दुन्दुभिनिर्ह्रादनिर्णयः / Dundubhinirhrāda’s Stratagem: Targeting the Brāhmaṇas

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । शृणु व्यास प्रवक्ष्यामि चरितं शशिमौलिनः । यथा दुंदुभिनिर्ह्रादमवधीद्दितिजं हरः

သနတ်ကုမာရက ပြောသည်။ «နားထောင်ပါ၊ ဗျာသာရေ။ လမောက်တော်ဆောင် သခင်၏ သန့်ရှင်းသော လုပ်ရပ်များကို ငါ ပြောမည်။ ဟရ (Hara) သည် ဒိတိမှ မွေးဖွားသော ဒုမ္ဒုဘိ-နိရ္ဟ္ရာဒ (Duṃdubhi-nirhrāda) အမည်ရှိ ဒေမုန်ကို မည်သို့ သတ်ခဲ့သနည်း»။

Verse 2

हिरण्याक्षे हते दैत्ये दितिपुत्रे महाबले । विष्णुदेवेन कालेन प्राप दुखं पहद्दितिः

အချိန်တန်သော် ဗိෂ္ဏုဘုရားက အင်အားကြီးသော ဒိတိ၏သား ဒေယတီ ဟိရဏ္ယာක්ෂ (Hiraṇyākṣa) ကို သတ်ပြီးနောက် ဒိတိ၏နှလုံးသားသည် ထိခိုက်ကာ နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းမှုထဲသို့ ကျရောက်하였다။

Verse 3

दैत्यो दुंदुभिनिर्ह्रादो दुष्टः प्रह्लादमातुलः । सांत्वयामास तां वाग्भिर्दुःखितां देवदुःखदः

ဘုရားများကို ဒုက္ခပေးသူ၊ ပရဟ္လာဒ (Prahlāda) ၏ မိခင်ဘက် ဦးလေးဖြစ်သော ဆိုးယုတ်သည့် ဒေယတီ ဒုမ္ဒုဘိနိရ္ဟ္ရာဒ (Duṃdubhinirhrāda) သည် ဝမ်းနည်းနေသော ဒိတိကို စကားချိုသာစွာဖြင့် နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစား하였다။

Verse 4

अथ दैत्यस्स मायावी दितिमाश्वास्य दैत्यराट् । देवाः कथं सुजेयाः स्युरित्युपायमर्चितयत्

ထို့နောက် မာယာတတ်သော ဒೈတျာဘုရင်သည် ဒိတိကို သက်သာစေကာ၊ «ဒေဝတို့ကို ဘယ်လို လွယ်ကူစွာ အနိုင်ယူနိုင်မလဲ» ဟု စဉ်းစား၍ မဟာဗျူဟာကို စတင်ကြံဆတော်မူ၏။

Verse 5

देवैश्च घातितो वीरो हिरण्याक्षो महासुरः । विष्णुना च सह भ्रात्रा सच्छलैर्देत्यवैरिभिः

မဟာအဆုရ ဝီရဟိရဏျာක්ෂသည် ဒဲတျာတို့၏ ရန်သူများဖြစ်သော ဒေဝတို့က သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြ၏—ဗိဿနုလည်း မိမိအစ်ကိုနှင့်အတူ မဟာဗျူဟာဆန်သော လှည့်ကွက်ဖြင့် ပါဝင်ခဲ့၏။

Verse 6

किंबलाश्च किमाहारा किमाधारा हि निर्जराः । मया कथं सुजेयास्स्युरित्युपायमचिंतयत्

သူသည် နည်းလမ်းတစ်ရပ်ကို စဉ်းစားကာ—«ဤနိဿရများ၏ အင်အားက ဘာလဲ။ အာဟာရ၊ အားဖြည့်ရာက ဘာလဲ။ ဤမသေသူတို့သည် ဘာကို အားထားသနည်း။ ငါက ဘယ်နည်းဖြင့် သေချာစွာ အနိုင်ယူနိုင်မလဲ» ဟု တွေးတော်မူ၏။

