Sarga 57

Verse 1

राक्षसं मृगरूपेण चरन्तं कामरूपिणम्।निहत्य रामो मारीचं तूर्णं पथि न्यवर्तत।।।।

မိမိစိတ်ကြိုက် ရုပ်ပြောင်းနိုင်၍ သမင်ရုပ်ဖြင့် လှည့်လည်နေသော ရက္ခသ မာရီချကို ရာမသည် သတ်ပြီးနောက် လမ်းတလျှောက် အလျင်အမြန် ပြန်လှည့်သွားလေသည်။

Verse 2

तस्य सन्त्वरमाणस्य द्रष्टुकामस्य मैथिलीम्।क्रूरस्वनोऽथ गोमायुर्विननादास्य पृष्ठतः।।।।

ရာမသည် မိုင်သီလီ (စီတာ) ကို မြင်လိုစိတ်ပြင်းပြ၍ အလျင်အမြန် သွားနေစဉ်၊ သူ၏နောက်ဘက်မှ တောခွေးတစ်ကောင်က ရက်စက်၍ အမင်္ဂလာသဘောပါသော အသံဖြင့် ရုတ်တရက် ဟောင်လေ၏။

Verse 3

स तस्य स्वरमाज्ञाय दारुणं रोमहर्षणम्।चिन्तयामास गोमायोस्स्वरेण परिशङ्कितः।।।।

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်၊ အရေပြားတုန်လှုပ်စေသော အသံကို တောခွေး၏ဟောင်သံဟု သိမြင်သဖြင့်၊ ထိုအသံကြောင့် စိုးရိမ်သံသယဝင်လာကာ စိတ်ပူပန်၍ အတွေးနက်နက် ဝင်လေ၏။

Verse 4

अशुभं बत मन्येऽहं गोमायुर्वाश्यते यथा।स्वस्ति स्यादपि वैदेह्या राक्षसैर्भक्षणं विना।।।।

ဤသို့ ဂိုမာယုက အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ကို ငါအတွက် အမင်္ဂလာလက္ခဏာဟု ထင်မြင်မိသည်။ ဝိုင်ဒေဟီ (စီတာ) သည် ဘေးကင်းလုံခြုံပါစေ၊ ရာක්ෂသတို့၏ စားသောက်ခြင်းကို မခံရပါစေနှင့်။

Verse 5

मारीचेन तु विज्ञाय स्वरमालम्ब्य मामकम्।विक्रुष्टं मृगरूपेण लक्ष्मणश्शृणुयाद्यदि।।।।स सौमित्रिस्स्वरं श्रुत्वा तां च हित्वाच मैथिलीम्।तयेह प्रहितः क्षिप्रं मत्सकाशमिहैष्यति।।।।

လက္ခ္မဏာက မာရီချ—အစီအစဉ်ကို သိနားလည်ပြီး—မိဂရုပ် (သမင်ရုပ်) ဖြင့် ငါ၏အသံကို အတုယူကာ အော်ဟစ်သံကြီးကို ကြားလျှင်၊

Verse 6

मारीचेन तु विज्ञाय स्वरमालम्ब्य मामकम्।विक्रुष्टं मृगरूपेण लक्ष्मणश्शृणुयाद्यदि।।3.57.5।।स सौमित्रिस्स्वरं श्रुत्वा तां च हित्वाच मैथिलीम्।तयेह प्रहितः क्षिप्रं मत्सकाशमिहैष्यति।।3.57.6।।

ထို့နောက် စောမိတ္ရီ (လက္ခ္မဏာ) သည် ထိုအသံကို ကြားသည်နှင့် မိုင်သီလီ (စီတာ) ကို စွန့်ခွာလိမ့်မည်။ နាងက စေလွှတ်သဖြင့် သူသည် ဤနေရာ၌ ငါ့အနားသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်လာလိမ့်မည်။

Verse 7

राक्षसैस्सहितैर्नूनं सीताया ईप्सितो वधः।काञ्चनश्च मृगो भूत्वा व्यपनीयाश्रमात्तु माम्।।।।दूरं नीत्वा तु मारीचो राक्षसोऽभूच्छरा हतः।हा लक्ष्मण हतोऽस्मीति यद्वाक्यं व्याजहार ह।।।।

