व्योमवाणी-श्रवणं, गणानां शरणागमनं, सती-दाह-वृत्तान्तः — Hearing the Heavenly Voice; The Gaṇas Seek Refuge; Account of Satī’s Self-Immolation

Verse 1

नारद उवाच । श्रुत्वा व्योमगिरं दक्षः किमकार्षीत्तदाऽबुधः । अन्ये च कृतवंतः किं ततश्च किमभूद्वद

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်— «ကောင်းကင်မှ အသံကို ကြားပြီးနောက် အမိုက်မဲသော ဒက္ခသည် ထိုအချိန်၌ ဘာလုပ်ခဲ့သနည်း။ အခြားသူတို့ကလည်း ဘာလုပ်ခဲ့ကြသနည်း။ ထို့နောက် ဘာဖြစ်ပွားခဲ့သည်ကိုလည်း ပြောပြပါ»။

Verse 2

पराजिताः शिवगणा भृगुमंत्रबलेन वै । किमकार्षुः कुत्र गतास्तत्त्वं वद महामते

ဘೃဂု၏ မန္တရအင်အားကြောင့် သီဝ၏ ဂဏာတော်များ အမှန်တကယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့ ဘာလုပ်ခဲ့ကြသနည်း၊ ဘယ်သို့ သွားကြသနည်း။ အို မဟာပညာရှိ၊ အမှန်တရားကို ပြောပါ။

Verse 3

ब्रह्मोवाच । श्रुत्वा व्योमगिरं सर्वे विस्मिताश्च सुरादयः । नावोचत्किंचिदपि ते तिष्ठन्तस्तु विमोहिताः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ မိုးကောင်းကင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံကို ကြားသော် နတ်တို့နှင့် အခြားသူတို့ အားလုံး အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြသည်။ မောဟဖြစ်၍ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေကြပြီး စကားတစ်လုံးတောင် မပြောနိုင်ကြ။

Verse 4

पलायमाना ये वीरा भृगुमंत्रबलेन ते । अवशिष्टा श्शिवगणाश्शिवं शरणमाययुः

ဘೃဂု၏ မန္တရအင်အားကြောင့် ဖိနှိပ်ခံကာ ထွက်ပြေးသွားသော သူရဲကောင်းတို့အနက်၊ ကျန်ရစ်သော သီဝ၏ ဂဏာတော်များသည် သီဝထံသို့ သွား၍ ကိုယ်တော်ကို ခိုလှုံရာအဖြစ် ယူကြသည်။

Verse 5

सर्वं निवेदयामासू रुद्रायामिततेजसे । चरित्रं च तथाभूतं सुप्रणम्यादराच्च ते

ထို့နောက် သူတို့သည် အလွန်ရိုသေစွာ ဦးချကန်တော့၍ တောက်ပမှုမကန့်သတ်သော ရုဒ္ရထံသို့ အရာအားလုံးကို တင်ပြကြသည်။ ဖြစ်ပျက်သမျှကို အလေးအနက်ဖြင့် အပြည့်အစုံ ပြောကြားလေသည်။

Verse 6

गणा ऊचुः । देवदेव महादेव पाहि नश्शरणागतान् । संशृण्वादरतो नाथ सती वार्तां च विस्तरात्

ဂဏာတို့က လျှောက်ကြားသည်။ «ဒေဝတို့၏ ဒေဝ မဟာဒေဝ၊ ခိုလှုံလာသော ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပါ။ အရှင်၊ စတီ၏ အကြောင်းအရာကို ဂရုစိုက်၍ နားထောင်တော်မူပါ၊ အသေးစိတ်အပြည့်အစုံ ကြားနာတော်မူပါ»။

Verse 7

गर्वितेन महेशानदक्षेन सुदुरात्मना । अवमानः कृतस्सत्याऽनादरो निर्जरैस्तथा

မာနကြီး၍ မဟေရှာကို ဆန့်ကျင်သော စိတ်ဆိုးယုတ်သည့် ဒက္ခသည် စတီကို အရှက်ခွဲစော်ကားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အဲဒီနေရာရှိ ဒေဝတို့လည်း သူမကို မလေးစားဘဲ လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။

Verse 8

तुभ्यं भागमदात्रो स देवेभ्यश्च प्रदत्तवान् । दुर्वचांस्यवदत्प्रोच्चैर्दुष्टो दक्षस्सुगर्वितः

