मुनिप्रश्नवर्णनम् (Description of the Sages’ Questions)

Verse 1

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां प्रथमखंडे सृष्ट्युपाख्याने मुनिप्रश्नवर्णनो नाम प्रथमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြစ်၍ «သရီ ရှိဝ မဟာပုရာဏ» တွင်၊ ဒုတိယပိုင်းဖြစ်သော ရုဒြသံဟိတာအတွင်း၊ ပထမခဏ္ဍ၏ စೃಷ್ಟိအုပ်ခယာန (ဖန်ဆင်းခြင်းဇာတ်ကြောင်း) တွင် “မုနိတို့၏ မေးခွန်းများကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော ပထမအခန်း ဖြစ်၏။

Verse 2

वन्दे शिवन्तम्प्रकृतेरनादिम्प्रशान्तमेकम्पुरुषोत्तमं हि । स्वमायया कृत्स्नमिदं हि सृष्ट्वा नभोवदन्तर्बहिरास्थितो यः

ပရကృతိမတိုင်မီကတည်းက အစမရှိသော၊ အလွန်ငြိမ်းချမ်းသော၊ တစ်ပါးတည်းသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရုသ (ပုရုရှောတ္တမ) ဖြစ်တော်မူသည့် မင်္ဂလာရှိဝကို ငါ ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။ မိမိ၏ မာယာဖြင့် ဤလောကဓာတ်အားလုံးကို ဖန်ဆင်းပြီးနောက်၊ အာကာသကဲ့သို့ အတွင်းအပြင် အရာအားလုံး၌ တည်ရှိတော်မူသော အရှင်တည်း။

Verse 3

वन्देतरस्थं निजगूढरूपं शिवंस्वतस्स्रष्टुमिदम्विचष्टे । जगन्ति नित्यम्परितो भ्रमंति यत्सन्निधौ चुम्बकलोहवत्तम्

အရာအားလုံးကို ကျော်လွန်၍ တည်ရှိတော်မူသော၊ မိမိ၏ အမှန်တရားရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော ရှိဝကို ငါ ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။ မိမိသဘာဝတော်အလိုဖြင့် ဤဖန်ဆင်းခြင်းကို ပေါ်ထွန်းစေလိုတော်မူသည်။ လောကများသည် အမြဲတမ်း သူ့ပတ်လည် လှည့်လည်ရွေ့လျားကြပြီး၊ သူ၏ နီးကပ်တည်ရှိမှုကြောင့် မက်ဂနက်က သံကို ဆွဲယူသကဲ့သို့ ဆွဲငင်ခံရသည်။

Verse 4

व्यास उवाच । जगतः पितरं शम्भुञ्जगतो मातरं शिवाम् । तत्पुत्रश्च गणाधीशन्नत्वैतद्वर्णयामहे

ဗျာသက ဆိုသည်—လောက၏ ဖခင်ဖြစ်သော သမ္ဘုကိုလည်းကောင်း၊ လောက၏ မိခင်ဖြစ်သော ရှိဝါကိုလည်းကောင်း၊ ထိုနှစ်ပါး၏ သားတော် ဂဏာဓိရှ (ဂဏတို့၏ အရှင်) ကိုလည်းကောင်း ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ယခု ဤသန့်ရှင်းသော အကြောင်းအရာကို ငါတို့ ဖော်ပြမည်။

Verse 5

एकदा मुनयस्सर्वे नैमिषारण्य वासिनः । पप्रच्छुर्वरया भक्त्या सूतन्ते शौनकादयः

တစ်ခါတုန်းက နိုင်မိဿာရဏ္ယာ၌ နေထိုင်သော မုနိအပေါင်းတို့—ရှောနကနှင့် အခြားသူတို့—သည် သုတ၊ သင်အား အလွန်မြတ်သော ဘက္တိဖြင့် မေးမြန်းကြ၏။

Verse 6

ऋषय ऊचुः । विद्येश्वरसंहितायाः श्रुता सा सत्कथा शुभा । साध्यसाधनखंडा ख्या रम्याद्या भक्तवत्सला

