दक्षयज्ञे मुनिदेवसमागमः / The Gathering of Sages and Gods at Dakṣa’s Sacrifice

Verse 1

ब्रह्मोवाच । एकदा तु मुने तेन यज्ञः प्रारंभितो महान् । तत्राहूतास्तदा सर्वे दीक्षितेन सुरर्षयः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်— “အို မုနိ၊ တစ်ခါက သူသည် မဟာယဇ္ဉကို စတင်ပြုလုပ်၏။ ထိုနေရာသို့ ထိုအချိန်၌ ဒိက္ခာခံပြီးသော အခမ်းအနားဆောင်ရွက်သူက ဒေဝ-ရိရှီ အားလုံးကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့၏။”

Verse 2

महर्षयोऽखिलास्तत्र निर्जराश्च समागताः । यद्यज्ञकरणार्थं हि शिवमायाविमोहितः

ထိုနေရာ၌ မဟာရိရှီတို့အားလုံးနှင့် မသေမပျက် ဒေဝတားတို့ စုဝေးလာကြ၏။ အမှန်တကယ်ပင် ရှိဝ၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်၍ သူသည် ယဇ္ဈကို ဆောင်ရွက်ရန် စတင်하였다။

Verse 3

अगस्त्यः कश्यपोत्रिश्च वामदेवस्तथा भृगुः । दधीचिर्भगवान् व्यासो भारद्वाजोऽथ गौतमः

အဂஸ္တျ၊ ကശ്യပ၊ ဥတြိ၊ ဝာမဒေဝ နှင့် ဘೃဂု၊ ထို့ပြင် အရဟတ္တသဘောရှိသော ဒဓီချိ၊ ဘဂဝန် ဗျာသ၊ ဘာရဒ္ဝါဇ နှင့် ဂေါတမ—ဤမဟာရိရှီတို့သည် သီဝကို သဒ္ဓါဖြင့် ဆည်းကပ်သော ဓမ္မသိမြင်သူ အမြင့်မြတ်တို့အနက် ပါဝင်၍ ထိုနေရာ၌ ရှိကြ၏။

Verse 4

पैलः पराशरो गर्गो भार्गवः ककुपस्सितः । सुमंतुत्रिककंकाश्च वैशंपायन एव च

ပိုင်လ၊ ပရာရှရ၊ ဂർဂ၊ ဘာရ္ဂဝ၊ ကကုပစ္စိတ၊ စုမန္တု၊ တြိကကင်္က နှင့် ဝိုင်ရှမ္ပာယန—ဤရိရှီတို့လည်း ရှိနေကြပြီး အမည်များကို ရေတွက်ဖော်ပြလျက်ရှိ၏။

Verse 5

एते चान्ये च बहवो मुनयो हर्षिता ययु । मम पुत्रस्य दक्षस्य सदारास्ससुता मखम्

ဤရိရှီတို့နှင့် အခြားမုနိများစွာသည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လျက် မိမိ၏သား ဒက္ခ၏ မခ (ယဇ္ဈ) သို့ သွားကြ၏—သူ၏ မယားများပါဝင်၍ သမီးများလည်း အတူလိုက်ပါသော ပွဲတော်ဖြစ်၏။

Verse 6

तथा सर्वे सुरगणा लोकपाला महोदयाः । तथोपनिर्जरास्सर्वे स्वापकारबलान्विताः

ထို့အတူ ဒေဝတားအဖွဲ့အစည်းအားလုံးနှင့် လောကပာလ မဟာမင်္ဂလာရှိသူတို့၊ ထို့ပြင် အခြားသော နိရ္ဇရ (ဒေဝ) အားလုံးလည်း ရှိကြပြီး၊ တစ်ဦးချင်းစီသည် မိမိ၏ ဒေဝတာတာဝန်နှင့် ကိုက်ညီသော အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ကြ၏။

Verse 7

सत्यलोकात्समानीतो नुतोहं विश्वकारकः । ससुतस्स परीवारो मूर्तवेदापिसंयुतः

«သတ္တျလောကမှ ခေါ်ယူလာကြ၍ ငါ—ပရဟ္မာ၊ ပေါ်ထွန်းသော စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းသူ—ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ကြသည်။ ငါ၏ သားနှင့် အဖော်အပါးများနှင့်တကွ၊ ကိုယ်ထည်ရှိသော ဝေဒများလည်း အတူပါလာသည်»။

Verse 8

वैकुंठाच्च तथा विष्णुस्संप्रार्थ्य विविधादरात् । सपार्षदपरीवारस्समानीतो मखं प्रति

