दाक्षयज्ञप्रस्थान-प्रश्नः (Satī Inquires about the Departure for Dakṣa’s Sacrifice)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । यदा ययुर्दक्षमखमुत्सवेन सुरर्षयः । तस्मिन्नैवांतरे देवो पर्वते गंधमादने

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ဒက္ခ၏ ယဇ్ఞပွဲကို ပွဲတော်အဖြစ် ဆင်နွှဲကာ နတ်များနှင့် နတ်မုနိများ ထွက်ခွာသွားသောအခါ၊ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် အရှင်ဘုရားသည် ဂန္ဓမာဒန တောင်ပေါ်၌ ရှိနေတော်မူ၏။

Verse 2

धारागृहे वितानेन सखीभिः परिवारिता । दाक्षायणी महाक्रीडाश्चकार विविधास्सती

မိုးအိမ်အတွင်း၌ မိုးကာအောက်တွင် မိတ်သင်္ဂဟများ ဝိုင်းရံလျက်၊ ဒက္ခ၏ သမီး စတီသည် ပျော်ရွှင်ဖွယ် အမျိုးမျိုးသော ကစားပွဲများကို ပြုလုပ်လေ၏။

Verse 3

क्रीडासक्ता तदा देवी ददर्शाथ मुदा सती । दक्षयज्ञे प्रयांतं च रोहिण्या पृच्छ्य सत्वरम्

ထိုအခါ ကစားပျော်ရွှင်နေသော ဒေဝီ စတီသည် ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် ဒက္ခ၏ ယဇ్ఞပွဲသို့ ထွက်ခွာသွားသူတစ်ဦးကို မြင်လေ၏။ ထို့နောက် ရိုဟိဏီကို အလျင်အမြန် မေးမြန်းကာ ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို စိတ်အာရုံစိုက်လေ၏။

Verse 4

दृष्ट्वा सीमंतया भूतां विजयां प्राह सा सती । स्वसखीं प्रवरां प्राणप्रियां सा हि हितावहाम्

ဆံခွဲအလှဆင် (စီမန္တ) ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ဝိဇယာကို မြင်သော် စတီသည် သူမအား ပြောလေ၏။ ဝိဇယာသည် သူမ၏ အထူးမြတ်ဆုံး မိတ်သဟာယ၊ အသက်ရှူသကဲ့သို့ ချစ်မြတ်နိုးရသူ၊ အကျိုးပြုမင်္ဂလာကို ဆောင်ကြဉ်းသူ ဖြစ်၏။

Verse 5

सत्युवाच । हे सखीप्रवरे प्राणप्रिये त्वं विजये मम । क्व गमिष्यति चन्द्रोयं रोहिण्यापृच्छ्य सत्वरम्

စတီက မိန့်တော်မူသည်— «အို မိတ်ဆွေမင်းမြတ်၊ ငါ့အသက်ထက်ချစ်မြတ်နိုးရသူ၊ မင်းသည် ငါ့အောင်မြင်မှု၏ အားကိုးရာဖြစ်၏။ အမြန် ရိုဟိဏီကို မေး၍ ဤလမင်းသည် ဘယ်သို့ သွားမည်နည်း»။

Verse 6

ब्रह्मोवाच । तथोक्ता विजया सत्या गत्वा तत्सन्निधौ द्रुतम् । क्व गच्छसीति पप्रच्छ शशिनं तं यथोचितम्

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်— ထိုသို့ စတီ၏ အမိန့်ကို ခံယူပြီး သစ္စာရှိသော ဝိဇယာသည် အလျင်အမြန် ထို၏ ရှေ့သို့ သွားကာ သင့်လျော်သကဲ့သို့ လမင်းကို မေးလေသည်— «အို စရှသင်၊ ဘယ်သို့ သွားနေသနည်း»။

Verse 7

विजयोक्तमथाकर्ण्य स्वयात्रां पूर्वमादरात् । कथितं तेन तत्सर्वं दक्षयज्ञोत्सवादिकम्

ဝိဇယာ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် (စတီသည်) အရင်ဆုံး မိမိခရီးကို ချက်ချင်း စိတ်အားထက်သန်စွာ ထွက်ခွာလေသည်။ ထို့နောက် ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉပွဲတော်နှင့် အစပြု၍ အကြောင်းအရာအားလုံးကို သူ့အား ပြောပြလေသည်။

