शङ्खचूडस्य मायायुद्धं तथा माहेश्वरास्त्रप्रभावः | Śaṅkhacūḍa’s Māyā-Warfare and the Power of the Māheśvara Astra

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । स्वबलं निहतं दृष्ट्वा मुख्यं बहुतरं ततः । तथा वीरान् प्राणसमान् चुकोपातीव दानवः

သနတ်ကူမာရက ပြောသည်။ မိမိ၏တပ်ကို—အထူးသဖြင့် ခေါင်းဆောင်များနှင့် များစွာသောသူရဲကောင်းများ—သတ်ဖြတ်ခံရသည်ကို မြင်၍၊ ထို့ပြင် မိမိအသက်ကဲ့သို့ ချစ်မြတ်နိုးသော သူရဲကောင်းများပါ ကျဆုံးသွားသည်ကို မြင်သဖြင့် ထိုဒဏဝသည် ပြင်းထန်စွာ ဒေါသတောက်လောင်하였다။

Verse 2

उवाच वचनं शंभुं तिष्ठाम्याजौ स्थिरो भव । किमेतैर्निहतैर्मेद्य संमुखे समरं कुरु

သူသည် ရှမ္ဘူထံ ဤစကားကို ပြော하였다—“စစ်မြေပြင်၌ ငါသည် တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်နေ၏၊ သင်လည်း တည်ငြိမ်ပါ။ ဤအခြားသူတို့ကို သတ်ခြင်းဖြင့် အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း။ ငါ့ရှေ့၌ တိုက်ရိုက် မျက်နှာချင်းဆိုင်လာ၍ စစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲလော့။”

Verse 3

इत्युक्त्वा दानवेन्द्रोसौ सन्नद्धस्समरे मुने । अगच्छन्निश्चयं कृत्वाऽभिमुखं शंकरस्य च

အို မုနိ၊ ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဒဏဝတို့၏ အရှင်သည် စစ်အဝတ်အစားနှင့် လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ကာ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာစွာဖြင့် ရှင်ကရာ (သီဝ) ကို တိုက်ရိုက် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရန် ချီတက်သွား하였다။

Verse 4

दिव्यान्यस्त्राणि चिक्षेप महारुद्राय दानवः । चकार शरवृष्टिञ्च तोयवृष्टिं यथा घनः

ဒာနဝသည် မဟာရုဒ္ဒရထံသို့ ဒိဗ္ဗအာယုဓများကို ပစ်ချခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် မိုးတိမ်က မိုးရေသွန်သကဲ့သို့ မြားမိုးကို ဆင်နွှဲစေ하였다။

Verse 5

मायाश्चकार विविधा अदृश्या भयदर्शिताः । अप्रतर्क्याः सुरगणैर्निखिलैरपिः सत्तमैः

ထို့နောက် သူသည် မျိုးစုံသော မာယာအင်အားများကို အသုံးချ하였다—မမြင်ရသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကို ပြသစေသော အံ့ဩဖွယ်များဖြစ်၍၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နတ်တပ်စုအားလုံးပင် မခန့်မှန်းမနိုင်ခဲ့ကြ။

Verse 6

ता दृष्ट्वा शंकरस्तत्र चिक्षे पास्त्रं च लीलया । माहेश्वरं महादिव्यं सर्वमायाविनाशनम्

သူတို့ကို ထိုနေရာ၌ မြင်သော် သင်္ကရာသည် ကစားသလိုပင် မဟေရှဝရ အာယုဓကို ပစ်လွှတ်၏—အလွန်မြတ်သော ဒိဗ္ဗအာယုဓ၊ မာယာအမျိုးမျိုးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သောအရာ။

Verse 7

तेजसा तस्य तन्माया नष्टाश्चासन् द्रुतं तदा । दिव्यान्यस्त्राणि तान्येव निस्तेजांस्यभवन्नपि

သူ၏တေဇောအလင်းကြောင့် ထိုအခိုက်၌ သူတို့၏ မာယာသည် ချက်ချင်းပျက်စီးသွား၏။ ထို့ပြင် ထိုဒိဗ္ဗအာယုဓများပင်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာဖြစ်သော်လည်း တောက်ပမှုကင်းမဲ့သွားကြ၏။