Verse 7

विचार्य बहुशो दैत्यस्तत्त्वं विज्ञाय निश्चितम् । अवश्यमग्रजन्मानो हेतवोऽत्र विचारतः

အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက် ဒဲတျာသည် အမှန်တရားကို သိမြင်ကာ ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်လေ၏။ သေချာစွာ စိစစ်ကြည့်လျှင် ဤနေရာရှိ အကြောင်းရင်းများသည် မဖြစ်မနေ အရင်မွေးဖွားသူများ—အကြီးအကဲများထံတွင် အမြစ်တည်နေ၏။

Verse 8

ब्राह्मणान्हंतुमसकृदन्वधावत वै ततः । दैत्यो दुन्दुभिनिर्ह्रादो देववैरी महाखलः

ထို့နောက် စစ်တံပိုးသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံရှိ၍ နတ်တို့၏ ရန်သူဖြစ်သော မကောင်းဆိုးဝါး ဒိုင်တျ ဒုန္ဒုဘီသည် ဗြာဟ္မဏတို့ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ကာ အကြိမ်ကြိမ် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာ하였다။

Verse 9

यतः क्रतुभुजो देवाः क्रतवो वेदसंभवाः । ते वेदा ब्राह्मणाधारास्ततो देवबलं द्विजाः

ဒေဝတားတို့သည် ယဇ္ဉပူဇာအနုဂ္ဂဟ (ပူဇာအလှူ) ဖြင့် အသက်ရှင်ကြပြီး ယဇ္ဉတို့သည် ဝေဒမှ ပေါ်ပေါက်၏။ ဝေဒတို့သည် ဗြာဟ္မဏတို့ကို အခြေခံထားသဖြင့်၊ အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့ရေ၊ ဒေဝတားတို့၏ အင်အားသည် ဗြာဟ္မဏတို့ပေါ် မူတည်၏။

Verse 10

निश्चितं ब्राह्मणाधारास्सर्वे वेदास्सवासवाः । गीर्वाणा ब्राह्मणबला नात्र कार्या विचारणा

အမှန်တကယ် သေချာစွာ သတ်မှတ်ထားသည်မှာ ဝေဒအားလုံးသည် အင်ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ဗြာဟ္မဏတို့၏ အထောက်အပံ့ပေါ်တွင် တည်ရှိကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဒေဝတားတို့တောင် ဗြာဟ္မဏတို့၏ အင်အားမှ အားရကြသည်—ဤအရာ၌ သံသယမလို၊ ထပ်မံစဉ်းစားရန်မလို။

Verse 11

ब्राह्मणा यदि नष्टास्स्युर्वेदा नष्टास्ततस्त्वयम् । अतस्तेषु प्रणष्टेषु विनष्टाः सततं सुराः

ဗြာဟ္မဏတို့ ပျက်စီးသွားလျှင် ဝေဒတို့လည်း ပျက်စီးမည်၊ ထိုနှင့်အတူ သင်တို့လည်း အဆုံးသတ်မည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ ပျက်သွားသောအခါ ဒေဝတားတို့သည် မလွဲမသွေ အမြဲတမ်း ပျက်စီးကြရ၏။

Verse 12

यज्ञेषु नाशं गच्छत्सु हताहारास्ततस्सुराः । निर्बलास्सुखजय्याः स्युर्निर्जितेषु सुरेष्वथ

ယဇ္ဉပူဇာများ ပျက်စီးသို့ ရောက်လာသဖြင့် ဒေဝတားတို့သည် အာဟာရ (အစာအဟာရ) မရတော့ကြ။ အင်အားလျော့နည်း၍ လွယ်ကူစွာ အနိုင်ယူနိုင်သဖြင့် ထို့နောက် စစ်ပွဲ၌ ဒေဝတားတို့ အနိုင်ယူခံရကြ၏။

Verse 13

अहमेव भविष्यामि मान्यस्त्रिजगतीपतिः । अहरिष्यामि देवा नामक्षयास्सर्वसंपदः

«ငါတစ်ယောက်တည်းပင် လောကသုံးပါး၏ ဂုဏ်ပြုခံရသော အရှင်ဖြစ်လာမည်။ ဒေဝတားတို့ထံမှ မကုန်ခန်းသော စည်းစိမ်အလုံးစုံကို ငါလုယူမည်»။

