नभोवाणी-दक्ष-निन्दा तथा सती-माहात्म्य-प्रतिपादनम् / The Celestial Voice Rebukes Dakṣa and Proclaims Satī’s Greatness

Verse 1

ब्रह्मोवाच । एतस्मिन्नन्तरे तत्र नभोवाणी मुनीश्वर । अवोचच्छृण्वतां दक्षसुरादीनां यथार्थतः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—အို မုနိတို့၏ အရှင်၊ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ထိုနေရာ၌ ကောင်းကင်မှ အသံတော် ပေါ်ထွက်လာ၍ ဒက္ခနှင့် နတ်တို့ အစရှိသူများ နားထောင်နေစဉ် အမှန်တရားကို ထင်ရှားစွာ ပြောကြား하였다။

Verse 2

व्योमवाण्युवाच । रे रे दक्ष दुराचार दंभाचारपरायण । किं कृतं ते महामूढ कर्म चानर्थकारकम्

ကောင်းကင်အသံက မိန့်သည်—“ဟေ ဟေ ဒက္ခ၊ အကျင့်ဆိုးသူ၊ ဟန်ဆောင်မှုကိုသာ အားထားသူ။ အို မဟာမိုက်သူ၊ သင် ဘာကို လုပ်လိုက်သနည်း။ သင်၏ ဤကံသည် အနာဂတ်အပျက်အဆီးကို တကယ်ပင် ဖြစ်စေသော ကံတရားပင် ဖြစ်၏။”

Verse 3

न कृतं शैवराजस्य दधीचेर्वचनस्य हि । प्रमाणं तत्कृते मूढ सर्वानंदकरं शुभम्

အို မိုက်မဲသူ၊ သင်သည် သီဝကို အရှင်အဖြစ် ဆည်းကပ်သော မဟာဘုရင်အကြောင်း ဒဓီချီ၏ စကားကို အာဏာရှိသော သက်သေတရားအဖြစ် မခံယူခဲ့။ ထိုသွန်သင်ချက်သည် သန့်ရှင်းမင်္ဂလာဖြစ်၍ အားလုံးအတွက် အာနန္ဒကို ပေးသနားသော အထောက်အထားတရားပင် ဖြစ်သည်။

Verse 4

निर्गतस्ते मखाद्विप्रः शापं दत्त्वा सुदुस्सहम् । ततोपि बुद्धं किंचिन्नो त्वया मूढेन चेतसि

ဗြာဟ္မဏသည် သင်၏ယဇ္ဉမှ ထွက်ခွာသွားပြီး မခံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော ကျိန်စာကို ပေးခဲ့၏။ သို့သော် ထိုနောက်တောင် သင်သည် အရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ မနားလည်သေးဘဲ စိတ်သည် မောဟဖြစ်နေဆဲ။

Verse 5

ततः कृतः कथं नो वै स्वपुत्र्यास्त्वादरः परः । समागतायास्सत्याश्च मंगलाया गृहं स्वतः

«ဒါဆိုရင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်သမီးကို အမြင့်ဆုံးဂုဏ်ပြုမှု မပြနိုင်ဘဲ ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ။ မင်္ဂလာရှိသော ဤအိမ်သို့ စတီသည် ကိုယ်တိုင် ဆန္ဒဖြင့် ရောက်လာခဲ့သည်»။

Verse 6

सतीभवौ नार्चितौ हि किमिदं ज्ञानदुर्बल । ब्रह्मपुत्र इति वृथा गर्वितोसि विमोहितः

အို အမှန်တရားကို နားလည်မှု အားနည်းသူ၊ သီဝနှင့် စတီကို ဘာကြောင့် မပူဇော်မနေလဲ။ မောဟဖြစ်နေသော သင်သည် «ဗြဟ္မာ၏သား» ဟု ခေါ်ကြသည့်အတွက်သာ အလွတ်မောဟဂုဏ်မာန်ဖြင့် ဖောင်းပွနေ၏။