မာနတက်နေသော အဆိုးဒက္ခသည် သင့်အတွက် ယဇ్ఞအပိုင်းကို မပေးဘဲ အခြားဒေဝတို့အားသာ ခွဲဝေပေးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူသည် အော်ဟစ်ကာ ကြမ်းတမ်းစော်ကားသော စကားများကို ပြောဆို하였다။

Verse 9

ततो दृष्ट्वा न ते भागं यज्ञेऽकुप्यत्सती प्रभो । विनिंद्य बहुशस्तातमधाक्षीत्स्वतनुं तदा

ထို့နောက် ယဇ్ఞတွင် သင့်အတွက် အပိုင်းမရှိသည်ကို မြင်သော် စတီသည် အရှင်ဘုရား၊ ဒေါသထွက်လာသည်။ သူမသည် ဖခင်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြစ်တင်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်ခန္ဓာကို မီးထဲသို့ အပ်နှံခဲ့သည်။

Verse 10

गणास्त्वयुतसंख्याका मृतास्तत्र विलज्जया । स्वांगान्याछिद्य शस्त्रैश्च क्रुध्याम ह्यपरे वयम्

အဲဒီနေရာတွင် သောင်းချီသော ဂဏာတို့သည် အရှက်ကြောင့် သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်တို့ထဲမှ အချို့သည် ဒေါသထွက်၍ လက်နက်ဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကိုတောင် ဖြတ်တောက်ခဲ့ကြသည်။

Verse 11

तद्यज्ञे ध्वंसितुं वेगात्सन्नद्धास्तु भयावहाः । तिरस्कृता हि भृगुणा स्वप्रभावाद्विरोधिना

ထိုယဇ်ပူဇော်ပွဲကို ဖျက်ဆီးရန် သူတို့သည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ ထွက်ခွာလာကြ၍ လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်ကြ၏။ အကြောင်းမှာ မိမိအာနုဘော်ကြောင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အင်အားဖြစ်လာသော ဘೃဂုက သူတို့ကို စော်ကားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 12

ते वयं शरणं प्राप्तास्तव विश्वंभर प्रभो । निर्भयान् कुरु नस्तस्माद्दयमानभवाद्भयात्

အို အရှင်၊ ကမ္ဘာလောကကို ထိန်းသိမ်းတော်မူသော သခင်ကြီးရေ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင့်ထံသို့ ခိုလှုံရာအဖြစ် ရောက်လာကြပါပြီ။ ထို့ကြောင့် ကရုဏာတော်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်စေ၍ မေတ္တာမဲ့သူကြောင့် ပေါ်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုမှ ကာကွယ်တော်မူပါ။

Verse 13

अपमानं विशेषेण तस्मिन् यज्ञे महाप्रभो । दक्षाद्यास्तेऽखिला दुष्टा अकुर्वन् गर्विता अति

အို မဟာသခင်၊ ထိုယဇ်ပူဇော်ပွဲ၌ သူတို့သည် အထူးသဖြင့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ စော်ကားမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ဒက္ခနှင့် အခြားသူတို့အားလုံးသည် ဆိုးယုတ်၍ အလွန်မာန်ထောင်ကာ ထိုအမှုကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြ၏။

Verse 14

इत्युक्तं निखिलं वृत्तं स्वेषां सत्याश्च नारद । तेषां च मूढबुद्धीनां यथेच्छसि तथा कुरु

ဤသို့ဖြင့် အို နာရဒ၊ သတျာ (သတီ) သည် မိမိတို့ဘက်နှင့် ပတ်သက်သော ဖြစ်ရပ်အလုံးစုံကို သင်အား ပြောပြပြီးပြီ။ ယခုတော့ ဉာဏ်မိုက်သွားသော သူတို့ကို သင်လိုသလို ဆောင်ရွက်လော့။

Verse 15

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्यवचस्तस्य स्वगणानां वचः प्रभुः । सस्मार नारदं सर्वं ज्ञातुं तच्चरितं लघु

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ ထိုသူ၏စကားနှင့် မိမိ၏အဖော်အပါးတို့၏စကားကို ကြားပြီးနောက် အကြောင်းအရာအားလုံးကို အလျင်အမြန် သိလိုသဖြင့် သခင်ဗြဟ္မာသည် နာရဒကို ခေါ်ယူတော်မူ၏။

