जलंधरयुद्धे मायाप्रयोगः — Jalandhara’s Māyā in the Battle with Śiva

Verse 1

व्यास उवाच । विधेः श्रेष्ठसुत प्राज्ञः कथेयं श्राविताद्भुता । ततश्च किमभूदाजौ कथं दैत्यो हतो वद

ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်။ အို ဖန်ဆင်းရှင် ဘြဟ္မာ၏ အထူးကောင်းမြတ်၍ ပညာရှိသော သားတော်၊ ဤအံ့ဩဖွယ် ကထာကို သင်ကြားပြောကြားပြီးပြီ။ ယခု စစ်မြေပြင်၌ ထို့နောက် ဘာဖြစ်ပွားသနည်း၊ ဒေတျတကို မည်သို့ သတ်ဖြတ်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို ပြောပါ။

Verse 2

सनत्कुमार उवाच । अदृश्य गिरिजां तत्र दैत्येन्द्रे रणमागते । गांधर्वे च विलीने हि चैतन्योऽभूद्वृषध्वजः

သနတ်ကူမာရက ပြောသည်။ ထိုနေရာ၌ ဂိရိဇာ(ပါဝတီ) မမြင်ရသည့်အခါ၊ ဒါနဝတို့၏ အရှင်သည် စစ်ပွဲသို့ ရောက်လာသည့်အခါ—ဂန္ဓဗ္ဗသည် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါတွင်၊ နွားအလံတင်သော ဝೃષဓွဇ(ရှီဝ) သည် သတိပြန်လည်ကာ နိုးကြားလေ၏။

Verse 3

अंतर्धानगतां मायां दृष्ट्वा बुद्धो हि शंकरः । चुक्रोधातीव संहारी लौकिकीं गतिमाश्रितः

မာယာသည် အန့်တော်သို့ ဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လျှင်၊ သင်္ကရသည် အခြေအနေကို ထင်ရှားစွာ နားလည်၏။ ထို့နောက် သံဟာရ၏ အရှင်၊ အကြီးမားဆုံး ဖျက်ဆီးရှင်သည် စစ်ပွဲအတွက် လောကီနည်းလမ်းကို ခံယူကာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်လေ၏။

Verse 4

ततश्शिवो विस्मितमानसः पुनर्जगाम युद्धाय जलंधरं रुषा । स चापि दैत्यः पुनरागतं शिवं दृष्ट्वा शरोघैस्समवाकिरद्रणे

ထို့နောက် စိတ်အံ့ဩသွားသော ရှီဝသည် ဒေါသဖြင့် ပြန်လည် ရှေ့တိုးကာ ဇလန္ဓရနှင့် စစ်တိုက်ရန် သွား၏။ ထိုဒေဝ်တည်းမဟုတ်သော ဒိုင်တျသည်လည်း ရှီဝ ပြန်လာသည်ကို မြင်လျှင် စစ်မြေပြင်၌ မြားမိုးကြီးကဲ့သို့ မြားအစုအဝေးများဖြင့် ပစ်ခတ်လေ၏။

Verse 5

क्षिप्तं प्रभुस्तं शरजालमुग्रं जलंधरेणातिबलीयसा हरः । प्रचिच्छेद शरैर्वरैर्निजैर्नचित्रमत्र त्रिभवप्रहंतुः

ထိုအခါ အရှင် ဟရ(ရှီဝ) သည် အလွန်အားကြီးသော ဇလန္ဓရ ပစ်လွှတ်သော ကြမ်းတမ်းသည့် မြားကွန်ယက်ကို မိမိ၏ အကောင်းဆုံး မြားများဖြင့် အစိတ်အစိတ် ခွဲဖြတ်လေ၏။ သုံးလောကကို ဖျက်ဆီးရှင်အတွက် ဤသည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ချေ။

Verse 6

ततो जलंधरो दृष्ट्वा रुद्र्मद्भुतविक्रमम् । चकार मायया गौरीं त्र्यम्बकं मोहयन्निव

ထို့နောက် ဇလန္ဓရသည် ရုဒြ၏ အံ့ဖွယ်သတ္တိကို မြင်၍ မာယာဖြင့် ဂေါရီ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဖန်ဆင်းကာ တြျမ်ဗက (ရှီဝ) ကို မောဟစေသကဲ့သို့ ပြုလေ၏။

Verse 7

रथोपरि गतां बद्धां रुदंतीं पार्वतीं शिवः । निशुंभ शुंभदैत्यैश्च बध्यमानां ददर्श सः

