Shloka 13
रावण-प्रहस्त-हनूमद्वार्ता
Ravana and Prahasta Question Hanuman
एवमुक्तो हरिश्रेष्ठस्तदा रक्षोगणेश्वरम्।।5.50.12।।अब्रवीन्नास्मि शक्रस्य यमस्य वरुणस्य वा।धनदेन न मे सख्यं विष्णुना नास्मि चोदितः।।5.50.13।।जातिरेव मम त्वेषा वानरोऽहमिहागतः।
evam ukto hariśreṣṭhas tadā rakṣogaṇeśvaram || 5.50.12 ||
abravīn nāsmi śakrasya yamasya varuṇasya vā |
dhanadena na me sakhyaṃ viṣṇunā nāsmi coditaḥ || 5.50.13 ||
jātir eva mama tv eṣā vānaro ’ham ihāgataḥ |
ဤသို့ ပြောဆိုခံရသော် ဝါနရတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူသည် ရက္ခသအုပ်စု၏ အရှင်ထံသို့ ဆို၏— “ငါသည် သက္က (အိန္ဒြာ) ထံမှလည်း မဟုတ်၊ ယမ သို့မဟုတ် ဝရုဏ ထံမှလည်း မဟုတ်။ ဓနဒ (ကူဗေရ) နှင့် မိတ်ဖက်မရှိ၊ ဝိෂ္ဏုကလည်း ငါကို မစေလွှတ်ခဲ့။ ငါ၏ မွေးရာဇာတိသည် ဝါနရဖြစ်၍ ထိုကြောင့် ဤနေရာသို့ လာရောက်ခဲ့သည်” ဟု။
"Desiring to fight with me the powerful ogres came. Then I fought in self defence.
FAQs
Truth aligned with purpose: Hanumān avoids misleading claims and grounds his speech in verifiable identity, a dhārmic standard for diplomacy.
This record repeats the same utterance as 5.50.12 due to recension numbering; it belongs to Hanumān’s reply to Rāvaṇa.
Integrity in speech—he does not borrow divine authority to intimidate, but stands on truth.