सृष्टिक्रमवर्णनम् / Description of the Sequence of Creation

Verse 1

ब्रह्मोवाच । शब्दादीनि च भूतानि पंचीकृत्वाहमात्मना । तेभ्यः स्थूलं नभो वायुं वह्निं चैव जलं महीम्

ဘြဟ္မာက ပြော၏—«အသံစသည်တို့ဖြစ်သော ဓာတ်တရားများကို ငါ၏ ကိုယ်ပိုင်အာနုဘော်ဖြင့် ပဉ္စီကရဏ (pañcīkaraṇa) ပြုလုပ်ပြီး၊ ထိုမှ ထူထဲသော မဟာဘူတများဖြစ်သည့် အာကာသ၊ လေ၊ မီး၊ ရေ၊ မြေ ကို ဖန်ဆင်းထုတ်ပေါ်စေ하였다»။

Verse 2

पर्वतांश्च समुद्रांश्च वृक्षादीनपि नारद । कलादियुगपर्येतान्कालानन्यानवासृजम्

အို နာရဒာ၊ ငါသည် တောင်တန်းများနှင့် သမုဒ္ဒရာများကိုလည်းကောင်း၊ သစ်ပင်တို့နှင့် အခြားအရာများကိုလည်းကောင်း ဖန်ဆင်းခဲ့၏။ ထို့ပြင် ကာလ၏ ခွဲခြားမှုများကို ကလာမှ စ၍ ယုဂအထိ လှုပ်ရှားစေခဲ့၏။

Verse 3

सृष्ट्यंतानपरांश्चापि नाहं तुष्टोऽभव न्मुने । ततो ध्यात्वा शिवं साम्बं साधकानसृजं मुने

အို မုနိ၊ လောကီဖန်ဆင်းမှု၏ အဆုံးအဖြတ်များနှင့်သာ ဆက်နွယ်သော သတ္တဝါများကို ဖန်ဆင်းပြီးနောက်တောင် ငါ မကျေနပ်ခဲ့။ ထို့နောက် အမ္ဗာနှင့်အတူရှိသော သမ္ဗရှီဝ (Śiva-အမ္ဗာ) ကို သမาธိဖြင့် စူးစမ်းကာ သာဓကများကို ဖန်ဆင်းခဲ့၏၊ အို မုနိ။

Verse 4

मरीचिं च स्वनेत्राभ्यां हृदयाद्भृगुमेव च । शिरसोऽगिरसं व्यानात्पुलहं मुनिसत्तमम्

ကိုယ်တော်၏ မျက်လုံးတော်များမှ မရီစိကို လည်းကောင်း၊ နှလုံးတော်မှ ဘရိဂုကို လည်းကောင်း၊ ဦးခေါင်းတော်မှ အင်္ဂီရသကို လည်းကောင်း၊ ဗျာနလေမှ မုနိတို့တွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ပုလဟကို လည်းကောင်း ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 5

उदानाच्च पुलस्त्यं हि वसिष्ठञ्च समानतः । क्रतुं त्वपानाच्छ्रोत्राभ्यामत्रिं दक्षं च प्राणतः

ဥဒါနလေမှ ပုလသ္တျနှင့် ဝသိဋ္ဌတို့ ပေါ်ထွက်လာ၏။ အပါနလေမှ ကြတု ပေါ်ထွက်လာ၏။ နားနှစ်ဖက်မှ အတြိ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ပြာဏလေမှ ဒက္ခ ပေါ်ထွက်လာ၏။

Verse 6

असृजं त्वां तदोत्संगाच्छायायाः कर्दमं मुनिम् । संकल्पादसृजं धर्मं सर्वसाधनसाधनम्

"ထိုအရိပ်၏ ပေါင်ပေါ်မှ ငါသည် သင့်ကို ဖန်ဆင်းခဲ့၏—မုနိဖြစ်သော ကရ္ဒမ။ ထို့ပြင် စိတ်အကြံဖြင့်သာလျှင် ဝိညာဉ်ရေးရာ ကျင့်စဉ်အားလုံးကို ပြီးမြောက်စေသည့် တရားဓမ္မကို ငါဖန်ဆင်းခဲ့၏။"

