दक्षस्य प्रजावृद्ध्युपायः — Dakṣa’s Means for Increasing Progeny

Verse 1

नारद उवाच । ब्रह्मन्विधे महा प्राज्ञ वद नो वदतां वर । दक्षे गृहं गते प्रीत्या किमभूत्तदनंतरम्

နာရဒက ပြောသည်။ အို ဘြဟ္မာ၊ အို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အမိန့်ပေးရှင်၊ အို မဟာပညာရှိ—စကားပြောသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ဒက္ခ၏ အိမ်သို့ ချစ်ခင်စိတ်ဖြင့် သွားရောက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း ဘာဖြစ်ပွားသနည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ။

Verse 2

ब्रह्मोवाच । दक्षः प्रजापतिर्गत्वा स्वाश्रमं हृष्टमानसः । सर्गं चकार बहुधा मानसं मम चाज्ञया

ဘြဟ္မာက ပြောသည်။ ပရဇာပတိ ဒက္ခသည် စိတ်ပျော်ရွှင်လျက် မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ ပြန်သွားပြီး၊ ငါ၏ အမိန့်အတိုင်း စိတ်မှ ထွက်ပေါ်သော သုက္ခမ ဖန်ဆင်းခြင်းဖြင့် အမျိုးမျိုးသော သတ္တဝါဖန်ဆင်းမှုကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 3

तमबृंहितमालोक्य प्रजासर्गं प्रजापतिः । दक्षो निवेदयामास ब्रह्मणे जनकाय मे

ဖန်ဆင်းမှု၏ တိုးပွားကျယ်ပြန့်ခြင်းကို မြင်လျှင် ပရဇာပတိ ဒက္ခသည် ငါ၏ မူလဘိုးဘွား၊ အဖဖြစ်သော ဘြဟ္မာထံသို့ ထိုအကြောင်းကို တင်ပြလေသည်။

Verse 4

दक्ष उवाच । ब्रह्मंस्तात प्रजानाथ वर्द्धन्ते न प्रजाः प्रभो । मया विरचितास्सर्वास्तावत्यो हि स्थिताः खलु

ဒက္ခက ပြောသည်။ အို ဘြဟ္မာဘုရား၊ အဖေတော်၊ အို သတ္တဝါတို့၏ အရှင်။ အရှင်ရေ၊ သတ္တဝါများ မတိုးပွားကြပါ။ ကျွန်ုပ် ဖန်ဆင်းထားသမျှသည် အမှန်တကယ် အဲဒီအတိုင်းပင် တည်နေကြပါသည်၊ မကြီးထွားပါ။

Verse 5

किं करोमि प्रजानाथ वर्द्धेयुः कथमात्मना । तदुपायं समाचक्ष्व प्रजाः कुर्यां न संशयः

“အို ပရဇာနာထ၊ ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်ရမည်နည်း။ မိမိ၏ အားဖြင့် သတ္တဝါတို့ မည်သို့ တိုးပွားနိုင်မည်နည်း။ ထိုနည်းလမ်းကို မိန့်ကြားပါ၊ သားစဉ်မြေးဆက်ကို ကျွန်ုပ် ဖန်ဆင်းမည်၊ သံသယ မရှိပါ။”

Verse 6

ब्रह्मोवाच । दक्ष प्रजापते तात शृणु मे परमं वचः । तत्कुरुष्व सुरश्रेष्ठ शिवस्ते शं करिष्यति

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– «ဒက္ခ ပ္ရဇာပတိ၊ ချစ်သားရေ၊ ငါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်လော့။ ဒေဝတို့အနက် အကောင်းဆုံးရေ၊ ငါပြောသကဲ့သို့ ပြုလော့; သီဝ (ရှီဝ) သခင်သည် သင့်အား မင်္ဂလာကောင်းချီးကို အမှန်ပေးတော်မူလိမ့်မည်»။

Verse 7

या च पञ्चजनस्यांग सुता रम्या प्रजापतेः । असिक्नी नाम पत्नीत्वे प्रजेश प्रतिगृह्यताम्

ထို့ပြင် ပ္ရဇာပတိ၏ လှပသော သမီး—ချစ်သားရေ—ပဉ္စဇနမှ မွေးဖွားသူ၊ အစိကနီ (Asiknī) ဟူသော အမည်ရှိသူကို၊ သတ္တဝါတို့၏ အရှင်ရေ၊ သင်၏ ဇနီးအဖြစ် လက်ခံယူပါလော့။

