प्रयागे महत्समाजः — शिवदर्शनं दक्षागमनं च (The Great Assembly at Prayāga: Śiva’s Appearance and Dakṣa’s Arrival)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । पुराभवच्च सर्वेषामध्वरो विधिना महान् । प्रयागे समवेतानां मुनीनां च महा त्मनाम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—အတိတ်ကာလ၌ ပရယာဂ၌၊ သာသနာတော်၏ စည်းကမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်သော အလွန်ကြီးမားသည့် ယဇ్ఞပူဇာတစ်ရပ် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ မဟာတမနာ မုနိများ အတူတကွ စုဝေးလာကြ၏။

Verse 2

तत्र सिद्धास्समायातास्सनकाद्यास्सुरर्षयः । सप्रजापतयो देवा ज्ञानिनो ब्रह्मदर्शिनः

ထိုနေရာ၌ စိဒ္ဓများ ရောက်လာကြပြီး၊ စနကာတို့မှ စ၍ သုရဋ္ဌိ မဟာဋ္ဌိ ရှိသော ဒေဝရ္ဋ္ဌိများလည်း ရောက်လာကြ၏။ ဒေဝတော်များလည်း ပရဇာပတိများနှင့်အတူ လာရောက်ကြပြီး၊ ဉာဏ်ရှိ၍ ဗြဟ္မန်ကို တိုက်ရိုက်မြင်သိသောသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 3

अहं समागतस्तत्र परिवारसमन्वितः । निगमैरागमैर्युक्तो मूर्तिमद्भिर्महाप्रभैः

“ကျွန်ုပ်သည် ထိုနေရာသို့ မိမိ၏ အဖွဲ့အပါအဝင် ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ နိဂမနှင့် အာဂမတို့—အလွန်တောက်ပ၍ အင်အားကြီးသော သမ္မာကျမ်းများ—သည် ကိုယ်ထည်ရှိသကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် လိုက်ပါလာကြ၏။”

Verse 4

समाजोभूद्विचित्रो हि तेषामुत्सवसंयुः । ज्ञानवादोऽभवत्तत्र नानाशास्त्रस मुद्भवः

အမှန်တကယ်ပင် သူတို့၏စုဝေးမှုသည် အံ့ဩဖွယ် ပွဲတော်ဆန်သော အစည်းအဝေးတစ်ရပ် ဖြစ်လာ하였다။ ထိုနေရာ၌ သာသနာရေး ဉာဏ်ပညာဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးချက်သည် ရှာစတြာမျိုးစုံမှ ပေါက်ဖွားကာ ထိုစည်းဝေးပွဲအတွင်း၌ပင် ပျံ့နှံ့ထွန်းကားလာ하였다။

Verse 5

तस्मिन्नवसरे रुद्रस्सभवानीगणः प्रभुः । त्रिलोकहितकृत्स्वामी तत्रागात्सूक्तिकृन्मुने

ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင် အရှင်ရုဒ္ဒရ—အုပ်စိုးရှင်အရှင်—သည် ဘဝါနီနှင့် သူမ၏အဖွဲ့အစည်းတို့နှင့်အတူ၊ အို မုနိ၊ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။ သုံးလောက၏ အကျိုးကို အမြဲပြုစောင့်ရှောက်သော သခင်သည် ကောင်းမြတ်၍ သင့်လျော်သော စကားများကို ဆိုလျက် ထိုနေရာသို့ ကြွလာ하였다။

Verse 6

दृष्ट्वा शिवं सुरास्सर्वे सिद्धाश्च मुनयस्तथा । अनमंस्तं प्रभुं भक्त्या तुष्टुवुश्च तथा ह्यहम्

ရှီဝကို မြင်တွေ့သော် ဒေဝတားအားလုံး၊ စိဒ္ဓများနှင့် မုနိများလည်း ထိုအရှင်ကို ဘက္တိဖြင့် ဦးညွှတ်ကန်တော့၍ ချီးမွမ်းကြ၏။ ငါလည်း ထိုနည်းတူ ချီးမွမ်းကန်တော့ခဲ့၏။

Verse 7

तस्थुश्शिवाज्ञया सर्वे यथास्थानं मुदान्विताः । प्रभुदर्शनसंतुष्टाः वर्णयन्तो निजं विधिम्

ရှီဝ၏ အမိန့်တော်အရ သူတို့အားလုံး မိမိတို့၏ သင့်တော်ရာနေရာများတွင် ဝမ်းမြောက်စွာ ရပ်တည်ကြ၏။ သခင်ဘုရား၏ ဒർശနကို မြင်ရသဖြင့် စိတ်ကျေနပ်ကာ မိမိတို့၏ တာဝန်နှင့် သတ်မှတ်ထားသော ဝတ်ပြုနည်းလမ်းတို့ကို အချင်းချင်း ပြောဆိုကြ၏။