Verse 14

निर्वेक्ष्यामि सुखान्येव राज्ये निहतकंटके । इति निश्चित्य दुर्बुद्धिः पुनश्चिंतितवान्खलः

«အခုတော့ ရန်သူနှင့် အတားအဆီးတို့ကို ဖြတ်တောက်ပြီးသော နိုင်ငံတော်၌ ငါသည် အပျော်အပါးတို့ကို အမှန်တကယ် ခံစားမည်» ဟုဆုံးဖြတ်ပြီး၊ ဉာဏ်မကောင်းသော လူယုတ်သည် ထပ်မံ စဉ်းစားလာ하였다။

Verse 15

द्विजाः क्व संति भूयांसो ब्रह्मतेजोतिबृंहिता । श्रुत्यध्यनसंपन्नास्तपोबलसमन्विताः

သန့်ရှင်းသောဗေဒတေဇော၏အလင်းဖြင့် အားတိုးမြှင့်ထားသော၊ ဝေဒသုတ်တိကို လေ့လာကျက်မှတ်ပြီး၊ တပဿာ၏အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်သော ဒွိဇာ ရှင်ပညာရှင်များ အများအပြားသည် အဘယ်မှာရှိကြသနည်း။

Verse 16

भूयसां ब्राह्मणानां तु स्थानं वाराणसी खलु । तामादावुपसंहृत्य यायां तीर्थांतरं ततः

အမှန်တကယ်ပင် ဗာရာဏသီ (ကာရှီ) သည် ဗြာဟ္မဏများ အများအပြား၏ အထင်ကရ နေရာတော် ဖြစ်၏။ အရင်ဆုံး ထိုနေရာ၌ စုဝေးကာ ဝရတ (အကျင့်) များကို သေချာစွာ ပြီးစီးပြီးနောက် အခြား တီရ္ထများသို့ ဆက်လက် ခရီးထွက်သင့်၏။

Verse 17

यत्र यत्र हि तीर्थेषु यत्र यत्राश्रमेषु च । संति सर्वेऽग्रजन्मानस्ते मयाद्यास्समंततः

တီရ္ထသန့်ရှင်းရာနေရာများရှိရာတိုင်း၊ အာရှရမ်များရှိရာတိုင်း၌လည်း အဂ္ဂရဇန್ಮ (အမြင့်မြတ်ဆုံး မွေးဖွားသူ) အားလုံးသော အရိုအသေခံထိုက်သူများ ရှိကြ၏—အရင်ဦးတော်ဖြစ်သော ငါသည် အရပ်ရပ်မှ ဝန်းရံလျက်ရှိ၏။

Verse 18

इति दुंदुभिनिर्ह्रादो मतिं कृत्वा कुलोचिताम् । प्राप्यापि काशीं दुर्वृत्तो मायावी न्यवधीद्द्विजान्

ထို့ကြောင့် ဒုမ္ဒုဘိနိရ္ဟ္ရာဒ သည် မိမိမျိုးရိုးနှင့် ကိုက်ညီသော အကြံကို ခိုင်မာစွာ ချမှတ်ကာ ကာရှီသို့ ရောက်လာ၏။ သို့ရာတွင် မာယာကြောင့် မိုက်မဲလှည့်ဖြားသော ထိုဆိုးယုတ်သူသည် ဗြာဟ္မဏ ရှင်ပညာရှင်များကို သတ်ဖြတ်လိုက်၏။

Verse 19

समित्कुशान्समादातुं यत्र यांति द्विजोत्तमाः । अरण्ये तत्र तान्सर्वान्स भक्षयति दुर्मतिः

မြတ်သော ဗြာဟ္မဏတို့သည် သစ်တောသို့ ဝင်ကာ ယဇ်အတွက် သစ်မီးတုတ်များနှင့် ကုရှမြက်ကို စုဆောင်းရာ အရပ်တိုင်း၌၊ စိတ်ဆိုးယုတ်သော ထိုသူသည်လည်း ထိုနေရာသို့ သွား၍ သူတို့အားလုံးကို စားသောက်ဖျက်ဆီး၏။