ပါရဝတီသည် ရထားပေါ်တွင် အချည်ခံရလျက် ငိုကြွေးနေသည်ကို ရှီဝမြတ်စွာဘုရား မြင်တော်မူ၏။ သူမကို နိသုမ္ဘနှင့် သုမ္ဘဘီလူးတို့က ဖမ်းဆီးထားကြသည်။

Verse 8

गौरीं तथाविधां दृष्ट्वा लौकिकीं दर्शयन्गतिम् । बभूव प्राकृत इव शिवोप्युद्विग्नमानसः

ဂေါရီကို ထိုအခြေအနေတွင် မြင်ရသောအခါ၊ ရှီဝမြတ်စွာဘုရားသည်ပင် လောကီလူသားကဲ့သို့ ပြုမူကာ စိတ်နှလုံး ပူပန်သောကရောက်ခဲ့ရသည်။

Verse 9

अवाङ्मुखस्थितस्तूष्णीं नानालीलाविशारदः । शिथिलांगो विषण्णात्मा विस्मृत्य स्वपराक्रमम्

နည်းပရိယာယ်အမျိုးမျိုးတွင် ကျွမ်းကျင်သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် မျက်နှာလွှဲကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။ ကိုယ်လက်များ ပျော့ခွေပြီး စိတ်ဓာတ်ကျကာ မိမိ၏ စွမ်းပကားကို မေ့လျော့နေသကဲ့သို့ ရှိခဲ့သည်။

Verse 10

ततो जलंधरो वेगात्त्रिभिर्विव्याध सायकैः । आपुंखमग्नैस्तं रुद्रं शिरस्युरसि चोदरे

ထို့နောက် ဇလန္ဓရသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာပြီး ရုဒြမြတ်စွာဘုရား၏ ဦးခေါင်း၊ ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်တို့ကို မြှားသုံးစင်းဖြင့် ပစ်ခတ်ခဲ့သည်။

Verse 11

ततो रुद्रो महालीलो ज्ञानतत्त्वः क्षणात्प्रभुः । रौद्ररूपधरो जातो ज्वालामालातिभीषणः

ထို့နောက် ရုဒ္ဒရ—မဟာလီလာ၏ အရှင်၊ ဉာဏတတ္တဝ၏ အခြေခံတရား—သည် ခဏချင်းပင် ရောဒြရူပကို ထင်ရှားစေ၍ မီးလျှံမാലာများကြောင့် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်လာ하였다။

Verse 12

तस्यातीव महारौद्ररूपं दृष्ट्वा महासुराः । न शेकुः प्रमुखे स्थातुं भेजिरे ते दिशो दश

သူ၏ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်၊ အလွန်ဒေါသပြင်းထန်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မြင်လျှင် မဟာအဆုရာတို့သည် သူ့ရှေ့တွင် မတည်နိုင်ကြဘဲ တစ်ဆယ်ဦးတည်ရာသို့ ထွက်ပြေးကြ၏။

Verse 13

निशुंभशुंभावपि यौ विख्यातौ वीरसत्तमौ । आपे तौ शेकतुर्नैव रणे स्थातुं मुनीश्वर

အို မုနိအရှင်မြတ်၊ သူရဲကောင်းအထက်မြတ်ဟု နာမည်ကြီးသော နိရှုಂಭနှင့် ရှုಂಭတို့တောင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းက ဖမ်းဆီးသကဲ့သို့ ဖြစ်၍ စစ်မြေပြင်၌ မတည်နိုင်ကြပါ။

Verse 14

जलंधरकृता मायांतर्हिताभूच्च तत्क्षणम् । हाहाकारो महानासीत्संग्रामे सर्वतोमुखे

ထိုခဏတည်းမှာပင် ဇလန္ဓရက ပြုလုပ်သော မာယာကြောင့် အရာအားလုံး ဖုံးကွယ်၍ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ဘက်ပေါင်းစုံမှ တိုက်ခိုက်နေသော စစ်ပွဲတွင် အလွန်ကြီးမားသော ဟာဟာကာရ် အော်ဟစ်သံနှင့် ရှုပ်ထွေးမှု ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 15

ततश्शापं ददौ रुद्रस्तयोश्शुंभनिशुंभयोः । पलायमानौ तौ दृष्ट्वा धिक्कृत्य क्रोधसंयुतः