Verse 8

तस्मिन्नवसरे दक्षः प्रजापतिपतिः प्रभुः । आगमत्तत्र सुप्रीतस्सुवर्चस्वी यदृच्छया

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ပရဇာပတိတို့အနက် အာဏာကြီးသော အရှင် ဒက္ခသည် မတော်တဆ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။ သူသည် တောက်ပလင်းလက်၍ အလင်းရောင်တင့်တယ်ကာ စိတ်ပျော်ရွှင်နှစ်သက်နေ၏။

Verse 9

मां प्रणम्य स दक्षो हि न्युष्टस्तत्र मदाज्ञया । ब्रह्माण्डाधिपतिर्मान्यो मानी तत्त्वबहिर्मुखः

ဒက္ခသည် ငါ့ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် ငါ၏ အမိန့်တော်အရ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်လေ၏။ သူသည် ဘြဟ္မာဏ္ဍ၏ အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် လေးစားခံရသော်လည်း မာနကြီးကာ အတွင်းတရား (တတ္တဝ) မှ လွဲ၍ အပြင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူနေ၏။

Verse 10

स्तुतिभिः प्रणिपातैश्च दक्षस्सर्वैस्सुरर्षिभिः । पूजितो वरतेजस्वी करौ बध्वा विनम्रकैः

သီချင်းဆုတောင်းများနှင့် ဦးညွှတ်ပူဇော်ခြင်းတို့ဖြင့် နတ်တို့နှင့် ရှင်ရသီတို့အားလုံးက ဒက္ခကို ချီးမွမ်းကာ ဂုဏ်ပြုကြ၏။ ပေးအပ်သော အပေးအယူ၏ တေဇောဓာတ်ဖြင့် တောက်ပနေသော ဒက္ခကို လက်အုပ်ချီ၍ နှိမ့်ချစွာ ဦးညွှတ်သောသူတို့က ရိုသေစွာ ပူဇော်ကြ၏။

Verse 11

नानाविहारकृन्नाथस्स्वतंत्र परमोतिकृत् । नानामत्तं तदा दक्षं स्वासनस्थो महेश्वरः

ထို့နောက် မဟေရှ္ဝရ—နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် လီလာပြုတော်မူ၍ လုံးဝလွတ်လပ်အာဏာရှိကာ အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်တော်မူသော သခင်—မိမိ၏ အာသနပေါ်၌ ထိုင်တော်မူလျက်၊ အမျိုးမျိုးသော မာနကြီးမှုဖြင့် ဖောင်းပွနေသော ဒက္ခကို ကြည့်ရှုတော်မူ၏။

Verse 12

दृष्टाऽनतं हरं तत्र स मे पुत्रोऽप्रसन्नधीः । अकुपत्सहसा रुद्रे तदा दक्षः प्रजापतिः

ထိုနေရာ၌ ဟရ (ရှီဝ) သည် မိမိအား မခေါင်းညွှတ်ကြောင်း မြင်သဖြင့်၊ ငါ့သား ဒက္ခ ပ္ရဇာပတိသည် စိတ်မပျော်ရွှင်ကာ ရုဒြအား ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်လာ၏။

Verse 13

क्रूरदृष्ट्या महागर्वो दृष्ट्वा रुद्रं महाप्रभुम् । सर्वान्संश्रावयन्नुच्चैरवोचज्ज्ञानवर्जितः

ရုဒြ မဟာပရဘုကို မြင်လျက်၊ မာနကြီးသောသူသည် ကြမ်းတမ်းသော မျက်လုံးဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ၊ အားလုံးကြားစေရန် အသံမြင့်မြင့် ပြောဆို၏၊ အကြောင်းမူကား သူသည် သာသနာဉာဏ်မရှိသူ ဖြစ်၏။

Verse 14

एते हि सर्वे च सुरासुरा भृशं नमंति मां विप्रवरास्तथर्षयः । कथं ह्यसौ दुर्जनवन्महामनास्त्वभूत्तु यः प्रेतपिशाचसंवृतः

«ဒီမှာရှိသမျှ ဒေဝနှင့် အသူရတို့သည် ငါ့ကို အလွန်လေးစားစွာ ဦးညွှတ်ကြ၏၊ ထို့အတူ ဗြာဟ္မဏအမြတ်များနှင့် ရှင်ရသီတို့လည်း ဦးညွှတ်ကြ၏။ ထိုသို့ဖြစ်လျက်၊ ပရေတနှင့် ပိသာချတို့ ဝိုင်းရံနေသူ အမြင့်မြတ်စိတ်ရှိသူက မကောင်းသူကဲ့သို့ အဘယ်ကြောင့် ပြုမူလာသနည်း?»