Verse 20

यथा कोऽपि न वेत्त्येवं तथाऽच्छन्नोऽभवत्पुनः । वने वनेचरो भूत्वा यादोरूपो जलाशये

မည်သူမျှ မသိမမြင်နိုင်စေရန် သူသည် ထပ်မံ၍ ဖုံးကွယ်သွား၏။ တောတွင်တော့ တောနေသူကဲ့သို့ နေထိုင်ပြီး၊ ရေကန်ရေတွင်း၌တော့ ငါးပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ရေသတ္တဝါအဖြစ် ပုံပြောင်း၏။

Verse 21

अदृश्यरूपी मायावी देवानामप्यगोचरः । दिवा ध्यानपरस्तिष्ठेन्मुनिवन्मुनिमध्यगः

သူသည် မမြင်ရသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိ၍ မာယာအံ့ဩဖွယ်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်သဖြင့်၊ နတ်တို့အတွက်ပင် မရောက်မီနိုင်သောသူ ဖြစ်၏။ နေ့ခင်းတွင် သူသည် တရားသမားကဲ့သို့ သမาธိ၌ အပြည့်အဝ စူးစိုက်ကာ မုနိတို့အလယ်၌ မုနိတစ်ပါးကဲ့သို့ တည်နေ၏။

Verse 22

प्रवेशमुटजानां च निर्गमं हि विलोकयन् । यामिन्यां व्याघ्ररूपेणाभक्षयद्ब्राह्मणान्बहून्

ရသေ့တို့၏ တောအိမ်ငယ်များသို့ ဝင်ထွက်သွားလာမှုကို စောင့်ကြည့်လျက်၊ ညအခါ၌ ကျားရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ယူကာ ဗြာဟ္မဏများစွာကို ကိုက်စားလေ၏။

Verse 23

निश्शंकम्भक्षयत्येवं न त्यजत्यपि कीकशम् । इत्थं निपातितास्तेन विप्रा दुष्टेन भूरिशः

ဤသို့ မကြောက်မရွံ့ စားသောက်လျက်၊ အရိုးတောင် မပစ်ပယ်ခဲ့။ ထိုအကျင့်ကြမ်းကြုတ်သောသူကြောင့် ဗြာဟ္မဏများ အများအပြား ပြုတ်ကျသေဆုံးကြရ၏။

Verse 24

एकदा शिवरात्रौ तु भक्तस्त्वेको निजोटजे । सपर्यां देवदेवस्य कृत्वा ध्यानस्थितोऽभवत्

တစ်ခါတစ်ရံ သီဝရာထရီ အမြတ်ရတနာညတွင်၊ ကိုယ်ပိုင်တဲငယ်အတွင်း တစ်ဦးတည်းသော ဘက္တသည် ဒေဝဒေဝဖြစ်သော သီဝဘုရားကို ပူဇော်ကာ၊ ထိုပူဇော်မှုကို ပြီးစီးပြီးနောက် သမာဓိ၌ တည်မြဲနေ하였다။

Verse 25

स च दुंदुभिनिर्ह्रादो दैत्येन्द्रो बलदर्पितः । व्याघ्ररूपं समास्थाय तमादातुं मतिं दधे

ထို့နောက် အားမာန်ကြောင့် မာနထောင်လွှားနေသော ဒိုင်တျာဘုရင် ဒုန္ဒုဘိနိရ္ဟ္ရာဒ သည် ကျားရုပ်ကို ခံယူကာ၊ ထိုဘက္တကို ဖမ်းယူမည်ဟု စိတ်၌ ဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 26

तं भक्तं ध्यानमापन्नं दृढचित्तं शिवेक्षणे । कृतास्त्रमन्त्रविन्यासं तं क्रांतुमशकन्न सः

သို့ရာတွင် ထိုဒိုင်တျာသည် မနိုင်ခဲ့ပေ—သီဝကို မျက်စိနှလုံးတည်စေ၍ စိတ်ခိုင်မြဲစွာ သမာဓိ၌ စိမ့်ဝင်နေသော ဘက္တသည် အာယုဓမန်တရားများကို စနစ်တကျ စီမံတင်ထားပြီး အင်အားပေးထားသဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 27

