सतीसंक्षेपचरित्रवर्णनम् — Summary Description of Satī’s Narrative

Verse 1

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीसंक्षेपचरित्रवर्णनं नाम प्रथमोऽध्यायः

ထို့ကြောင့်၊ သီရိသီဝမဟာပုရာဏ—ဒုတိယ (ရုဒြ) သံဟိတာ၏ ဒုတိယအပိုင်းတွင်—ပထမအခန်းကို “သတီ၏ဘဝနှင့် သန့်ရှင်းသောဖြစ်ရပ်အကြောင်း အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြချက်” ဟု ခေါင်းစဉ်တပ်ထားသည်။

Verse 2

त्वन्मुखांभोजसंवृत्तां श्रुत्वा शिवकथां पराम् । अतृप्तो हि पुनस्तां वै श्रोतुमिच्छाम्यहं प्रभो

အို သခင်ဘုရား၊ သင်၏ ကြာပန်းကဲ့သို့သော နှုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ရှီဝကഥာ အမြင့်မြတ်ကို ကြားနာပြီးနောက်၌ပင် ကျွန်ုပ် မပြည့်ဝသေးပါ။ ထိုကథာကိုပင် ထပ်မံကြားလိုပါသည်၊ အရှင်။

Verse 3

पूर्णांशश्शंकरस्यैव यो रुद्रो वर्णितः पुरा । विधे त्वया महेशानः कैलासनिलयो वशी

အို ဝိဓိ (ဗြဟ္မာ)၊ သင်က ယခင်က ဖော်ပြခဲ့သော ရုဒ္ရသည် အမှန်တကယ် ရှင်ကရာ (Śaṅkara) ၏ ပြည့်စုံသော အဝတားတော်ပင် ဖြစ်သည်။ ကိုင်လာသ တောင်၌ နေထိုင်သော မဟေရှာန၊ ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော အရှင်တော် ဖြစ်၏။

Verse 4

स योगी सर्वविष्ण्वादिसुरसे व्यस्सतां गतिः । निर्द्वंद्वः क्रीडति सदा निर्विकारी महाप्रभुः

ထိုအမြင့်မြတ်သခင်သည် ယောဂီအမှန်ဖြစ်၍ ဗိဿနုမှစ၍ နတ်တို့အားလုံးက ပူဇော်ဝန်ဆောင်ကြသည်။ လောကရေးရာတွင် ရှုပ်ထွေးကွဲပြားနေသူတို့၏ အားကိုးရာနှင့် နောက်ဆုံးရည်မှန်းချက်ဖြစ်တော်မူ၏။ ဒွိသဘောကင်း၍ မပြောင်းလဲမပျက်စီးဘဲ မဟာသခင်သည် မိမိလွတ်လပ်မှု၌ အမြဲကစားတော်မူ၏။

Verse 5

सोऽभूत्पुनर्गृहस्थश्च विवाह्य परमां स्त्रियम् । हरिप्रार्थनया प्रीत्या मंगलां स्वतपस्विनीम्

ထို့နောက် သူသည် အိမ်ထောင်ရှင်အာရှ్రమသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်၍ ဟရီ၏ အလွန်တောင်းပန်မှုကြောင့် ဝမ်းမြောက်စွာ တပဿာကျင့်သုံးသူ အထူးကောင်းမြတ်သော မင်္ဂလာကို လက်ထပ်ယူ하였다။

Verse 6

प्रथमं दक्षपुत्री सा पश्चात्सा पर्वतात्मजा । कथमेकशरीरेण द्वयोरप्यात्मजा मता

“အစတွင် သူမကို ဒက္ခ (Dakṣa) ၏ သမီးဟု သတ်မှတ်ကြပြီး၊ နောက်တစ်ဖန် တောင်ဘုရင် (ဟိမာလယ) ၏ သမီးဟု ခေါ်ကြ၏။ ကိုယ်တစ်ကိုယ်တည်းဖြင့် မိဘနှစ်ဦး၏ သမီးဟု မည်သို့ သတ်မှတ်နိုင်သနည်း?”

