कामविवाहवर्णनम् / Description of Kāma’s Marriage

Verse 1

नारद उवाच । विष्णुशिष्य महाप्राज्ञ विधे लोककर प्रभो । अद्भुतेयं कथा प्रोक्ता शिवलीलामृतान्विता

နာရဒက မိန့်သည်။ «အို ဗိෂ္ဏု၏ တပည့်တော်၊ အလွန်ပညာရှိသော ဝိဓိ (ဗြဟ္မာ) ရေ၊ လောကကို ဖြစ်ပေါ်စေသော အရှင်၊ ဤအံ့ဩဖွယ် ကထာသည် ရှီဝ၏ လီလာအမృతဖြင့် ပြည့်ဝလျက် ဟောပြောထားပြီ»။

Verse 2

ततः किमभवत्तात चरितं तद्वदाधुना । अहं श्रद्धान्वितः श्रोतुं यदि शम्भुकथाश्रयम्

ထို့နောက် ဘာဖြစ်သနည်း အဖေချစ်ရေ။ အခုချက်ချင်း ထိုအကြောင်းကို ပြောပြပါ။ ကျွန်ုပ်သည် ယုံကြည်ခြင်းပြည့်ဝ၍ နားထောင်လိုသည်၊ စိတ်သည် သမ္ဘူ (ရှီဝ) ၏ သန့်ရှင်းသော ကഥာပေါ်တွင် တည်နေပါသည်။

Verse 3

ब्रह्मोवाच । शंभौ गते निजस्थाने वेधस्यंतर्हिते मयि । दक्ष प्राहाथ कंदर्पं संस्मरन् मम तद्वचः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ သမ္ဘူသည် မိမိ၏ နေရာသို့ ပြန်သွားပြီးနောက်၊ ငါ—ဖန်ဆင်းရှင် ဝေဓသ—လည်း ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊ ဒက္ခသည် ငါ၏ စကားကို သတိရလျက် ကန္ဒရ္ပ (ကာမဒေဝ) ကို ခေါ်၍ ပြောဆို하였다။

Verse 4

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीस० कामविवाहवर्णनं नाम चतुर्थोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ ရှီဝ မဟာပုရာဏ» ဒုတိယစာအုပ်၊ ရုဒြသံဟိတာ (စတီခဏ္ဍ) အတွင်းရှိ “ကာမ၏ မင်္ဂလာအကြောင်း ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော စတုတ္ထအခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 5

एषा तव महा तेजास्सर्वदा सहचारिणी । भविष्यति यथाकामं धर्मतो वशवर्तिनी

“ဤတောက်ပသောသူမသည် အမြဲတမ်း သင်၏ အဖော်ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဓမ္မနှင့် ကိုက်ညီစွာ သင်၏ ဆန္ဒအောက်၌ သစ္စာရှိစွာ လိုက်နာကာ၊ တရားမလွန်ဘဲ လိုအင်ဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေမည်” ဟု ဆို၏။

Verse 6

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा प्रददौ तस्यै देहस्वेदांबुसम्भवाम् । कंदर्प्पायाग्रतः कृत्वा नाम कृत्वा रतीति ताम्

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်—ဤသို့ဆိုပြီးနောက်၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ချွေးစိုစွတ်မှုမှ ပေါ်ပေါက်လာသော သူမကို ပေးအပ်တော်မူ၍၊ ကာမဒေဝ (ကန္ဒရ္ပ) ၏ ရှေ့တွင် ထားကာ «ရတီ» ဟု အမည်ပေးတော်မူ၏။

Verse 7

विवाह्य तां स्मरस्सोपि मुमोदातीव नारद । दक्षजां तनयां रम्यां मुनीनामपि मोहिनीम्

အို နာရဒ၊ စမရ (ကာမဒေဝ) သည် သူမ၏ မင်္ဂလာကို စီစဉ်ပြီးနောက် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်လှ၏—သူမသည် ဒက္ခ၏ လှပသော သမီးတော်၊ မုနိတို့တောင် ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်အောင် မောဟစေသော ကညာဖြစ်၏။

Verse 8

अथ तां वीक्ष्य मदनो रत्याख्यां स्वस्त्रियं शुभाम् । आत्मा गुणेन विद्धोसौ मुमोह रतिरंजितः