Verse 8

तच्छ्रुत्वा विजया देवीं त्वरिता जातसंभ्रमा । कथयामास तत्सर्वं यदुक्तं शशिना सतीम्

ထိုစကားကို ကြားသော် ဗိဇယာ ဒေဝီသည် အလျင်အမြန် စိတ်လှုပ်ရှား၍ လမင်း (ရှရှီ) ပြောခဲ့သမျှကို စတီဒေဝီထံ အကုန်အစင် ပြန်လည်တင်ပြ하였다။

Verse 9

तच्छ्रुत्वा कालिका देवी विस्मिताभूत्सती तदा । विमृश्य कारणं तत्राज्ञात्वा चेतस्यचिंतयत्

ထိုစကားများကို ကြားသော် ထိုအခါ ကာလိကာ ဒေဝီဖြစ်သော စတီသည် အံ့ဩသွား하였다။ အကြောင်းရင်းကို ထိုနေရာ၌ စဉ်းစားသော်လည်း မသိနိုင်သဖြင့် စိတ်အတွင်း၌ အလွန်စိုးရိမ်၍ တွေးတောနေ하였다။

Verse 10

दक्षः पिता मे माता च वीरिणी नौ कुतस्सती । आह्वानं न करोति स्म विस्मृता मां प्रियां सुताम्

«ဒက္ရှသည် ငါ၏ဖခင်၊ ဝီရိဏီသည် ငါ၏မိခင်—စတီဖြစ်သော ငါ ဘယ်လို မလာဘဲ နေနိုင်မလဲ။ သို့သော် သူသည် ငါ့ကို မခေါ်မဖိတ်; ချစ်မြတ်နိုးသော သမီးဖြစ်သည့် ငါ့ကို မေ့လျော့သွားပြီ»။

Verse 11

पृच्छेयं शंकरं तत्र कारणं सर्वमादरात् । चिंतयित्वेति सासीद्वै तत्र गंतुं सुनिश्चया

သူမက «အဲဒီမှာ ငါသည် ရိုသေစွာ ရှင်ကရ (ရှီဝ) ကို အကြောင်းရင်းအားလုံးကို မေးမြန်းမည်» ဟု စဉ်းစား하였다။ ထိုသို့ စဉ်းစားပြီးနောက် စတီသည် ထိုနေရာသို့ သွားရန် दृঢ়စွာ ဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 12

अथ दाक्षायणी देवी विजयां प्रवरां सखीम् । स्थापयित्वा द्रुतं तत्र समगच्छच्छिवांतिकम्

ထို့နောက် ဒက္ခာယဏီ ဒေဝီ (စတီ) သည် အထူးမြတ်သော မိတ်သဟာယ ဗိဇယာကို ထိုနေရာ၌ တင်ထားပြီး၊ လျင်မြန်စွာ သီဝ၏ ရှေ့တော်သို့ ချဉ်းကပ်သွား하였다။

Verse 13

ददर्श तं सभामध्ये संस्थितं बहुभिर्गणैः । नंद्यादिभिर्महावीरैः प्रवरैर्यूथयूथपै

နាងသည် ဘုရားသခင်ကို ဒေဝသဘားအလယ်၌ ထိုင်နေသည်ကို မြင်ရပြီး၊ နန္ဒီတို့ကဲ့သို့ မဟာသူရဲကောင်းများ ဦးဆောင်သော ဂဏများ အများအပြားက ဝိုင်းရံထား하였다။

Verse 14

दृष्ट्वा तं प्रभुमीशानं स्वपतिं साथ दक्षजा । प्रष्टुं तत्कारणं शीघ्रं प्राप शंकरसंनिधिम्

မိမိ၏ ခင်ပွန်းတော် အီရှာနာ—အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်ကို မြင်သောအခါ၊ ဒက္ခ၏ သမီး စတီသည် ထိုအကြောင်းရင်းကို ချက်ချင်းမေးမြန်းလိုသဖြင့် ရှင်ကရာ၏ ရှေ့တော်သို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွား하였다။

Verse 15

शिवेन स्थापिता स्वांके प्रीतियुक्तेन स्वप्रिया । प्रमोदिता वचोभिस्सा बहुमानपुरस्सरम्

ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ရှိဝက မိမိချစ်သူကို မိမိပေါင်ပေါ်၌ ထိုင်စေ하였다။ အလွန်အမင်း ဂုဏ်ပြုလေးစားခြင်းကို ခံရသော သူမသည် ချစ်ခင်နူးညံ့သော စကားတော်များကြောင့် ဝမ်းမြောက်လန်းဆန်း하였다။

Verse 16

अथ शंभुर्महालीलस्सर्वेशस्सुखदस्सताम् । सतीमुवाच त्वरितं गणमध्यस्थ आदरात्

ထို့နောက် အံ့ဩဖွယ်ကြီးမားသော လီလာရှိ၍ အလုံးစုံ၏ အရှင်၊ သီလရှိသူတို့အား ချမ်းသာပေးတော်မူသော သမ္ဘူသည် မိမိ၏ ဂဏများအလယ်၌ ထိုင်လျက် စတီအား လျင်မြန်စွာ လေးစားစွာ ပြောကြား하였다။

Verse 17

शंभुरुवाच । किमर्थमागतात्र त्वं सभामध्ये सविस्मया । कारणं तस्य सुप्रीत्या शीघ्रं वद सुमध्यमे

သမ္ဘု (ရှီဝဘုရား) မိန့်တော်မူသည်– «အံ့ဩမှုဖြင့် ဤအစည်းအဝေးအလယ်သို့ သင်ဘာကြောင့်လာသနည်း။ ချစ်ခင်စိတ်ပြည့်ဝစွာ၊ ခါးသေးသမီးရေ၊ အကြောင်းရင်းကို မြန်မြန်ပြောပါ»။

Verse 18

ब्रह्मोवाच । एवमुक्ता तदा तेन महेशेन मुनीश्वर । सांजलिस्सुप्रणम्याशु सत्युवाच प्रभुं शिवा

ဗြဟ္မာ မိန့်တော်မူသည်– «အို မုနိအရှင်မြတ်၊ မဟာဒေဝ မဟေရှဝရက ထိုသို့ မေးမြန်းသောအခါ၊ စတီသည် လက်အုပ်ချီ၍ ချက်ချင်း ဦးညွှတ်ကန်တော့ကာ မိမိအရှင် ရှီဝဘုရားထံ ပြောကြားလေ၏»။

Verse 19

सत्युवाच । पितुर्मम महान् यज्ञो भवतीति मया श्रुतम् । तत्रोत्सवो महानस्ति समवेतास्सुरर्षयः

စတီ ပြောသည်– «အဖေတော်က မဟာယဇ္ဉကို ကျင်းပနေသည်ဟု ကျွန်မ ကြားရပါသည်။ ထိုနေရာတွင် ပွဲတော်ကြီးရှိပြီး၊ ဒေဝတားများနှင့် ရှင်ရသီများ အတူတကွ စုဝေးလာကြပါသည်»။

Verse 20

पितुर्मम महायज्ञे कस्मात्तव न रोचते । गमनं देवदेवेश तत्सर्वं कथय प्रभो

အဖေ၏ မဟာယဇ္ဉ၌ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် သွားလိုစိတ် မပေါ်သနည်း။ အို နတ်တို့၏ နတ်မင်းကြီး၊ အရှင်ဘုရား၊ ထိုအကြောင်းအရာ အားလုံးကို မိန့်ကြားတော်မူပါ—အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ သွားခြင်း မနှစ်သက်သနည်း။

Verse 21

सुहृदामेष वै धर्मस्सुहृद्भिस्सह संगतिः । कुर्वंति यन्महादेव सुहृदः प्रीतिवर्द्धिनीम्

ဤသည်မှာ မိတ်ကောင်းမိတ်မှန်တို့၏ ဓမ္မဖြစ်သည်—မိတ်ဆွေတို့နှင့်အတူ ပေါင်းသင်းနေထိုင်ခြင်း၊ အို မဟာဒေဝ၊ အပြန်အလှန် ချစ်ခင်မေတ္တာနှင့် သဘောကောင်းမှု တိုးပွားစေသော အမှုတို့ကို ပြုခြင်းပင်။

Verse 22

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन मयागच्छ सह प्रभो । यज्ञवाटं पितुर्मेद्य स्वामिन् प्रार्थनया मम