Verse 7

कथं सती पार्वती सा पुनश्शिवमुपागता । एतत्सर्वं तथान्यच्च ब्रह्मन् गदितुमर्हसि

“အို ဘြဟ္မန် (Brahman)၊ စတီ (Satī) သည် ပာရဝတီ (Pārvatī) အဖြစ် မည်သို့ ပြန်လည်ဖြစ်လာပြီး၊ ရှိဝ (Śiva) နှင့် ထပ်မံ ပေါင်းစည်းသွားသနည်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောကြားပေးပါ။ ဤအရာအားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သမျှကိုလည်း ကြေညာပေးပါ”

Verse 8

सूत उवाच । इति तस्य वचः श्रुत्वा सुरर्षेः शंकरात्मनः । प्रसन्नमानसो भूत्वा ब्रह्मा वचनमब्रवीत्

“ဆူတ (Sūta) က ပြောသည်—ရှင်ကရာ (Śaṅkara) ကို အတ္တဖြစ်အောင် ချစ်မြတ်နိုးသော နတ်ရိရှီ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ဘြဟ္မာသည် စိတ်နှလုံး ကြည်နူးအေးချမ်းလာကာ ပြန်လည် မိန့်ကြားလေ၏”

Verse 9

ब्रह्मोवाच । शृणु तात मुनिश्रेष्ठ कथयामि कथां शुभाम् । यां श्रुत्वा सफलं जन्म भविष्यति न संशयः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်မှာ- "ချစ်သား၊ ရေသိအပေါင်းတို့တွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော အရှင်၊ နားထောင်လော့။ ငါသည် သင့်အား မင်္ဂလာရှိသော မြတ်သော ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို ပြောပြမည်။ ၎င်းကို ကြားနာရခြင်းဖြင့် လူ့ဘဝသည် အမှန်တကယ် အကျိုးရှိလာလိမ့်မည်—ဤအချက်ကို သံသယရှိစရာမလိုပါ။"

Verse 10

पुराहं स्वसुतां दृष्ट्वा संध्याह्वां तनयैस्सह । अभवं विकृतस्तात कामबाणप्रपीडितः

တစ်ခါက ငါ၏သမီးတော် သန္ဓယနှင့် သူမ၏သားတော်များကို မြင်သောအခါ၊ ငါသည် စိတ်နှလုံး မငြိမ်မသက် ဖြစ်ခဲ့ရသည်၊ ချစ်သား—ကာမဂုဏ်မြားများဖြင့် ထိုးဖောက်နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

Verse 11

धर्मः स्मृतस्तदा रुद्रो महायोगी परः प्रभुः । धिक्कृत्य मां सुतैस्तात स्वस्थानं गतवानयम्

ထိုအခါ ရုဒ္ဒရ—အမြင့်ဆုံး အရှင်၊ မဟာယောဂီ၊ ဓမ္မ၌ အမြဲတည်သူ—သည် ငါနှင့် ငါ့သားများကို ဆူပူတားမြစ်ကာ မိမိ၏ နေရာတော်သို့ ထွက်ခွာသွားတော်မူ၏။

Verse 12

यन्मायामोहितश्चाहं वेदवक्ता च मूढधीः । तेनाकार्षं सहाकार्य परमेशेन शंभुना

မာယာ၏လှည့်ဖြားမှုကြောင့် ငါသည်—ဝေဒကိုကြေညာသူဖြစ်သော်လည်း—အမြင်ဉာဏ်မရှင်းလင်း၍ မိုက်မဲသွား၏။ ထို့ကြောင့် ငါနှင့်အတူပါဝင်သူတို့သည် ပရမేశဝရ သမ္ဘုအား ဆန့်ကျင်ပြုမိကြ၏။

Verse 13

तदीर्षयाहमाकार्षं बहूपायान्सुतैः सह । कर्तुं तन्मोहनं मूढः शिवमाया विमोहितः

သူ့အပေါ် မနာလိုစိတ်ကြောင့် ငါသည်—ရှီဝ၏မာယာက လှည့်ဖြားထားသဖြင့်—မိုက်မဲစွာ ငါ့သားများနှင့်အတူ သူ့ကို မောဟစေလို၍ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို ကြံစည်ပြုလုပ်ခဲ့၏။