Verse 16

आगतस्त्वं द्रुतं तत्र देवर्षे दिव्यदर्शन । प्रणम्य शंकरं भक्त्या सांजलिस्तत्र तस्थिवान्

ဒိဗ္ဗဒർശနရှိသော ဒေဝရ္ဓိရှင်၊ သင်သည် ထိုနေရာသို့ အလျင်အမြန် ရောက်လာ၏။ ထို့နောက် ဘက္တိဖြင့် သင်္ကရကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ လက်အုပ်ချီ၍ ထိုနေရာ၌ ရပ်နေ၏။

Verse 17

त्वां प्रशस्याथ स स्वामी सत्या वार्त्तां च पृष्टवान् । दक्षयज्ञगताया वै परं च चरितं तथा

ထို့နောက် သခင်ဘုရားသည် သင့်ကို ချီးမွမ်းကာ သတ္တီ၏ သတင်းအကြောင်းကို မေးမြန်းတော်မူ၏—အထူးသဖြင့် ဒက္ခယဇ္ဉသို့ သွားရာတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အမြင့်မြတ်ဆုံး အကြောင်းအရာကိုပါ။

Verse 18

पृष्टेन शंभुना तात त्वयाश्वेव शिवात्मना । तत्सर्वं कथितं वृतं जातं दक्षाध्वरे हि यत्

အို ချစ်ခင်ရသူ၊ သမ္ဘုက မေးမြန်းသောအခါ၊ သင်သည် အမှန်တကယ် ရှိဝ၏ သဘာဝတရားဖြစ်သူဖြစ်၍၊ ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉပွဲ၌ ဖြစ်ပွားသမျှ အကြောင်းအရာအားလုံးကို အလျင်အမြန် ပြည့်စုံစွာ ပြောကြားလေ၏။

Verse 19

तदाकर्ण्येश्वरो वाक्यं मुने तत्त्वन्मुखोदितम् । चुकोपातिद्रुतं रुद्रो महारौद्रपराक्रमः

အို မုနိ၊ သင့်နှုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုစကားများကို ကြားသော် သခင်ဘုရားသည် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်တော်မူ၏။ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အာနုဘော်ရှိသော ရုဒ္ဒရသည် လျင်မြန်စွာ အမျက်ထွက်လေ၏။

Verse 20

उत्पाट्यैकां जटां रुद्रो लोकसंहारकारकः । आस्फालयामास रुषा पर्वतस्य तदोपरि

လောကများကို ပျက်သုဉ်းစေသော သာသနာတော်၏ အင်အားတော် ရုဒြာသည် မိမိ၏ ဂျဋာဆံပင်တစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်၍၊ ဒေါသဖြင့် ထိုတောင်ပေါ်သို့ ပစ်ချကာ ထိုးနှက်တော်မူ၏။

Verse 21

तोदनाच्च द्विधा भूता सा जटा च मुने प्रभोः । संबभूव महारावो महाप्रलयभीषणः

အို မုနိရေ၊ ထိုးနှက်ခံရသော် သခင်၏ ဇဋာဆံပင်အုပ်သည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီး မဟာပရလယ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကဲ့သို့ ထိတ်လန့်စေသော အော်ဟစ်သံကြီး ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 22

तज्जटायास्समुद्भूतो वीरभद्रो महाबलः । पूर्वभागेन देवर्षे महाभीमो गणाग्रणीः

အို ဒေဝရိရှီရေ၊ ထိုဇဋာဆံပင်မှပင် အင်အားမဟာကြီးသော ဝီရဘဒ္ဒရ ပေါ်ထွန်းလာ၍ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ သီဝ၏ ဂဏာတို့၏ အရှေ့တန်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရှေ့ပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 23

स भूमिं विश्वतो वृत्त्वात्यतिष्ठद्दशांगुलम् । प्रलयानलसंकाशः प्रोन्नतो दोस्सहस्रवान्

သူသည် မြေကြီးကို အရပ်ရပ်မှ ဝန်းရံဖုံးလွှမ်းကာ မြေပြင်ထက် လက်ချောင်းအကျယ် ဆယ်ခန့် မြင့်တက်၍ ရပ်တည်၏။ မဟာပရလယမီးကဲ့သို့ တောက်လောင်မြင့်မားပြီး မတားဆီးနိုင်သော လက်တစ်ထောင်ကို ဆောင်ထား၏။

