देवर्षि-प्रश्नः तथा असुर-वध-हेतुनिवेदनम् | The Devas’ Petition and the Cause for Slaying Asuras

Verse 1

ब्रह्मोवाच । इति स्तुतिं च हर्यादिकृतामाकर्ण्य शंकरः । बभूवातिप्रसन्नो हि विजहास च सूतिकृत्

ဗြဟ္မာက ပြော၏—ဟရီ (ဗိဿဏု) နှင့် အခြားသူတို့ ပြုသော စတုတိကို ကြားနာပြီးနောက်၊ ရှင်ကရသည် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။ သတ္တဝါအားလုံး၏ ကောင်းကျိုးကို လိုလားသော မင်္ဂလာရှင် သခင်တော်သည် ပြုံးတော်မူ၏။

Verse 2

ब्रह्मविष्णू तु दृष्ट्वा तौ सस्त्रीकौ संगतौ हरः । यथोचितं समाभाष्य पप्रच्छागमनं तयोः

ဟရ (သီဝ) သည် ဘြဟ္မာနှင့် ဗိဿနုတို့ကို မဟေသီများနှင့်အတူ ရောက်လာသည်ကို မြင်၍ သင့်လျော်စွာ ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်ကာ သူတို့လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်းတော်မူ၏။

Verse 3

रुद्र उवाच । हहर हावध देवा मुनयश्चाद्य निर्भयाः । निजागमनहेतुं हि कथयस्व सुतत्त्वतः

ရုဒြာက မိန့်တော်မူသည်—“ဟား ဟား! လုံလောက်ပြီ—မကြောက်ကြနှင့်၊ ဒေဝတော်များနှင့် ရှေးဦးမုနိတို့ရေ။ သစ္စာတရားနှင့် ကိုက်ညီအောင်၊ ဤနေရာသို့ လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းအမှန်ကို ငါ့အား ပြောကြလော့။”

Verse 4

किमर्थमागता यूयं किं कार्यं चेह विद्यते । तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि भवत्स्तुत्या प्रसन्नधीः

သင်တို့အားလုံး ဘာကြောင့် လာကြသနည်း၊ ဒီမှာ ပြီးမြောက်ရမည့် အလုပ်က ဘာရှိသနည်း။ အားလုံးကို ကြားလိုပါသည်။ သင်တို့၏ ချီးမွမ်းသီချင်းကြောင့် ငါ၏စိတ်သည် တည်ငြိမ်၍ ကြည်နူးသဘောထား ဖြစ်လာ၏။

Verse 5

ब्रह्मोवाच । इति पृष्टे हरेणाहं सर्वलोकपितामहः । मुनेऽवोचं महादेवं विष्णुना परिचोदितः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ဟရီ (ဗိဿနု) က ဤသို့ မေးမြန်းသောအခါ၊ ငါသည် လောကအားလုံး၏ အဘိုးအို (ပိတామဟ) ဖြစ်သော ဗြဟ္မာ၊ မုနိရေ၊ ဗိဿနု၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် မဟာဒေဝအား ပြောကြားခဲ့၏။

Verse 6

देवदेव महादेव करुणासागर प्रभो । यदर्थमागतावावां तच्छृणु त्वं सुरर्षिभिः

အို နတ်တို့၏နတ် မဟာဒေဝ၊ ကရုဏာပင်လယ်ဖြစ်သော प्रभု၊ ဒေဝတများနှင့် ရှင်ရသီများရှေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို ကြားနာတော်မူပါ။

Verse 7

विशेषतस्तवैवार्थमागता वृपभध्वज । सहार्थिनस्सदायोग्यमन्यथा न जगद्भवेत्

အို နွားတံဆိပ်တော်ကို ထမ်းဆောင်သော (ဝೃષဘဓွဇ) သီဝ၊ ကျွန်ုပ်သည် အထူးသဖြင့် သင့်အတွက်သာ လာရောက်ပါသည်။ တူညီသော သာသနာရေးရည်ရွယ်ချက်ရှိသူတို့သည် အမြဲတမ်း ပေါင်းစည်းရန် သင့်တော်ကြသည်; မဟုတ်လျှင် လောက၏ စည်းကမ်းတရားပင် မတည်မြဲနိုင်ပါ။

Verse 8

केचिद्भविष्यंत्यसुरा मम वध्या महेश्वर । हरेर्वध्यास्तथा केचिद्भवंतश्चापि केचन

အို မဟေရှ္ဝရ၊ အနာဂတ်တွင် အဆုရာအချို့ ပေါ်ထွန်းလာမည်၊ ထိုသူတို့သည် ကျွန်ုပ်၏ လက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံရမည့် ကံကြမ္မာရှိကြသည်။ ထို့အတူ အချို့ကို ဟရီ (ဗိဿဏု) သတ်မည်၊ အချို့ကိုလည်း သင်တော်မူသော လက်ဖြင့်ပင် သတ်မည်။