Verse 8

अथ युद्धे महेशानस्तद्वधाय महाबलः । शूलं जग्राह सहसा दुर्निवार्यं सुतेजसाम्

ထို့နောက် စစ်ပွဲအလယ်၌ မဟေရှာန—အင်အားကြီးသော အရှင်—သည် သူ့ကိုသတ်ရန် ချက်ချင်း တြိရှူလ (သုံးခွ) ကို ကိုင်ယူ၏။ ထိုအာယုဓသည် တေဇောတောက်ပလွန်း၍ တောက်ပသူတို့ပင် တားဆီးရန် ခက်ခဲ၏။

Verse 9

तदैव तन्निषेद्धुं च वाग्बभूवाशरीरिणी । क्षिप शूलं न चेदानीं प्रार्थनां शृणु शंकर

ထိုခဏမှာပင် ထိုလုပ်ရပ်ကို တားဆီးရန် ကိုယ်မဲ့အသံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာ၍—«အို ရှင်ကရာ၊ ယခု သုံးခွံလှံကို မပစ်ပါနှင့်; ဤတောင်းပန်ချက်ကို နားထောင်ပါ» ဟု ဆို၏။

Verse 10

सर्वथा त्वं समर्थो हि क्षणाद् ब्रह्माण्डनाशने । किमेकदानवस्येश शङ्खचूडस्य सांप्रतम्

အရာအားလုံးအရ သင်သည် ခဏတစ်ခဏအတွင်း ဗြဟ္မာဏ္ဍတစ်လုံးလုံးကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိ၏။ အို အရှင်၊ ယခုအခါ သင့်အတွက် ဒာနဝတစ်ယောက်တည်းဖြစ်သော ရှင်ခချူဍသည် ဘာမျှနည်း။

Verse 11

तथापि वेदमर्यादा न नाश्या स्वामिना त्वया । तां शृणुष्व महादेव सफलं कुरु सत्यतः

သို့သော်လည်း အရှင်တော်၊ ဝေဒ၏သန့်ရှင်းသော စည်းကမ်းကန့်သတ်ချက်ကို သခင်တော်ဖြစ်သော သင် မချိုးဖောက်သင့်ပါ။ ထို့ကြောင့် မဟာဒေဝ၊ ဝေဒအမိန့်ကို နားထောင်၍ သစ္စာဖြင့် ထိုအမိန့်ကို အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေပါ။

Verse 12

यावदस्य करेऽत्युग्रं कवचं परमं हरेः । यावत्सतीत्वमस्त्येव सत्या अस्य हि योषितः

ဟရီ၏ အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကာကွယ်ရေးကဝචာသည် သူ၏လက်ပေါ်တွင် ရှိနေသရွေ့၊ ထို့ပြင် သူ၏ဇနီး၏ သစ္စာတည်ကြည်သော သန့်ရှင်းမှု (စတီတဝ) သည် တည်ရှိနေသရွေ့၊ သူကို မည်သူမျှ မအနိုင်ယူနိုင်ပါ။

Verse 13

तावदस्य जरामृत्युश्शंखचूडस्य शंकर । नास्तीत्यवितथं नाथ विधेहि ब्रह्मणो वचः

အို ရှင်ကရာ၊ ထိုကံသတ်မှတ်ချက် ရှိနေသရွေ့ ဤ သင်္ခချူဍအတွက် အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်း မရှိပါ။ အရှင်တော်၊ ဗြဟ္မာ၏ စကား မမှားမယွင်းအောင်—ထိုသို့ ဖြစ်စေပါ။

Verse 14

इत्याकर्ण्य नभोवाणीं तथेत्युक्ते हरे तदा । हरेच्छयागतो विष्णुस्तं दिदेश सतां गतिः

ကောင်းကင်မှ အသံကို ကြားသော် ဟရီသည် ချက်ချင်း “အဲဒီလိုပဲ” ဟု ပြန်ဆို၏။ ထို့နောက် ဟရီ၏အလိုတော်အတိုင်း ရောက်လာသော ဗိဿနုသည် သူ့အား ညွှန်ကြား၏—ဗိဿနုသည် သဒ္ဓါရှိသူတို့၏ အားကိုးရာနှင့် သွားရာလမ်းဖြစ်၏။