Verse 14

अभवंस्तेऽथ वै सर्वे तस्मिञ् शंभो परप्रभो । उपाया निष्फलास्तेषां मम चापि मुनीश्वर

အို သမ္ဘု၊ အထက်မြတ်ဆုံးအရှင်—ထိုအခါ သူတို့အားလုံး ထိုနေရာ၌ပင် ရှိနေကြပြီး၊ သူတို့၏အကြံအစည်များလည်း အကုန်လုံး မအောင်မြင်သကဲ့သို့ ငါ့၏အကြံလည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပါ၊ မုနိတို့၏အရှင်။

Verse 15

तदाऽस्मरं रमेशानं व्यथोपायस्तुतैस्सह । अबोधयत्स आगत्य शिवभक्तिरतस्सुधीः

ထိုအခါ ပညာရှိတစ်ဦး—ရှီဝဘက်တိ၌ အမြဲပျော်မွေ့သူ—လာရောက်၍ ဝမ်းနည်းပူပန်မှုကို သက်သာစေသော ချီးမွမ်းသံများဖြင့် ရာမေရှာန (ရာမာ၏အရှင်) ကို သတိပေးကာ နိုးကြားစေ၏။

Verse 16

प्रबोधितो रमेशेन शिवतत्त्वप्रदर्शिना । तदीर्षामत्यजं सोहं तं हठं न विमोहितः

ရှီဝတတ္တဝကို ဖော်ပြပေးသော ရာမေရှာ၏ သတိပေးနှိုးဆော်ခြင်းကြောင့် ငါသည် မနာလိုစိတ်ကို စွန့်ပစ်ခဲ့၏။ မောဟမကပ်တော့သဖြင့် ထိုခေါင်းမာသည့် အတင်းအကျပ်ကိုလည်း စွန့်လွှတ်ခဲ့၏။

Verse 17

शक्तिं संसेव्य तत्प्रीत्योत्पादयामास तां तदा । दक्षादशिक्न्यां वीरिण्यां स्वपुत्राद्धरमोहने

မိမိ၏ သက္တိကို ချစ်မြတ်နိုးစွာ ဆည်းကပ်ပေါင်းစည်းပြီးနောက်၊ ထိုအချိန်တွင် သူမကို ပေါ်ထွန်းစေတော်မူ၏။ သူမသည် ဒက္ခနှင့် ဝီရိဏီ၏ သမီးအဖြစ်—စတီ—ပေါ်လာကာ နောက်တွင် ဟရ (ရှီဝ) ကိုပင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် မောဟစေမည့် အချစ်တော်ဖြစ်လာမည်။

Verse 18

सोमा भूत्वा दक्षसुता तपः कृत्वा तु दुस्सहम् । रुद्रपत्न्यभवद्भक्त्या स्वभक्तहितकारिणी

ဒက္ခ၏သမီးသည် ဆိုမာအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာကာ အလွန်ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော တပဿကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။ မတုန်မလှုပ်သော ဘက္တိကြောင့် ရုဒ္ရ၏ ဇနီးဖြစ်လာပြီး မိမိ၏ ဘက္တများ၏ အကျိုးကို အမြဲပြုတော်မူ၏။

Verse 19

सोमो रुद्रो गृही भूत्वाऽकार्षील्लीलां परां प्रभुः । मोहयित्वाथ मां तत्र स्वविवाहेऽविकारधीः

သုမ (Soma) ဖြစ်တော်မူသော ရုဒြ (Rudra) သခင်သည် ဂೃಹಸ್ಥအဖြစ်ကို ခံယူ၍ အမြင့်မြတ်သော ဒေဝလီလာကို ပြုတော်မူ၏။ ထို့နောက် မပြောင်းလဲသော ဉာဏ်သဘောဖြင့် မိမိ၏ မင်္ဂလာအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ထိုနေရာ၌ ကျွန်ုပ်ကို မောဟဖြစ်စေတော်မူ၏။

