शिवानुकम्पा, ब्रह्मणो निर्भयत्वं च (Śiva’s Compassion and Brahmā’s Fearlessness)

Verse 1

नारद उवाच । ब्रह्मन् विधे महाभाग शिवभक्तवर प्रभो । श्रावितं चरितं शंभोरद्भुतं मंगलायनम्

နာရဒက မိန့်သည်။ «အို ဗြဟ္မာ၊ အို ဗိဓေ—ဖန်ဆင်းရှင်၊ ကံကောင်းမြတ်သော အရှင်၊ ရှိဝဘုရားကို ကိုးကွယ်သူတို့အနက် အမြင့်ဆုံးသော အရှင်၊ သမ္ဘု (ရှီဝ) ၏ အံ့ဖွယ် မင်္ဂလာပြည့်ဝသော ဇာတ်ကြောင်းကို ငါ့အား ကြားနာစေခဲ့၏»။

Verse 2

ततः किमभवत्तात कथ्यतां शशिमौलिनः । सत्याश्च चरितं दिव्यं सर्वाघौघविनाशनम्

«ထို့နောက် ဘာဖြစ်သနည်း၊ ချစ်သူရေ? လမောက်တော်ဆောင် ရှင် (Śiva) အကြောင်းကို ပြောပြပါ။ ထို့ပြင် အပြစ်အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော သတီ၏ သာသနာတော်ဆန်သော ဒိဗ္ဗဇာတ်လမ်းကိုလည်း ရှင်းလင်းပြောကြားပါ»။

Verse 3

ब्रह्मोवाच । निवृत्ते शंकरे चास्मद्वधाद्भक्तानुकंपिनि । अभवन्निर्भयास्सर्वे सुखिनस्तु प्रसन्नकाः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ ဘက္တများကို ကရုဏာဖြင့် ကာကွယ်သော ရှင်ကရာ (သင်္ကရ) သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို သတ်ရန်မှ ရပ်တန့်သွားသောအခါ အားလုံးသည် ကြောက်ရွံ့မှုကင်း၍ ပျော်ရွှင်ကာ စိတ်အေးချမ်းသက်သာ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 4

नतस्कंधास्सांजलयः प्रणेमुर्निखिलाश्च ते । तुष्टुवुश्शंकरं भक्त्या चक्रुर्जयरवं मुदा

ပခုံးကို ငုံ့၍ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုတောင်းသကဲ့သို့ ပေါင်းစည်းကာ သူတို့အားလုံး ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ကြသည်။ ဘက္တိဖြင့် သင်္ကရကို ချီးမွမ်းကာ ဝမ်းမြောက်စွာ အောင်ပွဲအော်ဟစ်ကြသည်။

Verse 5

तस्मिन्नेव कालेऽहं प्रसन्नो निर्भयो मुने । अस्तवं शंकरं भक्त्या विविधैश्च शुभस्तवैः

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် မုနိရေ၊ ကျွန်ုပ်သည် စိတ်ကြည်လင်၍ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းသွားကာ ဘက္တိဖြင့် သင်္ကရကို မင်္ဂလာရှိသော စတုတ္တိများ အမျိုးမျိုးဖြင့် ချီးမွမ်းခဲ့သည်။

Verse 6

ततस्तुष्टमनाश्शंभुर्बहुलीलाकरः प्रभुः । मुने मां समुवाचेदं सर्वेषां शृण्वतां तदा

ထို့နောက် လီလာအံ့ဩဖွယ်များစွာရှိသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် သမ္ဘူသည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်တော်မူ၍ မုနိရေ၊ အားလုံးနားထောင်နေစဉ် ထိုအချိန်၌ ကျွန်ုပ်အား ဤသို့ မိန့်တော်မူသည်။

Verse 7

रुद्र उवाच । ब्रह्मन् तात प्रसन्नोहं निर्भयस्त्वं भवाधुना । स्वशीर्षं स्पृश हस्तेन मदाज्ञां कुर्वसंशयम्

ရုဒြက မိန့်တော်မူသည်မှာ- အို ဗြဟ္မာ၊ ချစ်သား၊ ငါသည် သင်၌ နှစ်သက်တော်မူ၏။ ယခု ကြောက်ရွံ့ခြင်းမှ ကင်းဝေးပါစေ။ သင်၏လက်ဖြင့် သင့်ဦးခေါင်းကို ထိပါ၊ ငါ၏အမိန့်ကို သံသယမရှိဘဲ ဆောင်ရွက်ပါ။

