देव-गण-समरः (Devas and Śiva’s Gaṇas Engage in Battle)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । इन्द्रोऽपि प्रहसन् विष्णुमात्मवादरतं तदा । वज्रपाणिस्सुरैस्सार्द्धं योद्धुकामोऽभवत्तदा

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ ထိုအခါ မိမိအယူအဆနှင့် ဆွေးနွေးခြင်း၌ မျောနေသော ဗိဿနုကို အိန္ဒြာသည် ရယ်မောလျက်၊ ဝဇ္ရပာဏိဖြစ်သော သူသည် နတ်တို့နှင့်အတူ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြင်းပြလာ하였다။

Verse 2

तदेन्द्रो गजमारूढो बस्तारूढोऽनलस्तथा । यमो महिषमारूढो निरृतिः प्रेतमेव च

ထို့နောက် အိန္ဒြာသည် ဆင်ပေါ်စီး၍၊ အဂ္နိသည် ဆိတ်အထီးပေါ်စီး၏။ ယမသည် ကျွဲပေါ်စီးပြီး၊ နိရ္ဋိသည်လည်း သေကောင်ကဲ့သို့သော ပရေတာပေါ်စီး၏။

Verse 3

पाशी च मकरारूढो मृगारूढो स्सदागतिः । कुबेरः पुष्पकारूढस्संनद्धोभूदतंद्रितः

ပာရှီ (ကြိုးကွင်း) ကို ကိုင်ဆောင်သော ဝရုဏ (Varuṇa) သည် မကရာ (makara) ပေါ် စီးနင်းလာ၏။ အမြဲလျင်မြန်သော လေဒေဝ (Vāyu) သည် သမင်ပေါ် စီးနင်း၏။ ကုဗေရ (Kubera) သည် ပုဿပက (Puṣpaka) ကောင်းကင်ရထားပေါ် ထိုင်လျက် လက်နက်စုံတပ်ဆင်ပြီး သတိမလျော့ဘဲ စောင့်ကြည့်နေ하였다။

Verse 4

तथान्ये सुरसंघाश्च यक्षचारणगुह्यकाः । आरुह्य वाहनान्येव स्वानि स्वानि प्रतापिनः

ထို့အတူ အခြားသော ဒေဝတားအဖွဲ့များနှင့်အတူ ယက္ခ (Yakṣa) များ၊ ချာရဏ (Cāraṇa) များ၊ ဂုဟျက (Guhyaka) များပါဝင်သော အင်အားကြီးသူတို့သည် မိမိမိမိ၏ ယာဉ်များပေါ်သို့ တက်စီးကြ하였다။

Verse 5

तेषामुद्योगमालोक्य दक्षश्चासृङ्मुखस्तथा । तदंतिकं समागत्य सकलत्रोऽभ्यभाषत

သူတို့၏ အားထုတ်ပြင်ဆင်မှုကို မြင်သော် ဒက္ခ (Dakṣa) လည်း စိတ်လှုပ်ရှားဒေါသကြောင့် မျက်နှာနီလာ၏။ ထို့နောက် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ကာ အဖွဲ့တစ်စုလုံးကို စကားပြော하였다။

Verse 6

दक्षौवाच । युष्मद्बलेनैव मया यज्ञः प्रारंभितो महान् । सत्कर्मसिद्धये यूयं प्रमाणास्स्युर्महाप्रभाः

ဒက္ခက ပြော၏ — «သင်တို့၏ အင်အားကိုသာ အားထား၍ ငါသည် ဤမဟာယဇ္ဉကို စတင်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဤသဒ္ဓမ္မကర్మ အောင်မြင်စွာ ပြီးစီးရန် သင်တို့ မဟာတေဇရှိသူတို့သည် သက်သေခံအာဏာပိုင်အဖြစ် ရပ်တည်၍ အတည်ပြုပါစေ»။

Verse 7

ब्रह्मोवाच । तच्छ्रुत्वा दक्षवचनं सर्वे देवास्सवासवाः । निर्ययुस्त्वरितं तत्र युद्धं कर्तुं समुद्यताः

ဗြဟ္မာက ပြော၏ — ဒက္ခ၏ စကားကို ကြားသော် အင်ဒြာနှင့်တကွ နတ်တို့အားလုံးသည် ထိုနေရာသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာကြ၍ ထိုနေရာ၌ပင် စစ်ပွဲဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်ကာ တက်ကြွလာကြသည်။

Verse 8

अथ देवगणाः सर्वे युयुधुस्ते बलान्विताः । शक्रादयो लोकपाला मोहिताः शिवमायया

ထို့နောက် အင်အားပြည့်ဝသော နတ်အစုအဝေးအားလုံး စစ်ပွဲတွင် တိုက်ခိုက်ကြ၏။ အင်္ဒြာတို့ အပါအဝင် လောကပာလများသည် ရှီဝ၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်ကြ၏။

Verse 9

देवानां च गणानां च तदासीत्समरो महान् । तीक्ष्णतोमरनाराचैर्युयुधुस्ते परस्परम्

ထိုအခါ ဒေဝတားတို့နှင့် သီဝ၏ ဂဏာများအကြား စစ်ပွဲကြီးတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ချွန်ထက်သော လှံတံများနှင့် သံမြှားများဖြင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်ကြ၏။