ထို့နောက် ရုဒြသည် ရှုಂಭနှင့် နိရှုಂಭ အဲဒီနှစ်ဦးအပေါ် ကျိန်စာချလိုက်၏။ သူတို့ ထွက်ပြေးနေသည်ကို မြင်သော် မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ပြင်းထန်သော ဒေါသနှင့်အတူ စီရင်ချက်ကို ထုတ်ပြန်၏။

Verse 16

रुद्र उवाच । युवां दुष्टावतिखलावपराधकरौ मम । पार्वतीदंडदातारौ रणादस्मात्पराङ्मुखौ

ရုဒ္ဒရက မိန့်တော်မူသည်။ «သင်တို့နှစ်ဦးသည် ဆိုးယုတ်၍ အလွန်ပင် မကောင်းကြမ်းတမ်းသောသူများ၊ ငါ့အပေါ် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ပါဝတီဒေဝီ၏ ဒဏ်ခတ်ခြင်းကို ခံထိုက်သဖြင့် ဤစစ်မြေမှ မျက်နှာလှည့်၍ နောက်ဆုတ်ကြလော့»။

Verse 17

पराङ्मुखो न हंतव्य इति वध्यौ न मे युवाम् । मम युद्धादतिक्रांतौ गौर्य्या वध्यौ भविष्यतः

«နောက်ပြန်လှည့်သွားသူကို မထိုးမခတ်ရ» ဟူသောကြောင့် သင်တို့နှစ်ဦးကို ငါ မသတ်ရ။ သို့သော် ငါ၏ စစ်ပွဲစည်းကမ်းကို ကျော်လွန်လျက်ရှိသောကြောင့်၊ သင်တို့သည် ဂေါရီ၏ လက်ဖြင့် သတ်ခံရသင့်သူများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 18

एवं वदति गौरीशे सिन्धुपुत्रो जलंधरः । चुक्रोधातीव रुद्राय ज्वलज्ज्वलनसन्निभः

ဤသို့ ဂေါရီ၏အရှင်ထံ ပြောဆိုစဉ် ပင်လယ်၏သား ဇလန္ဓရသည် ရုဒ္ရအား အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ကာ မီးတောက်ပြင်းထန်သကဲ့သို့ တောက်လောင်နေ၏။

Verse 19

रुद्रे रणे महावेगाद्ववर्ष निशिताञ्छरान् । बाणांधकारसंछन्नं तथा भूमितलं ह्यभूत्

စစ်ပွဲတွင် ရုဒ္ရသည် အလွန်ကြီးမားသော အရှိန်ဖြင့် ထက်မြက်သော မြားများကို မိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်ချလေရာ မြားအမှောင်ဖုံးလွှမ်းသကဲ့သို့ မြေပြင်တစ်လျှောက် ဖုံးကွယ်သွား၏။

Verse 20

यावद्रुद्रः प्रचिच्छेद तस्य बाणगणान्द्रुतम् । तावत्सपरिघेणाशु जघान वृषभं बली

ရုဒ္ရသည် ထိုအားကြီးသူ၏ မြားအစုအဝေးကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်တောက်နေသမျှကာလပတ်လုံး၊ အင်အားကြီးသော စစ်သူရဲက သံတုတ်ဖြင့် နန္ဒီနွားကို အလျင်အမြန် ထိုးနှက်လေ၏။

Verse 21

वृषस्तेन प्रहारेण परवृत्तो रणांगणात् । रुद्रेण कृश्यमाणोऽपि न तस्थौ रणभूमिषु

နန္ဒီနွားကို ထိုထိုးနှက်မှုကြောင့် သူသည် စစ်မြေပြင်မှ နောက်ဆုတ်သွား၏။ ရုဒ္ရ၏ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် အားလျော့နေသော်လည်း စစ်ကွင်းတစ်နေရာတစ်လျှောက် မတည်နိုင်ခဲ့။

Verse 22

अथ लोके महारुद्रस्स्वीयं तेजोऽतिदुस्सहम् । दर्शयामास सर्वस्मै सत्यमेतन्मुनीश्वर

ထို့နောက် လောကအလယ်၌ မဟာရုဒ္ရသည် မိမိ၏ အလွန်မခံနိုင်သော တေဇော(ရောင်ခြည်)ကို အားလုံးထံ ပြသတော်မူ၏။ ဤသည်မှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်၊ မုနိတို့အကြား အရှင်တော်။