Verse 8

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचश्शम्भोर्बहुलीलाकृतः प्रभोः । स्पृशन् स्वं कं तथा भूत्वा प्राणमं वृषभध्वजम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ ရှမ္ဘူ၏ မိန့်ခွန်းကို ကြားသိပြီးနောက်၊ အံ့ဖွယ်လီလာများစွာဖြင့် ကစားတော်မူသော အရှင်ကို ရိုသေစွာ သတိတည်၍ မိမိကိုယ်ကို လက်ဖြင့်ထိကာ၊ နွားတံခွန်ရှင် သီဝကို ဦးချကန်တော့하였다။

Verse 9

यावदेवमहं स्वं कं स्पृशामि निजपाणिना । तावत्तत्र स्थितं सद्यस्तद्रूपवृषवाहनम्

«ငါသည် မိမိကိုယ်ကို မိမိလက်ဖြင့် ထိနေသမျှ အချိန်အတိုင်းအတာအတွင်း၊ ထိုနေရာ၌ ချက်ချင်းပင် နွားတံခွန်ရှင်၊ နွားစီးတော်မူသော သီဝသည် ထိုပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း ပေါ်ထွန်းရပ်တည်နေသည်»။

Verse 10

ततो लज्जापरीतांगस्स्थितश्चाहमधोमुखः । इन्द्राद्यैरमरैस्सर्वैस्सुदृष्टस्सर्वतस्स्थितैः

ထို့နောက် ငါ၏ကိုယ်တစ်လုံးလုံးသည် အရှက်အကြောက်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွား၍ မျက်နှာချ၍ ရပ်နေ하였다။ အနားပတ်လည်၌ ရပ်နေကြသော အိန္ဒြာတို့အစရှိသည့် ဒေဝတားအားလုံးက ငါကို အရပ်ရပ်မှ ထင်ရှားစွာ မြင်ကြ하였다။

Verse 11

अथाहं लज्जयाविष्टः प्रणिपत्य महेश्वरम् । प्रवोचं संस्तुतिं कृत्वा क्षम्यतां क्षम्यतामिति

ထို့နောက် အရှက်ဖြင့် ဝင်ရောက်လွှမ်းမိုးနေသော ငါသည် မဟေရှ్వరကို မြေပြင်ပေါ်၌ ပျပ်ဝပ်ကန်တော့하였다။ စတုတိကို ပြုလုပ်ကာ ထပ်ထပ်မံမံ «ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ခွင့်လွှတ်ပါ» ဟု လျှောက်ထား하였다။

Verse 12

अस्य पापस्य शुध्यर्थं प्रायश्चित्तं वद प्रभो । निग्रहं च तथान्यायं येन पापं प्रयातु मे

«အရှင်ဘုရား၊ ဤအပြစ်ကို သန့်စင်ရန် ပရాయశ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) ကို မိန့်ကြားပါ။ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်၏အပြစ် ပျောက်ကင်းစေရန် သင့်လျော်သော ထိန်းချုပ်မှုနှင့် တရားသော စည်းကမ်းကိုလည်း သတ်မှတ်ပေးပါ» ဟု။

Verse 13

इत्युक्तस्तु मया शंभुरुवाच प्रणतं हि तम् । सुप्रसन्नतरो भूत्वा सर्वेशो भक्तवत्सलः

ဤသို့ ငါပြောဆိုပြီးနောက်၊ ဦးညွှတ်ကန်တော့နေသူထံသို့ သမ္ဘူ (ရှီဝ) သည် မိန့်တော်မူ၏။ အလွန်ကြည်နူးသနားတော်မူကာ—အရာအားလုံး၏ အရှင်၊ ဘက္တများကို ချစ်မြတ်နိုးတော်မူသော အရှင်—ထိုသို့ ပြန်လည်မိန့်တော်မူ၏။

Verse 14

शंभुरुवाच । अनेनैव स्वरूपेण मदधिष्ठितकेन हि । तपः कुरु प्रसन्नात्मा मदाराधनतत्परः

သမ္ဘူ မိန့်တော်မူ၏—“ဤပုံသဏ္ဌာန်တည်းဟူသော ငါက အုပ်စိုးတော်မူသော ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့်ပင်၊ စိတ်ငြိမ်သက်၍ တပဿာကို ပြုလေ။ ငါ့အား ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်း၌သာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်လေ။”

Verse 15

ख्यातिं यास्यसि सर्वत्र नाम्ना रुद्रशिरः क्षितौ । साधकः सर्वकृत्यानां तेजोभाजां द्विजन्मनाम्

“ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ‘ရုဒ္ရရှီရ’ ဟူသော နာမဖြင့် အရပ်ရပ်တွင် ကျော်ကြားလိမ့်မည်။ တေဇောတောက်ပသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များအတွက် သာသနာရေးကိစ္စ အားလုံးကို ပြီးမြောက်စေသော အကူအညီပေးသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။”