Verse 10

नेदुश्शंखाश्च भेर्य्यश्च तस्मिन् रणमहोत्सवे । महादुंदुभयो नेदुः पटहा डिंडिमादयः

ထိုစစ်ပွဲမဟာပွဲတော်အတွင်း သင်္ခါများနှင့် ဘဲရီစည်များ မြည်ဟည်းကြ၏။ မဟာဒုန္ဒုဘီ စစ်စည်ကြီးများလည်း ဟုန်းဟုန်းမြည်ကာ ပဋဟာ၊ ဍိဏ္ဍိမာ စည်တို့နှင့် အခြားတူရိယာများပါ တပြိုင်နက်တည်း ထွက်သံလှုပ်ရှား၏။

Verse 11

तेन शब्देन महता श्लाघ्मानास्तदा सुराः । लोकपालैश्च सहिता जघ्नुस्ताञ्छिवकिंकरान्

ထိုအသံကြီးကြောင့် ဒေဝတားတို့သည် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွကာ ရဲရင့်လာ၏။ လောကပါလများနှင့်အတူ သီဝ၏ အစေခံဂဏာတို့ကို ထိုးနှက်၍ ချေမှုန်းကြ၏။

Verse 12

इन्द्राद्यैर्लोकपालैश्च गणाश्शंभो पराङ्मुखाः । कृत्ताश्च मुनिशार्दूल भृगोर्मंत्रबलेन च

အို မုနိတို့အနက် ကျားကဲ့သို့ ထူးချွန်သူရေ၊ သမ္ဘူ (သီဝ) ၏ ဂဏာများသည် အိန္ဒြာနှင့် အခြား လောကပါလများကြောင့် နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။ ထို့ပြင် ဘೃဂု၏ မန္တရအာနုဘော်ကြောင့်လည်း ခုတ်ဖြတ်ကာ ချေမှုန်းခံရကြ၏။

Verse 13

उच्चाटनं कृतं तेषां भृगुणा यज्वना तदा । यजनार्थं च देवानां तुष्ट्यर्थं दीक्षितस्य च

ထိုအခါ ယဇ္ဉပူဇာကို ဆောင်ရွက်သော ပုရောဟိတ် ဘೃဂု (Bhṛgu) သည် သူတို့အပေါ် ထုတ်ပယ်ခြင်း (expulsion) အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်하였다။ ဒါသည် နတ်တို့၏ ယဇ္ဉပူဇာ ဆက်လက်ဖြစ်စေရန်နှင့် ဒိက္ခာခံထားသော ယဇ္ဉပိုင်ရှင် စိတ်ကျေနပ်စေရန် ဖြစ်သည်။

Verse 14

पराजितान्स्वकान्दृष्ट्वा वीरभद्रो रुषान्वितः । भूतप्रेतपिशाचांश्च कृत्वा तानेव पृष्ठतः

မိမိတပ်ဖွဲ့များ ရှုံးနိမ့်နေသည်ကို မြင်သော် ဝီရဘဒ္ဒရသည် ဒေါသအပြည့်ဖြင့် ထိုရန်သူတို့ကိုပင် ဘူတ၊ ပရေတ၊ ပိသာချာ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မိမိနောက်သို့ လိုက်ပါစေ하였다။

Verse 15

वृषभस्थान् पुरस्कृत्य स्वयं चैव महाबलः । महात्रिशूलमादाय पातयामास निर्जरान्

နွားပေါ်စီးသူတို့ကို ရှေ့တန်းတွင် တင်ထားပြီး၊ မဟာအားကြီးသော သူကိုယ်တိုင် မဟာတရိရှူလကို ကိုင်ဆောင်ကာ အမရနတ်တို့ကို လှဲချသတ်နှိမ်하였다။

Verse 16

देवान्यक्षान् साध्यगणान् गुह्यकान् चारणानपि । शूलघातैश्च सर्वे गणा वेगात् प्रजघ्निरे

ထို့နောက် ရှိဝ၏ ဂဏများအားလုံးသည် တရိရှူလထိုးချက်များဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဒေဝ၊ ယက္ခ၊ သာဓျဂဏ၊ ဂုဟျက နှင့် ခါရဏတို့ကိုပါ ထိုးနှက်သတ်နှိမ်하였다။

Verse 17

केचिद्द्विधा कृताः खड्गैर्मुद्गरैश्च विपोथिताः । अन्यैश्शस्त्रैरपि सुरा गणैर्भिन्नास्तदाऽभवन्

ဒေဝအချို့ကို ဓားဖြင့် နှစ်ပိုင်းဖြတ်တောက်ခဲ့ပြီး၊ အချို့ကို မုဒ္ဂရ (တုတ်ကြီး) ဖြင့် ကြိတ်ချေခဲ့သည်။ အခြားလက်နက်များဖြင့်လည်း ထိုးနှက်ခံရကာ ထိုအခါ နတ်တို့သည် ရှိဝ၏ ဂဏများကြောင့် ပျက်စီးကွဲပြားသွား하였다။

