ့သည်—အလွန်ရဲရင့်၍ မာနကြီးသူများ။ Vidhātr (ဗြဟ္မာ) ၏ အပေးအလှူကြောင့် သူတို့သည် လူသားတို့က မသတ်နိုင်သော အကာအကွယ်ရှိသူများဟု ကြေညာခံရသည်။

Verse 3

तृणीकृतत्रिजगती पुरुषाभ्यां स्वदोर्ब लात् । ताभ्यां सर्वे सुरा ब्रह्मन् दैत्याभ्यां निर्जिता रणे

သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်လက်မောင်းအင်အားကြောင့် ဒိုင်တျာနှစ်ပါးသည် သုံးလောကကို မြက်တစ်စင်းကဲ့သို့ အရေးမကြီးအောင် လျှော့ချခဲ့သည်။ အို ဗြဟ္မဏ၊ ထိုနှစ်ပါးကြောင့် နတ်တို့အားလုံး စစ်ပွဲ၌ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။

Verse 4

ताभ्यां पराजिता देवा विधेस्ते शरणं गताः । नत्वा तं विधिवत्सर्वे कथयामासुरादरात

ထိုနှစ်ပါးကြောင့် ရှုံးနိမ့်သော နတ်တို့သည် ဗိဓာတာ (ဗြဟ္မာ) ထံသို့ ခိုလှုံရန် သွားကြသည်။ သတ်မှတ်ထားသည့်နည်းအတိုင်း ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီးနောက် အားလုံးက လေးစားစွာ အကြောင်းအရာကို ပြောကြား하였다။

Verse 5

इति ब्रह्मा ह्यवोचत्तान् देव्या वध्यौ च तौ ध्रुवम् । धैर्य्यं कुरुत संस्मृत्य सशिवं शिवमादरात्

ထို့နောက် ဗြဟ္မာက သူတို့အား ဤသို့ မိန့်ကြား하였다—“ထိုဒိုင်တျာနှစ်ပါးသည် နတ်မယ် (ဒေဝီ) ၏လက်ဖြင့် သေဆုံးရမည်ဟု အမှန်တကယ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် သတ္တိရှိကြလော့၊ ရိုသေစွာဖြင့် သီဝ (ရှီဝ) ကို—ရှီဝနှင့် သူ၏ သက္တိ (Śakti) တို့ကို သတိရကြလော့။”

Verse 6

भक्तवत्सलनामासौ सशिवश्शंकरश्शिवः । शं करिष्यत्यदीर्घेण कालेन परमेश्वरः

အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်—သီဝ၊ မင်္ဂလာရှိသော ရှင်ကရာ၊ “ဘက္တ-ဝတ္စလ” (သစ္စာရှိသူတို့ကို ချစ်မြတ်နိုးသူ) ဟူ၍ ကျော်ကြားသော အရှင်သည် မကြာမီကာလအတွင်း ကောင်းကျိုးနှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ဖြစ်စေမည်။

Verse 7

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वा तांस्ततो ब्रह्मा तूष्णीमासीच्छिवं स्मरन् । तेपि देवा मुदं प्राप्य स्वंस्वं धाम ययुस्तदा

စနတ်ကုမာရက ပြောသည်—ထိုသို့ သူတို့အား မိန့်ပြီးနောက် ဘြဟ္မာသည် ရှိဝဘုရားကို အတွင်းစိတ်ဖြင့် သတိရကာ တိတ်ဆိတ်နေ၏။ ထိုဒေဝတို့လည်း ဝမ်းမြောက်ခြင်းရပြီး ထိုအခါ မိမိတို့၏ နေရာနေထိုင်ရာသို့ ပြန်သွားကြ၏။

Verse 8

अथ नारददेवर्षिश्शिवप्रेरणया तदा । गत्वा तदीयभवनं शिवासौंदर्यमाजगौ

ထို့နောက် သီဝဘုရား၏ အားပေးနှိုးဆော်မှုကြောင့် ဒေဝရိရှီ နာရဒသည် ထိုအချိန်၌ သူမ၏ နေရာတော်သို့ သွားရောက်ကာ သီဝာ (ပါర్వတီ) ၏ အလှအပနှင့် မင်္ဂလာတောက်ပမှုကို မြင်တွေ့လေ၏။

Verse 9

श्रुत्वा तद्वचनं दैत्यावास्तां मायाविमोहितौ । देवीं परिजिहीर्षू तौ विषमेषु प्रपीडितौ

