शङ्खचूडकृततपः—ब्रह्मवरकवचप्राप्तिः / Śaṅkhacūḍa’s Austerity—Brahmā’s Boon and the Bestowal of the Kavaca

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । ततश्च शंखचूडोऽसौ जैगीषव्योपदेशतः । ततश्चकार सुप्रीत्या ब्रह्मणः पुष्करे चिरम्

သနတ်ကူမာရက ပြောသည်။ ထို့နောက် ရှင်ခချူဍသည် ဂျိုင်ဂီရှဗျ၏ အမိန့်ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ပုရှ္ကရ၌ ဗြဟ္မာကို အလွန်ကြာမြင့်စွာ အလွန်မြတ်သော ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ဆည်းကပ်ခဲ့၏။

Verse 2

गुरुदत्तां ब्रह्मविद्यां जजाप नियतेन्द्रियः । स एकाग्रमना भूत्वा करणानि निगृह्य च

အင်္ဂါရုံများကို စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်းထား၍ ဆရာထံမှ ပေးအပ်သော ဘြဟ္မဝိဒ္ယာကို သူသည် မန္တန်တော်အဖြစ် ထပ်တလဲလဲ ဂျပ်ခဲ့သည်။ စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စုစည်းကာ လုပ်ဆောင်မှုနှင့် သိမြင်မှု၏ ကရဏများကိုလည်း ချုပ်ထိန်း하였다။

Verse 3

तपंतं पुष्करे तं वै शंखचूडं च दानवम् । वरं दातुं जगामाशु ब्रह्मालोकगुरुर्विभुः

ပုရှ္ကရ၌ တပသ်ကျင့်နေသော ဒါနဝ စင်္ခချူဍကို မြင်သော်၊ ဘြဟ္မလောက၏ ဂုရုဟု ချီးမြှောက်ခံရသော အာနုဘော်ကြီးမားသည့် သခင် ဘြဟ္မာသည် အလျင်အမြန် သွားရောက်၍ ကောင်းချီးပေးရန် လာ하였다။

Verse 4

वरं ब्रूहीति प्रोवाच दानवेन्द्रं विधिस्तदा । स दृष्ट्वा तं ननामाति नम्रस्तुष्टाव सद्गिरा

ထိုအခါ ဗိဓိ (ဘြဟ္မာ) သည် ဒါနဝအရှင်အား “ကောင်းချီးတစ်ပါး တောင်းလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သူ့ကို မြင်လျှင် ဒါနဝဘုရင်သည် ရိုသေစွာ ဦးချကာ နှိမ့်ချစိတ်ဖြင့် ကောင်းမြတ်သော စကားများဖြင့် ချီးမွမ်း하였다။

Verse 5

वरं ययाचे ब्रह्माणमजेयत्वं दिवौकसाम् । तथेत्याह विधिस्तं वै सुप्रसन्नेन चेतसा

သူသည် ဘြဟ္မာထံ၌ ကောင်းချီးတောင်းရာတွင်—ဒေဝတားတို့အပေါ် မအနိုင်ယူနိုင်သော အနိုင်မရနိုင်မှုကို တောင်းလေ၏။ ဗိဓိ (ဘြဟ္မာ) သည် စိတ်နှလုံး အလွန်ပျော်ရွှင်လျက် “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟု မိန့်တော်မူကာ ပေးအပ်하였다။

Verse 6

श्रीकृष्णकवचं दिव्यं जगन्मंगलमंगलम् । दत्तवाञ्शंखचूडाय सर्वत्र विजयप्रदम्

သူသည် ကမ္ဘာလောကအပေါ် မင်္ဂလာအမြင့်ဆုံးဖြစ်သော သီရိ-ကృష్ణ၏ ဒိဗ္ဗကဝච (ကာကွယ်ကာဝတ်) ကို သင်္ခချူဍအား ပေးအပ်၍ နေရာတိုင်းတွင် အောင်မြင်ခြင်းကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 7

