शुक्रोत्पत्तिः तथा महेश्वरदर्शनम् (Śukra’s Emergence and the Vision of Maheśvara)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । ॐ नमस्ते देवेशाय सुरासुरनम स्कृताय भूतभव्यमहादेवाय हरितपिगललोचनाय बलाय बुद्धिरूपिणे वैयाघ्रवसनच्छदायारणेयाय त्रैलोक्यप्रभवे ईश्वराय हराय हरितनेत्राय युगान्तकरणायानलायगणेशायलोकपालाय महाभुजायमहाहस्ताय शूलिने महादंष्ट्रिणे कालाय महेश्वरायअव्ययाय कालरूपिणे नीलग्रीवाय महोदराय गणाध्यक्षाय सर्वात्मने सर्वभावनाय सर्वगाय मृत्युहंत्रे पारियात्रसुव्रताय ब्रह्मचारिणे वेदान्त गाय तपोंतगाय पशुपतये व्यंगाय शूलपाणये वृषकेतवे हरये जटिने शिखंडिने लकुटिने महायशसे भूतेश्वराय गुहावासिने वीणा पणवतालंबते अमराय दर्शनीयाय बालसूर्यनिभाय श्मशानवासिने भगवते उमापतये अरिन्दमाय भगस्याक्षिपातिने पूष्णोर्दशननाशनाय कूरकर्तकाय पाशहस्ताय प्रलयकालाय उल्कामुखायाग्निकेतवे मुनये दीप्ताय विशांपतये उन्नयते जनकाय चतुर्थकाय लोक सत्तमाय वामदेवाय वाग्दाक्षिण्याय वामतो भिक्षवे भिक्षुरूपिणे जटिने स्वयंजटिलाय शक्रहस्तप्रतिस्तंभकाय वसूनां स्तंभाय क्रतवे क्रतुकराय कालाय मेधाविने मधुकराय चलाय वानस्पत्याय वाजसनेति समाश्रमपूजिताय जगद्धात्रे जगत्कर्त्रे पुरुषाय शाश्वताय ध्रुवाय धर्माध्यक्षाय त्रिवर्त्मने भूतभावनाय त्रिनेत्राय बहुरूपाय सूर्यायुतसमप्रभाय देवाय सर्वतूर्यनिनादिने सर्वबाधाविमोचनाय बंधनाय सर्वधारिणे धर्म्मोत्तमाय पुष्पदंतायापि भागाय मुखाय सर्वहराय हिरण्यश्रवसे द्वारिणे भीमाय भीमपराक्रमाय ओंनमो नमः । सनत्कुमार उवाच । इमं मन्त्रवरं जप्त्वा शुक्रो जठरपंजरात् । निष्क्रान्तो लिंगमार्गेण शंभोश्शुक्रमिवोत्कटम्

သနတ္ကုမာရက ဆိုသည်မှာ- "အို နတ်မင်းတို့၏ အရှင်၊ ဒေဝါနှင့် အသူရာတို့ ပူဇော်အပ်သော၊ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်၏ အခြေခံဖြစ်သော မဟာဒေဝ... ဤထူးမြတ်သော မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက်၊ သုကြသည် ဝမ်းဗိုက်အကျဉ်းထောင်မှ လိင်အင်္ဂါလမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် သျှမ်ဘူ၏ သုက်ရည်ကဲ့သို့ အားကောင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။"

Verse 2

गौर्या गृहीतः पुत्रार्थं विश्वेशेन ततः कृतः । अजरश्चामरः श्रीमान्द्वितीय इव शंकरः

သားတော်ရရှိရန်အလို့ငှာ ဂေါရီသည် သူ့ကို လက်ခံခဲ့သည်၊ ထို့နောက် ဝိသျှဝေရှ (အရှင်သျှီဝ) က သူ့ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ သူသည် အိုမင်းခြင်းမရှိ၊ သေဆုံးခြင်းမရှိဘဲ မင်္ဂလာရှိသော ရောင်ခြည်တော်နှင့် ပြည့်စုံကာ ဒုတိယမြောက် သျှံကရ ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Verse 3

