वसन्तस्वरूपवर्णनम् — Description of the Form/Nature of Vasant(a)

Verse 1

सूत उवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य ब्रह्मणो हि प्रजापतेः । प्रसन्नमानसो भूत्वा तं प्रोवाच स नारदः

စူတက ပြောသည်—ပရဇာပတိ ဘြဟ္မာ၏ စကားကို ထိုသို့ ကြားပြီးနောက် နာရဒသည် စိတ်နှလုံး ကြည်နူးငြိမ်းချမ်းလာ၍ ထိုသူအား ပြန်လည် မိန့်ဆို하였다။

Verse 2

नारद उवाच । ब्रह्मन् विधे महाभाग विष्णुशिष्य महामते । धन्यस्त्वं शिवभक्तो हि परतत्त्वप्रदर्शकः

နာရဒက ပြောသည်—“အို ဘြဟ္မန်၊ အို ဗိဓေ (ဖန်ဆင်းရှင်)၊ အလွန်ကံကောင်း၍ အမြင့်မားဆုံး ဉာဏ်ရှိသူ၊ ဗိෂ္ဏု၏ တပည့်ကြီး၊ သင်သည် အမှန်တကယ် ကံမြတ်သူပင်; သင်သည် သီဝဘုရား၏ ဘက္တဖြစ်၍ အမြင့်ဆုံး သတ္တဝါတရားကို ပြသသူဖြစ်သည်။”

Verse 3

श्राविता सुकथा दिव्या शिवभक्तिविवर्द्धिनी । अरुंधत्यास्तथा तस्याः स्वरूपायाः परे भवे

သီဝဘုရားへの ဘက္တိကို တိုးပွားစေသော ဤကဲ့သို့ သာယာမြတ်နိုးဖွယ် ဒိဗ္ဗကထာကို သူမအား ရွတ်ဖတ်ကြားနာစေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် နောက်ဘဝ၌လည်း အရုန္ဓတီသည် ထိုကထာကို ကြားနာခဲ့ရာ၊ သူမသည် ထိုစွဝရူပါ၏ ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းသော ရုပ်သဘောပင် ဖြစ်သည်။

Verse 4

इदानीं ब्रूहि धर्मज्ञ पवित्रं चरितं परम् । शिवस्य परपापघ्नं मंगलप्रदमुत्तमम्

ယခုအခါ ဓမ္မကိုသိမြင်သူရေ၊ အလွန်သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော သခင်ရှီဝ၏ အထွတ်အထိပ် ဇာတ်ကြောင်းကို ပြောပြပါ။ ထိုဇာတ်ကြောင်းသည် အကြီးမားဆုံး အပြစ်များကိုပင် ဖျက်ဆီး၍ အမြင့်ဆုံး မင်္ဂလာကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 5

गृहीतदारे कामे च दृष्टे तेषु गतेषु च । संध्यायां किं तपस्तप्तुं गतायामभवत्ततः

ကာမသည် မိမိ၏ ဇနီးကို ခေါ်ယူထားသည်ကို မြင်ရပြီး၊ ထို့နောက် သူတို့ ထွက်ခွာသွားကြသော်၊ စန္ဓျာအချိန်၌ တပသကို ဘာကို ဆက်လက်ကျင့်နိုင်မည်နည်း။ ထိုသန့်ရှင်းသော အချိန်ကာလ ကုန်လွန်သွားလျှင် နောက်ထပ် ဘာကို ရရှိနိုင်မည်နည်း။

Verse 6

सूत उवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्य ऋषेर्वै भावितात्मनः । सुप्रसन्नतरो भूत्वा ब्रह्मा वचनमब्रवीत्

စူတက ပြောသည်—ထိုသို့ စိတ်အတွင်း သန့်စင်၍ စဉ်းစားသဘောတရားဖြင့် ပြည့်ဝသော ရသီ၏ စကားကို ကြားသော်၊ ဘြဟ္မာသည် ပိုမိုပျော်ရွှင်ကြည်နူးလာကာ ပြန်လည် မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 7

ब्रह्मोवाच । शृणु नारद विप्रेन्द्र तदैव चरितं शुभम् । शिवलीलान्वितं भक्त्या धन्यस्त्वं शिवसेवकः