ထိုစကားကို ကြားသော် ဒိုင်တျာနှစ်ယောက်သည် မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်ကာ ထိုနေရာ၌ပင် နေကြ၏။ ဒေဝီကို ဖမ်းယူလိုစိတ်ဖြင့် အန္တရာယ်ကြီးသော အခက်အခဲများက သူတို့ကို ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်နှောင့်ယှက်လေ၏။

Verse 10

विचारयामासतुस्तौ कदा कुत्र शिवा च सा । भविष्यति विधेः प्राप्तोदयान्नाविति सर्वदा

သူတို့နှစ်ယောက်သည် ထပ်ခါထပ်ခါ စဉ်းစားကြလေသည်—“မင်္ဂလာရှိသော သီဝာသည် ဘယ်အချိန် ဘယ်နေရာမှာ ပေါ်ထွန်းမလဲ။ သို့မဟုတ် ကံကြမ္မာအမိန့်၏ အချိန်မရောက်သေးသဖြင့် လုံးဝ မပေါ်ထွန်းတော့ဘူးလား” ဟူ၍။

Verse 11

एकस्मिन्समये शंभुर्विजहार सुलीलया । कौतुकेनैव चिक्रीडे शिवा कन्दुकलीलया

တစ်ခါတစ်ရံ၌ သမ္ဘူ (ရှီဝ) သည် အလွန်လှပ၍ သက်သာလွယ်ကူသော လီလာဖြင့် ကစားပျော်မြူးလေ၏။ သာမန်ပျော်ရွှင်မှုကြောင့်ပင် သီဝာလည်း သူနှင့်အတူ ဘောလုံးပစ်လှန်ကစားသည့် ကန္ဒုကလီလာကို ကစားလေ၏။

Verse 12

सखीभिस्सह सुप्रीत्या कौतुकाच्छिवसन्निधौ

မိတ်သမီးတို့နှင့်အတူ၊ ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုအလွန်နှင့် ပျော်ရွှင်သိချင်စိတ်ကြောင့်၊ သခင် ရှိဝ၏ သာသနာတော်အနီးတော်သို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာ၏။

Verse 13

उदंचंत्यंचदंगानां लाघवं परितन्वती । निश्वासामोदमुदितभ्रमराकुलितेक्षणा

နားလည်လွယ်ကူသကဲ့သို့ လျင်မြန်ပေါ့ပါးစွာ လှုပ်ရှား၍ ကိုယ်အင်္ဂါများ မြင့်တက်ကျဆင်း သွက်လက်သံစဉ်ဖြင့် လှုပ်ကာ၊ အသက်ရှူ၏ အနံ့မွှေးကြောင့် မူးယစ်ပျော်ရွှင်သည့် ပျားများ ဝိုင်းအုံသကဲ့သို့ မျက်လုံးများလည်း မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာ၏။

Verse 14

भ्रश्यद्धम्मिल्लसन्माल्यस्वपुरीकृतभूमिका । स्विद्यत्कपोलपत्रालीस्रवदंबुकणोज्ज्वला

ကျစ်လစ်ချည်ထားသော ဆံပင်နှင့် ပန်းကုံးတို့ လျှောကျကာ ရှုပ်ထွေးသကဲ့သို့ ထင်မြင်ရပြီး၊ ပါးပြင်ပေါ်တွင် ချွေးစက်များ တင်ကာ စီးကျလာသော တောက်ပသည့် ရေစက်များသည် ထင်ရှားစွာ လင်းလက်တောက်ပ၏။

Verse 15

स्फुटच्चोलांशुकपथतिर्यदंगप्रभावृता । उल्लसत्कंदुकास्फालातिश्रोणितकराम्बुजा

အဝတ်အစား၏ ထင်ရှားသည့် လိုင်းတန်းစောင်းက ကိုယ်အင်္ဂါအလှကို အနည်းငယ် ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ လှုပ်ရှားသည့်အခါ ငယ်ရွယ်သည့် အလှအပ၏ ကစားကွက်လှုပ်ယမ်းမှုကြောင့် ကြာပန်းကဲ့သို့သော တင်ပါးနှင့် လက်များသည် တောက်ပစွာ ထင်ဟပ်ပေါ်လွင်လာ၏။