Verse 9

केचित्त्वद्वीर्यजातस्य तनयस्य महाप्रभो । मायावध्याः प्रभो केचिद्भविष्यंत्यसुरास्सदा

အို မဟာပရဘု၊ သင်၏ ദിവ്യဗီర్య (တန်ခိုး) မှ မွေးဖွားသော သားတော်များအနက် အချို့သည် အမြဲတမ်း အသူရများ ဖြစ်ကြမည်၊ ထိုသူတို့ကို လှည့်ကွက်နှင့် မာယာဖြင့်သာ သတ်နိုင်မည်။ အို ပရဘု၊ အခြားအချို့လည်း ထိုသို့ပင် အစဉ်ပေါ်ထွန်းလာမည်။

Verse 10

तवैव कृपया शंभोस्सुराणां सुखमुत्तमम् । नाशयित्वाऽसुरान् घोराञ्जगत्स्वास्थ्यं सदाभयम्

အို ရှမ္ဘု၊ သင်၏ ကရုဏာတော်တစ်ပါးတည်းကြောင့်သာ ဒေဝတားတို့သည် အမြင့်ဆုံး ချမ်းသာသုခကို ရကြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် အသူရတို့ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက်၊ လောကကို ကျန်းမာညီညွတ်၍ အစဉ်မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်စေတော်မူသည်။

Verse 11

योगयुक्ते त्वयि सदा राग द्वेषविवर्जिते । दयापात्रैकनिरते न वध्या ह्यथवा तव

သင်သည် ယောဂ၌ အမြဲတည်၍ ရာဂနှင့် ဒွေသကင်းစင်ကာ ကရုဏာ၏ အိုးတော်တစ်ပါးတည်းအဖြစ် သက်ဝင်နေသဖြင့်—သင့်ကို သတ်နိုင်သည်ဟူသော အကြောင်းမရှိ၊ သင့်အတွက် “သတ်ခြင်း” ဟူသည် မသက်ဆိုင်ပါ။

Verse 12

अराधितेषु तेष्वीश कथं सृष्टिस्तथा स्थितिः । अतश्च भविता युक्तं नित्यंनित्यं वृषध्वज

အရှင်ဘုရား၊ ထိုဒေဝတားတို့ကိုပင် အရင်ကတည်းက ပူဇော်ပြီးသားဆိုလျှင် ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် မည်သို့မှန်ကန်စွာ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် နွားတံဆိပ်တော်ကိုင် အရှင် (ဝೃಷဓွဇ) သင်ကို အမြဲအခါခပ်သိမ်း ပူဇော်ခြင်းသာ သင့်လျော်ပါသည်။

Verse 13

सृष्टिस्थित्यंतकर्माणि न कार्याणि यदा तदा । शरीरभेदश्चास्माकं मायायाश्च न युज्यते

ထိုအခါ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ပျက်သိမ်းခြင်းတို့၏ လုပ်ငန်းများကို မလုပ်သင့်။ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက်လည်း ကိုယ်ခန္ဓာကွဲပြားမှုဟူသည် မသင့်တော်သကဲ့သို့ မာယာအတွက်လည်း မသက်ဆိုင်ပါ—အမှန်တကယ်အားဖြင့် ထိုကွဲပြားမှု မရှိနိုင်သောကြောင့်။

Verse 14

एकस्वरूपा हि वयं भिन्नाः कार्यस्य भेदतः । कार्यभेदो न सिद्धश्चेद्रूपभेदाऽप्रयोजनः

အမှန်တကယ်အားဖြင့် ငါတို့သည် အနှစ်သာရတစ်မျိုးတည်း ဖြစ်ကြသည်။ ကွဲပြားသကဲ့သို့ မြင်ရခြင်းမှာ လုပ်ငန်းတာဝန်ကွာခြားမှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ လုပ်ငန်းကွာခြားမှုကို မတည်ထောင်နိုင်လျှင် ရုပ်သဏ္ဍာန်ကွာခြားမှုကို ထင်မြင်ခြင်းသည် အကျိုးမရှိ။

