देवस्तुतिः—शिवस्य परब्रह्मत्वं, मायाशक्तिः, कर्मफलप्रदातृत्वं च (Devas’ Hymn: Śiva as Parabrahman, Māyā-Śakti, and Giver of Karmic Fruits)

Verse 1

विष्ण्वादय ऊचुः । देवदेव महादेव लौकिकाचारकृत्प्रभो । ब्रह्म त्वामीश्वरं शंभुं जानीमः कृपया तव

ဗိဿနုနှင့် အခြားနတ်တို့က ဆိုကြသည်— «နတ်တို့၏နတ် မဟာဒေဝ၊ လောကတို့၏ သင့်လျော်သော အကျင့်အကြံကို တည်ထောင်ပေးသော အရှင်၊ သင်၏ကရုဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်ကို၊ အို သမ္ဘု၊ အမြင့်ဆုံး အရှင်၊ ဗြဟ္မန်တော်တည်းဟူ၍ သိမြင်ပါ၏»။

Verse 2

किं मोहयसि नस्तात मायया परया तव । दुर्ज्ञेयया सदा पुंसां मोहिन्या परमेश्वर

အို ချစ်ခင်ရသော အရှင်၊ အို ပရမေရှဝရ—သင်၏ အလွန်မြင့်မြတ်သော မာယာဖြင့် အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို မောဟဖြစ်စေသနည်း။ ထိုမာယာသည် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါတို့အတွက် အမြဲတမ်း နားလည်ရန် ခက်ခဲပြီး လူအပေါင်းတို့ကို လှည့်စားမောဟစေ၏။

Verse 3

प्रकृतः पुरुषस्यापि जगतो योनिबीजयोः । परब्रह्म परस्त्वं च मनोवाचामगोचरः

သင်သည် ပရကృతိလည်းဖြစ်၊ ပုရုෂလည်းဖြစ်၏။ လောကအတွက် သင်သည် ယိုးနိနှင့် ဗီဇ—အမိဝမ်းနှင့် မျိုးစေ့ နှစ်ပါးလုံးဖြစ်၏။ သင်သည် ပရဗြဟ္မန်၊ အမြင့်ဆုံး သတ္တဝါတရားဖြစ်၍ စိတ်နှင့် စကားတို့ မရောက်နိုင်ရာ ဖြစ်၏။

Verse 4

त्वमेव विश्वं सृजसि पास्यत्सि निजतंत्रतः । स्वरूपां शिवशक्तिं हि क्रीडन्नूर्णपटो यथा

သင်တစ်ပါးတည်းက ဤလောကကို ဖန်ဆင်း၍ သင်တစ်ပါးတည်းကပင် ကိုယ်ပိုင်အာဏာတန်ခိုးဖြင့် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်၏။ အမှန်တကယ် သင်သည် ကိုယ်ပိုင်သဘောတရားရှိသော ရှိဝ-ရှက္တိနှင့် ကစားလျက်ရှိပြီး၊ ပင့်ကူက ကိုယ်ထဲမှပင် ဝက်ဘ်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ထုတ်လွှတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 5

त्वमेव क्रतुमीशान ससर्जिथ दयापरः । दक्षेण सूत्रेण विभो सदा त्रय्यभिपत्तये

အို ဣရှာနာ၊ ယဇ္ဈ၏ အရှင်တော်၊ ကရုဏာတော်ကြောင့် ယဇ္ဈပူဇာကို သင်တော်တစ်ပါးတည်း ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ အို အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့သော အရှင်၊ ဒက္ခကို ‘ချည်ကြိုး’ (ကိရိယာ) အဖြစ်ယူ၍ သုံးဝေဒတို့၏ ပြည့်စုံတိုးပွားမှုအတွက် အမြဲတမ်း တည်ထောင်တော်မူ၏။

Verse 6

त्वयैव लोकेवसितास्सेतवो यान् धृतव्रताः । शुद्धान् श्रद्दधते विप्रा वेदमार्गविचक्षणाः

ဤလောက၌ သတ်မှတ်ထားသော အကန့်အသတ်များနှင့် သန့်ရှင်းသော စည်းကမ်းဝတ်များသည် သင်တစ်ပါးတည်းကြောင့်ပင် တည်ထောင်လာ၏။ ထို့ပြင် ဝတ်တရားတည်ကြည်၍ စိတ်သန့်ရှင်းသော ဗြာဟ္မဏများ—ဝေဒမဂ္ဂကို ခွဲခြားသိမြင်တတ်သူတို့သည် ထိုသန့်ရှင်းသော အကျင့်ဝတ်များကို ယုံကြည်လေးစားကြ၏။