Verse 16

कंदुकानुगसद्दृष्टिनर्तितभ्रूलतांचला । मृडानी किल खेलंती ददृशे जगदम्बिका

ဘောလုံးကို လိုက်ကြည့်နေသော မျက်မြင်တည်ငြိမ်မှုနှင့်အတူ၊ လိမ္မော်ပင်လျားကဲ့သို့သော မျက်ခုံးတန်းများသည် ကစားသလို ကခုန်လှုပ်ရှား၏။ ထို့ကြောင့် ရုဒြ၏ မင်္ဂလာမဟာမယ် မೃဍာနီ—လောကမိခင် ဂဂဒမ္ဘိကာကို ပျော်ရွှင်စွာ ကစားနေသည်ဟု မြင်ရ၏။

Verse 17

अंतरिक्षचराभ्यां च दितिजाभ्यां कटा क्षिता । क्रोडीकृताभ्यामिव वै समुपस्थितमृत्युना

ကောင်းကင်၌ လှုပ်ရှားသွားလာသော ဒါနဝမျိုးရိုး ရန်သူနှစ်ဦးကြောင့် မြေကြီးသည် ထိုးနှက်ကာ ကြေမွသွား၏။ မရဏတော်ကိုယ်တိုင် ရောက်လာသကဲ့သို့၊ ကမ္ဘာကို မိမိ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ဖမ်းဆီးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 18

विदलोत्पलसंज्ञाभ्यां दृप्ताभ्यां वरतो विधेः । तृणीकृतत्रिजगती पुरुषाभ्यां स्वदोर्बलात्

ဗိဓာတာ (ဗြဟ္မာ) ထံမှ အပေးအလှူရသော ကောင်းချီးကို ရရှိထားသည့် မာန်ကြီးသူရဲနှစ်ဦး—ဗိဒလနှင့် ဥတ္ပလ အမည်ရှိသူတို့က—မိမိတို့ လက်မောင်းအင်အားသာဖြင့် သုံးလောကကို မြက်တစ်စည်းကဲ့သို့ အလေးမထားဘဲ သဘောထား하였다။

Verse 19

देवीं तां संजिहीर्षंतौ विषमेषु प्रपीडितौ । दिव उत्तेरतुः क्षिप्रं मायां स्वीकृत्य शांबरीम्

ဒေဝီမယ်တော်ကို ဖမ်းယူလိုစိတ်ဖြင့်၊ အန္တရာယ်များကြားတွင် ဖိစီးခံနေရသော်လည်း၊ သူတို့သည် ရှီဝ၏ လောကမှ ပေါ်ထွန်းသော လှည့်စားအင်အား «ရှာမ္ဘရီ မာယာ» ကို လက်ခံယူကာ ကောင်းကင်သို့ လျင်မြန်စွာ တက်ရောက်သွားကြသည်။

Verse 20

धृत्वा पारिषदीं मायामायातावंबिकांतिकम् । तावत्यंतं सुदुर्वृत्तावतिचंचलमानसौ

မာယာဖြင့် အမှုထမ်းသဖွယ် လှည့်စားသော ရုပ်ဖုံးကို ဆောင်ယူကာ သူတို့နှစ်ဦးသည် အမ္ဗိကာ (နတ်မ) ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာကြ၏။ ထိုအချိန်အထိ သူတို့သည် အလွန်ဆိုးယုတ်၍ စိတ်သည် လှုပ်ရှားမငြိမ် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေ၏။

Verse 21

अथ दुष्टनिहंत्रा वै सावज्ञेन हरेण तौ । विज्ञातौ च क्षणादास्तां चांचल्याल्लोचनोद्भवात्

ထို့နောက် အဆိုးကိုဖျက်ဆီးသူ ဟရိသည် သူတို့နှစ်ဦးကို အနည်းငယ် မထီမဲ့မြင်ဖြင့် ကြည့်မြင်သိရှိ၏။ မျက်စိလှုပ်ရှားမှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော သူတို့၏ မငြိမ်မနား လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ခဏချင်းပင် ဟရိထံ၌ ထင်ရှားသိမြင်ခံရ၏။

Verse 22

कटाक्षिताथ देवेन दुर्गा दुर्गतिघातिनी । दैत्याविमामिति गणौ नेति सर्वस्वरूपिणा

ထို့နောက် အဆိုးကံအပေါင်းကို ချေမှုန်းသူ ဒုရ္ဂါသည် ဘုရားသခင်၏ မျက်စိတစ်ချက် (ကဋာක්ෂ) ကို ခံရ၏။ ဂဏာတို့က «ဒೈတျယတို့ကို နှိမ်နင်းပြီးပြီ!» ဟု အော်ဟစ်ကြသော်လည်း၊ အရာရာ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်တော်မူသော သခင်က «မဟုတ်သေး» ဟု ပြန်ဆိုတော်မူ၏။