ထို့နောက် ဝိုင်ကుంఠ၌ ဗိဿနုကိုလည်း မျိုးစုံသော ယဉ်ကျေးလေးစားမှုဖြင့် တောင်းပန်ဖိတ်ခေါ်ကြ၍၊ သူသည် အဖော်အပါးနှင့် အလုံးစုံသော ပရိဝါရတို့နှင့်တကွ ယဇ్ఞမဏ္ဍပသို့ ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။ ရှိုင်ဝအမြင်အရ မဟာဒေဝတော်များပင် သန့်ရှင်းသော ပူဇော်ပွဲ၏ စည်းကမ်းအတွင်း ပါဝင်ကြသော်လည်း၊ ယဇ్ఞ၏ အမြင့်ဆုံးအကျိုးသည် အလုံးစုံ၏ အရှင် ရှီဝပေါ်၌သာ အဆုံးစွန်တည်၏။

Verse 9

एवमन्ये समायाता दक्षयज्ञं विमोहिताः । सत्कृतास्तेन दक्षेन सर्वे ते हि दुरात्मना

ထိုနည်းတူ အခြားသူများစွာလည်း ဒက္ခယဇ္ဉသို့ ရောက်လာကြ၍ စိတ်နှလုံးမောဟဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့အားလုံးကို ဒက္ခက ဂုဏ်ပြုကြိုဆိုခဲ့သည်—အမှန်တကယ် စိတ်ဆိုးယုတ်သောသူကပင်။

Verse 10

भवनानि महार्हाणि सुप्रभाणि महांति च । त्वष्ट्रा कृतानि दिव्यानि तेभ्यो दत्तानि तेन वै

သူက သူတို့အား တကယ်တမ်း ဒေဝတော်ဆန်သော အိမ်တော်ကြီးများကို ပေးအပ်하였다—တန်ဖိုးမြင့်၊ တောက်ပ၊ ကျယ်ဝန်းပြီး တ္ဝෂ္ဋೃ (Tvaṣṭṛ) ကိုယ်တိုင် ဖန်ဆင်းထားသော အိမ်များဖြစ်သည်။

Verse 11

तेषु सर्वेषु धिष्ण्येषु यथायोग्यं च संस्थिताः । सन्मानिता अराजंस्ते सकला विष्णुना मया

ထိုသန့်ရှင်းသော နေရာအပေါင်းတို့တွင် သူတို့ကို သင့်လျော်သလို တည်နေရာချထား하였다။ ငါ—ဗိဿ္ဏု—က အစုံအလင် ဂုဏ်ပြုသဖြင့် သူတို့အားလုံးသည် တင့်တယ်သော တောက်ပမှုဖြင့် ထွန်းလင်းလာကြသည်။

Verse 12

वर्त्तमाने महायज्ञे तीर्थे कनखले तदा । ऋत्विजश्च कृतास्तेन भृग्वाद्याश्च तपोधनाः

ထိုအခါ ကနခလ (Kanakhala) ဟူသော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (မြတ်သော ရေကူးကမ်း) တွင် မဟာယဇ္ဉ ပွဲကြီး ဆောင်ရွက်နေစဉ်၊ ဒက္ခသည် ဘൃဂုနှင့် အခြား တပဓန ရှင်ရသီတို့ကို ရိတ்வိဇ် (ပူဇော်ပွဲ အမှုထမ်းပုရောဟိတ်) အဖြစ် ခန့်အပ်ထားလေ၏။

Verse 13

अधिष्ठाता स्वयं विष्णुस्सह सर्वमरुद्गणैः । अहं तत्राऽभवं ब्रह्मा त्रयीविधिनिदर्शकः

ထိုနေရာ၌ အုပ်စိုးသူအဖြစ် ဗိဿနုသည် ကိုယ်တိုင် ရှိနေပြီး မာရုတ်တပ်စု အားလုံးနှင့်အတူ လာရောက်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ငါသည်လည်း ဗြဟ္မာအဖြစ် ထိုနေရာ၌ ရှိကာ ဝေဒ သုံးပါး၏ ဓမ္မနည်းလမ်းများကို ပြသသူ ဖြစ်လေ၏။