Verse 15

एक एव त्रिधा भिन्नः परमात्मा महेश्वरः । मायास्वाकारणादेव स्वतंत्रो लीलया प्रभुः

အမြင့်ဆုံးအတ္တမ၊ မဟေရှ္ဝရသည် တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်သော်လည်း သုံးမျိုးသဏ္ဍာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းတော်မူသည်။ မိမိ၏ မာယာကြောင့်သာ၊ ပြင်ပအကြောင်းမရှိဘဲ၊ ထိုအရှင်သည် အပြည့်အဝ လွတ်လပ်တော်မူ၍ စကြဝဠာကို လီလာတော်အဖြစ် ထင်ရှားစေတော်မူသည်။

Verse 16

इति श्रीशिवमहापुणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे विष्णुब्रह्मकृतशिव प्रार्थनावर्णनं नाम षोडशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် အလွန်ပုဏ္ဏားမြတ်သော ရှိဝပုရာဏ၏ ဒုတိယပိုင်း ရုဒြသံဟိတာအတွင်း၊ ဒုတိယခွဲဖြစ်သော စတီခဏ္ဍ၌ «ဗိဿနုနှင့် ဘြဟ္မာတို့က ရှိဝဘုရားအား ဆုတောင်းပဌနာပြုခြင်း၏ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိ ဆယ့်ခြောက်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 17

इत्थं वयं त्रिधा भूताः प्रभाभिन्नस्वरूपिणः । शिवाशिवसुतास्तत्त्वं हृदा विद्धि सनातन

ဤသို့ ငါတို့သည် သုံးမျိုးဖြစ်လာကြပြီး၊ ရောင်ခြည်တောက်ပမှုကြောင့်သာ ရုပ်သဏ္ဍာန်ကွဲပြားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အနန္တတရားကို သင်၏နှလုံး၌ သိမှတ်လော့—ငါတို့သည် ရှိဝနှင့် အရှိဝါ၏ သားတော်များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 18

अहं विष्णुश्च सस्त्रीकौ संजातौ कार्यहेतुतः । लोककार्यकरौ प्रीत्या तव शासनतः प्रभो

အရှင်ဘုရား၊ ဗိဿနုနှင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် မဟာမိဖုရားများနှင့်အတူ သင်၏ သာသနာတော်ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေရန် ပေါ်ထွန်းလာကြပါသည်။ ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် သင်၏ အမိန့်တော်ကို လိုက်နာကာ လောက၏ အလုပ်များကို ဆောင်ရွက်ကြပါသည်။

Verse 19

तस्माद्विश्वहितार्थाय सुराणां सुखहेतवे । परिगृह्णीष्व भार्यार्थे रामामेकां सुशोभनाम्

ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာလောကအကျိုးအတွက်နှင့် နတ်တို့၏ ချမ်းသာအတွက် ဤအလွန်လှပ၍ တင့်တယ်သော မိန်းကလေး ရာမာကို သင်၏ ဇနီးအဖြစ် လက်ခံတော်မူပါ။

Verse 20

अन्यच्छृणु महेशान पूर्ववृत्तं स्मृतं मया । यन्नौ पुरःपुरा प्रोक्तं त्वयैव शिवरूपिणा

အို မဟေရှာန၊ အခြားတစ်ခုကိုလည်း နားထောင်ပါ။ ကျွန်ုပ်မှတ်မိသမျှ အတိတ်အကြောင်းအရာတစ်ရပ်ရှိသည်။ အလွန်ရှေးက သင်ကိုယ်တိုင် ရှိဝရূপဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်ကြားခဲ့သော စကားတော်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 21

मद्रूपं परमं ब्रह्मन्नीदृशं भवदंगतः । प्रकटी भविता लोके नाम्ना रुद्रः प्रकीर्तितः

အို ဘြဟ္မာ၊ ငါ၏ ကိုယ်ပုံသည် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်ပင် ဖြစ်၏။ သင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ဤသဘောတရားတူသော အတ္တဝါတစ်ပါး လောက၌ ပေါ်ထွန်းလာမည်၊ ထိုသူကို “ရုဒ္ရ” ဟု ချီးကျူးခေါ်ဝေါ်ကြလိမ့်မည်။

Verse 22

सृष्टिकर्ताऽभवद्ब्रह्मा हरिः पालनकारकः । लयकारी भविष्यामि रुद्ररूपो गुणाकृतिः

ဘြဟ္မာသည် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ဖန်တီးရှင် ဖြစ်လာ၏။ ဟရီ (ဗိဿနု) သည် ထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်လာ၏။ ငါသည် ရုဒ္ရရূপဖြင့် လယကာရီ—ပျက်သိမ်းသူ—ဖြစ်လာမည်၊ လောကကိစ္စအတွက် ဂုဏ်သဘောများကို ထင်ရှားစွာ ခံယူမည်။

