देवपराजयः — शङ्करशरणागमनं स्कन्दकालीयुद्धं च | Devas’ Defeat, Refuge in Śaṅkara, and the Battle of Skanda and Kālī

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । तदा देवगणास्सर्वे दानवैश्च पराजिताः । दुद्रुवुर्भयभीताश्च शस्त्रास्त्रक्षतविग्रहाः

သနတ်ကူမာရက ပြောသည်။ ထိုအခါ ဒာနဝတို့၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံရသော ဒေဝဂဏ အားလုံးသည် ကြောက်ရွံ့လန့်ဖျား၍ ထွက်ပြေးကြ၏။ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများသည် လက်နက်နှင့် အာஸ္တရတို့ကြောင့် ထိခိုက်ပျက်စီး၍ ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နေ၏။

Verse 2

ते परावृत्य विश्वेशं शंकरं शरणं ययुः । त्राहि त्राहीति सर्वेशेत्यू चुर्विह्वलया गिरा

သူတို့သည် နောက်ပြန်လှည့်၍ စကြင်္ကရ (Śaṅkara) ကို ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်အဖြစ် ခိုလှုံရာအဖြစ် ချဉ်းကပ်ကြသည်။ စိတ်ပူပန်ကြောက်ရွံ့၍ တုန်ယင်သောအသံဖြင့် «ကယ်တင်ပါ၊ ကယ်တင်ပါ၊ အားလုံး၏အရှင် ဆರ್ವေရှ (Sarveśa) အရှင်!» ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။

Verse 3

दृष्ट्वा पराजयं तेषां देवादीनां स शंकरः । सभयं वचनं श्रुत्वा कोपमुच्चैश्चकार ह

ဒေဝတို့နှင့် အခြားသူတို့၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို မြင်၍ စကြင်္ကရ (Śaṅkara) သည် သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့သောစကားကို ကြားသော် အလွန်ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်လာ၏။

Verse 4

निरीक्ष्य स कृपादृष्ट्या देवेभ्यश्चाभयं ददौ । बलं च स्वगणानां वै वर्द्धयामास तेजसा

သူသည် သူတို့ကို ကရုဏာမျက်စိဖြင့် ကြည့်ရှု၍ ဒေဝတို့အား အဘယ (ကြောက်မက်ခြင်းကင်း) ကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့ပြင် မိမိ၏ တေဇ (ဝိညာဉ်ရောင်ခြည်) ဖြင့် မိမိ၏ ဂဏ (gaṇa) အဖွဲ့ဝင်တို့၏ အင်အားကို တိုးပွားစေတော်မူ၏။

Verse 5

शिवाज्ञप्तस्तदा स्कन्दो दानवानां गणैस्सह । युयुधे निर्भयस्संख्ये महावीरो हरात्मजः

ထိုအခါ ရှီဝ၏ အမိန့်တော်အောက်၌ စကန္ဒသည် ဒာနဝတို့၏ တပ်စုများနှင့်အတူ စစ်မြေပြင်အလယ်၌ မကြောက်မရွံ့ တိုက်ခိုက်လေ၏—ဟရ၏ သားတော် မဟာသူရဲကောင်း။

Verse 6

कृत्वा क्रोधं वीरशब्दं देवो यस्तारकांतकः । अक्षौहिणीनां शतकं समरे स जघान ह

ဒေါသထကြွ၍ သူရဲကောင်း၏ စစ်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှင့်သော ထိုဘုရား—တာရကာန္တက—စစ်ပွဲ၌ အက္ရှောဟိဏီ တစ်ရာတပ်ကို သတ်ဖြတ်လေ၏။

Verse 7

रुधिरं पातयामास काली कमललोचना । तेषां शिरांसि संछिद्य बभक्ष सहसा च सा

ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသော ကာလီသည် သူတို့၏ သွေးကို စီးကျစေ၏။ ထို့နောက် ခေါင်းများကို ဖြတ်တောက်၍ အလျင်အမြန် စားသောက်လေ၏။