Verse 15

वृद्धब्राह्मणवेषेण विष्णुर्मायाविनां वरः । शङ्खचूडोपकंठं च गत्वोवाच स तं तदा

ဒေဝမாயာ၌ ကျွမ်းကျင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဗိဿနုသည် အိုမင်းသော ဗြာဟ္မဏ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ယူ하였다။ ထို့နောက် သင်္ခချူဍ၏ အနီးသို့ သွားကာ ထိုခဏ၌ သူ့အား စကားဆို၏။

Verse 16

वृद्धब्राह्मण उवाच । देहि भिक्षां दानवेन्द्र मह्यं प्राप्ताय सांप्रतम्

အိုမင်းသော ဗြာဟ္မဏက ပြော၏—“ဒာနဝတို့၏ အရှင်၊ ယခုအခါ ငါရောက်လာသဖြင့် ငါ့အား ဘိက္ခာ (အလှူ) ပေးပါ။”

Verse 17

नेदानीं कथयिष्यामि प्रकटं दीनवत्सलम् । पश्चात्त्वां कथयिष्यामि पुनस्सत्यं करिष्यसि

ယခုမဟုတ်သေး။ ဆင်းရဲသူတို့ကို ကရုဏာပြုသော အရှင်အကြောင်း အမှန်တရားကို ငါ ထင်ရှားစွာ ကြေညာမည်။ နောက်မှ ထပ်မံ ပြောမည်—ထိုအခါ သင်သည် အမှန်တရားကို ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းမည်။

Verse 18

ओमित्युवाच राजेन्द्रः प्रसन्नवदनेक्षणः । कवचार्थी जनश्चाहमित्युवाचेति सच्छलात्

မျက်နှာတည်ငြိမ်၍ မျက်စိနူးညံ့သဖြင့် မင်းကြီးက «အိုမ်» ဟု ပြန်ဆို၏။ ထို့နောက် လှည့်ကွက်တစ်ရပ်ကို အကြောင်းပြုကာ «ကျွန်ုပ်လည်း တောင်းခံသူပါ—ကဝစ (ကာကွယ်ရေးအဝတ်အစား) ကို ရှာဖွေ၍ လာသူပါ» ဟု ထပ်မံဆို၏။

Verse 19

तच्छ्रुत्वा दानवेन्द्रोसौ ब्रह्मण्यः सत्यवाग्विभुः । तद्ददौ कवचं दिव्यं विप्राय प्राणसंमतम्

ထိုသတင်းကို ကြားသော် ဒာနဝတို့၏ အရှင်သည် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ရိုသေသူ၊ စကားမှန်ပြောသူ၊ အင်အားကြီးသူဖြစ်၍ ဗြာဟ္မဏအား အသက်တန်ဖိုးတူ ချစ်မြတ်နိုးသည့် ဒိဗ္ဗကာကွယ်အင်္ကျီ (ကဝစ) ကို ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 20

मायायेत्थं तु कवचं तस्माज्जग्राह वै हरिः । शङ्खचूडस्य रूपेण जगाम तुलसीं प्रति

ထို့နောက် မာယာအားဖြင့် ဟရိ (ဗိဿဏု) သည် ထိုကဝစကို သူထံမှ ယူဆောင်ကာ၊ ရှင်ခချူဍ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ယူ၍ တုလစီထံသို့ သွားလေ၏။ ရှైవအမြင်အရ ဤသည်မှာ လောကီကာကွယ်မှုများ (ကဝစ) နှင့် ဒိဗ္ဗလှည့်ကွက်များပင် မာယာ၏ ကွင်းပြင်အတွင်း လည်ပတ်ကြောင်းကို ပြသပြီး၊ အမြင့်ဆုံးသော အောင်ပွဲသည် မောဟကို ကျော်လွန်သော သီဝအရှင်ထံ၌သာ တည်ရှိကြောင်းကို ဆိုလိုသည်။

Verse 21

गत्वा तत्र हरिस्तस्या योनौ मायाविशारदः । वीर्याधानं चकाराशु देवकार्यार्थमीश्वरः

ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ပြီး မာယာဒိဗ္ဗကို ကျွမ်းကျင်သော ဟရိသည် အလျင်အမြန် သူမ၏ ဝမ်းအတွင်းသို့ မျိုးစေ့ကို ထည့်သွင်းလေ၏။ အရှင်သည် နတ်တို့၏ ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံစေရန် ထိုသို့ ပြုတော်မူခြင်း ဖြစ်၏။