बदरीं संप्रयाहि त्वं तुलस्या सह तत्र वै । विवाहं कुरु तत्रैव सा तपस्यति कामतः

“တူလစီနှင့်အတူ ချက်ချင်း ဘဒရီသို့ သွားလော့။ ထိုနေရာတွင်ပင် မင်္ဂလာပွဲကို ပြုလုပ်လော့။ အကြောင်းမူကား သူမသည် မိမိချစ်မြတ်နိုးသော ဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေရန် ထိုနေရာတွင် တပသျာ ကျင့်နေသည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 8

धर्मध्वजसुता सेति संदिदेश च तं विधिः । अन्तर्धानं जगामाशु पश्यतस्तस्य तत्क्षणात्

ဗိဓိ (ဗြဟ္မာ) သည် “သူမသည် ဓမ္မဓွဇ၏ သမီးဖြစ်သည်” ဟု အမိန့်ပေးတော်မူပြီး၊ ထိုခဏတည်းမှာပင် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဗြဟ္မာသည် လျင်မြန်စွာ မျက်ကွယ်ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 9

ततस्स शंखचूडो हि तपःसिद्धोऽतिपुष्करे । गले बबंध कवचं जगन्मंगलमंगलम्

ထို့နောက် တပသျာ၏ फलကြောင့် အစွမ်းထက်လာသော သင်္ခချူဍသည် ကမ္ဘာလောကအတွက် မင်္ဂလာအမြင့်ဆုံးဖြစ်သော ကဝචကို ဝမ်းမြောက်လွန်စွာဖြင့် လည်ပင်းတွင် ချည်နှောင်တပ်ဆင်၏။

Verse 10

आज्ञया ब्राह्मणस्सोऽपि तपःसिद्धमनोरथः । समाययौ प्रहृष्टास्यस्तूर्णं बदरिकाश्रमम्

အမိန့်ကို လိုက်နာ၍ ထိုဗြာဟ္မဏလည်း တပသျာ၏ အစွမ်းကြောင့် မိမိအလိုဆန္ဒ ပြည့်စုံပြီးသားဖြစ်သဖြင့် မျက်နှာပျော်ရွှင်လင်းလက်ကာ ဘဒရီအာရှရမ်သို့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 11

यदृच्छयाऽऽगतस्तत्र शंखचूडश्च दानवः । तपश्चरन्ती तुलसी यत्र धर्मध्वजात्मजा

အခွင့်အရေးတော်တော်ဖြစ်၍ ဒါနဝ အမည်ရှိ သင်္ခချူဍ သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏—ဓမ္မဓွဇ၏ သမီး တုလစီ သည် တပဿာ (အာစီတပ) ကျင့်နေသော နေရာတည်း။

Verse 12

सुरूपा सुस्मिता तन्वी शुभभूषणभूषिता । सकटाक्षं ददर्शासौ तमेव पुरुषं परम्

သူမသည် ရုပ်ရည်လှပ၍ အပြုံးနူးညံ့၊ ကိုယ်လုံးပါးလျှာကာ မင်္ဂလာအလှဆင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ ထိုမိန်းမသည် မျက်စောင်းတစ်ချက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရုရှ (ပရမပုရုရှ) ကိုသာ မြင်တွေ့၏။

Verse 13

दृष्ट्वा तां ललिता रम्यां सुशीलां सुन्दरीं सतीम् । उवास तत्समीपे तु मधुरं तामुवाच सः

လလိတ၍ ချစ်ဖွယ်ကောင်း၊ သဘောသန့်ရှင်း၍ လှပသော စတီကို မြင်သောအခါ၊ သူသည် သူမအနီး၌ ထိုင်နေကာ ချိုမြိန်သော စကားများဖြင့် သူမကို ပြောဆို၏။

Verse 14

शंखचूड उवाच । का त्वं कस्य सुता त्वं हि किं करोषि स्थितात्र किम् । मौनीभूता किंकरं मां संभावितुमिहार्हसि

သင်္ခစူဠက ဆိုသည်မှာ- "သင်သည် မည်သူနည်း။ မည်သူ၏ သမီးနည်း။ ဤနေရာ၌ အဘယ်ကြောင့် ရပ်နေသနည်း၊ အဘယ်အမှုကို ပြုနေသနည်း။ ဆိတ်ဆိတ်နေလျက်၊ သင်၏ ကျွန်ဖြစ်သော ကျွန်ုပ်အား ဤနေရာ၌ စကားပြောရန် အဘယ်ကြောင့် ထိုက်တန်သည်ဟု မှတ်ယူသနည်း။"