Verse 15

श्मशानवासी निरपत्रपो ह्ययं कथं प्रणामं न करोति मेऽधुना । लुप्तक्रियो भूतपिशाचसेवितो मत्तोऽविधो नीतिविदूषकस्सदा

«ဤသူသည် သင်္ချိုင်းမြေ၌ နေထိုင်သူ၊ အရှက်မရှိသူဖြစ်၏—ယခုတောင် ငါ့ကို ဘာကြောင့် ဦးမညွှတ်သနည်း။ သူ၏ ကရိယာများ ပျောက်ကွယ်ပြီး၊ ဘူတနှင့် ပိသာချတို့က ဝန်းရံဆောင်ရွက်ကြ၏။ မူးယစ်သူကဲ့သို့ စည်းကမ်းမဲ့၍ အမြဲတမ်း သင့်တော်မှုကို လှောင်ပြောင်နေသူပင် ဖြစ်၏။»

Verse 16

पाखंडिनो दुर्जनपाप शीला दृष्ट्वा द्विजं प्रोद्धतनिंदकाश्च । वध्वां सदासक्तरतिप्रवीणस्तस्मादमुं शप्तुमहं प्रवृत्तः

ထိုဗြာဟ္မဏကို မြင်သောအခါ—အယူမှားသူများ၊ ယုတ်မာ၍ အပြစ်၌ ကျင်လည်သူများ၊ မာန်မာနထောင်လွှား၍ ကဲ့ရဲ့တတ်သူများ—ကာမဂုဏ်၌ ကျွမ်းကျင်ပြီး သူတစ်ပါးမယားအပေါ် တွယ်တာနေသူများဖြစ်သောကြောင့်၊ ငါသည် သူ့ကို ကျိန်စာတိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။

Verse 17

ब्रह्मोवाच । इत्येवमुक्त्वा स महाखलस्तदा रुषान्वितो रुद्रमिदं ह्यवोचत् । शृण्वंत्वमी विप्रवरास्तथा सुरा वध्यं हि मे चार्हथ कर्तुमेतम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်မှာ- "ဤသို့ပြောဆိုပြီးနောက်၊ ထိုအလွန်ယုတ်မာသောသူသည် အမျက်ဒေါသလွှမ်းမိုးလျက် ရုဒြအား ဤစကားများဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သည်- 'ဤအမြတ်ဆုံးသော ဗြာဟ္မဏများနှင့် နတ်ဒေဝါများ ကြားကြပါစေ။ ဤသူသည် အသတ်ခံရထိုက်သူဖြစ်သည်—ထို့ကြောင့် သင်သည် ငါ့အတွက် သူ့ကို အသတ်ခံရအောင် ပြုလုပ်ရမည်။'"

Verse 18

दक्ष उवाच । रुद्रो ह्ययं यज्ञबहिष्कृतो मे वर्णेष्वतीतोथ विवर्णरूपः । देवैर्न भागं लभतां सहैव श्मशानवासी कुलजन्म हीनः

ဒက္ခက ပြောသည်။ «ဤ ရုဒြာကို ငါ ယဇ္ဉမှ ဖယ်ရှားထား၏။ သူသည် လူမှုဝဏ္ဏအဆင့်များကို ကျော်လွန်၍ အဆင့်အတန်းအမှတ်အသားမရှိသကဲ့သို့ ထင်ရှား၏။ ဒေဝတို့နှင့်အတူ အပိုင်းအခွဲ မရစေ—သူသည် သင်္ချိုင်းမြေ၌ နေထိုင်သူ၊ မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုးဇာတိ မရှိသူ»

Verse 19

ब्रह्मोवाच । इति दक्षोक्तमाकर्ण्य भृग्वाद्या बहवो जनाः । अगर्हयन् दुष्टसत्त्वं रुद्रं मत्त्वामरैस्समम्

ဗြဟ္မာက မိန့်သည်။ «ဒက္ခ၏ စကားကို ထိုသို့ ကြားပြီးနောက်၊ ဘೃဂုတို့မှ စ၍ လူအများက ရုဒြာကို ဆဲဆိုကဲ့ရဲ့ကြသည်။ သူ့ကို မကောင်းသောသဘောရှိသူဟု ထင်ကာ၊ အခြားဒေဝတို့နှင့် တူညီသက်သက်ဟုသာ သတ်မှတ်ကြ၏»