Verse 7

सा सत्येव सदाराध्या सर्वा पापफलप्रदा । त्रिलोकमाता कल्याणी शंकरार्द्धांगभागिनी

သူမ—စတီကိုယ်တိုင်—အမြဲတမ်း ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်၏။ အပြစ်ကို သန့်စင်ပယ်ဖျက်စေသော အကျိုးဖလများကို ပြည့်စုံစွာ ပေးတော်မူ၏။ သူမသည် သုံးလောက၏ မိခင် ကလျာဏီ ဖြစ်ပြီး သင်္ကရ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်ကို မျှဝေသူ ဖြစ်၏။

Verse 8

सा सत्येवार्चिता नित्यं सर्वसौभाग्यदायिनी । माहेश्वरी स्वभक्तानां सर्वमंगलदायिनी

အမြဲတမ်း ပူဇော်ခံရသော သတ္တျာဒေဝီသည် ကောင်းမြတ်သော ကံကောင်းခြင်း အလုံးစုံကို ပေးတော်မူ၏။ မာဟေශ්ဝရီအဖြစ်၊ မိမိ၏ ဘက္တများအား မင်္ဂလာနှင့် ချမ်းသာသုခ အားလုံးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 9

सा सत्येवार्चिता नित्यं संसारभयनाशिनी । मनोभीष्टप्रदा दैवी सर्वोपद्रवहारिणी

ထို ဒေဝီကို သစ္စာနှင့် စိတ်ရင်းမှန်ကန်စွာ အမြဲပူဇော်လျှင်၊ သံသရာ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို အစဉ်ဖျက်ဆီးပေးသည်။ စိတ်အလိုရှိသမျှကို ပေးအပ်တော်မူပြီး၊ ဒေဝီဖြစ်သဖြင့် အန္တရာယ်နှင့် အတားအဆီး အမျိုးမျိုးကိုလည်း ဖယ်ရှားတော်မူသည်။

Verse 10

सा सत्येवार्चिता नित्यं कीर्तिसंपत्प्रदायिनी । परमा परमेशानी भुक्तिमुक्तिप्रदायिनी

ထို အမြင့်မြတ်ဆုံး ဒေဝီ—စတီကိုယ်တိုင်—ကို သစ္စာဖြင့် နေ့စဉ်ပူဇော်လျှင်၊ ကီर्तिနှင့် စည်းစိမ်ကို ပေးတော်မူသည်။ နာမည်ကြီးမြတ်သော အထွတ်အမြတ် ပရမေရှာနီဖြစ်၍၊ လောကီစည်းစိမ် (ဘုက္တိ) နှင့် မောက္ခ (မုက္တိ) နှစ်ပါးလုံးကို ပေးတော်မူသူ ဖြစ်သည်။

Verse 11

सा सत्येव जगद्धात्री जगद्रक्षणकारिणी । अनादिशक्तिः कल्पान्ते जगत्संहारकारिणी

နာမည်တော် စတီပင် ဖြစ်သည်—လောကတို့ကို ထိန်းသိမ်းသူ၊ စကြဝဠာကို ကာကွယ်သူ ဖြစ်သည်။ နာမည်မရှိအစ မရှိအဆုံးသော ရှက္တိ (အင်အား) ဖြစ်ပြီး၊ ကပ္ပအဆုံးတွင် လောကပျက်စီးခြင်းကို ဆောင်ရွက်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 12

सा सत्येव जगन्माता विष्णु माताविलासिनी । ब्रह्मेन्द्रचन्द्रवह्न्यर्कदेवादिजननी स्मृता

နာမည်တော် စတီပင် ဖြစ်သည်—စကြဝဠာ၏ မိခင်။ ဗိဿဏု၏ မိခင်အဖြစ် လီလာဖြင့် ထင်ရှားတော်မူပြီး၊ ဗြဟ္မာ၊ အိန္ဒြ၊ လ၊ အဂ္နိ၊ နေ နှင့် အခြားနတ်တို့၏ မိခင်အဖြစ်လည်း မှတ်ယူကြသည်။