Verse 8

वामव्यवायधर्मस्त्वं प्रजासर्गमिमं पुनः । तद्विधायां च कामिन्यां भूरिशो भावयिष्यसि

သင်သည် လင်မယားပေါင်းသင်းခြင်း၏ “ဝါမ” လမ်းစဉ်ပါဝင်သော အရှင်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ဤသားစဉ်မြေးဆက် ဖန်တီးမှုကို ထပ်မံ ပေါ်ထွန်းစေမည်။ ထိုချစ်မြတ်နိုးရသော မိန်းမကို စီမံခန့်ခွဲပြီးနောက်၊ သင်သည် သူမကို အကြိမ်ကြိမ် သားသမီးများစွာဖြင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်စေမည်။

Verse 9

ब्रह्मोवाच । ततस्समुत्पादयितुं प्रजा मैथुनधर्मतः । उपयेमे वीरणस्य निदेशान्मे सुतां ततः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– «ထို့နောက် လင်မယားပေါင်းသင်းခြင်း၏ ဓမ္မအတိုင်း သားသမီးများ ပေါ်ထွန်းစေရန်အတွက်၊ ဗီရာဏ၏ အမိန့်ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ငါသည် ငါ၏ သမီးကို လက်ထပ်ပေးခဲ့သည်»။

Verse 10

अथ तस्यां स्वपत्न्यां च वीरिण्यां स प्रजापतिः । हर्यश्वसंज्ञानयुतं दक्षः पुत्रानजीजनत्

ထို့နောက် သူ၏ မယားတော်ဖြစ်သော ဝီရိဏီ၌ပင် ပရဇာပတိ ဒက္ခသည် «ဟရျရှွ» ဟု ခေါ်ကြသော သားများကို မွေးဖွားစေ하였다။

Verse 11

अपृथग्धर्मशीलास्ते सर्व आसन् सुता मुने । पितृभक्तिरता नित्यं वेदमार्गपरायणाः

အို မုနိ၊ ထိုသမီးတို့အားလုံးသည် သီလဓမ္မ၌ တူညီကြ၏။ အဖေကို အမြဲတမ်း ရိုသေဝတ်ပြုလျက် ဝေဒမဂ္ဂ၌ တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်ပြီး မလှုပ်မယှက်သော ဓမ္မ၌ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 12

पितृप्रोक्ताः प्रजासर्गकरणार्थं ययुर्दिशम् । प्रतीचीं तपसे तात सर्वे दाक्षायणास्सुताः

အဖေ၏ အမိန့်အရ မျိုးဆက်ဖြင့် စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းပွားများစေရန် ဒက္ခ၏ သားအားလုံးသည်—အို ချစ်သား—အနောက်ဘက်သို့ ထွက်ခွာကာ တပသ (အာစီတပ) ကို ကျင့်ကြ၏။

Verse 13

इति श्रीशिव महापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वि० सतीखंडे दक्षसृष्टौ नारदशापो नाम त्रयोदशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီဝမဟာပုရာဏ၏ ဒုတိယ ရုဒြသံဟိတာအတွင်းရှိ စတီခဏ္ဍ၌ ဒက္ခ၏ ဖန်ဆင်းမှုအကြောင်းတော်တွင် «နာရဒ၏ ကျိန်စာ» ဟု အမည်ရသော ဆယ့်သုံးမြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 14

तदुपस्पर्शनादेव प्रोत्पन्नमतयोऽ भवन् । धर्मे पारमहंसे च विनिर्द्धूतमलाशयाः

သူ၏ ထိတွေ့မှုတစ်ခုပင်ကြောင့် သူတို့၏ ဉာဏ်အမြင်သည် ချက်ချင်း နိုးထလာ하였다။ အတွင်းစိတ်၏ အညစ်အကြေးများ ပျောက်ကင်းသွားပြီး၊ သူတို့သည် ဓမ္မ၌လည်းကောင်း၊ ရှိဝအားသာ ဦးတည်သော မုက္ခပေးရှင် သီဝဘုရားသို့ ရောက်စေသည့် ပရမဟံသ သာသနာ့လမ်း၌လည်းကောင်း တည်ကြည်ခိုင်မာလာ하였다။