Verse 20

विवाह्य तां स आगत्य स्वगिरौ सूतिकृत्तया । रेमे बहुविमोहो हि स्वतंत्रस्स्वात्तविग्रहः

သူမနှင့် မင်္ဂလာဆောင်ပြီးနောက်၊ စတီ (Satī) နှင့်အတူ မိမိ၏ တောင်တန်းနေရပ်သို့ ပြန်လာ၏။ ထိုနေရာ၌ မိမိဆန္ဒတော်ဖြင့် ကိုယ်ရုပ်ကို ခံယူတော်မူသော ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်သခင်သည် လီလာဖြင့် ပျော်ရွှင်ကစားကာ သူမ၌ အလွန်ပင် ရွှင်လန်းတော်မူ၏။

Verse 21

तया विहरतस्तस्य व्यातीयाय महान् मुने । कालस्सुखकरश्शभोर्निर्विकारस्य सद्रतेः

အို မဟာမုနိ၊ သူမနှင့် အတူ ပျော်ရွှင်စွာ ကစားလျက်ရှိစဉ် အလွန်မင်္ဂလာရှိသော ထိုသခင်အတွက် အချိန်က သာယာစွာ ကုန်လွန်သွားသည်။ ထိုသခင်သည် မပြောင်းလဲသူ၊ သန့်ရှင်းသော ဝရတၱ၌ တည်ကြည်သူ ဖြစ်၏။

Verse 22

ततो रुद्रस्य दक्षेण स्पर्द्धा जाता निजेच्छया । महामूढस्य तन्मायामोहितस्य सुगर्विणः

ထို့နောက် ဒက္ခသည် မိမိဆန္ဒအလိုအလျောက် ရုဒြ (ရှီဝ) အပေါ် ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ် ပေါ်ပေါက်လာ하였다။ အလွန်မိုက်မဲသူဖြစ်၍ မာယာ၏ မောဟကြောင့် မူးယစ်ကာ မာနကြီးထွားလာ၏။

Verse 23

तत्प्रभावाद्धरं दक्षो महागर्वी विमूढधीः । महाशांतं निर्विकारं निनि द बहुमोहितः

ထိုအာနုဘော်၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် ဒက္ခသည် မာနကြီး၍ ဉာဏ်မရှင်းလင်းသူဖြစ်ကာ မောဟအလွန်တရာ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အလွန်ငြိမ်းချမ်း၍ မပြောင်းလဲသော ဟရ (ရှီဝ) ကို အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ စတင်하였다။

Verse 24

ततो दक्षः स्वयं यज्ञं कृतवान्गर्वितोऽहरम् । सर्वानाहूय देवादीन् विष्णुं मां चाखिलाधिपः

ထို့နောက် ဒက္ခသည် မာနကြီး၍ ကိုယ်တိုင် ယဇ္ဉကို ပြုလုပ်하였다။ နတ်တို့နှင့် အခြားသူတို့အားလုံးကို ခေါ်ယူကာ၊ “အလုံးစုံ၏ အရှင်” ဟု ကိုယ်ကို ခေါ်သူသည် ဗိဿဏုကိုပါ ဖိတ်ကြားသော်လည်း မာနကြောင့် ငါ—ရှီဝကို မဖိတ်ကြားခဲ့။

Verse 25

नाजुहाव तथाभूतो रुद्रं रोषसमाकुलः । तथा तत्र सतीं नाम्ना स्वपुत्रीं विधिमोहितः

ရုဒ္ဒရအပေါ် အမျက်ဒေါသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် ထိုအခြေအနေတွင် အဟုတိ (ပူဇော်အလှူ) ကို မပြုလုပ်ခဲ့။ ထို့နောက် ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်တော်ကြောင့် မောဟဖြစ်ကာ၊ ထိုနေရာ၌ မိမိ၏ သမီးတစ်ဦးကို မွေးဖွားစေပြီး နာမည်ကို စတီ ဟု ခေါ်하였다။