त्रिभिर्वर्षसहस्रैस्तु समतीतैर्महीतले । महेश्वरात्पुनर्जातः शुक्रो वेदनिधिर्मुनिः

ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် နှစ်ပေါင်းသုံးထောင် ကုန်လွန်ပြီးနောက်၊ ဝေဒပညာဗဟုသုတ၏ သမုဒ္ဒရာသဖွယ်ဖြစ်သော ရသေ့သုကြသည် မဟေသွရ (အရှင်သျှီဝ) ၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် တန်ခိုးတော်ကြောင့် တစ်ဖန်ပြန်လည် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

Verse 4

ददर्श शूले संशुष्कं ध्यायंतं परमेश्वरम् । अंधकं धैर्यसद्वन्यदानवेशं तपस्विनम्

သူသည် ဒါနဝတို့၏ အရှင် အန္ဓကကို မြင်၏။ တပဿာကြောင့် ခြောက်သွေ့ပိန်လှီ၍ သတ္တိတည်ကြည်ကာ တြိရှူလ်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ပရမေရှ္ဝရ (သီဝ) ကို သမာဓိဖြင့် ဓ്യာနပြုနေပြီး တောတပသကဲ့သို့ နေထိုင်ကာ တပဿာ၏ အာနုဘော်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။

Verse 5

महादेवं विरूपाक्षं चन्द्रार्द्धकृतशेखरम् । अमृतं शाश्वतं स्थाणुं नीलकंठं पिनाकिनम्

မဟာဒေဝ—ဗိရူပါက္ခ၊ လဝက်ကို မုဒိတသကဲ့သို့ ဆင်ယင်ထားသူအား ငါ ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။ မသေမရှင် အမృత၊ အနန္တတည်မြဲသူ၊ မလှုပ်မယှက်သော စ္ထာဏု၊ နီလကဏ္ဌ (အပြာလည်ချောင်း)၊ ပိနာကင် (ပိနာက သံလွင်ကိုင်ဆောင်သူ) ထံ ငါ နမസ്കာရပြု၏။

Verse 6

वृषभाक्षं महाज्ञेयं पुरुषं सर्वकामदम् । कामारिं कामदहनं कामरूपं कपर्दिनम्

နွားအလံတော်ရှိသော အရှင်ထံ ငါ ခိုလှုံ၏—အမှန်တကယ် သိမြင်ရမည့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရုෂ၊ တရားသင့်သော အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ပေးသနားသူ။ သူသည် ကာမ၏ ရန်သူ၊ ကာမကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဆည်းကပ်သူ ဆန္ဒရှိသမျှ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူတော်မူပြီး၊ ကပရ္ဒင်—ဆံပင်ချည်ထုံးတော်ကို ဆောင်သူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 7

विरूपं गिरिशं भीमं स्रग्विणं रक्तवाससम् । योगिनं कालदहनं त्रिपुरघ्नं कपालिनम्

သူတို့သည် တောင်တန်း၏ အရှင်—အံ့ဩဖွယ်ကောင်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူကို မြင်ကြ၏။ ပန်းကုံးဆင်ယင်၍ အနီရောင်ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ မဟာယောဂီဖြစ်ကာ ကာလ (သေမင်း) ကိုတောင် မီးရှို့ဖျက်ဆီးသူ၊ တြိပုရကို သတ်ဖြတ်သူ၊ ခေါင်းခွံကို ဆောင်သူ ကပာလင်—ရှီဝတော်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်၏။

Verse 8

गूढव्रतं गुप्तमंत्रं गंभीरं भावगोचरम् । अणिमादिगुणाधारत्रिलोक्यैश्वर्य्यदायकम्

၎င်းသည် လျှို့ဝှက်ဝတ်နှင့် လျှို့ဝှက်မန္တရ—နက်ရှိုင်း၍ အတွင်းဘက် ဘက္တိဖြင့်သာ ထိတွေ့နိုင်သည်။ အဏိမာစသော စိဒ္ဓိများ၏ အခြေခံဖြစ်ကာ သုံးလောကလုံး၌ အာဏာနှင့် စည်းစိမ်ကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 9