ထို့နောက် ကာမဒေဝ (မဒန) သည် ရတီဟု အမည်ရသော မင်္ဂလာရှိသည့် မိမိဇနီးကို မြင်လျှင်၊ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် စိတ်နှလုံး ထိခိုက်ကာ မောဟဝင်ပြီး ကာမရသဖြင့် လှုပ်ရှားသွား၏။

Verse 9

क्षणप्रदाऽभवत्कांता गौरी मृगदृशी मुदा । लोलापांग्यथ तस्यैव भार्या च सदृशी रतौ

ခဏချင်းတွင်ပင် ချစ်သူမသည် ဂေါရီဖြစ်လာ၍ မုဂ္ဂဒရိရှီ—မြင်းမိုက်မျက်လုံးကဲ့သို့ မျက်လုံးရှိကာ ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်၏။ ထို့နောက် အလှည့်အပြောင်း မျက်စောင်းလေးများဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဇနီးဖြစ်လာကာ ချစ်ခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်မှုတွင် သူနှင့် တော်တော်လေး ကိုက်ညီလေ၏။

Verse 10

तस्या भ्रूयुगलं वीक्ष्य संशयं मदनोकरोत् । उत्सादनं मत्कोदण्डं विधात्रास्यां निवेशितम्

သူမ၏ မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ကို မြင်လျှင် ကာမဒေဝသည် သံသယဝင်လာ၏—ဖန်ဆင်းရှင် (ဝိဓာတာ) သည် အနိုင်ယူ၍ နှိမ်နင်းရန် ရည်ရွယ်သော ငါ၏ လေးကို သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ခုံးအဖြစ် ထားရှိထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

Verse 11

कटाक्षाणामाशुगतिं दृष्ट्वा तस्या द्विजोत्तम । आशु गन्तुं निजास्त्राणां श्रद्दधे न च चारुताम्

အို ဒွိဇအထက်မြတ်သူ၊ သူမ၏ ဘေးမျက်စောင်းကြည့်ခြင်း၏ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုကို မြင်သော်၊ မိမိ၏ လက်နက်များသည် ထိုမျှလျင်မြန်နိုင်မည်၊ သို့မဟုတ် ထိရောက်လှပနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု မရှိတော့ပေ။

Verse 12

तस्याः स्वभावसुरभिधीरश्वासानिलं तथा । आघ्राय मदनः श्रद्धां त्यक्तवान् मलयांतिके

မလယတောင်အနီးတွင် မဒန (ကာမ) သည် စတီ၏ သဘာဝအနံ့သင်း၍ တည်ငြိမ်သော အသက်ရှူသံကို သယ်ဆောင်လာသော လေကို ရှူရှိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း မိမိ၏ ယခင်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ရိုသေသဒ္ဓာဖြင့် ပြည့်ဝသွားသည်။

Verse 13

पूर्णेन्दुसदृशं वक्त्रं दृष्ट्वा लक्ष्मसुलक्षितम् । न निश्चिकाय मदनो भेदं तन्मुखचन्द्रयोः

လပြည့်ကဲ့သို့သော မျက်နှာတော်ကို မင်္ဂလာလက္ခဏာများဖြင့် ထင်ရှားစွာ မြင်ရသော်၊ ကာမ (မဒန) သည် ထိုမျက်နှာလမင်းနှင့် ကောင်းကင်လမင်းတို့အကြား ကွာခြားချက်ကို မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ပေ။

Verse 14

सुवर्ण पद्मकलिकातुल्यं तस्याः कुचद्वयम् । रेजे चूचुकयुग्मेन भ्रमरेणेव वेष्टितम्

သူမ၏ ရင်သားနှစ်ဖက်သည် ရွှေရောင် ကြာပွင့်အဖူးကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၏။ နို့ခေါင်းနှစ်ခုသည် အမဲရောင် ပျားတစ်ကောင်က ဝိုင်းပတ်ထားသကဲ့သို့ ထိုတောက်ပမှုကို ပိုမိုမြှင့်တင်လေ၏။

Verse 15

दृढपीनोन्नतं तस्यास्तनमध्यं विलंबिनीम् । आनाभिप्रतलं मालां तन्वीं चन्द्रायितां शुभाम्