Verse 23

ततः परमसंक्रुद्धो रुद्रो रौद्रवपुर्धरः । प्रलयानलवद्धोरो बभूव सहसा प्रभुः

ထို့နောက် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်လာသော ရုဒ္ရအရှင်သည် ရော်ဒြဝပု(ကြမ်းကြုတ်သော ရုဒ္ရရုပ်)ကို ဆောင်တော်မူ၏။ ချက်ချင်းပင် ကမ္ဘာပျက်ကာလ မီးကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်လာ၍ အဓမ္မကို နှိမ်နင်းရန် သဂုဏအာနုဘော်ကို ထင်ရှားစေတော်မူ၏။

Verse 24

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे जलंधरवर्णनं नाम चतुर्विशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီဝမဟာပုရာဏ၏ ဒုတိယစုစည်းမှု ရုဒ္ရသံဟိတာအတွင်း ပဉ္စမ ယုဒ္ဓခဏ္ဍ၌ «ဇလန္ဓရဖော်ပြချက်» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၂၄ ပြီးဆုံး၏။

Verse 25

ब्रह्मणो वचनं रक्षन्रक्षको जगतां प्रभुः । हृदानुग्रहमातन्वंस्तद्वधाय मनो दधत्

ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်ကို လေးစားကာ ကမ္ဘာလောကတို့၏ ကာကွယ်ရှင်ဖြစ်သော သခင်တော်သည် မိမိ၏ နှလုံးအတွင်းမှ ကရုဏာအနုဂ्रहကို ဖြန့်ကျက်၍ ထိုရန်သူကို သတ်ပစ်ရန် စိတ်ကို တည်စေ하였다။

Verse 26

कोपं कृत्वा परं शूली पादांगुष्ठेन लीलया । महांभसि चकाराशु रथांगं रौद्रमद्भुतम्

ထို့နောက် သုံးချွန်ကိုင်ရှင် သခင်တော်သည် အလွန်ပြင်းထန်သော အမျက်ကို ဆောင်ယူ၍ ခြေမကြီးဖြင့် ကစားသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ မဟာရေပြင်အတွင်း၌ အံ့ဖွယ် ကြောက်မက်ဖွယ် စက်ကရပုံသဏ္ဌာန် အာယုဓကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 27

कृत्वार्णवांभसि शितं भगवान्रथांगं स्मृत्वा जगत्त्रयमनेन हतं पुरारिः । दक्षान्धकांतकपुरत्रययज्ञहंता लोकत्रयांतककरः प्रहसन्नुवाच

သမုဒ္ဒရာရေထဲ၌ ရထားအင်္ဂါတူသော စက်ဝိုင်းလက်နက်ကို ထက်မြက်စေပြီးနောက်၊ မြို့များ၏ရန်သူ ဘဂဝန် ရှီဝသည် ဤလက်နက်တည်းဖြင့် ယခင်က လောကသုံးပါးကို အနိုင်ယူခဲ့ကြောင်းကို သတိရလေ၏။ ဒက္ခယဇ်ကို ဖျက်ဆီးသူ၊ အန္ဓကကို သတ်သူ၊ မြို့သုံးမြို့ကို ပျက်စီးစေသူ၊ လောကသုံးပါးကို အဆုံးသို့ ခေါ်ဆောင်နိုင်သူသည် ပြုံးလျက် မိန့်တော်မူ၏။

Verse 28

महारुद्र उवाच । पादेन निर्मितं चक्रं जलंधर महाम्भसि । बलवान्यदि चोद्धर्त्तुं तिष्ठ योद्धुं न चान्यथा

မဟာရုဒ္ဒရ မိန့်တော်မူသည်– “အို ဇလန္ဓရ၊ ဤမဟာရေထုအလယ်၌ ငါသည် ခြေဖြင့် စက်ဝိုင်းလက်နက်ကို ဖန်ဆင်း하였다။ သင်တကယ် အင်အားရှိ၍ ၎င်းကို မြှောက်နိုင်လျှင် ရပ်တည်၍ တိုက်ခိုက်လော့—အခြားနည်းလမ်း မရှိ။”

Verse 29

सनत्कुमार उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा क्रोधेनादीप्तलोचनः । प्रदहन्निव चक्षुर्भ्यां प्राहालोक्य स शंकरम्

သနတ်ကူမာရ မိန့်သည်– ထိုစကားကို ကြားသော် သူသည် ဒေါသဖြင့် မျက်လုံးများ မီးတောက်သကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းလာ၏။ မျက်စိအလင်းဖြင့် မီးရှို့သကဲ့သို့ ရှင်ကရာ (Śaṅkara) ကို ကြည့်ကာ ပြောလေ၏။