Verse 13

सा सत्येव तपोधर्मदातादिफलदायिनी । शंभुशक्तिर्महादेवी दुष्टहंत्री परात्परा

သူမတစ်ဦးတည်းသည် သစ္စာ၏အရင်းအမြစ်ဖြစ်၍ တပဿ၊ ဓမ္မကျင့်စဉ်နှင့် သန့်ရှင်းသော ဒါန၏ အကျိုးကို ပေးတော်မူ၏။ သမ္ဘူ၏ သက္တိဖြစ်သော မဟာဒေဝီ၊ မကောင်းသူတို့ကို ဖျက်ဆီးသူ၊ အထက်ဆုံးထက်လည်း အထက်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 14

ईदृग्विधा सती देवी यस्य पत्नी सदा प्रिया । तस्यै भागो न दत्तस्ते मूढेन कुविचारिणा

«သီလသမာဓိပြည့်စုံ၍ မြင့်မြတ်သော စတီဒေဝီသည် ရှိဝ၏ အမြဲချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီးဖြစ်၏။ သို့သော် အို ဒက္ရှ၊ မိုက်မဲ၍ အတွေးအခေါ်ကောက်ကွေ့သော သင်သည် ယဇ్ఞအပိုင်းကို သူမအား မပေးခဲ့»။

Verse 15

शंभुर्हि परमेशानस्सर्वस्वामी परात्परः । विष्णुब्रह्मादिसंसेव्यः सर्वकल्याणकारकः

အမှန်တကယ် သမ္ဘု (Śambhu) သည် အမြင့်ဆုံးအရှင် (Parameśāna) ဖြစ်၍ ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်တော်၊ အမြင့်ဆုံးထက်ပင် မြင့်မြတ်တော်မူသည်။ ဗိဿဏု၊ ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့ကပါ ပူဇော်ကန်တော့ကြပြီး၊ ကောင်းမြတ်မင်္ဂလာ အားလုံး၏ အကြောင်းရင်းတော်မူသည်။

Verse 16

तप्यते हि तपः सिद्धैरेतद्दर्शनकांक्षिभिः । युज्यते योगिभिर्योगैरेतद्दर्शनकांक्षिभिः

အမှန်တကယ် စိဒ္ဓ (siddha) များသည် ထိုအရှင်တော်၏ ဒർശန (မြင်တွေ့ခြင်း) ကို လိုလားတောင့်တ၍ တပ (austerity) ကို ပြင်းပြစွာ ကျင့်ကြသည်။ ယောဂီတို့လည်း ထိုအရှင်တော်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုစိတ်ဖြင့် ယောဂကျင့်စဉ်များကို အားထုတ်ကြသည်။

Verse 17

अनंतधनधान्यानां यागादीनां तथैव च । दर्शनं शंकरस्यैव महत्फलमुदाहृतम्

အဆုံးမရှိသော ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံများ၊ ယဇ္ဉ (yajña) နှင့် အခြားပူဇော်ပွဲများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်တောင်—ရှင်ကရ (Śaṅkara) ၏ ဒർശန (darśana) ကိုသာ ရရှိခြင်းသည် အကြီးမားဆုံးသော အကျိုးဖလကို ပေးသည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 18

शिव एव जगद्धाता सर्वविद्यापतिः प्रभुः । आदिविद्यावरस्वामी सर्वमंगलमंगलः

ရှီဝ (Śiva) တော်တစ်ပါးတည်းသာ ကမ္ဘာလောကကို ထိန်းသိမ်းပေးသော အရှင်၊ ဗိဒ္ယာအပေါင်း၏ အရှင်တော် ဖြစ်သည်။ အစဉ်အလာအမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာ၏ အထက်မြတ်ဆုံး အုပ်စိုးရှင်တော်မူပြီး၊ မင်္ဂလာအားလုံးအတွင်းရှိ မင်္ဂလာတော်မူသည်။