သူမ၏ ရင်ဘတ်သည် ခိုင်မာ၍ ပြည့်ဝကာ နူးညံ့စွာ မြင့်တက်နေ၏။ ရင်သားအလယ်မှ ပန်းမော်လေးတစ်စင်းသည် ပါးလွှာ၍ မင်္ဂလာရှိကာ နာဗီအနီးအထိ လျှောကျနေပြီး လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပလှပလေ၏။

Verse 16

ज्यां पुष्पधनुषः कामः षट्पदावलिसंभ्रमाम् । विसस्मार च यस्मात्तां विसृज्यैनां निरीक्षते

ပန်းမြားကိုင် ကာမသည် မြားတံကြိုး၏ တုန်ခါသံနှင့် ပျားတန်း၏ ဟုန်ဟုန်မြည်သံကိုတောင် မေ့လျော့သွား၏။ အကြောင်းမှာ သူသည် ထိုလက်နက်ကို လွှတ်ချ၍ သူမကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 17

गम्भीरनाभिरंध्रांतश्चतुःपार्श्वत्वगादृतम् । आननाब्जेऽक्षणद्वंद्वमारक्तकफलं यथा

သူမ၏ ဗိုက်ခေါင်းသည် နက်ရှိုင်း၍ အတွင်းအပေါက်ကို လေးဘက်အရေပြားက နူးညံ့လှပစွာ ဝန်းရံထား၏။ ကြာပန်းမျက်နှာပေါ်တွင် မျက်စိနှစ်လုံးသည် နီမြန်းရောင်တောက်ကာ ကာဖလသီးအမှည့်ကဲ့သို့ ထင်ရှားလှ၏။

Verse 18

मध्येन वपुषा निसर्गाष्टापदप्रभा । रुक्मवेदीव ददृशे कामेन रमणी हि सा

ခါးသေးသွယ်၍ ကိုယ်ခန္ဓာသည် သဘာဝအလင်းရောင်ဖြင့် ရွှေသန့်ကဲ့သို့ တောက်ပနေသော ထိုလှပသည့် မိန်းကလေးသည် ကာမဒေဝ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ရွှေဝေဒီတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရှားပေါ်လာ၏။

Verse 19

रंभास्तंभायतं स्निग्धं यदूरुयुगलं मृदु । निजशक्तिसमं कामो वीक्षांचक्रे मनोहरम्

ကာမဒေဝသည် နူးညံ့၍ ချောမွတ်တောက်ပသော နာရီနှစ်ဖက်ကို—ငှက်ပျောတံကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ရမ္ဘာ၏ကဲ့သို့လည်းကောင်း—အလွန်မိုက်မဲလှပ၍ မိမိ၏ မောဟာနုဘော်နှင့်တန်းတူသကဲ့သို့ ကြည့်ရှုလေ၏။

Verse 20

आरक्तपार्ष्णिपादाग्रप्रांतभागं पदद्वयम् । अनुरागमिवाऽनेन मित्रं तस्या मनोभवः

ခြေဖဝါးနှစ်ဖက်သည် ခြေခလယ်၊ ခြေချောင်းအဖျားနှင့် အပြင်ဘက်အစွန်းတို့တွင် နီနုရောင်လေးတင်နေ၍ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ကိုယ်ထည်ယူထားသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။ ထို့ကြောင့် မနောဘဝ (ကာမ) သည် သူမ၏ မိတ်ဖက်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။

Verse 21

तस्याः करयुगं रक्तं नखरैः किंशुकोपमैः । वृत्ताभिरंगुलीभिश्च सूक्ष्माग्राभिर्मनोहरम्

သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်သည် ပန်းနီရောင်ကဲ့သို့ နီမြန်း၍၊ လက်သည်းများသည် ကိံရှုက ပန်းပွင့်နှင့် ဆင်တူ၏။ လုံးဝိုင်းသော လက်ချောင်းများနှင့် သေးသွယ်စောင်းသည့် အဖျားများကြောင့် မြင်သူ၏ စိတ်ကို မမောမပန်း ဆွဲဆောင်လှပလေသည်။