Verse 7

एवमेतानहं सृष्ट्वा कृतार्थस्साधकोत्तमान् । अभवं मुनिशार्दूल महादेवप्रसादतः

ဤသို့ဖြင့် အကောင်းဆုံးသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ကျင့်ကြံသူများကို ဖန်ဆင်းပြီးနောက် ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်သည်ကို မြင်ရသဖြင့် ငါသည် ကျေနပ်အားရမှု ရှိခဲ့၏၊ အို ရေသိတို့တွင် ကျားသဖွယ် မြတ်သောသူ—မဟာဒေဝ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့်တည်း။

Verse 8

ततो मदाज्ञया तात धर्मः संकल्पसंभवः । मानवं रूपमापन्नस्साधकैस्तु प्रवर्तितः

ထို့နောက် ချစ်သား၊ ငါ၏ အမိန့်တော်ဖြင့်၊ မြင့်မြတ်သော ရည်ရွယ်ချက်မှ မွေးဖွားလာသော ဓမ္မသည် လူသားအသွင်ကို ယူကာ အောင်မြင်သော ဝိညာဉ်ရေးရာ ကျင့်ကြံသူများက လက်တွေ့ကျင့်သုံးခဲ့ကြသည်။

Verse 9

ततोऽसृजं स्वगात्रेभ्यो विविधेभ्योऽमितान्सुतान् । सुरासुरादिकांस्तेभ्यो दत्त्वा तां तां तनुं मुने

ထို့နောက် မိမိ၏ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း မျိုးစုံမှ အဆုံးမရှိသော သားတော်များကို ဖန်ဆင်းခဲ့၏။ ထိုသူတို့အား—အို မုနိ—ဒေဝတား၊ အဆုရာ စသည့် အမျိုးအစားများအလိုက် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဖြစ်တည်မှုအဆင့်အတန်းတို့ကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့၏။

Verse 10

ततोऽहं शंकरेणाथ प्रेरितोंऽतर्गतेन ह । द्विधा कृत्वात्मनो देहं द्विरूपश्चाभवं मुने

ထို့နောက် မိမိအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်တော်မူသော အရှင် သင်္ကရာ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့်၊ ငါသည် မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို နှစ်ပိုင်းခွဲ၍—အို မုနိ—နှစ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ ဖြစ်လာခဲ့၏။

Verse 11

अर्द्धेन नारी पुरुषश्चार्द्धेन संततो मुने । स तस्यामसृजद्द्वंद्वं सर्वसाधनमुत्तमम्

အို မုနိ၊ ထိုအရှင်သည် တစ်ဝက်မှာ မိန်းမ၊ တစ်ဝက်မှာ ယောက်ျားအဖြစ် တည်ရှိ၏။ ထိုမိန်းမဘက်မှ ဆန့်ကျင်သဘောနှစ်ပါးကို ဖန်ဆင်း၍ လောကအသက်ရှင်မှုအားလုံး လည်ပတ်စေသော အမြင့်မြတ်သော စီမံကိန်း ဖြစ်၏။

Verse 12

स्वायंभुवो मनुस्तत्र पुरुषः परसाधनम् । शतरूपाभिधा नारी योगिनी सा तपस्विनी

ထိုနေရာ၌ စွာယံဘူဝ မနုသည် ယောက်ျားဖြစ်၍ အမြင့်မြတ်သော ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံစေသော အကောင်းဆုံး အထောက်အကူ ဖြစ်၏။ “ရှတရူပါ” ဟု အမည်ရ မိန်းမသည် ယောဂိနီ၊ တပသ်ကို အလေးထားသော တပသ္ဝိနီ ဖြစ်၏။