ဘြဟ္မာ မိန့်တော်မူသည်—“နာရဒာ၊ ဗိပရိန္ဒြာ (ဗြာဟ္မဏတို့၏ အထွတ်အမြတ်) ရေ၊ ထိုအလွန်မင်္ဂလာသော အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ကြားနာလော့။ ၎င်းသည် ရှိဝ၏ လီလာဖြင့် ပြည့်ဝ၍ ဘက္တိဖြင့် စိမ့်ဝင်နေ၏။ သင်သည် ရှိဝကို ဆောင်ရွက်သော သစ္စာရှိ ဆေဝကဖြစ်သဖြင့် အလွန်ကံကောင်းမြတ်နိုးသူ ဖြစ်၏။”

Verse 8

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां सतीचरित्रे द्वितीये सतीखंडे वसंतस्वरूपवर्णनं नामाष्टमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ ရှိဝ မဟာပုရာဏ» ဒုတိယစာအုပ်၌၊ ရုဒြ-သံဟိတာအတွင်း၊ စတီ၏ဇာတ်ကြောင်း၌၊ ဒုတိယခဏ္ဍဖြစ်သော «စတီ-ခဏ္ဍ» တွင် «နွေဦး၏ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖော်ပြချက်» ဟူသော အဋ္ဌမအခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 9

चिंतयित्वा चिरं चित्ते शिवमायाविमोहितः । शिवे चेर्ष्यामकार्षं हि तच्छ्ृवृणुष्व वदामि ते

ငါသည် စိတ်ထဲ၌ ကြာရှည်စွာ စဉ်းစားနေစဉ်၊ ရှိဝ၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်ခဲ့၏။ ထိုကြောင့် ရှိဝကို မနာလိုစိတ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းကို နားထောင်လော့—ငါသည် သင်အား ပြောမည်။

Verse 10

अथाहमगमं तत्र यत्र दक्षादयः स्थिताः । सरतिं मदनं दृष्ट्वा समदोह हि किञ्चन

ထို့နောက် ငါသည် ဒက္ခနှင့် အခြားသူတို့ စုဝေးနေရာသို့ သွားခဲ့၏။ ကာမ (မဒန) ကို မြင်သောအခါ၊ ကာမစိတ်ကို လှုံ့ဆော်သူဖြစ်သဖြင့် ငါ၏အတွင်းစိတ်မှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလာ၏။

Verse 11

दक्षमाभाष्य सुप्रीत्या परान्पुत्रांश्च नारद । अवोचं वचनं सोहं शिवमायाविमोहितः

အို နာရဒာ၊ ဒက္ခကို ချစ်ခင်စွာ နှုတ်ဆက်ပြောဆိုပြီး၊ သူ၏ အခြားသားများကိုလည်း ပြောဆိုကာ၊ ရှိဝ၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်နေသော ငါသည် ထိုစကားများကို ပြောခဲ့၏။

Verse 12

ब्रह्मोवाच । हे दक्ष हे मरीच्याद्यास्सुताः शृणुत मद्वचः । श्रुत्वोपायं विधेयं हि मम कष्टापनुत्तये

ဗြဟ္မာက ပြော၏— “အို ဒက္ခ၊ အို မရီချိနှင့် အခြား ရှိများ၏ သားတို့၊ ငါ၏စကားကို နားထောင်ကြလော့။ နားထောင်ပြီးလျှင် ငါ၏ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားရန် အဖြေဖြစ်သော နည်းလမ်းကို အကောင်အထည်ဖော်ကြရမည်။”

Verse 13

कांताभिलाषमात्रं मे दृष्ट्वा शम्भुरगर्हयत् । मां च युष्मान्महायोगी धिक्कारं कृतवान्बहु

ငါ၌ လင်ကိုလိုချင်သည့် ဆန္ဒ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်ကို မြင်၍ သမ္ဘူ (ရှင်ဝ) သည် ငါကို အပြစ်တင်ခဲ့၏။ ထို မဟာယောဂီသည် ငါနှင့် သင်တို့အားလုံးကို ထပ်ခါထပ်ခါ ရှုတ်ချကဲ့ရဲ့ခဲ့၏။