Verse 20

नन्दी निशम्य तद्वाक्यं लालाक्षोतिरुषान्वितः । अब्रवीत्त्वरितं दक्षं शापं दातुमना गणः

နန္ဒီသည် ထိုစကားကို ကြားသော် မျက်လုံးနီရဲကာ ဒေါသပြင်းထန်၏။ သာပေးရန် စိတ်ထားသော ဂဏာသည် ဒက္ခကို ချက်ချင်း ခေါ်ပြော၍ မနှောင့်နှေးဘဲ ဆို၏။

Verse 21

नन्दीश्वर उवाच । रेरे शठ महा मूढ दक्ष दुष्टमते त्वया । यज्ञबाह्यो हि मे स्वामी महेशो हि कृतः कथम्

နန္ဒီဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်– «ဟေး လှည့်စားသူ၊ ဒက္ခာ၊ မကောင်းသောစိတ်ရှိသည့် မဟာမိုက်မဲသူရေ! အမြင့်မြတ်ဆုံးသော မဟေဿဝရ မိမိအရှင်ကို ယဇ္ဉာမှ ဖယ်ရှားထားသကဲ့သို့ သင်ဘယ်လိုလုပ်နိုင်သနည်း»

Verse 22

यस्य स्मरणमात्रेण भवंति सफला मखाः । तीर्थानि च पवित्राणि सोयं शप्तो हरः कथम्

သူ၏နာမကို အနည်းငယ်မျှ သတိရရုံဖြင့်ပင် ယဇ်ပူဇော်မှုများ အကျိုးပြည့်စုံလာပြီး သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများလည်း ပိုမိုသန့်စင်တော်မူသည်—ထိုဟရ (ရှီဝ) ကို မည်သို့ စာပနိုင်မည်နည်း။

Verse 23

वृथा ते ब्रह्मचापल्याच्छप्तोयं दक्ष दुर्मते । वृथोपहसितश्चैवादुष्टो रुद्रो महा प्रभुः

အို ဒက္ရှာ၊ အမြင်မမှန်သောသူရေ—ဗြာဟ္မဏအာဏာမာန်နှင့် မတည်ငြိမ်သော ဂုဏ်မာန်ကြောင့် သင်၏စာပသည် အလဟသဖြစ်၏။ သင်၏လှောင်ပြောင်ခြင်းလည်း အလဟသပင်၊ အကြောင်းမူ ရုဒ္ရ မဟာပရဘုသည် မကောင်းသောသူ မဟုတ်တော်မူ။

Verse 24

येनेदं पाल्यते विश्वं सृष्टमंते विनाशितम् । शप्तोयं स कथं रुद्रो महेशो ब्राह्मणाधम

“ဤလောကတစ်ခုလုံးကို ထိန်းသိမ်းတော်မူပြီး အဆုံးကာလ၌ ဖန်ဆင်းထားသမျှကို ပျက်သိမ်းတော်မူသော ရုဒ္ရ၊ မဟေရှာကို မည်သို့ ‘စာပခံ’ ဟု ဆိုနိုင်မည်နည်း။ အို ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အနိမ့်ဆုံးသူ!”

Verse 25

एवं निर्भत्सितस्तेन नन्दिना हि प्रजापतिः । नन्दिनं च शशापाथ दक्षो रोषसमन्वितः

ထိုသို့ နန္ဒိန်က ပြင်းထန်စွာ ဆုံးမသဖြင့် ပရာဇာပတိ ဒက္ရှာသည် ဒေါသလွှမ်းမိုးကာ နန္ဒိန်ကိုပါ ထပ်မံ စာပလိုက်သည်။

Verse 26

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीयखण्डे सत्युपाख्याने शिवेन दक्षविरोधो नाम षड्विंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ-ရှီဝ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ ဒုတိယ သံဟိတာဖြစ်သော ရုဒြသံဟိတာ၏ ဒုတိယခဏ္ဍ၊ စတီအုပ်ాఖ్యာနတွင်၊ သခင်ရှီဝ၏ မိန့်ကြားချက်အရ «ဒက္ခ၏ ရှီဝကို ဆန့်ကျင်ခြင်း» ဟူသော အခန်း ၂၆ သည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 27

पाखंडवादनिरताः शिष्टाचारबहिष्कृताः । मदिरापाननिरता जटा भस्मास्थिधारिणः

သူတို့သည် ပျက်ကွက်သော အယူဝါဒစကားများတွင် မူးယစ်လျက်၊ ယဉ်ကျေးသိက္ခာရှိသူတို့၏ အကျင့်အကြံမှ ပယ်ဖျက်ခံရကြ၏။ အရက်သောက်ခြင်းကို စွဲလမ်း၍ ဆံပင်ကို ဂျဋာအဖြစ် ချည်ကပ်ကာ၊ ပြာနှင့် အရိုးတို့ကို ကိုင်ဆောင်ကြ၏။