Verse 14

तथैव सर्वदिक्पाला द्वारपालाश्च रक्षकाः । सायुधास्सपरीवाराः कुतूहलकरास्सदा

ထို့အတူ ဒိက္ပာလ (အရပ်ရှစ်မျက်နှာ စောင့်ရှောက်သူ) အားလုံး၊ တံခါးစောင့်များနှင့် ကာကွယ်သူများသည် လက်နက်ကိုင်ကာ အဖော်အပါများနှင့်အတူ အမြဲတမ်း ရှိနေကြပြီး ကြောက်ရွံ့သဘောနှင့် အံ့ဩမှုကို အစဉ်တစိုက် ဖြစ်ပေါ်စေကြလေ၏။

Verse 15

उपतस्थे स्वयं यज्ञस्सुरूपस्तस्य चाध्वरे । सर्वे महामुनिश्रेष्ठाः स्वयं वेदधराऽभवन्

ထိုယဇ္ဉပူဇာအတွင်း၌ ယဇ္ဉတော်ကိုယ်တိုင်ပင် အလှပဆုံးသောရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့ပြင် မဟာမုနိအထွတ်အမြတ်တို့သည် ကိုယ်တိုင်ပင် ဝေဒတော်ကို ကိုင်ဆောင်ထိန်းသိမ်းသူများ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 16

तनूनपादपि निजं चक्रे रूपं सहस्रशः । हविषा ग्रहणायाशु तस्मिन् यज्ञे महोत्सवे

ထိုမဟာယဇ္ဉပွဲတော်အတွင်း၌ တနူနပာတ်သည် ဟဝိစ် (ပူဇာအလှူ) ကို လျင်မြန်စွာ လက်ခံစားသုံးရန် မိမိ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲယူ၏။

Verse 17

अष्टाशीतिसहस्राणि जुह्वति सह ऋत्विजः । उद्गातारश्चतुषष्टि सहस्राणि सुरर्षयः

ယဇ်ပူဇာကို ဆောင်ရွက်သော ပုရောဟိတ်များနှင့်အတူ ၈၈,၀၀၀ ယောက်က သန့်ရှင်းသော မီးယဇ်တွင် ဟောမ (အလှူမီး) ကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။ ထို့ပြင် ဥဒ္ဂာတೃ အဖြစ် သီဆိုသော နတ်ရိရှီ ၆၄,၀၀၀ ယောက်လည်း တစ်သံတည်း ဂီတမంత్రများကို ရွတ်ဆိုကြ၏။

Verse 18

अध्वर्यवोथ होतारस्तावन्तो नारदादयः । सप्तर्षयस्समा गाथाः कुर्वंति स्म पृथक्पृथक्

ထို့နောက် အဓ္ဝရျု ပုရောဟိတ်များနှင့် ဟောတೃ ပုရောဟိတ်များသည် နာရဒာတို့နှင့်အတူ၊ ရိရှီ ခုနစ်ပါးနှင့်ပါ ပေါင်းစည်းကာ၊ သန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲအတွင်း မိမိမိမိ သီးခြားစီ ချီးမွမ်းဂီတမంత్రများကို တီထွင်ရေးဖွဲ့၍ ရွတ်ဆိုကြ၏။

Verse 19

गंधर्वविद्याधरसिद्धसंघानादित्यसंघान् सगणान् सयज्ञान् । संख्यावरान्नागचरान् समस्तान् वव्रे स दक्षो हि महाध्वरे स्वे

မိမိ၏ မဟာယဇ် (mahādhvara) အတွက် ဒက္ခသည် ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ဝိဒ္ယာဓရ၊ သိဒ္ဓ အဖွဲ့အစည်းများ၊ အာဒိတျများ၏ အစုအဖွဲ့များ၊ ဂဏများနှင့် ယဇ်ပူဇာအမှုထမ်းများ၊ ထို့ပြင် နာဂသတ္တဝါအစုအဝေးထဲမှ အထူးမြတ်သူများအပါအဝင် အားလုံးကို မလွတ်မကျန် ဖိတ်ကြားခဲ့၏။

Verse 20

द्विजर्षिराजर्षिसुरर्षिसंघा नृपास्समित्राः सचिवास्स सैन्याः । वसुप्रमुख्या गणदेवताश्च सर्वे वृतास्तेन मखोपवेत्त्राः

ဗြာဟ္မဏ ရိရှီများ၊ ရာဇရိရှီများ၊ နတ်ရိရှီများ၏ အစုအဖွဲ့များ၊ မင်းများသည် မိတ်ဆွေများ၊ အမတ်များနှင့် စစ်တပ်များနှင့်အတူ၊ ထို့ပြင် ဝသုတို့ကို ဦးဆောင်သော အစောင့်အရှောက် ဒေဝတားအဖွဲ့များ—အားလုံးကို သူက ယဇ်ပူဇာသို့ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်အဖြစ် ဖိတ်ကြားခဲ့၏။