वीरं वीरहणं घोरं विरूपं मांसलं पटुम् । महामांसादमुन्मत्तं भैरवं वै महेश्वरम्

သူသည် သူရဲကောင်းလည်းဖြစ်၊ သူရဲကောင်းများကို သတ်ဖြတ်သူလည်းဖြစ်—ကြောက်မက်ဖွယ်၊ အံ့ဩဖွယ်၊ သာမန်ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ကျော်လွန်သူ; ကိုယ်ခန္ဓာခိုင်မာ၍ အလွန်ကျွမ်းကျင်သူ။ ကိုယ်တော်သည် အသားအားလုံးကို စားသုံးသော မဟာစားသုံးရှင် (ကိုယ်ရှိသမျှကို လွန်ကဲစွာ ဖျက်သိမ်းသူ) ဖြစ်ပြီး၊ မိမိ၏ အကန့်အသတ်မဲ့ အာနုဘော်ကြောင့် မူးယစ်နေသူ—ဘဲရဝ (Bhairava) အမှန်တကယ်၊ မဟေရှဝရ မဟာသခင်တော်။

Verse 10

त्रैलोक्यद्रावणं लुब्धं लुब्धकं यज्ञसूदनम् । कृत्तिकानां सुतैर्युक्तमुन्मत्तकृत्तिवाससम्

သူသည် သုံးလောကကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်အရာ—လောဘကြီး၍ သဘာဝအားဖြင့် မုဆိုးတစ်ယောက်ကဲ့သို့၊ ယဇ္ဉကို ဖျက်ဆီးသူဖြစ်၏။ ကෘတ္တိကာတို့၏ သားများနှင့်အတူ ရှိကာ၊ စိတ်မထိန်းနိုင်သကဲ့သို့ မူးမောရူးသွပ်နေပြီး အရေပြားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်ဟု မြင်ရ၏။

Verse 11

गजकृत्तिपरीधानं क्षुब्धं भुजगभूषणम् । दद्यालंबं च वेतालं घोरं शाकिनिपूजितम्

သူသည် ဆင်အရေကို ဝတ်စုံအဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ လှုပ်ရှားတုန်ခါနေသော ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် မြွေများသည် အလှဆင်အဖြစ် တင်ထားကြ၏။ ထို့ပြင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဗေတားလတစ်ပါးက နီးကပ်စွာ တွဲလျက်ရှိပြီး—ရှာကိနီတို့က ပူဇော်ကန်တော့သောသူ—သီဝ၏ ကြောက်ခမန်းလိလိ ရက်စက်သည့် အင်္ဂါရပ်ကို ထင်ရှားစေ၏။

Verse 12

अघोरं घोरदैत्यघ्नं घोरघोषं वनस्पतिम् । भस्मांगं जटिलं शुद्धं भेरुंडशतसेवितम्

ငါသည် သီဝကို ဦးညွှတ်ကန်တော့၏—အဃောရ၊ မကြောက်မက်ဖွယ် အမှန်တရားဖြစ်သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ် ဒေဝတား/ဒေတ္တများ၏ အစုအဝေးကို ဖျက်ဆီးသူ; ကြောက်ခမန်းလိလိ ဟုန်းဟုန်းမြည်သံရှိသူ; တောအရှင်သစ်ပင်ကဲ့သို့ တည်ကြည်ခိုင်မာသူ; သန့်ရှင်းသော ဘသ္မဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါလိမ်းထားသူ; ဇဋာဆံပင်ရှိ၍ အလွန်သန့်စင်သူ; အင်အားကြီး ဘဲရဝသဘောရှိ သတ္တဝါများ ရာနှင့်ချီ၍ ဝန်းရံသူ။

Verse 13

भूतेश्वरं भूतनाथं पञ्चभूताश्रितं खगम् । क्रोधितं निष्ठुरं चण्डं चण्डीशं चण्डिकाप्रियम्

သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ အရှင်သခင်၊ နာမ်ဝိညာဉ်နှင့် သတ္တဝါအားလုံး၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူသော ဘူတေသွာရကို မြင်တော်မူ၏—မဟာဘုတ်ငါးပါးလုံးတွင် ပျံ့နှံ့တည်ရှိနေသူ—ငှက်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလျက်၊ အမျက်ထွက်ကာ၊ မလျှော့သောဇွဲဖြင့်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စဏ္ဍီသ၊ စဏ္ဍီကာနတ်သမီး၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 14