Verse 8

पपौ रक्तानि तेषां च दानवानां समं ततः । युद्धं चकार विविधं सुरदानवभीषणम्

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ဒာနဝတို့၏ သွေးကို သောက်လေ၏။ ထို့အပြင် နတ်တို့နှင့် ဒာနဝတို့နှစ်ဖက်စလုံးကို ကြောက်မက်စေသော မျိုးစုံသော စစ်ပွဲကို ဆက်လက်ပြုလေ၏။

Verse 9

शतलक्षं गजेन्द्राणां शतलक्षं नृणां तथा । समादायैकहस्तेन मुखे चिक्षेप लीलया

ဆင်မင်းတစ်သိန်းနှင့် လူတစ်သိန်းကိုလည်းကောင်း—လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် စုယူကာ ကစားသလို လွယ်လင့်တကူ မိမိပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်၏။

Verse 10

कबंधानां सहस्रं च सन्ननर्त रणे बहु । महान् कोलाहलो जातः क्लीबानां च भयंकरः

စစ်မြေပြင်၌ ခေါင်းမဲ့ကိုယ်ခန္ဓာ ထောင်ပေါင်းများစွာ လှုပ်ယမ်းကာ အမျိုးမျိုးကခုန်လေ၏။ ကြီးမားသော အော်ဟစ်သံက ထွက်ပေါ်လာ၍ စိတ်အားနည်းသူနှင့် ကြောက်တတ်သူတို့အတွက် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၏။

Verse 11

पुनः स्कंदः प्रकुप्योच्चैः शरवर्षाञ्चकार ह । पातयामास क्षयतः कोटिशोऽसुरनायकान्

ထို့နောက် စကန္ဒသည် ထပ်မံပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်၍ မြားမိုးကြီးကို လွှတ်လေ၏။ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေကာ အဆုရခေါင်းဆောင်များကို ကောဋိပေါင်းများစွာ လဲကျစေ하였다။

Verse 12

दानवाः शरजालेन स्कन्दस्य क्षतविग्रहाः । भीताः प्रदुद्रुवुस्सर्वे शेषा मरणतस्तदा

စကန္ဒ၏ မြားကွန်ယက်ကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာဒဏ်ရာရသော ဒာနဝတို့သည် ကြောက်လန့်ကြ၏။ ထိုအခါ ကျန်ရစ်သူအားလုံးသည် သေမင်းကို ကြောက်ရွံ့ကာ ထွက်ပြေးသွားကြ၏။

Verse 13

वृषपर्वा विप्रचित्तिर्दंडश्चापि विकंपनः । स्कंदेन युयुधुस्सार्द्धं तेन सर्वे क्रमेण च

ဗೃṣပರ್ವာ၊ ဝိပရစိတ္တိ၊ ဒဏ္ဍ နှင့် ဝိကမ္ပန—သူတို့အားလုံးသည် အစဉ်လိုက် စကန္ဒ (ကာရ္တိကေယ) နှင့် အတူ တိုက်ခိုက်ကြ၏။

Verse 14

महामारी च युयुधे न बभूव पराङ्मुखी । बभूवुस्ते क्षतांगाश्च स्कंदशक्तिप्रपीडिताः

မဟာမာရီလည်း စစ်ပွဲ၌ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်၍ နောက်မလှည့်ခဲ့။ သို့သော် စကန္ဒ၏ śakti (ဒေဝလှံအာနုဘော်) ကြောင့် ဖိနှိပ်ခံရသော စစ်သည်တို့၏ ကိုယ်အင်္ဂါများ ဒဏ်ရာရကြ၏။

Verse 15

महामारीस्कंदयोश्च विजयोभूत्तदा मुने । नेदुर्दुंदुभयस्स्वर्गे पुष्पवृष्टिः पपात ह

မုနေရေ—ထိုအခါ မဟာမာရီနှင့် စကန္ဒတို့အတွက် အောင်ပွဲ ဖြစ်လာ၏။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဒုန္ဒုဘီတီးသံ မြည်ဟည်း၍ ပန်းမိုး ကျလာ၏။