Verse 18

एवं पराजितास्सर्वे पलायनपरायणाः । परस्परं परित्यज्य गता देवास्त्रिविष्टपम्

ထို့ကြောင့် နတ်တော်တို့အားလုံး ရှုံးနိမ့်၍ ထွက်ပြေးရန်သာ စိတ်ထားကာ အချင်းချင်း စွန့်ပစ်ပြီး တ్రိဝိଷ္ဋပ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ ပြန်လည်သွားကြ၏။

Verse 19

केवलं लोकपालास्ते शक्राद्यास्तस्थुरुत्सुकाः । संग्रामे दारुणे तस्मिन् धृत्वा धैर्यं महाबलाः

လောကကိုကာကွယ်သော နတ်တော်များ—သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) နှင့် အခြားတို့သာ—စိတ်လှုပ်ရှား၍ သတိပြုကာ ထိုနေရာ၌ ရပ်တည်ကြ၏။ ကြမ်းတမ်းသော စစ်ပွဲ၌ အင်အားကြီးသူတို့သည် သတ္တိနှင့် တည်ငြိမ်မှုကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းထားကြ၏။

Verse 20

सर्वे मिलित्वा शक्राद्या देवास्तत्र रणाजिरे । बृहस्पतिं च पप्रच्छुर्विनयावनतास्तदा

ထို့နောက် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ဦးဆောင်သော နတ်တော်အားလုံးသည် ထိုစစ်မြေပြင်၌ စုဝေးကြ၏။ ထိုအခါ ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်ကာ မိမိတို့၏ ဆရာ ဘృဟஸပတိ ကို ဘာလုပ်သင့်သည်ကို မေးမြန်းကြ၏။

Verse 21

लोकपाला ऊचुः । गुरो बृहस्पते तात महाप्राज्ञ दयानिधे । शीघ्रं वद पृच्छतो नः कुतोऽ स्माकं जयो भवेत्

လောကပာလတို့က ဆိုကြသည်—“အို ဂုရု ဘృဟஸပတိ၊ ချစ်ခင်ရသော အဖေတော်၊ အလွန်ပညာရှိသူ၊ ကရုဏာ၏ သမုဒ္ဒရာတော်၊ ကျွန်ုပ်တို့ မေးမြန်းသည့်အတိုင်း မြန်မြန် ပြောပါ—ဘယ်အကြောင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ အောင်ပွဲ ရနိုင်မည်နည်း?”

Verse 22

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषां स्मृत्वा शंभुं प्रयत्नवान् । बृहस्पतिरुवाचेदं महेन्द्रं ज्ञानदुर्बलम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—သူတို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဘృဟஸပတိ သည် အားထုတ်ကာ သမ္ဘု (ရှီဝ) ကို သတိရလျက် ဉာဏ်အင်အား လျော့နည်းသွားသော မဟိန္ဒြာ (အိန္ဒြာ) ထံသို့ ဤအကြံဉာဏ်ကို ပြောကြား၏။

Verse 23

बृहस्पतिरुवाच । यदुक्तं विष्णुना पूर्वं तत्सर्वं जातमद्य वै । तदेव विवृणोमीन्द्र सावधानतया शृणु

ဗြဟ္စပတိက မိန့်တော်မူသည်။ «အရင်က ဗိဿဏုမိန့်ခဲ့သမျှ အားလုံး ယနေ့မှာ တကယ်ဖြစ်ပေါ်လာပြီ။ အဲဒီအကြောင်းကိုပဲ ငါ အင်ဒြာသို့ ရှင်းပြမည်—သတိပြု၍ နားထောင်လော့»။

Verse 24

अस्ति यक्षेश्वरः कश्चित् फलदः सर्वकर्मणाम् । कर्तारं भजते सोपि न स्वकर्त्तुः प्रभुर्हि सः

ယက္ခတို့၏ အရှင်တစ်ပါး ရှိ၏၊ အလုပ်ကံအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတော်မူသူ။ သို့သော် ထိုအရှင်တောင် အမြင့်မြတ်သော ကရ್ತာ (လုပ်ဆောင်သူ) ကိုပင် ဘုရားဝတ်ပြု၏၊ အကြောင်းမူကား မိမိ၏ လုပ်ဆောင်မှုအပေါ် အပြည့်အဝ လွတ်လပ်သူ မဟုတ်သေးသဖြင့်။

Verse 25

अमंत्रौषधयस्सर्वे नाभिचारा न लौकिकाः । न कर्माणि न वेदाश्च न मीमांसाद्वयं तथा

မန္တရားအခြေပြု ဆေးဝါးနှင့် ကုထုံးအားလုံး မထိရောက်တော့သည်။ မန္တလေးအဘိချာရ (အဘိဓာန်မဟုတ်) မဟုတ်၊ လောကီလှည့်ကွက်များလည်း မအောင်မြင်။ ယဇ္ဉကံများလည်း မဟုတ်၊ ဝေဒများတောင် မဟုတ်၊ မီမಾಂသာ နှစ်မျိုးလည်း ထိုနေရာ၌ မကူညီနိုင်။

Verse 26

अन्यान्यपि च शास्त्राणि नानावेदयुतानि च । ज्ञातुं नेशं संभवंति वदंत्येवं पुरातनाः

