Shloka 23
ते कृशा दीनवदनाः परिश्रान्ताः प्लवङ्गमाः।।।।आलोकं ददृशुर्वीरा निराशा जीविते यदा।
te kṛśā dīnavadanāḥ pariśrāntāḥ plavaṅgamāḥ |
ālokaṁ dadṛśur vīrā nirāśā jīvite yadā ||
ဝါနရသူရဲကောင်းတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာချုံ့ချိန်၍ မျက်နှာညှိုးနွမ်းကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြသည်။ အသက်ရှင်မည်ဟု မျှော်လင့်ချက်နီးပါး ပျောက်ကွယ်ချိန်တွင် အလင်းရောင်တစ်စင်းကို မြင်တွေ့ကြသည်။
Exhausted and enfeebled, they saw with dejected faces a gleam of light at a time when they were desparate.
FAQs
Dharma teaches hope and steadiness: even at the edge of despair, one should not abandon righteous effort—light can appear at the last moment.
After prolonged suffering inside the cave, the vānaras finally see a faint light, signaling possible escape or relief.
Resilience—the capacity to continue until a path opens, despite near-hopelessness.