Verse 21

दीक्षायुक्तस्तदा दक्षः कृतकौतुकमंगलः । भार्यया सहितो रेजे कृतस्वस्त्ययनो भृशम्

ထို့နောက် ဒက္ခသည် ဒīkṣā (အခမ်းအနားဝင်ရောက်သန့်စင်ခြင်း) ကို ခံယူပြီး၊ ကာကွယ်မင်္ဂလာနှင့် ပျော်ရွှင်မင်္ဂလာ အခမ်းအနားများကို ပြုလုပ်စေခဲ့သည်။ ဇနီးနှင့်အတူ သူသည် အလွန်တောက်ပလင်းလက်ကာ၊ ကောင်းကျိုးချမ်းသာအတွက် ဆွတ်စတျယာယန (svastyayana) ကောင်းချီးများဖြင့် ပြည့်စုံလျက် ရှိ၏။

Verse 22

तस्मिन् यज्ञे वृतश्शंभुर्न दक्षेण दुरात्मना । कपालीति विनिश्चित्य तस्य यज्ञार्हता न हि

ထိုယဇ్ఞ၌ စိတ်ဆိုးသော ဒက္ရှက သမ္ဘု (သီဝ) ကို မဖိတ်ခေါ်ခဲ့။ “သူသည် ကပာလီ—ခေါင်းခွံကို ဆောင်သူ” ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ သီဝသည် ယဇ్ఞတွင် အစိတ်အပိုင်းရယူရန် မထိုက်တန်ဟု ကြေညာ하였다။

Verse 23

कपालिभार्येति सती दयिता स्वसुतापि च । नाहूता यज्ञविषये दक्षेणागुणदर्शिना

စတီသည် ကပာလီ (သီဝ) ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီးဖြစ်သကဲ့သို့ ဒက္ရှ၏ ကိုယ်ပိုင်သမီးလည်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ယဇ్ఞကိစ္စ ပေါ်လာသောအခါ အပြစ်အနာအဆာသာ မြင်တတ်၍ သီဝ၏ မဟာတန်ခိုးကို မသိမြင်သော ဒက္ရှက သူမကို မဖိတ်ခေါ်ခဲ့။

Verse 24

एवं प्रवर्तमाने हि दक्षयज्ञे महोत्सवे । स्वकार्यलग्नास्तत्रासन् सर्वे तेऽध्वरसंमताः

ထို့ကြောင့် ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉပူဇာ မဟာပွဲတော်အဖြစ် ဆက်လက်ကျင်းပနေစဉ်၊ ယဇ္ဉအတွက် အတည်ပြုခံရသူ အားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ မိမိတို့၏ ပူဇာတာဝန်များတွင် စိတ်နှလုံးတစ်စုံတစ်ရာ မလွဲဘဲ တည်နေကြ၏။

Verse 25

एतस्मिन्नंतरेऽदृष्ट्वा तत्र वै शंकरं प्रभुम् । प्रोद्विग्नमानसश्शैवो दधीचो वाक्यमब्रवीत्

ထိုအခိုက်တွင် ထိုနေရာ၌ အရှင် သင်္ကရ (ရှီဝ) ကို မမြင်ရသဖြင့်၊ ရှိုင်ဝ ဗိဿနာ ဒဓီချီသည် စိတ်နှလုံး စိုးရိမ်လှုပ်ရှားကာ ဤစကားများကို ပြောကြား하였다။

Verse 26

दधीच उवाच । सर्वे शृणुत मद्वाक्यं देवर्षिप्रमुखा मुदा । कस्मान्नैवागतश्शंभुरस्मिन् यज्ञे महोत्सवे

ဒဓီချီက ပြောသည်။ «ဒေဝဋ္ဌရိများကို ဦးဆောင်သော သင်တို့အားလုံး၊ ပျော်ရွှင်စိတ်ဖြင့် ငါ၏စကားကို နားထောင်ကြလော့။ အဘယ်ကြောင့် သမ္ဘူ (အရှင် ရှီဝ) သည် ဤမဟာယဇ္ဉပွဲတော်သို့ လုံးဝ မလာသနည်း?»