အခြားသော သာသနာကျမ်းများလည်း ဝေဒများစွာနှင့် သင်ကြားချက်မျိုးစုံ ပါဝင်သော်လည်း ဣရှ (သီဝ) ကို အမှန်တကယ် သိမြင်နိုင်ခြင်း မရှိကြ။ ဤသို့ပင် ရှေးပဝေသဏာတို့က ဆိုကြသည်။

Verse 27

न स्वज्ञेयो महेशानस्सर्ववेदायुतेन सः । भक्तेरनन्यशरणैर्नान्यथेति महाश्रुतिः

မဟေရှာန (သီဝဘုရား) ကို ဝေဒများကို မရေမတွက်နိုင်အောင် ကျွမ်းကျင်သော်လည်း အမှန်တကယ် မသိနိုင်။ မဟာသုတ္တံက ဘက္တိကိုသာ တစ်ခုတည်းသော အားကိုးရာအဖြစ် ယုံကြည်သော ဘက္တများသာ ထိုသို့ ရောက်နိုင်ကြောင်း ကြေညာသည်—အခြားနည်းမရှိ။

Verse 28

शांत्या च परया दृष्ट्या सर्वथा निर्विकारया । तदनुग्रहतो नूनं ज्ञातव्यो हि सदाशिवः

အမြင့်ဆုံးသော ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် အပြောင်းအလဲမရှိသော အမြင့်မြတ်ဆုံးသော မြင်ကွင်းအားဖြင့်၊ ထိုသခင်၏ ကရုဏာတော်တစ်ပါးတည်းကြောင့်သာ—စဒာရှီဝကို အမှန်တကယ် သိမြင်ရ၏။

Verse 29

परं तु संवदिष्यामि कार्याकार्य विवक्षितौ । सिध्यंशं च सुरेशान तं शृणु त्वं हिताय वै

ယခုတော့ လုပ်သင့်သည်နှင့် မလုပ်သင့်သည်တို့ကို ရည်ရွယ်သည့်အတိုင်း ထပ်မံရှင်းပြမည်။ အို နတ်တို့၏အရှင်၊ အောင်မြင်မှုရစေသော ထိရောက်သည့်နည်းလမ်းကို သင်၏အကျိုးအတွက် နားထောင်လော့။

Verse 30

त्वमिंद्र बालिशो भूत्वा लोकपालैः सदाद्य वै । आगतो दक्ष यज्ञं हि किं करिष्यसि विक्रमम्

အို အိန္ဒြာ၊ သင်သည် ကလေးဆန်၍ မိုက်မဲသွားကာ လောကပာလတို့နှင့်အတူ ယနေ့ ဒက္ခယဇ္ဉသို့ ရောက်လာ၏။ ဒီမှာ သင် ဘယ်လို သတ္တိပြုလုပ်ရပ်ကို လုပ်မည်ဟု ထင်သနည်း။

Verse 31

एते रुद्रसहायाश्च गणाः परमकोपनाः । आगता यज्ञविघ्नार्थं तं करिष्यंत्यसंशयम

ဤဂဏများသည် ရုဒြ၏ အစေခံနှင့် မဟာမိတ်များဖြစ်၍ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ကြ၏။ ယဇ္ဉကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေရန် လာကြပြီး၊ သံသယမရှိဘဲ ထိုအနှောင့်အယှက်ကို ဖြစ်စေကြလိမ့်မည်။

Verse 32

सर्वथा न ह्युपायोत्र केषांचिदपि तत्त्वतः । यज्ञविघ्नविनाशार्थ सत्यं सत्यं ब्रवीम्यहम्

ဤအမှု၌ အနှစ်သာရအားဖြင့် မည်သူ့အတွက်မျှ အခြားနည်းလမ်း မရှိပါ။ ယဇ్ఞ၏ အတားအဆီးများကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် ငါကြေညာသည်—ဤသည်မှာ သစ္စာ၊ သစ္စာတကယ် ဖြစ်၏။

Verse 33

ब्रह्मोवाच । एवं बृहस्पतेर्वाक्यं श्रुत्वा ते हि दिवौकसः । चिंतामापेदिरे सर्वे लोकपालास्सवासवाः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ ဗြဟ္စပတိ၏စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ကောင်းကင်နေ ဒေဝတားတို့အားလုံးသည် အိန္ဒြာနှင့် လောကပာလတို့ပါဝင်ကာ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းကြီးစွာ ခံစားကြရ၏။

Verse 34

ततोब्रवीद्वीरभद्रो महावीरगणैर्वृतः । इन्द्रादीन् लोकपालांस्तान् स्मृत्वा मनसि शंकरम्

ထို့နောက် မဟာဗီရဂဏာများဖြင့် ဝန်းရံထားသော ဝီရဘဒ္ဒရသည် စကားဆို၏။ သူသည် စိတ်ထဲ၌ သင်္ကရ (ရှီဝ) ကို အောက်မေ့ကာ အိန္ဒြာနှင့် အခြား လောကပာလတို့ကိုလည်း သတိရလျက် ပြောဆို하였다။

Verse 35

वीरभद्र उवाच । सर्वे यूयं बालिशत्वादवदानार्थमागताः । अवदानं प्रयच्छामि आगच्छत ममांतिकम्