Verse 28

ब्रह्मोवाच । इति शप्तास्तथा तेन दक्षेण शिवकिंकराः । तच्छ्रुत्वातिरुषाविष्टोभवन्नंदी शिवप्रियः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်—«ဤသို့ ဒက္ခက ရှီဝ၏ အမှုထမ်းများကို ကျိန်စာချခဲ့၏။ ထိုစကားကို ကြားသော် ရှီဝအရှင်၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ နန္ဒီသည် ပြင်းထန်သော ဒေါသဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရ၏»။

Verse 29

प्रत्युवाच द्रुतं पक्षं गर्वितं तं महाखलम् । शिलादतनयो नंदी तेजस्वी शिववल्लभः

ထို့နောက် စီလာဒ၏ သား နန္ဒီသည်—တောက်ပသန်မာ၍ ရှီဝအရှင်၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ—မာနကြီး၍ အလွန်ဆိုးယုတ်သော အဖက်လိုက်သူထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်တုံ့ပြန်၏။

Verse 30

नन्दीश्वर उवाच । रे दक्ष शठ दुर्बुद्धे वृथैव शिवकिंकराः । शप्तास्ते ब्रह्मचापल्याच्छिवतत्त्वमजानता

နန္ဒီဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်– «ဟေ ဒက္ခ၊ လှည့်စားသူ၊ အမြင်မှားသောသူ! သီဝ၏ အစေခံတို့ကို အလကားပဲ ကျိန်စာချလိုက်သည်။ ထိုကျိန်စာတို့သည် ဗြဟ္မာကဲ့သို့ အလျင်အမြန်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ထွက်ပေါ်လာခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး၊ သင်သည် သီဝတတ္တဝကို မသိသောကြောင့်ပင်»။

Verse 31

भृग्वाद्यैर्दुष्टचित्तैश्च मूढैस्स उपहासितः । महा प्रभुर्महेशानो ब्राह्मणत्वादहंमते

ဘೃဂုတို့အစရှိသော မကောင်းစိတ်ရှိ၍ မိုက်မဲသူတို့က လှောင်ပြောင်ကြသဖြင့် မဟာပရဘု မဟေရှာနကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြလေ၏၊ သူတို့၏ မာနကြီးသော အမြင်အရ မဟေရှာနသည် ဗြာဟ္မဏအဖြစ်ကို ခံယူထားသည်ဟု ထင်မြင်ကြသောကြောင့်ပင်။

Verse 32

ये रुद्रविमुखाश्चात्र ब्राह्मणास्त्वादृशाः खलाः । रुद्रतेजःप्रभावत्वात्तेषां शापं ददाम्यहम्

«ဤနေရာရှိ သင်ကဲ့သို့ ရုဒ္ရကို မျက်နှာလွှဲထားသော မကောင်းသော ဗြာဟ္မဏတို့အား၊ ရုဒ္ရ၏ တောက်လောင်သော တေဇောအာနုဘော်ကြောင့် ငါသည် ယခု ကျိန်စာပေးမည်»။

Verse 33

वेदवादरता यूयं वेदतत्त्वबहिर्मुखाः । भवंतु सततं विप्रा नान्यदस्तीति वादिनः

သင်တို့သည် ဝေဒအကြောင်းကိုသာ အငြင်းပွားခြင်း၌ စွဲလမ်းနေကြပြီး ဝေဒ၏ အဓိပ္ပါယ်အမှန်မှ လွဲချော်နေကြသည်။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ «ဤအပြင် အခြားမရှိ» ဟု အမြဲတမ်း အငြင်းဆိုသူများအဖြစ်သာ ရှိနေကြပါစေ။

Verse 34

कामात्मानर्स्स्वर्गपराः क्रोधलोभमदान्विताः । भवंतु सततं विप्रा भिक्षुका निरपत्रपाः

ထိုဗြာဟ္မဏတို့သည် ကာမတဏှာက လှုံ့ဆော်၍ ကောင်းကင်ဘုံကိုသာ ရည်ရွယ်နေကြပါစေ။ ဒေါသ၊ လောဘ၊ မာန်တို့နှင့် ပြည့်ဝ၍ အရှက်မရှိသော ဆွမ်းခံသူများအဖြစ် အမြဲတမ်း ဖြစ်နေကြပါစေ။

Verse 35

वेदमार्गं पुरस्कृत्य ब्राह्मणाश्शूद्रयाजिनः । दरिद्रा वै भविष्यंति प्रतिग्रहरता स्सदा