Verse 30

जलंधर उवाच । रेखामुद्धृत्य हत्वा च सगणं त्वां हि शंकर । हत्वा लोकान्सुरैस्सार्द्धं स्वभागं गरुडो यथा

ဇလန္ဓရ မိန့်သည်– “အို ရှင်ကရာ၊ စည်းမျဉ်းကြောင်းကို ဆွဲပြီးနောက် သင်နှင့် သင်၏ဂဏများကို သတ်မည်။ ထို့နောက် နတ်တို့နှင့်အတူ လောကများကိုလည်း ဖျက်ဆီးကာ ငါ၏ အခွင့်အရေးအပိုင်းကို ဂရုဍက မိမိအပိုင်းကို ယူသကဲ့သို့ ယူမည်။”

Verse 32

हंतुं चराचरं सर्वं समर्थोऽहं सवासवम् । को महेश्वर मद्बाणैरभेद्यो भुवनत्रये । बालभावेन भगवांतपसैव विनिर्जितः । ब्रह्मा बलिष्ठः स्थाने मे मुनिभिस्सुरपुंगवैः

«ငါသည် လှုပ်ရှားသမျှနှင့် မလှုပ်ရှားသမျှ အားလုံးကို—အင်ဒြာနှင့် ဒေဝတို့ပါအဝင်—ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသည်။ အို မဟေရှဝရ၊ လောကသုံးပါး၌ ငါ၏ မြားတို့ဖြင့် မထိုးဖောက်နိုင်သူ မည်သူရှိသနည်း။ အမှန်တကယ်ပင် သခင် (ဘြဟ္မာ) ကိုတောင် ငါ၏ တပသ်အာနုဘော်ဖြင့် ကလေးကစားသကဲ့သို့ အနိုင်ယူခဲ့သည်။ အင်အားအကြီးဆုံးဟု ဆိုကြသော ဘြဟ္မာသည်လည်း မုနိများနှင့် ဒေဝအထွတ်အမြတ်တို့၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် ငါကြောင့်သာ မိမိနေရာ၌ တည်နေသည်။»

Verse 33

दग्धं क्षणेन सकलं त्रैलोक्यं सचराचरम् । तपसा किं त्वया रुद्र निर्जितो भगवानपि

တစ်ခဏအတွင်း လောကသုံးပါးလုံး—လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့အပါအဝင်—မီးလောင်ကျွမ်းသွားပြီ။ အို ရုဒြာ၊ သင်သည် မည်သို့သော တပဿာကို ပြုခဲ့သနည်း၊ သာသနာရှင် ဘုရားတော်တိုင်ပင် သင့်အား အနိုင်ခံရသနည်း။

Verse 34

इन्द्राग्नियमवित्तेशवायुवारीश्वरादयः । न सेहिरे यथा नागा गंधं पक्षिपतेरिव

အိန္ဒြ၊ အဂ္နိ၊ ယမ၊ ဓနရှင် ကုဗေရ၊ ဝါယု၊ ဝရုဏ၊ ဣရှ္ဝရ နှင့် အခြားဒေဝတားတို့သည် မခံနိုင်ကြ—ဂရုဍ၊ ငှက်တို့၏အရှင်က ပစ်ချသကဲ့သို့သော အနံ့ကို မြွေတို့ မခံနိုင်သကဲ့သို့ပင်။

Verse 35

न लब्धं दिवि भूमौ च वाहनं मम शंकर । समस्तान्पर्वतान्प्राप्य धर्षिताश्च गणेश्वराः

အို ရှင်ကရာ၊ ကောင်းကင်၌လည်း မြေပြင်၌လည်း ငါ့အတွက် စီးနင်းယာဉ်ကို မတွေ့ရ။ တောင်တန်းအားလုံးသို့ ရောက်ပြီးနောက်တွင်ပင် ဂဏာအရှင်တို့ပါ နှိမ်နင်းခံ၍ အရှက်ရကြသည်။

Verse 36

गिरीन्द्रो मन्दरः श्रीमान्नीलो मेरुस्सुशोभनः । धर्षितो बाहुदण्डेन कण्डा उत्सर्पणाय मे