ဝီရဘဒ္ဒရက မိန့်ဆိုသည်။ “သင်တို့အားလုံးသည် မိုက်မဲမှုကြောင့် အပြစ်ဒဏ်ကို ရှာဖွေလာကြ၏။ ထိုဒဏ်ကို ငါပေးမည်—ငါ့အနီးသို့ လာကြလော့။”

Verse 36

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे विष्णुवीरभद्रसम्वादो नाम षट्त्रिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီဝ မဟာပုရာဏ» ၏ ဒုတိယ သံဟိတာဖြစ်သော ရုဒ္ရသံဟိတာအတွင်း၊ ဒုတိယ အပိုင်း စတီခဏ္ဍ၌ «ဗိဿဏုနှင့် ဝီရဘဒ္ဒရ၏ ဆွေးနွေးပွဲ» ဟူသော အခန်း ၃၆ ပြီးဆုံး၏။

Verse 37

हे सुरासुरसंघाहीहैत यूयं हे विचक्षणाः । अवदानानि दास्यामि आतृप्त्याद्यासतां वराः

ဩ ပညာရှိတို့—ဒီနေရာတွင် စုဝေးလာသော ဒေဝနှင့် အဆုရ အဖွဲ့အစည်းတို့၊ နားထောင်ကြလော့။ မကျေနပ်မှုတို့ကို ဖယ်ရှားပေးပြီး စိတ်ကို ပြည့်ဝစေသော သန့်ရှင်းမြတ်သော အတ္ထုပ္ပတ္တိများကို ငါ ပြောပြမည်၊ အကောင်းဆုံးတို့ရေ။

Verse 38

ब्रह्मोवाच । एवमुक्त्वा सितैर्बाणैर्जघानाथ रुषान्वितः । निखिलांस्तान् सुरान् सद्यो वीरभद्रो गणाग्रणीः । तैर्बाणैर्निहतास्सर्वे वासवाद्याः सुरेश्वराः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည် — ထိုသို့ဆိုပြီးနောက်၊ ရှီဝဂဏများ၏ အရှေ့ဆောင် ဗီရဘဒ္ဒရသည် ဒေါသပြင်းထန်လျက် အဖြူရောင်တောက်ပသော မြားများဖြင့် ထိုဒေဝတို့အားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ထိုးခတ်လေ၏။ ထိုမြားများကြောင့် ဝါသဝ (အိန္ဒြ) မှစ၍ ဒေဝအရှင်တို့အားလုံး သေဆုံးကြ၏။

Verse 39

पलायनपरा भूत्वा जग्मुस्ते च दिशो दश । गतेषु लोकपालेषु विद्रुतेषु सुरेषु च । यज्ञवाटोपकंठं हि वीरभद्रोगमद्गणैः

ထွက်ပြေးလိုစိတ်ကြီးမားလာ၍ သူတို့သည် ဒిశတစ်ဆယ်သို့ ခွဲခွာပြေးလွှားကြ၏။ လောကပာလများ ထွက်ခွာသွားပြီး ဒေဝတို့လည်း ကြောက်လန့်ကာ ပြေးလွှားသွားသည့်အခါ၊ ဗီရဘဒ္ဒရသည် မိမိ၏ ဂဏများနှင့်အတူ ယဇ္ဉဝါဋ၏ အနီးအနားသို့ တိုးဝင်လာ၏။

Verse 40

तदा ते ऋषयस्सर्वे सुभीता हि रमेश्वरम् । विज्ञप्तुकामास्सहसा शीघ्रमूचुर्नता भृशम्

ထိုအခါ ရှိသမျှ ရှင်ရသီတို့သည် အလွန်ကြောက်ရွံ့ကာ ဦးညွှတ်နက်နက်ပြု၍၊ မိမိတို့၏ နိမ့်ချသော တောင်းပန်ချက်ကို တင်ပြလိုသဖြင့် ရာမေရှွရထံသို့ ချက်ချင်း မြန်မြန်ပြောကြ၏။

Verse 41

ऋषय ऊचुः । देवदेव रमानाथ सर्वेश्वर महाप्रभो । रक्ष यज्ञं हि दक्षस्य यज्ञोसि त्वं न संशयः

ရသီတို့က ဆိုကြသည်– «ဒေဝဒေဝ၊ ရမာနာထ (လက္ခမီ၏ အရှင်)၊ စကြဝဠာအရှင်၊ မဟာပရဘု—ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉကို ကာကွယ်ပါ။ အမှန်တကယ် သင်ကိုယ်တိုင်ပင် ယဇ္ဉ (သန့်ရှင်းသော ပူဇော်ပွဲ) ဖြစ်သည်၊ သံသယမရှိပါ»။

Verse 42

यज्ञकर्मा यज्ञरूपो यज्ञांगो यज्ञरक्षकः । रक्ष यज्ञमतो रक्ष त्वत्तोन्यो न हि रक्षकः

သင်သည် ယဇ္ဉကမ္မ၊ ယဇ္ဉရုပ်၊ ယဇ္ဉအင်္ဂါနှင့် ယဇ္ဉကိုကာကွယ်သူ ဖြစ်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ဤယဇ္ဉကို ကာကွယ်တော်မူပါ—ကာကွယ်တော်မူပါ၊ သင်တော်မူခြင်းမှတပါး အခြားကာကွယ်သူ မရှိပါ။