အခြားရက္ခသတို့နှင့်အတူ စီတာဒေဝီ၏ သေဆုံးခြင်းကို မုချ လိုလားစီစဉ်ထားကြသည်။ မာရီချာသည် ရွှေရောင်သမင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အာရှရမ်မှ ကျွန်ုပ်ကို လှည့်ဖြား၍ ဝေးကွာစေ하였다။

Verse 8

राक्षसैस्सहितैर्नूनं सीताया ईप्सितो वधः।काञ्चनश्च मृगो भूत्वा व्यपनीयाश्रमात्तु माम्।।3.57.7।।दूरं नीत्वा तु मारीचो राक्षसोऽभूच्छरा हतः।हा लक्ष्मण हतोऽस्मीति यद्वाक्यं व्याजहार ह।।3.57.8।।

ကျွန်ုပ်ကို ဝေးဝေးသို့ ခေါ်ဆောင်ပြီးနောက် မာရီချာသည် ကျွန်ုပ်၏ မြားများကြောင့် ထိခိုက်ကျဆုံးသွားသော်လည်း ရက္ခသအဖြစ် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာကာ “အို လက္ခမဏ၊ ငါ သတ်ခံရပြီ!” ဟု အော်ဟစ်하였다။

Verse 9

अपि स्वस्ति भवेत्ताभ्यां रहिताभ्यां महावने।जनस्थाननिमित्तं हि कृतवैरोऽस्मि राक्षसैः।।।।निमित्तानि च घोराणि दृश्यन्तेऽद्य बहूनि च।

ဤမဟာတောအတွင်း ကျွန်ုပ်မရှိဘဲ ကျန်ရစ်နေသော်လည်း သူတို့နှစ်ပါး အေးချမ်းကောင်းမွန်ပါစေ။ ဇနသ္ထာနာအကြောင်းကြောင့် ရက္ခသတို့နှင့် ကျွန်ုပ်သည် ရန်ငြိုးတင်ခဲ့ရပြီး ယနေ့တွင်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ် နိမိတ်ဆိုးများ အများအပြား ပေါ်ထွက်မြင်တွေ့ရသည်။

Verse 10

इत्येवं चिन्तयन्रामश्श्रुत्वा गोमायुनिस्स्वनम्।।।।आत्मनश्चापनयनान्मृगरूपेण रक्षसा।आजगाम जनस्थानं राघवः परिशङ्कितः।।।।

ဤသို့ စဉ်းစားနေစဉ် ရာမသည် မြေခွေး၏ ဟောင်သံကို ကြားလျှင် ရာဃဝသည် ထိတ်လန့်သွား၏။ “သမင်ရုပ်ဖြင့် ရက္ခသက ငါ့ကို လှည့်ဖျား၍ ဝေးကွာစေခဲ့သည်” ဟု သံသယဖြင့် စိတ်မအေးမချမ်းကာ ဇနသ္ထာနသို့ ပြန်လာ하였다။

Verse 11

इत्येवं चिन्तयन्रामश्श्रुत्वा गोमायुनिस्स्वनम्।।3.57.10।।आत्मनश्चापनयनान्मृगरूपेण रक्षसा।आजगाम जनस्थानं राघवः परिशङ्कितः।।3.57.11।।

တိရစ္ဆာန်များနှင့် ငှက်များသည် စိတ်ညှိုးနွမ်းကာ ဝမ်းနည်းသဖြင့် သူ့ထံသို့ နီးကပ်လာကြ၏။ မဟာအတ္မာကို မိမိတို့၏ ဘယ်ဘက်တွင်ထားကာ ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများကို ထုတ်လွှင့်ကြ하였다။

Verse 12

तं दीनमनसो दीनमासेदुर्मृगपक्षिणः।सव्यं कृत्वा महात्मानं घोरांश्च ससृजुस्स्वरान्।।।।

တိရစ္ဆာန်များနှင့် ငှက်များသည် စိတ်ညှိုးနွမ်းကာ ဝမ်းနည်းသဖြင့် သူ့ထံသို့ နီးကပ်လာကြ၏။ မဟာအတ္မာကို မိမိတို့၏ ဘယ်ဘက်တွင်ထားကာ ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများကို ထုတ်လွှင့်ကြ하였다။