Verse 15

सनत्कुमार उवाच । इत्येवं वचनं श्रुत्वा सकामं तमुवाच सा

သနတ္ကုမာရ ဆိုသည်မှာ- သူ၏ ထိုသို့သော စကားကို ကြားရသောအခါ၊ ကာမရာဂ စိတ်ရှိနေသေးသော သူ့အား သူမက ပြန်လည် ပြောဆိုလေသည်။

Verse 16

तुलस्युवाच । धर्मध्वजसुताहं च तपस्यामि तपस्विनी । तपोवने च तिष्ठामि कस्त्वं गच्छ यथासुखम्

တုလသီ ဆိုသည်မှာ- "ကျွန်ုပ်သည် ဓမ္မဓွဇ၏ သမီးဖြစ်၍ အကျင့်မြတ်ကို အားထုတ်သော မိန်းမမြတ် ဖြစ်ပါသည်။ ဤတပေါဝန တော၌ ခြိုးခြံစွာ ကျင့်ကြံလျက် နေထိုင်ပါသည်။ သင်သည် မည်သူနည်း။ သင် အလိုရှိရာသို့ သွားပါလော့။"

Verse 17

नारीजातिर्मोहिनी च ब्रह्मादीनां विषोपमा । निन्द्या दोषकरी माया शृंखला ह्यनुशायिनाम्

မိန်းမတို့၏ သဘောသည် ဗြဟ္မာနှင့် အခြားနတ်တို့အားပင် လှည့်စားတတ်၏၊ အဆိပ်နှင့် တူ၏။ ကဲ့ရဲ့အပ်၏၊ အပြစ်ကို ဖြစ်စေတတ်၏၊ မာယာ၏ ထင်ရှားခြင်း ဖြစ်၏၊ ကိလေသာ အားဝေါ မကုန်သေးသူတို့အတွက် သံခြေကျင်းသဖွယ် ဖြစ်၏။

Verse 18

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वा तुलसी तं च सरसं विरराम ह । दृष्ट्वा तां सस्मितां सोपि प्रवक्तुमुपचक्रमे

သနတ်ကုမာရ မိန့်တော်မူသည်။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် တုလစီသည် ချိုမြိန်သိမ်မွေ့သောစကားကို ရပ်တန့်လေ၏။ သူမ၏အပြုံးကိုမြင်၍ သူလည်း စကားပြောရန် စတင်လေ၏။

Verse 19

शंखचूड उवाच । त्वया यत्कथितं देवि न च सर्वमलीककम् । किञ्चित्सत्यमलीकं च किंचिन्मत्तो निशामय

ရှံခချူဍက ပြောသည်— “အို ဒေဝီ၊ သင်ပြောခဲ့သမျှသည် အကုန်လုံး မမှန်ကန်သောအရာ မဟုတ်ပါ။ အချို့သည် အမှန်၊ အချို့သည် မမှန်; ယခု ငါ့ထံမှ အရာတစ်စုံတစ်ရာကို နားထောင်လော့။”

Verse 20

पतिव्रताः स्त्रियो याश्च तासां मध्ये त्वमग्रणीः । न चाहं पापदृक्कामी तथा त्वं नेति धीर्मम

«ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်ကြည်သော မိန်းမတို့အနက် သင်သည် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်၏။ ငါသည် အပြစ်ရှိသော မျက်စိကြည့်ခြင်းကို မလိုလားသူမဟုတ်၊ ငါ၏ ယုံကြည်ချက်မှာ သင်လည်း ထိုသို့မဟုတ်ဟု ဖြစ်၏»။

Verse 21

आगच्छामि त्वत्समीपमाज्ञया ब्रह्मणोऽधुना । गांधर्वेण विवाहेन त्वां ग्रहीष्यामि शोभने

«ယခု ဘြဟ္မာ၏ အမိန့်တော်အရ သင့်အနီးသို့ ငါလာရောက်၏။ အလှတရားရှိသူမ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ မင်္ဂလာပွဲဖြင့် သင့်ကို ငါ၏ ဇနီးအဖြစ် လက်ခံမည်»။