Verse 26

यदा नाकारिता पित्रा मायामोहित चेतसा । लीलां चकार सुज्ञाना महासाध्वी शिवा तदा

မယာကြောင့် စိတ်မောဟဖြစ်နေသော ဖခင်က သူမကို မခေါ်မဖိတ်သော်လည်း၊ ထိုအခါ အလွန်သန့်ရှင်းသည့် မဟာသဒ္ဓဝီနှင့် ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော သီဝါ (စတီ) သည် မိမိ၏ ဒိဗ္ဗလီလာကို စတင်ပြုလုပ်လေ၏။

Verse 27

अथागता सती तत्र शिवाज्ञामधिगम्य सा । अनाहूतापि दक्षेण गर्विणा स्वपितुर्गृहम्

ထို့နောက် စတီသည် ရှင်ရှိဝ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူပြီး၊ မာန်ကြီးသော ဒက္ခက မဖိတ်ခေါ်သော်လည်း၊ မိမိဖခင်၏ အိမ်သို့ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်လေ၏။

Verse 28

विलोक्य रुद्रभागं नो प्राप्यावज्ञां च ताततः । विनिंद्य तत्र तान्सर्वान्देहत्यागमथाकरोत्

ရုဒ္ရ၏ သင့်တော်သော အပိုင်းကို မရရှိသေးသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် အထင်သေးစော်ကားမှု ဖြစ်နေသည်ကိုလည်းကောင်း မြင်သဖြင့် စတီသည် ထိုနေရာရှိသူအားလုံးကို ပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ပြီးနောက် မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လေ၏။

Verse 29

तच्छुत्वा देव देवेशः क्रोधं कृत्वा तु दुस्सहम् । जटामुत्कृत्य महतीं वीरभद्रमजीजनत्

ထိုသတင်းကိုကြားသော် နတ်တို့၏အရှင်—ရှီဝ၊ အမြင့်ဆုံးဘုရား—သည် မခံနိုင်သောဒေါသဖြင့် လှုပ်ရှားတော်မူ၏။ မိမိ၏ဇဋာဆံပင်အစုကြီးတစ်စုကို ဆွဲထုတ်ကာ ဝီရဘဒ္ဒရကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 30

सगणं तं समुत्पाद्य किं कुर्य्या मिति वादिनम् । सर्वापमानपूर्वं हि यज्ञध्वंसं दिदेश ह

အဖော်အပါဂဏာကို ဖန်ဆင်းပြီး၊ သူက “ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်ရမလဲ” ဟု မေးသော်၊ ရှီဝသည် ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉပွဲကို အပြည့်အဝ အရှက်ကွဲစေမည်ဟု အရင်ဆုံး သတ်မှတ်ကာ ယဇ္ဉကို ဖျက်ဆီးရန် အမိန့်တော်မူ၏။

Verse 31

तदाज्ञां प्राप्य स गणाधीशो बहुबलान्वितः । गतोऽरं तत्र सहसा महाबलपराक्रमः

ထိုအမိန့်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက်၊ သီဝ၏ ဂဏာတို့၏ အရှင်သည် အင်အားကြီးမား၍ သူရဲကောင်းပရောက်ရမီ ပြည့်ဝလျက်၊ ချက်ချင်း အလျင်အမြန် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်하였다။

Verse 32

महोपद्रवमाचेरुर्गणास्तत्र तदाज्ञया । सर्वान्स दंडयामास न कश्चिदवशेषितः

သူ၏အမိန့်အတိုင်း ထိုနေရာ၌ ဂဏာတို့သည် အကြီးအကျယ် အနှောင့်အယှက်ကို ဖြစ်စေကြ၏။ သူသည် အားလုံးကို ဒဏ်ခတ်ဆုံးမ၍ မည်သူမျှ မကျန်ရစ်အောင် ပြု၏။

