Shloka 11
आरण्यकाण्डे चतुस्त्रिंशः सर्गः
Śūrpaṇakhā Reports to Rāvaṇa; Rāma’s Might and Sītā’s Description
ऋषीणामभयं दत्तं कृतक्षेमाश्च दण्डकाः।।3.34.10।।एका कथञ्चिन्मुक्ताहं परिभूय महात्मना। स्त्रीवधं शङ्कमानेन रामेण विदितात्मना।।3.34.11।।
ṛṣīṇām abhayaṃ dattaṃ kṛta-kṣemāś ca daṇḍakāḥ || 3.34.10 || ekā kathañcin muktāhaṃ paribhūya mahātmanā | strī-vadhaṃ śaṅkamānena rāmeṇa viditātmanā || 3.34.11 ||
ရသီတို့အား အဘယ ပေးအပ်ပြီး ဒဏ္ဍက တောလည်း အေးချမ်းလုံခြုံလာ하였다။ မဟာအတ္တမရှိ၍ ကိုယ်တိုင်ကို သိမြင်သော ရာမ—မိန်းမကို သတ်ရန် တွန့်ဆုတ်သူ—၏ လက်၌ အရှက်ခွဲခံရပြီးနောက်၌ပင် ငါတစ်ယောက်တည်းသာ မည်သို့မည်ပုံဆိုသော်လည်း အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။
Sages have been assured safety. Peace has been restored to Dandaka forest. As Rama, the great soul, who knows the self, hesitated to kill a woman, I was alone saved after this humiliation.
FAQs
The verse reiterates dharma as protection of the righteous and restraint in violence; moral hesitation is treated as a sign of principled conduct.
A repeated/variant presentation (as transmitted in this Southern Recension dataset) of Śūrpaṇakhā’s report to Rāvaṇa about Rāma’s actions in Daṇḍaka.
Rāma’s restraint and principled awareness, even while enforcing protection and order.