Shloka 25
खरसेनासङ्ग्रामः
The Battle with Khara’s Host at the Hermitage
तत्सैन्यं निशितैर्बाणैरर्दितं मर्मभेदिभिः।रामेण न सुखं लेभे शुष्कं वनमिवाग्निना।।।।
tatsainyaṃ niśitair bāṇair arditaṃ marmabhedibhiḥ | rāmeṇa na sukhaṃ lebhe śuṣkaṃ vanam ivāgninā ||
ထိုတပ်စုသည် ရာမ၏ အစွန်းထက်မြက်၍ အရေးကြီးအင်္ဂါကို ထိုးဖောက်သော မြှားများကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသဖြင့် အနည်းငယ်မျှ သက်သာချမ်းသာမှု မရခဲ့—မီးလောင်ကာ ဖုံးလွှမ်းသွားသော ခြောက်သွေ့တောအလား။
Just like the dried up forest burnt by the fire, the army was totally destroyed by Rama's arrows that pierced into the vital parts of the soldiers.
FAQs
The verse presents the moral logic of consequence: violence launched in adharma returns as unavoidable suffering; dharma-protection can be fierce yet purposeful.
Rāma’s accurate, vital-point-piercing arrows overwhelm the opposing army, leaving them no chance to recover.
Competence joined to duty—Rāma’s disciplined effectiveness in battle to protect the innocent and uphold order.