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်– “ဗိဒ္ယေရှ္ဝရသံဟိတာ၏ မင်္ဂလာရှိ၍ သန့်ရှင်းမြတ်သော သဒ္ဓမ္မကഥာကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြားနာပြီးပြီ။ ၎င်းသည် ရည်မှန်းချက်နှင့် အောင်မြင်ရန် နည်းလမ်းကို ဖော်ပြသော အခန်းဟု နာမည်ကြီးပြီး အစမှစ၍ လှပ၍ ဘက္တများအပေါ် ကြင်နာသနားတတ်သည်။”

Verse 7

सूत सूत महाभाग चिरञ्जीव सुखी भव । यच्छ्रावयसि नस्तात शांकरीं परमां कथाम्

အို စူတ၊ စူတ မဟာဘဂါ၊ သင်သည် အသက်ရှည်၍ ပျော်ရွှင်ချမ်းသာပါစေ၊ ချစ်လှစွာသော သားရေ။ အကြောင်းမူ သင်က ကျွန်ုပ်တို့အား အမြင့်မြတ်ဆုံး ရှိုင်ဝ (ရှာင်ကရီ) သဒ္ဓမ္မကഥာကို ကြားနာစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 8

पिबन्तस्त्वन्मुखाम्भोजच्युतं ज्ञानामृतम्वयम् । अवितृप्ताः पुनः किंचित्प्रष्टुमिच्छामहेऽनघ

အရှင်၏ နှုတ်ပန်းကြာမှ စီးကျလာသော ဉာဏအမృతကို ကျွန်ုပ်တို့ သောက်နေကြပါသည်။ သို့သော် မပြည့်ဝသေးပါ။ အပြစ်ကင်းရှင်းသော အရှင်၊ နည်းနည်း ထပ်မံ မေးလိုပါသေးသည်။

Verse 9

व्यासप्रसादात्सर्वज्ञो प्राप्तोऽसि कृतकृत्यताम् । नाज्ञातम्विद्यते किंचिद्भूतं भब्यं भवच्च यत्

ဗျာသ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် သင်သည် အရာအားလုံးကို သိမြင်သူ ဖြစ်လာ၍ ကိစ္စပြီးမြောက်သူ၏ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိပြီ။ သင့်အတွက် အတိတ်၊ အနာဂတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နှင့် ဆိုင်သမျှ မသိသောအရာ မရှိပါ။

Verse 10

गुरोर्व्यासस्य सद्भक्त्या समासाद्य कृपां पराम् । सर्वं ज्ञातं विशेषेण सर्वं सार्थं कृतं जनुः

ဂုရု ဗျာသအား စစ်မှန်သော ဘက္တိဖြင့် ဆည်းကပ်ကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကရုဏာကို ရရှိသဖြင့် အရာအားလုံးကို အထူးသဖြင့် တိတိကျကျ သိမြင်လာပြီ။ ထို့ကြောင့် ဤလူ့ဘဝမွေးဖွားခြင်းသည် အပြည့်အဝ အဓိပ္ပါယ်ရှိလာပြီ။

Verse 11

इदानीं कथय प्राज्ञ शिवरूपमनुत्तमम् । दिव्यानि वै चरित्राणि शिवयोरप्यशेषतः

ယခု အို ပညာရှိရေ၊ အတုမရှိသော သီဝ၏ မြတ်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ပြောကြားပါ။ ထို့ပြင် သီဝနှင့် သူ၏ ရှက္တိ—နှစ်ပါး၏ ဒေဝီယ လုပ်ရပ်များကိုလည်း မကျန်မလပ် အပြည့်အစုံ ရွတ်ဆိုဖော်ပြပါ။

Verse 12

अगुणो गुणतां याति कथं लोके महेश्वरः । शिवतत्त्वं वयं सर्वे न जानीमो विचारतः

ဂုဏ်တို့ကိုလွန်ကဲသော မဟေရှဝရသည် ဤလောက၌ အဘယ်ကြောင့် ဂုဏ်သတ္တိရှိသူဟု ဆိုကြသနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး စဉ်းစားသော်လည်း ရှိဝတတ္တဝကို အမှန်တကယ် မသိမမြင်နိုင်ကြသေး။

Verse 13

सृष्टेः पूर्वं कथं शंभुस्स्वरूपेणावतिष्ठते । सृष्टिमध्ये स हि कथं क्रीडन्संवर्त्तते प्रभुः