Verse 23

स्त्रियं विवाह्य लोकस्य करिष्ये कार्यमुत्तमम् । इति संस्मृत्य स्वप्रोक्तं पूर्णं कुरु निजं पणम्

«မိန်းမတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ပြီးလျှင် လောကအတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကျိုးကို ဆောင်ရွက်မည်» ဟု မိမိပြောခဲ့သော စကားကို သတိရကာ မိမိ၏ သစ္စာကတိကို ပြည့်စုံအောင် အဆုံးတိုင် ဆောင်ရွက်ရန် ဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 24

निदेशस्तव च स्वामिन्नहं सृष्टिकरो हरिः । पालको लयहेतुस्त्वमाविर्भूतस्स्वयं शिवः

အရှင်မြတ်၊ အရှင်၏ အမိန့်အတိုင်းသာ ကျွန်ုပ် ဆောင်ရွက်ပါသည်။ ဟရီ (ဗိဿနု) သည် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အကျိုးဆောင်နှင့် ထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်ပြီး၊ အရှင်သည် လယ (ပျက်သိမ်းခြင်း) ၏ အကြောင်းရင်းတော် ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် အရှင်သည် ဤနေရာ၌ သီဝကိုယ်တော်တိုင် အဖြစ် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာတော်မူ၏။

Verse 25

त्वां विना न समर्थौ हि आवां च स्वस्वकर्मणि । लोककार्यरतो तस्मादेकां गृह्णीष्व कामिनीम्

အရှင်မရှိလျှင် ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးသည် မိမိမိမိ၏ တာဝန်ကိစ္စများ၌ အမှန်တကယ် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် လောကတို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက် အားထုတ်သူဖြစ်သဖြင့် ချစ်မြတ်နိုးရသော ကညာတစ်ဦးကို မိဖုရားအဖြစ် လက်ခံတော်မူပါ။

Verse 26

यथा पद्मालया विष्णोस्सावित्री च यथा मम । तथा सहचरीं शंभो कांतां गृह्णीष्व संप्रति

«ပဒ္မာလယာ (လက္ခမီ) သည် ဗိဿနု၏ အဖော်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ စာဝိထရီသည် ကျွန်ုပ် (ဗြဟ္မာ) ၏ အဖော်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ—အို သမ္ဘု—ယခုအခါ ချစ်မြတ်နိုးရသော အဖော်မယားတစ်ဦးကို မိမိနှင့် အမြဲတကွရှိမည့် အဖော်အဖြစ် လက်ခံတော်မူပါ»။

Verse 27

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा वचो मे हि ब्रह्मणः पुरतो हरेः । स मां जगाद लोकेशः स्मेराननमुखो हरः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—«ဟရီ (ဗိဿနု) ရှေ့မှောက်၌ ကျွန်ုပ် ဗြဟ္မာ၏ စကားကို ထိုသို့ ကြားပြီးနောက်၊ လောကတို့၏ အရှင် ဟရ (ဟရာ) သည် မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်စုံဖြင့် ကျွန်ုပ်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားတော်မူ၏»။

Verse 28

ईश्वर उवाच । हे ब्रह्मन् हे हरे मे हि युवां प्रियतरौ सदा । दृष्ट्वा त्वां च ममानंदो भवत्यतितरां खलु

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—“ဟေ ဘြဟ္မာ၊ ဟေ ဟရိ၊ အမှန်တကယ် သင်တို့နှစ်ဦးသည် ငါ့အတွက် အမြဲတမ်း အလွန်ချစ်ခင်ရသောသူများ ဖြစ်ကြ၏။ သင်တို့ကို မြင်ရသော် ငါ၏ အာနန္ဒသည် အလွန်အမင်း ကြီးမားလာ၏။”

Verse 29

युवां सुरविशिष्टौ हि त्रिभव स्वामिनौ किल । कथनं वां गरिष्ठेति भवकार्यरतात्मनोः

“သင်တို့နှစ်ဦးသည် နတ်တို့အနက် အထူးထင်ရှားသော အမြင့်ဆုံးသူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ သုံးလောက၏ အရှင်များလည်း ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် လောကစည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းရာတွင် စိတ်အားထက်သန်သော သင်တို့၏ အကြံဉာဏ်နှင့် သင်ကြားချက်တို့သည် အလွန်အရေးကြီး၍ အာဏာရှိ၏။”