Verse 14

तेन दुःखाभितप्तोहं लभेहं शर्म न क्वचित् । यथा गृह्णातु कांतां स स यत्नः कार्य एव हि

ထိုဒုက္ခကြောင့် မီးလောင်သကဲ့သို့ ပူလောင်နေ၍ ငါသည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ငြိမ်းချမ်းမှု မရနိုင်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ငါ့ကို ချစ်သူမအဖြစ် လက်ခံစေရန် အားထုတ်ကြိုးပမ်းမှုကို မဖြစ်မနေ ပြုရမည်။

Verse 15

यथा गृह्णातु कांतां स सुखी स्यां दुःखवर्जितः । दुर्लभस्य तु कामो मे परं मन्ये विचारतः

«ထိုချစ်မြတ်နိုးသူသည် ငါ့ကို မယားအဖြစ် လက်ခံပါစေ; ထိုအခါ ငါသည် ပျော်ရွှင်၍ ဒုက္ခကင်းမည်။ သို့သော် စဉ်းစားကြည့်သော် ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲသော သူ့ကို ရောက်လိုသည့် ငါ့ဆန္ဒသည် အလွန်မြင့်မားလွန်းသည်ဟု ထင်မြင်မိသည်»။

Verse 16

कांताभिलाषमात्रं मे दृष्ट्वा शंभुरगर्हयत् । मुनीनां पुरतः कस्मात्स कांतां संग्रहीष्यति

ငါ၌ ချစ်သူလိုချင်သည့် ဆန္ဒအနည်းငယ်သာ ရှိသည်ကို မြင်လျှင်ပင် ရှမ္ဘု (Śambhu) သည် ငါ့ကို ပြစ်တင်하였다။ ထို့ကြောင့် မုနိတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူသည် မည်သို့ မယားတော်ကို လက်ခံမည်နည်း။

Verse 17

का वा नारी त्रिलोकेस्मिन् या भवेत्तन्मनाः स्थिता । योगमार्गमवज्ञाप्य तस्य मोहं करिष्यति

လောကသုံးပါးအတွင်း မည်သည့်မိန်းမက သူ့အပေါ် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ တင်ထားနိုင်မည်နည်း။ ယောဂလမ်းကို မလေးစားဘဲ နေပါက သူ့အတွက် မောဟကိုသာ ဖြစ်စေမည်။

Verse 18

मन्मथोपि समर्थो नो भविष्यत्यस्य मोहने । नितांतयोगी रामाणां नामापि सहते न सः

ကာမဒေဝ မန္မထတောင် သူ့ကို မောဟစေဖို့ မစွမ်းနိုင်။ သူသည် ယောဂီအထွတ်အထိပ်ဖြစ်၍ လှည့်ဖြားစေမည့် အရာအဖြစ် မိန်းမတို့၏ အမည်တောင် မခံနိုင်။

Verse 19

अगृहीतेषुणा चैव हरेण कथमादिना । मध्यमा च भवेत्सृष्टिस्तद्वाचा नान्यवारिता

အာဒိဖြစ်သော ဟရီ (ဗိဿနု) သည် မြားကိုတောင် မကိုင်သေးလျှင်၊ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အလယ်အဆင့်သည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်နိုင်မည်နည်း။ ထိုစကားတော်တစ်ခုပင် အခြားဆန့်ကျင်သော အယူအဆအားလုံးကို ပယ်ဖျက်သည်—သခင်၏ ညွှန်ကြားသော အလိုမရှိဘဲ ဖန်ဆင်းခြင်း မတိုးတက်နိုင်။

Verse 20

भुवि केचिद्भविष्यंति मायाबद्धा महासुराः । बद्धा केचिद्धरेर्नूनं केचिच्छंभोरुपायतः

ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် မာယာကြိုးချည်ခံရသော မဟာအဆုရများ အချို့ ပေါ်ထွန်းလာမည်။ အချို့သည် ဟရီ (ဗိဿနု) ကြောင့် မလွတ်မကင်း ချည်နှောင်ခံရမည်၊ အချို့သည် သမ္ဘု (ရှိဝ) ၏ ဥပာယများဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံရမည်။