Verse 16

स्कंदस्य समरं दृष्ट्वा महारौद्रं तमद्भुतम् । दानवानां क्षयकरं यथाप्रकृतिकल्पकम्

စကန္ဒ၏ စစ်ပွဲကို မြင်သော် အံ့ဩဖွယ်ကောင်း၍ အလွန်ရုဒ္ဒရသဘော ပြင်းထန်သည်။ ထိုစစ်ပွဲသည် ဒာနဝတို့ကို ပျက်စီးစေကာ သဘာဝ၏ သတ်မှတ်ထားသော လမ်းစဉ်အတိုင်း အဖြစ်အပျက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေ하였다။

Verse 17

महामारीकृतं तच्चोपद्रवं क्षयहेतुकम् । चुकोपातीव सहसा सनद्धोभूत्स्वयं तदा

ထိုဘေးအန္တရာယ်သည် မဟာကပ်ရောဂါကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာ၍ ပျက်စီးခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်လာ하였다။ ထို့နောက် သူသည် ဒေါသပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခုက ရုတ်တရက် ထိခိုက်သကဲ့သို့ ချက်ချင်း မိမိဆန္ဒဖြင့် လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်လေ၏။

Verse 18

वरं विमानमारुह्य नानाशस्त्रास्त्रसंयुतम् । अभयं सर्ववीराणां नानारत्नपरिच्छदम्

သူသည် အလွန်ကောင်းမြတ်သော လေယာဉ်ရထားပေါ်သို့ တက်စီး၍ လက်နက်မျိုးစုံနှင့် အာஸ္တရ (မြားလက်နက်) မျိုးစုံ တပ်ဆင်ထားသည်။ ထိုယာဉ်သည် သူရဲကောင်းတို့အတွက် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းစေပြီး ရတနာမျိုးစုံဖြင့် အလှဆင်ထားလေ၏။

Verse 19

महावीरैश्शंखचूडो जगाम रथमध्यतः । धनुर्विकृष्य कर्णान्तं चकार शरवर्षणम्

ထို့နောက် မဟာသူရဲကောင်းများ ဝိုင်းရံလျက် သံခချူဍသည် ရထားတန်းအလယ်သို့ ချီတက်ဝင်ရောက်၏။ မြားတံကို နားအထိ ဆွဲတင်ကာ မြားမိုးကို လွှတ်ချလိုက်၏။

Verse 20

तस्य सा शरवृष्टिश्च दुर्निवार्य्या भयंकरी । महाघोरांधकारश्च वधस्थाने बभूव ह

သူထံမှ မြားမိုးသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၍ တားမရနိုင်သကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၏။ သတ်ဖြတ်ရာ میدانပေါ်တွင်လည်း အလွန်ကြမ်းတမ်းသော အမှောင်ထု ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 21

देवाः प्रदुद्रुवुः सर्वे येऽन्ये नन्दीश्वरादयः । एक एव कार्त्तिकेयस्तस्थौ समरमूर्द्धनि

နန္ဒီဣශ්ဝရ စသည့် အခြားသူများနှင့်အတူ ဒေဝတော်အားလုံး အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးကြ၏။ သို့သော် ကာတ္တိကေယသာ စစ်မြေပြင်၏ ရှေ့ဆုံးတွင် တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်နေ၏။

Verse 22

पर्वतानां च सर्पाणां नागानां शाखिनां तथा । राजा चकार वृष्टिं च दुर्निवार्या भयंकरीम्

ထို့နောက် ဘုရင်သည် တားဆီးမရ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးမုန်တိုင်းတစ်ရပ်ကို လွှတ်ချလိုက်ရာ၊ တောင်တန်းများ၊ မြွေများ၊ နာဂများနှင့် သစ်ပင်များပင် ထိခိုက်စေ၏။

Verse 23

तद्दृष्ट्या प्रहतः स्कन्दो बभूव शिवनन्दनः । नीहारेण च सांद्रेण संवृतौ भास्करौ यथा

ထို (ဒိဗ္ဗ) မျက်မြင်တော်ကြောင့် စကန္ဒ—ရှီဝ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော သားတော်—ထိခိုက်၍ မောဟိုက်သွား၏။ ထူထဲသော မြူနှင်းဖုံးလွှမ်းလျှင် နေ နှစ်လုံးပင် ဖုံးကွယ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 24