Verse 22

एतस्मिन्नंतरे शंभुमीरयन् स्ववचः प्रभुः । शंखचूडवधार्थाय शूलं जग्राह प्रज्वलत्

ထိုအချိန်အတွင်း အရှင်သည် မိမိ၏ အမိန့်အာဏာကို ကြေညာကာ ရှင်ခချူဍကို သတ်ရန် မီးလောင်တောက်ပသော သုံးချွန်လှံ (သူလ) ကို ကိုင်ယူတော်မူ၏။

Verse 23

तच्छूलं विजयं नाम शङ्करस्य परमात्मनः । सञ्चकाशे दिशस्सर्वा रोदसी संप्रकाशयन्

ထိုသုံးချွန်လှံသည် “ဝိဇယ” ဟု အမည်ရပြီး အမြင့်ဆုံး အတ္တမဖြစ်သော ရှင်ကရ၏ ပိုင်ဆိုင်ရာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တောက်ပလင်းလက်၍ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးကို ထွန်းညှိကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး နှစ်ပါးလုံးကို ထင်ရှားစွာ လင်းပစေ၏။

Verse 24

कोटिमध्याह्नमार्तंडप्रलयाग्निशिखोपमम् । दुर्निवार्यं च दुर्द्धर्षमव्यर्थं वैरिघातकम्

၎င်းသည် ပျက်ကွက်ကာလ (ပရလယ) မီးလျှံ၏ ထိပ်တန်းတောက်ပမှုကဲ့သို့၊ နေ့လယ်နေတစ်သန်းကဲ့သို့ တောက်လောင်၍—တားမရ၊ ချေမှုန်းမရ; မလွဲမသွေ ရန်သူကို ရည်ရွယ်ချက်မလွဲဘဲ ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်하였다။

Verse 25

तेजसां चक्रमत्युग्रं सर्वशस्त्रास्त्रसायकम् । सुरासुराणां सर्वेषां दुस्सहं च भयंकरम्

တောက်ပသော တေဇော၏ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် စက်ဝိုင်းလက်နက်—လက်နက်အားလုံး၊ ပစ်လက်နက်အားလုံး၊ မြားအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်ဖြစ်စေသော—ဒေဝနှင့် အသူရ အားလုံးအတွက် မခံနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်하였다။

Verse 26

संहर्तुं सर्वब्रह्माडमवलंब्य च लीलया । संस्थितं परमं तत्र एकत्रीभूय विज्वलत्

စကြဝဠာဥ (ဗြဟ္မာဏ္ဍ) အားလုံးကို ဖျက်သိမ်းလို၍၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး သတ္တဝါတရားသည် လီလာတော်သာဖြင့် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ၊ ထိုနေရာ၌ တစ်စုတစ်စည်းတည်း စုဝေးလျက် တောက်ပစွာ လောင်ကျွမ်းထွန်းလင်း하였다။

Verse 27

धनुस्सहस्रं दीर्घेण प्रस्थेन शतहस्तकम् । जीवब्रह्मास्वरूपं च नित्यरूपमनिर्मितम्

၎င်းသည် လေးအလျား တစ်ထောင်အထိ ရှည်လျား၍ လက်တစ်ရာအကျယ်ရှိသည်—ဇီဝအတ္တနှင့် ပရမဗြဟ္မန်၏ သဘာဝတရားတည်းဟူသော; ၎င်း၏ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် နိစ္စနှင့် မဖန်ဆင်းထားသော အရာဖြစ်သည်။

Verse 28

विभ्रमद् व्योम्नि तच्छूलं शंख चूडोपरि क्षणात् । चकार भस्म तच्छीघ्रं निपत्य शिवशासनात्

ကောင်းကင်၌ လှည့်ဝဲနေသော ထိုသုံးခွ (ตรีśūla) သည် ခဏချင်းပင် Śaṅkhacūḍa အပေါ်သို့ ကျရောက်၍၊ သီဝ၏ အမိန့်တော်ကြောင့် လျင်မြန်စွာ ပြာမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲစေ하였다။

Verse 29

अथ शूलं महेशस्य द्रुतमावृत्य शंकरम । ययौ विहायसा विप्रमनोयायि स्वकार्यकृत्

ထို့နောက် မဟေရှ၏ သုံးချွန်လှံသည် ရှင်ကရာကို လျင်မြန်စွာ ကာကွယ်အာနုဘော်ဖြင့် လွှမ်းခြုံကာ မိုးကောင်းကင်တစ်လျှောက် မမှားမယွင်းသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် သွား၍ မိမိအလုပ်တာဝန်ကို ပြီးမြောက်စေ၏။