Verse 33

विष्णुं संजित्य यत्नेन सामरं गणसत्तमः । चक्रे दक्षशिरश्छेदं तच्छिरोग्नौ जुहाव च

ထို့နောက် သီဝ၏ ဂဏာတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသည် ကြိုးစားတိုက်ခိုက်၍ စစ်တပ်နှင့်တကွ ဗိဿနုကို အနိုင်ယူပြီး ဒက္ခ (Dakṣa) ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်하였다။ ထိုခေါင်းကိုလည်း သန့်ရှင်းသော မီးယဇ်၌ အဟုတိအဖြစ် ပူဇော်ပစ်하였다။

Verse 34

यज्ञध्वंसं चकाराशु महोपद्रवमाचरन् । ततो जगाम स्वगिरिं प्रणनाम प्रभुं शिवम्

သူသည် ယဇ္ဉပူဇာကို ချက်ချင်းဖျက်ဆီးကာ မဟာအနှောင့်အယှက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေ하였다။ ထို့နောက် မိမိ၏တောင်တန်းနေရပ်သို့ သွားပြီး အမြတ်ဆုံးအရှင် သီဝကို ဦးညွှတ်ပူဇော်하였다။

Verse 35

यज्ञध्वंसोऽभवच्चेत्थं देवलोके हि पश्यति । रुद्रस्यानुचरैस्तत्र वीरभद्रादिभिः कृतः

ဤသို့ ယဇ္ဉပူဇာသည် ဖျက်ဆီးခံရပြီး၊ ဒေဝလောက၌ပင် ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့ရ하였다။ ထိုအမှုကို ရုဒ္ရ၏ အနုचरများဖြစ်သော ဝီရဘဒ္ဒရ စသည့်သူတို့က ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 36

मुने नीतिरियं ज्ञेया श्रुतिस्मृतिषु संमता । रुद्रे रुष्टे कथं लोके सुखं भवति सुप्रभो

မုနိရေ၊ ဤသည်မှာ သရုတိနှင့် စမృతိတို့တွင် အတည်ပြုထားသော အကျင့်သဘောတရား ဖြစ်၏။ ရုဒြ (ရှီဝဘုရား) မကျေနပ်၍ ဒေါသထွက်လျှင် လောက၌ ဘယ်လိုပျော်ရွှင်မှု ရှိနိုင်မည်နည်း၊ ဂုဏ်ထင်ရှားသူရေ။

Verse 37

ततो रुद्रः प्रसन्नोभूत्स्तुतिमाकर्ण्य तां पराम् । विज्ञप्तिं सफलां चक्रे सर्वेषां दीनवत्सलः

ထို့နောက် ရုဒြသည် ထိုအလွန်မြတ်သော စတုတိကို ကြားနာပြီး အပြည့်အဝ ပျော်မြူးတော်မူ၏။ ဒုက္ခရောက်သူတို့ကို ချစ်ခင်ကရုဏာရှိသော အရှင်သည် သူတို့၏ တောင်းဆိုချက်ကို အောင်မြင်စေ၍ အားလုံးအတွက် အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေတော်မူ၏။

Verse 38

पूर्ववच्च कृतं तेन कृपालुत्वं महात्मना । शंकरेण महेशेन नानालीलावि हारिणा

ယခင်ကကဲ့သို့ပင် မဟာဝိညာဉ်ရှင်—ရှင်ကရာ မဟေရှ—နတ်ဘုရားလီလာအမျိုးမျိုး၌ ပျော်မြူးတော်မူသော အရှင်သည် ကရုဏာတော်ကို ထပ်မံဖော်ပြတော်မူ၏။

Verse 39

जीवितस्तेन दक्षो हि तत्र सर्वे हि सत्कृताः । पुनस्स कारितो यज्ञः शंकरेण कृपालुना

အရှင်၏အာနုဘော်ကြောင့် ဒက္ခသည် အသက်ပြန်ရခဲ့ပြီး ထိုနေရာ၌ အားလုံးကို သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုကြ၏။ ထို့နောက် ကရုဏာရှင် ရှင်ကရာသည် ယဇ္ဍကို ထပ်မံ ကျင်းပစေတော်မူ၏။