Verse 7

कर्तुस्त्वं मंगलानां हि स्वपरं तु मुखे विभो । अमंगलानां च हितं मिश्रं वाथ विपर्ययम्

အို သခင်ကြီး၊ သင်သည် မင်္ဂလာရလဒ်တို့ကို ပြီးမြောက်စေသူ ဖြစ်၏။ မိမိဘက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်တို့ကိုပါ မှန်ကန်သော အဆုံးသတ်သို့ ဦးတည်စေသော အာဏာကို သင်ပိုင်ဆိုင်၏။ မင်္ဂလာမရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော အခြေအနေများတွင်ပင် သင်သည် အကျိုးရှိရာကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး၊ ခက်ခဲမှုနှင့် ရောနှောနေသော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ဖြစ်ရပ်၏ လမ်းကြောင်းကို ပြန်လှန်၍ကောင်း၊ ကောင်းကျိုးကို ဆောင်ကြဉ်းနိုင်၏။

Verse 8

सर्वकर्मफलानां हि सदा दाता त्वमेव हि । सर्वे हि प्रोक्ता हि यशस्तत्पतिस्त्वं श्रुतिश्रुतः

အလုပ်ကံအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို အမြဲပေးသနားသူမှာ သင်တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ အားလုံးက သင်ကို ဂုဏ်သိက္ခာ၏ အရှင်ဟု ကြေညာကြပြီး၊ သရုတိ (ဝေဒ) များတွင် ကြားသိချီးမွမ်းထားသော အရှင်ဖြစ်သည်။

Verse 9

पृथग्धियः कर्मदृशोऽरुंतुदाश्च दुराशयाः । वितुदंति परान्मूढा दुरुक्तैर्मत्सरान्विताः

အမြင်အာရုံကွဲပြား၍ အပြင်ပန်းလုပ်ရပ်များကိုသာ စီရင်ဆုံးဖြတ်သူ၊ လျှာကြမ်းသူ၊ အနိမ့်ကျသော မျှော်လင့်ချက်များကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရသူတို့သည်—မောဟဖြစ်၍ မနာလိုစိတ်ပြည့်ဝကာ ကြမ်းတမ်းသော စကားများဖြင့် အခြားသူတို့ကို ထိခိုက်နာကျင်စေကြသည်။

Verse 10

तेषां दैववधानां भो भूयात्त्वच्च वधो विभो । भगवन्परमेशान कृपां कुरु परप्रभो

အို အင်အားကြီးသော အရှင်၊ ကံတရားအရ သတ်မှတ်ထားသော ရန်သူတို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းသည် ပြီးမြောက်ပါစေ။ သို့သော် ထို့ထက်ပို၍ အို အလုံးစုံပြည့်ဝသော အရှင်၊ ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ပိုင် သေခြင်းတရားလည်း ဖြစ်ပေါ်ပါစေ။ အို ဘုရားမြတ် ပရမေရှာန၊ အမြင့်ဆုံး အရှင်၊ ကရုဏာပြုပါ၊ အို အထွတ်အမြတ် သခင်။

Verse 11

नमो रुद्राय शांताय ब्रह्मणे परमात्मने । कपर्दिने महेशाय ज्योत्स्नाय महते नमः

ငြိမ်းချမ်းသော ရုဒြာတော်အား နမော။ ပရမအတ္တမန် ဘြဟ္မန်တော်အား နမော။ ဆံပင်ချည်ထားသော ကပရ္ဒိန်၊ မဟေရှာ မဟာသခင်အား နမော။ ကြယ်လင်းရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော မဟာတော်အား နမော။

Verse 12

त्वं हि विश्वसृजां स्रष्टा धाता त्वं प्रपितामहः । त्रिगुणात्मा निर्गुणश्च प्रकृतेः पुरुषात्परः

အမှန်တကယ် သင်သည် စကြဝဠာ၏ ဖန်ဆင်းရှင်တို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်၊ ထိန်းသိမ်းသူ၊ အရင်းအမြစ် မဟာဘိုးဘွားတော် ဖြစ်သည်။ သင်သည် သုံးဂုဏ်၏ အနှစ်သာရအဖြစ် ထင်ရှားသော်လည်း ဂုဏ်အားလုံးကို လွန်ကဲ၍ ပရကృతိနှင့် ပုရုෂကိုပါ ကျော်လွန်တော်မူ၏။

