सतीप्राप्तिविषये ब्रह्मरुद्रसंवादः | The Brahmā–Śiva Dialogue on Attaining Satī

Verse 1

नारद उवाच । रुद्रपार्श्वे त्वयि गते किमभूच्चरितं ततः । का वार्ता ह्यभवत्तात किं चकार हरः स्वयम्

နာရဒက ပြော၏—“ချစ်သားရေ၊ သင် ရုဒြ (သီဝ) ၏ အနားသို့ သွားပြီးနောက် ဘာဖြစ်ခဲ့သနည်း။ ထိုအခါ သတင်းအကြောင်းအရာ မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း၊ ဟရ (သီဝ) ကိုယ်တိုင် ဘာလုပ်ခဲ့သနည်း?”

Verse 2

ब्रह्मोवाच । अथाहं शिवमानेतुं प्रसन्नः परमेश्वरम् । आसदं हि महादेवं हिमवद्गिरिसंस्थितम्

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် စိတ်နှလုံးအေးချမ်း၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်ရှီဝကို ခေါ်ဆောင်ရန် ငါထွက်ခွာခဲ့၏။ အမှန်တကယ် ငါသည် ဟိမဝတ်တောင်ပေါ်၌ တည်နေသော မဟာဒေဝကို ချဉ်းကပ်ခဲ့၏။

Verse 3

मां वीक्ष्य लोकस्रष्टारमायांतं वृषभध्वजः । मनसा संशयं चक्रे सतीप्राप्तौ मुहुर्मुहुः

လောကဖန်ဆင်းရှင် ငါလာရောက်သည်ကို မြင်သော်၊ နွားအလံတော်ဆောင် ဝೃಷဘဓွဇ (ရှီဝ) သည် စတီကို ရရှိခြင်းအကြောင်း စိတ်ထဲတွင် ထပ်ခါထပ်ခါ သံသယ ဖြစ်ပေါ်စေ၏။

Verse 4

अथ प्रीत्या हरो लोक गतिमाश्रित्य लीलया । सत्या भक्त्या च मां क्षिप्रमुवाच प्राकृतो यथा

ထို့နောက် ဟရ (ရှီဝ) သည် ဝမ်းမြောက်နှစ်သက်၍ လီလာကရုဏာဖြင့် လောကီသဘော သာမန်ပုံစံကို ခံယူကာ စတီ၏ သစ္စာရှိသော ဘက္တိကြောင့် ငါ့အား လျင်မြန်စွာ ပြောဆိုတော်မူ၏။

Verse 5

ईश्वर उवाच । किमकार्षीत्सुरज्येष्ठ सत्यर्थे त्वत्सुतस्स माम् । कथयस्व यथा स्वांतं न दीर्ये मन्मथेन हि

အီශ්ဝရ (ရှီဝ) မိန့်တော်မူသည်– «အို နတ်တို့အတွင်း အမြင့်ဆုံးသူ၊ သစ္စာအတွက် သင်၏သားသည် ငါ့အပေါ် ဘာကို ပြုခဲ့သနည်း။ သင်၏နှလုံးသားထဲရှိသမျှကို တိတိကျကျ ပြောလော့—အမှန်တကယ် ငါသည် မန్మထ (ကာမदेဝ) ကြောင့် မလှုပ်မယှက်၊ မကွဲမပြတ် ဖြစ်သူ မဟုတ်»။

Verse 6

धावमानो विप्रयोगो मामेव च सतीं प्रति । अभिहंति सुरज्येष्ठ त्यक्त्वान्यां प्राणधारिणीम्

အို နတ်တို့၏ အကြီးအကဲတော်၊ ခွဲခွာရခြင်း၏ အလျင်အမြန်သော နာကျင်မှုသည် ငါ့အပေါ်နှင့် စတီမယ်တော်အပေါ်သာ ထိခိုက်လာ၏။ အသက်ကို ထိန်းထားနေသေးသော အခြားသူအားလုံးကို စွန့်ပစ်၍ ငါတို့နှစ်ဦးပေါ်သို့သာ ကျရောက်၏။

Verse 7

सतीति सततं ब्रह्मन् वद कार्यं करोम्यहम् । अभेदान्मम सा प्राप्या तद्विधे क्रियतां तथा

"အို ဗြဟ္မာ၊ 'သတီ၊ သတီ' ဟု အမြဲမပြတ် ရွတ်ဆိုနေလော့၊ ငါပြုသင့်သည်ကို ပြုမည်။ သူမသည် ငါနှင့် မခြားနားသောကြောင့်၊ ငါသည် သူမကို ရရှိရမည်—ထို့ကြောင့် ထိုအတွက် သင့်လျော်သော အစီအစဉ်များကို ပြုလုပ်ပါလော့။"