တောင်တို့၏အရှင် မန္ဒရတောင်၊ ဂုဏ်ရောင်ထွန်းသော နီလာတောင်နှင့် လှပသည့် မေရုတောင်တို့ပင် ငါ့လက်မောင်း၏အားဖြင့် ထိုးနှက်ခံရပြီ။ ထို့ကြောင့် ဤဖောင်းအုံမှုကို ငါ့ထံမှ ဖယ်ရှားပေးပါစေ။

Verse 37

गंगा निरुद्धा बाहुभ्यां लीलार्थं हिमवद्गिरौ । अरोणां मम भृत्यैश्च जयो लब्धो दिवौकसात्

“ကစားပျော်ရွှင်ရန် ဟိမဝတ်တောင်ပေါ်၌ ဂင်္ဂါမြစ်ကို ငါ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တားဆီးထားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ငါ၏ အမှုထမ်းတို့က အရုဏာတပ်ကို နှိမ်နင်း၍ ကောင်းကင်နေ ဒေဝတို့အပေါ် အောင်ပွဲကို ရရှိ하였다။”

Verse 38

वडवाया मुखं बद्धं गृहीत्वा तां करेण तु । तत्क्षणादेव सकलमेकार्णवमभूत्तदा

သူမကို လက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ကာ မြင်းမျက်နှာရှိသူ၏ ပါးစပ်ကို တားဆီးလိုက်သဖြင့်၊ ထိုခဏချင်းပင် အရာအားလုံးသည် တစ်ခုတည်းသော သမုဒ္ဒရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား하였다။

Verse 39

ऐरावतादयो नागाः क्षिप्ताः सिन्धुजलोपरि । सरथो भगवानिन्द्रः क्षिप्तश्च शतयोजनम्

အဲရာဝတနှင့် အခြား အင်အားကြီး ဆင်များကို သမုဒ္ဒရာရေပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ကြသည်။ ထို့ပြင် ဘုရားအိန္ဒြာသည် ရထားနှင့်တကွ ယောဇနာတစ်ရာအကွာသို့ ပစ်လွှတ်ခံရ하였다။

Verse 40

गरुडोऽपि मया बद्धो नागपाशेन विष्णुना । उर्वश्याद्या मयानीता नार्यः कारागृहांतरम्

ဗိဿနု၏ကာကွယ်မှုရှိသော်လည်း ဂရုဍတောင်ကို ငါသည် နာဂပာသ (မြွေကြိုး) ဖြင့် ချည်နှောင်ခဲ့၏။ ထို့ပြင် ဥရဝသီနှင့် အခြား ကောင်းကင်နတ်သမီးများကိုလည်း ငါသည် ငါ့အကျဉ်းထောင်၏ အတွင်းခန်းများသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။

Verse 41

मां न जानासि रुद्र त्वं त्रैलोक्यजयकारिणाम् । जलंधरं महादैत्यं सिंधुपुत्रं महाबलम्

အို ရုဒြာ၊ သင်သည် ငါ့ကို မသိသလော—ငါသည် သမုဒ္ဒရာ၏သား၊ အင်အားကြီးမားသော မဟာအဆုရ ဂျလန္ဓရ ဖြစ်၏။ ငါသည် သုံးလောကကို အောင်မြင်စေသူ ဖြစ်၏။

Verse 42

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वाथ महादेवं तदा वारिधिनन्दनः । न चचाल न सस्मार निहतान्दानवान्युधि

သနတ်ကူမာရက မိန့်သည်။ «မဟာဒေဝကို ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ပင်လယ်မှ မွေးဖွားသူသည် လုံးဝ မလှုပ်မရှား ဖြစ်သွား၏—မရွေ့မလျား၊ အခြားအရာကိုတောင် မမှတ်မိတော့—စစ်မြေ၌ ဒာနဝများ သေဆုံးလဲကျနေစဉ်»။

Verse 43

दुर्मदेनाविनीतेन दोर्भ्यामास्फोट्य दोर्बलात् । तिरस्कृतो महादेवो वचनैः कटुकाक्षरैः

ဆိုးယုတ်သော မာနကြီးမှုကြောင့် မျက်ကွယ်သွား၍ နှိမ့်ချမှုမရှိဘဲ၊ သူသည် အာဏာပြသလိုက်သကဲ့သို့ ကိုယ့်လက်နှစ်ဖက်ကို တဖျတ်ဖျတ် ထိုးခတ်ကာ၊ ခါးသီးကြမ်းတမ်းသော စကားလုံးများဖြင့် မဟာဒေဝကို စော်ကားလေ၏။