Verse 15

प्रजाविवृद्धये ते वै तेपिर तत्र सत्तमाः । दाक्षायणा दृढात्मानः पित्रादेश सुयंत्रिताः

သားသမီးပွားများစေရန် ထိုသူတော်ကောင်းတို့သည် ထိုနေရာ၌ တပဿာကျင့်ကြ၏။ ဒက္ခ၏သားတို့သည် စိတ်တည်ငြိမ်၍ ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာကာ ဖခင်၏အမိန့်ဖြင့် ထိန်းညှိခံရသဖြင့် စည်းကမ်းပြည့်ဝကြ၏။

Verse 16

त्वं च तान् नारद ज्ञात्वा तपतस्सृष्टि हेतवे । अगमस्तत्र भूरीणि हार्दमाज्ञाय मापतेः

နာရဒာ၊ သင်လည်း ထိုအကြောင်းအရာတို့ကို သိမြင်ပြီး စကြဝဠာဖန်ဆင်းရေးအတွက် တပဿာကျင့်လိုသဖြင့် ထိုနေရာသို့ သွားကာ အတွင်းစိတ်ဖြင့် အလုံးစုံကို တိုင်းတာအုပ်စိုးသော အရှင် (ရှီဝ) ၏ နှလုံးသားမှ အမိန့်ကို နားလည်သိမြင်၍ စည်းကမ်းတရားများစွာကို ကျင့်ဆောင်ခဲ့၏။

Verse 17

अदृष्ट्वा तं भुवस्सृष्टि कथं कर्तुं समुद्यताः । हर्यश्वा दक्षतनया इत्यवोचस्तमादरात्

အရှင် (ရှီဝ) ကို မမြင်တွေ့ဘဲ ကမ္ဘာလောကများကို ဖန်ဆင်းရန် မည်သို့ အားထုတ်တက်ကြွနိုင်မည်နည်း။—ဟု ဒက္ခ၏သား ဟရိယရှွာတို့က သူ့အား လေးစားစွာ ပြောကြ၏။

Verse 18

ब्रह्मोवाच । तन्निशम्याथ हर्यश्वास्ते त्वदुक्तमतंद्रिताः । औत्पत्तिकधियस्सर्वे स्वयं विममृशुर्भृशम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—ထိုစကားကို ကြားသော် ဟရိယရှွာတို့သည် ပင်ပန်းမနာ၍ သင်ပြောသောစကားကို အာရုံစိုက်ကာ မွေးရာပါ ဉာဏ်ပညာရှိသူအားလုံးဖြစ်သဖြင့် ကိုယ်တိုင် အလွန်နက်နဲစွာ ဆင်ခြင်ကြ၏။

Verse 19

सुशास्त्रजनकादेशं यो न वेद निवर्तकम् । स कथं गुणविश्रंभी कर्तुं सर्गमुपक्रमेत्

သဒ္ဓမ္မရှာစတြာများမှတစ်ဆင့် ပထမပုရုရှ (အာဒိပိတ) ပေးသော တားဆီးညွှန်ကြားချက်ကို မသိသူသည်၊ ဂုဏသုံးပါးကို အားကိုး၍ ဖန်ဆင်းခြင်းကို ဘယ်လို စတင်နိုင်မည်နည်း။

Verse 20

इति निश्चित्य ते पुत्रास्सुधियश्चैकचेतसः । प्रणम्य तं परिक्रम्यायुर्मार्गमनिवर्तकम्

ထို့သို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက်၊ ဉာဏ်ကောင်း၍ စိတ်တစ်ချက်တည်းရှိသော သားတို့သည် သူ့အား ဦးညွှတ်ကန်တော့ကာ ပတ်လည်လှည့်လည် (ပရိက్రమ) ပြုကြ၏။ ထို့နောက် လောကီလမ်းမှ ပြန်လှည့်စေပြီး မပျက်မကွက် မင်္ဂလာတည်မြဲသို့ ဦးတည်စေသော မလွဲမသွေ လမ်းကြောင်းကို ချမှတ်ကြ၏။