Verse 22

तद्बाहुयुगुलं कांतं मृणालयुगलायतम् । मृदु स्निग्धं चिरं राजत्कांतिलोहप्रवालवत्

သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်သည် ချစ်ဖွယ်ကောင်း၍ ကြာတံနှစ်ချောင်းကဲ့သို့ ရှည်လျားသည်။ နူးညံ့ချောမွတ်ကာ အမြဲတမ်း တောက်ပလင်းလက်၍ အနီရောင် ပုလဲကျောက်ကဲ့သို့ ရောင်ပြန်လက်လက် ဖြစ်၏။

Verse 23

नीलनीरदसंकाशः केशपाशो मनोहरः । चमरीवाल भरवद्विभाति स्म स्मरप्रियः

သူ၏ ဆံပင်အစုအဝေးသည် စိတ်ကိုဖမ်းစားလောက်အောင် လှပ၍ အပြာရောင် မိုးတိမ်ကဲ့သို့ မဲမဲတောက်တောက် ဖြစ်သည်။ ယက်အမြီးပန်ကာ အလှတန်ဆာဖြင့် တင့်တယ်စွာ တောက်ပကာ ကာမဒေဝ၏ ချစ်ခင်သူအဖြစ် ထင်ရှား၏။

Verse 24

एतादृशीं रतिं नाम्ना प्रालेयाद्रिसमुद्भवाम् । गंगामिव महादेवो जग्राहोत्फुल्ललोचनः

ထို့ကြောင့် မဟာဒေဝသည် ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် မျက်လုံးများ ပွင့်လင်းကျယ်ဝန်းလျက်၊ နှင်းတောင်မှ မွေးဖွားလာသော “ရတီ” အမည်ရှိ ကန့်ကွက်မိန်းကလေးကို ဂင်္ဂါမြစ်ကို လက်ခံခဲ့သကဲ့သို့ လက်ခံတော်မူ၏။

Verse 25

चक्रपद्मां चारुबाहुं मृणालशकलान्विताम् । भ्रूयुग्मविभ्रमव्राततनूर्मिपरिराजिताम्

သူသည် သူမကို စက်ရနှင့် ကြာပန်း၏ မင်္ဂလာလက္ခဏာများကို ဆောင်ထားသူ၊ လှပသော လက်မောင်းများရှိသူ၊ ကြာမျှင်ကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အလှတန်ဆာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသူဟု ဆို၏။ ထို့ပြင် မျက်ခုံးနှစ်ဖက်၏ လှပသော လှုပ်ရှားမှုမှ ပေါ်လာသော ဆွဲဆောင်မှုလှိုင်းသိမ်သိမ်များကြောင့် တောက်ပလင်းလက်နေသူဟု ချီးမွမ်း၏။

Verse 26

कटाक्षपाततुंगौघां स्वीयनेत्रोत्पलान्विताम् । तनुलोमांबुशैवालां मनोद्रुमविलासिनीम्

သူမ၏ မြင့်မားစီးဆင်းသော ဘေးမျက်စောင်းများသည် လှိုင်းလှိုင်းတက်၍ စီးကျလာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ကြာပန်းပွင့်ကဲ့သို့၊ ကိုယ်ပေါ်ရှိ နူးညံ့သော အမွှေးများသည် ရေမြက်ပင်ပျော့ပျောင်းသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ စိတ်၏ ဆန္ဒပြည့်သစ်တောအတွင်း သူမသည် သာယာလှပစွာ လှုပ်ရှားကစား၍ နှလုံးသားကို မောဟစေသော တန်ခိုးတော်ရှိ၏။

Verse 27

निम्ननाभिह्रदां क्षामां सर्वांगरमणीयिकाम् । सर्वलावण्यसदनां शोभमानां रमामिव

သူမ၏နာဗီသည် လှပသောရေကန်ကဲ့သို့ နက်ရှိုင်း၍ ခါးသေးသွယ်ကာ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများလည်း အလွန်စွဲမက်ဖွယ်—အလှအပအားလုံး၏ နေရာတော်—လက္ခမီ (ရာမာ) မယ်တော်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်နေ၏။

Verse 28

द्वादशाभरणैर्युक्तां शृंगारैः षोडशैर्युताम् । मोहनीं सर्वलोकानां भासयंतीं दिशो दश