Verse 13

नमस्ते नीलकंठाय वेधसे परमात्मने । विश्वाय विश्वबीजाय जगदानंदहेतवे

လည်ပင်းပြာသော နီလကဏ္ဍတော်အား နမော—ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ပရမအတ္တမန်တော်။ သင်သည် စကြဝဠာတော်တိုင်၊ စကြဝဠာ၏ မျိုးစေ့၊ လောကအားလုံး၏ အာနန္ဒ၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 14

ओंकारस्त्वं वषट्कारस्सर्वारंभप्रवर्तकः । हंतकास्स्वधाकारो हव्यकव्यान्नभुक् सदा

သင်သည် သန့်ရှင်းသော အိုမ်ကာရ (Oṃ) ဖြစ်တော်မူ၏။ သင်သည် ပူဇော်သက္ကာကို အားပေးသော ဝஷတ်ကာရ၊ သာသနာရေး အစပြုမှုအားလုံး၏ စတင်ပေးသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ သင်သည် ဟံတာခေါ်သံနှင့် စွဓာအာဟွာန် ဖြစ်၍၊ နတ်ဘုရားတို့အတွက် ဟဗျနှင့် ဘိုးဘွားတို့အတွက် ကဗျ ပူဇော်သက္ကာတို့ကို အစဉ်အမြဲ လက်ခံ၍ သုံးဆောင်တော်မူ၏။

Verse 15

कृतः कथं यज्ञभंगस्त्वया धर्मपरायण । ब्रह्मण्यस्त्वं महादेव कथं यज्ञहनो विभो

«ဓမ္မကို အားထားသော မဟာဒေဝတော်၊ သင်ကြောင့် ယဇ္ဉာ မည်သို့ ပျက်စီးနှောင့်ယှက်ခဲ့သနည်း။ သင်သည် ဘြာဟ္မဏတို့အား ကရုဏာပြုသူ၊ သာသနာစည်းကမ်းကို ကာကွယ်သူ ဖြစ်တော်မူ၏။ အလုံးစုံတွင် ပျံ့နှံ့သော သခင်၊ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ယဇ္ဉာကို ဖျက်ဆီးသူ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း?»

Verse 16

ब्राह्मणानां गवां चैव धर्मस्य प्रतिपालकः । शरण्योसि सदानंत्यः सर्वेषां प्राणिनां प्रभो

အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် ဗြာဟ္မဏများ၊ နွားများနှင့် ဓမ္မကိုပင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တော်မူသူ ဖြစ်၏။ သင်သည် အမြဲတမ်း အားကိုးရာ—အဆုံးမရှိ အနန္တ၊ အမြဲတည် အနိစ္စမဲ့—သတ္တဝါအပေါင်း၏ အရှင်တော် ဖြစ်၏။

Verse 17

नमस्ते भगवन् रुद्र भास्करामिततेजसे । नमो भवाय देवाय रसायांबुमयाय ते

ကောင်းမြတ်တော်မူသော အရှင် ရုဒြာဘုရား၊ နေရောင်ကဲ့သို့ မတိုင်းမတာ တောက်ပသော တေဇောရှိတော်မူသူအား နမောတော်။ ဒေဝ ဘဝ၊ ရသ (rasa) နှင့် ရေ၏ အနှစ်သာရဖြစ်သော ရုပ်သဘောရှိတော်မူသူအားလည်း နမောတော်။

Verse 18

शर्वाय क्षितिरूपाय सदा सुरभिणे नमः । रुद्रायाग्निस्वरूपाय महातेजस्विने नमः

မြေ၏ရုပ်သဘောဖြစ်သော ရှရဝ (Śarva) အရှင်အား နမောတော်—အမြဲမွှေးကြိုင်၍ အသက်ကို ထောက်ပံ့တော်မူ၏။ မီး၏ရုပ်သဘောဖြစ်သော ရုဒြာအရှင်အား နမောတော်—တေဇောကြီးမား၍ ဝိညာဉ်ရောင်ခြည် တောက်ပတော်မူ၏။

Verse 19

ईशाय वायवे तुभ्यं संस्पर्शाय नमोनमः । पशूनांपतये तुभ्यं यजमानाय वेधसे

အရှင်၊ ဝါယု (အသက်ရှုလေ) ဖြစ်တော်မူသော သင်—ထိတွေ့မှု၏ သန့်ရှင်းသော သဘောတရားတော်—အား နမောနမော။ သတ္တဝါတို့၏ အရှင် ပသုပတိ (Paśupati) အား နမောတော်; ပူဇော်ခံရသော ယဇမာန (ယဇ္ဈပူဇော်သူ) အဖြစ်တော်မူသော သင်အား နမောတော်; အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်း၍ စီမံညွှန်ကြားတော်မူသော ဗေဓသ (Vedhas) ဉာဏ်ကြီးရှင်အားလည်း နမောတော်။