अथ सर्वं गतश्शम्भुर्ज्ञात्वा तस्याशयं हरः । दैत्यस्य दुष्टरूपस्य वधाय विदधे धियम्

ထို့နောက် ဖြစ်ပျက်သမျှကို သိမြင်သော သမ္ဘုသည် ထိုဒိုင်တျာ၏ အတွင်းစိတ်ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိ၍၊ ဟရသည် ထိုဆိုးယုတ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိ ဒိုင်တျာကို သတ်ပယ်ရန် နည်းလမ်းကို စိတ်၌ ချမှတ်하였다။

Verse 28

यावदादित्सति व्याघ्रस्तावदाविरभूद्धरः । जगद्रक्षामणिस्त्र्यक्षो भक्तरक्षणदक्षधीः

ကျားသည် တိုက်ခိုက်ရန် မတိုင်မီပင် ဟရသည် ချက်ချင်း ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာ하였다—သုံးမျက်စိရှင်၊ ကမ္ဘာလောကအား ကာကွယ်သော ရတနာတော်၊ ဘက္တတို့ကို ကာကွယ်ရာ၌ အလွန်ကျွမ်းကျင်သော သန္နိဋ္ဌာန်ရှိသူ ဖြစ်သည်။

Verse 29

रुद्रमायांतमालोक्य तद्भक्तार्चितलिंगतः । दैत्यस्तेनैव रूपेण ववृधे भूधरोपमः

ဘုရားရှီဝ၏ भक्तတို့ ပူဇော်ခဲ့သော လိင်္ဂမှ ပေါ်ထွန်းလာသည့် ရုဒြ၏ အံ့ဖွယ်သတ္တိကို မြင်လျှင်၊ ဒೈತ್ಯသည် ထိုပုံစံတူကိုပင် ခံယူကာ တောင်တန်းကဲ့သို့ အလွန်ကြီးမားလာ၏။

Verse 30

सावज्ञमथ सर्वज्ञं यावत्पश्यति दानवः । तावदायातमादाय कक्षायंत्रे न्यपीडयत्

ထို့နောက် ဒါနဝသည် အရာအားလုံးကို သိမြင်တော်မူသော အရှင်ကို မထီမဲ့မြင်ဖြင့် ကြည့်နေစဉ်ပင်၊ နီးကပ်လာသူကို ချက်ချင်း ဖမ်းယူကာ လက်ခေါက်အောက်တွင် ချိတ်ထားသော ထိန်းချုပ်ကိရိယာဖြင့် ဖိနှိပ်လေ၏။

Verse 31

पंचास्यस्त्वथ पंचास्यं मुष्ट्या मूर्द्धन्यताडयत । भक्तवत्सलनामासौ वज्रादपि कठोरया

ထို့နောက် ပဉ္စာသျသည် ပဉ္စာသျကို ခေါင်းထိပ်ပေါ်တွင် လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လေ၏။ भक्तဝတ္စလ ဟု ခေါ်ကြသည့်—ဘက်တော်တို့ကို ချစ်မြတ်နိုးသူ—ဖြစ်သော်လည်း ထိုထိုးနှက်မှုသည် ဝဇ္ရထက်ပင် ခက်ခဲကြမ်းတမ်း၏။

Verse 32

स तेन मुष्टिघातेन कक्षानिष्पेषणेन च । अत्यार्तमारटद्व्याघ्रो रोदसीं पूरयन्मृतः

ထိုလက်သီး၏ဖျက်ဆီးသောထိုးချက်ကြောင့် နံဘေးများကြေမွသွားသော ကျားသည် အလွန်နာကျင်စွာ အော်ဟစ်၍ မြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်ကို ဟိန်းသံဖြင့် ပြည့်စေကာ နောက်ဆုံး သေဆုံးသွား၏။

