रुद्र-विष्णोः ऐकत्व-उपदेशः तथा धर्म-आज्ञा (Instruction on Rudra–Viṣṇu Unity and Divine Injunctions)

Verse 1

परमेश्वर उवाच । अन्यच्छृणु हरे विष्णो शासनं मम सुव्रत । सदा सर्वेषु लोकेषु मान्यः पूज्यो भविष्यसि

ပရမေရှွရ (ရှီဝ) မိန့်တော်မူသည်– «ဟရီ၊ ဗိဿနုရေ၊ ငါ၏ အမိန့်တစ်ပါးကို နားထောင်လော့၊ သီလဝတ္တကောင်းသောသူရေ။ လောကအပေါင်းတို့၌ အစဉ်အမြဲ သင်သည် ဂုဏ်ပြုခံရ၍ ပူဇော်ခံရလိမ့်မည်»။

Verse 2

ब्रह्मणा निर्मिते लोके यदा दुखं प्रजायते । तदा त्वं सर्वदुःखानां नाशाय तत्परो भव

ဗြဟ္မာ ဖန်ဆင်းထားသော လောက၌ ဒုက္ခ ပေါ်ပေါက်လာသည့်အခါ၊ သင်သည် ဒုက္ခအားလုံးကို ဖျက်ဆီးရန် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်သူ ဖြစ်လော့—ရှီဝ၏ ကရုဏာတော်ကို အားကိုးကာ။

Verse 3

सहायं ते करिष्यामि सर्वकार्ये च दुस्सहे । तव शत्रून्हनिष्यामि दुस्साध्यान्परमोत्कटान्

«အလုပ်အကိုင် အားလုံး၌—ခံနိုင်ရည်ခက်ခဲသော ကိစ္စများတွင်ပင်—ငါသည် သင့်အကူအညီ ဖြစ်မည်။ သင့်ရန်သူတို့ကိုလည်း ငါဖျက်ဆီးမည်—အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲသောသူတို့ကို»။

Verse 4

विविधानवतारांश्च गृहीत्वा कीर्तिमुत्तमाम् । विस्तारय हरे लोके तारणाय परो भव

အမျိုးမျိုးသော အဝတာရများကို ခံယူ၍ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂုဏ်သတင်းကို ဆောင်ယူကာ၊ ဟရီရေ—လောကတစ်ဝှမ်း၌ ထိုဂုဏ်ကို ဖြန့်ကျက်ပါ။ သတ္တဝါတို့ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် အမြင့်ဆုံးသော အားထုတ်မှုဖြင့် ကယ်တင်ရေး၌ တည်ကြည်ပါ။

Verse 5

गुणरूपो ह्ययं रुद्रो ह्यनेन वपुषा सदा । कार्यं करिष्ये लोकानां तवाशक्यं न संशयः

ဤ ရုဒ္ဒရသည် ဂုဏ် (guṇa) များ၏ အရုပ်အဆင်းတည်းဟူ၍ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။ ထိုရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ဖြင့် လောကများအတွက် လုပ်ငန်းကို အစဉ်အမြဲ ဆောင်ရွက်မည်။ သင်အတွက် မဖြစ်နိုင်သောအရာဟူ၍ မကျန်တော့မည်—သံသယမရှိ။

Verse 6

रुद्रध्येयो भवांश्चैव भवद्ध्येयो हरस्तथा । युवयोरन्तरन्नैव तव रुद्रस्य किंचन

သင်သည် ရုဒြာဟု စိတ်တည်၍ ဂါရဝပြုသင့်သူ ဖြစ်ပြီး၊ ဟရ (ရှီဝ) ကိုလည်း သင်ဟု စိတ်တည်ရ၏။ သင်တို့နှစ်ပါးအကြား အလျှင်းမကွာခြား၊ သင်သည် ရုဒြာတော်တည်း။