Verse 30

उचितं न सुरश्रेष्ठौ विवाहकरणं मम । तपोरतविरक्तस्य सदा विदितयोगिनः

“ဟေ နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ ငါ၏ အိမ်ထောင်ရေးကို သင်တို့က စီစဉ်ခြင်းသည် မသင့်တော်။ အကြောင်းမှာ ငါသည် အမြဲတမ်း တပသ၌ မျှော်မှန်း၍ လောကီရည်မှန်းချက်များမှ ကင်းလွတ်နေသော ယောဂီဖြစ်ပြီး၊ ငါ၏လမ်းစဉ်သည် အစဉ်အမြဲ သိရှိထားသော စွန့်လွှတ်ခြင်းနှင့် အတွင်းစည်းကမ်းပင် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။”

Verse 31

यो निवृत्तिसुमार्गस्थः स्वात्मारामो निरंजनः । अवधूततनुर्ज्ञानी स्वद्रष्टा कामवर्जितः

“နိဗ္ဗာနသို့ ဦးတည်သော စွန့်လွှတ်ခြင်း၏ အလွန်ကောင်းမြတ်သော လမ်းပေါ်၌ တည်နေသူ၊ ကိုယ်အတ္တ၌ ပျော်ရွှင်သူ၊ အညစ်အကြေးကင်းစင်သန့်ရှင်းသူ၊ အဝဓူတကဲ့သို့ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆောင်ထားသော်လည်း ဉာဏ်ရှိသူ၊ ကိုယ်အတ္တ၏ သက်သေဖြစ်သူ၊ ကာမလိုလားမှုကင်းသူ—ထိုသူသည် ဤနေရာ၌ ဖော်ပြသော တကယ့်တပသဖြစ်၍ သီဝ၏ အမြင့်ဆုံးကရုဏာနှင့် မောက္ခကို ခံယူရန် သင့်တော်သူ ဖြစ်၏။”

Verse 32

अविकारी ह्यभोगी च सदाशुचिरमंगलः । तस्य प्रयोजनं लोके कामिन्या किं वदाधुना

ထိုသခင်သည် မပြောင်းလဲသူ၊ လောကီအာရုံခံစားမှုတို့နှင့် မထိတွေ့သူ—အမြဲသန့်ရှင်း၍ မင်္ဂလာပြည့်စုံသူ ဖြစ်၏။ ထိုသို့သော သခင်အတွက် လောက၌ ဘာရည်ရွယ်ချက်ရှိမည်နည်း၊ ကာမတဏှာလိုက်သူ မိန်းမက ယခု ဘာကြောင့် ပြောရမည်နည်း?

Verse 33

केवलं योगलग्नस्य ममानंदस्सदास्ति वै । ज्ञानहीनस्तु पुरुषो मनुते बहु कामकम्

ယောဂ၌သာ အပြည့်အဝ စူးစိုက်နေသူအတွက် ငါ၏ အာနန္ဒသည် အမြဲတမ်း ရှိနေ၏။ သို့သော် စစ်မှန်သော ဉာဏ်မရှိသူသည် ကာမမှ ပေါက်ဖွားသော ရည်မှန်းချက်များစွာကို စိတ်ကူး၍ လိုက်လံရှာဖွေလေ၏။

Verse 34

विवाहकरणं लोके विज्ञेयं परबंधनम् । तस्मात्तस्य रुचिर्नो मे सत्यं सत्यं वदाम्यहम्

ဤလောက၌ လက်ထပ်ခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးသော ချည်နှောင်မှု (ချည်ကြိုး) ဟု သိမှတ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ငါ၌ ထိုအရာကို နှစ်သက်လိုစိတ် မရှိ—အမှန်ကို အမှန်တကယ် ငါဆို၏။

Verse 35

न स्वार्थं मे प्रवृत्तिर्हि सम्यक्स्वार्थविचिंतनात् । तथापि तत्करिष्यामि भवदुक्तं जगद्धितम्

ငါ၏လုပ်ရပ်များသည် ကိုယ်ကျိုးအတွက် မဟုတ်၊ ကိုယ်ကျိုးအမှန်ကို မှန်ကန်စွာ စဉ်းစားပြီးသားဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သင်ပြောသောအတိုင်း လောကတစ်လောကလုံး၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ငါလုပ်ဆောင်မည်။

Verse 36

मत्त्वा वचो गरिष्ठं वा नियोक्तिपरिपूर्त्तये । करिष्यामि विवाहं वै भक्तवश्यस्सदा ह्यहम्

ပေးအပ်ထားသောစကားကို အလွန်အလေးထား၍၊ ထာဝရအမိန့်ကို ပြည့်စုံစေရန် ငါသည် မင်္ဂလာပွဲကို မလွဲမသွေ ပြုလုပ်မည်။ အကြောင်းမူကား ငါသည် မိမိ၏ဘက္တ (သဒ္ဓါရှင်) အပေါ် ဘက္တိဖြင့် အမြဲတမ်း လိုက်နာသူဖြစ်၏။