Verse 21

नारद त्वं मनश्शंभोर्लोंकानन्यचरो मुने । निर्विकारो महेशानमनोवृत्तिकरस्तदा

အို နာရဒ မုနိရေ၊ သင်သည် သမ္ဘု (ရှီဝ) ၏ စိတ်တော်တည်းဟူ၍ လောကများအတွင်း အလျှောက်လှမ်းသော်လည်း မကပ်မငြိ။ ပြောင်းလဲမှုကင်းစင်၍ ထိုအခါ မဟေရှာန (ရှီဝ) ၏ စိတ်ရည်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖြစ်စေကာ ပို့ဆောင်သူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 22

काले गते बहुतरे मम पुत्रः प्रजापतिः । नाशं निशम्य पुत्राणां नारदादन्वतप्यत

အချိန်အတော်ကြာလွန်ပြီးနောက်၊ ကျွန်ုပ်၏သားဖြစ်သော ပ္ရဇာပတိသည် နာရဒထံမှ မိမိသားများ ပျက်စီးသွားကြောင်း ကြားသိရာတွင် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် နောင်တဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရ၏။

Verse 23

मुहुर्मुहुरुवाचेति सुप्रजात्वं शुचां पदम् । शुशोच बहुशो दक्षश्शिवमायाविमोहितः

ဒက္ခသည် “အလွန်ကောင်းမြတ်သော မျိုးဆက်” ဟု မကြာခဏ ပြောဆိုသော်လည်း ဝမ်းနည်းခြင်းထဲသို့သာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ကျရောက်၏။ ရှီဝ၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်ကာ ဒက္ခသည် ထပ်တလဲလဲ ငိုကြွေးလျက်ရှိ၏။

Verse 24

अहमागत्य सुप्रीत्या सांत्वयं दक्षमात्मजम् । शांतिभावं प्रदर्श्यैव देवं प्रबलमित्युत

«ငါသည် စိတ်ရင်းမှ မေတ္တာဖြင့် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ကာ ဒက္ခ၏ သမီးကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားခဲ့၏။ ငြိမ်းချမ်းသော စိတ်ထားကို ပြသလျက်၊ ဒေဝ (ရှီဝ) ကို အလွန်တန်ခိုးကြီး၍ အားလုံးကို လွှမ်းမိုးသော အရှင်ဟုလည်း ပြောခဲ့၏»။

Verse 25

अथ दक्षः पंचजन्या मया स परिसांत्वितः । सबलाश्वाभिधान्् पुत्रान् सहस्रं चाप्यजीजनत्

ထို့နောက် ဒက္ခသည်—ပဉ္စဇနျာအားဖြင့် ငါက နှစ်သိမ့်ပေးခြင်းခံရပြီး—“သဗလာရှွ” ဟု ခေါ်ကြသော သားတစ်ထောင်ကို မွေးဖွားစေခဲ့၏။

Verse 26

तेपि जग्मुस्तत्र सुताः पित्रादिष्टा दृढव्रताः । प्रजासर्गे अत्र सिद्धास्स्वपूर्वभ्रातरो ययुः

ထိုသားတို့လည်း—အဖ၏အမိန့်အတိုင်း၊ ဝရတကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းသိမ်းသူများ—ထိုနေရာသို့ သွားကြ၏။ ထိုနေရာ၌ မျိုးဆက်ဖန်တီးရာတွင် စိဒ္ဓိရသူတို့သည် အရင်က အစ်ကိုကြီးများ လိုက်ခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းတူတူကို ဆက်လက်လိုက်ကြ၏။

Verse 27

तदुपस्पर्शनादेव नष्टाघा विमलाशयाः । तेपुर्महत्तपस्तत्र जपन्तो ब्रह्म सुव्रताः

ထိုရှိုင်ဝသန့်ရှင်းရာနေရာကို ထိတွေ့ရုံဖြင့်ပင် သူတို့၏ အပြစ်များ ပျောက်ကွယ်၍ စိတ်နှလုံး သန့်စင်သွား၏။ ထိုနေရာ၌ ဝရတကို စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်းသူတို့သည် တပသ်ကြီးကို ကျင့်ကာ အမြဲတမ်း ပရမဗြဟ္မ—ရှီဝကို ဇပ လုပ်ကြ၏။