ဝေဒမဂ်ကို ရှေ့တန်းတင်ပြောဆိုသော်လည်း ရှူဒြာတို့အတွက် ယဇ္ဉာပြုလုပ်ပေးသော ဗြာဟ္မဏများသည် အမှန်တကယ် ဆင်းရဲသွားမည်။ အကြောင်းမှာ ထိုသူတို့သည် အမြဲတမ်း လက်ခံလှူဒါန်းမှု (အခကြေးငွေသဘော) ကို စွဲလမ်းနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 36

असत्प्रतिग्रहाश्चैव सर्वे निरयगामिनः । भविष्यंति सदा दक्ष केचिद्वै ब्रह्मराक्षसाः

မသင့်လျော်သော လှူဒါန်းမှုများ (အဓမ္မအပူဇာ) ကို လက်ခံသူအားလုံးသည် နရကသို့ သွားရမည်။ ထို့ပြင် ဒက္ခရှာရေ၊ အချို့ကတော့ အမြဲတမ်း ဗြဟ္မရာက္ခသ (Brahma-rākṣasa) ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။

Verse 37

यश्शिवं सुरसामान्यमुद्दिश्य परमेश्वरम् । द्रुह्यत्यजो दुष्टमतिस्तत्त्वतो विमुखो भवेत्

ပရမေရှ్వర ရှိဝကို ပြောဆိုနေသော်လည်း၊ သူ့ကို နတ်များအနက် သာမန်နတ်တစ်ပါးလို သဘောထားပြီး မကောင်းစိတ်ဖြင့် ရန်လိုသူသည်—အတ္တမန်အရ မမွေးဖွားသော်လည်း—အမြင်ဆိုးသော ဉာဏ်ဖြစ်ကာ သစ္စာတရားမှ လွဲချော်သွား၏။

Verse 38

कूटधर्मेषु गेहेषु सदा ग्राम्यसुखेच्छया । कर्मतंत्रं वितनुता वेदवादं च शाश्वतम्

လိမ်လည်ကောက်ကျစ်သော ဓမ္မတာဝန်များက အုပ်စိုးသော အိမ်ထောင်များတွင်၊ ရွာလောကီပျော်ရွှင်မှုကို အမြဲလိုချင်စိတ်ဖြင့်၊ သူတို့သည် ကర్మအခမ်းအနားစနစ်ကို ဖြန့်ချိကာ ဝေဒဝါဒကိုလည်း ထာဝရအဆုံးသတ်တရားကဲ့သို့ ကြွေးကြော်နေကြ၏။

Verse 39

विनष्टानंदकमुखो विस्मृतात्मगतिः पशुः । भ्रष्टकर्मानयसदा दक्षो बस्तमुखोऽचिरात्

အာနန္ဒ၏ မျက်နှာတော်ကို ဆုံးရှုံး၍ ပျော်ရွှင်မှုကင်းမဲ့သွားသော ဒက္ခသည်၊ အတ္တမန်၏ မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းကို မေ့လျော့ကာ အကျင့်ပျက်စီး၍ လုပ်ရပ်များတွင် လမ်းလွဲနေခဲ့သည်; မကြာမီပင် ဆိတ်မျက်နှာကို ရရှိလာ၏။

Verse 40

शप्तास्ते कोपिना तत्र नंदिना ब्राह्मणा यदा । हाहाकारो महानासीच्छप्तो दक्षेण चेश्वरः

ထိုအစည်းအဝေး၌၊ ဒေါသထန်သော နန္ဒိန်က ဗြာဟ္မဏတို့ကို ကျိန်စာချသောအခါ အော်ဟစ်သံကြီး ပေါ်ထွက်လာ၏။ ထို့နောက် ဒက္ရှကလည်း အရှင် ဣශ්ဝရ (ရှီဝ) ကို ပြန်လည်ကျိန်စာချ၏။

Verse 41

तदाकर्ण्यामहत्यंतमनिंदंतं मुहुर्मुहुः । भृग्वादीनपि विप्रांश्च वेदसृट् शिव तत्त्ववित्

ထိုအလွန်ဆိုးရွားသော အပြစ်တင်စကားကို ထပ်ခါထပ်ခါ ကြားသော်၊ ဝေဒမှ ပေါ်ထွန်းသော အရှင်ဗြဟ္မာသည် ရှိဝတတ္တဝကို သိမြင်သူဖြစ်၍ ထိုစကားကို မကြာခဏ ပြစ်တင်တားမြစ်လေ၏။ ထို့ပြင် ဘೃဂုမှ စ၍ ဗြာဟ္မဏ ရှင်ရသီတို့ကိုပါ ဆုံးမကာ ရှုတ်ချလေ၏။