Verse 37

परंतु यादृशीं कांतां ग्रहीष्यामि तथापणम् । तच्छृणुष्व हरे ब्रह्मन् युक्तमेव वचो मम

သို့ရာတွင် ငါသည် ငါစိတ်ကူးထားသကဲ့သို့ သင့်လျော်သော မိဖုရားကိုသာ ချစ်သူအဖြစ် လက်ခံမည်။ ထို့ကြောင့် ဟရီ၊ ဗြဟ္မာတို့ရေ—နားထောင်ကြလော့၊ ငါ၏စကားသည် သင့်တော်လျော်ကန်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 38

या मे तेजस्समर्था हि ग्रहीतुं स्याद्विभागशः । तां निदेशय भार्यार्थे योगिनीं कामरूपिणीम्

“အဖေမြတ်ရှင်၊ ကျွန်ုပ်၏ တေဇောဓာတ်ကို အပိုင်းအခြားအလိုက် အမှန်တကယ် ခံယူနိုင်သော၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲနိုင်သည့် ယောဂိနီ မိန်းကလေးကို ဇနီးအဖြစ် ယူနိုင်ရန် ကျွန်ုပ်အား ညွှန်ပြပေးပါ” ဟု ဆို၏။

Verse 39

योगयुक्ते मयि तथा योगिन्येव भविष्यति । कामासक्ते मयि तथा कामिन्येव भविष्यति

“ငါ၌ ယောဂဖြင့် စိတ်ချိတ်ဆက်နေပါက နាងသည် အမှန်တကယ် ယောဂိနီ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ငါ၌ ဆန္ဒကာမဖြင့် ကပ်လျက်နေပါက နាងသည် အမှန်တကယ် ကာမင်နီ၊ အချစ်အာရုံပြင်းသော မိန်းမ ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

Verse 40

यमक्षरं वेदविदो निगदंति मनीषिणः । ज्योतीरूपं शिवं ते च चिंतयिष्ये सनातनम्

ဝေဒကိုသိသူများနှင့် ပညာရှိတို့ ကြွေးကြော်သော မပျက်မယွင်း အက္ခရာမြတ်တော်ကို—အလင်းရূপဖြစ်သော ထာဝရ ရှိဝကို ငါ စိတ်တည်၍ ဆင်ခြင်မည်။

Verse 41

तच्चिंतायां यदा सक्तो ब्रह्मन् गच्छामि भाविनीम् । तत्र या विघ्नजननी न भवित्री हतास्तु मे

အို ဘြဟ္မာ၊ ထိုသတိတရားကို စိတ်ကပ်ကာ ငါ့ချစ်သူ စတီထံ သွားသောအခါ—အတားအဆီးကို မွေးဖွားစေမည့်သူ မဖြစ်ပေါ်ပါစေ; ငါ့အတွက် ထိုသူ ပျက်စီးပါစေ။

Verse 42

त्वं वा विष्णुरहं वापि शिवस्य ब्रह्मरूपिणः । अंशभूता महाभागा योग्यं तदनुचिंतनम्

သင်က ဗိဿဏုဖြစ်စေ၊ ငါက ဗိဿဏုဖြစ်စေ—အို ကံကောင်းမြတ်သူ၊ ငါတို့နှစ်ဦးလုံးသည် ဘြဟ္မသဘာဝရှိသော ရှိဝ၏ အစိတ်အပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုသစ္စာကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဆင်ခြင်ခြင်းသည် သင့်လျော်၏။

Verse 43

तच्चिंतया विनोद्वाहं स्थास्यामि कमलासन । तस्माज्जायां प्रादिश त्वं मत्कर्मानुगतां सदा

“ထိုအကြောင်းကို စိတ်နှလုံးဖြင့် ဆင်ခြင်သတိပြုလျှင်၊ အို ကြာပန်းထိုင်တော်မူသော ဘုရား၊ ငါသည် စိတ်ပူပန်မှုကင်း၍ တည်နေရမည်။ ထို့ကြောင့် ငါ့အား ဇနီးတစ်ပါးကို ပေးသနားပါ—ငါ့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော တာဝန်နှင့် လုပ်ရပ်တို့ကို အမြဲလိုက်နာကူညီမည့်သူကို”။

Verse 44

तत्राप्येकं पणं मे त्वं वृणु ब्रह्मंश्च मां प्रति । अविश्वासो मदुक्ते चेन्मया त्यक्ता भविष्यति