Verse 24

कोपनिश्वासतस्तत्र महारुद्रस्य चेशितुः । जातं ज्वराणां शतकं संनिपातास्त्रयोदश

အမြင့်မြတ်သခင် မဟာရုဒ္ဒရ၏ ဒေါသပြင်းထန်သော အသက်ရှူမှ ထိခိုက်ဖျားနာမှု တစ်ရာနှင့် ဒေါသ-ဒေါသပေါင်းစည်းမှုကြောင့် ဖြစ်သော ပေါင်းစပ်ဖျားနာမှု ဆယ့်သုံးမျိုး ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 25

महाकाली समुत्पन्ना तज्जटापरभा गतः । महाभयंकरा तात भूतकोटिभिरावृता

သူ၏ဆံပင်ကြိုးတန်း (jata) မှ မဟာကာလီ ပေါ်ထွက်လာ၍ ထိုဆံပင်၏ တောက်ပရောင်ခြည်ကို ဆောင်ယူ၏။ အို ချစ်သူရေ၊ သူမသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သီဝ၏ ဝိညာဉ်တပ်ဖွဲ့ ဘူတများ ကောဋိပေါင်းများစွာဖြင့် ဝိုင်းရံထား၏။

Verse 26

सर्वे मूर्त्तिधराः क्रूराः स्वर लोकभयंकराः । स्वतेजसा प्रज्वलंतो दहंत इव सर्वतः

သူတို့အားလုံးသည် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါများဖြစ်၍ ကြမ်းတမ်းကာ ကောင်းကင်လောကတောင် ကြောက်လန့်စေသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကိုယ်ပိုင်တေဇောဖြင့် တောက်လောင်လျက်၊ အရပ်ရပ်ကို မီးလောင်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 27

अथ वीरो वीरभद्रः प्रणम्य परमेश्वरम् । कृतांजलिपुटः प्राह वाक्यं वाक्यविशारदः

ထို့နောက် သူရဲကောင်း ဝီရဘဒ္ဒရသည် ပရမေရှ్వర (ရှီဝဘုရား) ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ လက်နှစ်ဖက်ကို အညံ့အတင်းဆုပ်ကာ ရိုသေစွာ ထားလျက်၊ စကားပညာကျွမ်းကျင်သူအဖြစ် သင့်လျော်သောစကားကို ပြောကြား하였다။

Verse 28

वीरभद्र उवाच । महारुद्र महारौद्र सोमसूर्याग्निलोचन । किं कर्तव्यं मया कार्यं शीघ्रमाज्ञापय प्रभो

ဝီရဘဒ္ဒရက ပြောသည်—«အို မဟာရုဒ္ဒရ၊ အို မဟာရော်ဒြ၊ လ၊ နေ၊ မီးကို မျက်စိတော်အဖြစ် ထားတော်မူသော အရှင်—ငါ ဘာကို လုပ်ရမည်နည်း။ ငါ ဆောင်ရွက်ရမည့် တာဝန်သည် အဘယ်နည်း။ အို प्रभု၊ ချက်ချင်း အမိန့်ပေးတော်မူပါ»။

Verse 29

शोषणीयाः किमीशान क्षणार्द्धेनैव सिंधवः । पेषणीयाः किमीशान क्षणार्द्धेनैव पर्वताः

အို ဣရှာန (ရှီဝဘုရား)၊ မလုပ်နိုင်သောအရာ ဘာရှိမည်နည်း။ ခဏတစ်ဝက်အတွင်း ပင်လယ်များကို ခြောက်သွေ့စေနိုင်ပြီး၊ ခဏတစ်ဝက်အတွင်း တောင်များကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ကြိတ်ချေစေနိုင်သည်။

Verse 30

क्षणेन भस्मसात्कुर्यां ब्रह्मांडमुत किं हर । क्षणेन भस्मसात्कुर्याम्सुरान्वा किं मुनीश्वरान्

အို ဟရ (ရှီဝ) ရေ၊ ခဏတစ်ခဏအတွင်း ဗြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာလောက) တစ်လုံးလုံးကို ပြာဖြစ်အောင် ငါလုပ်နိုင်သည်—ဒါဆို ဘာလဲ? ခဏတစ်ခဏအတွင်း နတ်တို့ကိုလည်း၊ မုနိအရှင်ကြီးတို့ကိုတောင် ပြာဖြစ်အောင် ငါလောင်ကျွမ်းစေနိုင်သည်။