Verse 33

तेन नादेन महता संप्रवेपितमानसाः । तपोधनास्समाजग्मुर्निशि शब्दानुसारतः

ထိုဟိန်းသံကြီးကြောင့် စိတ်နှလုံးတုန်လှုပ်သွားသော တပသဓနရှိသည့် ရဟန်းတော်များသည် ညအချိန်၌ ထိုအသံကို လမ်းညွှန်အဖြစ်လိုက်၍ စုဝေးလာကြ၏။

Verse 34

अत्रेश्वरं समालोक्य कक्षीकृतमृगेश्वरम् । तुष्टुवुः प्रणतास्सर्वे शर्वं जयजयाक्षरैः

အတြေးရှ္ဝရ—ရှရဝဘုရား—သည် တိရစ္ဆာန်တို့၏ အရှင်ကို မိမိဘေး၌ ကပ်ထားသည်ကို မြင်ကြသော်၊ အားလုံး ဦးညွှတ်ကန်တော့၍ «အောင်မြင်ပါစေ၊ အောင်မြင်ပါစေ» ဟူသော အောင်ပွဲသံများဖြင့် ရှိဝကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 35

ब्राह्मणा ऊचुः । परित्राताः परित्राताः प्रत्यूहाद्दारुणादितः । अनुग्रहं कुरुष्वेश तिष्ठात्रैव जगद्गुरो

ဗြာဟ္မဏတို့က ပြောကြသည်။ «ကျွန်ုပ်တို့ ကယ်တင်ခံရပြီ—အမှန်တကယ် ကယ်တင်ခံရပြီ—ဤကြောက်မက်ဖွယ် ဘေးအန္တရာယ်မှ။ အို အရှင်၊ ကျေးဇူးတော်ပြုပါ; ဤနေရာ၌ပင် တည်နေပါ၊ အို လောကဂုရု»။

Verse 36

अनेनैव स्वरूपेण व्याघ्रेश इति नामतः । कुरु रक्षां महादेव ज्येष्ठस्थानस्य सर्वदा

အို မဟာဒေဝ၊ ဤပုံသဏ္ဌာန်တော်အတိုင်းပင် တည်နေ၍ «ဗျာဃ္ရေးရှ» ဟူသော နာမတော်ဖြင့် ဤမြတ်သော ဂျေဋ္ဌသ္ထာနကို အစဉ်ကာကွယ်ပေးပါ။

Verse 37

अन्येभ्यो ह्युपसर्गेभ्यो रक्ष नस्तीर्थवासिनः । दुष्टानष्टास्य गौरीश भक्तेभ्यो देहि चाभयम्

ဂေါရီ၏အရှင် (Gaurīśa) အို၊ ဤသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ နေထိုင်သူ ကျွန်ုပ်တို့ကို အခြားဘေးအန္တရာယ်နှင့် ဒုက္ခအပေါင်းမှ ကာကွယ်တော်မူပါ။ မျက်နှာရှစ်ပါးရှင်၊ မကောင်းသူတို့ကို နှိမ်နင်းတော်မူ၍ သင်၏ဘက်တော်သားတို့အား အကြောက်ကင်းခြင်းကို ပေးတော်မူပါ။

Verse 38

सनत्कुमार उवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषां भक्तानां चन्द्रशेखरः । तथेत्युक्त्वा पुनः प्राह स भक्तान्भक्तवत्सलः

သနတ်ကူမာရက ဆိုသည်—ဘက်တော်သားတို့၏ စကားကို ကြားသော်၊ ချန်ဒြရှေခရ (သီဝ) သည် ဘက်တော်သားကို ချစ်မြတ်နိုးသူဖြစ်၍ “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟု ပြန်ဆိုကာ ထို့နောက် ထိုဘက်တော်သားတို့အား ထပ်မံ မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 39

महेश्वर उवाच । यो मामनेन रूपेण द्रक्ष्यति श्रद्धयात्र वै । तस्योपसर्गसंधानं पातयिष्याम्यसंशयम्