“ထိုအရာ၌ပင် အို ဘြဟ္မာ၊ ငါနှင့်ပတ်သက်၍ ကတိတစ်ရပ်ကို ရွေးချယ်၍ ချုပ်ဆိုပါ။ ငါပြောသောစကားကို မယုံကြည်သေးလျှင်၊ ငါသည် သင့်ကို စွန့်ခွာသွားမည်ဟု သိထားပါ”။

Verse 45

ब्रह्मोवाच । इति तस्य वचश्श्रुत्वाहं स विष्णुर्हरस्य च । सस्मितं मोदितमनोऽवोचं चेति विनम्रकः

ဘြဟ္မာက ပြောသည်—“ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ငါသည် ဗိဿနုနှင့်အတူ၊ ဟရ (ရှီဝ) ရှေ့မှောက်၌၊ အပြုံးနူးညံ့ဖြင့် စိတ်ပျော်ရွှင်ကာ၊ နှိမ့်ချစွာ ပြောလိုက်၏”။

Verse 46

शृणु नाथ महेशान मार्गिता यादृशी त्वया । निवेदयामि सुप्रीत्या तां स्त्रियं तादृशीं प्रभो

“နားထောင်ပါ၊ အို နာထ (အရှင်) မဟေရှာန။ သင်ရှာဖွေသကဲ့သို့ ထိုမိန်းမအကြောင်းကို ငါသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်စွာ တင်ပြမည်၊ အို သခင်”။

Verse 47

उमा सा भिन्नरूपेण संजाता कार्यसाधिनी । सरस्वती तथा लक्ष्मीर्द्विधा रूपा पुरा प्रभो

“အို သခင်၊ ထို ဥမာသည် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကွဲပြားစွာ ပေါ်ထွန်းလာ၍ သာသနာရေး (ဒေဝကိစ္စ) ကို ပြီးမြောက်စေသူ ဖြစ်၏။ အို प्रभो၊ ရှေးကာလ၌ စရஸဝတီနှင့် လက္ခမီတို့လည်း ရုပ်နှစ်မျိုးဖြစ်ခဲ့ကြ၏”။

Verse 48

पाद्मा कांताऽभवद्विष्णोस्तथा मम सरस्वती । तृतीयरूपा सा नाभूल्लोककार्यहितैषिणी

ပဒ္မာသည် ဗိṣṇု၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ မဟာမယ်တော် ဖြစ်လာ၏၊ ထိုနည်းတူ စရஸဝတီသည်လည်း ငါ၏ မဟာမယ်တော် ဖြစ်လာ၏။ ထိုတတိယ ပုံသဏ္ဍာန်သည် အလုပ်မဲ့မနေဘဲ၊ လောကတို့၏ အကျိုးနှင့် သတ်မှတ်ထားသော တာဝန်ကို စိတ်ထား၍ ဆောင်ရွက်လေ၏။

Verse 49

दक्षस्य तनया याभूत्सती नाम्ना तु सा विभो । सैवेदृशी भवेद्भार्या भवेद्धि हितकारिणी

အို အရှင်ကြီး၊ ဒက္ṣ၏ သမီးဖြစ်၍ စတီ ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားလာသူမ—သူမတစ်ဦးတည်းသာ ထိုကဲ့သို့သော ဇနီးအဖြစ် သင့်တော်၏၊ အကြောင်းမူ သူမသည် ခင်ပွန်းအတွက် အကျိုးပြုသူ အမှန်တကယ် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

Verse 50

सा तपस्यति देवेश त्वदर्थं हि दृढव्रता । त्वां पतिं प्राप्तुकामा वै महातेजोवती सती

အို နတ်တို့၏အရှင်၊ သူမသည် သင့်အတွက်သာ တပဿာကျင့်နေပြီး သစ္စာဝရတကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းထားသည်။ တေဇောတောက်ပသော စတီသည် သင်ကို မိမိ၏ ခင်ပွန်းအဖြစ် ရယူလိုလျက်ရှိသည်။

Verse 51

दातुं गच्छ वरं तस्यै कृपां कुरु महेश्वर । तां विवाहय सुप्रीत्या वरं दत्त्वा च तादृशम्

“သွား၍ သူမအား ဆုတောင်းအလိုတော်ကို ပေးတော်မူပါ၊ မဟေရှ္ဝရ၊ ကရုဏာပြုတော်မူပါ။ ပျော်ရွှင်စွာ သူမနှင့် မင်္ဂလာဆောင်တော်မူ၍ သူမ၏ ဆန္ဒနှင့် ကိုက်ညီသော ဆုကို ပေးတော်မူပါ။”