Verse 7

वस्तुतश्चापि चैकत्वं वरतोऽपि तथैव च । लीलयापि महाविष्णो सत्यं सत्यं न संशयः

အို မဟာဝိෂ္ဏု၊ သင်၏ (ရှီဝနှင့်) တစ်တည်းဖြစ်မှုသည် အနှစ်သာရအရလည်း မှန်ကန်၏၊ ကောင်းချီးအရလည်း ထိုနည်းတူ မှန်ကန်၏၊ လီလာတော်အဖြစ်တောင်မှ မှန်ကန်၏။ ဤသည် အမှန်တရား၊ အမှန်တရား—သံသယမရှိ။

Verse 8

रुद्रभक्तो नरो यस्तु तव निंदां करिष्यति । तस्य पुण्यं च निखिलं द्रुतं भस्म भविष्यति

သို့သော် ရုဒြာကို ကိုးကွယ်သော လူတစ်ဦးက သင်ကို အပြစ်တင်စော်ကားလျှင်၊ သူ၏ စုဆောင်းထားသော ကုသိုလ်အားလုံးသည် လျင်မြန်စွာ ပြာဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

Verse 9

नरके पतनं तस्य त्वद्द्वेषात्पुरुषोत्तम । मदाज्ञया भवेद्विष्णो सत्यं सत्यं न संशयः

“အို ပုရုရှောတ္တမ (ဗိဿနု)၊ သင့်ကို မုန်းတီးခြင်းကြောင့် သူသည် နရကသို့ ကျရောက်မည်။ ငါ၏ အမိန့်အရ အို ဗိဿနု—ဤသည် အမှန်၊ အမှန်ပင်; သံသယမရှိ။”

Verse 10

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां प्रथमखंडे सृष्ट्युपाख्याने परम शिवतत्त्ववर्णनं नाम दशमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ ရှိဝ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ ဒုတိယပိုင်း ရုဒြသံဟိတာ၌၊ ပထမ ခဏ္ဍ၊ စೃಷ್ಟိ (ဖန်ဆင်းခြင်း) ပုံပြင်အခန်းတွင် «ပရမရှိဝ တတ္တဝ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သဘောတရားကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ဒသမ အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 11

इत्युक्त्वा मां च धातारं हस्ते धृत्वा स्वयं हरिम् । कथयामास दुःखेषु सहायो भव सर्वदा

ဤသို့ဆိုပြီးနောက်၊ သူသည် ကျွန်ုပ်နှင့် ဓာတာ (ဗြဟ္မာ) ကို လက်ဖြင့်ကိုင်ကာ၊ ထို့နောက် ဟရီ (ဝိෂ္ဏု) ထံသို့ ကိုယ်တိုင် မိန့်ကြား၍—“ဒုက္ခကာလ၌ အမြဲတမ်း ကူညီသူ ဖြစ်လော့” ဟု ဆို၏။

Verse 12

सर्वाध्यक्षश्च सर्वेषु भुक्तिमुक्तिप्रदायकः । भव त्वं सर्वथा श्रेष्ठस्सर्वकामप्रसाधकः

သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် အစိုးရအုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်လော့၊ လောကီအပျော်အပါး (ဘုက္ခိ) နှင့် မောက္ခ (မုက္တိ) ကို ပေးသနားသူ ဖြစ်လော့။ အရာရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်၍ သင့်လျော်သော ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသူ ဖြစ်လော့။

Verse 13

सर्वेषां प्राणरूपश्च भव त्वं च ममाज्ञया । संकटे भजनीयो हि स रुद्रो मत्तनुर्हरे

«ငါ၏ အမိန့်အတိုင်း သင်သည် သတ္တဝါအားလုံးအတွင်းရှိ အသက်ရှုသက် (ပရာဏ) ၏ ပုံသဏ္ဍာန်တည်းဟူ၍ ဖြစ်ရမည်။ အခက်အခဲကာလ၌ ငါ၏ ကိုယ်တော်မှ ပေါ်ထွန်းသော ရုဒြာကို ပူဇော်ရမည်၊ ဟာရီရေ»။