Verse 22

शंखचूडोऽहमेवास्मि देवविद्रावकारकः । मां न जानासि किं भद्रे न श्रुतोऽहं कदाचन

«နတ်တို့ကို ထွက်ပြေးစေသူ ရှင်ခချူဍ (Śaṅkhacūḍa) ဟူသည် ငါတစ်ယောက်တည်းပင် ဖြစ်၏။ အလှတရားရှိသူမ၊ ငါကို မသိသလော။ မည်သည့်အခါမျှ ငါ့အမည်ကို မကြားဖူးသလော»။

Verse 23

दनुवंश्यो विशेषेण मन्द पुत्रश्च दानवः । सुदामा नाम गोपोहं पार्षदश्च हरेः पुरा

«ငါ၏အမည်မှာ စုဒာမာ (Sudāmā) ဟူသော နွားထိန်းဖြစ်၏။ အထူးသဖြင့် ဒနု (Danu) မျိုးရိုးမှ ဖြစ်၍ မန္ဒ (Manda) ၏ သား ဒာနဝ (Dānava) ဖြစ်၏။ ယခင်က ငါသည် ဟရီ (Hari/Viṣṇu) ဘုရား၏ ပါရ္သဒ (အဖော်အပါ) တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ခဲ့ဖူး၏»။

Verse 24

अधुना दानवेन्द्रोऽहं राधिकायाश्च शापतः । जातिस्मरोऽहं जानामि सर्वं कृष्णप्रभावतः

“ယခု ရာဓိကာ၏ ကျိန်စာကြောင့် ငါသည် ဒါနဝတို့၏ အရှင်ဖြစ်လာ၏။ သို့သော် ကృష్ణ၏ သာသနာတော်အာနုဘော်ကြောင့် ငါသည် အတိတ်ဘဝများကို မှတ်မိသူဖြစ်၍ အရာအားလုံးကို သိ၏။”

Verse 25

सनत्कुमार उवाच । एवमुक्त्वा शंखचूडो विरराम च तत्पुरः । दानवेंद्रेण सेत्युक्ता वचनं सत्यमादरात् । सस्मितं तुलसी तुष्टा प्रवक्तुमुपचक्रमे

သနတ်ကူမာရက ပြောသည်– ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် သင်္ခချူဍသည် ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ထို့နောက် ဒါနဝမင်းက “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟုဆိုကာ ခေါ်ဆိုသဖြင့် တုလစီသည် သူ၏ အမှန်တရားပြောစကားကို လေးစားကာ သဘောကျနှစ်သက်၍ အပြုံးဖြင့် စကားစတင်ပြောလေ၏။

Verse 26

तुलस्युवाच । त्वयाहमधुना सत्त्वविचारेण पराजिता । स धन्यः पुरुषो लोके न स्त्रिया यः पराजितः

တုလစီက ပြောသည်– “ယခု သင်၏ သစ္စာနှင့် သဘောသဘာဝကို ခွဲခြားသိမြင်သော အဆုံးအဖြတ်ကြောင့် ငါသည် ရှုံးနိမ့်ခဲ့၏။ ဤလောက၌ မိန်းမတစ်ဦးကြောင့် မအနိုင်ယူခံရသော ယောက်ျားသည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းမြတ်သူပင် ဖြစ်၏။”

Verse 27

सत्क्रियोप्यशुचिर्नित्यं स पुमान्यः स्त्रिया जितः । निन्दंति पितरो देवा मानवास्सकलाश्च तम्

ကောင်းမွန်သော ဝတ်ပြုကာရိယာများကို ပြုလုပ်သော်လည်း မိန်းမတစ်ဦး၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံရသော ယောက်ျားသည် အမြဲမသန့်ရှင်းဟု ဆိုကြသည်။ ပိတೃများ၊ ဒေဝများနှင့် လူအပေါင်းတို့က သူ့ကို ရှုတ်ချကြသည်။