Verse 23

अथ सा नेत्रसंज्ञां स्वस्वामिनस्तां बुबोध ह । महाकौतुकिनस्तात शंकरस्य परेशितुः

ထို့နောက် မိမိ၏အရှင်တော်—အမြင့်မြတ်ဆုံးအုပ်စိုးရှင် ရှင်ကရာ(Śaṅkara)—၏ မျက်စိဖြင့်ပေးသော အမှတ်အသားကို သူမ နားလည်သိမြင်하였다။ ချစ်သူရေ၊ အရှင်တော်သည် လှုပ်ရှားလိုစိတ်ကြီးစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေ하였다။

Verse 24

ततो विज्ञाय संज्ञां तां सर्वज्ञार्द्धशरीरिणी । तेनैव कंदुकेनाथ युगपन्निर्जघान तौ

ထို့နောက် အရာအားလုံးကို သိမြင်သော ဒေဝီ—အရှင်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်တော်တည်းဟူသော မဟာဒေဝီ—သည် ထိုအမှတ်အသားကို သိမြင်ပြီး၊ ထိုဘောလုံးသဏ္ဌာန် လက်နက်တော်ဖြင့်ပင် အရှင်ရေ၊ သူတို့နှစ်ဦးကို တပြိုင်နက်တည်း ထိုးနှက်ချေမှုန်း하였다။

Verse 25

महाबलौ महादेव्या कंदुकेन समाहतौ । परिभ्रम्य परिभ्रम्य तौ दुष्टौ विनिपेततुः

မဟာဒေဝီ၏ ဘောလုံးသဏ္ဌာန် လက်နက်ဖြင့် ထိုးနှက်ခံရသော အင်အားကြီးမားသည့် အဆိုးနှစ်ဦးသည် လှည့်ပတ်လှည့်ပတ်ကာ နောက်ဆုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွား하였다။

Verse 26

वृन्तादिव फले पक्वे तालेनानिललोलिते । दंभोलिना परिहते शृंगे इव महागिरेः

လေကြောင့် တုန်လှုပ်သော ထန်းပင်မှ အညှာကွာ၍ ကျသွားသည့် အမှည့်သီးကဲ့သို့၊ ထို့ပြင် မဟာတောင်၏ ထိပ်ဖျားကို မိုးကြိုးထိုးသကဲ့သို့—သူသည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ ပစ်ချခံရ၍ ရုတ်တရက်၊ မတားဆီးနိုင်ဘဲ၊ အဆုံးအဖြတ်ပြတ်သားစွာ ကျသွား하였다။

Verse 27

तौ निपात्य महादैत्यावकार्यकरणोद्यतौ । ततः परिणतिं यातो लिंगरूपेण कंदुकः

အဓမ္မကို ကျူးလွန်ရန် ကြံစည်နေသော မဟာဒေတျာနှစ်ကောင်ကို ချေမှုန်းပြီးနောက် ကန္ဒုကသည် ပြောင်းလဲကာ ရှိဝလင်္ဂရূপကို ခံယူ하였다။

Verse 28

कंदुकेश्वरसंज्ञां च तल्लिंगमभवत्तदा । ज्येष्ठेश्वरसमीपे तु सर्वदुष्टनिवारणम्

ထိုအခါ လိင်္ဂတော်သည် «ကဏ္ဍုကေရှဝရ» ဟူသော နာမဖြင့် လူသိများလာ၏။ «ဇျေဋ္ဌေရှဝရ» အနီး၌ တည်ရှိ၍ မကောင်းမှုအပေါင်းကို ဖယ်ရှားတားဆီးကာ၊ သခင်ရှီဝ၏ သဂုဏ်ပေါ်ထွန်းမှုဖြင့် ကာကွယ်ပေးသောအရာ ဖြစ်လာ၏။

Verse 29

एतस्मिन्नेव समये हरिब्रह्मादयस्सुराः । शिवाविर्भावमाज्ञाय ऋषयश्च समाययुः

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ဗိဿနု၊ ဗြဟ္မာနှင့် အခြားသော ဒေဝတားတို့အပြင် ရှင်ရသီတို့ပါ၊ သခင်ရှီဝ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းကို သိရှိကြသဖြင့် အတူတကွ စုဝေးလာကြ၏။