नानाविधां स्वमायां च चकार मयदर्शिताम् । तां नाविदन् सुराः केपि गणाश्च मुनिसत्तम

အို မုနိအမြတ်၊ သူသည် ငါဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့ မိမိ၏မာယာကို အမျိုးမျိုးဖန်ဆင်းကာ ပြသ하였다။ သို့ရာတွင် ဒေဝတားတို့ထဲမှ မည်သူမျှ၊ ဂဏာတို့ပင်လျှင်၊ ထိုမောဟမယာကို အမှန်တကယ် မသိမမြင် မဖောက်ထွင်းနိုင်ကြ။

Verse 25

तदैव शङ्खचूडश्च महामायी महाबलः । शरेणैकेन दिव्येन धनुश्चिच्छेद तस्य वै

ထိုခဏတည်းက မဟာမாயာနှင့် မဟာဗလရှိသော သင်္ခချူဍသည် ဒေဝီမြားတစ်စင်းဖြင့် သူ၏ လေးကို တစ်ချက်တည်း ဖြတ်တောက်ပစ်하였다။

Verse 26

बभंज तद्रथं दिव्यं चिच्छेद रथपीडकान् । मयूरं जर्जरीभूतं दिव्यास्त्रेण चकार सः

သူသည် ထိုဒေဝရထားကို ချိုးဖျက်ကာ ရထားကိုနှိပ်စက်သော ရထားစောင့်များကို ဖြတ်တောက်ပြီး၊ ဒေဝီအာသြတရဖြင့် မယူးရ (ပျားကောင်) ယာဉ်ကို ပျက်စီးကြေမွအောင် ပြုလုပ်하였다။

Verse 27

शक्तिं चिक्षेप सूर्याभां तस्य वक्षसि घातिनीम् । मूर्च्छामवाप सहसा तत्प्रहारेण स क्षणम्

သူသည် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော သက္တိကို ရင်ဘတ်သို့ သေစေနိုင်သော လက်နက်အဖြစ် ပစ်ချလိုက်သည်။ ထိုထိုးနှက်မှုကြောင့် သူသည် ခဏတာ ရုတ်တရက် မူးမေ့သွား하였다။

Verse 28

पुनश्च चेतनां प्राप्य कार्तिकः परवीरहा । रत्नेन्द्रसारनिर्माणमारुरोह स्ववाहनम्

ထို့နောက် သတိပြန်ရလာသော ရန်သူဗိုလ်ချုပ်များကို သတ်နိုင်သူ ကာရ္တိကေယသည် ရတနာအရှင်၏ အနှစ်သာရဖြင့် ဖန်ဆင်းထားသော မိမိ၏ ယာဉ်ပေါ်သို့ တက်စီး하였다။

Verse 29

स्मृत्वा पादौ महेशस्य साम्बिकस्य च षण्मुखः । शस्त्रास्त्राणि गृहीत्वैव चकार रणमुल्बणम्

မဟေရှာနှင့် သမ္ဘိကာ၏ ပဒုမပဒများကို သတိရလျက်၊ ဆဏ္မုခသည် လက်နက်နှင့် အာစတြာတို့ကို ကိုင်ဆောင်ကာ စစ်မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားအုံကြွစေ하였다။

Verse 30

सर्प्पांश्च पर्वतांश्चैव वृक्षांश्च प्रस्तरांस्तथा । सर्वांश्चिच्छेद कोपेन दिव्या स्त्रेण शिवात्मजः

ဒေါသထန်လျက်၊ ရှိဝ၏ သားတော်သည် ဒိဗ္ဗအာစတြာဖြင့် မြွေများ၊ တောင်များ၊ သစ်ပင်များနှင့် ကျောက်တုံးများကိုပါ အားလုံးကို ခွဲဖြတ်ပျက်စီးစေ하였다။