Verse 8

ब्रह्मोवाच । इति रुद्रोक्तवचनं लोकाचारसुगर्भितम् । श्रुत्वाहं नारदमुने सांत्वयन्नगदं शिवम्

ဗြဟ္မာက မိန့်ကြားသည်မှာ- "အို နာရဒရုသီ၊ လောကဝတ်ထုံးစံများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော ရုဒြ၏စကားများကို ကြားရပြီးနောက်၊ ငါသည် အပြစ်ကင်းစင်သော အရှင်သီဝကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့၏။"

Verse 9

ब्रह्मोवाच । सत्यर्थं यन्मम सुतो वदति स्म वृषध्वज । तच्छ्रणुष्व निजासाध्य सिद्धमित्यवधारय

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– «အို ဝೃಷဓွဇ (နွားအလံတင်သော ရှီဝ)၊ ငါ့သားပြောခဲ့သမျှသည် အဓိပ္ပါယ်မှန်ကန်၍ အကျိုးရှိ၏။ ထိုစကားကို နားထောင်လော့၊ မိမိအတွက် မလွဲမသွေ အောင်မြင်စေသော နည်းလမ်းဟူ၍ အတည်ပြုလော့»။

Verse 10

देया तस्मै मया पुत्री तदर्थं परिकल्पिता । ममाभीष्टमिदं कार्यं त्वद्वाक्यादधिकं पुनः

«ငါသည် ငါ့သမီးကို သူ့အား ပေးမည်။ ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက်ပင် ကံတော်က သတ်မှတ်ထား၏။ ဤအမှုသည် ငါ့နှလုံးသားအလိုတော်ဖြစ်၍—တဖန်လည်း သင်၏စကားထက်ပင် ပိုမိုခိုင်မာလှ၏»။

Verse 11

मत्पुत्र्याराधितश्शंभुरेतदर्थं स्वयं पुनः । सोप्यन्विष्यति मां यस्मात्तदा देया मया हरे

«ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက်ပင် ငါ့သမီးက သမ္ဘု (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ကာ အာရాధနာပြုခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သူတော်မူသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ထပ်မံ၍ ငါ့ကို ရှာဖွေလာမည်။ သူတော်မူသည် ငါ့ကို ရှာလာမည်ဖြစ်သဖြင့်၊ အို ဟရီ၊ ထိုအခါ ငါသည် (သမီးကို) သူ့အား ပေးမည်»။

Verse 12

शुभे लग्न सुमुहूर्ते समागच्छतु सोंतिकम् । तदा दास्यामि तनयां भिक्षार्थं शंभवे विधे

«ကောင်းမြတ်သော လဂ္နနှင့် အလွန်အကျိုးရှိသော မုဟူရ္တ အချိန်ကာလ ရောက်လာပါစေ။ ထိုအခါ ဗိဓာတာ ဘြဟ္မာရေ၊ တောင်းခံသည့် သာဓုသမားအဖြစ် ရှမ္ဘု၏ အလှူတောင်းဆိုမှုကို လက်ခံ၍ ငါ၏ သမီးကို ရှမ္ဘုအား ပေးအပ်မည်»။

Verse 13

इत्युवाच स मां दक्षस्तस्मात्त्वं वृषभध्वज । शुभे मुहूर्ते तद्वेश्म गच्छ तामानयस्व च

ထို့သို့ ဒက္ခသည် ငါ့အား ပြောကြား၏— «ထို့ကြောင့် နွားတံဆိပ်ကို ဆောင်သော အရှင် (ဝೃષಭဓ్వဇ) ရေ၊ ကောင်းမြတ်သော မုဟူရ္တ အချိန်တွင် ထိုအိမ်သို့ သွား၍ သူမကို ဒီနေရာသို့ ခေါ်လာပါ»။

Verse 14

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा मम वचो लौकिकी गतिमाश्रितः । उवाच विहसन्रुद्रो मुने मां भक्तवत्सलः

ဘြဟ္မာက ပြော၏— «ဤသို့ ငါ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် ရုဒြသည် လောကီသဘောအတိုင်း အမူအရာယူကာ ပြုံးရယ်လျက် ငါ့အား ပြော하였다၊ အို မုနိ၊ အကြောင်းမူကား သူသည် ဘက္တများကို အမြဲချစ်ခင်ကရုဏာထားသူ ဖြစ်၏»။

Verse 15

रुद्र उवाच । गमिष्ये भवता सार्द्धं नारदेन च तद्गृहम् । अहमेव जगत्स्रष्टस्तस्मात्त्वं नारदं स्मर