Verse 20

भीमाय व्योमरूपाय शब्दमात्राय ते नमः । महादेवाय सोमाय प्रवृत्ताय नमोस्तु ते

ကြောက်မက်ဖွယ် အရှင်၊ ကောင်းကင်အဖြစ်တော်မူသော အရှင်၊ အသံ၏အနှစ်သာရတော်မူသော အရှင်—သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ မဟာဒေဝ၊ လကဲ့သို့သော အရှင်၊ စကြဝဠာကို လှုပ်ရှားပေါ်ထွန်းစေသော အရှင်—သင့်အား နမိုစ্তুပါ၏။

Verse 21

उग्राय सूर्यरूपाय नमस्ते कर्मयोगिने । नमस्ते कालकालाय नमस्ते रुद्र मन्यवे

နေမင်းပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ကြမ်းတမ်းသခင်တော်အား နမောနမတ်ပါ၏။ ကမ္မယောဂ၏ အရှင်တော်အား နမောနမတ်ပါ၏။ အချိန်၏ အထက်တော်—သေခြင်း၏ သေခြင်းတော်မူသော သင့်အား နမောနမတ်ပါ၏။ အရှင်ရုဒြ၊ သန့်ရှင်းသော ဒေါသ၏ ရုပ်သဘောတော်မူသော သင့်အား နမောနမတ်ပါ၏။

Verse 22

नमश्शिवाय भीमाय शंकराय शिवाय ते । उग्रोसि सर्व भूतानां नियंता यच्छिवोसि नः

ရှီဝ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ဘီမ၊ မင်္ဂလာပေးသော ရှင်ကရ—သင့်အား နမောနမတ်ပါ၏။ သင်သည် သတ္တဝါအားလုံး၏ ထိန်းချုပ်သူအဖြစ် ကြမ်းတမ်းတော်မူသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက်တော့ အမြဲကရုဏာပြုသော ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှီဝတော်မူပါ၏။

Verse 23

मयस्कराय विश्वाय ब्रह्मणे ह्यार्तिनाशिने । अम्बिकापतये तुभ्यमुमायाः पतये नमः

မင်္ဂလာကို ပေးသနားတော်မူသော၊ ကမ္ဘာလောကအနှံ့ ပြန့်နှံ့တော်မူသော အရှင်၊ ဒုက္ခဝေဒနာကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မသတ္တဝါတော်—သင့်အား နမസ്കာရပါ၏။ အမ္ဗိကာ၏ အရှင်၊ ဥမာ၏ ခင်ပွန်းတော်—သင့်အား ဦးညွှတ်ပါ၏။

Verse 24

शर्वाय सर्वरूपाय पुरुषाय परात्मने । सदसद्व्यक्तिहीनाय महतः कारणाय ते

နမസ്കာရပါ၏—ရှရဝ (Śarva) တော်၊ အရုပ်အဆင်း အမျိုးမျိုးအားလုံးဖြစ်တော်မူသော၊ အမြင့်ဆုံး ပုရုရှ (Purusha)၊ အထွဋ်အမြတ် အတ္တမ (Paramātman) တော်။ ရှိခြင်းနှင့် မရှိခြင်းကိုလည်း ကျော်လွန်၍ ပေါ်ထွန်းမှုအားလုံးမှလည်း လွန်ကဲတော်မူသော၊ မဟတ် (Mahat) အထိ၏ အကြောင်းရင်းတော်—သင့်အား နမস্কာရပါ၏။

Verse 25

जाताय बहुधा लोके प्रभूताय नमोनमः । नीलाय नीलरुद्राय कद्रुद्राय प्रचेतसे

လောက၌ အမျိုးမျိုးသော ပုံစံဖြင့် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၍ နေရာတိုင်း၌ ပြည့်ဝစွာ တည်ရှိတော်မူသော သင့်အား နမောနမः—ထပ်ထပ် နမಸ್ಕာရပါ၏။ အပြာရောင်တော်၊ နီလာရုဒ္ဒရ (Nīlarudra) တော်နှင့် အမြဲနိုးကြား၍ အရာအားလုံးကို သိမြင်တော်မူသော ပရချေတသ (Pracetas) ရုဒ္ဒရတော်—သင့်အား နမস্কာရပါ၏။