Verse 40

रुद्रश्च पूजितस्तत्र सर्वैर्देवैर्विशेषतः । यज्ञे विश्वादिभिर्भक्त्या सुप्रसन्नात्मभिर्वने

ထိုတောအတွင်း ယဇ္ဍ၌ ရုဒ္ရကိုလည်း အထူးသဖြင့် နတ်အားလုံးက ပူဇော်ကြ၏။ ဗိශ්ဝဒေဝတို့နှင့် အခြား နတ်အစုအဖွဲ့တို့သည် ဘက္တိကြောင့် စိတ်နှလုံး အပြည့်အဝ ငြိမ်းချမ်းလျက် ပူဇော်ကြ၏။

Verse 41

सतीदेहसमुत्पन्ना ज्वाला लोकसुखावहा । पतिता पर्वते तत्र पूजिता सुखदायिनी

သတီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော သန့်ရှင်းတောက်ပသည့် မီးလျှံသည် လောကတို့အား ကောင်းကျိုးနှင့် ချမ်းသာကို ဆောင်ကြဉ်းပေး၏။ ထိုမီးလျှံသည် တောင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ပြီး ထိုနေရာ၌ ပူဇော်ခံရကာ ကိုးကွယ်သူတို့အား ပျော်ရွှင်ချမ်းသာကို ပေးတတ်၏။

Verse 42

ज्वालामुखीति विख्याता सर्वकामफलप्रदा । बभूव परमा देवी दर्शनात्पापहारिणी

သူမသည် «ဇွာလာမုခီ» ဟူ၍ ထင်ရှားလာကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဒေဝီဖြစ်၍ သင့်လျော်သော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးफलကို ပေးတတ်၏။ သူမ၏ ဒർശန (ဖူးမြင်ခြင်း) သာဖြင့်ပင် အပြစ်ကို ဖယ်ရှားကာ ဝိညာဉ်ကို ချည်နှောင်သည့် ချည်ကြိုးများကို ဖြတ်တောက်ပေး၏။

Verse 43

इदानीं पूज्यते लोके सर्वकामफलाप्तये । संविधाभिरनेकाभिर्महोत्सवपरस्परम्

ယနေ့တိုင် လောက၌လည်း ဆန္ဒရှိသမျှ၏ အကျိုးफलကို ရရှိစေရန် သူ/သူမကို ပူဇော်ကိုးကွယ်ကြ၏။ ပူဇော်နည်းလမ်း သတ်မှတ်ချက် မျိုးစုံဖြင့် ဆောင်ရွက်ကာ မဟာပွဲတော်ကြီးများကို အဆက်မပြတ် ထပ်ခါထပ်ခါ ကျင်းပကြ၏။

Verse 44

ततश्च सा सती देवी हिमालयसुता ऽभवत् । तस्याश्च पार्वतीनाम प्रसिद्धमभवत्तदा

ထို့နောက် ထိုဒေဝီ သတီသည် ဟိမာလယ၏ သမီးအဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။ ထိုအခါမှစ၍ သူမ၏ နာမ «ပါရဝတီ» ဟူသည် ထင်ရှားကျော်ကြားလာ၏။

Verse 45

सा पुनश्च समाराध्य तपसा कठिनेन वै । तमेव परमेशानं भर्त्तारं समुपाश्रिता

ထို့နောက် သူမသည် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော တပဿာဖြင့် ပရမေရှာန (အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်) ကို စိတ်တော်ချမ်းသာအောင် ဆည်းကပ်ပူဇော်၏။ ထို့ပြင် ထိုပရမေရှာနကိုသာ အားကိုးခိုလှုံကာ ခင်ပွန်းအဖြစ် လက်ခံတော်မူ၏။

Verse 46

एतत्सर्वं समाख्यातं यत्पृष्टोहं मुनीश्वर । यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

မုနိရှင်တို့၏အရှင်တော်၊ သင်မေးမြန်းသမျှကို ငါသည် အပြည့်အဝ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ဤကို ကြားနာသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏—သံသယမရှိ။