ထို့ကြောင့် အရှင်ဘုရား၊ အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ကျွန်မနှင့်အတူ လာပါ။ အဖေ၏ သန့်ရှင်းသော ယဇ္ဉဝတ်တံခါးသို့ သွားကြပါစို့။ အို သခင်၊ ကျွန်မ၏ ဆုတောင်းပန်ကြားချက်ဖြင့် အလေးအနက် တောင်းပန်ပါသည်။

Verse 23

ब्रह्मोवाच । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा सत्या देवो महेश्वरः । दक्ष वागिषुहृद्विद्धो बभाषे सूनृतं वचः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—စတီ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ မဟေရှဝရ ဘုရားသည် ဒက္ခ၏ မြားသဖွယ် စကားကြောင့် နှလုံးသား ထိခိုက်နာကျင်သော်လည်း၊ နူးညံ့၍ မှန်ကန်သော စကားဖြင့် ပြန်လည် မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 24

महेश्वर उवाच । दक्षस्तव पिता देवी मम द्रोही विशेषतः

မဟေရှဝရ မိန့်တော်မူသည်—“အို ဒေဝီ၊ သင်၏အဖေ ဒက္ခသည် အထူးသဖြင့် ငါ၏ ရည်ရွယ်ချက်ရှိသော ရန်သူဖြစ်၏။”

Verse 25

यस्य ये मानिनस्सर्वे ससुरर्षिमुखाः परे । ते मूढा यजनं प्राप्ताः पितुस्ते ज्ञानवर्जिताः

မာနကြီးသူတို့အားလုံး—ဒက္ခ၏အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်သော အခြားရိရှိများနှင့်အတူ—သင်၏ ယောက္ခမ၏ ယဇ్ఞသို့ ရောက်လာကြ၏။ မိုက်မဲ၍ အမှန်တရားဉာဏ်ကင်းသောကြောင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် သီဝကို မသိဘဲ ထိုပူဇော်ပွဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

Verse 26

अनाहूताश्च ये देवी गच्छंति परमंदिरम् । अवमानं प्राप्नुवंति मरणादधिकं तथा

အို ဒေဝီ၊ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမရှိဘဲ အခြားသူ၏ အမြင့်မြတ်သော နေရာသို့ သွားသူတို့သည် အရှက်ကွဲခြင်းကို ခံရ၏—ထိုအရှက်ကွဲခြင်းသည် သေခြင်းထက်ပင် ဆိုးရွားသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 27

परालयं गतोपींद्रो लघुर्भवति तद्विधः । का कथा च परेषां वै रीढा यात्रा हि तद्विधा

ပျလယ (ကမ္ဘာပျက်သုဉ်းရာ) သို့ ရောက်သော်လည်း အင်ဒြာတောင် ထိုအခြေအနေ၌ အရေးမကြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် အခြားသတ္တဝါတို့အကြောင်း မည်သို့ဆိုနိုင်မည်နည်း။ အမှန်တကယ် သူတို့၏ လမ်းကြောင်းနှင့် လှည့်လည်ခရီးသည်လည်း ထိုသဘောတရားပင်—မသေချာ၍ ပျလယအောက်၌ အမြဲတမ်းရှိသည်။

Verse 28

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे सतीयात्रावर्णनं नामाष्टविंशोध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရှီဝ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ ဒုတိယ စုစည်းမှုဖြစ်သော «ရုဒြ သံဟိတာ» ၏ ဒုတိယ အပိုင်း «စတီ ခဏ္ဍ» တွင် «စတီ၏ ယာဉ်တော်ခရီး (ဘုရားဖူးခရီး) ဖော်ပြချက်» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၂၈ သည် ပြီးဆုံးလေ၏။

Verse 29

तथारिभिर्न व्यथते ह्यर्दितोपि शरैर्जनः । स्वानांदुरुक्तिभिर्मर्मताडितस्स यथा मतः

ထိုနည်းတူပင် ရန်သူ၏မြားများဖြင့် ထိခိုက်ရသော်လည်း လူသည် မလှုပ်ရှားနိုင်သေးတတ်၏။ သို့ရာတွင် ကိုယ့်ဘက်သားတို့၏ ကြမ်းတမ်းသောစကားက အသက်အရေးပါသောနေရာကို ထိုးဖောက်လျှင် အမှန်တကယ် နာကျင်ပူပန်ရ၏—ဤသည်ဟူသော အယူအဆတည်ကြည်သော အမှန်တရားဖြစ်သည်။