Verse 13

सा पुनर्मनुना तेन गृहीतातीव शोभना । विवाहविधिना ताताऽसृजत्सर्गं समैथुनम्

ထို့နောက် အလွန်လှပသော ကညာကို ထိုမနုက လက်ခံယူ၏။ အို မဟာမုနိတို့၊ မင်္ဂလာအခမ်းအနား၏ သင့်တော်သော နည်းလမ်းဖြင့် သူသည် လင်မယားပေါင်းစည်းမှုအားဖြင့် စೃષ્ટိကို စတင်လှုပ်ရှားစေ၏။

Verse 14

तस्यां तेन समुत्पन्नस्तनयश्च प्रियव्रतः । तथैवोत्तानपादश्च तथा कन्यात्रयं पुनः

သူမထံမှ သူ၏အားဖြင့် သားတော် ပရိယဗြတ နှင့် ထို့အတူ ဥတ္တာနပာဒ တို့ မွေးဖွားလာပြီး၊ ထို့ပြင် သမီးသုံးပါးလည်း ထပ်မံ မွေးဖွားလာ하였다။

Verse 15

आकूतिर्देवहूतिश्च प्रसूतिरिति विश्रुताः । आकूतिं रुचये प्रादात्कर्दमाय तु मध्यमाम्

သူတို့သည် အာကူတီ၊ ဒေဝဟူတီ၊ ပရာဆူတီ ဟူ၍ ထင်ရှားကျော်ကြားလာကြသည်။ မနုသည် အာကူတီကို ရုချိနှင့် လက်ထပ်ပေး၍ အလယ်သမီး ဒေဝဟူတီကို ကർဒမအား ပေးအပ်하였다။

Verse 16

ददौ प्रसूतिं दक्षायोत्तानपादानुजां सुताः । तासां प्रसूतिप्रसवैस्सर्वं व्याप्तं चराचरम्

မနုသည် ဥတ္တာနပါဒ၏ ညီမ ပရာဆူတီကို ဒက္ခရှအား ဇနီးအဖြစ် ပေးအပ်하였다။ ပရာဆူတီနှင့် သူမ၏ မျိုးဆက်များမှ လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါ အပါအဝင် စကြဝဠာတစ်လုံးလုံး ပြည့်နှံ့သွား하였다။

Verse 17

आकूत्यां च रुचेश्चाभूद्वंद्वं यज्ञश्च दक्षिणा । यज्ञस्य जज्ञिरे पुत्रा दक्षिणायां च द्वादश

အာကူတီနှင့် ရုချိတို့မှ သမိုင်းဝင် ဒေဝတော်နှစ်ပါး—ယဇ్ఞနှင့် ဒက္ခိဏာ—မွေးဖွားလာကြသည်။ ထို့နောက် ဒက္ခိဏာမှတဆင့် ယဇ్ఞအတွက် သားတော် ဆယ့်နှစ်ပါး မွေးဖွားလာ하였다။

Verse 18

देवहूत्यां कर्दमाच्च बह्व्यो जातास्सुता मुने । दशाज्जाताश्चतस्रश्च तथा पुत्र्यश्च विंशतिः

အို မုနိရေ၊ ဒေဝဟူတီနှင့် ကർဒမတို့မှ သမီးတော်များ အများအပြား မွေးဖွားလာကြသည်။ ဆယ်ပါးမှ ထပ်မံ လေးပါးလည်း ဖြစ်၍ စုစုပေါင်း သမီးတော် နှစ်ဆယ်ပါး ဖြစ်လာ하였다။

Verse 19

धर्माय दत्ता दक्षेण श्रद्धाद्यास्तु त्रयोदश । शृणु तासां च नामानि धर्मस्त्रीणां मुनीश्वर

ဒက္ခသည် သဒ္ဓာမှစ၍ သမီးတော် ဆယ့်သုံးပါးကို ဓမ္မအား ပေးအပ်하였다။ အို မုနိတို့၏အရှင်၊ ဓမ္မ၏ မယားတို့၏ အမည်များကို ယခု နားထောင်ပါ။