Verse 43

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषामृषीणां वचनं हरिः । योद्धुकामो भयाद्विष्णुर्वीरभद्रेण तेन वै

ဗြဟ္မာက ပြောတော်မူသည်—ရိရှီတို့၏ အကြံဉာဏ်စကားများကို ကြားသိပြီးနောက် ဟရီ (ဗိဿနု) သည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း၊ ထို ဝီရဘဒြာကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ဗိဿနုသည် သတိထား၍ တကယ်ပင် ထိန်းချုပ်နေ하였다။

Verse 44

चतुर्भुजस्सुसनद्धो चक्रायुधधरः करैः । महाबलोमरगणैर्यज्ञवाटात्स निर्ययौ

လက်လေးဖက်ရှိ၍ ကာကွယ်ရေးအပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ကာ လက်များတွင် စက်ရအာယုဓ (စက်ရ) ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ထိုအင်အားကြီးသူသည် အမရဂဏများနှင့်အတူ ယဇ္ဉဝါဋမှ ထွက်ခွာလာ하였다။

Verse 45

वीरभद्रः शूलपाणिर्नानागणसमन्वितः । ददर्श विष्णुं संनद्धं योद्धुकामं महाप्रभुम्

ဝီရဘဒြာသည် သုံးခွား (သူလ) ကို ကိုင်ဆောင်၍ ဂဏများစွာနှင့်အတူ ရှိနေကာ၊ အပြည့်အဝ လက်နက်တပ်ဆင်ပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ရှိသော မဟာတေဇရှင် ဗိဿနုကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 46

तं दृष्ट्वा वीरभद्रोभूद्भ्रुकुटीकुटिलाननः । कृतांत इव पापिष्ठं मृगेन्द्र इव वारणम्

သူကို မြင်သည်နှင့် ဝီရဘဒြာ၏ မျက်နှာသည် မျက်ခုံးချိုး၍ ကြမ်းတမ်းသွား하였다။ ထိုအပြစ်အကြီးဆုံးသူထံသို့ ကൃതာန္တ (သေမင်း) ကဲ့သို့ တိုးဝင်ကာ၊ ခြင်္သေ့မင်းက ဆင်ကို ဝင်တိုက်သကဲ့သို့ ချဉ်းကပ်하였다။

Verse 47

तथाविधं हरिं दृष्ट्वा वीरभद्रो रिमर्दनः । अवदत्त्वरितः क्रुद्धो गणैर्वीरैस्समावृतः

ဟရီကို ထိုသို့သောအခြေအနေဖြင့် မြင်လျှင် ရန်သူဖျက်ဆီးသူ ဝီရဘဒြ သည် ဒေါသထွက်ကာ အမိန့်ကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ပြန်၍ သူရဲကောင်း ဂဏများ ဝိုင်းရံလျက် ရှေ့သို့ ချီတက်လာ၏။

Verse 48

वीरभद्र उवाच । रेरे हरे महादेव शपथोल्लंघनं त्वया । कथमद्य कृतं चित्ते गर्वः किमभवत्तव

ဝီရဘဒြက ပြော၏— “ဟေး ဟရာ၊ မဟာဒေဝ! သင်သည် မိမိ၏ သစ္စာကတိကို ချိုးဖောက်လိုက်ပြီ။ ယနေ့ မည်သို့ ဤသို့ ပြုလုပ်နိုင်သနည်း။ သင်၏ စိတ်ထဲ၌ မည်သို့သော မာန ထလာသနည်း။”

Verse 49

तव श्रीरुद्रशपथोल्लंघने शक्तिरस्ति किम् । को वा त्वमसिको वा ते रक्ष कोस्ति जगत्त्रये

သင်သည် သီရိ ရုဒြ၏ သစ္စာကတိကို ချိုးဖောက်နိုင်သော အင်အား တကယ်ရှိသလော။ သင်သည် အမှန်တကယ် မည်သူနည်း၊ သင်၏ ကာကွယ်သူသည် လောကသုံးပါး၌ မည်သူရှိသနည်း။

Verse 50

अत्र त्वमागतः कस्माद्वयं तन्नैव विद्महे । दक्षस्य यज्ञपातात्त्वं कथं जातोसि तद्वद

သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ လာရသနည်း။ အကြောင်းရင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ အမှန်တကယ် မသိကြပါ။ ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉပျက်စီးမှုမှ သင်သည် မည်သို့ မွေးဖွားလာသနည်း။ ထိုအကြောင်းကို ပြောပြပါ။

Verse 51

दाक्षायण्याकृतं यच्च तन्न दृष्टं किमु त्वया । प्रोक्तं यच्च दधीचेन श्रुतं तन्न किमु त्वया

ဒက္ခ၏ သမီး (စတီ) ပြုလုပ်ခဲ့သမျှကို သင် မမြင်ခဲ့သလော။ ထို့ပြင် ရှင်ဒဓီချိ ပြောကြားခဲ့သမျှကို သင် မကြားခဲ့သလော။