Verse 19

तच्छक्तेर्न कृतो यस्मात्सत्करोद्य त्वया खल । अतएवाऽध्वरस्यास्य विनाशो हि भविष्यति

ယနေ့၊ အို လူယုတ်မာ၊ သီဝ-ရှက္တိ အဲဒီ သာကတိအင်အားကို သင့်တော်သလို မလေးစားမခန့်ညားခဲ့သဖြင့်၊ ဤယဇ్ఞ၏ ပျက်စီးခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 20

अमंगलं भवत्येव पूजार्हाणामपूजया । पूज्यमाना च नासौ हि यतः पूज्यतमा शिवा

ပူဇော်ထိုက်သူတို့ကို မပူဇော်ခြင်းကြောင့် မင်္ဂလာမရှိခြင်းသည် အမှန်ပင် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ သျှီဝါ (သျှီဝမြတ်စွာဘုရား၏ ကြင်ယာတော်) သည် အမြတ်ဆုံး ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်သောကြောင့် ပူဇော်မှု ပြုသော်လည်း သူမအား အမှန်တကယ် ပူဇော်ရာ မရောက်ပေ။

Verse 21

सहस्रेणापि शिरसां शेषो यत्पादजं रजः । वहत्यहरहः प्रीत्या तस्य शक्तिः शिवा सती

ဦးခေါင်းတစ်ထောင်ရှိသော သေသနဂါးမင်းသည်ပင်လျှင် သူမ၏ခြေဖဝါးမှထွက်သော ဖုန်မှုန့်များကို နေ့စဉ်မပြတ် ချစ်ခင်စွာ ဆောင်ထား၏။ ထိုသူကား သျှီဝမြတ်စွာဘုရား၏ စွမ်းအားတော်ဖြစ်သော မင်္ဂလာရှိသော သျှီဝါ သတိပင် ဖြစ်၏။

Verse 22

यत्पादपद्ममनिशं ध्यात्वा संपूज्य सादरम् । विष्णुविष्णुत्वमापन्नस्तस्य शंभोः प्रिया सती

သမ္ဘူ (သျှီဝမြတ်စွာဘုရား) ၏ ခြေကြာပန်းတို့ကို အစဉ်မပြတ် ဆင်ခြင်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ဗိဿနိုးနတ်မင်းသည် မိမိ၏ ဗိဿနိုးအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့၏။ သတိသည် ထိုသမ္ဘူ၏ ချစ်လှစွာသော ကြင်ယာတော် ဖြစ်၏။

Verse 23

यत्पादपद्ममनिशं ध्यात्वा संपूज्य सादरम् । ब्रह्मा ब्रह्मत्वमापन्नस्तस्य शंभोः प्रिया सती

ထိုခြေကြာပန်းကို အစဉ်မပြတ် ဆင်ခြင်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ဗြဟ္မာမင်းသည် ဗြဟ္မာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့၏။ သတိသည် ထိုသမ္ဘူ (သျှီဝမြတ်စွာဘုရား) ၏ ချစ်သူ ဖြစ်၏။

Verse 24

यत्पादपद्ममनिशं ध्यात्वा संपूज्य सादरम् । इन्द्रादयो लोकपालाः प्रापुस्स्वं स्वं परं पदम्

အရှင်၏ ခြေဖဝါးကြာပန်းကို မပြတ်မလပ် သတိတရားဖြင့် ဓ్యာန်ပြုကာ လေးမြတ်စွာ ပူဇော်သဖြင့်၊ အိန္ဒြနှင့် အခြား လောကပာလတို့သည် တစ်ဦးချင်းစီ မိမိတို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိကြ၏—သီဝပူဇော်ခြင်းမှ ပေါ်ထွန်းသော ကရုဏာတော်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 25