Verse 30

नेदुर्दुंदुभयस्स्वर्गे जगुर्गंधर्वकिन्नराः । तुष्टुवुर्मुनयो देवा ननृतुश्चाप्सरोगणाः

ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဒုန္ဒုဘီစည်များ မြည်ဟည်းလေ၏။ ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် ကိန္နရတို့ သီချင်းဆိုကြ၏။ မုနိများနှင့် ဒေဝတားများ ချီးမွမ်းကြပြီး အပ်ဆရာအုပ်စုတို့ ကပြကြ၏—လောကဓမ္မစစ်ပွဲ၌ အရှင်၏ တရားမျှတသော အာနုဘော်အောင်မြင်မှုကို အောင်ပွဲခံကြလေ၏။

Verse 31

बभूव पुष्पवृष्टिश्च शिवस्योपरि संततम् । प्रशशंस हरिर्ब्रह्मा शक्राद्या मुनयस्तथा

သီဝဘုရားအပေါ်သို့ ပန်းမိုးသည် မပြတ်မတောက် ကျလာ၏။ ဟရီ(ဗိဿနု)၊ ဘြဟ္မာ၊ အိန္ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတားများ၊ မုနိတို့လည်း ထိုဘုရားကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 32

शंखचूडो दानवेन्द्रः शिवस्य कृपया तदा । शाप मुक्तो बभूवाथ पूर्वरूपमवाप ह

ထို့နောက် ဒာနဝတို့၏ အရှင် သင်္ခချူဍသည် သီဝဘုရား၏ ကရုဏာကြောင့် ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်ကာ မူလရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ပြန်လည်ရရှိ၏။

Verse 33

अस्थिभिश्शंखचूडस्य शंखजातिर्बभूव ह । प्रशस्तं शंखतोयं च सर्वेषां शंकरं विना

သင်္ခချူဍ၏ အရိုးများမှ သင်္ခ(ခရု)မျိုးရိုးသည် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ သင်္ခအတွင်းရှိ ရေသည် အားလုံးအတွက် ချီးမွမ်းခံရသော်လည်း၊ သင်္ကရ(သီဝ) မပါလျှင် အမှန်တကယ် ကောင်းကျိုးပေးသူနှင့် အားကိုးရာ မဖြစ်နိုင်။

Verse 34

विशेषेण हरेर्लक्ष्म्याः शंखतोयं महाप्रियम् । संबंधिनां च तस्यापि न हरस्य महामुने

အို မဟာမုနိ၊ သင်္ခရေ (သင်္ခမှရေ) သည် ဟရီနှင့် လက္ရှ္မီတို့အတွက် အထူးချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ထိုသူတို့နှင့် ဆက်နွယ်သူများအတွက်လည်း ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သော်လည်း—ဟရ (ရှီဝ) အတွက်တော့ ထိုသို့ မဟုတ်ပါ။

Verse 35

तमित्थं शंकरो हत्वा शिवलोकं जगाम सः । सुप्रहृष्टो वृषारूढः सोमस्कन्दगणैर्वृतः

ဤသို့ဖြင့် ရန်သူကို ထိုနည်းဖြင့် သတ်ပြီးနောက် သင်္ကရသည် ရှီဝလောကသို့ သွားတော်မူ၏။ အလွန်ပျော်ရွှင်လျက် နန္ဒီနွားပေါ် စီးနင်းကာ၊ ဆိုမနှင့် စကန္ဒတို့အပါအဝင် ဂဏများက ဝန်းရံလိုက်ပါ၏။

Verse 36

हरिर्जगाम वैकुंठं कृष्णस्स्ववस्थो बभूव ह । सुरास्स्वविषयं प्रापुः परमानन्दसंयुताः

ဟရီသည် ဝိုင်ကుంఠသို့ ပြန်သွား၏။ ကృష్ణသည် မိမိ၏ သဘာဝအနေအထား၌ တည်နေ၏။ ဒေဝတားတို့သည် မိမိတို့၏ နေရာနေထိုင်ရာသို့ ရောက်ကြပြီး အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒဖြင့် ပြည့်ဝကြ၏—ရှီဝ၏ အာဏာအောက်၌ စကြဝဠာစည်းကမ်း သာယာစွာ တည်ငြိမ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 37