चण्डं तुंगं गरुत्मंतं नित्यमासवभोजनम् । लेलिहानं महारौद्रं मृत्युं मृत्योरगोचरम्

ကိုယ်တော်သည် ပြင်းထန်၍ မြင့်မြတ်တော်မူ၏၊ မတားဆီးနိုင်သော လျင်မြန်ခြင်းရှိတော်မူ၏၊ အမြဲမပြတ် မူးယစ်စေသော အဆီအနှစ်ကို သုံးဆောင်တော်မူ၏။ တောက်လောင်သော အမျက်ဒေါသဖြင့် လျှာကို ထုတ်ထားတော်မူ၏—ကိုယ်တော်သည် သေခြင်းတရားကိုယ်တိုင် ဖြစ်သော်လည်း၊ သေခြင်းတရား၏ လက်လှမ်းမမီရာတွင် ရှိတော်မူ၏။

Verse 15

मृत्योर्मृत्युं महासेनं श्मशानारण्यवासिनम् । रागं विरागं रागांधं वीतरागशताचितम्

သူသည် သေခြင်း၏ သေခြင်းတော်၊ မဟာတပ်ဖွဲ့တို့၏ စစ်ဦးစီး၊ သင်္ချိုင်းမြေများနှင့် တောအထီးကျန်ရာ၌ နေထိုင်သူ ဖြစ်၏။ သူကို ရာဂ (ကာမလိုလားမှု) အဖြစ်လည်း၊ ဝိရာဂ (ကာမကင်းစင်မှု) အဖြစ်လည်း မြင်ကြ၏; ရာဂကြောင့် မျက်ကန်းဖြစ်သူအဖြစ်လည်း၊ ရာဂကင်းစင်သော စိတ်ရာပေါင်းများဖြင့် အလှဆင်ထားသူအဖြစ်လည်း ဖြစ်၏။

Verse 16

सत्त्वं रजस्तमोधर्ममधर्मं वासवानुजम् । सत्यं त्वसत्यं सद्रूपमसद्रूपमहेतुकम्

သူသည် သတ္တဝ၊ ရဇ၊ တမော သုံးဂုဏ်၏ အခြေခံသဘောတရား ဖြစ်၏။ သူကို ဓမ္မနှင့် အဓမ္မ ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြပြီး၊ အင်ဒြာ၏ ညီတော်ဟူ၍ပင် ဆိုကြ၏။ သူသည် သစ္စာတရား ဖြစ်သော်လည်း မုသာ၏ လက်လှမ်းမမီသော အထက်တန်း၌ ရှိ၏။ သူသည် အမှန်တကယ်သော ရုပ်သဘောလည်း ဖြစ်၍ မမှန်သကဲ့သို့ ထင်ရသော ရုပ်သဘောလည်း ဖြစ်၏—အကြောင်းမရှိသော အရှင်၊ အကြောင်းတရားအားလုံးမတိုင်မီ တည်ရှိသူ။

Verse 17

अर्द्धनारीश्वरं भानुं भानुकोटिशतप्रभम् । यज्ञं यज्ञपतिं रुद्रमीशानं वरदं शिवम्

ဘက္တော်သည် ရှိဝကို အရ္ဓနာရီဣရှွရ အဖြစ်၊ နေမင်းအဖြစ်—နေမင်းသန်းပေါင်းရာချီ၏ တောက်ပမှုကိုပင် လွန်ကဲသော ရောင်ခြည်ဖြင့်—စဉ်းစားဆင်ခြင်၏။ ထို့ပြင် ယဇ္ဉာတော်ကိုယ်တိုင်နှင့် ယဇ္ဉာ၏ အရှင်အဖြစ်၊ ရုဒြ၊ အမြင့်ဆုံး ဣရှာန၊ အပေးအကူပြုသော ရှိဝ—မင်္ဂလာအရှင်အဖြစ်လည်း စိတ်တွင် တည်စေ၏။

Verse 18

अष्टोत्तरशतं ह्येतन्मूर्तीनां परमात्मनः । शिवस्य दानवो ध्यायन्मुक्तस्तस्मान्महाभयात्