Verse 16

मनुष्याणामिदं कृत्यं यस्माद्वीर्य्यं त्वयाऽधुना । तस्मात्त्वं मानुषो भूत्वा विचरिष्यसि भूतले

“လူသားတို့၏ ကိစ္စအရေး၌ ယခု သင်သည် ဗီရိယ (ရဲရင့်သတ္တိ) ကို ပြသခဲ့သဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် သင်သည် လူသားအဖြစ် မွေးဖွားကာ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာလိမ့်မည်။”

Verse 17

यस्त्वां चानेन रूपेण दृष्ट्वा कौ विचरिष्यति । किमेतद्ब्रह्मणो मूर्ध्नि वदन्निति पुरान्तकः

“ဤပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် သင်ကို မြင်ပြီးနောက် ဘယ်သူက အခြားအရာကို ရှာဖွေ၍ လှည့်လည်နိုင်မည်နည်း။ ဗြဟ္မာ၏ ခေါင်းပေါ်၌ ဤအရာသည် အဘယ်နည်း?” ဟု မြို့များကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော ပုရာန္တက (ရှီဝ) မိန့်တော်မူ၏။

Verse 18

ततस्ते चेष्टितं सर्वं कौतुकाच्छ्रोष्यतीति यः । परदारकृतात्त्यागान्मुक्तिं सद्यस्स यास्यति

ထို့နောက် ရိုသေကြည်ညိုသော စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မယ်တော် စတီ၏ လုပ်ရပ်အကြောင်း အစုံအလင်ကို နားထောင်သူသည်၊ အခြားသူ၏ ဇနီးနှင့် ဆက်နွယ်သော အပြစ်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းအားဖြင့် မောက္ခကို ချက်ချင်း ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 19

यथा यथा जनश्चैतत्कृत्यन्ते कीर्तयिष्यति । तथा तथा विशुद्धिस्ते पापस्यास्य भविष्यति

လူတစ်ယောက်က ဤသန့်ရှင်းသော ဝတ္တရားနှင့် အခမ်းအနားကို မည်သည့်အတိုင်းအတာအထိ ချီးမွမ်း၍ ပြန်လည်ဖော်ပြသလဲ၊ ထိုအတိုင်းအတာအတိုင်းပင် ဤအပြစ်မှ သန့်စင်ခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

Verse 20

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखण्डे सती विवाहवर्णनं नाम विंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရှီဝ မဟာပုရာဏ» အတွင်း ဒုတိယ ရုဒ္ရသံဟိတာ၏ ဒုတိယပိုင်း စတီခဏ္ဍ၌ «စတီ၏ မင်္ဂလာဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း (၂၀) ပြီးဆုံး၏။

Verse 21

एतच्च तव वीर्य्यं हि पतितं वेदिमध्यगम् । कामार्तस्य मया दृष्टं नैतद्धार्यं भविष्यति

«သင်၏ ဗီရျ (သန္ဓေ) သည် ယဇ္ဉဝေဒီ၏ အလယ်၌ ကျသွားပြီ။ ကာမတဏှာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ငါမြင်ခဲ့၏။ ဤအရာကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည် မဟုတ်တော့» ဟု ဆို၏။

Verse 22

चतुर्बिन्दुमितं रेतः पतितं यत्क्षितौ तव । तन्मितास्तोयदा व्योम्नि भवेयुः प्रलयंकराः

သင်၏သုက်ရည်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လေးစက်ကျခဲ့၏။ ထိုပမာဏအတိုင်း ကောင်းကင်ယံ၌ ပျက်စီးခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးမည့် တိမ်တိုက်များ ပေါ်ထွန်းလာလိမ့်မည်။

Verse 23

एतस्मिन्नंतरे तत्र देवर्षीणां पुरो द्रुतम् । तद्रेतसस्समभवंस्तन्मिताश्च बलाहका

ထိုခဏ၌ပင် နတ်ဘုရားရသေ့များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ထိုမြင့်မြတ်သောမျိုးစေ့မှ ပေါက်ဖွားလာသော တိမ်တိုက်များသည် လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။

Verse 24

संवर्तकस्तथावर्त्तः पुष्करो द्रोण एव च । एते चतुर्विधास्तात महामेघा लयंकराः

သံဝတ္တက၊ အာဝတ္တ၊ ပုပ္ဖရ နှင့် ဒြောဏ — အချစ်တို့၊ ဤအရာများသည် ကြီးကျယ်သော တိမ်တိုက်ကြီး လေးမျိုးဖြစ်ပြီး ပျက်စီးခြင်း (လယ) ကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသော ကိုယ်စားလှယ်များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 25