Verse 21

संसारविमुखे शंभौ तथैकांतविरागिणि । अस्मादृते न कर्मान्यत् करिष्यति न संशयः

လောကသံသရာမှ မျက်နှာလွှဲထားသော သမ္ဘု (ရှိဝ) နှင့်၊ တစ်ပါးတည်းသော ဝိရာဂၐာ၌ တည်ကြည်သူအတွက်—ကျွန်ုပ်မှလွဲ၍ အခြားကမ္မတစ်စုံတစ်ရာကို မပြုလုပ်မည် မဟုတ်ကြောင်း သံသယမရှိ။

Verse 22

इत्युक्त्वा तनयांश्चाहं दक्षादीन् सुनिरीक्ष्य च । सरतिं मदनं तत्र सानंदमगदं ततः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ကျွန်ုပ်သည် ဒက္ခနှင့် အခြားသော သားများကို သေချာစွာ ကြည့်ရှု하였다။ ထို့နောက် ထိုနေရာတင်ပင် ရထားမောင်း မဒန (ကာမ) ကို ပျော်ရွှင်စွာ လှုပ်ရှားစေ၍ ရှေ့သို့ ဆက်လက် ခရီးထွက်하였다။

Verse 23

ब्रह्मोवाच । मत्पुत्र वर काम त्वं सर्वथा सुखदायकः । मद्वचश्शृणु सुप्रीत्या स्वपत्न्या पितृवत्सल

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်— “အို ကာမ၊ ငါ၏ သားကောင်းရေ၊ သင်သည် အရာရာ၌ ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးစွမ်းသူ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။ ငါ၏ စကားကို ဝမ်းမြောက်စွာ နားထောင်လော့၊ မိမိဇနီးကို ဖခင်ကဲ့သို့ ချစ်ခင်သူရေ။”

Verse 24

अनया सहचारिण्या राजसे त्वं मनोभव । एषा च भवता पत्या युक्ता संशोभते भृशम्

အို မနောဘဝ (ကာမ)၊ ဤအဖော်မနှင့်အတူ သင်သည် မင်းမြတ်သကဲ့သို့ တောက်ပလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် သူမလည်း သင်ကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသော် အလွန်တောက်ပလှပလာလိမ့်မည်။

Verse 25

यथा स्त्रिया हृषीकेशो हरिणा सा यथा रमा । क्षणदा विधुना युक्ता तया युक्तो यथा विधुः

ဟൃṣīkēśa (ဗိဿနု) သည် Śrī (လက္ခမီ) နှင့် အမြဲတမ်း မခွဲမခွာ ပေါင်းစည်းနေသကဲ့သို့၊ Śrī သည်လည်း Hari နှင့် အမြဲတမ်း ပေါင်းစည်းနေ၏။ ညသည် လနှင့် တွဲဖက်သကဲ့သို့၊ လသည်လည်း ညနှင့် တွဲဖက်နေ၏—ထိုနည်းတူ သာသနာတော်၏ ဒေဝကွပ်ပယ် (တော်ဝင်စုံတွဲ) သည် မခွဲမခွာ ပေါင်းစည်း၍ တစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်၌ တစ်ဦး တည်ရှိနေ၏။

Verse 26

तथैव युवयोश्शोभा दांपत्यं च पुरस्कृतम् । अतस्त्वं जगतः केतुर्विश्वकेतुर्भविष्यसि

ထိုနည်းတူ သင်တို့နှစ်ဦး၏ တောက်ပမှုနှင့် အိမ်ထောင်ရေး၏ ဂုဏ်ရောင်ခြည်ကို အထက်ဆုံးအဖြစ် ထားမြှောက်ကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သင်သည် လောက၏ အလံတော်၊ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ အလံတော် ဖြစ်လာ၍ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် မင်္ဂလာလမ်းကို ထင်ရှားစေမည်။

Verse 27

जगद्धिताय वत्स त्वं मोहयस्व पिनाकिनम् । यथाशु सुमनश्शंभुः कुर्य्याद्दारप्रतिग्रहम्

လောကအကျိုးအတွက် ချစ်လှစွာသော ကလေးရေ၊ ပိနာကင် (ရှီဝ) အပေါ် သင်၏ ဒေဝမောဟ (မాయာ) ကို ချလိုက်ပါ။ ထို့ကြောင့် မင်္ဂလာစိတ်ရှိသော Śambhu သည် အလျင်အမြန် မင်္ဂလာဆောင်၍ ဇနီးကို လက်ခံယူစေပါလိမ့်မည်။