ဤအရာတို့သည် အထွတ်အမြတ် အတ္တမဟာတော်၊ သခင် ရှိဝ၏ မူရတိ ၁၀၈ ပါး ဖြစ်၏။ ထိုမူရတိတို့ကို သမาธိဖြင့် စိတ်တည်ကာ အာသူရတောင် ထိုမဟာကြောက်လန့်မှုမှ လွတ်မြောက်ခဲ့၏။

Verse 19

दिव्येनामृतवर्षेण सोऽभिषिक्तः कपर्दिना । तुष्टेन मोचितं तस्माच्छूलाग्रादवरोपितः

ထို့နောက် ကပရ္ဒိန် (သခင် ရှိဝ) သည် ဒိဗ္ဗ အမృతမိုးကို လောင်းချကာ သူ့ကို အဘိသေက ပြု၏။ ပျော်ရွှင်တော်မူသဖြင့် ရှိဝသည် သူ့ကို လွှတ်ပေးကာ သုံးခွံတံ၏ ထိပ်မှ ဆင်းချစေ၏။

Verse 20

उक्तश्चाथ महादैत्यो महेशानेन सोंऽधकः । असुरस्सांत्वपूर्वं यत्कृतं सर्वं महात्मना

ထို့နောက် မဟာဒೈတျာ အန္ဓကကို မဟေရှာန (သီဝဘုရား) က မိန့်ကြားတော်မူ၏။ အစူရသည် မဟာသတ္တိရှိသော ဘုရားရှင်က ယခင်က နူးညံ့သော အကြံပေးစကားဖြင့် သဘောတူညီစေလို၍ ပြုလုပ်ခဲ့သမျှ၊ မိန့်ဆိုခဲ့သမျှကို အပြည့်အစုံ ကြားနာလေ၏။

Verse 21

ईश्वर उवाच । भो भो दैत्येन्द्रतुष्टोऽस्मि दमेन नियमेन च । शौर्येण तव धैर्येण वरं वरय सुव्रत

ဣရှ္ဝရ (သီဝဘုရား) မိန့်တော်မူသည်– «ဟေ့ ဒೈတျာတို့၏ အင်အားကြီးသော အရှင်! သင်၏ သည်းခံထိန်းချုပ်မှုနှင့် စည်းကမ်းကျင့်ဝတ်တို့ကြောင့်လည်းကောင်း၊ သင်၏ ရဲရင့်မှုနှင့် မတုန်မလှုပ် သတ္တိကြောင့်လည်းကောင်း ငါနှစ်သက်၏။ ကောင်းမြတ်သော သစ္စာဝတ်ရှိသူရေ—အလိုရှိသော ဆုတောင်းကို ရွေး၍ တောင်းလော့»။

Verse 22

आराधितस्त्वया नित्यं सर्वनिर्धूतकल्मषः । वरदोऽहं वरार्हस्त्वं महादैत्येन्द्रसत्तम

သင်သည် ငါ့ကို အမြဲတမ်း ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့သဖြင့် သင်၏ အညစ်အကြေးအပြစ်အနာအဆာ အားလုံး ပျောက်ကင်းစင်ကြယ်သွားပြီ။ ငါသည် ဆုတောင်းပေးသူ ဖြစ်၏၊ သင်သည် ဆုတောင်းခံထိုက်သူ ဖြစ်၏—မဟာဒైတျာတို့၏ အရှင်များအနက် အမြတ်ဆုံးရေ။

Verse 23

प्राणसंधारणादस्ति यच्च पुण्यफलं तव । त्रिभिर्वर्षसहस्रैस्तु तेनास्तु तव निर्वृतिः

အသက်ရှုကို ထိန်းသိမ်းထားသော အကျင့် (ပရာဏသံဓာရဏ) ကြောင့် သင်၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကုသိုလ်အကျိုးရှိသမျှဖြင့် သင်၏ စိတ်ချမ်းသာမှုနှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုသည် သုံးထောင်နှစ်တိုင်တိုင် တည်မြဲပါစေ။