गर्जंतश्चाथ मुचंतस्तोयानीषच्छिवेच्छया । फेलुर्व्योम्नि मुनिश्रेष्ठ तोयदास्ते कदारवाः

ထို့နောက် အို ရသေ့မြတ်၊ မိုးတိမ်များသည် ထစ်ချုန်း၍ ရှီဝ၏ အလိုတော်ကြောင့် ထိန်းချုပ်ထားသကဲ့သို့ ရေကို အနည်းငယ်သာ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုတိမ်တိုက်များသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းသံနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံ၌ လွင့်ပျံ့သွားကြသည်။

Verse 26

तैस्तु संछादिते व्योम्नि सुगर्जद्भिश्च शंकरः । प्रशान्दाक्षायणी देवी भृशं शांतोऽभवद्द्रुतम्

သူတို့က ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်း၍ အလွန်ကြီးမားစွာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကြသော်၊ သင်္ကရ (သီဝ) သည် အလွန်တုန်လှုပ်သွား၏။ သို့ရာတွင် ဒက္ခ၏ သမီးတော် သီဝီမဟာဒေဝီ စတီသည် တည်ငြိမ်စွာနေ၍ အမြန်ပင် အရှင်ကို အပြည့်အဝ သက်သာငြိမ်းချမ်းစေ하였다။

Verse 27

अथ चाहं वीतभयश्शंकरस्या ज्ञया तदा । शेषं वैवाहिकं कर्म समाप्तिमनयं मुने

ထို့နောက် ငါသည် ကြောက်ရွံ့မှုမှ လွတ်ကင်း၍ ထိုအခါ ရှင်ကရာ (သင်္ကရာ) ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ကျန်ရှိသော မင်္ဂလာအခမ်းအနား အမှုတော်တို့ကို အို မုနိ၊ ပြည့်စုံစွာ ပြီးမြောက်စေ하였다။

Verse 28

पपात पुष्पवृष्टिश्च शिवाशिवशिरस्कयोः । सर्वत्र च मुनिश्रेष्ठ मुदा देवगणोज्झिता

ထို့နောက် ပန်းမိုးသည် ရှိဝ (Śiva) နှင့် ရှိဝါ (Śivā) တို့၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျလာ၏။ အို မုနိအထူးမြတ်၊ နေရာအနှံ့၌ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းသော ဒေဝဂဏများသည် ပွဲတော်အဖြစ် ပျံ့နှံ့ကာ အားရပါးရ အောင်ပွဲခံကြ၏။

Verse 29

वाद्यमानेषु वाद्येषु गायमानेषु तेषु च । पठत्सु विप्रवर्येषु वादान् भक्त्यान्वितेषु च

တူရိယာများ တီးခတ်နေစဉ်၊ သီချင်းများ သီဆိုနေစဉ်၊ ထို့ပြင် ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝသော ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တို့က မန္တရသံ (သဒ္ဒ) များကို ရွတ်ဆိုနေစဉ်၊ အခမ်းအနားသည် လေးမြတ်ချီးမွမ်းသံများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွား하였다။

Verse 30

रंभादिषु पुरंध्रीषु नृत्यमानासु सादरम् । महोत्सवो महानासीद्देवपत्नीषु नारद

အို နာရဒ၊ ရမ္ဘာနှင့် အခြားသော ကောင်းကင်မိန်းမများသည် လေးမြတ်ဝမ်းမြောက်စွာ ကပြနေစဉ်၊ ဒေဝတို့၏ ဇနီးမယားများအကြား၌ မဟာပွဲတော်ကြီး တကယ်ပင် ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 31

अथ कर्मवितानेशः प्रसन्नः परमेश्वरः । प्राह मां प्रांजलिं प्रीत्या लौकिकीं गतिमाश्रितः

ထို့နောက် သာသနာရေးကర్మအလုံးစုံ၏ အရှင်ဖြစ်သော ပရမေရှဝရသည် ကြည်နူးပျော်ရွှင်၍ ကရုဏာတော်ဖြင့် လက်အုပ်ချီရပ်နေသော ကျွန်ုပ်အား မေတ္တာဖြင့် လူလောကသဘော စကားပြောပုံဖြင့် မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 32

ईश्वर उवाच । हे ब्रह्मन् सुकृतं कर्म सर्वं वैवाहिकं च यत् । प्रसन्नोस्मि त्वमाचार्यो दद्यां ते दक्षिणां च काम्