ဖန်ဆင်းခြင်းမတိုင်မီ သမ္ဘူသည် မိမိ၏ မူလသဘာဝ (स्वरूप) အတွင်း မည်သို့ တည်ရှိနေသနည်း။ ဖန်ဆင်းခြင်းအလယ်၌လည်း ထိုအရှင်သည် လီလာဖြင့် ကစားရင်း မည်သို့ သံဝတ္တ (ပျက်လဲခြင်း) ကို ဖြစ်စေသနည်း။

Verse 14

तदन्ते च कथन्देवस्स तिष्ठति महेश्वरः । कथम्प्रसन्नतां याति शंकरो लोकशंकरः

ထို့နောက် အဆုံးတွင် မဟေရှဝရ မဟာဒေဝသည် မည်သို့ တည်ရှိနေသနည်း။ လောကတို့၏ ကောင်းကျိုးပြုသူ သင်္ကရသည် မည်သို့ ကြည်နူးပျော်ရွှင်၍ ကရုဏာတော် ပေးသနည်း။

Verse 15

स प्रसन्नो महेशानः किं प्रयच्छति सत्फलम् । स्वभक्तेभ्यः परेभ्यश्च तत्सर्वं कथयस्व नः

မဟေရှာန (ရှိဝ) သည် ကြည်နူးတော်မူသောအခါ မည်သည့် အမှန်တကယ် မင်္ဂလာဖလကို ပေးသနည်း။ မိမိ၏ ဘက္တများနှင့် အခြားသူများအပေါ်လည်း ထိုအရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ။

Verse 16

सद्यः प्रसन्नो भगवान्भवतीत्यनुशश्रुम । भक्तप्रयासं स महान्न पश्यति दयापरः

ဘုရားသခင် ဘဝ (ရှီဝ) သည် ဘက်တိဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသူကို ချက်ချင်းပင် နှစ်သက်တော်မူကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိရသည်။ ကရုဏာတရား၌ တည်မြဲသော မဟာဘုရားသည် ဘက်တ၏ ပင်ပန်းအားထုတ်မှုကိုပင် မမြင်မိသကဲ့သို့ မတွက်ချက်တော်မူ။

Verse 17

ब्रह्माविष्णुर्महेशश्च त्रयो देवाश्शिवांगजाः । महेशस्तत्र पूर्णांशस्स्वयमेव शिवोऽपरः

ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု နှင့် မဟေရှာ—ဤသုံးပါးသော ဒေဝတားတို့သည် ရှီဝ၏ ကိုယ်တော်မှ ပေါ်ထွန်းလာသော သားတော်များ ဖြစ်ကြသည်။ သို့ရာတွင် ထိုအထဲ၌ မဟေရှာသည် အပြည့်အဝသော အစိတ်အပိုင်းတော်ဖြစ်၍၊ အခြားမဟုတ်ပဲ ရှီဝတော်ကိုယ်တိုင်၊ မကွာခြားသော အဖြစ်တော်ဖြစ်သည်။

Verse 18

तस्याविर्भावमाख्याहि चरितानि विशेषतः । उमाविर्भावमाख्याहि तद्विवाहं तथा प्रभो

“အရှင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏ ဒေဝီယပေါ်ထွန်းမှုနှင့် သန့်ရှင်းသော လီလာကာရိတများကို အထူးသဖြင့် အသေးစိတ် ဟောကြားပါ။ ထို့ပြင် ဥမာ၏ ပေါ်ထွန်းမှုနှင့် သူတို့၏ မင်္ဂလာပွဲ အကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြပါ၊ အရှင်။”

Verse 19

तद्गार्हस्थ्यं विशेषेण तथा लीलाः परा अपि । एतत्सर्वं तदन्यच्च कथनीयं त्वयाऽनघ

ကိုယ်တော်၏ ဂါဟသ္ထျ (အိမ်ထောင်ရှင်) ဘဝကို အထူးသဖြင့် ရှင်းလင်းဟောကြားပါ၊ ထို့ပြင် အလွန်မြင့်မြတ်သော လီလာများကိုလည်း ဖော်ပြပါ။ အပြစ်ကင်းသော အရှင်၊ ဤအရာအားလုံးနှင့် ထိုနှင့်ဆိုင်သော အခြားအရာများကိုလည်း သင်ဟောကြားသင့်သည်။