Verse 26

मीढुष्टमाय देवाय शिपिविष्टाय ते नमः । महीयसे नमस्तुभ्यं हंत्रे देवारिणां सदा

အလွန်ပေးကမ်းကြင်နာသော ဒေဝသခင်၊ အလုံးစုံသို့ ဝင်ရောက်ပျံ့နှံ့တော်မူသောတော်—သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ အမြဲတမ်း ကြီးမြတ်၍ အမြဲတမ်း ပူဇော်ခံထိုက်သောတော်၊ ဒေဝတို့၏ ရန်သူများကို အစဉ်သတ်ဖြတ်တော်မူသောတော်—သင့်အား အမြဲ ဦးညွှတ်ပါ၏။

Verse 27

ताराय च सुताराय तरुणाय सुतेजसे । हरिकेशाय देवाय महेशाय नमोनमः

တားရာ (Tārā) လမ်းညွှန်ကြယ်တော်နှင့် စုတားရာ (Sutārā) အထူးမြတ်ကြယ်တော်ဖြစ်သော မဟာဒေဝအား နမောနမः—ထပ်ခါထပ်ခါ နမස්ကာရပါ၏။ အမြဲနုပျိုသော တရုဏ (Taruṇa) နှင့် တောက်ပသော စုတေဇ (Sutejas) ဖြစ်တော်မူ၏။ ရွှေရောင်ဆံပင်ရှိ ဟရိကေရှ (Harikeśa) ဒေဝ၊ မဟေရှ (Maheśa) မဟာသခင်အား နမောနမः။

Verse 28

देवानां शंभवे तुभ्यं विभवे परमात्मने । परमाय नमस्तुभ्यं कालकंठाय ते नमः

နတ်တို့၏ မင်္ဂလာရှင် သမ္ဘူတော်၊ အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသော ဗိဘဝတော်၊ အမြင့်ဆုံး အတ္တမန်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ အမြင့်ဆုံး သတ္တဝါတရားတော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ လည်ချောင်းပြာရှင် ကာလကဏ္ဍ္ဍဟတော်အားလည်း နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 29

हिरण्याय परेशाय हिरण्यवपुषे नमः । भीमाय भीमरूपाय भीमकर्मरताय च

ရွှေရောင်တောက်ပသည့် အမြင့်ဆုံးအရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာပင် ရွှေကဲ့သို့ ရောင်ပြန်တောက်ပသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ကြောက်ရွံ့ဖွယ် ဗီမတော်၊ ကြမ်းတမ်းခိုင်မာသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိ၍ မဟာကာရိယာများ၌ အမြဲတမ်း စိတ်အားထက်သန်သော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 30

भस्मदिग्धशरीराय रुद्राक्षाभरणाय च । नमो ह्रस्वाय दीर्घाय वामनाय नमोस्तु ते

သန့်ရှင်းသော ဘသ္မဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာလိမ်းထား၍ ရုဒ္ရాక్ష မဏိများဖြင့် အလှဆင်ထားသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ သေးငယ်သူလည်း ဖြစ်၊ အလွန်ကြီးမားသူလည်း ဖြစ်သော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ဝါမန (အနိမ့်သဏ္ဍာန်) အဖြစ်လည်း၊ အလုံးစုံကို ချဲ့ထွင်လွှမ်းမိုးသူအဖြစ်လည်း ရှိသော ကိုယ်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 31

दूरेवधाय ते देवा ग्रेवधाय नमोनमः । धन्विने शूलिने तुभ्यं गदिने हलिने नमः

အို ဒေဝ၊ သင့်အား နမောနမဟ် ထပ်မံထပ်မံ—အဝေးမှ သတ်သူ၊ အနီးမှ သတ်သူ။ လေးကိုင်တော်မူသော သင့်အား နမော၊ တြိရှူလ ကိုင်တော်မူသော သင့်အား နမော; ဂဒါ ကိုင်တော်မူသော သင့်အား နမော၊ ဟလ (ထွန်) ကိုင်တော်မူသော သင့်အား နမော။

Verse 32

नानायुधधरायैव दैत्यदानवनाशिने । सद्याय सद्यरूपाय सद्योजाताय वै नमः

လက်နက်မျိုးစုံကို ကိုင်ဆောင်တော်မူ၍ ဒೈတျနှင့် ဒာနဝတို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော စဒ္ယోజာတ အရှင်သီဝအား နမောတော်မူပါ၏။ ချက်ချင်းတည်ရှိနေသော အမြဲနီးကပ်တော်မူသည့် အရှင်၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ပင် ချက်ချင်းပေါ်လွင်တော်မူသည့် အရှင်အားလည်း နမောတော်မူပါ၏။