Verse 44

तच्छ्रुत्वा दैत्यवचनममंगलमतीरितम् । विजहास महादेवाः परमं क्रोधमादधे

ဒေဝတရားမဲ့သော ဒိုင်တျ၏ စကား—အမင်္ဂလာစိတ်ဖြင့် ထုတ်ပြောသော စကားကို ကြားသော် မဟာဒေဝသည် ရယ်မောတော်မူ၏။ သို့သော် ထိုခဏတည်းမှာပင် အမြင့်ဆုံးသော အမျက်တော်ကို ဆောင်ယူတော်မူ၏။

Verse 45

सुदर्शनाख्यं यच्चक्रं पदांगुष्ठविनिर्मितम् । जग्राह तत्करे रुद्रस्तेन हंतुं समुद्यतः

ထို့နောက် ရုဒ္ဒရသည် ခြေမကြီးမှ ဖန်ဆင်းထားသော “သုဒർശန” ဟု အမည်ရသော စက်ဝိုင်းလက်နက်ကို လက်တော်၌ ဆုပ်ကိုင်တော်မူ၍၊ ထိုရန်သူကို သတ်ရန် မြှောက်တင်ကာ ပြင်ဆင်တော်မူ၏။

Verse 46

सुदर्शनाख्यं तच्चक्रं चिक्षेप भगवान्हरः । कोटिसूर्यप्रतीकाशं प्रलयानलसन्निभम्

ထို့နောက် အရှင်ဟရသည် ကုဋေတစ်သန်းသော နေမင်းတို့ကဲ့သို့ တောက်ပပြီး ကမ္ဘာပျက်မီးနှင့်တူသော သုဒဿနစက်လက်နက်ကို ပစ်လွှတ်တော်မူ၏။

Verse 47

प्रदहद्रोदसी वेगात्तदासाद्य जलंधरम् । जहार तच्छिरो वेगान्महदायतलोचनम्

အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ရောဒသီနှစ်လောကကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေသကဲ့သို့ တောက်လောင်လျက် ရှေ့တိုးသွားကာ၊ ထိုအခါ ဇလန္ဓရကို ရောက်သော် အရှိန်တင်တင်ဖြင့် မျက်လုံးကြီးကျယ်သော သူ၏ ခေါင်းကို ချက်ချင်း ဖြတ်ယူသွားလေ၏။

Verse 48

रथात्कायः पपातोर्व्यां नादयन्वसुधातलम् । शिरश्चाप्यब्धिपुत्रस्य हाहाकारो महानभूत्

ရထားပေါ်မှ ကိုယ်ခန္ဓာသည် မြေပြင်သို့ကျ၍ မြေမျက်နှာပြင်ကို တုန်လှုပ်သံမြည်စေ၏။ သမုဒ္ဒရာ၏သား၏ ခေါင်းလည်း ကျသွားရာမှ ဝမ်းနည်းအော်ဟစ်သံကြီး ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 49

द्विधा पपात तद्देहो ह्यंजनाद्रिरिवाचलः । कुलिशेन यथा वारांनिधौ गिरिवरो द्विधा

ထို့နောက် ထိုကိုယ်ခန္ဓာသည် နှစ်ပိုင်းကွဲကျ၍ အဉ္ဇနတောင်ကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်၏။ အင်ဒြ၏ မိုးကြိုးလက်နက်က သမုဒ္ဒရာအလယ်၌ တောင်ကြီးတစ်လုံးကို နှစ်ပိုင်းခွဲသကဲ့သို့ပင်။

Verse 50

तस्य रौद्रेण रक्तेन सम्पूर्णमभवज्जगत् । ततस्समस्ता पृथिवी विकृताभून्मुनीश्वर

သူ၏ ရုဒြသဘော ပြင်းထန်သော သွေးကြောင့် ကမ္ဘာလောကတစ်လုံးလုံး ပြည့်နှက်သွား၏။ ထို့နောက် မုနိတို့အကြား အရှင်မြတ်ရေ၊ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည် မမှန်ကန်သည့် ပုံပျက်အခြေအနေသို့ ရောက်သွား၏။

Verse 51

तद्रक्तमखिलं रुद्रनियोगान्मांसमेव च । महारौरवमासाद्य रक्तकुंडमभूदिह

ရုဒြ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ထိုသွေးအားလုံးနှင့် အသားပါ မဟာရော်ရဝ (နရက) သို့ ကျရောက်သွား၏။ ထို့ကြောင့် ဤဖြစ်ရပ်၌ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် “သွေးကန်” ဟူ၍ ဖြစ်လာ၏။