Verse 42

ईश्वरोपि वचः श्रुत्वा नंदिनः प्रहसन्निव । उवाच मधुरं वाक्यं बोधयंस्तं सदाशिवः

အရှင်တော်သည် နန္ဒိန်၏စကားကို ကြားသော်လည်း အပြုံးသဏ္ဌာန်ဖြင့် ရယ်မောသကဲ့သို့နေကာ၊ သဒာရှီဝသည် သူ့ကို သင်ကြားအလင်းပေးလျက် ချိုမြိန်သောစကားကို မိန့်တော်မူလေ၏။

Verse 43

सदाशिव उवाच । शृणु नंदिन् महाप्राज्ञ न कर्तुं क्रोधमर्हसि । वृथा शप्तो ब्रह्मकुलो मत्वा शप्तं च मां भ्रमात्

သဒာရှီဝ မိန့်တော်မူသည်—“နန္ဒိန်၊ မဟာပညာရှိရေ၊ နားထောင်လော့။ ဒေါသကို မပြုသင့်။ ဗြဟ္မာ၏ မျိုးရိုးကို အလဟသ ကျိန်စာချထားပြီး၊ မောဟကြောင့် ငါ့ကိုပါ ကျိန်စာချမိသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြ၏။”

Verse 44

वेदो मंत्राक्षरमयस्साक्षात्सूक्तमयो भृशम् । सूक्ते प्रतिष्ठितो ह्यात्मा सर्वेषामपि देहिनाम्

ဝေဒသည် အမှန်တကယ် မန္တရအက္ခရာတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ သုက္တ (သီချင်းတော်) များဖြင့် အလွန်ပြည့်ဝလေ၏။ ထိုသုက္တများအတွင်း၌ အတ္တမန်သည် တည်မြဲစွာ ထူထောင်ထားသဖြင့်၊ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါ အားလုံး၏ အတ္တမန်သည် ထိုနေရာ၌ အခြေခံအဖြစ် တည်ရှိလေ၏။

Verse 45

तस्मादात्मविदो नित्यं त्वं मा शप रुषान्वितः । शप्या न वेदाः केनापि दुर्द्धियापि कदाचन

ထို့ကြောင့် အတ္တမသိသူအဖြစ် အမြဲတမ်းရှိသော သင်သည် ဒေါသကြောင့် လွှမ်းမိုးခံကာ အမိန့်ဆိုး (ကျိန်စာ) မထုတ်ပါနှင့်။ ဝေဒများကို မည်သူမဆို မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို—even မကောင်းသော ဉာဏ်ရှိသူကပင်—ကျိန်စာချရန် မသင့်တော်ပါ။

Verse 46

अहं शप्तो न चेदानीं तत्त्वतो बोद्धुमर्हसि । शान्तो भव महाधीमन्सनकादिविबोधकः

ကျွန်ုပ်သည် ကျိန်စာအောက်မရှိခဲ့လျှင်၊ သင်သည် ယခုအခါ သစ္စာတရားကို အနှစ်သာရအတိုင်း သိမြင်နိုင်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ အကြီးမားသောဉာဏ်ရှိသူရေ—စိတ်ငြိမ်ပါစေ၊ သင်သည် စနကာတို့ အစရှိသည့် ရှင်သန်ပညာရှင်တို့ကို နိုးကြားစေသူ ဖြစ်၏။

Verse 47

यज्ञोहं यज्ञकर्माहं यज्ञांगानि च सर्वशः । यतात्मा यज्ञनिरतो यज्ञबाह्योहमेव वै

ကျွန်ုပ်သည် ယဇ္ဉာတရားကိုယ်တိုင်၊ ကျွန်ုပ်သည် ယဇ္ဉာပြုလုပ်မှုကိုယ်တိုင်၊ ထို့ပြင် ယဇ္ဉာ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း အားလုံးလည်း ကျွန်ုပ်ပင် ဖြစ်၏။ ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်သူ၊ ယဇ္ဉာ၌ အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်သူ—ထို့ပြင် ယဇ္ဉာကိုလည်း ကျော်လွန်နေသော အထက်မြတ်သခင်သည် ကျွန်ုပ်တစ်ဦးတည်းပင် ဖြစ်၏။

Verse 48

कोयं कस्त्वमिमे के हि सर्वोहमपि तत्त्वतः । इति बुद्ध्या हि विमृश वृथा शप्तास्त्वया द्विजाः