Verse 30

अथ सर्वे सुराश्शम्भोर्वरान्प्राप्य तदाज्ञया । स्वधामानि ययुः प्रीतास्तथा काशीनिवासिनः

ထို့နောက် ဒေဝတားအားလုံးသည် ရှမ္ဘုထံမှ အပေးအယူကောင်းချီးများကို ရယူကာ၊ သူ၏ အမိန့်အတိုင်း လိုက်နာ၍ မိမိတို့၏ နေရာဌာနများသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်သွားကြ၏။ ထိုနည်းတူ ကာရှီနေထိုင်သူများလည်း ဝမ်းမြောက်စွာ ပြန်လည်သွားကြ၏။

Verse 31

सांबिकं शंकरं दृष्ट्वा कृतांजलिपुटाश्च ते । प्रणम्य तुष्टुवुर्भक्त्या वाग्भिरिष्टाभिरादरात्

အမ္ဗိကာ (ပါရဝတီ) နှင့်အတူရှိသော ရှင်ကရကို မြင်ကြသော်၊ သူတို့သည် လက်အုပ်ချီ၍ ဂုဏ်ပြုကာ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြ၏။ ထို့နောက် သဒ္ဓါဘက်တိဖြင့် သင့်လျော်၍ နှစ်သက်ဖွယ်သော စကားများဖြင့် လေးစားစွာ ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 32

सांबिकोऽपि शिवो व्यास क्रीडित्वा सुविहारवित् । जगाम स्वालयं प्रीतस्सगणो भक्तवत्सलः

အို ဗျာသ၊ အမ္ဗိကာနှင့်အတူရှိသော သီဝသည် ကစားပျော်ရွှင်၍ သာယာစွာ လှည့်လည်ပြီးနောက်၊ ဘက္တတို့ကို ချစ်မြတ်နိုးသော အရှင်ဖြစ်သဖြင့်၊ ဂဏာတို့နှင့်တကွ ဝမ်းမြောက်စွာ မိမိ၏ နေရာတော်သို့ ပြန်လည်သွားတော်မူ၏။

Verse 33

कंदुकेश्वरलिंगं च काश्यां दुष्टनिबर्हणम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं सर्वकामदं सर्वदा सताम्

ကာရှီမြို့၌ ကာံဒုကေရှဝရ လင်္ဂသည် ရှိ၏၊ မကောင်းသူတို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်တည်း။ ၎င်းသည် လောကီအပျော်အပါး (ဘုက္တိ) နှင့် မောက္ခ (မုက္တိ) ကို ပေးတော်မူပြီး၊ သဒ္ဓါရှိသော သုစရိုက်သူတို့အား အလိုဆန္ဒအားလုံးကို အမြဲပေးတော်မူ၏။

Verse 34

इदमाख्यानमतुलं शृणुयाद्यो मुदान्वितः । श्रावयेद्वा पठेद्यश्च तस्य दुःखभयं कुतः

ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် ဤအတုမရှိသော ပဝါဒအခန်းကို နားထောင်သူ၊ သို့မဟုတ် နားထောင်စေသူ၊ သို့မဟုတ် ဖတ်ရွတ်သူအတွက် ဒုက္ခနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ဘယ်ကနေ ရှိနိုင်မည်နည်း။

Verse 35

इह सर्वसुखं भुक्त्वा नानाविधमनुत्तमम् । परत्र लभते दिव्यां गतिं वै देवदुर्लभाम्

ဤလောက၌ အလွန်မြတ်သော ပျော်ရွှင်မှုအမျိုးမျိုးကို ခံစားပြီးနောက်၊ နောက်ဘဝ၌ တန်ခိုးတော်မြင့်သော ဒိဗ္ဗဂတိကို ရရှိသည်—ထိုကံကြမ္မာမြင့်မြတ်မှုသည် တောင်တန်းတော်သော်လည်း နတ်တို့အတွက်ပင် ရခဲ၏။