Verse 13

तानि दृष्ट्वा निमित्तानि महाघोराणि राघवः।न्यवर्तताथ त्वरितो जवेनाश्रममात्मनः।।।।

ထိုအလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် နိမိတ်လက္ခဏာများကို မြင်လျှင် ရာဃဝသည် ချက်ချင်းပြန်လှည့်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ အမြန်တက်သွား하였다။

Verse 14

सीतां स तु वरारोहां लक्ष्मणं च महाबलम्।आजगाम जनस्थानं चिन्तयन्नेव राघवः।।।।

ရာဃဝသည် ဇနသ္ထာနသို့ ရောက်လာရာတွင်လည်း ရုပ်သွင်လှပသော စီတာနှင့် အင်အားကြီးသော လက္ခမဏကိုသာ စိတ်ထဲတွင် မပြတ်စဉ်းစားနေ하였다။

Verse 15

ततो लक्ष्मणमायान्तं ददर्श विगतप्रभम्।ततोऽविदूरे रामेण समीयाय स लक्ष्मणः।।।।विषण्णस्सुविषण्णेन दुःखितो दुःखभागिना।

ထို့နောက် ရာမသည် လက္ခမဏ လာနေသည်ကို မြင်ရ၍ သူ၏ ရောင်ဝါပင် ပျောက်ကွယ်နေ하였다။ မဝေးမလှ ရာမထံသို့ လက္ခမဏက နီးကပ်လာရာတွင်၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဝမ်းနည်းကာ၊ ရာမကိုလည်း အလွန်စိတ်ညှိုးနွမ်းနေသူ—ဒုက္ခကို အတူမျှဝေသူဟူ၍ တွေ့မြင်하였다။

Verse 16

सञ्जगर्हेऽथ तं भ्राता ज्येष्ठो लक्ष्मणमागतम्।।।।विहाय सीतां विजने वने राक्षससेविते।

ထို့နောက် အစ်ကိုကြီး ရာမသည် ရောက်လာသော လက္ခမဏကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုံးမတော်မူ၏။ ရက္ခသတို့ လှည့်လည်နေသော လူကင်းမဲ့တောအတွင်း၌ စီတာကို တစ်ယောက်တည်း ချန်ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 17

गृहीत्वा च करं सव्यं लक्ष्मणं रघुनन्दनः।।।।उवाच मधुरोदर्कमिदं परुषमार्तिमत्।

ထို့နောက် ရဃုဝంశ၏ ဂုဏ်ရောင် ရာမသည် လက္ခမဏ၏ ဘယ်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ၊ ဝမ်းနည်းကြေကွဲလျက် အတွင်းသဘောမှာ နူးညံ့သော်လည်း စကားသံမှာ ကြမ်းတမ်း၍ နာကျင်စေသော စကားများကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 18

अहो लक्ष्मण गर्ह्यं ते कृतं यस्त्वं विहाय ताम्।।।।सीतामिहाऽगतस्सौम्य कच्चित्स्वस्ति भवेदिह।

အို လက္ခ္မဏာ! သင်သည် စီတာကို ထားခဲ့ပြီး ဒီကိုလာခြင်းဖြင့် အပြစ်တင်ထိုက်သော အမှုကို ပြုမိပြီ။ အို နူးညံ့သဘောရှိသူ၊ ယခု သူမ အဲဒီမှာ အန္တရာယ်ကင်းစွာ ရှိနိုင်ပါမည်လား?