Verse 28

प्रजासर्गोद्यतांस्तान् वै ज्ञात्वा गत्वेति नारद । पूर्ववच्चागदो वाक्यं संस्मरन्नैश्वरीं गतिम्

သူတို့သည် မျိုးဆက်ဖန်တီးရန် အားထုတ်နေကြသည်ကို သိမြင်ပြီးနောက်၊ သူက “သွားလော့၊ နာရဒာ” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် အရင်က အမိန့်တော်ကို သတိရကာ၊ အရှင်၏ ဣශ්ဝရိယ လမ်းစဉ်၌ တည်နေပြီး၊ ယခင်ကကဲ့သို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 29

भ्रातृपंथानमादिश्य त्वं मुने मोघदर्शनः । अयाश्चोर्द्ध्वगतिं तेऽपि भ्रातृमार्गं ययुस्सुताः

အို မုနိ၊ သင်၏ အကြံဉာဏ်သည် အကျိုးမရှိဖြစ်သွား၏။ “အစ်ကို၏လမ်း” ဟု ညွှန်ကြားထားသော်လည်း ထိုသားတို့သည်လည်း အထက်သို့တက်သော လမ်းကြောင်းကို မရောက်နိုင်ကြ။ သူတို့သည် အစ်ကို၏လမ်းကိုသာ လိုက်သွား၍ မြင့်မြတ်သော ဓမ္မအဆင့်သို့ မတက်နိုင်ခဲ့ကြ။

Verse 30

उत्पातान् बहुशोऽपश्यत्तदैव स प्रजापतिः । विस्मितोभूत्स मे पुत्रो दक्षो मनसि दुःखितः

ထိုအချိန်တည်းက ပရဇာပတိသည် အနိမ့်အမြင့် အမင်္ဂလာလက္ခဏာများကို မကြာခဏ မြင်တွေ့၏။ ငါ၏သား ဒက္ခရှ်သည် အံ့ဩသွားပြီး စိတ်အတွင်း၌ ဝမ်းနည်းပူဆွေးလာ၏။

Verse 31

पूर्ववत्त्वत्कृतं दक्षश्शुश्राव चकितो भृशम् । पुत्रनाशं शुशोचाति पुत्रशोक विमूर्छितः

ဒက္ခသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ထပ်မံကြားသိရာ အလွန်တုန်လှုပ်ကြောက်ရွံ့သွားသည်။ သား၏သေဆုံးမှုကြောင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးလွန်ကဲ၍ မူးမေ့သကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ သားဆုံးရှုံးမှုကို ငိုကြွေးလျက် ရှိ၏။

Verse 32

चुक्रोध तुभ्यं दक्षोसौ दुष्टोयमिति चाब्रवीत् । आगतस्तत्र दैवात्त्वमनुग्रहकरस्तदा

ဒက္ခသည် သင့်အပေါ် ဒေါသထွက်ကာ “ဤသူသည် မကောင်းသူပင်” ဟုတောင် ပြောဆို하였다။ သို့သော် ကံတရား၏ အမိန့်တော်ကြောင့် ထိုအချိန်၌ သင်သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကာ ကရုဏာအကျိုးပေးသူ ဖြစ်ခဲ့၏။

Verse 33

शोकाविष्टस्स दक्षो हि रोषविस्फुरिताधरः । उपलभ्य तमाहत्य धिग्धिक् प्रोच्य विगर्हयन्

ဒုက္ခဝမ်းနည်းမှုက ဖုံးလွှမ်းထားသော ဒက္ခသည် ဒေါသကြောင့် နှုတ်ခမ်းတုန်ယိမ်းလျက် ရှိ၏။ သူသည် ထိုသူကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ထိုးနှက်ပြီး “အရှက်တရား!” ဟု အော်ကာ အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့하였다။ ရှైవအမြင်အရ ဤသည်မှာ အဟင်္ကာရမှ ပေါက်ဖွားသော ဒေါသ၏ အပြင်ပန်းပေါက်ကွဲမှုဖြစ်၍ ခွဲခြားသိမြင်မှုကို မျက်ကွယ်စေကာ သီဝနှင့် သူ၏ ဘက္တများအပေါ် ရိုသေမှုမှ စိတ်ကို လှည့်ခွာစေသည်။