Verse 36

इति तं वर्णितं तात चरितं परमाद्भुतम् । शिवयोर्भक्तवात्सल्यसूचकं शिवदं सताम्

ထို့ကြောင့် ချစ်သားရေ၊ အလွန်အံ့ဩဖွယ်သော ထိုဖြစ်ရပ်ကို ဤသို့ ဖော်ပြပြီးပြီ—၎င်းသည် သီဝ၏ ဘက္တတို့အပေါ် ချစ်ခင်ကြင်နာမှုကို ဖော်ညွှန်းကာ သဒ္ဓါရှိသူတို့အား သီဝ၏ ကရုဏာနှင့် မင်္ဂလာကို ပေးသနား၏။

Verse 37

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वामंत्र्य तं व्यासं तन्नुतो मद्वरात्मजः । ययौ विहायसा काशीं चरितं शशिमौलिनः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– “ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဗျာသကို တိုင်ပင်ကာ လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လျက်၊ သူ၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံရသော ငါ့အကောင်းဆုံးသားသည် ကောင်းကင်လမ်းဖြင့် ကာရှီသို့ ထွက်ခွာသွား၏။ ထိုကာရှီသည် လမောက်တော်ရှင် (ရှီဝ) ၏ သာသနာတော်လီလာများကြောင့် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော မြို့တော်ဖြစ်သည်။”

Verse 38

युद्धखंडमिदं प्रोक्तं मया ते मुनिसत्तम । रौद्रीयसंहितामध्ये सर्वकामफलप्रदम्

အို မုနိတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးရေ၊ ငါသည် ဤ ယုဒ္ဓခဏ္ဍကို သင့်အား ဤသို့ ရှင်းလင်းဟောကြားပြီးပြီ။ ရုဒ္ရသံဟိတာအတွင်း၌ ၎င်းသည် ကောင်းမွန်သော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးफलကို ပေးတတ်သည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 39

इयं हि संहिता रौद्री सम्पूर्णा वर्णिता मया । सदाशिवप्रियतरा भुक्तिमुक्तिफलप्रदा

ဤရော်ဒြီ သံဟိတာကို ငါသည် ပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်းဖော်ပြပြီးပြီ။ ၎င်းသည် စဒါရှီဝ၏ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်၍ လောကီအာနန္ဒနှင့် မောက္ခတို့၏ အကျိုးဖလကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 40

इमां यश्च पठेन्नित्यं शत्रुबाधानिवारिकाम् । सर्वान्कामानवाप्नोति ततो मुक्तिं लभेत ना

ဤကို နေ့စဉ် ရွတ်ဖတ်သူ—ရန်သူကြောင့် ဖြစ်သော အနှောင့်အယှက်ကို တားဆီးပေးသော ဤပုဒ်ကို—လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး ရရှိမည်။ သို့သော် ဤတစ်ခုတည်းဖြင့် မောက္ခကို မရနိုင်။

Verse 41

सूत उवाच । इति ब्रह्मसुतश्श्रुत्वा पित्रा शिवयशः परम् । शतनामाप्य शंभोश्च कृतार्थोऽभूच्छिवानुगः

စူတက ပြောသည်။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာ၏သားသည် ဖခင်ထံမှ ရှီဝ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂုဏ်တော်ကို ကြားနာ၍၊ ထို့ပြင် သမ္ဘူ၏ နာမတော်တစ်ရာကိုလည်း ရရှိကာ၊ ရှီဝ၏ အနုဂါမီဖြစ်သဖြင့် စိတ်ပြည့်ဝ ကံမြောက်သူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 42

ब्रह्मनारदसम्वादः सम्पूर्णः कथितो मया । शिवस्सर्वप्रधानो हि किं भूयश्श्रोतुमिच्छसि

ဗြဟ္မာနှင့် နာရဒတို့၏ ဆွေးနွေးပွဲကို ငါသည် အပြည့်အစုံ ပြောကြားပြီးပြီ။ အမှန်တကယ် ရှိဝသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်၊ အရာအားလုံးထဲတွင် အဓိကအမြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။ ထပ်မံ၍ မည်သည်ကို နားထောင်လိုသနည်း။

Verse 59

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे विदलोत्पलदैत्यवधवर्णनं नामैकोनषष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ရှိဝ မဟာပုရာဏ၌ ဒုတိယပိုင်း ရုဒြသံဟိတာ၏ ပဉ္စမခဏ္ဍ ယုဒ္ဓခဏ္ဍအတွင်း “ဗိဒလိုတ္ပလ ဒေဝ်တ (ဒိုင်တျ) ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ ဖော်ပြချက်” ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၅၉ သည် ပြီးဆုံး၏။