မဟေရှဝရ မိန့်တော်မူသည်— «ဤနေရာ၌ ငါ့ကို ဤပုံသဏ္ဍာန်တော်ဖြင့် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် မြင်သူ မည်သူမဆို၊ ထိုသူအပေါ် ကျရောက်သော အန္တရာယ်နှင့် အတားအဆီးတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ငါ မသံသယဘဲ ချေမှုန်းပစ်မည်»။

Verse 40

मच्चरित्रमिदं श्रुत्वा स्मृत्वा लिंगमिदं हृदि । संग्रामे प्रविशन्मर्त्यो जयमाप्नोत्यसंशयम्

ငါ့အကြောင်းအရာ ဤကာရိတၱကို ကြားနာပြီး၊ ဤလင်္ဂကို နှလုံး၌ သတိဖြင့် ထိန်းထားလျက်၊ စစ်မြေပြင်သို့ ဝင်ရောက်သော လူသားသည် မသံသယဘဲ အောင်ပွဲကို ရရှိမည်။

Verse 41

एतस्मिन्नंतरे देवास्समाजग्मुस्सवासवाः । जयेति शब्दं कुर्वंतो महोत्सवपुरस्सरम्

ထိုအချိန်အတွင်း အင်္ဒြာနှင့်တကွ ဒေဝတော်တို့ အားလုံး ထိုနေရာသို့ စုဝေးလာကြ၍ «အောင်ပွဲ!» ဟု အော်ဟစ်သံပြုကာ မဟာပွဲတော်၏ ရှေ့တန်းကဲ့သို့ ချီတက်လာကြ၏။

Verse 42

प्रणम्य शंकरं प्रेम्णा सर्वे सांजलयस्सुराः । नतस्कंधाः सुवाग्भिस्ते तुष्टुवुर्भक्तवत्सलम्

မေတ္တာနှင့် ဘက္တိဖြင့် သင်္ကရ (ရှီဝ) ကို ဦးချ၍၊ နတ်တို့အားလုံး လက်အုပ်ချီကာ ပခုံးချိုး၍ ရိုသေစွာ နမော်ပြုကြပြီး၊ ဘက္တများကို အမြဲချစ်ခင်ကာကွယ်သော အရှင်ကို ကောင်းမြတ်သော စကားများဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 43

देवा ऊचुः । जय शंकर देवेश प्रणतार्तिहर प्रभो । एतद्दुंदुभिनिर्ह्रादवधात्त्राता वयं सुराः

နတ်တို့က ဆိုကြသည်— «အောင်မြင်ပါစေ၊ သင်္ကရ၊ နတ်တို့၏ အရှင်! ဦးချသူတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသော प्रभု! စစ်ဒုန်ဒုဘီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဟုန်းဟုန်းမြည်သံမှ ကျွန်ုပ်တို့ နတ်တို့ကို ကာကွယ်ပါ; ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏ အရိပ်အာရုံကို ခိုလှုံပါ၏»။

Verse 44

सदा रक्षा प्रकर्तव्या भक्तानां भक्तवत्सल । वध्याः खलाश्च देवेश त्वया सर्वेश्वर प्रभो

ဘက်တော်ကိုချစ်မြတ်နိုးသော အရှင်ဘုရား၊ ဘက်တော်၏ भक्त များကို အမြဲကာကွယ်ရမည်။ ဒေဝတို့၏အရှင်၊ အရှင်အမြင့်ဆုံး၊ ဆိုးယုတ်သူတို့ကိုလည်း ဘုရားသခင်ကပင် သတ်ပယ်ရမည်။

Verse 45

इत्याकर्ण्य वचस्तेषां सुराणां परमेश्वरः । तथेत्युक्त्वा प्रसन्नात्मा तस्मिंल्लिंगे लयं ययौ

နတ်တို့၏စကားကို ကြားသိပြီးနောက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုရား ပရမေရှွရသည် «အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ» ဟု မိန့်တော်မူ၏။ စိတ်နှလုံးငြိမ်းချမ်း၍ ကရုဏာပြည့်ဝစွာဖြင့် ထိုလင်္ဂ၌ သမာဓိလျှောဝင်ကာ လျောလျောလျားလျား ပေါင်းစည်းသွားတော်မူ၏။