जगत्स्वास्थ्यमतीवाप सर्वनिर्विघ्नमापकम् । निर्मलं चाभवद्व्योम क्षितिस्सर्वा सुमंगला

ထို့နောက် လောကတစ်လောကလုံးသည် အလွန်ကျန်းမာသာယာ၍ အတားအဆီးအားလုံးကင်းစင်သွား၏။ ကောင်းကင်သည် သန့်ရှင်းကြည်လင်လာပြီး မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံးလည်း အလုံးစုံ မင်္ဂလာဖြစ်လာ၏။

Verse 38

इति प्रोक्तं महेशस्य चरितं प्रमुदावहम् । सर्वदुःखहरं श्रीदं सर्वकामप्रपूरकम्

ဤသို့ မဟေရှ (သီဝ) ဘုရား၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ် အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ဆိုခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဒုက္ခအားလုံးကို ဖယ်ရှား၍ မင်္ဂလာသီရိကို ပေးကာ ဓမ္မတရားနှင့်ညီသော ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 39

धन्यं यशस्यमायुष्यं सर्वविघ्ननिवारणम् । भुक्तिदं मुक्तिदं चैव सर्वकामफलप्रदम्

«ဤအရာသည် မင်္ဂလာနှင့် ကံကောင်းခြင်းဖြစ်၍ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အသက်ရှည်ခြင်းကို ပေးတော်မူသည်။ အတားအဆီးအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ လောကီစည်းစိမ်ကိုလည်း ပေး၍ မုတ်ခ္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကိုလည်း ပေးကာ သင့်လျော်သော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ချီးမြှင့်သည်»။

Verse 40

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखडे शंखचूडवधोपाख्यानं नाम चत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရှီဝ မဟာပုရာဏ» ၏ ဒုတိယစာအုပ် ရုဒြသံဟိတာအတွင်း ပဉ္စမပိုင်း ယုဒ္ဓခဏ္ဍ၌ «သင်္ခချူဍ သတ်ဖြတ်ခြင်း အပိုဒ္ဓာယန» ဟူသော အမည်ရှိသော လေးဆယ်မြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 41

धनं धान्यं सुतं सौख्यं लभेतात्र न संशयः । सर्वान्कामानवाप्नोति शिवभक्तिं विशेषतः

ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိဘဲ ငွေကြေး၊ စပါးသီးနှံ၊ သားသမီးနှင့် ချမ်းသာကို ရရှိမည်။ အမှန်တကယ် အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေပြီး အထူးသဖြင့် ရှီဝဘုရားအား ဘက္တိ (သဒ္ဓါ) ကို ရရှိမည်။

Verse 42

इदमाख्यानमतुलं सर्वोपद्रवनाशनम् । परमज्ञानजननं शिवभक्तिविवर्द्धनम्

ဤအတ္ထုပ္ပတ္တိသည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သာသနာတော်ကഥာဖြစ်၍ အန္တရာယ်အပေါင်းကို ဖျက်ဆီးကာ အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာကို ပေါက်ဖွားစေပြီး သီဝဘုရားအပေါ် ဘက္တိကို တိုးပွားစေသည်။

Verse 43

ब्राह्मणो ब्रह्मवर्चस्वी क्षत्रियो विजयी भवेत् । धनाढ्यो वैश्यजश्शूद्रश्शृण्वन् सत्तमतामियात्

ဤပုဏ္ဏကထာကို နားထောင်ခြင်းဖြင့် ဗြာဟ္မဏသည် ဗြဟ္မတေဇ (ဗြဟ္မ၏ရောင်ခြည်) ကို ရရှိ၏။ က္ෂတ္တရိယသည် အောင်မြင်သူ ဖြစ်၏။ ဝိုင်ရှျသည် ဥစ္စာဓန ပြည့်စုံ၏။ ရှူဒြသည် နားထောင်ရုံဖြင့်ပင် အကောင်းမြတ်ဆုံးသော သီလဝန်တို့၏ အခြေအနေသို့ ရောက်၏—ဤသည်မှာ ရုဒြ (ရှီဝ) သဒ္ဓါ၏ မင်္ဂလာဖလ ဖြစ်၏။