Verse 31

व्याश्वासः सर्वलोकानां किमु चार्यो हि शंकर । कर्तव्य किमुतेशान सर्वप्राणिविहिंसनम्

သတ္တဝါလောကအပေါင်းတို့အပေါ် သံသယအနည်းငယ်တောင် မသင့်လျော်လျှင်၊ အမှန်တကယ်သော အာစရိယဖြစ်တော်မူသော ရှင်ကရာတော်အပေါ်မှာတော့ မသင့်လျော်မှုက မည်မျှပိုမိုမလဲ။ အီရှာနာတော်၊ အသက်ရှိသတ္တဝါတစ်စုံတစ်ရာကို ထိခိုက်စေခြင်း၌ “မှန်ကန်” သည်ဟု ဘာကိုဆိုနိုင်ပါမည်နည်း။

Verse 32

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे वीरभद्रोत्पत्तिशिवोपदेशवर्णनं नाम द्वात्रिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ ရှိဝ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ ဒုတိယ ရုဒြသံဟိတာ၌၊ ဒုတိယ စတီခဏ္ဍ၌၊ “ဝီရဘဒ္ဒရ ပေါ်ထွန်းခြင်းနှင့် ရှိဝ၏ ဩဝါဒဖော်ပြချက်” ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ သုံးဆယ်နှစ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 33

यत्र यत्कार्यमुद्दिश्य प्रेषयिष्यसि मां प्रभो । तत्कार्यं साधयाम्येव सत्वरं त्वत्प्रसादतः

အရှင်ဘုရား၊ အဘယ်ကိစ္စအတွက်ပင် ကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်တော်မူပါစေ၊ ထိုရည်ရွယ်ချက်အတိုင်းပင်—အရှင်၏ ကရုဏာတော်အာနုဘော်ကြောင့်—ကျွန်ုပ်သည် ထိုကိစ္စကို လျင်မြန်စွာ မလွဲမသွေ ဆောင်ရွက်ပြီးမြောက်ပါမည်။

Verse 34

क्षुद्रास्तरंति लोकाब्धिं शासनाच्छंकरस्य ते । हरातोहं न किं तर्तुं महापत्सागरं क्षमः

အရေးမကြီးသူတောင် သင်္ကရ၏ အမိန့်နှင့် ကရုဏာကြောင့် လောကသံသရာပင်လယ်ကို ကူးနိုင်၏။ ထို့ကြောင့် ဟရက ကာကွယ်ထားသော ငါသည် မဟာဘေးအန္တရာယ်ပင်လယ်ကြီးကို မကူးနိုင်ဘူးလား?

Verse 35

त्वत्प्रेषिततृणेनापि महत्कार्यं मयत्नतः । क्षणेन शक्यते कर्तुं शंकरात्र न संशयः

အို သင်္ကရာ၊ သင်ပို့လိုက်သော မြက်တစ်စင်းသာဖြစ်စေ၊ ကြီးမားသောအလုပ်ကို အားထုတ်မလိုဘဲ ခဏအတွင်း ပြီးမြောက်စေနိုင်သည်—သံသယမရှိပါ။

Verse 36

लीलामात्रेण ते शंभो कार्यं यद्यपि सिद्ध्यति । तथाप्यहं प्रेषणीयो तवैवानुग्रहो ह्ययम्

အို သမ္ဘု၊ သင်၏ လီလာ (līlā) သာဖြင့် ရည်ရွယ်သောအလုပ်သည် ပြီးမြောက်ပြီးသားဖြစ်သော်လည်း၊ ငါကို သင်၏ သံတမန်အဖြစ် ပို့လွှတ်ရမည်—ဤအရာပင် ငါ့အပေါ် သင်၏ ကရုဏာတော် ဖြစ်သည်။

Verse 37

शक्तिरेतादृशी शंभो ममापि त्वदनुग्रहात् । विना शक्तिर्न कस्यापि शंकर त्वदनुग्रहात्

