Previous Verse
Next Verse

Ramayana — Ayodhya Kanda, Sarga 108, Shloka 9

जाबाल्युपदेशः

Jabali’s Pragmatic Counsel to Rama

राजभोगाननुभवन्महार्हान्पार्थिवात्मज।विहर त्वमयोध्यायां यथा शक्रस्त्रिविष्टपे।।।।

rājabhogān anubhavan mahārhān pārthivātmaja | vihara tvam ayodhyāyāṃ yathā śakras triviṣṭape ||

အရှင်မင်းသားတော်၊ အယောဓျာမြို့၌ အလွန်တန်ဖိုးကြီးမြတ်သော မင်းဘောဂများကို ခံစား၍ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ပါ။ သကရ (အိန္ဒြာ) သည် သုဝဏ္ဏဘုံ၌ လှည့်လည်ကစားသကဲ့သို့ပင်။

rājabhogānroyal pleasures
rājabhogān:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootrāja + bhoga (प्रातिपदिक)
Formतत्पुरुष (राज्ञः भोगाः); पुल्लिङ्ग, द्वितीया (कर्म), बहुवचन
anubhavanenjoying
anubhavan:
Karta (कर्ता)
TypeVerb
Rootanu-√bhū (धातु)
Formवर्तमानकृदन्त (शतृ), परस्मैपदी-कर्तरि; पुल्लिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; agreeing with (tvam)
mahārhāninestimable
mahārhān:
Visheshana (विशेषण)
TypeAdjective
Rootmahā + arh(a) (प्रातिपदिक)
Formकर्मधारय (महान् अर्हः = very valuable); पुल्लिङ्ग, द्वितीया, बहुवचन; qualifying rājabhogān
pārthivātmajaO king's son
pārthivātmaja:
Sambodhana (सम्बोधन)
TypeNoun
Rootpārthiva + ātmaja (प्रातिपदिक)
Formषष्ठी-तत्पुरुष (पार्थिवस्य आत्मजः); पुल्लिङ्ग, संबोधन, एकवचन
viharaenjoy/roam
vihara:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootvi-√hṛ (धातु)
Formलोट् (आज्ञार्थ), मध्यमपुरुष, एकवचन, परस्मैपद
tvamyou
tvam:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Roottvad (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formपुल्लिङ्ग, प्रथमा (कर्ता), एकवचन
ayodhyāyāmin Ayodhyā
ayodhyāyām:
Adhikarana (अधिकरण)
TypeNoun
Rootayodhyā (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, सप्तमी (अधिकरण), एकवचन
yathāas
yathā:
Upama-dyotaka (उपमा-द्योतक)
TypeIndeclinable
Rootyathā (अव्यय)
Formउपमावाचक-अव्यय
śakraḥIndra
śakraḥ:
Upamana (उपमान)
TypeNoun
Rootśakra (प्रातिपदिक)
Formपुल्लिङ्ग, प्रथमा, एकवचन
triviṣṭapein heaven
triviṣṭape:
Adhikarana (अधिकरण)
TypeNoun
Roottriviṣṭapa (प्रातिपदिक)
Formपुल्लिङ्ग, सप्तमी (अधिकरण), एकवचन

O king's son, enjoy inestimable royal pleasures in the city of Ayodhya like Indra in heaven.

A
Ayodhyā
R
Rāma
Ś
Śakra (Indra)
T
Triviṣṭapa (heaven)

FAQs

It presents the worldly incentive side of kingship—prosperity and enjoyment—implicitly arguing that accepting royal duty brings legitimate artha and kāma within the bounds of rājadharma.

Jābāli continues persuading Rāma to return from exile, appealing to the grandeur and pleasures of rightful rule in Ayodhyā.

The verse indirectly tests Rāma’s restraint: whether he will be moved by pleasure and power, or remain anchored in satya and obedience to his father’s promise.