Verse 30

विद्यादिभिर्गुणैः षड्भिरसदन्यैस्सतां स्मृतौ । हतायां भूयसां धाम न पश्यंति खलाः प्रिये

ချစ်သူရေ၊ “ပညာ” စသည့် ခြောက်ပါးသော ဂုဏ်ရည်များ—အမှန်တကယ် မမြတ်သော ဂုဏ်များ—ကြောင့် သီလဝန်တို့၏ အမှတ်ရမှု ပျက်စီးသွားလျှင်၊ လူဆိုးတို့သည် မဟာသူတော်ကောင်းတို့ ရှာဖွေလိုသော အမြင့်မားသော နေရာတော်ကို မမြင်နိုင်ကြပါ။

Verse 31

ब्रह्मोवाच । एवमुक्ता सती तेन महेशेन महात्मना । उवाच रोषसंयुक्ता शिवं वाक्यविदां वरम्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ထိုမဟာအတ္တမရှိသော မဟေရှာက ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ ဒေါသနှင့်ပြည့်နေသော စတီသည် စကားကို မှန်ကန်စွာ အသုံးချတတ်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော သီဝအား ပြန်လည် မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 32

सत्युवाच । यज्ञस्स्यात्सफलो येन स त्वं शंभोखिलेश्वर । अनाहूतोसि तेनाद्य पित्रा मे दुष्टकारिणा

စတီက ပြောသည်—“အို သမ္ဘု၊ အလုံးစုံ၏ အရှင်၊ ယဇ်ပူဇော်ပွဲသည် အမှန်တကယ် အကျိုးဖြစ်စေသူမှာ သင်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယနေ့ ငါ့အဖေ အကျင့်ဆိုးပြုသူက သင့်ကို မဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပါ။”

Verse 33

तत्सर्वं ज्ञातुमिच्छामि भव भावं दुरात्मनः । सुरर्षीणां च सर्वेषामागतानां दुरात्मनाम्

အို ဘဝ၊ ထိုအရာအားလုံးကို ငါ သိလိုသည်။ အထူးသဖြင့် စိတ်ဆိုးယုတ်သောသူတို့၏ အတွင်းစိတ်ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်းကောင်း၊ ရောက်လာကြသော နတ်ဋ္ဌာန ရှင်ဋ္ဌာန အရိရှီတို့ အားလုံး၏ အကြံအစည်ကိုလည်းကောင်း—သူတို့၏နှလုံးသား မသန့်စင်သော်လည်း—ငါ သိလိုသည်။

Verse 34

तस्माच्चाद्यैव गच्छामि स्वपितुर्यजनं प्रभो । अनुज्ञां देहि मे नाथ तत्र गंतुं महेश्वर

ထို့ကြောင့် အရှင်ဘုရား၊ ယနေ့ပင် ကျွန်မသည် အဖေ၏ ယဇ္ဈပူဇာသို့ သွားမည်။ အရှင်နာထ၊ မဟေရှဝရ၊ ထိုနေရာသို့ သွားရန် ခွင့်ပြုတော်မူပါ။

Verse 35

ब्रह्मोवाच । इत्युक्तौ भगवान् रुद्रस्तया देव्या शिवस्स्वयम् । विज्ञाताखिलदृक् द्रष्टा सतीं सूतिकरोऽब्रवीत्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ ဒေဝီက ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရား ရုဒြ—ရှီဝ ကိုယ်တိုင်—သည် ဒက္ခ၏ သမီး စတီအား မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 36

शिव उवाच । यद्येवं ते रुचिर्देवि तत्र गंतुमवश्यकम् । सुव्रते वचनान्मे त्वं गच्छ शीघ्रं पितुर्मखम्

ရှီဝက မိန့်တော်မူသည်။ “ဒေဝီ၊ သင်၏ ဆန္ဒသည် ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ထိုနေရာသို့ သွားရမည်မှာ မလွဲမသွေ။ သီလကောင်းမြတ်သူမ၊ ငါ၏ စကားအတိုင်း လိုက်နာ၍ သင်၏ အဖေ၏ မခါယဇ္ဈသို့ အမြန်သွားလော့။”