Verse 19

न मेऽस्ति संशयो वीर सर्वथा जनकात्मजा।।।।विनष्टा भक्षिता वापि राक्षसैर्वनचारिभिः।अशुभान्येव भूयिष्ठं यथा प्रादुर्भवन्ति मे।।।।

အို သူရဲကောင်း၊ ကျွန်ုပ်၌ သံသယမရှိပါ။ ဇနက၏သမီးသည် အမှန်တကယ် ဘေးဒုက္ခကြုံပြီးသား—ပျောက်ဆုံးသွားသော်လည်းကောင်း၊ တောတွင်းလှည့်လည်သော ရက္ခသတို့က စားသုံးသွားသော်လည်းကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ မကောင်းသော လက္ခဏာများသည် ကျွန်ုပ်ရှေ့တွင် အလွန်များစွာ ပေါ်ထွက်လာနေသည်။

Verse 20

न मेऽस्ति संशयो वीर सर्वथा जनकात्मजा।।3.57.19।।विनष्टा भक्षिता वापि राक्षसैर्वनचारिभिः।अशुभान्येव भूयिष्ठं यथा प्रादुर्भवन्ति मे।।3.57.20।।

အို သူရဲကောင်း၊ ကျွန်ုပ်၌ သံသယမရှိပါ။ ဇနက၏သမီးသည် အမှန်တကယ် ဘေးဒုက္ခကြုံပြီးသား—ပျောက်ဆုံးသွားသော်လည်းကောင်း၊ တောတွင်းလှည့်လည်သော ရက္ခသတို့က စားသုံးသွားသော်လည်းကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ မကောင်းသော လက္ခဏာများသည် ကျွန်ုပ်ရှေ့တွင် အလွန်များစွာ ပေါ်ထွက်လာနေသည်။

Verse 21

अपि लक्ष्मण सीतायास्सामग्र्यं प्राप्नुयावहे।जीवन्त्याः पुरुषव्याघ्र सुताया जनकस्य वै।।।।

အို လက္ခ္မဏာ၊ လူတို့အနက် ကျားသတ္တဝါကဲ့သို့ ရဲရင့်သူ၊ ဇနက၏သမီး စီတာကို အသက်ရှင်လျက် အပြည့်အစုံ မထိခိုက်ဘဲ ပြန်လည်ရရှိနိုင်မလား?

Verse 22

यथा वै मृगसङ्घाश्च गोमायुश्चैव भैरवम्।वाश्यन्ते शकुनाश्चापि प्रदीप्तामभितो दिशम्।।।।अपि स्वस्ति भवेत्तस्या राजपुत्र्या महाबल।

တိရစ္ဆာန်အုပ်စုများ၊ မြေခွေးနှင့် ငှက်များပင် ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်ကာ မီးလောင်တောက်ပသော အရပ်သို့ မျက်နှာမူနေကြသည့်အခါ—အို အင်အားကြီးသူ—အဲဒီ မင်းသမီးသည် အန္တရာယ်ကင်းမည်ဟု မျှော်လင့်နိုင်ပါသေးသလား?

Verse 23

इदं हि रक्षो मृगसन्निकाशं प्रलोभ्य मां दूरमनुप्रयान्तम्।हतं कथञ्चिन्महता श्रमेण स राक्षसोऽभून्म्रियमाण एव।।।।

ဤရက္ခသသည် သမင်ကဲ့သို့ အယောင်ဆောင်ကာ ကျွန်ုပ်ကို လှည့်ဖြား၍ အဝေးသို့ လိုက်ပါစေခဲ့သည်။ အလွန်ကြီးမားသော အားထုတ်မှုဖြင့်သာ ကျွန်ုပ်က ၎င်းကို သတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ သေဆုံးချိန်တွင်ပင် ၎င်း၏ အမှန်တကယ်သော ရက္ခသရုပ်သဏ္ဌာန် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

Verse 24

मनश्च मे दीनमिहाप्रहृष्टं चक्षुश्च सव्यं कुरुते विकारम्।असंशयं लक्ष्मण नास्ति सीता हृता मृता वा पथि वर्तते वा।।।।

ဤနေရာ၌ ငါ၏စိတ်သည် ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် ကျဆင်းနေပြီး၊ ဘယ်မျက်စိလည်း ထူးဆန်းသော လက္ခဏာအဖြစ် တုန်ခါနေသည်။ အို လက္ခ္မဏာ! သံသယမရှိဘဲ စီတာသည် ဤနေရာ၌ မရှိတော့—ဖမ်းဆီးခေါ်ယူခံရသော်လည်းကောင်း၊ သေဆုံးသော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် လမ်းခရီးတစ်နေရာရာ၌ လဲလျောင်းနေသော်လည်းကောင်း ဖြစ်မည်။