Verse 20

व्यास उवाच । इति पृष्टस्तदा तैस्तु सूतो हर्षसमन्वितः । स्मृत्वा शंभुपदांभोजम्प्रत्युवाच मुनीश्वरान्

ဗျာသက ပြောသည်—ထိုသို့ သူတို့က မေးမြန်းသောအခါ၊ ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်ဝသော စူတသည် သမ္ဘူ (ရှီဝ) ၏ ကြာပန်းသဖွယ် ခြေတော်များကို သတိရကာ၊ ထို မုနိရှင်တို့အား ပြန်လည် ဖြေကြားလေသည်။

Verse 21

सूत उवाच । सम्यक्पृष्टं भवद्भिश्च धन्या यूयं मुनीश्वराः । सदाशिवकथायां वो यज्जाता नैष्ठिकी मतिः

စူတက ပြော၏—“သင်တို့ မေးမြန်းခြင်းသည် မှန်ကန်လှ၏။ အို မုနိရှင်တို့၊ သင်တို့သည် အလွန်ကံကောင်းသူများပင်။ သင်တို့အတွင်း၌ စဒါရှီဝ၏ သန့်ရှင်းသော ကထာအပေါ် တည်ကြည်၍ တစ်စိတ်တစ်လုံးသော ဆုံးဖြတ်ချက် ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။”

Verse 22

सदाशिवकथाप्रश्नः पुरुषांस्त्रीन्पुनाति हि । वक्तारं पृच्छकं श्रोतॄञ्जाह्नवीसलिलं यथा

စဒါရှီဝ၏ သန့်ရှင်းသော ကထာအကြောင်း မေးမြန်းခြင်းသည် အမှန်တကယ် လူသုံးမျိုး—ယောက်ျားမိန်းမ မခွဲခြားဘဲ—ဟောပြောသူ၊ မေးသူ၊ နားထောင်သူတို့ကို ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) ရေကဲ့သို့ သန့်စင်ပေးသည်။

Verse 23

शंभोर्गुणानुवादात्को विरज्येत पुमान्द्विजाः । विना पशुघ्नं त्रिविधजनानन्दकरात्सदा

အို ဒွိဇတို့၊ သမ္ဘု၏ ဂုဏ်တော်များကို ချီးမွမ်းပြောဆိုခြင်းမှ မည်သူက လှည့်ကွာနိုင်မည်နည်း။ တိရစ္ဆာန်ဆန်သော ချည်နှောင်မှုကို ဖျက်သိမ်းသော ပသုဃ္န (Paśughna) သည် သတ္တဝါသုံးမျိုးကို အမြဲပျော်ရွှင်စေသူဖြစ်၍၊ ထိုသူမှတပါး အချိန်တိုင်း ထိုကဲ့သို့သော အာနန္ဒကို ပေးနိုင်သူ မရှိ။

Verse 24

गीयमानो वितृष्णैश्च भवरोगौषधोऽपि हि । मनःश्रोत्राभिरामश्च यत्तस्सर्वार्थदस्स वै

တဏှာကင်းသူတို့က သီဆိုချီးမွမ်းသောအခါ၊ ၎င်းသည် သံသရာဘဝ၏ ရောဂါကို ကုသသော ဆေးဝါးတစ်ပါး ဖြစ်လာသည်။ စိတ်နှင့် နားကို နှစ်သက်စေသဖြင့်၊ အမှန်တကယ် ဘဝ၏ အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို ပေးစွမ်းတတ်၏။

Verse 25

कथयामि यथाबुद्धि भवत्प्रश्नानुसारतः । शिवलीलां प्रयत्नेन द्विजास्तां शृणुतादरात्

သင်တို့မေးမြန်းသည့်အတိုင်း၊ ကျွန်ုပ်၏ဉာဏ်အလျောက် အတတ်နိုင်ဆုံးဖြင့် သီဝ၏ သာသနာတော်လီလာကို ပြောကြားမည်။ ထို့ကြောင့် ဒွိဇ မုနိတို့၊ ကြိုးစား၍ ရိုသေစွာ နားထောင်ကြလော့။