ခွဲခြားသိမြင်မှုဖြင့် စဉ်းစားပါ—“ဤသူကား မည်သူနည်း၊ သင်ကား မည်သူနည်း၊ ဤသူတို့ကား မည်သူတို့နည်း။ အမှန်တကယ်အားဖြင့် အားလုံးသည် အတ္တမတစ်ခုတည်းပင်” ဟူ၍။ ထိုသို့ သိမြင်ပြီးလျှင်၊ နှစ်ကြိမ်မွေးသူတို့ကို သင်က အလဟသ ကျိန်စာချထားသည်ကို သိပါ။

Verse 49

तत्त्वज्ञानेन निर्हृत्य प्रपंचरचनो भव । बुधस्स्वस्थो महाबुद्धे नन्दिन् क्रोधादिवर्जितः

တရားအမှန်ကို သိမြင်ခြင်းဖြင့် လောကပျံ့နှံ့မှု၏ ချည်နှောင်မှုကို ဖယ်ရှားကာ၊ သံသရာရှုပ်ထွေးမှုကို ထပ်မံ မတည်ဆောက်သူ ဖြစ်လာပါ။ အကြီးမားသောဉာဏ်ရှိသော နန္ဒင်ရေ—စိတ်အတွင်း တည်ငြိမ်၍ ကျန်းမာသန်မာသော ပညာရှိတစ်ဦးအဖြစ် နေပါ၊ ဒေါသစသည့် အရာများမှ ကင်းလွတ်ပါစေ။

Verse 50

ब्रह्मोवाच । एवं प्रबोधितस्तेन शम्भुना नन्दिकेश्वरः । विवेकपरमो भूत्वा शांतोऽभूत्क्रोधवर्जितः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ သမ္ဘု (ရှီဝ) ထံမှ ညွှန်ကြားသတိပေးခြင်းကို ခံယူပြီးနောက် နန္ဒိကေရှွရသည် ဉာဏ်ခွဲခြားသိမြင်မှု၌ တည်မြဲကာ စိတ်ငြိမ်းချမ်း၍ ဒေါသကင်းစင်သွား၏။

Verse 51

शिवोपि तं प्रबोध्याशु स्वगणं प्राणवल्लभम् । सगणस्स ययौ तस्मात्स्वस्थानं प्रमुदान्वितः

ရှီဝလည်း မိမိ၏အသက်တန်ဖိုးတူ ချစ်မြတ်နိုးသော ဂဏအမှုထမ်းကို ချက်ချင်းနှိုးထစေ၏။ ထို့နောက် ထိုဂဏသည် မိမိအဖွဲ့နှင့်အတူ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာကာ ကိုယ်ပိုင်အာဝါသသို့ ဝမ်းမြောက်စွာ ပြန်သွား၏။

Verse 52

दक्षोपि स रुषाविष्टस्तैर्द्धिजैः परिवारितः । स्वस्थानं च ययौ चित्ते शिवद्रो हपरायणः

ဒက္ခလည်း ဒေါသဝင်ရောက်လျက်၊ နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူများ (ဗြာဟ္မဏ) ဝိုင်းရံထားသဖြင့် မိမိအာဝါသသို့ ပြန်သွား၏—စိတ်ထဲ၌ ရှီဝအပေါ် ရန်လိုမှုကိုသာ အားထားတည်မြဲနေ၏။

Verse 53

रुद्रं तदानीं परिशप्यमानं संस्मृत्य दक्षः परया रुषान्वितः । श्रद्धां विहायैव स मूढबुद्धिर्निंदापरोभूच्छिवपूजकानाम्

ထိုအချိန်၌ ရုဒြ (Rudra) ကို အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့၍ ကျိန်စာတင်ခဲ့ကြောင်းကို သတိရသဖြင့် ဒက္ခ (Dakṣa) သည် ပြင်းထန်သော ဒေါသဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရ၏။ ယုံကြည်လေးစားမှုကို ပစ်ချကာ စိတ်မိုက်မဲသူသည် ရှီဝ (Śiva) ကို ပူဇော်သူတို့ကိုသာ အပြစ်တင်ရှုတ်ချလျက် နေ၏။

Verse 54

इत्युक्तो दक्षदुर्बुद्धिश्शंभुना परमात्मना । परां दुर्धिषणां तस्य शृणु तात वदाम्यहम्

ဤသို့ ပရမအတ္တမ (Paramātman) ဖြစ်သော သမ္ဘု (Śambhu) ထံမှ ပြောဆိုခံရသောအခါ ဉာဏ်ပျက်ယွင်းနေသည့် ဒက္ခကို ထိုသို့ မိန့်တော်မူ၏။ “ချစ်သား၊ နားထောင်လော့; သူ၏ အလွန်တင်းမာ၍ လမ်းမှားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ငါ ယခု ပြောမည်။”