Shloka 18
अयोध्यानगरवर्णनम्
Description of Ayodhya and the Ikshvaku Royal Setting
दुन्दुभीभिर्मृदङ्गैश्च वीणाभि: पणवैस्तथा ।नादितां भृशमत्यर्थं पृथिव्यां तामनुत्तमाम् ।।।।
dundubhībhir mṛdaṅgaiś ca vīṇābhiḥ paṇavais tathā | nāditāṃ bhṛśam atyarthaṃ pṛthivyāṃ tām anuttamām ||
ထိုမြို့သည် ဒုန္ဒုဘီ၊ မৃদင်္ဂ၊ ဝီဏာ နှင့် ပဏဝ တို့၏ သံစဉ်များကြောင့် အလွန်အမင်း ကျယ်လောင်စွာ တုန်ဟုန်မြည်ကြွနေ၍၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုမြို့သည် မယှဉ်နိုင်အောင် အထူးမြတ်ဆုံး ဖြစ်하였다။
The city echoed with the sounds of trumpets, mrudangas, vinas and panavas. There was no city on earth superior to Ayodhya.
FAQs
A dharmic society supports auspicious arts and public celebration; cultural refinement is portrayed as a sign of ordered and ethical communal life.
The narrator highlights Ayodhyā’s vibrant soundscape and declares its unmatched excellence among earthly cities.
Civic virtue: collective joy and refinement sustained under stable rule.