Verse 28

विजने स्निग्धदेशे तु पर्वतेषु सरस्सु च । यत्रयत्र प्रयातीशस्तत्र तत्रानया सह

လူမရှိသော သာယာနူးညံ့သည့် နေရာများတွင်—တောင်တန်းများနှင့် ရေကန်များအနီး—အရှင်ဘုရား သွားရာသွားရာတိုင်း သူမလည်း အတူတကွ လိုက်ပါသွားလေ၏။

Verse 29

मोहय त्वं यतात्मानं वनिताविमुखं हरम् । त्वदृते विद्यते नान्यः कश्चिदस्य विमोहकः

သင်သည် စိတ်တည်ငြိမ်၍ မိန်းမတို့ကို မလှည့်မိုးသော ဟရ (ဟရ) ကို မောဟဖြစ်အောင် မာယာဖြင့် မျှော်လင့်စေပါ။ သင်မရှိလျှင် သူ့ကို မောဟစေသူ အခြားမည်သူမျှ မရှိပါ။

Verse 30

भूते हरे सानुरागे भवतोपि मनोभव । शापोपशांतिर्भविता तस्मादात्महितं कुरु

အို မနောဘဝ (ကာမ)၊ ဟရိ (ဗိဿနု) သည် ဘူတ (ရှီဝ) အပေါ် ချစ်မြတ်နိုးစိတ်ဖြစ်လာသောအခါ သင်အတွက်ပင် ကျိန်စာ၏ ငြိမ်းချမ်းမှု ပေါ်ပေါက်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ့်အကျိုးအတွက် အမှန်တကယ် အကျိုးရှိရာကို ပြုလော့။

Verse 31

सानुरागो वरारोहां यदीच्छति महेश्वरः । तदा भवोपि योग्यार्यस्त्वां च संतारयिष्यति

အို မြင့်မြတ်သည့် မိန်းမတော်၊ မဟေရှ္ဝရသည် သင့်ကို ချစ်မြတ်နိုးစိတ်ဖြင့် အလိုရှိလျှင် ထိုအခါ ဘဝ (ရှီဝ) သည်လည်း သင့်တော်မြတ်နိုးသူဖြစ်၍ သင့်ကို အတားအဆီးနှင့် လောကချည်နှောင်မှုတို့မှ ကူးမြောက်စေမည်။

Verse 32

तस्माज्जायाद्वितीयस्त्वं यतस्व हरमोहने । विश्वस्य भव केतुस्त्वं मोहयित्वा महेश्वरम्

ထို့ကြောင့် သင်သည် ဒုတိယဇနီးကဲ့သို့ ဖြစ်သူအဖြစ် ဟရကို မောဟဖြစ်အောင် ကြိုးစားလော့။ မဟာဒေဝကို မောဟစေပြီးနောက် ကမ္ဘာလောကတစ်လောကလုံး၏ အလံနှင့် အမှတ်အသား ဖြစ်လော့။

Verse 33

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा वचो मे हि जनकस्य जगत्प्रभोः । उवाच मन्मथस्तथ्यं तदा मां जगतां पतिम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူ၏။ «ဤသို့ ငါ၏စကားကို—လောက၏အရှင်၊ ဖခင်တော်ထံ ပြောကြားခဲ့သည့်စကားကို—ကြားနာပြီးနောက် မန್ಮထသည် ငါ့ထံ၊ သတ္တဝါတို့၏အရှင်ထံ သင့်လျော်၍ အမှန်တရားဖြစ်သောစကားကို ပြောလေ၏»။

Verse 34

मन्मथ उवाच । करिष्येहं तव विभो वचनाच्छंभुमोहनम् । किं तु योषिन्महास्त्रं मे तत्कांतां भगवन् सृज