Verse 31

वह्निं निवारयामास पार्जन्येन शरेण ह । रथं धनुश्च चिच्छेद शंखचूडस्य लीलया

မီးလောင်တောက်လျှောက်နေသည့် အဂ္ဂိကို မိုးရွာစေသော မြားဖြင့် တားဆီးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကစားသလိုပင်၊ ရှင်ခချူဍ၏ ရထားနှင့် လေးကို ခွဲဖျက်ပစ်하였다။

Verse 32

सन्नाहं सर्ववाहांश्च किरीटं मुकुटोज्ज्वलम् । वीरशब्दं चकारासौ जगर्ज च पुनः पुनः

သူသည် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်၍ စီးနင်းသတ္တဝါများအားလုံးကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ မကူဋ်တော်သည် တောက်ပလင်းလက်နေ၏။ ထို့နောက် သူရဲကောင်းအော်သံကို ထုတ်ကာ ထပ်ခါထပ်ခါ ဟိန်းဟောက်하였다။

Verse 33

चिक्षेप शक्तिं सूर्याभां दानवेन्द्रस्य वक्षसि । तत्प्रहारेण संप्राप मूर्च्छां दीर्घतमेन च

သူသည် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော သက္တိ (လှံ) ကို ဒာနဝအရှင်၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ပစ်ချခဲ့သည်။ ထိုထိုးနှက်ချက်ကြောင့် မိစ္ဆာဘုရင်သည် အလွန်ကြာမြင့်စွာ မူးလဲသွား하였다။

Verse 34

मुहूर्तमात्रं तत्क्लेशं विनीय स महाबलः । चेतनां प्राप्य चोत्तस्थौ जगर्ज हरिवर्च सः

အခက်အခဲကို မုဟူရ္တတစ်ခဏသာ ခံနိုင်ပြီးနောက် ထိုမဟာအားကြီးသူသည် သတိပြန်ရကာ ထပြန်လျက် ဟာရီ၏တောက်ပမှုကဲ့သို့ အလင်းရောင်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လေ၏။

Verse 35

शक्त्या जघान तं चापि कार्तिकेयं महाबलम् । स पपात महीपृष्ठेऽमोघां कुर्वन्विधिप्रदाम्

သူသည် သက္တိ (လှံ) ဖြင့် မဟာအားကြီးသော ကာတ္တိကေယကိုပါ ထိုးနှက်လေ၏။ ကာတ္တိကေယသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသော်လည်း ကံကြမ္မာ၏ အမိန့်တော်ကို မပျက်မကွက် ဖြစ်စေကာ သတ်မှတ်ထားသော အာဏာကို အလဟဿ မဖြစ်စေခဲ့။

Verse 36

काली गृहीत्वा तं क्रोडे निनाय शिवसन्निधौ । ज्ञानेन तं शिवश्चापि जीवयामास लीलया

ကာလီသည် သူ့ကို ပေါင်ပေါ်တင်ကာ ရှိဝ၏ အနီးတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေ၏။ ထို့နောက် ရှိဝသည် ဉာဏ်တော်၏ အာနုဘော်ဖြင့် လီလာတော်သဘောအဖြစ် လွယ်ကူစွာ ပြန်လည်အသက်သွင်းလေ၏။

Verse 37

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसहितायां पञ्चमे युद्धखंडे शंखचूडवधे ससैन्यशंखचूडयुद्धवर्णनं नाम सप्तत्रिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ ရှိဝ မဟာပုရာဏ» ၏ ဒုတိယပိုင်း ရုဒြသံဟိတာ၊ ပဉ္စမ ယုဒ္ဓခဏ္ဍ၌၊ သင်္ခချူဍ သတ်ဖြတ်ခြင်းအခန်းတွင် «စစ်တပ်နှင့်အတူ သင်္ခချူဍ၏ တိုက်ပွဲဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိ သုံးဆယ့်ခုနစ်မြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 38

एतस्मिन्नंतरे वीरो वीरभद्रो महाबलः । शंखचूडेन युयुधे समरे बलशालिना

ထိုအချိန်တွင် အင်အားကြီးမားသော သူရဲကောင်း ဝီရဘဒြာသည် စစ်မြေပြင်၌ အင်အားတောင့်တင်းသော သံခချူဍနှင့် တိုက်ခိုက်လေ၏။