ရုဒ္ဒရက မိန့်တော်မူသည်။ «ငါသည် သင်နှင့်အတူ၊ နာရဒနှင့်လည်းအတူ ထိုအိမ်သို့ သွားမည်။ ငါတစ်ပါးတည်းက လောကကို ဖန်ဆင်းသူ ဖြစ်သဖြင့် နာရဒကို သတိရ၍ ခေါ်ယူလော့»။

Verse 16

मरीच्यादीन् स्वपुत्रांश्च मानसानपि संस्मर । तैः सार्द्धं दक्षनिलयं गमिष्ये सगणो विधे

«မရီချိနှင့် အခြားရိရှီတို့ကို—သင်၏သားတော်များ၊ စိတ်မှ မွေးဖွားသော သားတော်များကိုပါ—သတိရလော့။ အို ဖန်ဆင်းရှင် ဘြဟ္မာ (ဝိဓေ)၊ သူတို့နှင့်အတူ ငါသည် ငါ့ဂဏတို့နှင့် ဒက္ခ၏ နေအိမ်သို့ သွားမည်»။

Verse 17

ब्रह्मोवाच । इत्याज्ञप्तोहमीशेन लोकाचारपरेण ह । संस्मरं नारदं त्वां च मरीच्यदीन्सुतांस्तथा

ဗြဟ္မာက ပြောတော်မူ၏— «လောကဓမ္မအကျင့်ကို ထိန်းသိမ်းတော်မူသော အရှင်၏ အမိန့်ကို ခံယူပြီးနောက်၊ ငါသည် ထွက်ခွာသွားရာတွင် နာရဒ၊ သင်နှင့် မရီချိတို့၏ သားများ အပါအဝင် အခြား ရှင်သန်သူတော်များကိုလည်း သတိရလျက် သွား၏»။

Verse 18

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे कन्यादानवर्णनो नामाष्टादशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရှီဝမဟာပုရာဏ၏ ဒုတိယစာအုပ်အတွင်း၊ ဒုတိယ ရုဒ္ရသံဟိတာ၏ ဒုတိယပိုင်း စတီခဏ္ဍ၌ «ကနျာဒာန (သမီးပေးအပ်ခြင်း) ဖော်ပြချက်» ဟု အမည်ရသော အဋ္ဌာဒသမ अध्याय (၁၈) သည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 19

विष्णुस्समागतस्तूर्णं स्मृतो रुद्रेण शैवराट् । सस्वसैन्यः कमलया गरुडारूढं एव च

ရုဒြာ၏ သတိခေါ်ခြင်းကြောင့် ဗိဿဏုသည် ချက်ချင်း ရောက်လာ၏—ရှီဝကို အလွန်သဒ္ဓါရှိသော အရှင်မင်း—မိမိတပ်ဖွဲ့နှင့်တကွ၊ ကမလာ (လက္ရှမီ) လည်း အတူပါလာကာ၊ ဂရုဍပေါ် စီးနင်းလာ၏။

Verse 20

अध चैत्रसिते पक्षे नक्षत्रे भगदैवते । त्रयोदश्यां दिने भानौ निगच्छत्स महेश्वरः

ထို့နောက် ချိုက်ထရာလ၏ အမှောင်ဖက် (ကృష్ణပက္ခ) တွင်၊ ဘဂါကို အုပ်စိုးသည့် နက္ခတ်အောက်၌၊ လဆယ့်သုံးရက်နေ့၌၊ နေမင်း ရွေ့လျားသွားစဉ် မဟာဒေဝ (အမြင့်ဆုံးအရှင်) သည် ထွက်ခွာတော်မူ၏။

Verse 21

सर्वैस्सुरगणैस्सार्द्धं ब्रह्मविष्णु पुरस्सरैः । तथा तैर्मुनिभिर्गच्छन् स बभौ पथि शंकरः

နတ်တော်အစုအဝေးအားလုံးနှင့်အတူ၊ ရှေ့တန်းတွင် ဗြဟ္မာနှင့် ဗိဿနုတို့ရှိကာ၊ မုနိတို့လည်းလိုက်ပါလျက်၊ သင်္ကရ (ရှီဝ) သည် လမ်းခရီး၌ တောက်ပသော သာသနာတော်အလင်းဖြင့် ရွှင်လန်းစွာ ချီတက်သွား၏။