Verse 20

श्रद्धा लक्ष्मीर्धृतिस्तुष्टिः पुष्टिर्मेधा तथा क्रिया । वसुःर्बुद्धि लज्जा शांतिः सिद्धिः कीर्तिस्त्रयोदश

သဒ္ဓာ၊ လက္ခ္မီ၊ ဓြတိ၊ တုဋ္ဌိ၊ ပုဋ္ဌိ၊ မေဓာ နှင့် ကရိယာ; ဝသု၊ ဗုဒ္ဓိ၊ လဇ္ဇာ၊ သာန္တိ၊ သိဒ္ဓိ နှင့် ကီရ္တိ—ဤတို့သည် ဆယ့်သုံးပါး ဖြစ်ကြသည်။

Verse 21

ताभ्यां शिष्टा यवीयस्य एकादश सुलोचनाः । ख्यातिस्सत्पथसंभूतिः स्मृतिः प्रीतिः क्षमा तथा

ထိုနှစ်ပါးမှ အငယ်တစ်ပါး၌ မျက်လုံးလှသော သမီးတော် ဆယ့်တစ်ပါး ကျန်ရှိခဲ့သည်—ချာတိ၊ သတ္ပထသမ္ဘူတိ၊ သ္မရတိ၊ ပရိတိ နှင့် က္ෂမာ တို့ဖြစ်သည်။

Verse 22

सन्नतिश्चानुरूपा च ऊर्जा स्वाहा स्वधा तथा । भृगुर्भवो मरीचिश्च तथा चैवांगिरा मुनिः

ထို့ပြင် သန္နတိ နှင့် အနုရူပါ လည်းရှိ၏; ထို့အတူ ဥර්ဇာ၊ စွာဟာ နှင့် စွဓာ တို့လည်းရှိ၏။ (ထို့နောက်) ဘೃဂု၊ ဘဝ၊ မရီချိ နှင့် မုနိ အင်္ဂိရသ လည်းရှိ၏။

Verse 23

पुलस्त्यः पुलहश्चैव क्रतुश्चर्षिवरस्तथा । अत्रिर्वासिष्ठो वह्निश्च पितरश्च यथाक्रमम्

ပုလတ္စျနှင့် ပုလဟ၊ ကရတုနှင့် အရ္ဋိဝရ မဟာရသီ၊ အတြိနှင့် ဝါသိဋ္ဌ၊ ထို့ပြင် ဝဟ္နိ (အဂ္နိ) နှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) ကို အစဉ်အတိုင်း သိမှတ်ရမည်။

Verse 24

ख्यातास्ता जगृहुः कन्या भृग्वाद्यास्साधका वराः । ततस्संपूरितं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्

ထင်ရှားကျော်ကြားသော အပျိုများကို ဘൃဂုမှ စ၍ အထူးကောင်းမွန်သော စာဓက ရှင်ရသီများက လက်ထပ်လက်ခံကြသည်။ ထို့နောက် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အပါအဝင် တြိလောက အားလုံး ပြည့်စုံစွာ လူနေသတ္တဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား하였다။

Verse 25

एवं कर्मानुरूपेण प्रणिनामंबिकापते । आज्ञया बहवो जाता असंख्याता द्विजर्षभाः

ဤသို့ ကမ္မအလိုက် သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးအကြောင်းနှင့် ကိုက်ညီစွာ၊ အမ္ဗိကာ၏ အရှင် (ရှီဝ) အို၊ သင်၏ အမိန့်တော်ကြောင့် သတ္တဝါများစွာ မွေးဖွားလာကြ၏—အရေအတွက်မတွက်နိုင်အောင်၊ ဒွိဇတို့အထဲက အမြတ်ဆုံးအို။

Verse 26

कल्पभेदेन दक्षस्य षष्टिः कन्याः प्रकीर्तिताः । तासां दश च धर्माय शशिने सप्तविंशतिम्

ကလ္ပအမျိုးမျိုးကွဲပြားမှုအလိုက် ဒက္ခသည် သမီးခြောက်ဆယ် ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုသမီးတို့အနက် ဆယ်ယောက်ကို ဓမ္မအား ပေး၍၊ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ယောက်ကို လ (ရှရှင်) အား ပေးလေ၏။