အို သမ္ဘု၊ ဤသို့သော အင်အားကို ငါတောင် သင်၏ အနုဂ्रहတော်ကြောင့်သာ ရရှိခဲ့သည်။ သက္တိ (Śakti) မရှိလျှင် မည်သူမျှ စွမ်းနိုင်ခြင်းမရှိ၊ အို သင်္ကရာ—အရာအားလုံးသည် သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်သာ လည်ပတ်သည်။

Verse 38

त्वदाज्ञया विना कोपि तृणादीनपि वस्तुतः । नैव चालयितुं शक्तस्सत्यमेतन्न संशयः

သင်၏ အမိန့်မရှိလျှင် မည်သူမျှ အမှန်တကယ် မြက်တစ်စင်းတောင် မလှုပ်ရှားစေနိုင်။ ဤသည်မှာ အမှန်တရားဖြစ်၍ သံသယမရှိပါ။

Verse 39

शंभो नियम्यास्सर्वेपि देवाद्यास्ते महेश्वर । तथैवाहं नियम्यस्ते नियंतुस्सर्वदेहिनाम्

အို သမ္ဘု၊ အို မဟေရှ్వర—ဒေဝတော်တို့နှင့် အခြားသတ္တဝါအားလုံးသည် သင်၏ စည်းကမ်းနှင့် အုပ်ချုပ်မှုအောက်၌ ရှိကြသည်။ ထိုနည်းတူ ငါလည်း သင်၏ အုပ်ချုပ်ခြင်းအောက်၌ ရှိ၏၊ သင်သည် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါအားလုံး၏ အမြင့်ဆုံး ထိန်းချုပ်ရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 40

प्रणतोस्मि महादेव भूयोपि प्रणतोस्म्यहम् । प्रेषय स्वेष्ट सिद्ध्यर्थं मामद्य हर सत्वरम्

အို မဟာဒေဝ၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်အား ဦးချ၍ ပူဇော်ပါ၏; ထပ်မံထပ်မံ ဦးချပါ၏။ ကျွန်ုပ်အလိုအလျောက် အမြတ်ဆုံး ဆန္ဒ ပြည့်စုံစေရန်၊ အို ဟရ၊ ယနေ့ပင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကျွန်ုပ်ကို သတ်မှတ်ထားသော အဆုံးသို့ ပို့ဆောင်ပါ။

Verse 41

स्पंदोपि जायते शंभो सख्यांगानां मुहुर्मुहुः । भविष्यत्यद्य विजयो मामतः प्रेषय प्रभो

အို သမ္ဘု၊ မိတ်ဖက်တို့၏ ကိုယ်အင်္ဂါများတွင် ထပ်ခါထပ်ခါ တုန်လှုပ်မှု ပေါ်ထွက်လာပါ၏။ ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အောင်ပွဲ သေချာမည်ဖြစ်သဖြင့်၊ အို प्रभု၊ ဤနေရာမှ ကျွန်ုပ်ကို ထွက်ခွာစေပါ။

Verse 42

हर्षोत्साहविशेषोपि जायते मम कश्चन । शंभो त्वत्पादकमले संसक्तश्च मनो मम

အို သမ္ဘု၊ ကျွန်ုပ်အတွင်း၌ ထူးခြားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှု တစ်ရပ် ပေါ်ထွက်လာပါ၏။ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်၏ စိတ်သည် သင့်၏ ခြေတော်ကြာပန်း၌ အပြည့်အဝ ကပ်လျက်နေပါ၏။

Verse 43

भविष्यति प्रतिपदं शुभसंतानसंततिः

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မင်္ဂလာရှိသော သားစဉ်မြေးဆက် အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်။

Verse 44

तस्यैव विजयो नित्यं तस्यैव शुभमन्वहम् । यस्य शंभौ दृढा भक्तिस्त्वयि शोभनसंश्रये

ထိုသူအတွက်သာ အမြဲတမ်း အောင်ပွဲရှိ၏; ထိုသူအတွက်သာ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မင်္ဂလာရှိ၏—သမ္ဘုအပေါ် သစ္စာတည်ကြည်သော ဘက္တိရှိသူ၊ အို လှပသော ခိုလှုံရာတော်။

Verse 45

ब्रह्मोवाच । इत्युक्तं तद्वचः श्रुत्वा संतुष्टो मंगलापतिः । वीरभद्र जयेति त्वं प्रोक्ताशीः प्राह तं पुनः

ဘြဟ္မာက ပြော၏—ထိုစကားကို ကြားသိပြီးနောက် မင်္ဂလာပတိ (သီဝ) သဘောပျော်ရွှင်၍ ထပ်မံ၍ သူ့အား မိန့်တော်မူကာ ကောင်းချီးပေး၏—“အို ဗီရဘဒြာ၊ အောင်မြင်ပါစေ!”