Verse 22

मार्गे समुत्सवो जातो देवादीनां च गच्छताम् । तथा हरगणानां च सानंदमनसामति

လမ်းခရီးတွင် သွားလာနေသော နတ်တော်များနှင့် အခြားသော ကောင်းကင်သတ္တဝါတို့အကြား ပွဲတော်ကြီးတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထိုနည်းတူ ဟရ (ရှီဝ) ၏ အဖွဲ့အစုတို့တွင်လည်း စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြ၏။

Verse 24

ततः क्षणेन बलिना बलीवर्देन योगिना । स विष्णुप्रमुखः प्रीत्या प्राप दक्षालयं हरः

ထို့နောက် ခဏအတွင်းပင်၊ အင်အားကြီးမား၍ ယောဂ၏ အရှင်ဖြစ်ကာ အင်အားပြင်းသော နွားတော်ပေါ်စီးနင်းသည့် ဟရ (ရှီဝ) သည် ချစ်ခင်ကြည်နူးမှုဖြင့် ဗိဿနုနှင့် နတ်တော်အထွဋ်အမြတ်တို့ကို အဖော်ပြုလျက် ဒက္ခ၏ အိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိ၏။

Verse 25

ततो दक्षो विनीतात्मा संप्रहृष्टतनूरुहः । प्रययौ सन्मुखं तस्य संयुक्तस्सकलैर्निजैः

ထို့နောက် ဒက္ခသည် စိတ်နှလုံးကို နှိမ့်ချ၍ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် အမွှေးအတောင်ထောင်လျက်၊ မိမိ၏ လူအပေါင်းတို့နှင့်အတူ ထိုအရှင်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြိုဆိုရန် ထွက်သွား၏။

Verse 26

सर्वे सुरगणास्तत्र स्वयं दक्षेण सत्कृताः । पार्श्वे श्रेष्ठं च मुनिभिरुपविष्टा यथाक्रमम्

ထိုနေရာတွင် နတ်ဗြဟ္မာအပေါင်းတို့အား ဒက္ခမင်းက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဂုဏ်ပြုဧည့်ခံလေသည်။ ရသေ့မြတ်တို့သည်လည်း အစီအစဉ်တကျဖြင့် သူ၏ဘေးတွင် အထူးမြတ်ဆုံးသော နေရာများ၌ ထိုင်ကြကုန်၏။

Verse 27

परिवार्याखिलान्देवान्गणांश्च मुनिभिर्यथा । दक्षस्समानयामास गृहाभ्यंतरतश्शिवम्

နတ်ဗြဟ္မာများ၊ အခြံအရံများနှင့် ရသေ့မြတ်များကို စနစ်တကျ စုဝေးစေပြီးနောက်၊ ဒက္ခမင်းသည် သီဝမြတ်စွာဘုရားအား မိမိ၏ အိမ်တွင်းဆောင်သို့ ရသေ့မြတ်တို့နှင့် ထိုက်တန်သော နည်းလမ်းဖြင့် ပင့်ဆောင်လေသည်။ သို့သော် သီဝမြတ်စွာဘုရားသည် လောကီဂုဏ်ဒြပ်နှင့် အရှက်တရားတို့ထက် ကျော်လွန်သော အရှင်သခင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 28

अथ दक्षः प्रसन्नात्मा स्वयं सर्वेश्वरं हरम् । समानर्च विधानेन दत्त्वासनमनुत्तमम्

ထို့နောက် စိတ်နှလုံးကြည်လင်သော ဒက္ခမင်းသည် အလုံးစုံတို့၏ အရှင်သခင်ဖြစ်သော ဟရ (သီဝ) အား သင့်လျော်သော ဝတ်ပြုနည်းစနစ်အတိုင်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပူဇော်ပြီးလျှင် အတုမရှိသော မြတ်သောနေရာကို ဆက်ကပ်လေသည်။

Verse 29

ततो विष्णुं च मां विप्रान्सुरान्सर्वान्गणांस्तथा । पूजयामास सद्भक्त्या यथोचितविधानतः

ထို့နောက် အစီအစဉ်တကျ သူသည် ဗိဿဏုနှင့် ငါ (ရှီဝ) ကိုလည်းကောင်း၊ ဗြာဟ္မဏများ၊ ဒေဝတော်အပေါင်းနှင့် ဂဏများကိုလည်းကောင်း စစ်မှန်သော ဘက္တိဖြင့် သင့်လျော်သော ရိတုအတိုင်း ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 30

कृत्वा यथोचितां पूजां तेषां पूज्यादिभिस्तथा । चकार संविदं दक्षो मुनिभिर्मानसैः पुनः