Verse 27

विधिना दत्तवान्दक्षः कश्यपाय त्रयोदश । चतस्रः पररूपाय ददौ तार्क्ष्याय नारद

အို နာရဒ၊ စည်းကမ်းတကျဖြင့် ဒက္ခသည် သမီးတစ်ဆယ့်သုံးယောက်ကို ကရှျပအား ပေးလေ၏။ ထို့ပြင် ရုပ်ရည်မြတ်နိုးသည့် သမီးလေးယောက်ကို တာရက္ရှျ (အရုဏ/ဂရုဍ) အား ပေးလေ၏။

Verse 28

भृग्वंगिरः कृशाश्वेभ्यो द्वे द्वे कन्ये च दत्तवान् । ताभ्यस्तेभ्यस्तु संजाता बह्वी सृष्टिश्चराचरा

ဘೃဂုနှင့် အင်္ဂိရသ်တို့သည် ကೃရှာသွဝတို့အား သမီးနှစ်ယောက်စီ ပေးလေ၏။ ထိုသမီးတို့နှင့် ထိုသူတို့၏ ပေါင်းစည်းမှုမှ စကြာဝဠာ၏ ဖန်ဆင်းမှု များစွာ—လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားအရာတို့—ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 29

त्रयोदशमितास्तस्मै कश्यपाय महात्मने । दत्ता दक्षेण याः कन्या विधिवन्मुनिसत्तम

အို မုနိအထွတ်အမြတ်၊ ဒက္ခသည် ဓမ္မနည်းတကျ အခမ်းအနားပြည့်စုံစွာဖြင့် မဟာအတ္တမ ကশ্যပအား သမီးတော် ဆယ့်သုံးပါးကို မင်္ဂလာအဖြစ် ပေးအပ်하였다။

Verse 30

तासां प्रसूतिभिर्व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम् । स्थावरं जंगमं चैव शून्य नैव तु किंचन

ထိုသူတို့မှ မွေးဖွားလာသော သားသမီးများကြောင့် လောကသုံးပါးသည် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးနှင့်တကွ ပြည့်နှံ့သွား၏။ တည်ငြိမ်သောအရာဖြစ်စေ လှုပ်ရှားသောအရာဖြစ်စေ အလွတ်မရှိတော့ပေ။

Verse 31

देवाश्च ऋषयश्चैव दैत्याश्चैव प्रजज्ञिरे । वृक्षाश्च पक्षिणश्चैव सर्वे पर्वतवीरुधः

ထို့ကြောင့် နတ်တို့နှင့် ရှင်ရသီတို့လည်းကောင်း၊ ဒိုင်တျာတို့လည်းကောင်း မွေးဖွားလာ၏။ သစ်ပင်များနှင့် ငှက်များလည်း ပေါ်ထွန်းလာပြီး တောင်တန်းများနှင့် လျှောလျှောပင်များ အားလုံးလည်း ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 32

दक्षकन्याप्रसूतैश्च व्याप्तमेवं चराचरम् । पातालतलमारभ्य सत्यलोकावधि ध्रुवम्

ထို့သို့ ဒက္ခ၏ သမီးများမှ မွေးဖွားလာသော မျိုးဆက်များကြောင့် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးသည် အပြည့်အဝ ပြန့်နှံ့သွား၏။ အောက်မြေအောက် ပာတာလာဒေသမှ စ၍ စတျယလောကအထိ မလွဲမသွေ ဖြစ်၏။

Verse 33

ब्रह्मांडं सकलं व्याप्तं शून्यं नैव कदाचन । एवं सृष्टिः कृता सम्यग्ब्रह्मणा शंभुशासनात्