မန್ಮထက မိန့်၏။ «အို အင်အားကြီးသောအရှင်၊ သင်၏အမိန့်အတိုင်း ငါသည် သမ္ဘု (ရှီဝ) ကို မောဟစေမည်။ သို့သော် ငါ၏အမြင့်မြတ်ဆုံးလက်နက်မှာ မိန်းမသဘော၏ ဆွဲဆောင်မှုအာနိသင် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အို ဘုရားသခင်၊ ငါအတွက် ချစ်မြတ်နိုးရသော ကညာတော်ကို ဖန်ဆင်းပေးပါ၊ ထိုလက်နက်ကို အသုံးချနိုင်ရန်»။

Verse 35

मया संमोहिते शंभो यया तस्यानुमोहनम् । कर्तव्यमधुना धातस्तत्रोपायं परं कुरु

«အို သမ္ဘု၊ ငါသည် ထိုအာနိသင်ကြောင့်ပင် မောဟဝင်ခဲ့ရသည်၊ ထိုအာနိသင်ဖြင့်ပင် သူ၏မောဟကို ဆက်လက်ဖြစ်စေရမည်။ အို ဓာတೃ (ဗြဟ္မာ)၊ ယခု လုပ်သင့်သည့်အရာကို လုပ်ပါ၊ ထိုအတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံးနည်းလမ်းကို စီမံပါ»။

Verse 36

ब्रह्मोवाच । एवंवादिनि कंदर्पे धाताहं स प्रजापतिः । कया संमोहनीयोसाविति चिंतामयामहम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူ၏။ «ကန္ဒర్ప (ကာမ) သည် ဤသို့ ပြောသောအခါ ငါ—ဓာတာ၊ ပရဇာပတိ—သည် ‘သူကို မည်သို့ မောဟစေ၍ ထိန်းချုပ်နိုင်မည်နည်း’ ဟု စဉ်းစားပူပန်လေ၏»။

Verse 37

चिंताविष्टस्य मे तस्य निःश्वासो यो विनिस्सृतः । तस्माद्वसंतस्संजातः पुष्पव्रातविभूषितः

ငါသည် ထိုစိုးရိမ်ပူပန်မှုတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ် ငါ့ထံမှ ထွက်လာသော အသက်ရှူသံတစ်ချက်မှ—ထိုမှပင် နွေဦး (ဝသန္တ) ပေါ်ပေါက်လာ၍ ပန်းအစုအဝေးများဖြင့် အလှဆင်လျက် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 38

शोणराजीवसंकाशः फुल्लतामरसेक्षणः । संध्योदिताखंडशशिप्रतिमास्यस्सुनासिकः

သူ၏အလင်းရောင်သည် နီရဲသော ကြာပန်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍ မျက်လုံးများသည် ပွင့်လန်းသော ကြာပန်းကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ မျက်နှာသည် ညနေဆည်းဆာတွင် ထွက်ပေါ်လာသော အပြည့်လမင်းကဲ့သို့ မပြတ်မတောက် လှပပြီး နှာတံလည်း သင်္ကေတကောင်းစွာ တင့်တယ်သည်—သီဝ၏ သဂုဏ်တော်တောက်ပမှုကို စိတ်တွင် ဆင်ခြင်ရန် သင့်တော်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်။

Verse 39

शार्ङ्गवच्चरणावर्त्तश्श्यामकुंचितमूर्द्धजः । संध्यांशुमालिसदृशः कुडलद्वयमंडितः

ခြေဖဝါးများသည် မြှားတံကဲ့သို့ လှပစွာ ကွေးညွတ်၍ အမည်းရောင် ဆံပင်များသည် ကွေးကောက်ကာ ခေါင်းပေါ်တွင် စုစည်းထားသည်။ ဆည်းဆာရောင်ခြည်၏ တောက်ပသော ပန်းကုံးကဲ့သို့ ရောင်လက်ပြီး နားကပ်နှစ်ဖက်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်—သီဝ၏ သဂုဏ်တော်မဟာတန်ခိုးကို ထင်ရှားစေ၍ ချည်နှောင်နေသော စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဘက္တိနှင့် မုတ်ခ္ခသို့ ဆွဲခေါ်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်။

Verse 40

प्रमत्तेभगतिः पीनायतदोरुन्नतांसकः । कंबुग्रीवस्सुविस्तीर्णहृदयः पीनसन्मुखः

သူသည် မူးယစ်သော ဆင်ကြီး၏ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော လှုပ်ရှားမှုကဲ့သို့ လျှောက်လှမ်းပြီး လက်မောင်းများ ရှည်လျားခိုင်မာကာ ပခုံးများ ကျယ်ဝန်းမြင့်မားသည်။ လည်ပင်းသည် ခွံခရုကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ရင်ဘတ်ကျယ်ပြန့်ကာ မျက်နှာလည်း ပြည့်ဝလှပသည်။