जगत्पिता शिवश्शक्तिर्जगन्माता च सा सती । सत्कृतौ न त्वया मूढ कथं श्रेयो भविष्यति

လောက၏အဖဖြစ်တော်မူသော သီဝ (Śiva) နှင့် လောက၏အမိဖြစ်သော သက္တိ—သတီ (Satī) တို့ရှိကြသည်။ အို မိုက်မဲသူ၊ ထိုနှစ်ပါးကို သင့်တော်သောဂုဏ်ပြုမှုဖြင့် မလေးစားမပူဇော်လျှင် သင့်အတွက် မင်္ဂလာကောင်းကျိုးသည် မည်သို့ပေါ်ထွန်းမည်နည်း။

Verse 26

दौर्भाग्यं त्वयि संक्रांतं संक्रांतास्त्वयि चापदः । यौ चानाराधितौ भक्त्या भवानीशंकरौ च तौ

ကံဆိုးမှုသည် သင့်ထံသို့ ကျရောက်လာပြီး အန္တရာယ်ဘေးကပ်များလည်း သင့်ထံသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ အကြောင်းမှာ မိခင်ဘဝါနီ (Bhavānī) နှင့် သင်္ကရာ (Śaṅkara) တို့သော သန့်ရှင်းသောနှစ်ပါးကို သဒ္ဓါဖြင့် မပူဇော်မနမ့်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 27

अनभ्यर्च्य शिवं शंभुं कल्याणं प्राप्नुयामिति । किमस्ति गर्वो दुर्वारस्स गर्वोद्य विनश्यति

“သီဝ၊ သမ္ဘု (Śiva, Śambhu) ကို မပူဇော်ဘဲ မင်္ဂလာကောင်းကျိုးကို ရနိုင်မလား။ မတားဆီးနိုင်သော မာနဟူသည် ဘာရှိမည်နည်း။ ထိုမာနသည် ထမြောက်လာသော်လည်း ယနေ့ပင် ပျက်စီးသွားသည်။”

Verse 28

सर्वेशविमुखो भूत्वा देवेष्वेतेषु कस्तव । करिष्यति सहायं तं न ते पश्यामि सर्वथा

အရှင်သဗ္ဗေရှ (Sarveśa) ဖြစ်တော်မူသော သီဝကို လှည့်ကွာသွားပြီးနောက်၊ ဒီဒေဝတားတို့ထဲက ဘယ်သူက သင့်အတွက် အမှန်တကယ် မိတ်ဆွေကူညီသူ ဖြစ်မည်နည်း။ သင့်ကို တကယ်ကူညီနိုင်သူကို မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ မမြင်ရပါ။

Verse 29

यदि देवाः करिष्यंति साहाय्यमधुना तव । तदा नाशं समाप्स्यंति शलभा इव वह्निना

အကယ်၍ နတ်မင်းတို့သည် ယခု သင့်အား ကူညီကြပါက၊ ၎င်းတို့သည် မီးထဲသို့ တိုးဝင်သော ပိုးဖလံများကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 30

ज्वलत्वद्य मुखं ते वै यज्ञध्वंसो भवत्वति । सहायास्तव यावंतस्ते ज्वलंत्वद्य सत्वरम्

ယနေ့ပင် သင့်မျက်နှာသည် တောက်လောင်ပါစေ။ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် အမှန်ပင် ပျက်စီးပါစေ။ သင့်အပေါင်းအဖော်များ အားလုံးလည်း ယနေ့တွင် ချက်ချင်း တောက်လောင်ပါစေ။

