
Dialogue of the Messenger: The Jalandhara Episode (and the Manifestation of Kirtimukha)
နာရဒသည် ဇာလန္ဓရအား ကိုင်လာသတောင်၌ ဥမာနှင့်အတူ မဟာဒေဝ (ရှီဝ) သည် အံ့ဖွယ်စည်းစိမ်တန်ခိုးဖြင့် တည်ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။ စစ်မှန်သော စည်းစိမ်ချမ်းသာသည် ပါရဝတီဟူသော “ရတနာ” နှင့် မခွဲမခွာ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ဆိုသဖြင့် ဇာလန္ဓရ၏ မာန်မာန လှုပ်ရှားသွားသည်။ ပါရဝတီ၏ အလှအပကို ကြားသိသဖြင့် ဇာလန္ဓရသည် ကာမစိတ်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ စിംဟိကာ၏ သား ရာဟုကို သံတမန်အဖြစ် ကိုင်လာသသို့ စေလွှတ်သည်။ ရာဟု၏ မာနကြီးသော စိန်ခေါ်စကားကြောင့် ရှီဝ၏ မျက်ခုံးကြားမှ ကြမ်းတမ်းသည့် ပုရုသတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၍ ရာဟုကို တိုက်ခိုက်သည်။ ရာဟုက တောင်းပန်သဖြင့် ရှီဝသည် အသက်ချမ်းသာပေးကာ ထိန်းချုပ်ထားသော သံတမန်အဖြစ် ပြန်လွှတ်သည်။ ထိုကြမ်းတမ်းသော သတ္တဝါက အစာတောင်းရာတွင် ရှီဝက ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို ကိုယ်တိုင်စားသုံးရန် အမိန့်ပေးပြီး နောက်ဆုံး ခေါင်းသာ ကျန်သည်အထိ ဖြစ်စေသည်။ ထို့နောက် “ကီရတိမုခ” ဟု အမည်ပေးကာ တံခါးစောင့်အဖြစ် ခန့်အပ်ပြီး ကီရတိမုခကို မပူဇော်လျှင် ရှီဝပူဇော်မှု မပြည့်စုံမဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်သည်။ လွတ်မြောက်သော ရာဟုသည် ဇာလန္ဓရထံ ပြန်သွား၍ အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို တင်ပြသည်။
No shlokas available for this adhyaya yet.