Verse 27

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे यज्ञप्रारंभो नाम सप्तविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ယဇ္ဉာစတင်ခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါသော အခန်း ၂၇ သည် သီရိ ရှိဝ မဟာပုရာဏ၏ ဒုတိယပိုင်း ရုဒြသံဟိတာအတွင်း၊ ဒုတိယခွဲ စတီခဏ္ဍ၌ ပြီးဆုံး၏။

Verse 28

येनैव सर्वाण्यपि मंगलानि भवंति शंसन्ति महाविपश्चितः । सोऽसौ न दृष्टोऽत्र पुमान् पुराणो वृषध्वजो नीलगलः परेशः

ကောင်းမြတ်မှုအပေါင်းတို့သည် သူတစ်ပါးတည်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ မဟာရသေ့ကြီးတို့က အစဉ်မပြတ် ချီးမွမ်းကြသည့် ထိုရှေးဦးပုရုෂ—နွားတံခွန်ကို ဆောင်သော၊ လည်ချောင်းပြာသော အမြင့်မြတ်အရှင်—ဤနေရာ၌ မမြင်ရချေ။

Verse 29

अमंगलान्येव च मंगलानि भवंति येनाधिगतानि दक्षः । त्रिपंचकेनाप्यथ मंगलानि भवंति सद्यः परतः पुराणि

သူကြောင့်ပင် ဒက္ခသည် မကောင်းသည့်အရာများကိုပါ ကောင်းမြတ်သကဲ့သို့ မြင်လာခဲ့သည်။ ထို့အတူ ‘တရီ-ပဉ္စက’ (သုံးနှင့်ငါး၏ သာသနာမန်တရား) ကိုသာ ရွတ်ဆိုလျှင်ပင် ကောင်းမြတ်မှုသည် ချက်ချင်း ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ထို့နောက် ရှေးဟောင်းကုသိုလ်တို့သည် အစဉ်လိုက် ဖွင့်လှစ်ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 30

तस्मात्त्वयैव कर्तव्यमाह्वानं परमेशितुः । त्वरितं ब्रह्मणा वापि विष्णुना प्रभुविष्णुना

ထို့ကြောင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် (ပရမေရှဝရ) ကို ချက်ချင်း ဖိတ်ခေါ်ပူဇော်ခြင်းကို သင်ပင် ပြုလုပ်ရမည်။ မြန်မြန်လုပ်လော့—ဗြဟ္မာအားဖြင့်ဖြစ်စေ၊ အင်အားကြီးသော အရှင် ဗိဿဏုအားဖြင့်ဖြစ်စေ။

Verse 31

इन्द्रेण लोकपालैश्च द्विजैस्सिद्धैस्सहाधुना । सर्वथाऽऽनयनीयोसौ शंकरो यज्ञपूर्त्तये

အင်ဒြာ (Indra) သည် လောကပာလများ၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရဟန်းပညာရှိများ၊ စိဒ္ဓများနှင့် သာသနာတော်ကိုင်ဆောင်သူများနှင့်အတူ၊ ယဇ္ဉကို ပြည့်စုံစေရန် ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို နည်းလမ်းအားလုံးဖြင့် ခေါ်ဆောင်လာရမည်ဟု ကြေညာ하였다။

Verse 32

सर्वैर्भवद्भिर्गंतव्यं यत्र देवो महेश्वरः । दाक्षायण्या समं शम्भुमानयध्वं त्वरान्विताः

“သင်တို့အားလုံးသည် မဟာဒေဝ (Maheśvara) နတ်တော်ရှိရာသို့ သွားရမည်။ ဒက္ရှာယဏီ (Dakṣāyaṇī) နှင့်အတူ သမ္ဘူ (Śambhu) ကို အချိန်မနှောင့်နှေးဘဲ အမြန်ခေါ်ဆောင်လာကြလော့။”

Verse 33

तेन सर्वं पवित्रं स्याच्छम्भुना परमात्मना । अत्रागतेन देवेशास्सांबेन परमात्मना

အမြင့်မြတ်ဆုံး အတ္တမ (Paramātman) ဖြစ်သော သမ္ဘူ (Śambhu) ကြောင့် အရာအားလုံး သန့်ရှင်းပူဇော်ထိုက် ဖြစ်လာသည်။ အကြောင်းမှာ နတ်တို့၏ အရှင်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး အတ္တမသည် အမ္ဘာ (Ambā) ဒေဝီနှင့်အတူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။

Verse 34

यस्य स्मृत्या च नामोक्त्या समग्रं सुकृतं भवेत् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ह्यानेतव्यो वृषध्वजः

သူ့ကို သတိရခြင်းနှင့် နာမတော်ကို ခေါ်ဆိုခြင်းသာဖြင့် ကုသိုလ်အစုအဝေး အလုံးစုံ ပြည့်စုံလာသည်။ ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် နွားတံခွန်ရှင် ဝೃಷဓွဇ—သီဝရှင်ကို အမှန်တကယ် ဖိတ်ခေါ်ရမည်။