Verse 33

वामाय वामरूपाय वामनेत्राय ते नमः । अघोराय परेशाय विकटाय नमोनमः

ကြင်နာသဘောရှိသော ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် နူးညံ့သော မျက်စိတော်ကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူသော ဝာမ အရှင်သီဝအား နမောတော်မူပါ၏။ ထပ်မံထပ်ခါ နမောတော်မူပါ၏—အဂ္ဃောရ၊ အလွန်မြင့်မြတ်သော ပရေရှ အရှင်၊ ထို့ပြင် ကြီးမား၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ဗိကဋ အရှင်အားလည်း နမောနမောပါ၏။

Verse 34

तत्पुरुषाय नाथाय पुराणपुरुषाय च । पुरुषार्थप्रदानाय व्रतिने परमेष्ठिने

အရှင်နှင့် ကာကွယ်ရှင်ဖြစ်တော်မူသော တတ္ပုရုෂ၊ ပုရာဏပုရုෂ အရှင်သီဝအား နမောတော်မူပါ၏။ လူ့ဘဝ၏ အဓိကရည်မှန်းချက်လေးပါးကို ပေးသနားတော်မူသော အရှင်၊ ဝရတ (သီလဝတ်) တွင် တည်ကြည်တော်မူသော အရှင်၊ အမြင့်ဆုံး အုပ်စိုးရှင် ပရမေဋ္ဌိန်အား နမောတော်မူပါ၏။

Verse 35

ईशानाय नमस्तुभ्यमीश्वराय नमो नमः । ब्रह्मणे ब्रह्मरूपाय नमस्साक्षात्परात्मने

ဣရှာန အရှင်သီဝအား နမောတော်မူပါ၏; အရှင်ဣश्वरအား ထပ်မံထပ်ခါ နမောတော်မူပါ၏။ ဗြဟ္မန်ဖြစ်တော်မူသော အရှင်၊ ဗြဟ္မန်ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ဖြစ်သော အရှင်အား နမောတော်မူပါ၏; ထင်ရှားစွာ ပရမာတ္မာဖြစ်တော်မူသော အရှင်အားလည်း နမောတော်မူပါ၏။

Verse 36

उग्रोसि सर्वदुष्टानां नियंतासि शिवोसि नः । कालकूटाशिने तुभ्यं देवाद्यवन कारिणे

သင်သည် မကောင်းသူအပေါင်းတို့အပေါ် ကြမ်းတမ်းတော်မူ၍ အဓမ္မကို ထိန်းချုပ်သော အမြတ်ဆုံးတော်မူ၏။ သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ မင်္ဂလာရှိသော သီဝ (Śiva) ဖြစ်တော်မူ၏။ ကာလကူဋ (Kālakūṭa) အဆိပ်ကို သောက်သုံးတော်မူ၍ ဒေဝတို့နှင့် သတ္တဝါအပေါင်းတို့ကို အန္တရာယ်မှ ကာကွယ်တော်မူသော သင့်အား နမောတော်မူ၏။

Verse 37

वीराय वीरभद्राय रक्षद्वीराय शूलिने । महादेवाय महते पशूनां पतये नमः

သူရဲကောင်းတော်မူသော အရှင်—ဝီရဘဒ္ဒရ (Vīrabhadra) ထံသို့ နမောတော်မူ၏။ ရဲရင့်သော ကာကွယ်ရှင်၊ သုံးခွံတံ (trident) ကိုင်ဆောင်သူ၊ အကြီးမြတ်သော မဟာဒေဝ၊ အလွန်ကြီးမားသော အရှင်—ပသု (paśu) ဟူသော ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်တို့၏ ပတိ (Pati) ထံသို့ နမောတော်မူ၏။

Verse 38

वीरात्मने सुविद्याय श्रीकंठाय पिनाकिने । नमोनंताय सूक्ष्माय नमस्ते मृत्युमन्यवे

သူရဲကောင်းစွမ်းအားကို အတ္တမဖြစ်စေသော သင့်အား နမောတော်မူ၏။ ပြည့်စုံသော ဉာဏ်ပညာဖြစ်သော သင့်အား နမောတော်မူ၏။ မင်္ဂလာလည်ချောင်းရှိသော သရီကဏ္ဌ (Śrīkaṇṭha) ထံသို့၊ ပိနာက (Pināka) မြားတံကိုင်ဆောင်သူထံသို့ နမောတော်မူ၏။ အနန္တတော်မူသော သင့်အား၊ အလွန်သိမ်မွေ့သော သင့်အား နမောတော်မူ၏။ မရဏ၏ ဒေါသကို အနိုင်ယူသော သင့်အား နမောတော်မူ၏။