ဗြဟ္မာဏ္ဍာတစ်လုံးလုံးသည် အပြည့်အဝ ပြန့်နှံ့သွား၍ မည်သည့်အခါမျှ အလွတ်မဖြစ်ခဲ့ပေ။ ထို့သို့ သမ္ဘူ (ရှီဝ)၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ဗြဟ္မာသည် စနစ်တကျ ပြည့်စုံစွာ ဖန်ဆင်းမှုကို ဆောင်ရွက်ခဲ့၏။

Verse 34

सती नाम त्रिशूलाग्रे सदा रुद्रेण रक्षिता । तपोर्थं निर्मिता पूर्वं शंभुना सर्वविष्णुना

သူမကို “သတီ” ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်—ရုဒြာသည် မိမိ၏ တြိရှူလ (သုံးခွ) ထိပ်ပေါ်တွင် အမြဲကာကွယ်စောင့်ရှောက်တော်မူ၏။ ယခင်က တပස් (အာသီတပ) အတွက်သာ ရည်ရွယ်၍ သမ္ဘု—အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးပြီး ဝိෂ္ဏု၏ အတွင်းအတ္တမဖြစ်တော်မူသော—က သူမကို ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့သည်။

Verse 35

सैव दक्षात्समुद्भूता लोककार्यार्थमेव च । लीलां चकार बहुशो भक्तोद्धरणहेतवे

သူမသည် ဒက္ခ (Dakṣa) ထံမှ အမှန်တကယ် မွေးဖွားလာပြီး၊ လောက၏ သာသနာတော်လုပ်ငန်းကို ပြီးမြောက်စေရန်သာ ဖြစ်၏။ ထပ်ခါထပ်ခါ ပဝါဒလီလာများကို ပြုလုပ်တော်မူကာ၊ ဘက္တများကို ကယ်တင်မြှောက်တင်ရန် အကြောင်းဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 36

वामांगो यस्य वैकुंठो दक्षिणांगोऽहमेव च । रुद्रो हृदयजो यस्य त्रिविधस्तु शिवः स्मृतः

ဘယ်ဘက်သည် ဝိုင်ကుంఠ (ဝိෂ္ဏု) ဖြစ်၍ ညာဘက်သည် ငါ (ဗြဟ္မာ) ဖြစ်ကာ၊ နှလုံးမှ ရုဒြာ ပေါ်ထွန်းလာသော ထိုသခင်ကို သုံးမျိုးသော ပေါ်ထွန်းခြင်းဖြင့် “ရှီဝ” ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 37

अहं विष्णुश्च रुद्रश्च गुणास्त्रय उदाहृताः । स्वयं सदा निर्गुणश्च परब्रह्माव्ययश्शिवः

«ငါ (ဗြဟ္မာ)၊ ဝိෂ္ဏု၊ နှင့် ရုဒြာတို့ကို သဘာဝ၏ သုံးဂုဏ် (လုပ်ဆောင်ချက်) ဟု ခေါ်ကြသည်။ သို့သော် ရှီဝသည် ကိုယ်တိုင် အမြဲ ဂုဏ်များကို ကျော်လွန်၍ မပျက်မယွင်းသော အမြင့်ဆုံး ဗြဟ္မန် (ပရဗြဟ္မ) ဖြစ်ကာ၊ ကိုယ်တိုင်တည်ရှိ၍ မပြောင်းလဲတော်မူသည်»။

Verse 38

विष्णुस्सत्त्वं रजोऽहं च तमो रुद्र उदाहृतः । लोकाचारत इत्येवं नामतो वस्तुतोऽन्यथा

ဝိෂ္ဏုကို သတ္တဝ (sattva) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ငါ (ဗြဟ္မာ) ကို ရဇ (rajas) ဟု၊ ရုဒြာကို တမ (tamas) ဟု ဆိုကြသည်—ဤသည်မှာ လောကဓလေ့အရ ပြောဆိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤခွဲခြားမှုသည် အမည်ပေါ်တွင်သာရှိ၍ အမှန်တကယ်မှာ ထိုသို့မဟုတ် (ကျော်လွန်နေသည်)။