Verse 35

समागते शंकरेऽत्र पावनो हि भवेन्मखः । भविष्यत्यन्यथाऽपूर्णः सत्यमेतद्ब्रवीम्यहम्

ဤနေရာ၌ ရှင်ကရာ (Śaṅkara) ရောက်ရှိလာသော် ယဇ္ဉပွဲသည် အမှန်တကယ် သန့်စင်ပဝနဖြစ်လာသည်။ မဟုတ်လျှင် မပြည့်စုံဘဲ ကျန်နေမည်—ဤသည် အမှန်တရားဟု ငါ တိတိကျကျ ပြောသည်။

Verse 36

ब्रह्मोवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दक्षो रोषसमन्वितः । उवाच त्वरितं मूढः प्रहसन्निव दुष्टधीः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—သူ၏စကားကို ကြားသော် ဒက္ခသည် ဒေါသပြည့်နှက်ကာ ချက်ချင်း ပြောလေ၏။ မိုက်မဲ၍ မကောင်းသော စိတ်ဓာတ်ရှိသူကဲ့သို့၊ အပြောင်အပြက် ရယ်မောသကဲ့သို့ ပြောဆိုလေ၏။

Verse 37

मूलं विष्णुर्देवतानां यत्र धर्मस्सनातनः । समानीतो मया सम्यक् किमूनं यज्ञकर्मणि

«ဒေဝတားတို့၏ အမြစ်ရင်းမှာ ဗိဿဏုဖြစ်ပြီး၊ သူနှင့်အတူ အနန္တသော သာသနာဓမ္မ (သနာတနဓမ္မ) တည်ရှိ၏။ ငါသည် ထုံးတမ်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ သူ့ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီးပြီ—ထို့ကြောင့် ယဇ్ఞကర్మ၌ ဘာက လိုအပ်နေသနည်း?»

Verse 38

यस्मिन्वेदाश्च यज्ञाश्च कर्माणि विविधानि च । प्रतिष्ठितानि सर्वाणि सोऽसौ विष्णुरिहागतः

«ဝေဒများ၊ ယဇ్ఞများနှင့် အမျိုးမျိုးသော သတ်မှတ်ကర్మများ အားလုံး တည်မြဲစွာ အခြေခံထားရာ သူတည်းဟူသော ဗိဿဏုသည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီ။ (သို့ရာတွင် ရှိုင်ဝအမြင်အရ ဤဝေဒိက ယဇ్ఞကర్మတို့သည် အလုံးစုံ၏ အတွင်းအုပ်စိုးရှင် အမြင့်ဆုံး သီဝဘုရားနှင့် ကိုက်ညီသည့်အခါမှသာ တည်ငြိမ်၍ ပြည့်စုံခြင်းကို ရရှိသည်။)»

Verse 39

सत्यलोकात्समायातो ब्रह्मा लोकपितामहः । वेदैस्सोपनिषद्भिश्च विविधैरागमैस्सह

လောကတို့၏ အဘိုးအိုဖြစ်သော ဗြဟ္မာသည် သတ္တျလောကမှ ဆင်းလာ၍ ဝေဒများ၊ ဥပနိရှဒ်များနှင့် အာဂမများ (ထင်ရှားသော သမ္မာကျမ်းများ) အမျိုးမျိုးကို အတူတကွ ခေါ်ဆောင်လာ하였다။

Verse 40

तथा सुरगणैस्साकमागतस्सुरराट् स्वयम् । तथा यूयं समायाता ऋषयो वीतकल्मषाः

ထိုနည်းတူပင် ဒေဝတို့၏ ဘုရင် အိန္ဒြာသည် ဒေဝအဖွဲ့အစုများနှင့်အတူ ရောက်လာ하였다။ ထိုအတိုင်းပင် အပြစ်ကင်းစင်သည့် ရှင်ရသီတို့လည်း ဤနေရာ၌ စုဝေးလာကြသည်။

Verse 41

येये यज्ञोचिताश्शांताः पात्रभूतास्समागताः । वेदवेदार्थतत्त्वज्ञास्सर्वे यूयं दृढव्रताः

