Adhyaya 90
The Resolve/Undertaking to Slay Śaṅkhāsura (and the Greatness of Kārttika & Ekādaśī)
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် သတ္တယာ/သတ္တယဘားမာက “အချိန်ခွဲခြားမှုအားလုံးသည် ဘုရား၏ရုပ်သဘောများဖြစ်လျှင် ကာရ္တိကလသည် အဘယ်ကြောင့် ‘အကောင်းဆုံး’ ဟုခေါ်သနည်း၊ အဲကာဒသီသည် အဘယ်ကြောင့် ‘ချစ်ခင်အလွန်’ ဖြစ်သနည်း” ဟု မေးမြန်းသည်။ ဒေဝဒေဝေရှ ကေရှဝ သီရိကృష్ణက နာရဒ၏ ရှေးဟောင်းဆွေးနွေးခန်းကို ယူဆောင်ကာ ကာရ္တိက၏ မဟိမကို ဒဏ္ဍာရီဆန်သော အရေးအခင်းတစ်ရပ်ဖြင့် ရှင်းပြသည်။ ထိုကഥာအရ သာဂရ၏သား အသူရ ရှင်ခါဆုရသည် ဒေဝများကို အနိုင်ယူကာ ဝေဒများကို လုယူသွားပြီး ဝေဒများသည် ရေထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေကြသည်။ ဘြဟ္မာနှင့် ဒေဝအစုအဝေးက ဘက္တိပွဲတော်၊ ပူဇော်ပွဲနှင့် ကီရတန်သီချင်းများဖြင့် ဝိષ્ણုကို နိုးထစေသည်။ ဝိષ્ણုသည် ကျေနပ်၍ အပေးအယူများ ပေးတော်မူကာ ကာရ္တိကအကျင့်ဝတ်များကို တည်ထောင်ပြီး—အာရှွိန် သုက္လ အဲကာဒသီမှ ဥဒ္ဗောဓိနီ/ပရဗောဓိနီ အထိ ညလုံးပတ်လုံး စောင့်နိုးခြင်းပါဝင်—ရှင်ခါဆုရကို သတ်ဖြတ်ကာ ဝေဒများကို ပြန်လည်ရယူမည်ဟု သံကల్ప ချမှတ်တော်မူသည်။ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဥပစာရ ပူဇော်ခြင်း၊ မီးအလင်း (ဒီပ) ပူဇော်ခြင်း၊ တေးဂီတ/ကီရတန်၊ ညစောင့်နိုးခြင်းတို့ကို အပြစ်သန့်စင်မှု၊ ဘုရားကရုဏာနှင့် နောက်ဆုံးတွင် ဝိષ્ણုဓာမသို့ ရောက်ရှိခြင်းနှင့် ချိတ်ဆက်ဖော်ပြထားသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.