Shloka 24
लङ्कादाहः — The Burning of Lanka
Catuḥpañcāśaḥ Sargaḥ
संजज्ञे तुमुलश्शब्दो राक्षसानां प्रधावताम्।स्वगृहस्य परित्राणे भग्नोत्साहोर्जितश्रियाम्।।।।नूनमेषोऽग्निरायातः कपिरूपेण हा इति।
saṃjajñe tumulaś śabdo rākṣasānāṃ pradhāvatām |
svagṛhasya paritrāṇe bhagnotsāhorjitaśriyām ||
nūnam eṣo 'gnir āyātaḥ kapirūpeṇa hā iti |
ရက္ခသတို့သည် မိမိတို့အိမ်ကို ကာကွယ်ရန် အပြေးအလွှားပြေးကြသဖြင့် ဆူညံသံကြီး ပေါ်ထွန်းလာ၏။ စုဆောင်းထားသော ဂုဏ်သရေတောက်ပမှုနှင့်အတူ သူတို့၏အားမာန်လည်း ပျက်စီးသွားပြီး “ဤသည်မှာ မီးနတ် အဂ္နိပင် ဝံရရုပ်ဖြင့် ရောက်လာခြင်းပဲ—အို မဟာဒုက္ခ!” ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။
The palatial structures with windows of golden mesh-work, embedded with pearls and gems and other precious stones tumbled.
FAQs
Adharma breeds fear and insecurity: when wrongdoing matures into consequence, even the powerful interpret it as divine retribution and lose inner steadiness.
As the city burns, rākṣasas run to save their homes; panic spreads and they exclaim that Fire itself has come in a monkey’s form.
Implicit contrast: the rākṣasas show bhaya (fear) and moha (attachment to property), while Hanumān’s dharmic courage remains unwavering.