Verse 41

सर्वांगसुन्दरः श्यामस्सम्पूर्णस्सर्वलक्षणैः । दर्शनीयतमस्सर्वमोहनः कामवर्द्धनः

သူသည် ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံး လှပ၍ အမည်းရောင်တင့်တယ်ကာ မင်္ဂလာလက္ခဏာ အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံသည်။ မြင်ရအလွန်ချစ်ဖွယ်ကောင်း၍ လူအားလုံးကို မောဟစေကာ နှလုံးသားတိုင်းတွင် ချစ်ခြင်း၏ အင်အား—ဘက္တိဆန္ဒ—ကို တိုးပွားစေသည်။

Verse 42

एतादृशे समुत्पन्ने वसंते कुसुमाकरे । ववौ वायुस्सुसुरभिः पादपा अपि पुष्पिताः

ဤသို့သော နွေဦးရာသီ ပန်းပွင့်အလွန်ပေါများစွာ ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ၊ အနံ့သင်းလှသော လေညင်းသည် တိုက်ခတ်လာ၍ သစ်ပင်တို့လည်း ပန်းပွင့်ပြည့်ဝလေ၏။

Verse 43

पिका विनेदुश्शतशः पंचमं मधुरस्वनाः । प्रफुल्लपद्मा अभवन्सरस्यः स्वच्छपुष्कराः

ကူကူငှက်များ ရာချီက စတင်သီဆိုကြ၍ ပဉ္စမသံအတွင်း ချိုမြိန်သံလွင်လွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရေကန်များတွင် ကြာပန်းများ ပွင့်ဖူးပြည့်စုံကာ ရေကြည်လင်သန့်ရှင်း၍ ကြာကန်များ တောက်ပလင်းလက်—သီဝ၏ သာသနာတော်ဇာတ်ကြောင်း ပွင့်လင်းလာသည့်အခါ သဘာဝ၏ မင်္ဂလာပြောင်းလဲမှု ဖြစ်၏။

Verse 44

तमुत्पन्नमहं वीक्ष्य तदा तादृशमुत्तमम् । हिरण्यगर्भो मदनमगदं मधुरं वचः

သူသည် ထိုအလွန်မြတ်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် အသစ်ပေါ်ထွန်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ငါ—ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ (ဗြဟ္မာ)—သည် ချိုမြိန်သော စကားကို ပြော၍ ချစ်ခြင်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို သက်သာစေမည့် ဆေးတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်စေ하였다။

Verse 45

ब्रह्मोवाच एवं स मन्मथनिभस्सदा सहचरोभवत् । आनुकूल्यं तव कृतः सर्वं देव करिष्यति

ဗြဟ္မာက မိန့်ကြားသည်— «ထို့ကြောင့် မန್ಮထကဲ့သို့ လှပသော သူသည် သင့်၏ အမြဲတမ်း အဖော်အဖြစ် ဖြစ်လာသည်။ သင့်အတွက် အလိုက်သင့်ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အို ဒေဝ၊ သင့်အတွက် အရာအားလုံးကို ဆောင်ရွက်ပြီးမြောက်စေလိမ့်မည်»။

Verse 46

यथाग्नेः पवनो मित्रं सर्वत्रोपकरिष्यति । तथायं भवतो मित्रं सदा त्वामनुयास्यति

လေသည် မီး၏ မိတ်ဆွေဖြစ်၍ နေရာတိုင်းတွင် ကူညီပေးသကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ သင့်၏ မိတ်ဆွေဤသူသည် အမြဲတမ်း သင့်နောက်လိုက်ကာ သင့်ကို အစဉ်အမြဲ အကူအညီပေးလိမ့်မည်။