Verse 24

सनत्कुमार उवाच । एतच्छ्रुत्वांधकः प्राह वेपमानः कृतांजलिः । भूमौ जानुद्वयं कृत्वा भगवंतमुमापतिम्

သနတ်ကူမာရ မိန့်တော်မူသည်။ ဤစကားကိုကြားသော် အန္ဓကသည် တုန်လှုပ်၍ လက်အုပ်ချီကာ၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးနှစ်ဖက်ချ၍ ဥမာပတိ (ရှီဝ) ဘဂဝန်တော်ရှေ့၌ ရိုသေစွာ ပြောလေ၏။

Verse 25

अंधक उवाच । भगवन्यन्मयोक्तोऽसि दीनोदीनः परात्परः । हर्षगद्गदया वाचा मया पूर्वं रणाजिरे

အန္ဓကက ဆိုသည်– «အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် အမြင့်ဆုံးထက်လည်း အမြင့်ဆုံးသော ပရမသတ္တဝါ ဖြစ်တော်မူသော်လည်း နိမ့်ကျသူနှင့် ဆင်းရဲသူတို့အပေါ် ကရုဏာတရားတည်းဟူသောအရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ယခင်က စစ်မြေပြင်၌ ဝမ်းမြောက်လွန်ကဲ၍ စိတ်လှုပ်ရှားသံတုန်တုန်ဖြင့် သင့်အား ကျွန်ုပ် ပြောခဲ့ပါသည်»။

Verse 26

यद्यत्कृतं विमूढत्वात्कर्म लोकेषु गर्हितम् । अजानता त्वां तत्सर्वं प्रभो मनसि मा कृथाः

လောက၌ ကျွန်ုပ်၏ မိုက်မဲမှုကြောင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော အပြစ်တင်ခံရသည့် အလုပ်အမှုများ အားလုံးကို—သင့်ကို မသိမမြင်ဘဲ ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့်—အရှင်ဘုရား၊ ထိုအရာအားလုံးကို သင့်စိတ်ထဲ၌ မထားပါနှင့် (ကျွန်ုပ်အပေါ် မမှတ်သားပါနှင့်)။

Verse 27

पार्वत्यामपि दुष्टं यत्कामदोषात्कृतं मया । क्षम्यतां मे महादेव कृपणो दुःखितो भृशम्

ပါရဝတီမယ်တော်အပေါ်တောင် ကာမတဏှာ၏ အပြစ်ကြောင့် ကျွန်ုပ် ပြုခဲ့သော မကောင်းမှု မည်သည့်အရာမဆို—အို မဟာဒေဝ၊ ကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။ ကျွန်ုပ်သည် အလွန်အမင်း ဆင်းရဲနာကျင်၍ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေပါသည်။

Verse 28

दुःखितस्य दया कार्या कृपणस्य विशेषतः । दीनस्य भक्तियुक्तस्य भवता नित्यमेव हि

ဒုက္ခရောက်သူတို့အား အမြဲကရုဏာပြုလော့—အထူးသဖြင့် အကူအညီမဲ့သူနှင့် ဆင်းရဲသူတို့အား။ ဘက္တိရှိ၍ နှိမ့်ချသော ဘုရားကိုးကွယ်သူအပေါ် သင်သည် အမြဲမေတ္တာကရုဏာပေးရမည်။

Verse 29

सोहं दीनो भक्तियुक्त आगतश्शरणं तव । रक्षा मयि विधातव्या रचितोऽयं मयांजलिः

ကျွန်ုပ်သည် ဆင်းရဲနိမ့်ချသော်လည်း ဘက္တိရှိ၍ သင်၏အရိပ်အာရုံသို့ ခိုလှုံရန် လာရောက်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပေးရမည်—ကြည့်ပါ၊ ကျွန်ုပ်က လက်အုပ်ချီ၍ ဂါရဝပြုအန်ဂျလီကို ပြုလုပ်ထားပါသည်။

Verse 30

इयं देवी जगन्माता परितुष्टा ममोपरि । क्रोधं विहाय सकलं प्रसन्ना मां निरीक्षताम्

“ကျွန်ုပ်အပေါ် စိတ်ကျေနပ်နေသော ဤဒေဝီ—လောကမိခင်—သည် အမျက်အားလုံးကို စွန့်လွှတ်၍ ကြည်နူးသနားကာ ကျွန်ုပ်ကို ကရုဏာဖြင့် ကြည့်ရှုပါစေ။”