Verse 14

त्वां यस्समाश्रितो नूनं मामेव स समाश्रितः । अंतरं यश्च जानाति निरये पतति ध्रुवम्

သင်၌ အမှန်တကယ် အားကိုးခိုလှုံသူသည် မသံသယဘဲ ငါတစ်ပါးတည်းကိုပင် ခိုလှုံသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သင်နှင့် ငါအကြား ကွာခြားမှုရှိသည်ဟု ထင်မြင်သူသည် အမှန်ပင် နရကသို့ ကျရောက်မည်။

Verse 15

आयुर्बलं शृणुष्वाद्य त्रिदेवानां विशेषतः । संदेहोऽत्र न कर्त्तव्यो ब्रह्मविष्णु हरात्मनाम्

ယခု သုံးပါးသော ဒေဝတော်တို့၏ အထူးသဖြင့် အသက်တမ်းနှင့် အင်အားကို နားထောင်လော့။ ဤနေရာ၌ ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု နှင့် ဟရ (သီဝ) တို့၏ အတ္တသဘောအကြောင်း သံသယ မပြုရ။

Verse 16

चतुर्युगसहस्राणि ब्रह्मणो दिनमुच्यते । रात्रिश्च तावती तस्य मानमेतत्क्रमेण ह

ယုဂလေးပါး၏ အစုတစ်ထောင်ကို ဗြဟ္မာ၏ နေ့ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုအတိုင်းပင် သူ၏ ညလည်း တူညီသော အတိုင်းအတာရှိသည်။ ဤသည်မှာ အစဉ်လိုက် သင်ကြားထားသော အချိန်မီတာ ဖြစ်သည်။

Verse 17

तेषां त्रिंशद्दिनेर्मासो द्वादशैस्तैश्च वत्सरः । शतवर्षप्रमाणेन ब्रह्मायुः परिकीर्तितम्

သူတို့အတွက် လတစ်လမှာ ထိုကဲ့သို့သော နေ့ ၃၀ ပါဝင်ပြီး၊ နှစ်တစ်နှစ်မှာ ထိုကဲ့သို့သော လ ၁၂ လ ပါဝင်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော နှစ် ၁၀၀ အတိုင်းအတာဖြင့် ဗြဟ္မာ၏ အသက်တမ်းကို စကြဝဠာတွက်ချက်မှုအရ ကြေညာထားသည်။

Verse 18

ब्रह्मणो वर्षमात्रेण दिनं वैष्णवमुच्यते । सोऽपि वर्षशतं यावदात्ममानेन जीवति

ဗြဟ္မာ၏ တစ်နှစ်သည် ဗိဿဏု၏ တစ်နေ့ဟု ဆိုကြသည်။ ဗိဿဏုသည်လည်း မိမိ၏ အချိန်တိုင်းတာချက်အရ ထိုကဲ့သို့သော နှစ်တစ်ရာတိုင်အောင် အသက်တည်၏။

Verse 19

वैष्णवेन तु वर्षेण दिनं रौद्रं भवेद्ध्रुवम् । हरो वर्षशते याते नररूपेण संस्थितः

သို့ရာတွင် ဗိဿဏု၏ တစ်နှစ်ဖြင့် ရုဒြ၏ တစ်နေ့ကို အမှန်တကယ် တိုင်းတာနိုင်သည်။ နှစ်တစ်ရာ ကုန်လွန်သော် ဟရ (ရှီဝ) သည် လူ့ရုပ်ဖြင့် တည်ရှိကာ သတ္တဝါတို့အတွင်း ပေါ်ထွန်းတည်၏။

Verse 20

यावदुच्छ्वसितं वक्त्रे सदाशिवसमुद्भवम् । पश्चाच्छक्तिं समभ्येति यावन्निश्वसितं भवेत्

ပါးစပ်၌ ထွက်ပေါ်လာသော အသက်ရှူဝင်ခြင်းသည် စဒါရှီဝမှ မွေးဖွားလာ၏။ ထို့နောက် ၎င်းသည် ရှက္တိသို့ ရောက်ကာ အသက်ရှူထွက်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်သည့်အထိ ဆက်လက်တည်၏။