Verse 47

वसंतेरंतहेतुत्वाद्वसंताख्यो भवत्वयम् । तवानुगमनं कर्म तथा लोकानुरञ्जनम्

နွေဦး၏ အတွင်းပျော်ရွှင်မှုကို ဖြစ်စေသော အကြောင်းရင်းသည် သင်ဖြစ်သောကြောင့်၊ ဤသူကို «ဝသန္တ» ဟူသော အမည်ဖြင့် သိကြစေ။ သင်၏ သတ်မှတ်ထားသော တာဝန်မှာ သင်၏ နောက်တော်လိုက်၍ လောကတို့ကို ပျော်ရွှင်စေခြင်း ဖြစ်၏။

Verse 48

असौ वसंतशृंगारो वासंतो मलयानिलः । भवेत्तु सुहृदो भावस्सदा त्वद्वशवर्त्तिनः

ဤနွေဦး၏ အလှတရား—မလယ တောင်မှ လာသော နွေဦးလေ—သည် အမြဲတမ်း မိတ်ကောင်းဆွေကောင်း၊ မင်္ဂလာရှိသော အရှိန်အဟုန်ဖြစ်စေကာ၊ သင်၏ ကရုဏာတော်အောက်၌ အစဉ် လှုပ်ရှားပါစေ။

Verse 49

विष्वोकाद्यास्तथा हावाश्चतुष्षष्टिकलास्तथा । रत्याः कुर्वंतु सौहृद्यं सुहृदस्ते यथा तव

ဗိဿဝိုကာနှင့် အခြားသော ဒေဝီမိန်းကလေးများ၊ ထို့ပြင် ရတီ၏ ချစ်ရေးအမူအရာများနှင့် အနုပညာ ၆၄ မျိုးတို့သည် သင့်အပေါ် ချစ်ခင်မေတ္တာပြည့်ဝသော မိတ်သဟာယကို ပျိုးထောင်ကြပါစေ။ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သည် သင်၏ ကောင်းကျိုးကို ဆန္ဒပြုသော မိတ်ကောင်းများ ဖြစ်ကြပါစေ။

Verse 50

एभिस्सहचरैः काम वसंत प्रमुखैर्भवान् । मोहयस्व महादेवं रत्या सह महोद्यतः

အို ကာမ၊ နွေဦးကို ဦးဆောင်သော ဤအဖော်အပေါင်းတို့နှင့်အတူ၊ ရတီနှင့်ပေါင်းကာ အားမာန်ကြီးစွာဖြင့် ထွက်ခွာ၍ မဟာဒေဝ (ရှီဝ) အပေါ် မောဟမယာကို ချလိုက်ပါ။

Verse 51

अहं तां कामिनीं तात भावयिष्यामि यत्नतः । मनसा सुविचार्यैव या हरं मोहयिष्यति

အို ချစ်သားရေ၊ ငါသည် စိတ်ထဲတွင် သေချာစွာ စဉ်းစားပြီးနောက် အားထုတ်ကြိုးပမ်း၍ ထိုမောဟဆွဲဆောင်နိုင်သော မိန်းမကို ဖန်တီးကာ အင်အားပေးမည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူမသည် ဟရ (ရှီဝဘုရား) ကို မောဟစေမည်။

Verse 52

ब्रह्मोवाच । एवमुक्तो मया कामः सुरज्येष्ठेन हर्षितः । ननाम चरणौ मेऽपि स पत्नी सहितस्तदा

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ဤသို့ ငါက ညွှန်ကြားလိုက်သဖြင့်၊ ဒေဝတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး၏ အားပေးမှုကြောင့် ဝမ်းမြောက်သည့် ကာမသည် ထိုအခါ မိမိဇနီးနှင့်အတူ ငါ၏ ခြေတော်တို့ကိုပင် ဦးညွှတ်ကန်တော့하였다။

Verse 53

दक्षं प्रणम्य तान् सर्वान्मानसानभिवाद्य च । यत्रात्मा गतवाञ्शंभुस्तत्स्थानं मन्मथो ययौ

ဒက္ခကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီး၊ သူတို့အားလုံးကို စိတ်ဖြင့်လည်း ရိုသေကန်တော့ကာ၊ မန္မထ (ကာမ) သည် သမ္ဘု (သီဝ) ဘုရားသည် ကိုယ်တိုင်အတွင်း၌ စိမ့်ဝင်တည်နေရာသို့ သွားရောက်하였다။