Verse 46

सविस्मयास्ततो देवास्स्वंस्वं धाम ययुर्मुदा । तेऽपि विप्रा महाहर्षात्पुनर्याता यथागतम्

ထို့နောက် အံ့ဩမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သော နတ်တို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် မိမိတို့၏ နေရာဌာနအသီးသီးသို့ ပြန်သွားကြ၏။ ဗြာဟ္မဏ ရှင်ပညာရှိတို့လည်း အလွန်ဝမ်းမြောက်လှသဖြင့် လာခဲ့သကဲ့သို့ပင် ထိုလမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်သွားကြ၏။

Verse 47

इदं चरित्रं परम व्याघ्रेश्वरसमुद्भवम् । शृणुयाच्छ्रावयेद्वापि पठेद्वा पाठयेत्तथा

ဗျာဃ္ရေရှွရ၏ မဟိမမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဤအမြင့်မြတ်သော သာသနာတော်ဇာတ်ကြောင်းကို နားထောင်သင့်သည်၊ အခြားသူတို့အားလည်း ကြားအောင် ရွတ်ဖတ်စေသင့်သည်၊ ကိုယ်တိုင်ဖတ်သင့်သည်၊ ထို့အတူ ဖတ်စေသင့်သည်။

Verse 48

सर्वान्कामानवाप्नोति नरस्स्वमनसेसितान् । परत्र लभते मोक्षं सर्वदुःखविवर्जितः

ထိုသူသည် စိတ်ထဲ၌ ဆန္ဒရှိသမျှ အလိုတော်အားလုံးကို ရရှိ၏။ ထို့ပြင် နောက်ဘဝ၌ မောက္ခ—လွတ်မြောက်ခြင်း—ကို ရရှိကာ ဒုက္ခအားလုံးမှ ကင်းလွတ်သွား၏။

Verse 49

इदमाख्यानमतुलं शिवलीला मृताक्षरम् । स्वर्ग्यं यशस्यमायुष्यं पुत्रपौत्रप्रवर्द्धनम्

ဤအတ္တုလ မဟာအာချာန်သည် ရှီဝ၏ လီလာတော်ကို ဖော်ပြသည့် သန့်ရှင်းသော ပုံပြင်ဖြစ်၍ အက္ခရာတို့ မပျက်မယွင်းတည်၏။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ကုသိုလ်၊ ဂုဏ်သတင်း၊ အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် သားသမီး၊ မြေးမြစ် တိုးပွားခြင်းကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 50

परं भक्तिप्रदं धन्यं शिवप्रीतिकरं शिवम् । परमज्ञानदं रम्यं विकारहरणं परम्

အမြင့်မြတ်ဆုံးသော မင်္ဂလာရှင် ရှီဝသခင်တော်သည် အထွတ်အထိပ်သော ဘက္တိကို ပေးတော်မူသူ၊ အမှန်တကယ် ကောင်းချီးခံရသူ၊ ရှီဝ၏ ပီတိကို ဖြစ်စေသူ ဖြစ်၏။ သခင်တော်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဉာဏ်ပညာကို ပေးတော်မူ၍ အလွန်လှပသန့်ရှင်းကာ အတွင်းစိတ်၏ မလုံမလောက်မှုနှင့် အညစ်အကြေးတို့ကို အထွတ်အထိပ်အဖြစ် ဖယ်ရှားတော်မူ၏။

Verse 58

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वि रुद्रसंहितायां पञ्च युद्धखण्डे दुंदुभिनिर्ह्राददैत्यवधवर्णनं नामाष्टपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် “သရီ ရှီဝ မဟာပုရာဏ” အတွင်း၊ ဒုတိယပိုင်း ရုဒြသံဟိတာ၏ ပဉ္စမခဏ္ဍ “ယုဒ္ဓခဏ္ဍ” တွင် “ဒုမ္ဒုဘိ-နိရ္ဟ္ရာဒ ဒೈတျ သတ်ဖြတ်ခြင်း ဖော်ပြချက်” ဟူသော အခန်းခေါင်းစဉ်ပါ ၅၈ မြောက် အধ্যာယ ပြီးဆုံး၏။