Verse 39

पराय परमेशाय परात्परतराय ते । परात्पराय विभवे नमस्ते विश्वमूर्तये

အမြင့်ဆုံး အရှင်—ပရမေရှ (Parameśa) ထံသို့ နမောတော်မူ၏။ သင်သည် “လွန်ကဲသောအရာထက်လွန်ကဲ” ဖြစ်၍ အမြင့်ဆုံးသော အလွန်လွန်ကဲမှုထက်ပင် မြင့်တော်မူ၏။ အလုံးစုံကို ပြန့်နှံ့စိုးမိုးသော မဟိမတော်ရှိသည့် အရှင်၊ ကမ္ဘာလောကကို ကိုယ်ရုပ်အဖြစ် ထင်ရှားတော်မူသော သင့်အား နမောတော်မူ၏။

Verse 40

नमो विष्णुकलत्राय विष्णुक्षेत्राय भानवे । भैरवाय शरण्याय त्र्यंबकाय विहारिणे

ဝိષ્ણု၏ သက္တိ၏ ကြင်ယာတော်ဖြစ်သော သင့်အား နမောတော်မူ၏။ ဝိષ્ણု၏ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ (Viṣṇukṣetra) ဖြစ်သော သင့်အား၊ နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော သင့်အား နမောတော်မူ၏။ ဘိုင်ရဝ (Bhairava) အဖြစ် ခိုလှုံရာပေးသော သင့်အား၊ သုံးမျက်စိရှင် တြျံဘက (Tryambaka) ထံသို့၊ လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်ကစားတော်မူသော အမြတ်ဆုံး ကာကွယ်ရှင်ထံသို့ နမောတော်မူ၏။

Verse 41

इति श्रीशिव महापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे देवस्तुतिवर्णनं नामैकचत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «Śrī Śiva Mahāpurāṇa» တွင်—ဒုတိယပိုင်း «Rudra Saṃhitā» အတွင်း၊ ထို့၏ ဒုတိယခွဲ «Satī Khaṇḍa» အတွင်း—«Devastuti-varṇana» ဟု ခေါ်သော “ဒေဝတို့၏ ချီးမွမ်းသီချင်း ဖော်ပြချက်” အမည်ရှိ အခန်း ၄၁ သည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 42

भवता हि जगत्सर्वं व्याप्तं स्वेनैव तेजसा । परब्रह्म निर्विकारी चिदानंदःप्रकाशवान्

အမှန်တကယ်ပင် အရှင်၏ ကိုယ်ပိုင်တေဇောဖြင့် ဤလောကအလုံးစုံသည် ပျံ့နှံ့လွှမ်းမိုးထားသည်။ အရှင်သည် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်၊ မပြောင်းလဲသော၊ အသိဉာဏ်နှင့် အာနန္ဒ၏ ကိုယ်တိုင်တောက်ပသော အလင်း ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 43

ब्रह्मविष्ण्विंद्रचन्द्रादिप्रमुखास्सकलास्सुराः । मुनयश्चापरे त्वत्तस्संप्रसूता महेश्वर

အို မဟေရှဝရ၊ ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ အိန္ဒြ၊ စန္ဒြ စသည့် အကြီးအကဲများပါဝင်သော ဒေဝတို့အားလုံးသည် အရှင်ထံမှ ပေါ်ပေါက်လာကြ၏; ထို့ပြင် အခြား မုနိ၊ ရှင်သန်သူ ရှင်တော်များလည်း အရှင်ထံမှပင် မွေးဖွားလာကြ၏။

Verse 44

यतो बिभर्षि सकलं विभज्य तनुमष्टधा । अष्टमूर्तिरितीशश्च त्वमाद्यः करुणामयः

သင်သည် မိမိအတ္တကို အရှစ်မျိုးအဖြစ် ခွဲ၍ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ထိန်းသိမ်းထားသောကြောင့် «အရှစ်မူရတိ အရှင်» (Aṣṭamūrti) ဟု ခေါ်ကြသည်။ အို ဣရှ၊ သင်သည် အစဉ်အမြဲ ပထမဦးဆုံးသော အရှင်၊ ကရုဏာပြည့်ဝသူ ဖြစ်၏။

Verse 45

त्वद्भयाद्वाति वातोयं दहत्यग्निर्भयात्तव । सूर्यस्तपति ते भीत्या मृत्युर्धावति सर्वतः

သင့်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် ဤလေသည် တိုက်ခတ်သည်; သင့်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် မီးသည် လောင်ကျွမ်းသည်။ သင့်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် နေသည် အပူပေးသည်; မရဏလည်း သင့်ကို ကြောက်ရွံ့၍ အရပ်ရပ်သို့ ပြေးလွှားကာ မိမိတာဝန်ကို ဆောင်ရွက်သည်။