ဣရှဝရ (သခင်ရှီဝ) မိန့်တော်မူသည်— «ဟေ ဘြဟ္မဏ၊ မင်္ဂလာကောင်းသော ကိစ္စအားလုံးနှင့် မင်္ဂလာဆောင်ပွဲ၏ အခမ်းအနားတို့ကို ကောင်းစွာ ဆောင်ရွက်ပြီးပြီ။ ငါနှစ်သက်၏။ သင်သည် အာချာရျဖြစ်သဖြင့် သင်လိုချင်သော ဒက္ခိဏာကို ငါပေးမည်»။

Verse 33

याचस्व तां सुरज्येष्ठ यद्यपि स्यात्सुदुर्लभा । ब्रूहि शीघ्रं महाभाग नादेयं विद्यते मम

ဟေ နတ်တို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ သူမကို တောင်းလော့—အလွန်ရခက်ခဲသော်လည်း။ ကံကောင်းသူရေ၊ မြန်မြန်ပြောလော့; ငါ့အာဏာအတွင်းရှိသမျှကို ပေးရန် ငါမငြင်းပယ်။

Verse 34

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्सोहं शंकरस्य कृतांजलिः । मुनेऽवोचं विनीतात्मा प्रणम्येशं मुहुर्मुहुः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ ရှင်ကရာ၏ စကားကို ထိုသို့ ကြားပြီးနောက် ငါသည် လက်အုပ်ချီ၍ ရပ်နေ၏။ အို မုနိ၊ စိတ်နှိမ့်ချ၍ ငါသည် မိန့်ဆိုကာ၊ အရှင်ကို ထပ်တလဲလဲ ဦးချကန်တော့၏။

Verse 35

ब्रह्मोवाच । यदि प्रसन्नो देवेश वरयोग्योस्म्यहं यदि । तत्कुरु त्वं महेशान सुप्रीत्या यद्वदाम्यहम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ «အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ သင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူပြီး ငါသည် ကောင်းချီးကို လက်ခံထိုက်သူ ဖြစ်ပါက၊ အို မဟေရှာန၊ ငါတောင်းဆိုမည့်အရာကို မေတ္တာဖြင့် ပေးသနားတော်မူပါ။»

Verse 36

अनेनैव तु रूपेण वेद्यामस्यां महेश्वर । त्वया स्थेयं सदैवात्र नृणां पापविशुद्धये

အို မဟေရှဝရ၊ ဤပုံသဏ္ဌာန်တစ်မျိုးတည်းဖြင့်ပင် ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း တည်ရှိ၍ သိမြင်နိုင်အောင် နေတော်မူပါစေ၊ လူသားတို့၏ အပြစ်အညစ်ကို သန့်စင်စေရန်အတွက် ဖြစ်ပါသည်။

Verse 37

येनास्य संनिधौ कृत्वा स्वाश्रमं शशि शेखर । तपः कुर्या विनाशाय स्वपापस्यास्य शंकर

အို လမင်းကို မကွက်တင်ထားသော အရှင် (Śaśi-śekhara)၊ အို ရှင်ကာရ (Śaṅkara)၊ သူ၏ နီးကပ်သော သန္နိဋ္ဌာန်အတွင်း၌ ကျွန်ုပ်၏ အာရှရမ်ကို တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ ကျွန်ုပ်၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးရန် ထိုနေရာ၌ တပဿ (austerity) ကို ပြုနိုင်ပါစေ။

Verse 38

चैत्रशुक्लत्रयोदश्यां नक्षत्रे भगदैवते । सूर्यवारे च यो भक्त्या वीक्षेत भुवि मानवः

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူတစ်ဦးသည် သဒ္ဓါဖြင့် ချိုင်တြ (Caitra) လပြည့်ဘက် တစ်ဆယ့်သုံးရက်နေ့ (trayodaśī) တွင်၊ နက္ခတ်၏ အုပ်စိုးနတ်မှာ ဘဂ (Bhaga) ဖြစ်သောအခါ၊ ထို့ပြင် တနင်္ဂနွေနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်လျှင်၊ ထိုသန့်ရှင်းသော မြင်တွေ့ခြင်း/အကျင့်ကို ကြည့်ရှုနိုင်ပါက—ဆိုထားသည့် ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 39

तदैव तस्य पापानि प्रयांतु हर संक्षयम् । वर्द्धते विपुलं पुण्यं रोगा नश्यंतु सर्वशः