Verse 21

निःश्वासोच्छ्वसितानां च सर्वेषामेव देहिनाम् । ब्रह्मविष्णुहराणां च गंधर्वोरगरक्षसाम्

ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံး၏ အသက်ရှူထွက်၊ အသက်ရှူဝင်တို့—ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ ဟရ (ရှီဝ) တို့၏ အသက်ရှူခြင်းများအပါအဝင်—ဂန္ဓဗ္ဗ၊ နာဂ၊ ရက္ခသ တို့၏ အသက်ရှူခြင်းများပါ (အမြင့်မြတ်တစ်ပါးသော အရှင်၏ အမိန့်နှင့် အာဏာအောက်၌ ဖြစ်ပေါ်ကြသည်)။

Verse 22

एकविंशसहस्राणि शतैः षड्भिश्शतानि च । अहोरात्राणि चोक्तानि प्रमाणं सुरसत्तमौ

အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောအရှင်တို့၊ တိုင်းတာချက်ကို အဟောရာတြ (နေ့နှင့်ည) စက်ဝန်း နှစ်သောင်းတစ်ထောင် ခြောက်ရာ ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 23

षड्भिच्छवासनिश्वासैः पलमेकं प्रवर्तितम् । घटी षष्टि पलाः प्रोक्ता सा षष्ट्या च दिनं निशा

ရှူသွင်းရှူထုတ် ခြောက်ကြိမ်ဖြင့် ပလ (pala) တစ်ခုဟု သတ်မှတ်သည်။ ပလ ခြောက်ဆယ်ကို ဂဋီ (ghaṭī) တစ်ခုဟု ဆိုကြပြီး၊ ဂဋီ ခြောက်ဆယ်ဖြင့် တစ်နေ့နှင့် တစ်ည ဖြစ်ပေါ်သည်။

Verse 24

निश्वासोच्छ्वासितानां च परिसंख्या न विद्यते । सदाशिवसमुत्थानमेतस्मात्सोऽक्षयः स्मृतः

ရှူထုတ်ရှူသွင်းတို့၏ အရေအတွက်ကို တိတိကျကျ မရေတွက်နိုင်။ စဒါသီဝ (Sadāśiva) ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းသည် ဤအရာမှ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာသောကြောင့် ထိုသို့ဖြစ်၍ သူ့ကို အက္ခယ (Akṣaya) — မပျက်မယွင်းသူ ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 25

इत्थं रूपं त्वया तावद्रक्षणीयं ममाज्ञया । तावत्सृष्टेश्च कार्यं वै कर्तव्यं विविधैर्गुणैः

ဤသို့ဖြစ်သကဲ့သို့ ငါ၏အမိန့်အရ ယခုအခါ ဤရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ထိန်းသိမ်းထားရမည်။ ထိုအချိန်အထိ စೃṣṭi (ဖန်ဆင်းခြင်း) ၏လုပ်ငန်းကို ဂုဏ် (guṇa) မျိုးစုံဖြင့် အမှန်တကယ် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 26

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचश्शंभोर्मया च भगवान्हरिः । प्रणिपत्य च विश्वेशं प्राह मंदतरं वशी

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ ဤသို့ သမ္ဘူ (Śambhu) ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် ငါနှင့် ဘုရားဟရီ (Hari) တို့သည် စကြဝဠာ၏အရှင် ဝိශ්ဝေရှ (Viśveśa) ထံ၌ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်သော ဟရီသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ တိတ်တဆိတ်သောအသံဖြင့် ပြောလေ၏။

Verse 27

विष्णुरुवाच । शंकर श्रूयतामेतत्कृपासिंधो जगत्पते । सर्वमेतत्करिष्यामि भवदाज्ञावशानुगः

ဗိෂ္ဏုက ပြောသည်။ «အို သင်္ကရ (Śaṅkara)၊ ကရုဏာပင်လယ်၊ လောက၏အရှင်၊ ဤစကားကို နားထောင်ပါ။ သင်၏အမိန့်အောက်၌ လိုက်နာသူအဖြစ် ဤအရာအားလုံးကို ငါ ဆောင်ရွက်မည်»။