ဤနေရာ၌ စုဝေးလာကြသော သင်တို့အားလုံးသည် ယဇ္ဉအတွက် သင့်တော်သူများ၊ အကျင့်သဘော တည်ငြိမ်သူများ၊ လက်ခံထိုက်သူများ ဖြစ်ကြပြီး ဝေဒနှင့် ဝေဒအဓိပ္ပါယ်၏ အမှန်တရားကို သိမြင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သင်တို့အားလုံးသည် သစ္စာဝတ္တရားကို दृढစွာ ထိန်းသိမ်းသူများပင် ဖြစ်၏။

Verse 42

अत्रैव च किमस्माकं रुद्रेणापि प्रयोजनम् । कन्या दत्ता मया विप्र ब्रह्मणा नोदितेन हि

“ထို့ပြင် ရုဒြ (Rudra) ကို ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဘာလိုအပ်သနည်း။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဗြဟ္မာ၏ တိုက်တွန်းချက်အတိုင်းပင် ကျွန်ုပ်သည် မိမိသမီးကို ပေးအပ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။”

Verse 43

हरोऽकुलीनोसौ विप्र पितृमातृविवर्जितः । भूतप्रेतपिशाचानां पतिरेको दुरत्ययः

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဟရ (ရှီဝ) သည် မျိုးရိုးမြင့်မားမှုမရှိဟု ဆိုကြပြီး အဖ၊ အမ မရှိသူဖြစ်၏။ သူတစ်ပါးတည်းက ဘူတ၊ ပရေတ၊ ပိသာချာတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှင်ဖြစ်၍ အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲသူ ဖြစ်၏။

Verse 44

आत्मसंभावितो मूढ स्तब्धो मौनी समत्सरः । कर्मण्यस्मिन्न योग्योसौ नानीतो हि मयाऽधुना

သူသည် ကိုယ်ကိုယ်တန်ဖိုးမြှင့်ထင်ကာ မိုက်မဲလှည့်လည်၍ မာန်မာနကြောင့် တင်းကျပ်နေသူ၊ တိတ်ဆိတ်မှုကို အတင်းအကျပ်ဆုပ်ကိုင်သူ၊ မနာလိုသူ ဖြစ်၏။ ဤသန့်ရှင်းသော ယဇ్ఞကိစ္စအတွက် မသင့်တော်သဖြင့် ယခုအခါ ငါမခေါ်မလာခဲ့။

Verse 45

तस्मात्त्वमीदृशं वाक्यं पुनर्वाच्यं न हि क्वचित् । सर्वेर्भवद्भिः कर्तव्यो यज्ञो मे सफलो महान्

ထို့ကြောင့် ဤသို့သောစကားကို မည်သည့်အခါမျှ ထပ်မပြောကြနှင့်။ အစားထိုး၍ သင်တို့အားလုံးက ငါ၏ ကြီးမြတ်သော ယဇ్ఞကို ဆောင်ရွက်ကြလော့၊ ထိုယဇ్ఞသည် အမှန်တကယ် အကျိုးသီးပွင့်၍ မင်္ဂလာဖြစ်စေရန်။

Verse 46

ब्रह्मोवाच । एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य दधीचो वाक्यमब्रवीत् । सर्वेषां शृण्वतां देवमुनीनां सारसं युतम्

ဗြဟ္မာက ပြော၏။ သူ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် ဒဓီချီသည် အနှစ်သာရပြည့်ဝသော အဖြေစကားကို ပြောကြား하였다။ ထိုအခါ နတ်ရသေ့တို့အားလုံးသည် အာရုံစိုက်၍ နားထောင်နေကြ၏။

Verse 47

दधीच उवाच । अयज्ञोयं महाजातो विना तेन शिवेन हि । विनाशोपि विशेषेण ह्यत्र ते हि भविष्यति

ဒဓီစိ မုနိက ပြောသည်။ «ဤယဇ္ဉသည် သခင် ရှိဝ မပါဘဲ ပြုလုပ်သောကြောင့် အမှန်တကယ် ‘ယဇ္ဉမဟုတ်သော ယဇ္ဉ’ ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာတွင် သင်တို့အပေါ် ထင်ရှားသော ပျက်စီးမှု မလွဲမသွေ ကျရောက်လိမ့်မည်»။

Verse 48

एवमुक्त्वा दधीचोसावेक एव विनिर्गतः । यज्ञवाटाच्च दक्षस्य त्वरितः स्वाश्रमं ययौ

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဒဓီစိ ရှင်သည် တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာသွား၏။ ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉဝင်းမှ အလျင်အမြန် မိမိအာရှရမ်သို့ ပြန်သွားလေသည်။