Verse 34

दक्ष उवाच । किं कृतं तेऽधमश्रेष्ठ साधूनां साधुलिंगतः । भिक्षोमार्गोऽर्भकानां वै दर्शितस्साधुकारि नो

ဒက္ခရှက ပြော၏—“အို အနိမ့်ဆုံးဖြစ်သော်လည်း အပြစ်တွင် ထင်ရှားသူရေ၊ သင်သည် သာဓုတို့၏ အပြင်အဆင်ကို ဆောင်ထားပြီး ဘာကို လုပ်လိုက်သနည်း။ သင်သည် တရားလုပ်သူဟန်ဆောင်ကာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးငယ်များကို တောင်းစားလမ်းကို ပြသလိုက်ပြီ!”

Verse 35

ऋणैस्त्रिभिरमुक्तानां लोकयोरुभयोः कृतः । विघातश्श्रेयसोऽमीषां निर्दयेन शठेन ते

အကြွေးသုံးပါးမှ မလွတ်မြောက်သေးသူတို့အတွက် လောကနှစ်ပါး၌ ကောင်းကျိုးသည် တားဆီးခံရ၏။ ထိုကောင်းကျိုးကို မရင်ကြင်သော လှည့်စားသူက ဖျက်ဆီးကာ အမှန်တကယ် အကျိုးကို ပျက်စီးစေ၏။

Verse 36

ऋणानि त्रीण्यपाकृत्य यो गृहात्प्रव्रजेत्पुमान् । मातरं पितरं त्यक्त्वा मोक्षमिच्छन्व्रजत्यधः

မြတ်စွာသော အကြွေးသုံးပါးကို မဆပ်မီ အိမ်ထောင်ရေးကို စွန့်လွှတ်၍ မိခင်ဖခင်ကို ပစ်ပယ်သွားသော ယောကျ်ားသည် မောက္ခကို လိုချင်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း ဝိညာဉ်ရေးအပြစ်သို့ ကျဆင်းသွား၏။

Verse 37

निर्दयस्त्वं सुनिर्लज्जश्शिशुधीभिद्यशोऽपहा । हरेः पार्षदमध्ये हि वृथा चरसि मूढधीः

“သင်သည် ကြမ်းတမ်း၍ အရှက်ကင်းလွန်စွာ ဖြစ်၏—အပြစ်မဲ့သူတို့ကို ထိခိုက်စေကာ အခြားသူ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ခိုးယူသူ။ ဟရီ၏ ပါရ္သဒတို့အလယ်၌ လှုပ်ရှားနေသော်လည်း မိုက်မဲသော ဉာဏ်ကြောင့် အလဟသ လှည့်လည်နေ၏။”

Verse 38

मुहुर्मुहुरभद्रं त्वमचरो मेऽधमा ऽधम । विभवेद्भ्रमतस्तेऽतः पदं लोकेषु स्थिरम्

ထပ်ခါထပ်ခါ အဘဒ္ရာရေ၊ သင်သည် မငြိမ်မသက် လှည့်လည်နေ၏—နိမ့်ကျသော မိန်းမ၊ အနိမ့်ဆုံးသောသူ။ ထို့ကြောင့် စည်းစိမ်နှင့် အလှပြမှုအတွင်း လှည့်လည်သွားလာခြင်းကြောင့် သင်၏ အနေအထားသည် လောကများတွင် မတည်မြဲနိုင်။

Verse 39

शशापेति शुचा दक्षस्त्वां तदा साधुसंमतम् । बुबोध नेश्वरेच्छां स शिवमायाविमोहितः

ထို့နောက် ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် ဒက္ခသည် သင်ကို ကျိန်စာတင်ခဲ့၏၊ သင်သည် သာဓုတို့က ချီးမွမ်းအတည်ပြုထားသော်လည်း။ ရှိဝ၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်၍ အရှင်၏ အလိုတော်ကို မသိမမြင်နိုင်ခဲ့။

Verse 40

शापं प्रत्यग्रहीश्च त्वं स मुने निर्विकारधीः । एष एव ब्रह्मसाधो सहते सोपि च स्वयम्

အို မုနိ၊ သင်လည်း စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ ကျိန်စာကို လက်ခံခဲ့၏။ ဤသူပင်—ဗြဟ္မကို ဆည်းကပ်သော သာဓု—ထိုအရာကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ထမ်းဆောင်၏။