Verse 28

मम ध्येयस्सदा त्वं च भविष्यसि न चान्यथा । भवतस्सर्वसामर्थ्यं लब्धं चैव पुरा मया

သင်တစ်ဦးတည်းသာ ငါ၏ အမြဲတမ်း သမాధိအာရုံ ဖြစ်လိမ့်မည်၊ အခြားမဟုတ်။ ထို့ပြင် သင်ထံမှပင် ငါသည် ယခင်ကတည်းက လုပ်ငန်းပြီးမြောက်စေရန် စွမ်းရည်နှင့် အာနုဘော်အားလုံးကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

Verse 29

क्षणमात्रमपि स्वामिंस्तव ध्यानं परं मम । चेतसो दूरतो नैव निर्गच्छतु कदाचन

အရှင်သီဝရှင်တော်၊ ခဏတစ်ခဏမျှပင် သင်၏အမြင့်မြတ်သော ဓ్యာနာ—ကျွန်ုပ်၏အမြင့်ဆုံးအာရုံခိုရာ—သည် ကျွန်ုပ်၏စိတ်မှ အဝေးသို့ မည်သည့်အခါမျှ မကွာသွားပါစေ။

Verse 30

मम भक्तश्च यः स्वामिंस्तव निंदा करिष्यति । तस्य वै निरये वासं प्रयच्छ नियतं ध्रुवम्

အရှင်သီဝရှင်တော်၊ ကျွန်ုပ်၏ဘက်တော်ဟု ဆိုသူတစ်ဦးက သင်ကို အပြစ်တင်စော်ကားလျှင်၊ ထိုသူအား နရကတွင် အတည်တကျ၊ မလွဲမသွေ နေရာတစ်ခု ပေးသနားပါ။

Verse 31

त्वद्भक्तो यो भवेत्स्वामिन्मम प्रियतरो हि सः । एवं वै यो विजानाति तस्य मुक्तिर्न दुर्लभा

အရှင်သီဝရှင်တော်၊ သင်၏ဘက်တော်ဖြစ်လာသူသည် ကျွန်ုပ်အတွက် အလွန်ချစ်ခင်အမြတ်တနိုးဆုံးသူ ဖြစ်၏။ ဤအချက်ကို အမှန်တကယ် သိမြင်သူ—သင့်အပေါ် ဘက္တိကို အမြင့်ဆုံးဟု သိသူ—အတွက် မုတ်ခ္ခ မခက်ခဲပါ။

Verse 32

महिमा च मदीयोद्य वर्द्धितो भवता ध्रुवम् । कदाचिदगुणश्चैव जायते क्षम्यतामिति

အမှန်တကယ် ယနေ့ ကျွန်ုပ်၏ဂုဏ်သတင်းသည် သင်ကြောင့် မလွဲမသွေ တိုးပွားလာပါပြီ။ သို့သော် အခါအားလျော်စွာ အပြစ်အနာအဆာတစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်လာတတ်သဖြင့် ခွင့်လွှတ်ပေးပါဟု တောင်းပန်ပါ၏။

Verse 33

ब्रह्मोवाच । तदा शंभुस्तदीयं हि श्रुत्वा वचनमुत्तमम् । उवाच विष्णुं सुप्रीत्या क्षम्या तेऽगुणता मया

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ ထိုအခါ သမ္ဘုသည် သူ၏ အလွန်ကောင်းမြတ်သော စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ဝိෂ္ဏုအား အလွန်ချစ်ခင်စွာ ပြောလေသည်—“ငါ့ဘက်မှ သင့်အပေါ် ပြသခဲ့သော အမြင်မမှန်မှု သို့မဟုတ် ချို့ယွင်းမှု ရှိခဲ့လျှင် ခွင့်လွှတ်ပါ” ဟု။