Verse 26

भवद्भिः पृच्छ्यते यद्वत्तत्तथा नारदेन वै । पृष्टं पित्रे प्रेरितेन हरिणा शिवरूपिणा

ယခု သင်တို့ မေးမြန်းသကဲ့သို့ပင် နာရဒလည်း အမှန်တကယ် မေးမြန်းခဲ့သည်—သူ၏ ဖခင်က လှုံ့ဆော်စေသဖြင့်—ရှிவရূপကို ခံယူထားသော ဟရိထံသို့ ဖြစ်သည်။

Verse 27

ब्रह्मा श्रुत्वा सुतवचश्शिवभक्तः प्रसन्नधीः । जगौ शिवयशः प्रीत्या हर्षयन्मुनिसत्तमम्

သား၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ ရှிவဘက်တော်မူ၍ စိတ်ငြိမ်သက်သော ဗြဟ္မာသည် ချစ်မြတ်နိုးသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် သခင်ရှிவ၏ ဂုဏ်သတင်းကို သီဆိုကာ ထို မုနိအထွတ်အမြတ်ကို ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 28

व्यास । सूतोक्तमिति तद्वाक्यमाकर्ण्य द्विजसत्तमाः । पप्रच्छुस्तत्सुसंवादं कुतूहलसमन्विताः

ဗျာသက ပြော၏—“စူတ၏စကားဟူ၍ ကြားသိပြီးနောက်၊ ဒွိဇသတ္တမ ရှင်ရဟန်းပညာရှိတို့သည် စူးစမ်းလိုစိတ်ပြင်းပြ၍ ထိုမင်္ဂလာကောင်းသော ဆွေးနွေးပွဲကို ပိုမိုဖွင့်ဟစေလိုသဖြင့် ထပ်မံမေးမြန်းကြ၏။”

Verse 29

ऋषय ऊचुः । सूत सूत महाभाग शैवोत्तम महामते । श्रुत्वा तव वचो रम्यं चेतो नस्सकुतूहलम्

ရဟန်းပညာရှိတို့က ပြော၏—“အို စူတ၊ အို စူတ၊ မဟာဘဂါ၊ ရှိဝဘက္တတို့အနက် အထွတ်အထိပ်၊ ဉာဏ်ကြီးမားသူရေ။ သင်၏ ချိုမြိန်လှသော စကားကို ကြားပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်သည် သိလိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်လာပါပြီ။”

Verse 30

कदा बभूव सुखकृद्विधिनारदयोर्महान् । संवादो यत्र गिरिशसु लीला भवमोचिनी

ဗိဓိ (ဗြဟ္မာ) နှင့် နာရဒတို့အကြား ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးသော အလွန်ကြီးမားသည့် ဆွေးနွေးပွဲသည် မည်သည့်အခါ ဖြစ်ပွားခဲ့သနည်း—ထိုနေရာ၌ တောင်ရှင် ဂိရိရှ (ရှီဝ) ၏ လီလာတော်၊ သံသရာမှ လွတ်မြောက်စေသော အကြောင်းကို ဟောကြားထားသနည်း။

Verse 31

विधिनारदसंवादपूर्वकं शांकरं यशः । ब्रूहि नस्तात तत्प्रीत्या तत्तत्प्रश्नानुसारतः

အို ချစ်လှစွာသောသူရေ၊ မေတ္တာဖြင့် ဗြဟ္မာ (စီမံခန့်ခွဲသူ) နှင့် နာရဒ မုနိတို့၏ ဆွေးနွေးပွဲအတိုင်း ထင်ရှားလာသော သင်္ကရာ၏ မဟိမကို ကျွန်ုပ်တို့မေးသမျှအတိုင်း တစ်ချက်ချင်း ပြောပြပါ။

Verse 32

इत्याकर्ण्य वचस्तेषां मुनीनां भावितात्मनाम् । सूतः प्रोवाच सुप्रीतस्तत्संवादानुसारतः

ထိုသို့ စိတ်ကိုသင်ကြားထိန်းသိမ်းထားသော မုနိတို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ စူတသည် အလွန်ပျော်ရွှင်ကာ ထိုဆွေးနွေးပွဲ၏ လမ်းစဉ်အတိုင်း ပြောဆိုလေ၏။