Verse 46

महेश्वर उवाच । शृणु मद्वचनं तात वीरभद्र सुचेतसा । करणीयं प्रयत्नेन तद्द्रुतं मे प्रतोषकम्

မဟေရှ္ဝရက မိန့်တော်မူ၏—“သားရေ၊ ဗီရဘဒြာ၊ စိတ်ကြည်လင်တည်ငြိမ်စွာ ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။ လုပ်ရမည့်အရာကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ လုပ်လော့; မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဆောင်ရွက်လော့၊ ထိုအရာသည် ငါ့အား ကျေနပ်စေမည်”။

Verse 47

यागं कर्तुं समुद्युक्तो दक्षो विधिसुतः खलः । मद्विरोधी विशेषेण महागर्वोऽबुधोऽधुना

ဘြဟ္မာ၏သား ဒက္ခဆိုသော လူဆိုးသည် ယဇ္ဉပြုရန် ယခု ထကြွလာပြီ။ အထူးသဖြင့် သူသည် ငါ့ကို ဆန့်ကျင်သူဖြစ်၏; ယခုအခါ မဟာမာန်ကြီး၍ အဝိဇ္ဇာကြောင့် မျက်ကန်းဖြစ်နေ၏။

Verse 48

तन्मखं भस्मसात्कृत्वा सयागपरिवारकम् । पुनरायाहि मत्स्थानं सत्वरं गणसत्तम

ထိုယဇ်ပူဇာကို မီးခိုးပြာဖြစ်အောင်—ပူဇာအဖွဲ့အစည်းအလုံးစုံနှင့်တကွ—ဖျက်ဆီးပြီးနောက်၊ ဂဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောသူရေ၊ ငါ၏ နေရာသို့ ချက်ချင်း ပြန်လာလော့။

Verse 49

सुरा भवंतु गंधर्वा यक्षा वान्ये च केचन । तानप्यद्यैव सहसा भस्मसात्कुरु सत्वरम्

သူတို့သည် ဒေဝါများဖြစ်စေ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများဖြစ်စေ၊ ယက္ခများဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အခြားမည်သူမဆိုဖြစ်စေ—ယနေ့တင်ပင် ချက်ချင်း မနှောင့်နှေးဘဲ သူတို့ကိုလည်း မီးခိုးပြာဖြစ်အောင် လုပ်လော့။

Verse 50

तत्रास्तु विष्णुर्ब्रह्मा वा शचीशो वा यमोपि वा । अपि चाद्यैव तान्सर्वान्पातयस्व प्रयत्नतः

«အဲဒီမှာ ဖြစ်ပါစေ—ဗိဿနု ဖြစ်စေ၊ ဗြဟ္မာ ဖြစ်စေ၊ သချီ၏ အရှင် အိန္ဒြာ ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ယမတောင် ဖြစ်စေ။ ဒီနေ့ပင် အားလုံးကို အပြည့်အဝ ကြိုးစား၍ မလွဲမသွေ လဲကျစေပါ»။

Verse 51

सुरा भवंतु गंधर्वा यक्षा वान्ये च केचन । तानप्यद्यैव सहसा भस्मसात्कुरु सत्वरम्

နတ်ဒေဝါများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ ယက္ခများ သို့မဟုတ် အခြားမည်သူမဆိုဖြစ်ပါစေ၊ ၎င်းတို့ကို ယနေ့ပင် ချက်ချင်းမဆိုင်းမတွ ပြာဖြစ်အောင် ပြုလုပ်လော့။

Verse 52

दधीचिकृतमुल्लंघ्य शपथं मयि तत्र ये । तिष्ठंति ते प्रयत्नेन ज्वालनीयास्त्वया ध्रुवम्

ထိုနေရာတွင် ဒဓီစိ၏ ကတိသစ္စာကို ဖောက်ဖျက်ပြီး ငါ့အပေါ် ရန်လိုနေသူများကို သင်၏ အားထုတ်မှုဖြင့် မပျက်မကွက် မီးလောင်တိုက်သွင်းရမည်။