ထိုခဏတည်းကပင် ဟရ (ရှီဝ) ၏ အင်အားကြောင့် သူ၏ အပြစ်အကုန်လုံး ပျက်စီးသို့ အလျင်အမြန် သွားပါစေ။ ကုသိုလ်အလွန်ကြီးမားစွာ တိုးပွားပါစေ၊ ရောဂါအပေါင်းတို့လည်း အကုန်လုံး ပျောက်ကင်းပါစေ။

Verse 40

या नारी दुर्भगा वंध्या काणा रूपविवर्जिता । सापि त्वद्दर्शनादेव निर्दोषा संभवेद्ध्रुवम्

ကံမကောင်းသော၊ မီးမဖွားနိုင်သော၊ မျက်စိတစ်ဖက်သာရှိသော၊ သို့မဟုတ် အလှအပမရှိသော မိန်းမမည်သူမဆို—သင်ကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် အပြစ်အနာအဆာကင်းစင်သူ ဖြစ်လာမည်မှာ မလွဲဧကန်။

Verse 41

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचो मे हि स्वात्मसर्वसुखावहम् । तथाऽस्त्विति शिवः प्राह सुप्रसन्नेन चेतसा

ဗြဟ္မာက ပြော၏—«ဤသို့ ငါ၏စကားကို ကြားနာပြီးနောက်၊ ထိုစကားသည် အတ္တ၏ ကောင်းကျိုးနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို အပြည့်အဝ ဆောင်ကြဉ်းသောကြောင့်၊ စိတ်အလွန်ပျော်ရွှင်သော သီဝက ‘အဲဒီလိုပဲ’ ဟု ပြန်ဆိုတော်မူ၏»။

Verse 42

शिव उवाच । हिताय सर्वलोकस्य वेद्यां तस्यां व्यवस्थितः । स्थास्यामि सहितः पत्न्या सत्या त्वद्वचनाद्विधे

သီဝက ပြော၏—«လောကအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် ထိုပူဇော်ဝေဒီပေါ်၌ တည်နေ၍၊ ငါသည် ငါ၏ ဇနီး စတီနှင့်အတူ နေထိုင်မည်၊ အို စီမံခန့်ခွဲသူ ဗိဓေ (ဗြဟ္မာ)၊ သင်၏ စကားအတိုင်း»။

Verse 43

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा भगवांस्तत्र सभार्यो वृषभध्वजः । उवाच वेदिमध्यस्थो मूर्तिं कृत्वांशरूपिणीम्

ဗြဟ္မာက ပြော၏—«ဤသို့ ဆိုပြီးနောက်၊ နွားအလံတင်သော အရှင်ဘုရား သီဝသည် မိဖုရားနှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ ဝေဒီအလယ်တွင် ရပ်တည်၍၊ မိမိ၏ ဒေဝသဘာဝမှ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်အဖြစ် ထင်ရှားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ မိန့်တော်မူ၏»။

Verse 44

ततो दक्षं समामंत्र्य शंकरः परमेश्वरः । पत्न्या सत्या गंतुमना अभूत्स्वजनवत्सलः

ထို့နောက် အမြင့်မြတ်သော အရှင်ရှင်ကရာ (ရှင်ကရ) သည် ဒက္ခကို သင့်လျော်စွာ ဖိတ်ခေါ်ပြီးနောက် မိဖုရား စတီနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ သွားလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာ၍ မိမိတို့အပေါ် အမြဲမေတ္တာထားသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 45

एतस्मिन्नंतरे दक्षो विनयावनतस्सुधीः । सांजलिर्नतकः प्रीत्या तुष्टाव वृषभध्वजम्

ထိုအချိန်တွင် ပညာရှိ ဒက္ခသည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ ခေါင်းငုံ့၍ လက်နှစ်ဖက်ကို အညံ့တင်ကာ ရိုသေစွာ ငုံ့ကာ၊ ချစ်ခင်သဒ္ဓါဖြင့် နွားတံဆိပ်တော်ကိုင် အရှင်ရှီဝကို ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 46

विष्ण्वादयस्सुरास्सर्वे मुनयश्च गणास्तदा । नत्वा संस्तूय विविधं चक्रुर्जयरवं मुदा

ထို့နောက် ဗိဿနုနှင့် နတ်တို့အားလုံး၊ မုနိတို့နှင့် ဂဏာအဖွဲ့တို့သည် ထိုအခါ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ နည်းမျိုးစုံဖြင့် (ရှီဝကို) ချီးမွမ်းကြပြီး၊ ဝမ်းမြောက်လှစွာ “အောင်မြင်ပါစေ” ဟု အောင်ပွဲသံကို ကြွေးကြော်ကြ၏။

Verse 47

आरोप्य वृषभे शंभुस्सतीं दक्षाज्ञया मुदा । जगाम हिमवत्प्रस्थं वृषभस्थस्स्वयं प्रभुः