Verse 37

एतं नंदिनमारुह्य वृषभं सज्जमादरात् । महाराजोपचाराणि कृत्वा बहुगुणान्विता

ရိုသေစွာဖြင့် နန်းဒင်ဟုခေါ်သော အဆင်သင့်ရှိသည့် နွားတော်ကို စတီသည် တက်စီး하였다။ ထို့နောက် မဟာမင်းတစ်ပါးအတွက် ထိုက်တန်သော ရာဇဝတ်အခမ်းအနားများကို ခံယူပြီး၊ မြတ်သောဂုဏ်သတ္တိများစွာဖြင့် ပြည့်စုံလျက် ဆက်လက်ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 38

भूषितं वृषमारोहेत्युक्ता रुद्रेण सा सती । सुभूषिता सती युक्ता ह्यगमत्पितुमंदिरम्

ရုဒြက “နွားစီးသူမ၊ အလှဆင်လော့” ဟု မိန့်တော်မူသဖြင့် စတီသည် လှပစွာ အလှဆင်ကာ အဆင်သင့်ဖြစ်လျက် အဖေ၏ နန်းတော်သို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 39

महाराजोपचाराणि दत्तानि परमात्मना । सुच्छत्रचामरादीनि सद्वस्त्राभरणानि च

ပရမాత్మာသည် မဟာရာဇာအလှူအတန်းတို့ကို ပေးတော်မူ၏—အလှဆင်ထီးကောင်းများ၊ ချာမရ (ပန်ကာမွှေး) စသည်တို့နှင့်အတူ အဝတ်အစားကောင်းများ၊ အလှဆင်ရတနာများကိုလည်း ပေးတော်မူ၏။

Verse 40

गणाः षष्टिसहस्राणि रौद्रा जग्मुश्शिवाज्ञया । कुतूहलयुताः प्रीता महोत्सवसमन्विताः

ရှီဝ၏ အမိန့်တော်အရ ရော်ဒြဂဏာ အကြမ်းတမ်းသူ ခြောက်သောင်းတို့ ထွက်ခွာကြ၏။ စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှု ပြည့်ဝကာ မဟာပွဲတော်သန့်ရှင်းကြီး၏ ပါဝင်သူများအဖြစ် ခရီးဆက်ကြ၏။

Verse 41

तदोत्सवो महानासीद्यजने तत्र सर्वतः । सत्याश्शिवप्रियायास्तु वामदेवगणैः कृतः

ထိုပွဲတော်သည် မဟာပွဲတော်ကြီးဖြစ်လာ၍ ယဇ္ဉပွဲစုဝေးရာ၌ အနှံ့အပြား ပျံ့နှံ့သွား၏။ ၎င်းကို ဝါမဒေဝ၏ ဂဏများက စီစဉ်ကာ သီဝဘုရား၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ စတျာဒေဝီအား ဂုဏ်ပြုရန် ပြုလုပ်하였다။

Verse 42

कुतूहलं गणाश्चक्रुश्शिवयोर्यश उज्जगुः । बालांतः पुप्लुवुः प्रीत्या महावीराश्शिवप्रियाः

စိတ်လှုပ်ရှားသည့် ကူတူဟလဖြင့် ဂဏများသည် ပျော်ရွှင်စွာ စတင်အောင်ပွဲခံကာ သီဝနှင့် စတီ၏ ဂုဏ်တော်ကို အသံမြင့်စွာ သီဆိုကြ၏။ သီဝဘုရားချစ်မြတ်နိုးသော မဟာသူရဲကောင်း အစောင့်အရှောက်တို့သည် ကလေးများကဲ့သို့ ခုန်ပေါက်ကာ ပီတိဖြင့် လျှံထွက်နေ하였다။

Verse 43

सर्वथासीन्महाशोभा गमने जागदम्बिके । सुखारावस्संबभूव पूरितं भुवनत्रयम्

ဇဂဒမ္ဘိကာ ခရီးထွက်သည့်အခါ အရာရာ၌ တင့်တယ်လှပမှုကြီးမားခဲ့၏။ ပျော်ရွှင်မင်္ဂလာသော အော်ဟစ်သံ ပေါ်ပေါက်လာ၍ သုံးလောကလုံးကို ထိုအသံဖြင့် ပြည့်နှက်စေ하였다။