သူမသည် အလှဆင်အဆင်တန်ဆာ ဆယ့်နှစ်ပါးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး မိန်းမသဘော အလှအပ ဆယ့်ခြောက်ပါးဖြင့် ပြည့်စုံ၏။ သူမသည် လောကအားလုံးကို စွဲမက်စေကာ တစ်ဆယ်ဦးတည်ရာအရပ်တို့ကို လင်းထိန်စေ၏။

Verse 29

इति तां मदनो वीक्ष्य रतिं जग्राह सोत्सुकः । रागादुपस्थितां लक्ष्मीं हृषीकेश इवोत्तमाम्

သူမကို ထိုသို့မြင်သော် ကာမဒေဝသည် စိတ်လှုပ်ရှားဝမ်းမြောက်စွာ ရတီကို လက်ခံဖက်တွယ်၏။ ချစ်မြတ်နိုးမှုကြောင့် နီးကပ်လာသော အထူးမြတ်လက္ခမီကို ဟೃṣīkēśa (ဗိဿနု) ပျော်ရွှင်စွာ လက်ခံသကဲ့သို့ပင်။

Verse 30

नोवाच च तदा दक्षं कामो मोदभवात्ततः । विस्मृत्य दारुणं शापं विधिदत्तं विमोहितः

ထို့နောက် ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် လွန်ကဲ၍ မောဟဖြစ်သွားသော ကာမဒေဝသည် ဒက္ခကို စကားဆို၏။ ဗြဟ္မာက ပေးအပ်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကျိန်စာကို မေ့လျော့သွားလေ၏။

Verse 31

तदा महोत्सवस्तात बभूव सुखवर्द्धनः । दक्षः प्रीततरश्चासीन्मुमुदे तनया मम

ထိုအခါ အို ချစ်သူရေ၊ ပျော်ရွှင်မှုကို တိုးပွားစေသော မဟာပွဲတော်ကြီး ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ဒက္ခရှာသည် ပိုမိုနှစ်သက်ဝမ်းမြောက်ကာ၊ ငါ၏သမီးကြောင့် အလွန်ပင် ရွှင်လန်းခဲ့၏။

Verse 32

कामोतीव सुखं प्राप्य सर्वदुःखक्षयं गतः । दक्षजापि रतिः कामं प्राप्य चापि जहर्ष ह

ကာမသည် အမြင့်ဆုံးသော ပျော်ရွှင်မှုကို ရသကဲ့သို့၊ ဒုက္ခအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ဟု ခံစား၏။ ဒက္ခရှာမျိုးရိုးမှ ရတီလည်း ကာမကို ပြန်လည်ရရှိသဖြင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်ခဲ့၏။

Verse 33

रराज चेतयासार्द्धं भिन्नश्चारुवचः स्मरः । जीमूत इव संध्यायां सौदामन्या मनोज्ञया

ချိုမြိန်သောစကားရှိသည့် စ္မရ (ကာမ) သည် မိမိ၏အဖွဲ့အစည်းနှင့်အတူ တောက်ပလင်းလက်သော်လည်း၊ သူသည် ထိုသူတို့နှင့် ကွဲပြားသီးခြားနေ၏။ ညနေဆည်းဆာကာလ၌ လျှပ်စီးတောက်ပမှုကြောင့် လှပသည့် မိုးတိမ်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 34

इति रतिपतिरुच्चैर्मोहयुक्तो रतिं तां हृदुपरि जगृहे वै योगदर्शीव विद्याम् । रतिरपि पतिमग्र्यं प्राप्य सा चापि रेजे हरिमिव कमला वै पूर्णचन्द्रोपमास्या

ထို့ကြောင့် အလိုဆန္ဒ၏အရှင် ကာမသည် မောဟဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ ရတီကို နှလုံးပေါ်တွင် ချုပ်ကိုင်ဖက်ထား၏၊ ယောဂဒർശီက အမှန်တရားဗိဒ္ဓာကို ဖက်ယူသကဲ့သို့။ ရတီလည်း အမြတ်ဆုံးသော ခင်ပွန်းကို ရရှိသဖြင့် တောက်ပလင်းလက်ကာ၊ ဟရီဘေး၌ ကမလာ (လက္ခမီ) ကဲ့သို့၊ မျက်နှာသည် လပြည့်ကဲ့သို့ လှပ၏။