Verse 52

तत्तेजो निर्गतं देहाद्रुद्रे च लयमागमत् । वृन्दादेहोद्भवं यद्वद्गौर्य्यां हि विलयं गतम्

ထိုတေဇောသည် ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ခွာ၍ ရုဒ္ရထံ ဝင်ရောက်ကာ သူ့အတွင်း၌ လယသို့ ရောက်လေ၏—ဗೃန္ဒာ၏ ကိုယ်မှ ပေါ်ထွန်းလာသည့် အရာသည် နောက်ဆုံးတွင် ဂေါရီအတွင်းသို့ ပေါင်းဝင်၍ စုပ်ယူခံရသကဲ့သို့။

Verse 53

जलंधरं हतं दृष्ट्वा देवगन्धर्वपन्नगाः । अभवन्सुप्रसन्नाश्च साधु देवेति चाब्रुवन्

ဇလန္ဓရကို သတ်ဖြတ်ပြီးကြောင်း မြင်သော် ဒေဝတားများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် နာဂများသည် အလွန်ပျော်ရွှင်ကြ၍ «ကောင်းလှ၏၊ အရှင်ဘုရား!» ဟု ကြွေးကြော်ကြသည်။

Verse 54

सर्वे प्रसन्नतां याता देवसिद्धमुनीश्वराः । पुष्पवृष्टिं प्रकुर्वाणास्तद्यशो जगुरुच्चकैः

ဒေဝတားအားလုံး၊ စိဒ္ဓများနှင့် မဟာမုနိအရှင်များသည် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်ကြသည်။ ပန်းမိုးရွာစေကာ ထိုအရှင်၏ ဂုဏ်တော်နှင့် အောင်မြင်သော လုပ်ရပ်၏ ဂုဏ်သတင်းကို အသံမြင့်စွာ သီဆိုကြသည်။

Verse 55

देवांगना महामोदान्ननृतुः प्रेमविह्वलाः । कलस्वराः कलपदं किन्नरैस्सह संजगुः

ကောင်းကင်နတ်သမီးများသည် အလွန်ပျော်ရွှင်၍ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကြောင့် မူးမောကာ ကပြကြသည်။ ချိုမြိန်သောအသံနှင့် လှပသောလှုပ်ရှားသံစဉ်တို့ဖြင့် ကိန္နရများနှင့်အတူ သာယာစွာ သီဆိုကြသည်။

Verse 56

दिशः प्रसेदुस्सर्वाश्च हते वृन्दापतौ मुने । ववुः पुण्यास्सुखस्पर्शा वायवस्त्रिविधा अपि

အို မုနိရေ၊ ဗೃန္ဒာ၏ အရှင် (ခင်ပွန်း) သတ်ဖြတ်ခံရသောအခါ အရပ်အနှံ့အားလုံး သာယာငြိမ်းချမ်းလာသည်။ သုံးမျိုးသော လေများပင် ပုဏ္ဏားသန့်ရှင်း၍ ထိတွေ့ရသက်သာစွာ တိုက်ခတ်လာကာ၊ ဓမ္မကို ဆန့်ကျင်သော ရန်ငြိုး ဖယ်ရှားသွားသဖြင့် သဘာဝတရားသည် မင်္ဂလာသို့ ပြန်လည်ရောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 57

चन्द्रमाः शीततां यातो रविस्तेपे सुतेजसा । अग्नयो जज्वलुश्शांता बभूव विकृतं नभः

လသည် အေးမြမှုကို ဆုံးရှုံးသွား၍ နေသည် မိမိ၏ ပြင်းထန်သော တေဇောဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေ၏။ ငြိမ်သက်နေသော မီးများပင် ပြန်လည်တောက်လောင်လာပြီး ကောင်းကင်တောင် ပုံပျက်သွားကာ စစ်ပွဲအတွင်း ကမ္ဘာလောက အမင်္ဂလာလှုပ်ရှားမှု ဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 58

एवं त्रैलोक्यमखिलं स्वास्थ्यमापाधिकं मुने । हतेऽब्धितनये तस्मिन्हरेणानतमूर्तिना

ထို့ကြောင့် မုနိရေ၊ သုံးလောကလုံးသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အေးချမ်းကျန်းမာမှုကို ရရှိခဲ့၏၊ အားလုံးက ဦးညွှတ်ကန်တော့သော ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသည့် ဟရီက ပင်လယ်၏ သားတော်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်။