Verse 28

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे शंखचूडतपःकरणविवाहवर्णनं नामाष्टविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သင်္ခချူဍ၏ တပဿ (အာစရိယ) ပြုလုပ်မှု၊ ထိုအကျင့်၏ ဆောင်ရွက်ပုံနှင့် သူ၏ မင်္ဂလာပွဲ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိသည့် အခန်း ၂၈ သည် «သရီ ရှိဝ မဟာပုရာဏ» ၏ ဒုတိယပိုင်း ရုဒြသံဟိတာ၏ ပဉ္စမပိုင်း ယုဒ္ဓခဏ္ဍ၌ ပြီးဆုံး၏။

Verse 29

शूद्रो मासेन शुध्येत्तु हीति वेदानुशासनम् । न शुचिः स्त्रीजितः क्वापि चितादाहं विना पुमान्

ဝေဒအမိန့်အရ «ရှူဒြာသည် တစ်လအကြာတွင် သန့်စင်လာသည်» ဟုဆို၏။ သို့ရာတွင် မိန်းမအလိုကာမတဏှာက အနိုင်ယူထားသော ယောက်ျားသည် မည်သည့်နေရာတွင်မှ အမှန်တကယ် သန့်စင်မဟုတ်၊ မီးသင်္ချိုင်းပေါ်တွင် ပြာဖြစ်သွားမှသာ ဖြစ်၏။

Verse 30

न गृह्णतीच्छया तस्मात्पितरः पिण्डतर्पणम् । न गृह्णन्ति सुरास्तेन दत्तं पुष्पफलादिकम्

ထို့ကြောင့် ပိတၱရ်များ (Pitṛs) သည် သူက စိတ်လိုလက်ရ ပူဇော်သော ပိဏ္ဍနှင့် တර්ပဏကို မလက်ခံကြ၊ ထိုနည်းတူ ဒေဝတားများလည်း သူပေးအပ်သော ပန်း၊ သစ်သီးနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းတို့ကို မလက်ခံကြ။

Verse 31

तस्य किं ज्ञानसुतपो जपहोम प्रपूजनैः । विद्यया दानतः किं वा स्त्रीभिर्यस्य मनो हृतम्

သူ့အတွက် ဉာဏ်ပညာနှင့် တပသ (အကျင့်တရား) က ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။ ဇပ၊ ဟောမနှင့် အလွန်အကျွံ ပူဇော်ပွဲများက ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။ မိန်းမတို့—ဆိုလိုသည်မှာ အာရုံခံစားမှုနှင့် တွယ်ကပ်မှု—က သူ့စိတ်ကို ခိုးယူသွားလျှင် ပညာသင်ယူခြင်းနှင့် ဒါနက ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။

Verse 32

विद्याप्रभावज्ञानार्थं मया त्वं च परीक्षितः । कृत्वा कांतपरीक्षां वै वृणुयात्कामिनी वरम्

သင်၏ ဉာဏ်ပညာ၏ အမှန်တကယ် အင်အားနှင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သိရန်အတွက် ငါသည် သင့်ကို စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ချစ်သူ၏ အရည်အချင်းကို စိစစ်ပြီးနောက် မိန်းမတစ်ဦးသည် အကောင်းမြတ်ဆုံး ခင်ပွန်းကို ရွေးချယ်သင့်၏။

Verse 33

सनत्कुमार उवाच । इत्येवं प्रवदंत्यां तु तुलस्यां तत्क्षणे विधिः । तत्राजगाम संसृष्टा प्रोवाच वचनं ततः

သနတ်ကူမာရ မိန့်တော်မူ၏—တုလသီက ထိုသို့ ပြောနေစဉ် အချိန်တည်းကပင် ဗိဓိ (ဗြဟ္မာ) သည် သင့်လျော်စွာ ဖိတ်ခေါ်ချိတ်ဆက်ထားသဖြင့် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကာ ထို့နောက် ဤစကားများကို ပြောကြား၏။

Verse 34

ब्रह्मोवाच । किं करोषि शंखचूड संवादमनया सह । गांधर्वेण विवाहेन त्वमस्या ग्रहणं कुरु

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်— «အို သင်္ခချူဍ၊ အဘယ်ကြောင့် သူမနှင့် စကားရှည်ရှည်ပြောနေသနည်း။ ဂန္ဓဗ္ဗ မင်္ဂလာဖြင့် သူမကို ဇနီးအဖြစ် ချက်ချင်း လက်ခံ၍ လက်ကိုင်ယူလော့»။