Verse 39

अंतस्तमो बहिस्सत्त्वो विष्णूरुद्रस्तथा मतः । अंतस्सत्त्वस्तमोबाह्यो रजोहं सर्वेथा मुने

အို မုနိ၊ ဗိဿနုနှင့် ရုဒြတို့သည် အတွင်း၌ တမော (tamas) ရှိသော်လည်း အပြင်၌ သတ္တဝ (sattva) ရှိကြသည်ဟု သိမြင်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ငါသည် အစဉ်အမြဲ ရာဇော (rajas) ဖြစ်၍—အတွင်း၌ သတ္တဝ၊ အပြင်၌ တမော ဖြစ်၏။

Verse 40

राजसी च सुरा देवी सत्त्वरूपात्तु सा सती । लक्ष्मीस्तमोमयी ज्ञेया विरूपा च शिवा परा

ဒေဝီ စုရာသည် ရာဇသဘဝရှိ၏။ သီတီ (Satī) သည် သတ္တဝရূপ အမှန်တကယ်ဖြစ်၏။ လက္ခမီကို တမောမယီဟု သိရမည်။ ထိုအားလုံးထက် အထက်၌ကား ပရမ သီဝါ—ဗိရူပါ (Virūpā) သည် သာမန်ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို လွန်ကဲသော အမြင့်ဆုံးတော်မူ၏။

Verse 41

एवं शिवा सती भूत्वा शंकरेण विवाहिता । पितुर्यज्ञे तनुं त्यक्त्वा नादात्तां स्वपदं ययौ

ဤသို့ သီဝါ၏ သဘောတရားနှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်လာသော သီတီ (Satī) သည် သင်္ကရ (Śaṅkara) နှင့် လက်ထပ်တော်မူ၏။ နောက်တစ်ဖန် ဖခင်၏ ယဇ్ఞ၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ပြီး အခြားကိုယ်ကို မခံယူဘဲ၊ မိမိ၏ အမြင့်ဆုံး အာဝါသသို့ သွားရောက်လေ၏။

Verse 42

पुनश्च पार्वती जाता देवप्रार्थनया शिवा । तपः कृत्वा सुविपुलं पुनश्शिवमुपागता

နတ်တို့၏ ပန်ကြားတောင်းပန်မှုကြောင့် ရှီဝါဒေဝီသည် ထပ်မံ၍ ပါရဝတီအဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။ အလွန်ကြီးမားသော တပဿာကို ကျင့်ပြီးနောက် ထပ်မံ၍ သခင် ရှီဝကို ရောက်ရှိတော်မူ၏။

Verse 43

तस्या नामान्यनेकानि जातानि च मुनीश्वर । कालिका चंडिका भद्रा चामुंडा विजया जया

အို မုနိအရှင်မြတ်၊ သူမအတွက် အမည်များစွာ ပေါ်ပေါက်လာ၏—ကာလိကာ၊ ခဏ္ဍိကာ၊ ဘဒြာ၊ ခာမုဏ္ဍာ၊ ဝိဇယာ နှင့် ဇယာ ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

Verse 44

जयंती भद्रकाली च दुर्गा भगवतीति च । कामाख्या कामदा ह्यम्बा मृडानी सर्वमंगला

သူမကို ဇယန္တီ၊ ဘဒ္ရကာလီ၊ ဒုရ္ဂါ၊ ဘဂဝတီ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ထို့ပြင် ကာမာချာ၊ ကာမဒါ (ဆန္ဒပေးသူ)၊ အမ္ဗာ၊ မೃဍာနီ—မೃဍ (ရှီဝ) ၏ ဇနီးနှင့် သက္တိ—နှင့် အလုံးစုံမင်္ဂလာဖြစ်စေသူ ဆರ್ವမင်္ဂလာ ဟုလည်း ခေါ်ကြ၏။