Verse 49

ततोन्ये शांकरा ये च मुख्याश्शिवमतानुगाः । निर्ययुस्स्वाश्रमान् सद्यश्शापं दत्त्वा तथैव च

ထို့နောက် ရှင်ကာရ သာဝကများထဲမှ ထင်ရှားသော ရှိဝမတ အနုဂါများသည် မိမိတို့ အာရှရမ်များမှ ချက်ချင်း ထွက်လာကာ ထိုနည်းတူ ကျိန်စာကို ထုတ်ပြန်ကြလေသည်။

Verse 50

मुनौ विनिर्गते तस्मिन् मखादन्येषु दुष्टधीः । शिवद्रोही मुनीन् दक्षः प्रहसन्निदमब्रवीत्

ထိုမုနိ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ယဇ္ဉခန်းမှ အခြားသူများလည်း ထွက်သွားကြသောအခါ၊ စိတ်ညစ်သော ဒက္ခသည် ရှိဝကို ဆန့်ကျင်သူဖြစ်၍ ရယ်မောကာ မုနိတို့အား ဤစကားကို ပြောလေသည်။

Verse 51

दक्ष उवाच । गतः शिवप्रियो विप्रो दधीचो नाम नामतः । अन्ये तथाविधा ये च गतास्ते मम चाध्वरात्

ဒက္ခက ပြောသည်။ «ရှီဝ၏ ချစ်ခင်ခံရသော ဗြာဟ္မဏ ဒဓီချီဟူသော နာမည်ကျော်သူသည် ထွက်ခွာသွားပြီ။ ထိုကဲ့သို့သော အခြားသူများလည်း ငါ၏ ယဇ္ဉမှ ထွက်ခွာသွားကြပြီ»။

Verse 52

एतच्छुभतरं जातं संमतं मे हि सर्वथा । सत्यं ब्रवीमि देवेश सुराश्च मुनयस्तथा

«ဤအရာသည် အလွန်မင်္ဂလာရှိသော အဖြစ်အပျက် ဖြစ်လာပြီး ငါသည် အပြည့်အဝ သဘောတူ၏။ ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ငါသည် အမှန်တရားကို ပြော၏—ဒေဝများနှင့် မုနိများလည်း ထိုနည်းတူပင်»။

Verse 53

विनष्टचित्ता मंदाश्च मिथ्यावादरताः खलाः । वेदबाह्या दुराचारास्त्याज्यास्ते मखकर्मणि

စိတ်ပျက်စီး၍ မောင့်မိုက်သူ၊ မုသာစကားကို နှစ်သက်ကာ အကြမ်းအမာန်ရှိသူ—ဝေဒလမ်းစဉ်ပြင်ပ၌ ရပ်တည်၍ အကျင့်ပျက်သူတို့ကို ယဇ္ဉပူဇော်ပွဲနှင့် ကရမကိစ္စများမှ ဖယ်ရှားရမည်။

Verse 54

वेदवादरता यूयं सर्वे विष्णुपुरोगमाः । यज्ञं मे सफलं विप्रास्सुराः कुर्वंतु माऽचिरम्

သင်တို့အားလုံးသည် ဝေဒသဒ္ဓာနှင့် ဝေဒအမိန့်တို့ကို လိုက်နာသူများဖြစ်၍ ဗိဿဏုကို ဦးဆောင်သူအဖြစ်ထားကြသည်။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ နတ်တို့သည် မကြာမီ ငါ၏ ယဇ္ဉကို အောင်မြင်ဖွယ် ဖြစ်စေကြပါစေ။

Verse 55

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य शिवमायाविमोहिताः । यन्मखे देवयजनं चक्रुस्सर्वे सुरर्षयः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—ထိုစကားကို ကြားသော်၊ ရှိဝ၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်နေကြသော နတ်တို့နှင့် နတ်ရိရှီတို့ အားလုံးသည် ထိုယဇ္ဉ၌ နတ်ဘုရားတို့အား ပူဇော်ကာ ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 56

इति तन्मखशापो हि वर्णितो मे मुनीश्वर । यज्ञविध्वंसयोगोपि प्रोच्यते शृणु सादरम्

ဤသို့ပင် မုနိရှ္ဝရ အရှင်၊ ယဇ్ఞနှင့် ဆက်နွယ်သော ကျိန်စာကို သင့်အား ငါဖော်ပြပြီးပြီ။ ယခု ယဇ్ఞ ပျက်စီးသွားစေသော ဖြစ်ရပ်အစဉ်ကိုလည်း ရိုသေစွာ နားထောင်ပါဟု ငါရှင်းပြမည်။