Verse 34

एवमुक्त्वा हरिं नौ स कराभ्यां परमेश्वरः । पस्पर्श सकलांगेषु कृपया तु कृपानिधिः

ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ ကရုဏာ၏ خز خز ဖြစ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး ပရမేశ్వరသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဟရိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအနှံ့ကို ကရုဏာတော်ဖြင့် ထိတွေ့တော်မူ၏။

Verse 35

आदिश्य विविधान्धर्मान्सर्वदुःखहरो हरः । ददौ वराननेकांश्चावयोर्हितचिकीर्षया

ဒုက္ခအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော ဟရ (Hara) သည် မျိုးမျိုးသော ဓမ္မများကို ကျွန်ုပ်တို့အား ညွှန်ကြားပြီးနောက်၊ ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးအတွက် အကျိုးရှိစေလိုသဖြင့် ကောင်းချီးတော်များစွာကိုလည်း ပေးတော်မူ၏။

Verse 36

ततस्स भगवाञ्छंभुः कृपया भक्तवत्सलः । दृष्टया संपश्यतो शीघ्रं तत्रैवांतरधीयतः

ထို့နောက် ကရုဏာတော်ကြောင့် ဘက္တများကို ချစ်မြတ်နိုးသော ဘဂဝန် သမ္ဘုသည်၊ သူတို့ကြည့်ရှုနေစဉ်တည်းက ထိုနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်၍ မျက်မြင်မှ ကွယ်လွန်တော်မူ၏။

Verse 37

तदा प्रकृति लोकेऽस्मिंल्लिंगपूजाविधिः स्मृतः । लिंगे प्रतिष्ठितश्शंभुर्भुक्तिमुक्तिप्रदायकः

ထိုအခါ ပရကృతိ၏ ပေါ်ထွန်းသော လောက၌ လိင်္ဂပူဇာ၏ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ လိင်္ဂ၌ ပရတိဋ္ဌာန ဖြစ်တော်မူသော သမ္ဘုသည် ဘုက္ခတိ (လောကီအကျိုး) နှင့် မုက္ခတိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 38

लिंगवेदिर्महादेवी लिंगं साक्षान्महेश्वरः । लयनाल्लिंगमित्युक्तं तत्रैव निखिलं जगत्

လိင်္ဂဝေဒီ (လိင်္ဂအလ္တာ) သည် မဟာဒေဝီ (Śakti) ဖြစ်ပြီး၊ လိင်္ဂတော်သည် မဟေရှ္ဝရ (Śiva) ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်။ «လိင်္ဂ» ဟုခေါ်သည်မှာ လယ (laya) အဖြစ် အရာအားလုံး ပျော်ဝင်ရာနေရာဖြစ်သောကြောင့်이며၊ ကမ္ဘာလောက အလုံးစုံသည် ထိုတရားတော်၌ တည်၍ ထို၌ပင် လျောကွယ်သည်။

Verse 39

यस्तु लैंगं पठेन्नित्यमाख्यानं लिंगसन्निधौ । षण्मासाच्छिवरूपो वै नात्र कार्या विचारणा

လိင်္ဂအနီး၊ လိင်္ဂတော်ရှေ့တော်၌ လိင်္ဂဆိုင်ရာ ပဝါဒ (အာချာန) ကို နေ့စဉ်ရွတ်ဖတ်သူသည် ခြောက်လအတွင်း အမှန်တကယ် ရှိဝရူပ (Śiva ၏သဘာဝ) ဖြစ်လာမည်။ ဤအပေါ်တွင် သံသယမထားသင့်။

Verse 40

यस्तु लिंगसमीपे तु कार्यं किंचित्करोति च । तस्य पुण्यफलं वक्तुं न शक्नोमि महामुने

အို မဟာမုနိ၊ ရှိဝလိင်္ဂအနီး၌ အနည်းငယ်မျှသော အလုပ်တစ်စုံတစ်ရာ—ဝန်ဆောင်မှု၊ ပူဇော်သက္ကာ၊ သာသနာရေးကိစ္စ—ပြုလုပ်သူ၏ ကုသိုလ်အကျိုးသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းသဖြင့် အပြည့်အစုံ မဖော်ပြနိုင်ပါ။