Verse 45

नामधेयान्यनेकानि भुक्तिमुक्तिप्रदानि च । गुणकर्मानुरूपाणि प्रायशस्तत्र पार्वती

နာမတော်များစွာ ရှိ၍ လောကီအာနန္ဒနှင့် မောက္ခကိုပါ ပေးစွမ်းတတ်သည်။ အို ပာရဝတီ၊ ထိုနာမတော်များသည် အများအားဖြင့် ဘုရား၏ ဂုဏ်နှင့် ကర్మအလိုက် ကိုက်ညီလျက် ရှိ၏။

Verse 46

गुणमय्यस्तथा देव्यो देवा गुणमयास्त्रयः । मिलित्वा विविधं सृष्टेश्चक्रुस्ते कार्यमुत्तमम्

ထိုနည်းတူ ဒေဝီများသည် ဂုဏ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကြပြီး၊ ဒေဝတားသုံးပါးလည်း ဂုဏ်ပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့သည် ပေါင်းစည်းကာ ဂုဏ်၏ လီလာအလိုက်၊ ဖန်ဆင်းရှင်၏ အုပ်စိုးမှုအောက်တွင် မျိုးစုံသော ဖန်ဆင်းမှုကို အထူးမြတ်သော ကိစ္စအဖြစ် ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 47

एवं सृष्टिप्रकारस्ते वर्णितो मुनिसत्तम । शिवाज्ञया विरचितो ब्रह्मांडस्य मयाऽखिलः

ဤသို့ဖြင့် မုနိအထွဋ်အမြတ်ရေ၊ ဖန်ဆင်းမှု၏ နည်းလမ်းကို သင်အား အပြည့်အစုံ ဖော်ပြပြီးပြီ။ ဤဘြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာဗဟို) အစီအစဉ်တစ်ခုလုံးကို ငါသည် သီဝ၏ အမိန့်တော်ဖြင့်သာ စီမံဖန်တီးခဲ့၏။

Verse 48

परं ब्रह्म शिवः प्रोक्तस्तस्य रूपास्त्रयः सुराः । अहं विष्णुश्च रुद्रश्च गुणभेदानुरूपतः

သီဝသည် အထွဋ်အမြတ် ဘြဟ္မန်ဟု ကြေညာထား၏။ ထိုအရှင်၏ ဒေဝရုပ်သုံးပါးမှာ ငါ (ဗြဟ္မာ)၊ ဗိဿနု နှင့် ရုဒြ ဖြစ်ကြပြီး၊ ဂုဏ်ကွဲပြားမှုအလိုက် ထင်ရှားလာကြ၏။

Verse 49

शिवया रमते स्वैरं शिवलोके मनोरमे । स्वतंत्रः परमात्मा हि निर्गुणस्सगुणोऽपि वै

အလွန်လှပသော ရှိဝလောက၌ သခင်သည် ရှိဝါ (ပါရဝတီ) နှင့် လွတ်လပ်စွာ လီလာကစားတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား အမြင့်ဆုံး အတ္တမန်သည် အမှန်တကယ် လွတ်လပ်သူဖြစ်၍ နိရ္ဂုဏ (ဂုဏမဲ့) ဖြစ်သကဲ့သို့ စဂုဏ (ဂုဏရှိ) အဖြစ်လည်း ထင်ရှားတော်မူ၏။

Verse 50

तस्य पूर्णवतारो हिं रुद्रस्साक्षाच्छिवः स्मृतः । कैलासे भवनं रम्यं पंचवक्त्रश्चकार ह । ब्रह्मांडस्य तथा नाशे तस्य नाशोस्ति वै न हि

သူသည် အပြည့်အဝ အဝတား (ပေါ်ထွန်းခြင်း) ဖြစ်တော်မူ၏; ရုဒြသည် တိုက်ရိုက် ရှိဝတော်မူကြောင်း အမှတ်ရကြ၏။ ကైలာသပေါ်၌ လှပသော နေရာတော်ကို ဖန်ဆင်း၍ မျက်နှာငါးပါးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူတော်မူ၏။ စကြဝဠာ (ဗြဟ္မာဏ္ဍ) ပျက်စီးသော်လည်း ထိုသခင်အတွက် ပျက်စီးခြင်း မရှိပေ။