Verse 31

अमराणां च सर्वेषां शपथोऽमंगलाय ते । करिष्यंत्यद्य साहाय्यं यदेतस्य दुरात्मनः

သင့်ကံဆိုးမှုအတွက်၊ နတ်မင်းအားလုံး၏ ကျိန်ဆိုချက်သည် တည်ရှိနေလိမ့်မည်- ယနေ့တွင် ၎င်းတို့သည် ဤယုတ်မာသောစိတ်ရှိသူအား အမှန်တကယ် ကူညီကြလိမ့်မည်။

Verse 32

निर्गच्छंत्वमरास्स्वोकमेतदध्वरमंडपात् । अन्यथा भवतो नाशो भविष्यत्यद्य सर्वथा

နတ်မင်းတို့သည် ဤယဇ်ပူဇော်ရာမဏ္ဍပ်မှ မိမိတို့၏နေရာသို့ ချက်ချင်းထွက်ခွာသွားကြပါစေ။ သို့မဟုတ်ပါက၊ ယနေ့တွင် သင်၏လုံးဝပျက်စီးခြင်းသည် အမှန်တကယ်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 33

निर्गच्छंत्वपरे सर्वे मुनिनागादयो मखात् । अन्यथा भवतां नाशो भविष्यत्यद्य सर्वथा

အခြားသူအားလုံး—ရဟန်းမုနိများ၊ နာဂများနှင့် အခြားသူတို့—ဤယဇ္ဉမဏ္ဍပမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာကြစေ။ မဟုတ်လျှင် ယနေ့ပင် သင်တို့၏ ပျက်စီးခြင်းသည် အလုံးစုံအရ မလွဲမသွေ ရောက်လာလိမ့်မည်။

Verse 34

निर्गच्छ त्वं हरे शीघ्रमेतदध्वरमंडपात् । अन्यथा भवतो नाशो भविष्यत्यद्य सर्वथा

အို ဟရီ၊ ဤယဇ္ဉမဏ္ဍပမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာလော့။ မဟုတ်လျှင် ယနေ့တွင် သင်၏ပျက်စီးခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 35

निर्गच्छ त्वं विधे शीघ्रमेतदध्वरमंडपात् । अन्यथा भवतो नाशो भविष्यत्यद्य सर्वथा

အို ဝိဓိ (ဗြဟ္မာ)၊ ဤယဇ္ဉမဏ္ဍပမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာလော့။ မဟုတ်လျှင် ယနေ့တွင် သင်၏ပျက်စီးခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။

Verse 36

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वाध्वरशालायामखिलायां सुसंस्थितान् । व्यरमत्सा नभोवाणी सर्वकल्याणकारिणी

ဗြဟ္မာက ပြောသည်– ထိုသို့ဆိုပြီးနောက်၊ ကောင်းမြတ်အကျိုးအပေါင်းကို ပေးသနားသော ကောင်းကင်အသံသည် တိတ်ဆိတ်သွား၍၊ ယဇ္ဉခန်းတစ်လျှောက် စုဝေးနေသူအားလုံးသည် သေချာစွာ ထိုင်နေကြ၏။

Verse 37

तच्छ्रुत्वा व्योमवचनं सर्वे हर्यादयस्सुराः । अकार्षुर्विस्मयं तात मुनयश्च तथा परे

ကောင်းကင်မှ ကြေညာသံကို ကြားသော်၊ ဟရီကိုအစပြုသော နတ်တို့အားလုံးသည် အံ့ဩသွားကြပြီး၊ အို ချစ်သား၊ မုနိတို့နှင့် အခြားသူတို့လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 51

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे सत्युपाख्याने नभोवाणीवर्णनं नामैकत्रिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ-ရှီဝ မဟာပုရာဏ၏ ဒုတိယစာအုပ် ရုဒ္ရသံဟိတာ၌၊ ဒုတိယပိုင်းဖြစ်သော စတီခဏ္ဍ၊ စတီ၏ ပုံပြင်အတွင်း “ကောင်းကင်အသံ၏ ဖော်ပြချက်” ဟူသော အမည်ရှိ သုံးဆယ့်တစ်မြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။