Shloka 7
ताराविलापः
Tārā’s Lament over Vāli
विशुद्धसत्त्वाभिजन प्रिययुद्ध मम प्रिय।मामनाथां विहायैकां गतस्त्वमसि मानद।।
viśuddha-sattvābhijana priya-yuddha mama priya | mām anāthāṃ vihāyaikāṃ gatas tvam asi mānada ||
အို ချစ်မြတ်နိုးရသောသူ—စိတ်သဘောသန့်ရှင်း၍ မျိုးရိုးမြင့်မြတ်သူ၊ စစ်ပွဲကို နှစ်သက်သူ—ဂုဏ်သိက္ခာပေးတော်မူသောသူ—သင်သည် ကျွန်မကို အားကိုးရာမဲ့ တစ်ယောက်တည်းထား၍ ထွက်ခွာသွားပြီ။
'O venerable hero, born in a pure and noble family, you are a lover of battles. Now you have left me an orphan.
FAQs
The verse reflects the dharmic expectation of protection within family life—when the protector falls, dependents face vulnerability, revealing the social-ethical weight of kingship and household duty.
Tārā addresses the dying Vāli as her protector, grieving that his death leaves her without support.
Vāli’s noble birth and honor-bestowing stature are affirmed, even amid lament.