Verse 53

प्रमथाश्चागमिष्यंति यदि विष्ण्वादयो भ्रमात् । नानाकर्षणमंत्रेण ज्वालयानीय सत्वरम्

အကယ်၍ ပရမထများ လာရောက်ပါက သို့မဟုတ် ဗိဿနိုးနှင့် အခြားသူများပင်လျှင် အမှားမှားအယွင်းယွင်းဖြင့် ချဉ်းကပ်လာပါက၊ အမျိုးမျိုးသော မန္တန်များဖြင့် ကာကွယ်သောမီးကို လျင်မြန်စွာ တောက်လောင်စေရမည်။

Verse 54

ये तत्रोल्लंघ्य शपथं मदीयं गर्विताः स्थिताः । ते हि मद्द्रोहिणोऽतस्तान् ज्वालयानलमालया

ငါ၏ မြင့်မြတ်သော ကတိသစ္စာကို ဖောက်ဖျက်ပြီး ထိုနေရာတွင် မာန်မာနဖြင့် ရပ်တည်နေသူများသည် ငါ့အပေါ် သစ္စာဖောက်သူများဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့ကို မီးကုံးဖြင့် မီးရှို့လော့။

Verse 55

सपत्नीकान्ससारांश्च दक्षयागस्थलस्थितान् । प्रज्वाल्य भस्मसात्कृत्वा पुनरायाहि सत्वरम्

ဒက္ခ၏ ယဇ်ပူဇော်ရာနေရာ၌ ရှိနေသူအားလုံးကို ၎င်းတို့၏ ဇနီးမယားများ၊ အခြွေအရံများနှင့်တကွ မီးရှို့၍ ပြာဖြစ်စေပြီးလျှင် ဤနေရာသို့ ချက်ချင်းပြန်လာလော့။

Verse 56

तत्र त्वयि गते देवा विश्वाद्य अपि सादरम् । स्तोष्यंति त्वां तदाप्याशु ज्वालया ज्वालयैव तान्

သင် အဲဒီနေရာသို့ ရောက်သွားသောအခါ၊ ဝိශ්ဝဒေဝများနှင့် အခြားသော ဒေဝတော်များသည် လေးစားစွာ သင့်ကို ချီးမွမ်းကြလိမ့်မည်။ ထိုအခါတောင် သင့်မီးလျှံဖြင့် ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းစေပါ၊ အမြန်ဆုံး လောင်ကျွမ်းစေပါ။

Verse 57

देवानपि कृतद्रोहान् ज्वालामालासमाकुलः । ज्वालय ज्वलनैश्शीघ्रं माध्यायाध्यायपालकम्

သစ္စာဖောက်မှု ပြုခဲ့သော ဒေဝတော်များကိုပင်—မီးလျှံပန်းကုံးများဖြင့် ဝိုင်းရံထားလျက်—တောက်လောင်သော မီးများဖြင့် ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းစေပါ၊ အို သာသနာတော် ရွတ်ဖတ်ချက်များနှင့် ၎င်းတို့၏ စည်းကမ်းအစဉ်အလာကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းသူ။

Verse 58

दक्षादीन्सकलांस्तत्र सपत्नीकान्सबांधवान् । प्रज्वाल्य वीर दक्षं नु सलीलं सलिलं पिब

အို သူရဲကောင်း၊ အဲဒီနေရာမှာ ဖျက်ဆီးမီးကို မီးထွန်းပြီးနောက် ဒက္ခနှင့် အခြားသူအားလုံးကို—သူတို့၏ ဇနီးများနှင့် ဆွေမျိုးများနှင့်တကွ—လောင်ကျွမ်းစေပါ။ ထို့နောက် အေးမြစေရန်ကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စွာ ရေကို သောက်ပါ။

Verse 59

ब्रह्मोवाच । इत्युक्तो रोषताम्राक्षो वेदमर्यादपालकः । विरराम महावीरं कालारिस्सकलेश्वरः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ဤသို့ ပြောဆိုခံရသောအခါ မဟာသူရဲကောင်းသည် ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲသော်လည်း ဝေဒစည်းကမ်းကို ကာကွယ်သူ၊ အလုံးစုံ၏ အရှင်၊ ကာလ(သေမင်း)၏ ရန်သူဖြစ်၍ နောက်ဆုတ်ကာ ရပ်တန့်သွားလေသည်။