Verse 31

क्वास्याः क्रोधः क्व कृपणो दैत्योऽहं चन्द्रशेखर । तत्सोढा नाहमर्द्धेन्दुचूड शंभो महेश्वर

“သူမ၏ အမျက်သည် ဘယ်မှာနည်း၊ ကျွန်ုပ်ကဲ့သို့ ဆင်းရဲသော ဒೈတျာသည် ဘယ်မှာနည်း၊ အို စန္ဒ్రသေခရ! ထိုအမျက်ကို မခံနိုင်ပါ။ အို သမ္ဘု၊ အို မဟေရှဝရ၊ လဝက်ကို ဦးထုပ်တင်ထားသော အရှင်!”

Verse 32

क्व भवान्परमोदारः क्व चाहं विवशीकृतः । कामक्रोधादिभिर्दोषैर्जरसा मृत्युना तथा

ဘယ်မှာနည်း သင်၏ အလွန်မြင့်မြတ်၍ ရက်ရောသော သဘော၊ ဘယ်မှာနည်း ကျွန်ုပ်၏ အားမဲ့သွားခြင်း။ ကျွန်ုပ်သည် ကာမ၊ အမျက် စသည့် အပြစ်ဒोषများနှင့် အိုမင်းခြင်း၊ သေခြင်းတို့ကြောင့်လည်း ဖိနှိပ်ခံနေရပါသည်။

Verse 33

अयं ते वीरकः पुत्रो युद्धशौंडो महाबलः । कृपणं मां समालक्ष्य मा मन्युवशमन्वगाः

ဤသူသည် သင်၏ သူရဲကောင်းသားတော်—စစ်ပွဲတွင် ကျွမ်းကျင်၍ အင်အားမဟာကြီးသူ ဖြစ်၏။ ကျွန်ုပ်ကို သနားဖွယ်အခြေအနေဖြင့် မြင်လျှင် ဒေါသ၏ အာဏာအောက် မကျပါစေနှင့်။

Verse 34

तुषारहारशीतांशुशंखकुन्देन्दुवर्ण भाक् । पश्येयं पार्वतीं नित्यं मातरं गुरुगौरवात्

ဂုရု၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သန့်ရှင်းသော အာဏာ၏ အလေးအနက်ကို ရိုသေလေးစား၍၊ နှင်းပန်းကုံး၊ အေးမြသော လရောင်၊ သင်္ခ၊ ကုန္ဒပန်းနှင့် လဝိုင်းကဲ့သို့ အရောင်တောက်ပသော မိခင် ပါရဝတီကို အမြဲမြင်တွေ့ပါစေ။

Verse 35

नित्यं भवद्भ्यां भक्तस्तु निर्वैरो दैवतैः सह । निवसेयं गणैस्सार्द्धं शांता त्मा योगचिंतकः

«သင်တို့နှစ်ပါးကို အမြဲတမ်း भक्तဖြစ်၍ အခြားနတ်တို့နှင့်ပင် ရန်မရှိသူ ဖြစ်ပါစေ။ ဂဏများနှင့်အတူ နေထိုင်ခွင့်ရ၍ စိတ်ငြိမ်းချမ်းကာ ယောဂကို အမြဲစဉ်းစားသတိပြုသူ ဖြစ်ပါစေ»။

Verse 36

मा स्मरेयं पुनर्जातं विरुद्धं दानवोद्भवम् । त्वत्कृपातो महेशान देह्येतद्वरमुत्तमम्

အို မဟေရှာန၊ သင်၏ကရုဏာကြောင့် အဆုရတို့၏ဆန့်ကျင်မှုမှ ပေါ်လာသော ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို ငါ မည်သည့်အခါမျှ မမှတ်မိ မဆွဲငင်မခံရပါစေ။ ဤအမြင့်မြတ်ဆုံးသော အပေးအယူကို ပေးသနားတော်မူပါ။