ဒက္ခ၏ အမိန့်အတိုင်း ရှမ္ဘုသည် ဝမ်းမြောက်စွာ စတီကို နွားပေါ်တင်စေပြီး၊ အရှင်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း နွားစီးကာ ဟိမဝတ်တောင်တန်းအမြင့်သို့ ထွက်ခွာတော်မူ၏။

Verse 48

अथ सा शंकराभ्यासे सुदती चारुहासिनी । विरेजे वृषभस्था वै चन्द्रांते कालिका यथा

ထို့နောက် သွားလှပ၍ အပြုံးချိုမြိန်သော စတီသည် ရှင်ကရာအနီး၌ တောက်ပလင်းလက်လာ၏။ နွားပေါ်ထိုင်နေသော်လည်း လ၏လမ်းကြောင်းအဆုံး၌ ကာလိကာကဲ့သို့ ရောင်ဝါထွန်းလင်းနေ၏။

Verse 49

विष्ण्वादयस्सुरास्सर्वे मरीच्याद्यास्तथर्षयः । दक्षोपि मोहितश्चासीत्तथान्ये निश्चला जनाः

ဗိဿနုနှင့် အခြားဒေဝတားအားလုံး၊ မရီချိမှ စသော ရှိများ၊ ဒက္ခာတောင်ပင် မောဟဖြစ်သွားကြ၏။ အခြားလူများလည်း အံ့ဩမိ၍ မလှုပ်မရှား ရပ်နေကြ၏။

Verse 50

केचिद्वाद्यान्वादयन्तो गायंतस्सुस्वरं परे । शिवं शिवयशश्शुद्धमनुजग्मुः शिवं मुदा

အချို့က တူရိယာများကို တီးခတ်ကြ၍ အချို့ကလည်း သာယာသောအသံဖြင့် သီချင်းဆိုကြ၏။ ပျော်ရွှင်စွာ၊ သန့်ရှင်းသောဂုဏ်သတင်းက ပဝါနစေသော ရှိဝကို လိုက်လံကာ ရှိဝကို ဝမ်းမြောက်စွာ ဆည်းကပ်ကြ၏။

Verse 51

मध्यमार्गाद्विसृष्टो हि दक्षः प्रीत्याथ शम्भुना । वधाम प्राप सगणः शम्भुः प्रेमसमाकुलः

ထို့ကြောင့် အလယ်လမ်းမှ ပယ်လွှတ်ခံရသော ဒက္ခသည် ပျက်စီးခြင်းကို တွေ့ကြုံရ၏။ ထို့နောက် ချစ်မေတ္တာဖြင့် လှုပ်ရှားနေသော သမ္ဘူ (ရှီဝ) သည် မိမိ၏ ဂဏများနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 52

विसृष्टा अपि विष्ण्वाद्याश्शम्भुना पुनरेव ते । अनुजग्मुश्शिवं भक्त्या सुराः परमया मुदा

သမ္ဘူက ပယ်လွှတ်ခဲ့သော်လည်း ဗိဿနုတို့မှ စ၍ ထိုဒေဝတားများသည် ရှီဝကို ထပ်မံလိုက်ပါသွားကြပြီး၊ ဘက္တိဖြင့်လည်းကောင်း အမြင့်ဆုံးသော ပျော်ရွှင်မှုဖြင့်လည်းကောင်း လိုက်နာကြ၏။

Verse 53

तैस्सर्वैस्सगणैश्शंभुस्सत्यः च स्वस्त्रिया युतः । प्राप स्वं धाम संहृष्टो हिमवद्गिरि शोभितम्

ထို့နောက် ကတိတည်သော သမ္ဘူသည် ဂဏအားလုံးနှင့်အတူ မိမိ၏ မဟာဒေဝီ (ဇနီး) ကိုပါ ခေါ်ဆောင်လျက်၊ ဟိမဝဒ်တောင်တန်း၏ အလှဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော မိမိ၏ သာသနာတော်အိမ်တော်သို့ ပျော်ရွှင်စွာ ရောက်ရှိသွား၏။

Verse 54

तत्र गत्वाखिलान्देवान्मुनीनपि परांस्तथा । मुदा विसर्जयामास बहु सम्मान्य सादरम्

ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားပြီးနောက်၊ နတ်တို့အားလုံးနှင့် အထူးမြတ်သော မုနိတို့ကို လေးစားစွာ ဂုဏ်ပြုကာ၊ ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် သင့်တော်သော ဂရုဏာနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာအများဖြင့် ပြန်လွှတ်တော်မူ၏။