Verse 39

ववर्ष समरेऽस्त्राणि यानियानि च दानवः । चिच्छेद लीलया वीरस्तानितानि निजैश्शरैः

စစ်ပွဲအတွင်း ဒာနဝအဆုရသည် မည်သည့် လက်နက်မဆို မိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်ချလေရာ၊ သူရဲကောင်းသည် မိမိ၏ မြားများဖြင့် ထိုအားလုံးကို လွယ်ကူစွာ ဖြတ်တောက်ပစ်လေ၏။

Verse 40

दिव्यान्यस्त्राणि शतशो मुमुचे दानवेश्वरः । तानि चिच्छेद तं बाणैर्वीरभद्रः प्रतापवान्

ဒာနဝတို့၏ အရှင်သည် ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ လက်နက်များကို ရာချီ ပစ်လွှတ်하였다။ သို့သော် သတ္တိတောက်ပသော ဗီရဘဒြာသည် မြားများဖြင့် ထိုလက်နက်တို့ကို ဖြတ်တောက်ပျက်စီးစေကာ သူ့ကိုလည်း မြားဖြင့် ထိုးနှက်하였다။

Verse 41

अथातीव चुकोपोच्चैश्शंखचूडः प्रतापवान् । शक्त्या जघानोरसि तं स चकंपे पपात कौ

ထို့နောက် သတ္တိပြင်းထန်သော ရှင်ခချူဍသည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်လာ하였다။ သူသည် သက္တိ (လှံ) ဖြင့် သူ့ရင်ဘတ်ကို ထိုးနှက်ရာ စစ်သူရဲသည် တုန်ခါကာ စစ်မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျ하였다။

Verse 42

क्षणेन चेतनां प्राप्य समुत्तस्थौ गणेश्वरः । जग्राह च धनुर्भूयो वीरभद्रो गणाग्रणीः

ခဏအတွင်း သတိပြန်ရလာသော ဂဏေရှဝရသည် ထ၍ ရပ်တည်하였다။ ထို့နောက် ရှိဝ၏ ဂဏတော်တို့၏ အဓိကခေါင်းဆောင် ဗီရဘဒြာသည် ထပ်မံ၍ လေးကို ကိုင်ယူ하였다။

Verse 43

एतस्मिन्नंतरे काली जगाम समरं पुनः । भक्षितुं दानवान् स्वांश्च रक्षितुं कार्तिकेच्छया

ထိုအချိန်အတွင်း ကာလီသည် စစ်မြေပြင်သို့ ထပ်မံဝင်ရောက်လာ၍ ဒာနဝတို့ကို စားသုံးရန် ရည်ရွယ်ကာ၊ ကာရ္တိကေယ၏ ဆန္ဒအတိုင်း မိမိဘက်တပ်များကို ကာကွယ်ရန် လာရောက်하였다။

Verse 44

वीरास्तामनुजग्मुश्च ते च नन्दीश्वरादयः । सर्वे देवाश्च गंधर्वा यक्षा रक्षांसि पन्नगाः

ထိုသူရဲကောင်း အစေခံတို့သည် သူမနောက်သို့ လိုက်ကြပြီး နန္ဒီဣශ්ဝရတို့လည်း ထိုနည်းတူ လိုက်ပါကြ၏။ နတ်အားလုံးလည်း ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ယက္ခ၊ ရက္ခသ၊ နာဂ(မြွေမျိုး)တို့နှင့်အတူ ပါဝင်လိုက်ကြသည်။

Verse 45

वाद्यभांडाश्च बहुशश्शतशो मधुवाहकाः । पुनः समुद्यताश्चासन् वीरा उभयतोऽखिलाः

တူရိယာသံများစွာကို တီးခတ်သံမြည်စေကြ၍ ပျားရည်သယ်ဆောင်သူများလည်း ရာချီရာထောင် ရှိနေ하였다။ ထို့နောက် နှစ်ဖက်လုံးမှ သူရဲကောင်းစစ်သည်အားလုံးသည် စစ်ပွဲအတွက် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ကာ ထပ်မံ ထကြွလာကြ၏။