Verse 52

त्वञ्चापि दक्षयज्ञेस्मिन्नवदानार्थमागतः । अवदानं प्रयच्छामि तव चापि महाभुज

“သင်သည်လည်း သင်၏ ခွဲတမ်းရရှိရန် ဒက္ခ၏ ယဇ်ပူဇော်ပွဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီ။ အို လက်ရုံးတော် အားကြီးသောသူ၊ ငါသည် သင့်အား ယဇ်ပူဇော်မှု၏ ဝေစုကိုလည်း ပေးသနားမည်။”

Verse 53

वक्षो विदारयिष्यामि त्रिशूलेन हरे तव । कस्तवास्ति समायातो रक्षकोद्य ममांतिकम्

“အို ဟရိ၊ ငါသည် ငါ၏ သုံးဂွလှံဖြင့် သင့်ရင်ဘတ်ကို ခွဲပစ်မည်။ ငါ့အနီးတွင် ရပ်နေသော သင့်ကို ကာကွယ်ပေးမည့်သူ ယနေ့ မည်သူရှိသနည်း။”

Verse 54

पातयिष्यामि भूपृष्ठे ज्वालयिष्यामि वह्निना । दग्धं भवंतमधुना पेषयिष्यामि सत्वरम्

“ငါသည် သင့်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချမည်၊ မီးဖြင့် ရှို့မြိုက်မည်။ သင် မီးလောင်ကျွမ်းသွားသောအခါ၊ ငါသည် ယခုပင် သင့်ကို နှောင့်နှေးခြင်းမရှိဘဲ ချေမှုန်းပစ်မည်။”

Verse 55

रेरे हरे दुराचार महेश विमुखाधम । श्रीमहारुद्रमाहात्म्यं किन्न जानासि पावनम्

ဟေ ဟရီ၊ စိတ်ယုတ်မာသူရေ! မဟေရှာကို မျက်နှာလွှဲသွားသော အနိမ့်ကျသူရေ—သန့်စင်ပေးသော သာသနာတော်မြတ် «မဟာရုဒြ» ၏ မဟိမာနှင့် ဂုဏ်တော်ကို မသိသေးသလော?

Verse 56

तथापि त्वं महाबाहो योद्धुकामोग्रतः स्थितः । नेष्यामि पुनरावृत्तिं यदि तिष्ठेस्त्वमात्मना

သို့သော်လည်း မဟာဗာဟုရေ—တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ဖြင့် ငါ့ရှေ့၌ ရပ်နေသဖြင့်—ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့ ဒီမှာတည်နေမယ်ဆိုရင် မင်းကို နောက်ပြန်လှည့်ပြန်ခွင့် မပေးတော့ဘူး။

Verse 57

ब्रह्मोवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वीरभद्रस्य बुद्धिमान् । उवाच विहसन् प्रीत्या विष्णुस्त्र सुरेश्वरः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ ဝီရဘဒြ၏ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော သခင် ဗိဿနု—ဒေဝတို့အကြား အရှင်မင်း—သည် ချစ်ခင်ကြင်နာသည့် ပီတိဖြင့် ပြုံးလျက် ပြောဆိုလေ၏။

Verse 58

विष्णुरुवाच । शृणु त्वं वीरभद्राद्य प्रवक्ष्यामि त्वदग्रतः । न रुद्रविमुखं मां त्वं वद शंकरसेवकम्

ဗိဿနုက ပြောသည်။ “နားထောင်ကြလော့၊ ဝီရဘဒြနှင့် အခြားသူတို့။ သင်တို့ရှေ့တွင် ငါပြောမည်။ ငါကို ရုဒြမှ မျက်နှာလွှဲသူဟု မခေါ်ကြနှင့်; ငါကို သင်္ကရာကို ဆည်းကပ်သော အစေခံဟု သိမှတ်ကြလော့။”

Verse 59

अनेन प्रार्थितः पूर्वं यज्ञार्थं च पुनः पुनः । दक्षेणाविदितार्थेन कर्मनिष्ठेन मौढ्यतः

ယခင်က အဓိပ္ပါယ်အမှန်ကို မသိသော ဒက္ခသည် ကర్మပူဇာ၌ တင်းကျပ်စွာ တည်နေ၍ မောဟကြောင့် ယဇ్ఞအတွက် ရှိဝကို ထပ်ခါထပ်ခါ တောင်းပန်ခဲ့သည်။

Verse 60

अहं भक्तपराधीनस्तथा सोपि महेश्वरः । दक्षो भक्तो हि मे तात तस्मादत्रागतो मखे

«ငါသည် ငါ့ကို ကိုးကွယ်သောသူတို့အပေါ် မူတည်နေသူ ဖြစ်၏။ မဟေရှ္ဝရလည်း ထိုသို့ပင်။ ချစ်သားရေ၊ ဒက္ခသည် ငါ့၏ ဘက္တ ဖြစ်သဖြင့် ထို့ကြောင့် ဤယဇ్ఞသို့ ငါလာခဲ့သည်»။

Verse 61

शृणु प्रतिज्ञां मे वीर रुद्रकोपसमुद्भव । रुद्रतेजस्स्वरूपो हि सुप्रतापालयंप्रभो

အို သူရဲကောင်း၊ ရုဒြ၏ ဒေါသမှ ပေါ်ပေါက်လာသူရေ၊ ငါ၏ သစ္စာကတိကို နားထောင်လော့။ သင်သည် ရုဒြ၏ မီးတောက်တေဇော၏ အနှစ်သာရပင် ဖြစ်၍ အလွန်တန်ခိုးကြီးသော အရှင်၊ အာနုဘော်၏ နေရာတော် ဖြစ်သည်။