Verse 35

त्वं वै पुरुषरत्नं च स्त्रीरत्नं च त्वियं सती । विदग्धाया विदग्धेन संगमो गुणवान् भवेत्

အမှန်တကယ် သင်သည် ယောက်ျားတို့အနက် ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ပြီး၊ ဤ စတီသည် မိန်းမတို့အနက် ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ပညာရှိမိန်းမနှင့် ပညာရှိယောက်ျား ပေါင်းစည်းလျှင် ထိုပေါင်းစည်းမှုသည် ဂုဏ်သီလပြည့်ဝ၍ အကျိုးပွားစေသည်။

Verse 36

निर्विरोधं सुखं राजन् को वा त्यजति दुर्लभम् । योऽविरोधसुखत्यागी स पशुर्नात्र संशयः

အို မင်းကြီး၊ အငြင်းပွားမှုကင်းသော ရှားပါးသည့် ပျော်ရွှင်မှုကို ဘယ်သူက စွန့်လွှတ်မည်နည်း။ ထိုအငြင်းမရှိသော သာယာမှုကို စွန့်လွှတ်သူသည် ပသု (ချည်နှောင်ခံ သတ္တဝါ) ဖြစ်သည်ဟု သံသယမရှိ။

Verse 37

किं त्वं परीक्षसे कांतमीदृशं गुणिनं सति । देवानामसुराणां च दानवानां विमर्दकम्

အို သီလရှိသူ၊ အဘယ်ကြောင့် သင်၏ချစ်သူ—ဤသို့ ဂုဏ်သတ္တိပြည့်ဝသော မြင့်မြတ်သူ—ကို စမ်းသပ်နေသနည်း။ သူသည် ဒေဝ၊ အသူရ၊ ဒာနဝ တို့ကိုပင် ချေမှုန်းနိုင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 38

अनेन सार्द्धं सुचिरं विहारं कुरु सर्वदा । स्थानेस्थाने यथेच्छं च सर्वलोकेषु सुन्दरि

«သူနှင့်အတူ အမြဲတမ်း ကြာရှည်စွာ ပျော်ရွှင်စွာ အတူနေ၍ လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်ပါ။ အလှတရားရှိသူမရေ၊ လောကအားလုံး၌ နေရာနေရာ သင်နှစ်သက်သလို လှည့်လည်ပါ» ဟု မိန့်၏။

Verse 39

अंते प्राप्स्यति गोलोके श्रीकृष्णं पुनरेव सः । चतुर्भुजं च वैकुण्ठे मृते तस्मिंस्त्वमाप्स्यसि

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဂိုလိုက၌ သီရိကృష్ణကို ထပ်မံရောက်ရှိမည်။ ထိုသူ ကွယ်လွန်သည့်အခါ သင်သည် ဝိုင်ကుంఠ၌ လက်လေးဖက်ရှိ အရှင်ကို ရောက်ရှိမည်။

Verse 40

सनत्कुमार उवाच । इत्येवमाशिषं दत्त्वा स्वालयं तु ययौ विधिः । गांधर्वेण विवाहेन जगृहे तां च दानवः

သနတ်ကူမာရက ပြောသည်– “ဤသို့ ကောင်းချီးပေးပြီးနောက် ဝိဓိ (ဗြဟ္မာ) သည် မိမိ၏ နေရာသို့ ပြန်သွား၏။ ထို့နောက် ဒာနဝသည် ဂန္ဓರ್ವ မင်္ဂလာ (အပြန်အလှန် သဘောတူညီမှုဖြင့်) ဖြင့် သူမကို ဇနီးအဖြစ် ခံယူ하였다။”

Verse 41

एवं विवाह्य तुलसीं पितुः स्थानं जगाम ह । स रेमे रमया सार्द्धं वासगेहे मनोरमे

ဤသို့ တုလစီကို လက်ထပ်ပြီးနောက် သူသည် ဖခင်၏ နေရာသို့ သွား၏။ ထိုနေရာတွင် ရမာ (လက္ခမီ) နှင့်အတူ လှပသော အိမ်တော်၌ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်하였다။