Verse 37

सनत्कुमार उवाच । एतावदुक्त्वा वचनं दैत्येन्द्रो मौनमास्थितः । ध्यायंस्त्रिलोचनं देवं पार्वतीं प्रेक्ष्य मातरम्

သနတ်ကူမာရက ပြောသည်။ ဤစကားများကို ပြောပြီးနောက် ဒိုင်တျာတို့၏ အရှင်သည် တိတ်ဆိတ်နေ၏။ သူသည် မျက်စိသုံးလုံးရှိသော သီဝဘုရားကို သမาธိပြု၍ ပါရဝတီကို မိခင်အဖြစ် ကြည့်ရှုကာ စိတ်ကို ထိုမယ်တော်ထံ တည်စေ၏။

Verse 38

ततो दृष्टस्तु रुद्रेण प्रसन्नेनैव चक्षुषा । स्मृतवान्पूर्ववृत्तांतमात्मनो जन्म चाद्भुतम्

ထို့နောက် ရုဒြာဘုရား၏ ကြည်နူးသက်သာသော မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရှုခြင်းကို ခံရသောအခါ၊ သူသည် ယခင်ဖြစ်ရပ်အစဉ်အလာကို ချက်ချင်း သတိရလာပြီး မိမိ၏ အံ့ဖွယ်မွေးဖွားပုံကိုလည်း မှတ်မိလေ၏။

Verse 39

तस्मिन्स्मृते च वृत्तांते ततः पूर्णमनोरथः । प्रणम्य मातापितरौ कृतकृत्योऽभवत्ततः

ထိုအကြောင်းအရာကို သတိရလာသောအခါ သူ၏စိတ်ဆန္ဒသည် ပြည့်စုံသွား၏။ မိခင်ဖခင်တို့ကို ဦးချကန်တော့ပြီးနောက် သူသည် မိမိတာဝန်ကို ပြီးမြောက်ပြီဟု ခံစားလေ၏။

Verse 40

पार्वत्या मूर्ध्न्युपाघ्रातश्शंकरेण च धीमता । तथाऽभिलषितं लेभे तुष्टाद्बालेन्दुशेखरात्

လမင်းတံဆိပ်ဆောင် ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော သခင် ရှင်ကရာသည် ပါရဝတီ၏ ခေါင်းထိပ်ကို ချစ်ခင်စွာ ထိကာ နမ်းရှိုက်၍ ကောင်းချီးပေးသဖြင့် ပီတိဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုပီတိရသော ဘာလေန္ဒုရှေခရာထံမှ နាងလိုသမျှကို အတိအကျ ရရှိလေ၏။

Verse 41

एतद्वस्सर्वमाख्यातमन्धकस्य पुरातनम् । गाणपत्यं महादेवप्रसादात्परसौख्यदम्

ဤသို့ဖြင့် အန္ဓက၏ ရှေးဟောင်းအကြောင်းအရာအားလုံးကို သင်တို့အား ပြောပြပြီးပြီ။ မဟာဒေဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဂဏ (gaṇapatya) ဖြစ်ခြင်းကို ရရှိကာ အမြင့်ဆုံးသော အာနန္ဒကို ပေးစွမ်းသည်။

Verse 42

मृत्युंजयश्च कथितो मंत्रो मृत्युविनाशनः । पठितव्यः प्रयत्नेन सर्वकामफलप्रदः

ဤသို့ဖြင့် မృတ்யုဉ္ဇယ မန္တရကို ကြေညာခဲ့သည်—သေခြင်းကို ဖျက်ဆီးသော မန္တရဖြစ်၏။ အားထုတ်ကြိုးစား၍ ရွတ်ဖတ်ရမည်၊ အကြောင်းမူကား သဒ္ဓါနှင့်တရားသော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။

Verse 49

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे अंधकगण जीवितप्राप्तिवर्णनं नामैकोनपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရှီဝ မဟာပုရာဏ» ၏ ဒုတိယပိုင်း ရုဒ္ရသံဟိတာအတွင်း ပဉ္စမခဏ္ဍ ယုဒ္ဓခဏ္ဍ၌ «အန္ဓက၏ ဂဏအဖွဲ့ အသက်ပြန်ရခြင်းကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၄၉ သည် ပြီးဆုံးလေ၏။