Verse 55

शंभुमाभाष्य ते सर्वे विष्ण्वाद्या मुदितानना । स्वंस्वं धाम ययुर्नत्वा स्तुत्वा च मुनयस्सुराः

သမ္ဘူ (ရှီဝ) ကို မိန့်ကြားနှုတ်ဆက်ပြီးနောက်၊ ဗိဿနုနှင့် အခြားနတ်တို့အားလုံးသည် မျက်နှာဝမ်းမြောက်လျက် ဦးညွှတ်ကာ စတုတိများကို ချီးမွမ်းဆို၍၊ မုနိတို့နှင့် နတ်တို့အတူ မိမိတို့၏ နေရာနေထိုင်ရာသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 56

शिवोपि मुदितोत्यर्थं स्वपत्न्या दक्षकन्यया । हिमवत्प्रस्थसंस्थो हि विजहार भवानुगः

သခင်ရှီဝလည်း ဒက္ခာ၏သမီးဖြစ်သော မိမိ၏မဟာမိတ်ဇနီးနှင့် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်တော်မူ၏။ ဟိမဝန်တောင်တန်း၏ လျှောစောင်းများတွင် နေထိုင်ကာ၊ ဘဝ (အမြင့်ဆုံးသခင်) ၏ အမိန့်နှင့် ကိုယ်တော်ကို ဆည်းကပ်သူများနှင့် သဟဇာတဖြစ်လျက် ထိုနေရာ၌ ပျော်ရွှင်စွာ ကစားတော်မူ၏။

Verse 57

ततस्स शंकरस्सत्या सगणस्सूतिकृन्मुने । प्राप स्वं धाम संहृष्टः कैलाशं पर्वतोत्तमम्

ထို့နောက်၊ စကားတည်ကြည်သော ရှင်ကရသည် မုနိရေ၊ မိမိ၏ ဂဏများနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်စွာ မိမိ၏ နေရာတော်သို့ ရောက်ရှိခဲ့၏—တောင်တန်းအထွဋ်အမြတ် ကိုင်လာသ။

Verse 58

एतद्वस्सर्वमाख्यातं यथा तस्य पुराऽभवत् । विवाहो वृषयानस्य मनुस्वायंभुवान्तक

ထို့ကြောင့် ရှိများအို၊ ရှေးကာလ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို သင်တို့အား ပြောပြပြီးပြီ—စွာယံဘုဝ မနု၏ အုပ်ချုပ်မှုအဆုံးပိုင်းတွင် ဖြစ်ပွားသော ဝೃṣယာန၏ မင်္ဂလာအထိ ဖြစ်၏။

Verse 59

विवाहसमये यज्ञे प्रारंभे वा शृणोति यः । एतदाख्यानमव्यग्रस्संपूज्य वृषभध्वजम्

မင်္ဂလာအခါ သို့မဟုတ် ယဇ္ဉာအစတွင် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နန္ဒီတံဆိပ်တော်ရှင် သီဝကို ပူဇော်ကာ ဤပုဏ္ဏကထာကို နားထောင်သူသည် နားထောင်ခြင်းကြောင့် အမှန်တကယ် ကောင်းချီးရရှိ၏။

Verse 60

तस्याऽविघ्नं भवेत्सर्वं कर्म वैवाहिकं च यत् । शुभाख्यमपरं कर्म निर्विघ्नं सर्वदा भवेत्

ထိုမင်္ဂလာကာရဏာကြောင့် လုပ်ငန်းအားလုံး၊ အထူးသဖြင့် မင်္ဂလာပွဲဆိုင်ရာ အခမ်းအနားများသည် အတားအဆီးကင်းစင်လာ၏။ “မင်္ဂလာ” ဟုခေါ်သော အခြားကာရဏာများလည်း အမြဲတမ်း အနှောင့်အယှက်မရှိ ဖြစ်၏။

Verse 61

कन्या च सुखसौभण्यशीलाचारगुणान्विता । साध्वी स्यात्पुत्रिणी प्रीत्या श्रुत्वाख्यानमिदं शुभम्

ဤမင်္ဂလာရှိသော သာသနာတော်အကြောင်းအရာကို ဝမ်းမြောက်စွာ ကြားနာလျှင်၊ ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် ကံကောင်းခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ သဘောသန့်ရှင်းသော အကျင့်စာရိတ္တ၊ မှန်ကန်သော အပြုအမူနှင့် ဂုဏ်သတ္တိတို့ရှိသည့် မိန်းကလေးသည် သီလရှင်ကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသည့် သဒ္ဓါဝတီဖြစ်လာပြီး သားသမီးကောင်းချီးကို ရရှိ၏။