Verse 46

दयासिन्धो महेशान प्रसीद परमेश्वर । रक्ष रक्ष सदैवास्मान् यस्मान्नष्टान् विचेतसः

ကရုဏာပင်လယ်ဖြစ်သော မဟေရှာန၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး प्रभု၊ ကျေးဇူးပြု၍ သနားတော်မူပါ။ ကာကွယ်ပါ၊ ကာကွယ်ပါ—ကျွန်ုပ်တို့ကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်တော်မူပါ; ကျွန်ုပ်တို့သည် စိတ်မတည်မငြိမ် ဖြစ်ကာ လမ်းပျောက်သွားပြီး အမြင်အာရုံ (သိမြင်မှု) လွှမ်းမိုးခံနေရပါသည်။

Verse 47

रक्षिताः सततं नाथ त्वयैव करुणानिधे । नानापद्भ्यो वयं शंभो तथैवाद्य प्रपाहि नः

အို အရှင်၊ ကရုဏာ၏ သမုဒ္ဒရာတော်—အမြဲတမ်း ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့သူမှာ တော်တစ်ပါးတည်း ဖြစ်ပါသည်။ အို သမ္ဘူ (ရှီဝ)၊ အန္တရာယ်မျိုးစုံမှ ယနေ့လည်း ယခင်ကကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပါ။

Verse 48

यज्ञस्योद्धरणं नाथ कुरु शीघ्रं प्रसादकृत् । असमाप्तस्य दुर्गेश दक्षस्य च प्रजापतेः

အို အရှင်၊ လောကတို့၏ ကာကွယ်ရာခံတော်၏ အရှင်—ကျေးဇူးတော်ကို အလျင်အမြန် ပြသ၍ ဤယဇ္ဉကို ကယ်တင်ပါ။ မပြီးဆုံးသေးသော ပရဇာပတိ ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉပွဲကို ကယ်တင်တော်မူပါ။

Verse 49

भगोक्षिणी प्रपद्येत यजमानश्च जीवतु । पूष्णो दंताश्च रोहंतु भृगोः श्मश्रूणि पूर्ववत्

“ဘဂ၏ မျက်စိကွယ်ခြင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်ပါစေ။ ယဇ္ဉပွဲကို ကျင်းပသူလည်း အသက်ရှင်ပါစေ။ ပူရှန်၏ သွားများ ပြန်ပေါက်ပါစေ၊ ဘೃဂု၏ နှုတ်ခမ်းမွေးလည်း ယခင်ကဲ့သို့ ပြန်လာပါစေ။”

Verse 50

भवतानुग्रहीतानां देवादीनांश्च सर्वशः । आरोग्यं भग्नगात्राणां शंकर त्वायुधाश्मभिः

အို ရှင်ကရာ (Śaṅkara)၊ သင်၏ ဒေဝါယုဓတို့၏ ကျောက်တုံးကဲ့သို့ ခိုင်မာသော အာနုဘော်ဖြင့် သင်၏ ကရုဏာကို ခံရသူ ဒေဝတားတို့နှင့် အခြားသူအားလုံးကို အပြည့်အဝ ကျန်းမာခြင်း ပေးတော်မူပါ။ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း ပျက်စီးကျိုးပဲ့သူတို့ကိုလည်း ကျန်းမာရေး ပြန်လည်ပေးတော်မူပါ။

Verse 51

पूर्णभागोस्तु ते नाथावशिष्टेऽध्वरकर्मणि । रुद्रभागेन यज्ञस्ते कल्पितो नान्यथा क्वचित्

အို အရှင်၊ ကျန်ရှိနေသည့် ယဇ్ఞကိစ္စများတွင် သင်၏ အပြည့်အဝ အစိတ်အပိုင်းကို သင့်တင့်လျော်ကန်စွာ ချမှတ်ပေးပါစေ။ ဤယဇ్ఞသည် ရုဒြ၏ အစိတ်အပိုင်း (ရုဒြဘာဂ) ဖြင့်သာ မှန်ကန်စွာ ပြီးစီးနိုင်ပြီး အခြားနည်းလမ်းဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်နိုင်ပါ။

Verse 52

इत्युक्त्वा सप्रजेशश्च रमेशश्च कृतांजलिः । दंडवत्पतितो भूमौ क्षमापयितुमुद्यतः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ပရာဇာပတိ (ဒက္ခ) နှင့် ရာမေရှ သည် လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တုတ်တံကဲ့သို့ လဲကျကာ ခွင့်လွှတ်မှုကို တောင်းရန် အားထုတ်하였다။