Verse 62

अहं निवारयामि त्वां त्वं च मां विनिवारय । तद्भविष्यति यद्भावि करिष्येऽहं पराक्रमम्

“ငါသည် သင့်ကို တားဆီးမည်၊ သင်လည်း ငါ့ကို တားဆီးလော့။ ဖြစ်လာမည့် ကံကြမ္မာအတိုင်း အမှန်တကယ် ဖြစ်လိမ့်မည်; သို့သော် ငါသည် မဟာသတ္တိဖြင့် ကြိုးပမ်းလုပ်ဆောင်မည်။”

Verse 63

ब्रह्मोवाच । इत्युक्तवति गोविन्दे प्रहस्य स महाभुजः । अवदत्सुप्रसन्नोस्मि त्वां ज्ञात्वास्मत्प्रभोः प्रियम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ ဂోవိန္ဒက ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လက်မောင်းကြီးသူသည် ပြုံးရယ်ကာ «ငါသည် အလွန်ပင် နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်၏၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင် (သီဝ) အတွက် ချစ်မြတ်နိုးရသူဟု သိမြင်ခဲ့ပြီ» ဟု ပြန်ဆို၏။

Verse 64

ततो विहस्य सुप्रीतो वीरभद्रो गणाग्रणीः । प्रश्रयावनतोवादीद्विष्णुं देवं हि तत्त्वतः

ထို့နောက် ဂဏာတို့၏ အကြီးအကဲ ဗီရဘဒ္ဒရသည် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောကာ၊ နှိမ့်ချစွာ ဦးညွှတ်လျက် သစ္စာတရားအတိုင်း သခင်ဗိဿနုကို မိန့်ကြား၏။

Verse 65

वीरभद्र उवाच । तव भावपरीक्षार्थमित्युक्तं मे महाप्रभो । इदानीं तत्त्वतो वच्मि शृणु त्वं सावधानतः

ဗီရဘဒ္ဒရက မိန့်သည်။ «အို မဟာအရှင်၊ သင်၏ အတွင်းစိတ်ရည်ရွယ်ချက်ကို စမ်းသပ်ရန်သာ ငါ ထိုသို့ ပြောခဲ့သည်။ ယခုမူ အမှန်တရားကို တကယ်တမ်း ပြောမည်—သတိထား၍ နားထောင်လော့»။

Verse 66

यथा शिवस्तथा त्वं हि यथा त्वं च तथा शिवः । इति वेदा वर्णयंति शिवशासनतो हरे

«သီဝကဲ့သို့ပင် သင်လည်း ထိုသို့ဖြစ်၏၊ သင်ကဲ့သို့ပင် သီဝလည်း ထိုသို့ဖြစ်၏» ဟု ဝేదများက ကြေညာကြသည်—သီဝ၏ အမိန့်တော်အရ၊ ဟရိယာ၊ အမြင့်ဆုံးအရှင်၏ အနှစ်သာရတစ်ရပ်တည်းကို ဖော်ပြလျက်။

Verse 67

शिवाज्ञया वयं सर्वे सेवकाः शंकरस्य वै । तथापि च रमानाथ प्रवादोचितमादरात्

ရှီဝ၏ အမိန့်တော်အရ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် သင်္ကရာ၏ အစေခံများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း အို လက္ရှ္မီ၏ အရှင်၊ လူအများရှေ့တွင် ပြောဆိုသင့်သည့် စကားသဘောကို လေးစား၍ ဤသို့ ပြောရခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 68

ब्रह्मोवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य वीरभद्रस्य सोऽच्युतः । प्रहस्य चेदं प्रोवाच वीरभद्रमिदं वचः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ ဗီရဘဒ္ဒရ၏ စကားကို ကြားသော် မလွဲမသွေ အရှင် (ဗိဿနု) သည် ပြုံးရယ်ကာ ထို့နောက် ဗီရဘဒ္ဒရအား ဤစကားကို ဆို하였다။

Verse 69

विष्णुरुवाच । युद्धं कुरु महावीर मया सार्द्धमशंकितः । तवास्त्रैः पूर्यमाणोहं गमिष्यामि स्वमाश्रमम्

ဗိဿနုက ပြောသည်။ «အို မဟာသူရဲကောင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ငါနှင့်အတူ စစ်တိုက်လော့။ သင်၏ လက်နက်မြားတို့ဖြင့် ငါ့ကို ဖိနှိပ်လျက်ရှိသော်လည်း ငါသည် ပြန်လည် ဆုတ်ခွာကာ မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ သွားမည်»။

Verse 70

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा हि विरम्यासौ सन्नद्धोभूद्रणाय च । स्वगणैर्वीरभद्रोपि सन्नद्धोथ महाबलः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် ခဏရပ်နားကာ စစ်ပွဲအတွက် လက်နက်ကိရိယာ အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်하였다။ အင်အားကြီးသော ဗီရဘဒ္ဒရလည်း မိမိ၏ အဖွဲ့အစုများနှင့်အတူ လက်နက်တပ်ဆင်하였다။