ထိုအခါ လေးစားထိုက်သော မုနိများအား သင့်လျော်သကဲ့သို့ ပူဇော်ကာ လိုအပ်သော ပူဇော်ပစ္စည်းနှင့် ဂုဏ်ပြုမှုများကို ပေးပြီးနောက် ဒက္ခသည် စိတ်မှပေါက်ဖွားသော (မာနသ) မုနိများနှင့် ထပ်မံ တရားဝင် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်၍ စဉ်းစားဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 31

ततो मां पितरं प्राह दक्षः प्रीत्या हि मत्सुतः । प्रणिपत्य त्वया कर्म कार्यं वैवाहिकं विभो

ထို့နောက် ဒက္ခ—ကျွန်ုပ်၏သား—သည် ချစ်ခင်စိတ်ဖြင့် အဖဖြစ်သော ကျွန်ုပ်ကို ပြောကြားလေသည်– “အရှင်မြတ်၊ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် မင်္ဂလာအခမ်းအနား၏ ကర్మများကို ဆောင်ရွက်ပါ” ဟု။

Verse 32

बाढमित्यहमप्युक्त्वा प्रहृष्टैनांतरात्मना । समुत्थाय ततोऽकार्षं तत्कार्यमखिलं तथा

ကျွန်ုပ်လည်း “ကောင်းပြီ” ဟု ပြန်ဆိုကာ အတွင်းစိတ်ပျော်ရွှင်လျက် ထ၍ ထိုကိစ္စအားလုံးကို သူမပြောသကဲ့သို့ အပြည့်အစုံ ဆောင်ရွက်လေသည်။

Verse 33

ततश्शुभे मुहूर्ते हि लग्ने ग्रहबलान्विते । सती निजसुतां दक्षो ददौ हर्षेण शंभवे

ထို့နောက် မင်္ဂလာကောင်းသော အချိန်၊ လဂ္နာသည် ဂြိုဟ်အင်အားဖြင့် ထောက်ပံ့ထားသည့်အခါ ဒက္ခသည် မိမိသမီး စတီကို ဝမ်းမြောက်စွာ သမ္ဘု (ရှီဝ) ထံ မင်္ဂလာပေးအပ်လေသည်။

Verse 34

उद्वाहविधिना सोपि पाणिं जग्राह हर्षितः । दाक्षायण्या वरतनोस्तदानीं वृषभध्वजः

ထို့နောက် မင်္ဂလာအခမ်းအနား၏ သင့်တော်သော ရိုးရာနည်းလမ်းအတိုင်း၊ နွားတံဆိပ်တော်ရှင် (ရှီဝ) သည် ပျော်ရွှင်စွာ လက်လှမ်းယူကာ လှပသန်မာသော ဒက္ခာယဏီ (စတီ) ၏ လက်ကို ထိုအချိန်တည်းက ဆုပ်ကိုင်ယူ하였다။

Verse 35

अहं हरिस्त्वदाद्या वै मुनयश्च सुरा गणाः । नेमुस्सर्वे संस्तुतिभि स्तोषयामासुरीश्वरम्

“ကျွန်ုပ်—ဟရီ (ဗိဿနု)—နှင့် သင်တို့မှစ၍ အားလုံး၊ မုနိတို့နှင့် ဒေဝတားအဖွဲ့အစည်းတို့ပါဝင်၍၊ အားလုံးက ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ချီးမွမ်းသီချင်းများဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် (ဣရှ္ဝရ) ကို စတုတိပြုကြ၏။”

Verse 36

समुत्सवो महानासीन्नृत्यगानपुरस्सरः । आनन्दं परमं जग्मुस्सर्वे मुनिगणाः सुराः

အကနှင့် သီချင်းတို့ ဦးဆောင်သော မဟာပွဲတော်ကြီး ပေါ်ပေါက်လာ၏။ မုနိအဖွဲ့အစည်းအားလုံးနှင့် ဒေဝတားတို့သည် ရှီဝ၏ မင်္ဂလာရှိသော အနီးကပ်တည်ရှိမှုနှင့် တန်ခိုးတော်ကြောင့် အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒကို ရရှိကြ၏။

Verse 37

कन्या दत्त्वा कृत्तार्थोऽभूत्तदा दक्षो हि मत्सुतः । शिवाशिवौ प्रसन्नौ च निखिलं मंगलालयम्

သမီးကို လက်ထပ်ပေးပြီးနောက် ဒက္ခ—ငါ့သား—သည် မိမိရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံသွားပြီဟု ခံစား၏။ ထို့ပြင် ရှီဝနှင့် ရှီဝါ (စတီ) တို့လည်း ပျော်ရွှင်ကျေနပ်ကြ၍ အရာအားလုံးသည် မင်္ဂလာ၏ နေရာဖြစ်လာ၏။