Verse 52

हरेर्मम च देवानामियं वाञ्छास्ति शंकर । परिपूरय सद्दृष्ट्या पश्यामोत्सवमादरात्

အို ရှင်ကရ၊ ဟရီနှင့် ကျွန်ုပ်၊ နတ်တို့၏ စိတ်အနက်ရှိုင်းဆုံး ဆန္ဒသည် ဤအရာပင် ဖြစ်သည်။ မင်္ဂလာကရုဏာမြင်ကွင်းဖြင့် ဖြည့်ဆည်းတော်မူပါ၊ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သဒ္ဓါဖြင့် ပွဲတော်မြတ်ကို ဝမ်းမြောက်စွာ မြင်တွေ့နိုင်ပါစေ။

Verse 53

मङ्गलं परमं भूयात्त्रिलोकेषु सुखावहम् । सर्वज्वरो विनश्येद्वै सर्वेषां नात्र संशयः

လောကသုံးပါး၌ သုခကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသော အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာသည် ဖြစ်ပေါ်ပါစေ။ အမှန်တကယ်ပင် လူအားလုံး၏ ဖျားနာမှုအမျိုးမျိုးသည် ပျောက်ကွယ်မည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 54

अथवास्मद्वचश्शेषे वदंत मधुसूदनः । लीलाजाकृतिमीशानं भक्तवत्सलमच्युतः

သို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်တို့၏စကားများ အဆုံးသတ်သည့်အခါ မဓုသူဒန (ဗိဿနု) အချျုတ မပျက်မယွင်းသောဘုရားသည် စတင်မိန့်ကြား၍ လီလာတော်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းသော ဣရှာန (ရှီဝ) ကို ချီးမွမ်းကာ ဘက္တဝတ္ဆလ—သဒ္ဓါရှင်တို့ကို မေတ္တာတော်ဖြင့် ချစ်မြတ်နိုးသူဟု ဆို၏။

Verse 55

विष्णुरुवाच । देवदेव महादेव करुणाकर शंकर । यदुक्तं ब्रह्मणा सर्वं मदुक्तं तन्न संशयः

ဗိဿနုမိန့်တော်မူသည်—“ဒေဝဒေဝ၊ မဟာဒေဝ၊ ကရုဏာအိုးတော် ရှင်ကရ၊ ဗြဟ္မာက ပြောကြားသမျှ အားလုံးသည် ကျွန်ုပ်ပြောသောအရာနှင့် တစ်ထပ်တည်းပင် ဖြစ်သည်၊ ယင်းအပေါ် သံသယမရှိပါ။”

Verse 56

तत्कुरुष्व महेशान कृपां कृत्वा ममोपरि । सनाथं कुरु सद्दृष्ट्या त्रिलोकं सुविवाह्यताम्

အို မဟေရှာန၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာပြု၍ ထိုအမှုကို ဆောင်ရွက်ပါ။ သင်၏ ကောင်းမြတ်သည့် ကရုဏာမျက်မြင်တော်ဖြင့် သုံးလောကကို အကာအကွယ်ရှိစေ၍ လမ်းညွှန်ကောင်းစေကာ၊ ကျွန်ုပ်၏ မင်္ဂလာအိမ်ထောင်ရေးကိုလည်း သင့်တော်သကဲ့သို့ မင်္ဂလာဖြစ်စေပါ။

Verse 57

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा भगवान् विष्णुस्तूष्णीमास मुने सुधीः । तथा स्तुतिं विहस्याह स प्रभुर्भक्तवत्सलः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်—“ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဗဂဝန် ဗိဿနု၊ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသောသူသည် မုနိရေ၊ တိတ်ဆိတ်နေ၏။ ထို့နောက် ဘက္တဝတ္ဆလ—သဒ္ဓါရှင်တို့ကို ချစ်မြတ်နိုးသော အာဏာရှင်ဘုရားသည် ပြုံးရယ်ကာ ထပ်မံမိန့်ကြား၍ ချီးမွမ်းသီချင်းကို ဆက်လက်ဆို၏။”

Verse 58

ततस्त्वावां च संप्राप्य चाज्ञां स मुनिभिस्सुरैः । अगच्छावस्वेष्टदेशं सस्त्रीकौ परहर्षितौ

ထို့နောက် သင်တို့နှစ်ပါးထံ ချဉ်းကပ်၍ မုနိများနှင့် ဒေဝတားတို့ထံမှ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူပြီး၊ မိမိတို့၏ ဇနီးများနှင့်အတူ ထိုနှစ်ဦးသည် အလွန်မြတ်သော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် မိမိတို့လိုလားရာ အရပ်သို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။